About: Usufruct

An Entity of Type: river, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Usufruct (/ˈjuːzjuːfrʌkt/) is a limited real right (or in rem right) found in civil-law and mixed jurisdictions that unites the two property interests of usus and fructus: * Usus (use) is the right to use or enjoy a thing possessed, directly and without altering it. * Fructus (fruit, in a figurative sense) is the right to derive profit from a thing possessed: for instance, by selling crops, leasing immovables or annexed movables, taxing for entry, and so on.

Property Value
dbo:abstract
  • L'usdefruit és un dret real de gaudir d'una cosa aliena. La propietat de la cosa és del nu propietari, que és qui en pot disposar. L'usufructuari posseïx la cosa però no és seva (té la possessió, però no la propietat. Pot utilitzar-la i gaudir-ne (obtenir-ne els fruits, tant en espècie com monetaris, però no n'és l'amo. Per això no podrà vendre-la, donar-la ni gravar-la sense consentiment del propietari. Això ha portat a alguns autors a considerar-lo un pars domini amb el titular de la nua propietat, encara que està generalment acceptat que no és un copropietari, encara que ho sembli. (ca)
  • Der Nießbrauch ist in Deutschland das unveräußerliche und unvererbliche absolute Recht, eine fremde Sache, ein fremdes Recht oder ein Vermögen zu nutzen (§ 100 BGB; Nießbrauch an Sachen, § 1030 BGB; Nießbrauch an einer Erbschaft, § 1089 BGB). (de)
  • Fruktuzo (latine: ususfructus) estas leĝa rajto, laŭ kiu iu povas profiti el proprietaĵo de alia persono, prenante por si la produktaĵojn aŭ rentojn, sed ne disponante pri la koncernaj bieno aŭ la kapitalo. Tio permesas, ke iu aĉetu ekzemple domon, kies loĝanto povas plu loĝi tie rajte. Tio disigas unuflanke la juran posedon de aĵo el la praktika ĝuado de tiu. (eo)
  • حق الانتفاع حق متفرّع عن حق الملكية. (ar)
  • Ondasun bati buruz, gozamena izan gabe ondasun hori eduki eta erabiltzeko da; gozamendunak ezin izango du ondasun hori gutxitu edo besterendu. (eu)
  • L'usufruit est le droit de se servir d'un bien (habiter une maison, utiliser du mobilier…) ou d'en percevoir les revenus (par exemple encaisser des loyers, des intérêts ou des dividendes), sans pour autant s'en dessaisir. En France, il est défini à l'article 578 du Code civil. L'usufruit est l'association de deux droits démembrés du droit de propriété : l'usus et le fructus. Il forme un ensemble avec la nue-propriété, dont il est complémentaire, qui consiste en un troisième droit démembré de la propriété, le droit d'aliéner, ou abusus. Il diffère de la propriété en ce qu'il ne donne pas le droit de détruire ou d'aliéner la chose. De plus, l'usufruit a nécessairement une durée, alors que le droit de propriété est imprescriptible sauf en cas d'usucapion. (fr)
  • El usufructo (del latín: usus fructus, «uso del fruto»)​ es un derecho real de goce o disfrute de una cosa ajena. El Código Civil de España define este derecho en su artículo 467 como "el derecho a disfrutar los bienes ajenos con la obligación de conservar su forma y sustancia, a no ser que el título de su constitución o la ley autoricen otra cosa" .​ Por consiguiente, la persona titular del usufructo es mero tenedor respecto de la cosa pero no su dueño ni poseedor. Tiene la mera tenencia sobre la cosa, pero no la propiedad. Puede utilizarla y disfrutarla, es decir, obtener sus frutos o rendimientos, sean en especie o dinerarios, pero no puede disponer libremente de ella por no ostentar el derecho de propiedad sobre aquella. Es la razón de que no pueda enajenarla ni disminuir su valor sin el consentimiento del titular de la propiedad. Puede afirmarse que el usufructo se presenta como una desmembración temporal del dominio. Mientras la persona titular del usufructo tiene derecho a obtener las utilidades de la cosa, la propietaria conserva tan solo su derecho de disposición sobre ella, pero sin poder usar ni gozar de lo suyo. Esta disminución de las facultades ordinarias que acompañan al derecho de propiedad propiciaron que la doctrina calificara de desnuda o nuda propiedad la posición jurídica de quien ostenta la propiedad de un bien usufructuado. En Chile, para entender el concepto de usufructo debemos acudir a la definición entregada por el artículo 764 del Código Civil chileno, “El derecho de usufructo es un derecho real que consiste en la facultad de gozar de una cosa con cargo de conservar su forma y substancia, y de restituirla a su dueño, si la cosa no es fungible; o con cargo de volver igual cantidad y calidad del mismo género, o de pagar su valor, si la cosa es fungible”. De este artículo podemos extraer la idea de que el usufructo es un derecho real que viene a limitar o debilitar las facultades propias del derecho real de dominio. Es así como el legislador denomina a la propiedad fiduciaria, usufructo, uso o habitación y servidumbres como Derechos Reales Limitados, según se desprende del artículo 732. Desde ya descartamos el error común de identificar al usufructo como un tipo de contrato, pues no puede llegar a ser categorizado de tal forma siguiendo la enumeración de los derechos reales consagrada en el inciso segundo del artículo 577 del Código Civil.​ (es)
  • L'usufrutto è un diritto reale minore regolato dagli articoli 978 e seguenti del codice civile, consistente nel diritto di un soggetto (usufruttuario di godere di un bene di proprietà di un altro soggetto (nudo proprietario e di raccoglierne i frutti, ma con l'obbligo di rispettarne la destinazione economica. Si tratta di un diritto reale di godimento su cosa altrui dal contenuto molto vasto: le facoltà dell'usufruttuario hanno infatti un'estensione che si approssima, pur senza raggiungerla, alla facoltà di godere delle cose spettanti al proprietario, al quale residua la nuda proprietà. Il diritto di usufrutto è sempre temporaneo. Non può infatti durare oltre la vita dell'usufruttuario o, se questo è una persona giuridica, oltre il termine di trent'anni. L'usufrutto, che viene disposto contro il proprietario, può essere costituito anche a favore di una pluralità di viventi e, se disposto esplicitamente nell'atto che trattasi di usufrutto congiunto, opera fra questi il diritto di accrescimento, estinguendosi in questo caso l'usufrutto alla morte dell'ultimo superstite, diversamente, alla morte di ogni usufruttuario, la relativa quota si consoliderà con la nuda proprietà. Le spese e le imposte relative al bene sono ripartite tra nudo proprietario (spese per le straordinarie riparazioni e usufruttuario (spese per l'ordinaria manutenzione e imposte che incombono sul reddito. Il nudo proprietario può rifiutarsi di pagare le spese straordinarie relative alla proprietà, in questo caso l'usufruttuario può decidere di coprire le incombenze e pretendere successivamente il rimborso dei beni versati per sostenere le spese straordinarie al momento della cessazione dell'usufrutto. La separazione di usufrutto e nuda proprietà è uno schema talora utilizzato nella vendita di immobili. Il valore di mercato dell'immobile viene scontato di un ammontare che decresce con l'età dell'usufruttuario, poiché si prevede rispetto alla vita media un minore numero di anni in cui diventerà pieno l'esercizio dei diritti di proprietà e l'immobile sarà abitabile per l'acquirente. In alcuni casi, è lo stesso proprietario che vende la nuda proprietà dell'immobile per disporre di un reddito integrativo (per la vecchiaia in particolare, e si tiene l'usufrutto. L'intestatario dell'immobile è certo della nuda proprietà, mentre può essere privato dell'usufrutto se non esercita i diritti a esso legati (come la domiciliazione o l'affitto. I sindaci non hanno poteri di espropriazione forzata, ma la legge conferisce loro il potere di requisizione degli immobili disabitati e sfitti da un periodo maggiore di 7 anni, per porre rimedio a una situazione di caro-case e di emergenza abitativa. Il principio applicato è quello del primato della pubblica utilità sull'interesse privato, e in base a questo il Comune diventa l'usufruttuario che assegna gli immobili a persone residenti, e incassa un affitto da quanti si trasferiscono ad abitare negli appartamenti confiscati. (it)
  • Het recht van vruchtgebruik (Frans: usufruit) is een zakelijk recht om gebruik te maken van goederen die eigendom zijn van iemand anders en daarvan de vruchten te genieten. Het recht bestond al in het klassieke Romeinse recht, en had de bedoeling om enerzijds goederen in de familie te houden maar anderzijds derden gedurende een periode de vruchten ervan te laten genieten. Het recht van vruchtgebruik is een zakelijk recht, dat wil zeggen een recht dat kan worden gevestigd op een goed. Over het algemeen wordt een dergelijk recht gevestigd op een onroerende zaak (in Nederland) of een onroerend goed (in België). Degene die het recht van vruchtgebruik heeft wordt vruchtgebruiker genoemd. Degene die eigenaar is van een zaak die belast is met het recht van vruchtgebruik wordt blote eigenaar genoemd. Een speciaal recht van vruchtgebruik is het zakelijk , dat specifiek geldt voor een woning. Degene die het recht van bewoning heeft mag een onroerende zaak met zijn gezin bewonen. Vruchtgebruik kan zich voordoen bij het erfrecht, bijvoorbeeld als een kind iets van een overleden ouder erft, maar de overgebleven ouder het vruchtgebruik krijgt/houdt. Ook kan men iets verkopen, maar daarbij vruchtgebruik bedingen, zodat men de vruchten blijft ontvangen, bijvoorbeeld de zaak kan blijven gebruiken. De verkoopprijs is dan wel lager. (nl)
  • Użytkowanie (łac. ususfructus) – jedno z ograniczonych praw rzeczowych, znane polskiemu prawu cywilnemu, wyrażające się w obciążeniu rzeczy prawem do jej używania i pobierania jej pożytków. Należy zaznaczyć, że przedmiotem użytkowania mogą być także zwierzęta. Przy wykonywaniu użytkowania zwierząt należy uwzględniać przepisy o ich ochronie. (pl)
  • O usufruto (do latim usus fructus, uso dos frutos é um direito real de gozo ou desfruto de uma coisa alheia, presente no e jurisdições mistas que unem os dois interesses de propriedade de usus e fructus. O usufrutuário possui a coisa mas essa coisa não é dele, isto é, tem a sua posse, mas não a sua propriedade. Pode utilizar e desfrutar a coisa, obter os seus frutos, tanto naturais como civis. O usufrutuário não pode alienar a coisa, pois não tem o direito de disposição. A propriedade da coisa é do chamado nu-proprietário, que é quem pode dispor da mesma e reivindicá-la quando desacreditada sua propriedade. (pt)
  • Nyttjanderätt är rättigheten att begagna någonting som ägs av någon annan. Det inkluderar ibland även rätten att tillgodogöra sig eventuell inkomst från sånt nyttjande. Till nyttjanderätt hör sådant som arrende och under historisk tid vad som reglerades av privilegier med hänsyn till regale. För detta fick den som nyttjade egendomen fick betala avrad. Nyttjanderätt är en av de centrala beståndsdelarna av upphovsrätt, så central att de två begreppen ofta används som synonymer. Nyttjanderätten är dock inom upphovsrätten rätten att nyttja, vidaresprida och dra ekonomisk fördel av upphovsmannens verk. Det är detta som inom upphovsrätten ofta kallas de ekonomiska rättigheterna, vilket är åtskilt från skaparens ideella rättigheter (rätten att erkännas som verkets upphovsman och rätten att motsätta sig att verket vandaliseras och/eller används på ett sådant sätt att upphovsmannens anseende kan skadas. Andra typiska former av nyttjanderätt finns i de flesta hyres- och leasingavtal. Dessa ger brukaren nyttjanderätt under en viss tid av något som ägs av någon annan. (sv)
  • Usufruct (/ˈjuːzjuːfrʌkt/) is a limited real right (or in rem right) found in civil-law and mixed jurisdictions that unites the two property interests of usus and fructus: * Usus (use) is the right to use or enjoy a thing possessed, directly and without altering it. * Fructus (fruit, in a figurative sense) is the right to derive profit from a thing possessed: for instance, by selling crops, leasing immovables or annexed movables, taxing for entry, and so on. A usufruct is either granted in severalty or held in common ownership, as long as the property is not damaged or destroyed. The third civilian property interest is abusus (literally abuse), the right to alienate the thing possessed, either by consuming or destroying it (e.g., for profit), or by transferring it to someone else (e.g., sale, exchange, gift). Someone enjoying all three rights has full ownership. Generally, a usufruct is a system in which a person or group of persons uses the real property (often land) of another. The "usufructuary" does not own the property, but does have an interest in it, which is sanctioned or contractually allowed by the owner. Two different systems of usufruct exist: perfect and imperfect. In a perfect usufruct, the usufructuary is entitled the use of the property but cannot substantially change it. For example, an owner of a small business may become ill and grant the right of usufruct to an individual to run their business. The usufructuary thus has the right to operate the business and gain income from it, but does not have the right to, for example, tear down the business and replace it, or to sell it. The imperfect usufruct system gives the usufructuary some ability to modify the property. For example, if a land owner grants a piece of land to a usufructuary for agricultural use, the usufructuary may have the right to not only grow crops on the land but also make improvements that would help in farming, say by building a barn. However this can be disadvantageous to the usufructuary: if a usufructuary makes material improvements – such as a building, or fixtures attached to the building, or other fixed structures – to their usufruct, they do not own the improvements, and any money spent on those improvements would belong to the original owner at the end of the usufruct. In many usufructuary property systems, such as the traditional ejido system in Mexico, individuals or groups may only acquire the usufruct of the property, not legal ownership. A usufruct is directly equatable to a common-law life estate except that a usufruct can be granted for a term shorter than the holder's lifetime (cestui que vie). (en)
  • Узуфрукт — речове право користування чужим майном з правом вилучення доходів від нього, але з умовою збереження його цілісності і господарської приналежності. У римському праві — право проживання в чужому будинку. (uk)
  • Узуфру́кт (лат. usus — использование, лат. fructus — доход) — вещное право пользования чужим имуществом с правом присвоения доходов от него, но с условием сохранения его целостности, ценности и хозяйственного назначения. Пользователь в таком случается именуется узуфруктуарием, а право пользования — правом узуфруктуария. Предметом узуфрукта могут быть вещи, использование которых возможно без их уничтожения, например, земельные участки, животные и, в классическом римском праве, рабы; денежный капитал не может быть предметом узуфрукта. Устанавливается пожизненно, на определённый срок, или с каким-либо условием, при выполнении которого право узуфруктуария прекращается. В римском праве узуфрукт относился к личным сервитутам. При начале узуфрукта узуфруктуарий составлял опись имущества, передаваемого ему, а также зачастую уверял поручителя в том, что он будет пользоваться имуществом как хороший хозяин. Продажа собственником вещи не оказывает влияния на права узуфруктуария. Узуфруктуарий не вправе требовать компенсации за внесённые им улучшения. (ru)
  • 用益物权(英語:usufruct;德語:Nießbrauch),基于一定的目的对他人的土地进行使用和收益的限制物权。这是与担保物权相对的概念。 现代人的生活都与土地的直接或间接利用有着密切的关系。首先,需要在土地上建立住宅或者工厂。或者,要在土地上种植农作物,放牧牛马,或者,为了取得建筑用的材料,需要种植树林等。民法所规定的用益物权,就是指可以利用具有上述使用价值(与交换价值相对)的土地的一种权利。虽然人们可以对自己所拥有的土地进行使用和收益,但是对于没有拥有土地的人,就必须要租借这些土地。所谓用益物权,就是不拥有土地的人向他人租借土地进行收益使用的一种权利。除用益物权外,还可以与土地所有者签订契约,取得他人土地的用益权。因此,用益物权与租赁权共同组成了非土地所有者使用他人土地的制度。用益物权包括地上权、农育权、不动产役权、典权等。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 900357 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 17303 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1028664380 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • L'usdefruit és un dret real de gaudir d'una cosa aliena. La propietat de la cosa és del nu propietari, que és qui en pot disposar. L'usufructuari posseïx la cosa però no és seva (té la possessió, però no la propietat. Pot utilitzar-la i gaudir-ne (obtenir-ne els fruits, tant en espècie com monetaris, però no n'és l'amo. Per això no podrà vendre-la, donar-la ni gravar-la sense consentiment del propietari. Això ha portat a alguns autors a considerar-lo un pars domini amb el titular de la nua propietat, encara que està generalment acceptat que no és un copropietari, encara que ho sembli. (ca)
  • Der Nießbrauch ist in Deutschland das unveräußerliche und unvererbliche absolute Recht, eine fremde Sache, ein fremdes Recht oder ein Vermögen zu nutzen (§ 100 BGB; Nießbrauch an Sachen, § 1030 BGB; Nießbrauch an einer Erbschaft, § 1089 BGB). (de)
  • Fruktuzo (latine: ususfructus) estas leĝa rajto, laŭ kiu iu povas profiti el proprietaĵo de alia persono, prenante por si la produktaĵojn aŭ rentojn, sed ne disponante pri la koncernaj bieno aŭ la kapitalo. Tio permesas, ke iu aĉetu ekzemple domon, kies loĝanto povas plu loĝi tie rajte. Tio disigas unuflanke la juran posedon de aĵo el la praktika ĝuado de tiu. (eo)
  • حق الانتفاع حق متفرّع عن حق الملكية. (ar)
  • Ondasun bati buruz, gozamena izan gabe ondasun hori eduki eta erabiltzeko da; gozamendunak ezin izango du ondasun hori gutxitu edo besterendu. (eu)
  • Użytkowanie (łac. ususfructus) – jedno z ograniczonych praw rzeczowych, znane polskiemu prawu cywilnemu, wyrażające się w obciążeniu rzeczy prawem do jej używania i pobierania jej pożytków. Należy zaznaczyć, że przedmiotem użytkowania mogą być także zwierzęta. Przy wykonywaniu użytkowania zwierząt należy uwzględniać przepisy o ich ochronie. (pl)
  • Узуфрукт — речове право користування чужим майном з правом вилучення доходів від нього, але з умовою збереження його цілісності і господарської приналежності. У римському праві — право проживання в чужому будинку. (uk)
  • 用益物权(英語:usufruct;德語:Nießbrauch),基于一定的目的对他人的土地进行使用和收益的限制物权。这是与担保物权相对的概念。 现代人的生活都与土地的直接或间接利用有着密切的关系。首先,需要在土地上建立住宅或者工厂。或者,要在土地上种植农作物,放牧牛马,或者,为了取得建筑用的材料,需要种植树林等。民法所规定的用益物权,就是指可以利用具有上述使用价值(与交换价值相对)的土地的一种权利。虽然人们可以对自己所拥有的土地进行使用和收益,但是对于没有拥有土地的人,就必须要租借这些土地。所谓用益物权,就是不拥有土地的人向他人租借土地进行收益使用的一种权利。除用益物权外,还可以与土地所有者签订契约,取得他人土地的用益权。因此,用益物权与租赁权共同组成了非土地所有者使用他人土地的制度。用益物权包括地上权、农育权、不动产役权、典权等。 (zh)
  • El usufructo (del latín: usus fructus, «uso del fruto»)​ es un derecho real de goce o disfrute de una cosa ajena. El Código Civil de España define este derecho en su artículo 467 como "el derecho a disfrutar los bienes ajenos con la obligación de conservar su forma y sustancia, a no ser que el título de su constitución o la ley autoricen otra cosa" .​ Por consiguiente, la persona titular del usufructo es mero tenedor respecto de la cosa pero no su dueño ni poseedor. Tiene la mera tenencia sobre la cosa, pero no la propiedad. Puede utilizarla y disfrutarla, es decir, obtener sus frutos o rendimientos, sean en especie o dinerarios, pero no puede disponer libremente de ella por no ostentar el derecho de propiedad sobre aquella. Es la razón de que no pueda enajenarla ni disminuir su valor sin (es)
  • L'usufruit est le droit de se servir d'un bien (habiter une maison, utiliser du mobilier…) ou d'en percevoir les revenus (par exemple encaisser des loyers, des intérêts ou des dividendes), sans pour autant s'en dessaisir. En France, il est défini à l'article 578 du Code civil. L'usufruit est l'association de deux droits démembrés du droit de propriété : l'usus et le fructus. Il forme un ensemble avec la nue-propriété, dont il est complémentaire, qui consiste en un troisième droit démembré de la propriété, le droit d'aliéner, ou abusus. (fr)
  • L'usufrutto è un diritto reale minore regolato dagli articoli 978 e seguenti del codice civile, consistente nel diritto di un soggetto (usufruttuario di godere di un bene di proprietà di un altro soggetto (nudo proprietario e di raccoglierne i frutti, ma con l'obbligo di rispettarne la destinazione economica. Si tratta di un diritto reale di godimento su cosa altrui dal contenuto molto vasto: le facoltà dell'usufruttuario hanno infatti un'estensione che si approssima, pur senza raggiungerla, alla facoltà di godere delle cose spettanti al proprietario, al quale residua la nuda proprietà. (it)
  • Het recht van vruchtgebruik (Frans: usufruit) is een zakelijk recht om gebruik te maken van goederen die eigendom zijn van iemand anders en daarvan de vruchten te genieten. Het recht bestond al in het klassieke Romeinse recht, en had de bedoeling om enerzijds goederen in de familie te houden maar anderzijds derden gedurende een periode de vruchten ervan te laten genieten. Degene die het recht van vruchtgebruik heeft wordt vruchtgebruiker genoemd. Degene die eigenaar is van een zaak die belast is met het recht van vruchtgebruik wordt blote eigenaar genoemd. (nl)
  • Usufruct (/ˈjuːzjuːfrʌkt/) is a limited real right (or in rem right) found in civil-law and mixed jurisdictions that unites the two property interests of usus and fructus: * Usus (use) is the right to use or enjoy a thing possessed, directly and without altering it. * Fructus (fruit, in a figurative sense) is the right to derive profit from a thing possessed: for instance, by selling crops, leasing immovables or annexed movables, taxing for entry, and so on. (en)
  • Nyttjanderätt är rättigheten att begagna någonting som ägs av någon annan. Det inkluderar ibland även rätten att tillgodogöra sig eventuell inkomst från sånt nyttjande. Till nyttjanderätt hör sådant som arrende och under historisk tid vad som reglerades av privilegier med hänsyn till regale. För detta fick den som nyttjade egendomen fick betala avrad. Andra typiska former av nyttjanderätt finns i de flesta hyres- och leasingavtal. Dessa ger brukaren nyttjanderätt under en viss tid av något som ägs av någon annan. (sv)
  • Узуфру́кт (лат. usus — использование, лат. fructus — доход) — вещное право пользования чужим имуществом с правом присвоения доходов от него, но с условием сохранения его целостности, ценности и хозяйственного назначения. Пользователь в таком случается именуется узуфруктуарием, а право пользования — правом узуфруктуария. Предметом узуфрукта могут быть вещи, использование которых возможно без их уничтожения, например, земельные участки, животные и, в классическом римском праве, рабы; денежный капитал не может быть предметом узуфрукта. Устанавливается пожизненно, на определённый срок, или с каким-либо условием, при выполнении которого право узуфруктуария прекращается. (ru)
  • O usufruto (do latim usus fructus, uso dos frutos é um direito real de gozo ou desfruto de uma coisa alheia, presente no e jurisdições mistas que unem os dois interesses de propriedade de usus e fructus. O usufrutuário possui a coisa mas essa coisa não é dele, isto é, tem a sua posse, mas não a sua propriedade. Pode utilizar e desfrutar a coisa, obter os seus frutos, tanto naturais como civis. O usufrutuário não pode alienar a coisa, pois não tem o direito de disposição. (pt)
rdfs:label
  • حق الانتفاع (ar)
  • Usdefruit (ca)
  • Fruktuzo (eo)
  • Nießbrauch (de)
  • Gozamen-eskubide (eu)
  • Usufruit (fr)
  • Usufructo (es)
  • Usufrutto (it)
  • 용익물권 (ko)
  • Użytkowanie (pl)
  • Vruchtgebruik (nl)
  • Usufruto (pt)
  • Узуфрукт (ru)
  • Nyttjanderätt (sv)
  • Usufruct (en)
  • 用益物权 (zh)
  • Узуфрукт (uk)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License