An Entity of Type: Thing, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

La dinastia seljúcida o, simplement, els seljúcides fou una dinastia oghuz sunnita fou i contribuí a la a l'Orient Pròxim i l'Àsia Central durant l'edat mitjana. Els seljúcides fundaren l'Imperi Seljúcida i el Soldanat de Rum, que al seu punt àlgid s'estenien des d'Anatòlia fins a l'Iran, i foren atacats pels croats durant la Primera Croada. L'últim governant seljúcida conegut fou , que fou vassall dels mongols a finals del segle xiii i principis del xiv.

Property Value
dbo:abstract
  • السلالة السَلْجُوقية هي العائلة المنسوبة إلى سَلْجُوق بن دُقَاق جد السلاجقة الأكبر، وهم السلالة التي حكمت بعد ذلك واحدة من أكبر دول الإسلام التي ظهرت في العهد العباسي، وكان لهم دور كبير في تغيير الخريطة السياسية للمنطقة وإنقاذ الدولة العباسية بعد أن كانت قد فقدت معظم سلطتها في المنطقة خصوصاً في ظل سيطرة البويهيين عليها. يَعود أصل هذه القبائل إلى مناطق في وسط آسيا من مكان يُدعى "استبس القيرغيز"، هجروه في القرن السادس الهجري مرتحلين إلى الغرب حيث استقروا في مكان قريب من نهر سيحون، وهناك أعلنوا إسلامهم وشرعوا بمحاربة القبائل الوثنية في المنطقة. ولاحقاً دخلوا في صراع طويل مع الغزنويين انتهى بانتصار السلاجقة وانكسار شوكة الدولة الغزنوية، فبدؤوا بالتمدد غرباً حتى قضوا على البويهيين ثم مدوا سلطانهم إلى بلاد الشام والحجاز والأناضول وخاضوا حروباً كثيرة مع البيزنطيين والصليبيين. لكن بعد ذلك أخذت دولة السلاجقة بالانقسام والتشتت، فتفرعت من الأسرة السَلْجُوقية سلالات حكمت مناطق مختلفة من أهمِّها سلاجقة خراسان والروم والعراق وكرمان. (ar)
  • La dinastia seljúcida o, simplement, els seljúcides fou una dinastia oghuz sunnita fou i contribuí a la a l'Orient Pròxim i l'Àsia Central durant l'edat mitjana. Els seljúcides fundaren l'Imperi Seljúcida i el Soldanat de Rum, que al seu punt àlgid s'estenien des d'Anatòlia fins a l'Iran, i foren atacats pels croats durant la Primera Croada. L'últim governant seljúcida conegut fou , que fou vassall dels mongols a finals del segle xiii i principis del xiv. (ca)
  • Seldžucká dynastie byla turecká, zčásti dynastie, která vládla v oblasti centrální Asie a Středního východu mezi 11.–14. stoletím. Příslušníci seldžucké dynastie pocházeli z Oguzského kmene , kteří byli stoupenci sunnitského islámu a území jimi ovládané je známé jako Seldžucká říše. Jejím zakladatelem byl vnuk . (cs)
  • Η Δυναστεία των Σελτζούκων ή Σελτζούκοι Τούρκοι ήταν μία μουσουλμανική Σουνιτική δυναστεία των Ογούζων Τούρκων που σταδιακά έγινε μία εκπερσισμένη κοινωνία και συνεισέφερε στην Τουρκοπερσική παράδοση στη μεσαιωνική Δυτική Ασία και την Κεντρική Ασία. Επικράτησε από τον 11ο έως τον 14ο αιώνα. Οι Σελτζούκοι ίδρυσαν το Σουλτανάτο των Μεγάλων Σελτζούκων που εκτεινόταν από τη Μικρά Ασία μέχρι την Περσία το οποίο ήταν και ο στόχος της Α΄ Σταυροφορίας και το Σουλτανάτο του Ρουμ. Οι Σελτζούκοι κατάγονταν από Τουρκομανικά φύλα της Κεντρικής Ασίας. Όταν έφτασαν στην Περσία, οι Σελτζούκοι υιοθέτησαν τον Περσικό τρόπο ζωής, πολιτισμό, ακόμη και τη γλώσσα. Η Περσική γλώσσα έγινε η επίσημη στην κεντρική κυβέρνηση των Σελτζούκων. Δημιούργησαν τον Τούρκο-Περσικό πολιτισμό που χαρακτηρίζεται ως "Περσικός λαός με Τούρκους κυβερνήτες". Θεωρήθηκαν σαν οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι της αρχαίας Περσικής γλώσσας, τέχνης, πολιτισμού και λογοτεχνίας. Οι Σελτζούκοι είναι οι αυθεντικοί πρόγονοι των δυτικών Τούρκων που κατοικούν σήμερα το Αζερμπαϊτζάν, το Τουρκμενιστάν και την Τουρκία. (el)
  • La Turko-Selĝukoj, Selĝukoj, Selĝukidoj aŭ Salĝukidoj (turka : Selçuk, Selĉuk; araba : السلاجقة, as-Salâjiqa; persa : سلجوقيان, Saljûqiyân) estis la membroj de tribo de turka deveno elmigrinta el Turkmenio ĝis Okcidenta Azio antaŭ regi sur la tiamajn regionojn de Irano kaj Irako kaj de Turkio meze de la 11-a jarcento al la fino de la 13-a jarcento. Ili alvenis en Anatolion, devenaj el Centrazio, fine de la 10-a jarcento kaj katastrofis tra la bizancaj kaj arabaj provincoj. La Turko-Selĝukoj estas konsiderataj kiel la rektaj prauloj de la okcidentaj turkoj, la aktualaj loĝantoj de Turkio, Azerbajĝano kaj Turkmenio. La Turko-Selĝukoj ludis gravan rolon en la mezepoka historio kreante baraĵon por Eŭropo kontraŭ la orientaj mongolaj invadantoj, defendante Islamon kontraŭ la eŭropaj krucmilitistoj, kaj konkerante grandajn teritoriojn de la Bizanca Imperio, kiun praktike dissolvis, dum ties sukcedontoj, la osmanlaj turkoj, finmortigis ĝin. (eo)
  • Seljuktarren dinastia X.-XIII. mendeetan Iran, Siria eta Asia Txikian hedatu zen turkiar dinastia izan zen. Oro har, Mendebaldeko Asiara zabaldu ziren lehen turkiarrei ematen zaie seljuktar izena. (eu)
  • Les Seldjoukides, Seljoukides ou Saljûqides sont les membres d'une tribu turcique qui a émigré du Turkestan vers le Proche-Orient avant de régner sur l'Iran, puis sur un vaste domaine comprenant l'Irak actuel et l'Anatolie orientale entre le milieu du XIe siècle et la fin du XIIIe siècle. À la fin du XIe siècle, l'Empire seldjoukide comprenait l'Asie mineure, le Levant, le Moyen-Orient, ainsi que la Perse. (fr)
  • Los selyúcidas, selchucos o selyuquíes fueron una dinastía turca oğuz que reinó en los actuales Irán e Irak, así como en Asia menor, entre mediados del siglo XI y finales del siglo XIII. Llegaron a Anatolia procedentes del Asia Central a finales del siglo X, causando estragos en los pueblos bizantinos y árabes, que acabaron con el Califato abasí y debilitaron considerablemente al Imperio bizantino con su empuje religioso hacia Occidente.​ Los turcos selyúcidas son considerados como los antepasados directos de los turcos sudoccidentales, los habitantes actuales de Turquía, Gagauzia, Azerbaiyán y Turkmenistán. Los selyúcidas desempeñaron un papel fundamental en la historia medieval, creando una barrera para Europa contra los invasores mongoles del este, defendiendo el mundo islámico contra las cruzadas de Europa y conquistando grandes extensiones del Imperio bizantino, que prácticamente desmantelaron, siendo sus sucesores, los turcos osmanlíes, quienes asestaron el golpe de gracia. (es)
  • Seljuk (juga disebut Seljuq) atau Turki Seljuk (dalam Bahasa Turki:Selçuklular; dalam bahasa Persia: سلجوقيان Ṣaljūqīyān; dalam Bahasa Arab سلجوق, Saljūq, atau السلاجقة al-Salājiqa) adalah sebuah dinasti Islam yang pernah menguasai Asia Tengah dan Timur Tengah dari abad ke 11 hingga abad ke 14. Mereka mendirikan kekaisaran Islam yang dikenali sebagai Kekaisaran Seljuk Agung. Kekaisaran ini terbentang dari Anatolia hingga ke Rantau Punjab di Asia Selatan. Kekaisaran ini juga adalah sasaran utama Tentara Salib Pertama. Dinasti ini didirikan oleh suku Turki yang berasal dari Asia Tengah. Dinasti Seljuk juga menandakan penguasaan Bangsa Turki di Timur Tengah. Pada hari ini, mereka dianggap sebagai pengasas kebudayaan Turki Barat yang ketara di Azerbaijan, Turki dan Turkmenistan dan Seljuk juga dianggap sebagai penaung Kebudayaan Persia. Dinasti Seljuk berasal dari daerah pegunungan dan stepa Turkistan. Menjelang akhir abad ke-2 H atau abad ke-8 M. orang-orang Oghuz pindah ke arah barat melalui dataran tinggi Siberia ke Laut Arab dan sebagian ke wilayah Rusia. (in)
  • セルジューク朝 (ペルシア語: سلجوقیان‎, 現代トルコ語: Büyük Selçuklu Devleti) は、11世紀から12世紀にかけて現在のイラン、イラク、トルクメニスタンを中心に存在したイスラム王朝。大セルジューク朝は1038年から1157年まで続き、最後の地方政権のルーム・セルジューク朝は1308年まで続いた。 (ja)
  • I Selgiuchidi (oppure Turchi Selgiuchidi, in turco Selçuklular; in in persiano سلجوقيان‎, Saljūqiyān; in arabo: سلجوق‎, Saljūq oppure السلاجقة, al-Salājiqa) furono una dinastia turca il cui ramo principale elesse la sua residenza in Persia (Isfahan). Di fede musulmana sunnita, i Selgiuchidi governarono parte dell'Asia centrale, del Vicino e del Medio Oriente dall'XI al XIV secolo. Essi crearono l'Impero selgiuchide che si estendeva dall'Anatolia all'attuale Xinjiang ed era il più vasto del suo tempo. (it)
  • 셀주크 왕조(터키어: Selçuklular 셀추클룰라르[*], 페르시아어: آل سلچوق 알레 살주크)는 11세기부터 14세기까지 이슬람 세계에 존재했던 튀르크계 왕조이다. 전성기인 11세기와 12세기에 셀주크인들은 동쪽으로는 트란스옥시아나, 페르가나, 세미레치예, 화레즘부터 서쪽으로 시리아, 아나톨리아, 히자즈까지 서아시아의 상당부분을 지배했다. 왕조의 본가는 페르시아를, 이외의 분파들은 각각 이라크, 키르만, 시리아, 아나톨리아를 다스렸다. 셀주크(터키어: Selçuk/Seljuk)의 어원은 튀르크어 ‘공격하다(터키어: salmak)’로, ‘돌격’을 의미한다. (ko)
  • De Seltsjoeken (Turks: Selçuklular) waren een tak van de Oghuz-Turken, die oorspronkelijk uit Centraal-Azië kwamen en uiteindelijk het Grote Seltsjoekenrijk stichtten in het Midden-Oosten dat stand hield tot de 13e eeuw. Opeenvolgende hoofdsteden waren Merv, Nisjapoer, Ray, Isfahan, Hamadan. Het Grote Seltsjoekenrijk viel in 1092 uiteen in meerdere staten, o.a. het sultanaat Rûm in Anatolië met als hoofdstad Konya of Ikonion. (nl)
  • Seldżukidzi (albo Seldżucy, od: Seldżuk – arab.: السلاجقة, tur: Selçuk) – dynastia panująca w różnych krajach Azji Zachodniej w okresie od XI do XIV wieku. Seldżuk, eponimiczny protoplasta Seldżukidów, był pod koniec X wieku dowódcą wojskowym (sübaši) u władcy Oguzów (w tym okresie zaczęli też być nazywani Turkmenami). Wszedł on z nim w konflikt, w związku z czym około 985 musiał odłączyć się od plemienia. On i jego zwolennicy, a także inni tureccy koczownicy, którzy stopniowo się do niego przyłączali, zaczęli być nazywani od imienia przywódcy Seldżukami. Określenie „Turcy Seldżuccy” oznacza więc nie tyle grupę etniczną, co tych Turków (a w większości Turkmenów), którzy znajdowali się pod władzą rodu wywodzącego się od Seldżuka, to jest Seldżukidów. W źródłach pisanych Seldżuk pojawia się po raz pierwszy w 992, kiedy to ze swoimi ludźmi miał wspomagać Samanidów w nieudanej obronie Buchary przed Hasan Bughra-chanem. Wtedy także Seldżucy mieli przejść na islam. Początkowo oferowali swoje usługi różnym władcom Azji Środkowej jako wojownicy, starając się znaleźć bezpieczne tereny do koczowania, ciągle naciskani przez innych Oguzów i Karachanidów. Po zwycięstwie nad Ghaznawidami pod Dandankanem w 1040 udało im się jednak utworzyć własne państwo. W 1055 zajęli Bagdad, a ich najwybitniejszy przywódca, wnuk Seldżuka Toghril Beg, otrzymał od kalifa tytuł sułtana, tym samym zakładając dynastię Wielkich Seldżuków. Państwo rządzone przez Wielkich Seldżuków nie było scentralizowane, lecz stanowiło luźny zbiór krajów rządzonych przez poszczególnych członków rodu Seldżuka, a także innych wodzów i gubernatorów, w różnym stopniu uznających podległość władzy centralnej. Od 1041 Kermanem rządzili Seldżukidzi Kermańscy – dynastia wywodząca się od , syna , brata Toghrila. Po bitwie pod Manzikertem w 1071 Seldżucy zajęli Anatolię, a bratanek Toghrila ustanowił tam niezależną dynastię rządzącą sułtanatem Rum. Od momentu podbicia przez Wielkich Seldżuków Syrii w 1078, rządzili w niej Seldżukidzi Syryjscy – dynastia wywodząca się od Tutusza, brata sułtana Malekszaha, wnuka Czaghriego. Z kolei w 1118 w państwie Wielkich Seldżuków wyodrębniła się dynastia rządząca Irakiem, której pierwszym przedstawicielem był Mahmud, wnuk Malekszaha. W 1117 został zamordowany nieletni wnuk Tutusza, ostatni Seldżukida panujący w Syrii. Ostatnim Wielkim Seldżukiem był Ahmad Sandżar, który zmarł w 1157. Po jego śmierci państwo rozpadło się. Seldżucy rządzili w Kermanie do 1187, kiedy zostali obaleni przez najazd Oguzów, a w Iraku do 1194, kiedy ostatni sułtan, , został pokonany i zabity przez Chorezmszaha. Najdłużej Seldżukidzi rządzili w Anatolii – tamtejsza dynastia wygasła dopiero w 1307. Ekspansja Turków Seldżuckich na teren Ziemi Świętej i zdobycie przez nich Jerozolimy w 1072 były bezpośrednią przyczyną wypraw krzyżowych. (pl)
  • Os seljúcidas, seldjúcidas ou seljuques (em turco: Selçuklular; em árabe: سلجوق; romaniz.: Saljūq, pl. السلاجقة, al-Salājiqa; em persa: سلجوقيان; romaniz.: Ṣaljūqīyān) eram um povo nômade turco de religião islâmica sunita que gradualmente adotou a cultura persa e contribuiu para a na Ásia medieval Central e Ocidental. Estabeleceram o chamado Império Seljúcida que se estendia das da Ásia Central até às atuais Turquia e Palestina. Devido à conquista desta última, tornaram-se alvo dos cristãos ocidentais. (pt)
  • Seldjuker (på arabiska al-Salājiqa; på persiska Saljūqiyān; på turkiska Selçuk eller Selçük; på svenska även stavat seldjuqer) var en dynasti som härstammade från härskaren Seldjuk, som kom från turkfolket Oghuzer, (levde runt år 1000) och som styrde i Iran, Azerbajdzjan, Irak, Centralasien och Mindre Asien från 1000-talet till 1300-talet. Efter att ha besegrat samaniderna och buyiderna tog seldjukerna makten över Abbasidkalifatet då de år 1055 under ledning av Toghril Beg erövrade Bagdad. Kalifen lämnade över hela sin världsliga makt till denne och utnämnde honom till sultan som efter detta blev den högsta härskartiteln inom islam. En av Toghril Begs mest kända efterträdare var Alp Arslan som besegrade Bysantinska riket i slaget vid Manzikert år 1071. Detta ledde till att nästan hela Mindre Asien inlemmades i det seldjukiska väldet. Rikets storhetstid inföll under sultan (1072-1092) då det omfattade allt land från Syrien och Mindre Asien bort till Centralasien och Kinas gränser. Styrelsesättet i detta väldiga rike präglades av en blandning av islamiska och gamla turkiska sedvänjor. Enligt de senare tillhörde makten inte en enda individ utan hela släkten. Yngre medlemmar av seldjukernas familj styrde alltså delområden som emirer och sultanen betraktades som den främste härskaren. När den siste sultanen av det stora riket dog 1157 utan arvingar splittrades hela riket upp i småstater under lokala seldjukdynastier. Det stora seldjukiska riket, försvagat av inre splittringar samt av korstågen, besegrades 1194 av en turkisk härskare vid namn av Khwarezm. Ett mindre seldjukiskt rike i Mindre Asien som kallades och som efter 1070-talet varit mer eller mindre självständigt från det stora seldjukriket växte sig nu starkare och hade stor kulturell, politisk och militär dominans åren 1205 till 1239 innan det strax efter detta besegrades av mongolerna och blev en vasallstat. Den siste seldjukiske sultanen dog år 1307. Splittringen kom att bestå till dess en av småstaterna ledda av den Osmanska dynastin växte fram och lade de andra staterna under sig, en utveckling som kom att leda till framväxten av det Osmanska riket. (sv)
  • Сельджукіди — тюркська династія яка правила в низці держав Близького Сходу та Центральної Азії в Х—XIV ст. Наймогутнішими з них були Сельджуцька імперія та Румський султанат, які за часів розквіту простягались від Егейського до Аральського моря. (uk)
  • Сельджуки́ды (азерб. Səlcuqlular; араб. السلالة السلجوقية‎; перс. آل سلجوق‎ Al-e Saljuq; тур. Selçuklular; туркм. Seljuklylar) — тюркская династия, правившая в ряде государств и стран Ближнего и Среднего Востока, Армении, Анатолии, Месопотамии, Сирии, Палестине и большей части Ирана, с XI по XIV века. Основатель династии: Селджук бег ибн-Дукак. (ru)
  • 塞爾柱王朝(波斯語: آل سلجوق,Al-e Saljuq)是中世纪时期由乌古斯突厥人建立起的遜尼派穆斯林王朝,后期王朝成員逐渐波斯化,为中世紀时期西亚及中亞地區突厥-波斯文化的發展打下了基础。塞爾柱王朝曾建立大塞爾柱帝國以及罗姆蘇丹國,統治區域東起波斯、西達安納托利亞高原,王朝的擴張使安納托利亞、高加索等地突厥化,也间接地引发了第一次十字軍東征。 (zh)
  • السلالة السَلْجُوقية هي العائلة المنسوبة إلى سَلْجُوق بن دُقَاق جد السلاجقة الأكبر، وهم السلالة التي حكمت بعد ذلك واحدة من أكبر دول الإسلام التي ظهرت في العهد العباسي، وكان لهم دور كبير في تغيير الخريطة السياسية للمنطقة وإنقاذ الدولة العباسية بعد أن كانت قد فقدت معظم سلطتها في المنطقة خصوصاً في ظل سيطرة البويهيين عليها. يَعود أصل هذه القبائل إلى مناطق في وسط آسيا من مكان يُدعى "استبس القيرغيز"، هجروه في القرن السادس الهجري مرتحلين إلى الغرب حيث استقروا في مكان قريب من نهر سيحون، وهناك أعلنوا إسلامهم وشرعوا بمحاربة القبائل الوثنية في المنطقة. ولاحقاً دخلوا في صراع طويل مع الغزنويين انتهى بانتصار السلاجقة وانكسار شوكة الدولة الغزنوية، فبدؤوا بالتمدد غرباً حتى قضوا على البويهيين ثم مدوا سلطانهم إلى بلاد الشام والحجاز والأناضول وخاضوا حروباً كثيرة مع البيزنطيين والصليبيين. لكن بعد ذلك أخذت دولة السلاجقة بالانقسام والتشتت، فتفرعت من الأسرة السَلْجُوقية سلالات حكمت مناطق مختلفة من أهمِّها سلاجقة خراسان والروم والعراق وكرمان. (ar)
  • La dinastia seljúcida o, simplement, els seljúcides fou una dinastia oghuz sunnita fou i contribuí a la a l'Orient Pròxim i l'Àsia Central durant l'edat mitjana. Els seljúcides fundaren l'Imperi Seljúcida i el Soldanat de Rum, que al seu punt àlgid s'estenien des d'Anatòlia fins a l'Iran, i foren atacats pels croats durant la Primera Croada. L'últim governant seljúcida conegut fou , que fou vassall dels mongols a finals del segle xiii i principis del xiv. (ca)
  • Seldžucká dynastie byla turecká, zčásti dynastie, která vládla v oblasti centrální Asie a Středního východu mezi 11.–14. stoletím. Příslušníci seldžucké dynastie pocházeli z Oguzského kmene , kteří byli stoupenci sunnitského islámu a území jimi ovládané je známé jako Seldžucká říše. Jejím zakladatelem byl vnuk . (cs)
  • Η Δυναστεία των Σελτζούκων ή Σελτζούκοι Τούρκοι ήταν μία μουσουλμανική Σουνιτική δυναστεία των Ογούζων Τούρκων που σταδιακά έγινε μία εκπερσισμένη κοινωνία και συνεισέφερε στην Τουρκοπερσική παράδοση στη μεσαιωνική Δυτική Ασία και την Κεντρική Ασία. Επικράτησε από τον 11ο έως τον 14ο αιώνα. Οι Σελτζούκοι ίδρυσαν το Σουλτανάτο των Μεγάλων Σελτζούκων που εκτεινόταν από τη Μικρά Ασία μέχρι την Περσία το οποίο ήταν και ο στόχος της Α΄ Σταυροφορίας και το Σουλτανάτο του Ρουμ. Οι Σελτζούκοι κατάγονταν από Τουρκομανικά φύλα της Κεντρικής Ασίας. Όταν έφτασαν στην Περσία, οι Σελτζούκοι υιοθέτησαν τον Περσικό τρόπο ζωής, πολιτισμό, ακόμη και τη γλώσσα. Η Περσική γλώσσα έγινε η επίσημη στην κεντρική κυβέρνηση των Σελτζούκων. Δημιούργησαν τον Τούρκο-Περσικό πολιτισμό που χαρακτηρίζεται ως "Περσικός λαός με Τούρκους κυβερνήτες". Θεωρήθηκαν σαν οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι της αρχαίας Περσικής γλώσσας, τέχνης, πολιτισμού και λογοτεχνίας. Οι Σελτζούκοι είναι οι αυθεντικοί πρόγονοι των δυτικών Τούρκων που κατοικούν σήμερα το Αζερμπαϊτζάν, το Τουρκμενιστάν και την Τουρκία. (el)
  • La Turko-Selĝukoj, Selĝukoj, Selĝukidoj aŭ Salĝukidoj (turka : Selçuk, Selĉuk; araba : السلاجقة, as-Salâjiqa; persa : سلجوقيان, Saljûqiyân) estis la membroj de tribo de turka deveno elmigrinta el Turkmenio ĝis Okcidenta Azio antaŭ regi sur la tiamajn regionojn de Irano kaj Irako kaj de Turkio meze de la 11-a jarcento al la fino de la 13-a jarcento. Ili alvenis en Anatolion, devenaj el Centrazio, fine de la 10-a jarcento kaj katastrofis tra la bizancaj kaj arabaj provincoj. La Turko-Selĝukoj estas konsiderataj kiel la rektaj prauloj de la okcidentaj turkoj, la aktualaj loĝantoj de Turkio, Azerbajĝano kaj Turkmenio. La Turko-Selĝukoj ludis gravan rolon en la mezepoka historio kreante baraĵon por Eŭropo kontraŭ la orientaj mongolaj invadantoj, defendante Islamon kontraŭ la eŭropaj krucmilitistoj, kaj konkerante grandajn teritoriojn de la Bizanca Imperio, kiun praktike dissolvis, dum ties sukcedontoj, la osmanlaj turkoj, finmortigis ĝin. (eo)
  • Seljuktarren dinastia X.-XIII. mendeetan Iran, Siria eta Asia Txikian hedatu zen turkiar dinastia izan zen. Oro har, Mendebaldeko Asiara zabaldu ziren lehen turkiarrei ematen zaie seljuktar izena. (eu)
  • Les Seldjoukides, Seljoukides ou Saljûqides sont les membres d'une tribu turcique qui a émigré du Turkestan vers le Proche-Orient avant de régner sur l'Iran, puis sur un vaste domaine comprenant l'Irak actuel et l'Anatolie orientale entre le milieu du XIe siècle et la fin du XIIIe siècle. À la fin du XIe siècle, l'Empire seldjoukide comprenait l'Asie mineure, le Levant, le Moyen-Orient, ainsi que la Perse. (fr)
  • Los selyúcidas, selchucos o selyuquíes fueron una dinastía turca oğuz que reinó en los actuales Irán e Irak, así como en Asia menor, entre mediados del siglo XI y finales del siglo XIII. Llegaron a Anatolia procedentes del Asia Central a finales del siglo X, causando estragos en los pueblos bizantinos y árabes, que acabaron con el Califato abasí y debilitaron considerablemente al Imperio bizantino con su empuje religioso hacia Occidente.​ Los turcos selyúcidas son considerados como los antepasados directos de los turcos sudoccidentales, los habitantes actuales de Turquía, Gagauzia, Azerbaiyán y Turkmenistán. Los selyúcidas desempeñaron un papel fundamental en la historia medieval, creando una barrera para Europa contra los invasores mongoles del este, defendiendo el mundo islámico contra las cruzadas de Europa y conquistando grandes extensiones del Imperio bizantino, que prácticamente desmantelaron, siendo sus sucesores, los turcos osmanlíes, quienes asestaron el golpe de gracia. (es)
  • Seljuk (juga disebut Seljuq) atau Turki Seljuk (dalam Bahasa Turki:Selçuklular; dalam bahasa Persia: سلجوقيان Ṣaljūqīyān; dalam Bahasa Arab سلجوق, Saljūq, atau السلاجقة al-Salājiqa) adalah sebuah dinasti Islam yang pernah menguasai Asia Tengah dan Timur Tengah dari abad ke 11 hingga abad ke 14. Mereka mendirikan kekaisaran Islam yang dikenali sebagai Kekaisaran Seljuk Agung. Kekaisaran ini terbentang dari Anatolia hingga ke Rantau Punjab di Asia Selatan. Kekaisaran ini juga adalah sasaran utama Tentara Salib Pertama. Dinasti ini didirikan oleh suku Turki yang berasal dari Asia Tengah. Dinasti Seljuk juga menandakan penguasaan Bangsa Turki di Timur Tengah. Pada hari ini, mereka dianggap sebagai pengasas kebudayaan Turki Barat yang ketara di Azerbaijan, Turki dan Turkmenistan dan Seljuk juga dianggap sebagai penaung Kebudayaan Persia. Dinasti Seljuk berasal dari daerah pegunungan dan stepa Turkistan. Menjelang akhir abad ke-2 H atau abad ke-8 M. orang-orang Oghuz pindah ke arah barat melalui dataran tinggi Siberia ke Laut Arab dan sebagian ke wilayah Rusia. (in)
  • セルジューク朝 (ペルシア語: سلجوقیان‎, 現代トルコ語: Büyük Selçuklu Devleti) は、11世紀から12世紀にかけて現在のイラン、イラク、トルクメニスタンを中心に存在したイスラム王朝。大セルジューク朝は1038年から1157年まで続き、最後の地方政権のルーム・セルジューク朝は1308年まで続いた。 (ja)
  • I Selgiuchidi (oppure Turchi Selgiuchidi, in turco Selçuklular; in in persiano سلجوقيان‎, Saljūqiyān; in arabo: سلجوق‎, Saljūq oppure السلاجقة, al-Salājiqa) furono una dinastia turca il cui ramo principale elesse la sua residenza in Persia (Isfahan). Di fede musulmana sunnita, i Selgiuchidi governarono parte dell'Asia centrale, del Vicino e del Medio Oriente dall'XI al XIV secolo. Essi crearono l'Impero selgiuchide che si estendeva dall'Anatolia all'attuale Xinjiang ed era il più vasto del suo tempo. (it)
  • 셀주크 왕조(터키어: Selçuklular 셀추클룰라르[*], 페르시아어: آل سلچوق 알레 살주크)는 11세기부터 14세기까지 이슬람 세계에 존재했던 튀르크계 왕조이다. 전성기인 11세기와 12세기에 셀주크인들은 동쪽으로는 트란스옥시아나, 페르가나, 세미레치예, 화레즘부터 서쪽으로 시리아, 아나톨리아, 히자즈까지 서아시아의 상당부분을 지배했다. 왕조의 본가는 페르시아를, 이외의 분파들은 각각 이라크, 키르만, 시리아, 아나톨리아를 다스렸다. 셀주크(터키어: Selçuk/Seljuk)의 어원은 튀르크어 ‘공격하다(터키어: salmak)’로, ‘돌격’을 의미한다. (ko)
  • De Seltsjoeken (Turks: Selçuklular) waren een tak van de Oghuz-Turken, die oorspronkelijk uit Centraal-Azië kwamen en uiteindelijk het Grote Seltsjoekenrijk stichtten in het Midden-Oosten dat stand hield tot de 13e eeuw. Opeenvolgende hoofdsteden waren Merv, Nisjapoer, Ray, Isfahan, Hamadan. Het Grote Seltsjoekenrijk viel in 1092 uiteen in meerdere staten, o.a. het sultanaat Rûm in Anatolië met als hoofdstad Konya of Ikonion. (nl)
  • Seldżukidzi (albo Seldżucy, od: Seldżuk – arab.: السلاجقة, tur: Selçuk) – dynastia panująca w różnych krajach Azji Zachodniej w okresie od XI do XIV wieku. Seldżuk, eponimiczny protoplasta Seldżukidów, był pod koniec X wieku dowódcą wojskowym (sübaši) u władcy Oguzów (w tym okresie zaczęli też być nazywani Turkmenami). Wszedł on z nim w konflikt, w związku z czym około 985 musiał odłączyć się od plemienia. On i jego zwolennicy, a także inni tureccy koczownicy, którzy stopniowo się do niego przyłączali, zaczęli być nazywani od imienia przywódcy Seldżukami. Określenie „Turcy Seldżuccy” oznacza więc nie tyle grupę etniczną, co tych Turków (a w większości Turkmenów), którzy znajdowali się pod władzą rodu wywodzącego się od Seldżuka, to jest Seldżukidów. W źródłach pisanych Seldżuk pojawia się po raz pierwszy w 992, kiedy to ze swoimi ludźmi miał wspomagać Samanidów w nieudanej obronie Buchary przed Hasan Bughra-chanem. Wtedy także Seldżucy mieli przejść na islam. Początkowo oferowali swoje usługi różnym władcom Azji Środkowej jako wojownicy, starając się znaleźć bezpieczne tereny do koczowania, ciągle naciskani przez innych Oguzów i Karachanidów. Po zwycięstwie nad Ghaznawidami pod Dandankanem w 1040 udało im się jednak utworzyć własne państwo. W 1055 zajęli Bagdad, a ich najwybitniejszy przywódca, wnuk Seldżuka Toghril Beg, otrzymał od kalifa tytuł sułtana, tym samym zakładając dynastię Wielkich Seldżuków. Państwo rządzone przez Wielkich Seldżuków nie było scentralizowane, lecz stanowiło luźny zbiór krajów rządzonych przez poszczególnych członków rodu Seldżuka, a także innych wodzów i gubernatorów, w różnym stopniu uznających podległość władzy centralnej. Od 1041 Kermanem rządzili Seldżukidzi Kermańscy – dynastia wywodząca się od , syna , brata Toghrila. Po bitwie pod Manzikertem w 1071 Seldżucy zajęli Anatolię, a bratanek Toghrila ustanowił tam niezależną dynastię rządzącą sułtanatem Rum. Od momentu podbicia przez Wielkich Seldżuków Syrii w 1078, rządzili w niej Seldżukidzi Syryjscy – dynastia wywodząca się od Tutusza, brata sułtana Malekszaha, wnuka Czaghriego. Z kolei w 1118 w państwie Wielkich Seldżuków wyodrębniła się dynastia rządząca Irakiem, której pierwszym przedstawicielem był Mahmud, wnuk Malekszaha. W 1117 został zamordowany nieletni wnuk Tutusza, ostatni Seldżukida panujący w Syrii. Ostatnim Wielkim Seldżukiem był Ahmad Sandżar, który zmarł w 1157. Po jego śmierci państwo rozpadło się. Seldżucy rządzili w Kermanie do 1187, kiedy zostali obaleni przez najazd Oguzów, a w Iraku do 1194, kiedy ostatni sułtan, , został pokonany i zabity przez Chorezmszaha. Najdłużej Seldżukidzi rządzili w Anatolii – tamtejsza dynastia wygasła dopiero w 1307. Ekspansja Turków Seldżuckich na teren Ziemi Świętej i zdobycie przez nich Jerozolimy w 1072 były bezpośrednią przyczyną wypraw krzyżowych. (pl)
  • Os seljúcidas, seldjúcidas ou seljuques (em turco: Selçuklular; em árabe: سلجوق; romaniz.: Saljūq, pl. السلاجقة, al-Salājiqa; em persa: سلجوقيان; romaniz.: Ṣaljūqīyān) eram um povo nômade turco de religião islâmica sunita que gradualmente adotou a cultura persa e contribuiu para a na Ásia medieval Central e Ocidental. Estabeleceram o chamado Império Seljúcida que se estendia das da Ásia Central até às atuais Turquia e Palestina. Devido à conquista desta última, tornaram-se alvo dos cristãos ocidentais. (pt)
  • Seldjuker (på arabiska al-Salājiqa; på persiska Saljūqiyān; på turkiska Selçuk eller Selçük; på svenska även stavat seldjuqer) var en dynasti som härstammade från härskaren Seldjuk, som kom från turkfolket Oghuzer, (levde runt år 1000) och som styrde i Iran, Azerbajdzjan, Irak, Centralasien och Mindre Asien från 1000-talet till 1300-talet. Efter att ha besegrat samaniderna och buyiderna tog seldjukerna makten över Abbasidkalifatet då de år 1055 under ledning av Toghril Beg erövrade Bagdad. Kalifen lämnade över hela sin världsliga makt till denne och utnämnde honom till sultan som efter detta blev den högsta härskartiteln inom islam. En av Toghril Begs mest kända efterträdare var Alp Arslan som besegrade Bysantinska riket i slaget vid Manzikert år 1071. Detta ledde till att nästan hela Mindre Asien inlemmades i det seldjukiska väldet. Rikets storhetstid inföll under sultan (1072-1092) då det omfattade allt land från Syrien och Mindre Asien bort till Centralasien och Kinas gränser. Styrelsesättet i detta väldiga rike präglades av en blandning av islamiska och gamla turkiska sedvänjor. Enligt de senare tillhörde makten inte en enda individ utan hela släkten. Yngre medlemmar av seldjukernas familj styrde alltså delområden som emirer och sultanen betraktades som den främste härskaren. När den siste sultanen av det stora riket dog 1157 utan arvingar splittrades hela riket upp i småstater under lokala seldjukdynastier. Det stora seldjukiska riket, försvagat av inre splittringar samt av korstågen, besegrades 1194 av en turkisk härskare vid namn av Khwarezm. Ett mindre seldjukiskt rike i Mindre Asien som kallades och som efter 1070-talet varit mer eller mindre självständigt från det stora seldjukriket växte sig nu starkare och hade stor kulturell, politisk och militär dominans åren 1205 till 1239 innan det strax efter detta besegrades av mongolerna och blev en vasallstat. Den siste seldjukiske sultanen dog år 1307. Splittringen kom att bestå till dess en av småstaterna ledda av den Osmanska dynastin växte fram och lade de andra staterna under sig, en utveckling som kom att leda till framväxten av det Osmanska riket. (sv)
  • Сельджукіди — тюркська династія яка правила в низці держав Близького Сходу та Центральної Азії в Х—XIV ст. Наймогутнішими з них були Сельджуцька імперія та Румський султанат, які за часів розквіту простягались від Егейського до Аральського моря. (uk)
  • Сельджуки́ды (азерб. Səlcuqlular; араб. السلالة السلجوقية‎; перс. آل سلجوق‎ Al-e Saljuq; тур. Selçuklular; туркм. Seljuklylar) — тюркская династия, правившая в ряде государств и стран Ближнего и Среднего Востока, Армении, Анатолии, Месопотамии, Сирии, Палестине и большей части Ирана, с XI по XIV века. Основатель династии: Селджук бег ибн-Дукак. (ru)
  • 塞爾柱王朝(波斯語: آل سلجوق,Al-e Saljuq)是中世纪时期由乌古斯突厥人建立起的遜尼派穆斯林王朝,后期王朝成員逐渐波斯化,为中世紀时期西亚及中亞地區突厥-波斯文化的發展打下了基础。塞爾柱王朝曾建立大塞爾柱帝國以及罗姆蘇丹國,統治區域東起波斯、西達安納托利亞高原,王朝的擴張使安納托利亞、高加索等地突厥化,也间接地引发了第一次十字軍東征。 (zh)
dbo:wikiPageID
  • 6116724 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 26739 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1025348816 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:caption
  • Double-headed eagle, used as a symbol by several Seljuk rulers including Kayqubad I (en)
dbp:country
dbp:dissolution
  • 1104 (xsd:integer)
  • 1194 (xsd:integer)
  • 1307 (xsd:integer)
  • (Damascus:) (en)
dbp:foundingYear
  • 10 (xsd:integer)
dbp:imageCaption
  • Head of Seljuk male royal figure, 12–13th century, from Iran. Carved and drilled stone with Iranian craftsmanship. Kept at the New York Metropolitan Museum of Art. (en)
dbp:surname
  • Seljuk dynasty (en)
dbp:titles
  • *Sultan of Seljuk Empire *Sultan of Rum *Emir of Damascus *Emir of Aleppo (en)
dbp:traditions
  • Sunni Islam (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La dinastia seljúcida o, simplement, els seljúcides fou una dinastia oghuz sunnita fou i contribuí a la a l'Orient Pròxim i l'Àsia Central durant l'edat mitjana. Els seljúcides fundaren l'Imperi Seljúcida i el Soldanat de Rum, que al seu punt àlgid s'estenien des d'Anatòlia fins a l'Iran, i foren atacats pels croats durant la Primera Croada. L'últim governant seljúcida conegut fou , que fou vassall dels mongols a finals del segle xiii i principis del xiv. (ca)
  • Seldžucká dynastie byla turecká, zčásti dynastie, která vládla v oblasti centrální Asie a Středního východu mezi 11.–14. stoletím. Příslušníci seldžucké dynastie pocházeli z Oguzského kmene , kteří byli stoupenci sunnitského islámu a území jimi ovládané je známé jako Seldžucká říše. Jejím zakladatelem byl vnuk . (cs)
  • Seljuktarren dinastia X.-XIII. mendeetan Iran, Siria eta Asia Txikian hedatu zen turkiar dinastia izan zen. Oro har, Mendebaldeko Asiara zabaldu ziren lehen turkiarrei ematen zaie seljuktar izena. (eu)
  • Les Seldjoukides, Seljoukides ou Saljûqides sont les membres d'une tribu turcique qui a émigré du Turkestan vers le Proche-Orient avant de régner sur l'Iran, puis sur un vaste domaine comprenant l'Irak actuel et l'Anatolie orientale entre le milieu du XIe siècle et la fin du XIIIe siècle. À la fin du XIe siècle, l'Empire seldjoukide comprenait l'Asie mineure, le Levant, le Moyen-Orient, ainsi que la Perse. (fr)
  • セルジューク朝 (ペルシア語: سلجوقیان‎, 現代トルコ語: Büyük Selçuklu Devleti) は、11世紀から12世紀にかけて現在のイラン、イラク、トルクメニスタンを中心に存在したイスラム王朝。大セルジューク朝は1038年から1157年まで続き、最後の地方政権のルーム・セルジューク朝は1308年まで続いた。 (ja)
  • I Selgiuchidi (oppure Turchi Selgiuchidi, in turco Selçuklular; in in persiano سلجوقيان‎, Saljūqiyān; in arabo: سلجوق‎, Saljūq oppure السلاجقة, al-Salājiqa) furono una dinastia turca il cui ramo principale elesse la sua residenza in Persia (Isfahan). Di fede musulmana sunnita, i Selgiuchidi governarono parte dell'Asia centrale, del Vicino e del Medio Oriente dall'XI al XIV secolo. Essi crearono l'Impero selgiuchide che si estendeva dall'Anatolia all'attuale Xinjiang ed era il più vasto del suo tempo. (it)
  • 셀주크 왕조(터키어: Selçuklular 셀추클룰라르[*], 페르시아어: آل سلچوق 알레 살주크)는 11세기부터 14세기까지 이슬람 세계에 존재했던 튀르크계 왕조이다. 전성기인 11세기와 12세기에 셀주크인들은 동쪽으로는 트란스옥시아나, 페르가나, 세미레치예, 화레즘부터 서쪽으로 시리아, 아나톨리아, 히자즈까지 서아시아의 상당부분을 지배했다. 왕조의 본가는 페르시아를, 이외의 분파들은 각각 이라크, 키르만, 시리아, 아나톨리아를 다스렸다. 셀주크(터키어: Selçuk/Seljuk)의 어원은 튀르크어 ‘공격하다(터키어: salmak)’로, ‘돌격’을 의미한다. (ko)
  • De Seltsjoeken (Turks: Selçuklular) waren een tak van de Oghuz-Turken, die oorspronkelijk uit Centraal-Azië kwamen en uiteindelijk het Grote Seltsjoekenrijk stichtten in het Midden-Oosten dat stand hield tot de 13e eeuw. Opeenvolgende hoofdsteden waren Merv, Nisjapoer, Ray, Isfahan, Hamadan. Het Grote Seltsjoekenrijk viel in 1092 uiteen in meerdere staten, o.a. het sultanaat Rûm in Anatolië met als hoofdstad Konya of Ikonion. (nl)
  • Os seljúcidas, seldjúcidas ou seljuques (em turco: Selçuklular; em árabe: سلجوق; romaniz.: Saljūq, pl. السلاجقة, al-Salājiqa; em persa: سلجوقيان; romaniz.: Ṣaljūqīyān) eram um povo nômade turco de religião islâmica sunita que gradualmente adotou a cultura persa e contribuiu para a na Ásia medieval Central e Ocidental. Estabeleceram o chamado Império Seljúcida que se estendia das da Ásia Central até às atuais Turquia e Palestina. Devido à conquista desta última, tornaram-se alvo dos cristãos ocidentais. (pt)
  • Сельджукіди — тюркська династія яка правила в низці держав Близького Сходу та Центральної Азії в Х—XIV ст. Наймогутнішими з них були Сельджуцька імперія та Румський султанат, які за часів розквіту простягались від Егейського до Аральського моря. (uk)
  • Сельджуки́ды (азерб. Səlcuqlular; араб. السلالة السلجوقية‎; перс. آل سلجوق‎ Al-e Saljuq; тур. Selçuklular; туркм. Seljuklylar) — тюркская династия, правившая в ряде государств и стран Ближнего и Среднего Востока, Армении, Анатолии, Месопотамии, Сирии, Палестине и большей части Ирана, с XI по XIV века. Основатель династии: Селджук бег ибн-Дукак. (ru)
  • 塞爾柱王朝(波斯語: آل سلجوق,Al-e Saljuq)是中世纪时期由乌古斯突厥人建立起的遜尼派穆斯林王朝,后期王朝成員逐渐波斯化,为中世紀时期西亚及中亞地區突厥-波斯文化的發展打下了基础。塞爾柱王朝曾建立大塞爾柱帝國以及罗姆蘇丹國,統治區域東起波斯、西達安納托利亞高原,王朝的擴張使安納托利亞、高加索等地突厥化,也间接地引发了第一次十字軍東征。 (zh)
  • السلالة السَلْجُوقية هي العائلة المنسوبة إلى سَلْجُوق بن دُقَاق جد السلاجقة الأكبر، وهم السلالة التي حكمت بعد ذلك واحدة من أكبر دول الإسلام التي ظهرت في العهد العباسي، وكان لهم دور كبير في تغيير الخريطة السياسية للمنطقة وإنقاذ الدولة العباسية بعد أن كانت قد فقدت معظم سلطتها في المنطقة خصوصاً في ظل سيطرة البويهيين عليها. يَعود أصل هذه القبائل إلى مناطق في وسط آسيا من مكان يُدعى "استبس القيرغيز"، هجروه في القرن السادس الهجري مرتحلين إلى الغرب حيث استقروا في مكان قريب من نهر سيحون، وهناك أعلنوا إسلامهم وشرعوا بمحاربة القبائل الوثنية في المنطقة. ولاحقاً دخلوا في صراع طويل مع الغزنويين انتهى بانتصار السلاجقة وانكسار شوكة الدولة الغزنوية، فبدؤوا بالتمدد غرباً حتى قضوا على البويهيين ثم مدوا سلطانهم إلى بلاد الشام والحجاز والأناضول وخاضوا حروباً كثيرة مع البيزنطيين والصليبيين. لكن بعد ذلك أخذت دول (ar)
  • Η Δυναστεία των Σελτζούκων ή Σελτζούκοι Τούρκοι ήταν μία μουσουλμανική Σουνιτική δυναστεία των Ογούζων Τούρκων που σταδιακά έγινε μία εκπερσισμένη κοινωνία και συνεισέφερε στην Τουρκοπερσική παράδοση στη μεσαιωνική Δυτική Ασία και την Κεντρική Ασία. Επικράτησε από τον 11ο έως τον 14ο αιώνα. Οι Σελτζούκοι ίδρυσαν το Σουλτανάτο των Μεγάλων Σελτζούκων που εκτεινόταν από τη Μικρά Ασία μέχρι την Περσία το οποίο ήταν και ο στόχος της Α΄ Σταυροφορίας και το Σουλτανάτο του Ρουμ. Οι Σελτζούκοι κατάγονταν από Τουρκομανικά φύλα της Κεντρικής Ασίας. Όταν έφτασαν στην Περσία, οι Σελτζούκοι υιοθέτησαν τον Περσικό τρόπο ζωής, πολιτισμό, ακόμη και τη γλώσσα. (el)
  • La Turko-Selĝukoj, Selĝukoj, Selĝukidoj aŭ Salĝukidoj (turka : Selçuk, Selĉuk; araba : السلاجقة, as-Salâjiqa; persa : سلجوقيان, Saljûqiyân) estis la membroj de tribo de turka deveno elmigrinta el Turkmenio ĝis Okcidenta Azio antaŭ regi sur la tiamajn regionojn de Irano kaj Irako kaj de Turkio meze de la 11-a jarcento al la fino de la 13-a jarcento. (eo)
  • Los selyúcidas, selchucos o selyuquíes fueron una dinastía turca oğuz que reinó en los actuales Irán e Irak, así como en Asia menor, entre mediados del siglo XI y finales del siglo XIII. Llegaron a Anatolia procedentes del Asia Central a finales del siglo X, causando estragos en los pueblos bizantinos y árabes, que acabaron con el Califato abasí y debilitaron considerablemente al Imperio bizantino con su empuje religioso hacia Occidente.​ (es)
  • Seljuk (juga disebut Seljuq) atau Turki Seljuk (dalam Bahasa Turki:Selçuklular; dalam bahasa Persia: سلجوقيان Ṣaljūqīyān; dalam Bahasa Arab سلجوق, Saljūq, atau السلاجقة al-Salājiqa) adalah sebuah dinasti Islam yang pernah menguasai Asia Tengah dan Timur Tengah dari abad ke 11 hingga abad ke 14. Mereka mendirikan kekaisaran Islam yang dikenali sebagai Kekaisaran Seljuk Agung. Kekaisaran ini terbentang dari Anatolia hingga ke Rantau Punjab di Asia Selatan. Kekaisaran ini juga adalah sasaran utama Tentara Salib Pertama. Dinasti ini didirikan oleh suku Turki yang berasal dari Asia Tengah. Dinasti Seljuk juga menandakan penguasaan Bangsa Turki di Timur Tengah. Pada hari ini, mereka dianggap sebagai pengasas kebudayaan Turki Barat yang ketara di Azerbaijan, Turki dan Turkmenistan dan Seljuk jug (in)
  • Seldżukidzi (albo Seldżucy, od: Seldżuk – arab.: السلاجقة, tur: Selçuk) – dynastia panująca w różnych krajach Azji Zachodniej w okresie od XI do XIV wieku. Seldżuk, eponimiczny protoplasta Seldżukidów, był pod koniec X wieku dowódcą wojskowym (sübaši) u władcy Oguzów (w tym okresie zaczęli też być nazywani Turkmenami). Wszedł on z nim w konflikt, w związku z czym około 985 musiał odłączyć się od plemienia. On i jego zwolennicy, a także inni tureccy koczownicy, którzy stopniowo się do niego przyłączali, zaczęli być nazywani od imienia przywódcy Seldżukami. Określenie „Turcy Seldżuccy” oznacza więc nie tyle grupę etniczną, co tych Turków (a w większości Turkmenów), którzy znajdowali się pod władzą rodu wywodzącego się od Seldżuka, to jest Seldżukidów. W źródłach pisanych Seldżuk pojawia s (pl)
  • Seldjuker (på arabiska al-Salājiqa; på persiska Saljūqiyān; på turkiska Selçuk eller Selçük; på svenska även stavat seldjuqer) var en dynasti som härstammade från härskaren Seldjuk, som kom från turkfolket Oghuzer, (levde runt år 1000) och som styrde i Iran, Azerbajdzjan, Irak, Centralasien och Mindre Asien från 1000-talet till 1300-talet. (sv)
  • La dinastia seljúcida o, simplement, els seljúcides fou una dinastia oghuz sunnita fou i contribuí a la a l'Orient Pròxim i l'Àsia Central durant l'edat mitjana. Els seljúcides fundaren l'Imperi Seljúcida i el Soldanat de Rum, que al seu punt àlgid s'estenien des d'Anatòlia fins a l'Iran, i foren atacats pels croats durant la Primera Croada. L'últim governant seljúcida conegut fou , que fou vassall dels mongols a finals del segle xiii i principis del xiv. (ca)
  • Seldžucká dynastie byla turecká, zčásti dynastie, která vládla v oblasti centrální Asie a Středního východu mezi 11.–14. stoletím. Příslušníci seldžucké dynastie pocházeli z Oguzského kmene , kteří byli stoupenci sunnitského islámu a území jimi ovládané je známé jako Seldžucká říše. Jejím zakladatelem byl vnuk . (cs)
  • Seljuktarren dinastia X.-XIII. mendeetan Iran, Siria eta Asia Txikian hedatu zen turkiar dinastia izan zen. Oro har, Mendebaldeko Asiara zabaldu ziren lehen turkiarrei ematen zaie seljuktar izena. (eu)
  • Les Seldjoukides, Seljoukides ou Saljûqides sont les membres d'une tribu turcique qui a émigré du Turkestan vers le Proche-Orient avant de régner sur l'Iran, puis sur un vaste domaine comprenant l'Irak actuel et l'Anatolie orientale entre le milieu du XIe siècle et la fin du XIIIe siècle. À la fin du XIe siècle, l'Empire seldjoukide comprenait l'Asie mineure, le Levant, le Moyen-Orient, ainsi que la Perse. (fr)
  • セルジューク朝 (ペルシア語: سلجوقیان‎, 現代トルコ語: Büyük Selçuklu Devleti) は、11世紀から12世紀にかけて現在のイラン、イラク、トルクメニスタンを中心に存在したイスラム王朝。大セルジューク朝は1038年から1157年まで続き、最後の地方政権のルーム・セルジューク朝は1308年まで続いた。 (ja)
  • I Selgiuchidi (oppure Turchi Selgiuchidi, in turco Selçuklular; in in persiano سلجوقيان‎, Saljūqiyān; in arabo: سلجوق‎, Saljūq oppure السلاجقة, al-Salājiqa) furono una dinastia turca il cui ramo principale elesse la sua residenza in Persia (Isfahan). Di fede musulmana sunnita, i Selgiuchidi governarono parte dell'Asia centrale, del Vicino e del Medio Oriente dall'XI al XIV secolo. Essi crearono l'Impero selgiuchide che si estendeva dall'Anatolia all'attuale Xinjiang ed era il più vasto del suo tempo. (it)
  • 셀주크 왕조(터키어: Selçuklular 셀추클룰라르[*], 페르시아어: آل سلچوق 알레 살주크)는 11세기부터 14세기까지 이슬람 세계에 존재했던 튀르크계 왕조이다. 전성기인 11세기와 12세기에 셀주크인들은 동쪽으로는 트란스옥시아나, 페르가나, 세미레치예, 화레즘부터 서쪽으로 시리아, 아나톨리아, 히자즈까지 서아시아의 상당부분을 지배했다. 왕조의 본가는 페르시아를, 이외의 분파들은 각각 이라크, 키르만, 시리아, 아나톨리아를 다스렸다. 셀주크(터키어: Selçuk/Seljuk)의 어원은 튀르크어 ‘공격하다(터키어: salmak)’로, ‘돌격’을 의미한다. (ko)
  • De Seltsjoeken (Turks: Selçuklular) waren een tak van de Oghuz-Turken, die oorspronkelijk uit Centraal-Azië kwamen en uiteindelijk het Grote Seltsjoekenrijk stichtten in het Midden-Oosten dat stand hield tot de 13e eeuw. Opeenvolgende hoofdsteden waren Merv, Nisjapoer, Ray, Isfahan, Hamadan. Het Grote Seltsjoekenrijk viel in 1092 uiteen in meerdere staten, o.a. het sultanaat Rûm in Anatolië met als hoofdstad Konya of Ikonion. (nl)
  • Os seljúcidas, seldjúcidas ou seljuques (em turco: Selçuklular; em árabe: سلجوق; romaniz.: Saljūq, pl. السلاجقة, al-Salājiqa; em persa: سلجوقيان; romaniz.: Ṣaljūqīyān) eram um povo nômade turco de religião islâmica sunita que gradualmente adotou a cultura persa e contribuiu para a na Ásia medieval Central e Ocidental. Estabeleceram o chamado Império Seljúcida que se estendia das da Ásia Central até às atuais Turquia e Palestina. Devido à conquista desta última, tornaram-se alvo dos cristãos ocidentais. (pt)
  • Сельджукіди — тюркська династія яка правила в низці держав Близького Сходу та Центральної Азії в Х—XIV ст. Наймогутнішими з них були Сельджуцька імперія та Румський султанат, які за часів розквіту простягались від Егейського до Аральського моря. (uk)
  • Сельджуки́ды (азерб. Səlcuqlular; араб. السلالة السلجوقية‎; перс. آل سلجوق‎ Al-e Saljuq; тур. Selçuklular; туркм. Seljuklylar) — тюркская династия, правившая в ряде государств и стран Ближнего и Среднего Востока, Армении, Анатолии, Месопотамии, Сирии, Палестине и большей части Ирана, с XI по XIV века. Основатель династии: Селджук бег ибн-Дукак. (ru)
  • 塞爾柱王朝(波斯語: آل سلجوق,Al-e Saljuq)是中世纪时期由乌古斯突厥人建立起的遜尼派穆斯林王朝,后期王朝成員逐渐波斯化,为中世紀时期西亚及中亞地區突厥-波斯文化的發展打下了基础。塞爾柱王朝曾建立大塞爾柱帝國以及罗姆蘇丹國,統治區域東起波斯、西達安納托利亞高原,王朝的擴張使安納托利亞、高加索等地突厥化,也间接地引发了第一次十字軍東征。 (zh)
  • السلالة السَلْجُوقية هي العائلة المنسوبة إلى سَلْجُوق بن دُقَاق جد السلاجقة الأكبر، وهم السلالة التي حكمت بعد ذلك واحدة من أكبر دول الإسلام التي ظهرت في العهد العباسي، وكان لهم دور كبير في تغيير الخريطة السياسية للمنطقة وإنقاذ الدولة العباسية بعد أن كانت قد فقدت معظم سلطتها في المنطقة خصوصاً في ظل سيطرة البويهيين عليها. يَعود أصل هذه القبائل إلى مناطق في وسط آسيا من مكان يُدعى "استبس القيرغيز"، هجروه في القرن السادس الهجري مرتحلين إلى الغرب حيث استقروا في مكان قريب من نهر سيحون، وهناك أعلنوا إسلامهم وشرعوا بمحاربة القبائل الوثنية في المنطقة. ولاحقاً دخلوا في صراع طويل مع الغزنويين انتهى بانتصار السلاجقة وانكسار شوكة الدولة الغزنوية، فبدؤوا بالتمدد غرباً حتى قضوا على البويهيين ثم مدوا سلطانهم إلى بلاد الشام والحجاز والأناضول وخاضوا حروباً كثيرة مع البيزنطيين والصليبيين. لكن بعد ذلك أخذت دول (ar)
  • Η Δυναστεία των Σελτζούκων ή Σελτζούκοι Τούρκοι ήταν μία μουσουλμανική Σουνιτική δυναστεία των Ογούζων Τούρκων που σταδιακά έγινε μία εκπερσισμένη κοινωνία και συνεισέφερε στην Τουρκοπερσική παράδοση στη μεσαιωνική Δυτική Ασία και την Κεντρική Ασία. Επικράτησε από τον 11ο έως τον 14ο αιώνα. Οι Σελτζούκοι ίδρυσαν το Σουλτανάτο των Μεγάλων Σελτζούκων που εκτεινόταν από τη Μικρά Ασία μέχρι την Περσία το οποίο ήταν και ο στόχος της Α΄ Σταυροφορίας και το Σουλτανάτο του Ρουμ. Οι Σελτζούκοι κατάγονταν από Τουρκομανικά φύλα της Κεντρικής Ασίας. Όταν έφτασαν στην Περσία, οι Σελτζούκοι υιοθέτησαν τον Περσικό τρόπο ζωής, πολιτισμό, ακόμη και τη γλώσσα. (el)
  • La Turko-Selĝukoj, Selĝukoj, Selĝukidoj aŭ Salĝukidoj (turka : Selçuk, Selĉuk; araba : السلاجقة, as-Salâjiqa; persa : سلجوقيان, Saljûqiyân) estis la membroj de tribo de turka deveno elmigrinta el Turkmenio ĝis Okcidenta Azio antaŭ regi sur la tiamajn regionojn de Irano kaj Irako kaj de Turkio meze de la 11-a jarcento al la fino de la 13-a jarcento. (eo)
  • Los selyúcidas, selchucos o selyuquíes fueron una dinastía turca oğuz que reinó en los actuales Irán e Irak, así como en Asia menor, entre mediados del siglo XI y finales del siglo XIII. Llegaron a Anatolia procedentes del Asia Central a finales del siglo X, causando estragos en los pueblos bizantinos y árabes, que acabaron con el Califato abasí y debilitaron considerablemente al Imperio bizantino con su empuje religioso hacia Occidente.​ (es)
  • Seljuk (juga disebut Seljuq) atau Turki Seljuk (dalam Bahasa Turki:Selçuklular; dalam bahasa Persia: سلجوقيان Ṣaljūqīyān; dalam Bahasa Arab سلجوق, Saljūq, atau السلاجقة al-Salājiqa) adalah sebuah dinasti Islam yang pernah menguasai Asia Tengah dan Timur Tengah dari abad ke 11 hingga abad ke 14. Mereka mendirikan kekaisaran Islam yang dikenali sebagai Kekaisaran Seljuk Agung. Kekaisaran ini terbentang dari Anatolia hingga ke Rantau Punjab di Asia Selatan. Kekaisaran ini juga adalah sasaran utama Tentara Salib Pertama. Dinasti ini didirikan oleh suku Turki yang berasal dari Asia Tengah. Dinasti Seljuk juga menandakan penguasaan Bangsa Turki di Timur Tengah. Pada hari ini, mereka dianggap sebagai pengasas kebudayaan Turki Barat yang ketara di Azerbaijan, Turki dan Turkmenistan dan Seljuk jug (in)
  • Seldżukidzi (albo Seldżucy, od: Seldżuk – arab.: السلاجقة, tur: Selçuk) – dynastia panująca w różnych krajach Azji Zachodniej w okresie od XI do XIV wieku. Seldżuk, eponimiczny protoplasta Seldżukidów, był pod koniec X wieku dowódcą wojskowym (sübaši) u władcy Oguzów (w tym okresie zaczęli też być nazywani Turkmenami). Wszedł on z nim w konflikt, w związku z czym około 985 musiał odłączyć się od plemienia. On i jego zwolennicy, a także inni tureccy koczownicy, którzy stopniowo się do niego przyłączali, zaczęli być nazywani od imienia przywódcy Seldżukami. Określenie „Turcy Seldżuccy” oznacza więc nie tyle grupę etniczną, co tych Turków (a w większości Turkmenów), którzy znajdowali się pod władzą rodu wywodzącego się od Seldżuka, to jest Seldżukidów. W źródłach pisanych Seldżuk pojawia s (pl)
  • Seldjuker (på arabiska al-Salājiqa; på persiska Saljūqiyān; på turkiska Selçuk eller Selçük; på svenska även stavat seldjuqer) var en dynasti som härstammade från härskaren Seldjuk, som kom från turkfolket Oghuzer, (levde runt år 1000) och som styrde i Iran, Azerbajdzjan, Irak, Centralasien och Mindre Asien från 1000-talet till 1300-talet. (sv)
rdfs:label
  • السلالة السلجوقية (ar)
  • Dinastia seljúcida (ca)
  • Seldžucká dynastie (cs)
  • Seldschuken (de)
  • Δυναστεία των Σελτζούκων (el)
  • Seljuk dynasty (en)
  • Selĝukoj (eo)
  • Seljuktarren dinastia (eu)
  • Dinastía selyúcida (es)
  • Seldjoukides (fr)
  • Dinasti Seljuk (in)
  • セルジューク朝 (ja)
  • Selgiuchidi (it)
  • 셀주크 왕조 (ko)
  • Seltsjoeken (nl)
  • Seldżukidzi (pl)
  • Turcos seljúcidas (pt)
  • Seldjuker (sv)
  • Сельджукиды (ru)
  • Сельджукіди (uk)
  • 塞爾柱王朝 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:battle of
is dbo:successor of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:allegiance of
is dbp:architectureStyle of
is dbp:builtFor of
is dbp:collections of
is dbp:combatant of
is dbp:dynasty of
is dbp:house of
is dbp:office of
is dbp:owner of
is dbp:result of
is dbp:royalHouse of
is dbp:title of
is dbp:titleDeputy of
is dbp:yearCompleted of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License