Eutyches (Greek: Εὐτυχής; c. 380 – c. 456) was a presbyter and archimandrite at Constantinople. He first came to notice in 431 at the First Council of Ephesus, for his vehement opposition to the teachings of Nestorius; his condemnation of Nestorianism as heresy led him to an equally extreme, although opposite view, which precipitated his being denounced as a heretic himself.

Property Value
dbo:abstract
  • اوطيخا (Εὐτυχής)عاش (c. 380—c. 456) رئيس دير في القسطنطينية يضم أكثر من 300 راهب (ar)
  • Eutiques (Eutyches, Εὐτυχής) fou un prevere i abat de Constantinoble del segle v que va encapçalar el patit oposat a Nestori. Aquest predicava que hi havia en Crist dues persones o substàncies (?πσοστά σεις), una divina (Λόγος), i una humana (Jesús) amb un únic aspecte i unides no per naturalesa sinó per voluntat. Eutiques preconitzava que només hi havia una natura i que era la divina i mai havia tingut natura humana. Les tesis d'Eutiques foren populars a Alexandria mentre les de Nestori foren condemnades. Eutiques fou advertit dels seus errors teològics pel bisbe Eusebi de Dorilea i fou denunciat com herètic i es va convocar un sínode sota la presidència de Flavià bisbe de Constantinoble on les tesis d'Eutiques foren rebutjades tot i que Crisafi, un eunuc i cap del camarlencs de la cort, era proper de Diòscor d'Alexandria, patriarca d'Alexandria, i amic d'Eutiques. L'eunuc va aconseguir que l'emperador Teodosi II es declarés oposat a la decisió del sínode i convoqués un concili general a Efes el 449, presidit per Diòscor d'Alexandria. Aquest concili (conegut pel Lladronici d'Efes o λῃστρικὴ σύνοδος) estava ple de partidaris d'Eutiques on les tesis de Nestori i les tesis intermèdies van fracassar i va representar una victòria de l'església d'Alexandria. Els derrotats van apel·lar al Papa Lleó I Magne (que havia enviat al concili com a delegat a Juli bisbe de Puteoli i tres llegats més) i com que mentre Crisafi havia caigut en desgràcia i Pulquèria tornava a tenir el favor del seu germà, i després va morir Teodosi II el 450 i Pulquèria es va casar amb Marcià pel que va aconseguir la successió, es va poder fer un nou concili a Calcedònia el 451 amb presència de 630 bisbes, on Eutiques i Diòscor foren condemnats i la doctrina d'una persona i dues natures finalment acceptada. Lleó I Magne va demanar el desterrament d'Eutiques però no se sap si es va produir, ja que no torna a ser esmentat. Els seguidors d'Eutiques amb el nom de monofisites o van seguir pertorbant per força temps la vida eclesiàstica i al segle vi van guanyar molts adeptes sota Jacob Baradeu bisbe d'Edessa (mort 588) del qual foren anomenats jacobites. Les esglésies copta i corresponen a la doctrina eutiquiana o jacobita. (ca)
  • Eŭtiko (antikve-greke Εὐτυχής, Eutiĥēs) estis greka monaĥo, iniciatinto de la monofizitismo, doktrino konsiderata kiel herezo por la Romkatolika Eklezio kaj la Ortodoksa. Eŭtiko naskiĝis en la jaro 378, probable en Konstantinopolo. Ankoraŭ tre juna, li sin dediĉis al la monaĥa vivo en monaĥejo de la ĉefurbo, kie li havis kiel instruisto, deklaritan malamikon de nestorianismo, nomata Maksimo. En tiu ricevita edukado oni devas serĉi la radikojn de lia malamo kontraŭ la doktrino de la du naturoj. Ordinita kiel pastro kaj poste elektita kiel monaĥejestro, komencis aktive partopreni la doktrinajn diskutojn de tiu epoko. (eo)
  • Eutyches (Greek: Εὐτυχής; c. 380 – c. 456) was a presbyter and archimandrite at Constantinople. He first came to notice in 431 at the First Council of Ephesus, for his vehement opposition to the teachings of Nestorius; his condemnation of Nestorianism as heresy led him to an equally extreme, although opposite view, which precipitated his being denounced as a heretic himself. (en)
  • Eutyches (* um 378 in Konstantinopel; † nach 454) war ein byzantinischer Presbyter und ein Vertreter des Monophysitismus. Eutyches war Archimandrit des Hiobklosters in Konstantinopel. In einem betonten Anti-Nestorianismus griff er die Formel des Apollinaris von Laodicea von der „einen Physis des fleischgewordenen Logos“ wieder auf. Wie dieser glaubte er, dass Jesus Christus nach seiner Menschwerdung Christi nur noch eine Natur, nämlich die göttliche besessen habe. Eutyches lehrte, die Menschlichkeit Christi sei von der Gottheit aufgesogen worden wie ein Honigtropfen im Meer. Nach ihm ist der Eutychianische Streit (444 bis 451) benannt. Eutyches wurde 448 von einer Synode in Konstantinopel unter Vorsitz des Erzbischofs Flavianus von Konstantinopel als Irrlehrer verurteilt und exkommuniziert, jedoch beim Konzil von Ephesus im Jahr 449, der so genannten „Räubersynode“, auf Betreiben des Patriarchen Dioskoros I. von Alexandria rehabilitiert. Das Konzil von Chalkedon von 451, das den Monophysitismus verwarf, verurteilte Eutyches erneut. Er wurde ins Exil geschickt und starb nach 454. Der Terminus post quem ist ein Brief Papst Leos des Großen an die Kaiserin Aelia Pulcheria aus diesem Jahr, in dem er verlangt, Eutyches an einen noch entlegeneren Ort zu verbannen. (de)
  • Eutiquio (en griego: Ἐυτύχης, en pronunciación bizantina //) fue un monje griego, iniciador de la creencia monofisita. Nació el año 378, probablemente en Constantinopla. Muy joven aún, se hizo monje en la capital, donde tuvo como maestro a un cierto Máximo, adversario declarado del nestorianismo. En esta educación recibida se deben buscar las raíces de su odio contra el difisismo (dos naturalezas) cristológico. Ordenado sacerdote, y elegido luego higúmeno (superior) de su monasterio, comenzó a participar activamente en las discusiones doctrinales de su tiempo. (es)
  • Eutikes (aksara Yunani: Εὐτυχής, lahir ca. 380, wafat ca. 456) adalah seorang rahib di biara arkimandrit di Konstantinopel. Rahib Konstantinopel ini dikenal sebagai salah satu tokoh yang mendukung keilahian dan ketuhanan Kristus atau yang biasa disebut Monofisitisme. Ia mengajarkan bahwa Kristus hanya sehakikat dengan Allah dan bukan dengan manusia. Ungkapan ini bukanlah ingin menyatakan bahwa Eutikes menolak kemanusiaan Krisus, namun baginya kemanusiaan Kristus telah terserap oleh keilahian-Nya. Atas pemikiran inilah, Eutikes dituduh sebagai imam yang menyebarkan ajaran sesat. Atas tuduhan inilah, kemudian Eutikes dipanggil ke sinode yang dipimpin oleh Batrik Konstantinopel yaitu Flavianus. Dalam sinode yang berlangsung tahun 448, di siniah pemikiran Eutikes diselidiki. Ajaran Eutikes ini juga dikutuk oleh Paus Leo I yang ditulis dalam bukunya berjudul Tomus. Atas ajaran yang dianggap sesat ini, , uskup Aleksandria tampil untuuk membela Eutikes pada tahun 444. Pembelaan uskup Aleksandria ini, membuat Eutikes masih bertahan sampai Konsili Efesus 449. Dalam sejarah Kristen, ajaran yang diajar oleh Eutikes merupakan ajaran keempat dan terakhir dari zaman gereja purba yang membahas persoalan pribadi Kristus. (in)
  • Eutychès ou Eutukhès, mort vers 454, était une personnalité du christianisme ancien. Farouchement opposé au nestorianisme, proche de Chrysaphios, l'influent eunuque de Théodose II, sa doctrine s'inscrit à la suite d'Apollinaire de Laodicée et de Cyrille d'Alexandrie, refusant d'envisager dans le Christ deux natures distinctes et décrivant au contraire l'unité du Christ comme la fusion de deux natures en une seule. (fr)
  • Eutiche (378 – 454) archimandrita di un convento di Costantinopoli, è considerato il fondatore della teoria del monofisismo, secondo la quale nell'unica persona di Gesù Cristo, dopo l'incarnazione, vi è una sola natura (physis), quella divina. (it)
  • 에우티케스 (Eutyches, Εὐτυχής, 380년 추정 - 456년 )는 콘스탄티노폴리스의 사제 및 대수도사제다. (ko)
  • Eutyches (ur. ok. 378 – zm. ok. 454) – archimandryta klasztoru w Konstantynopolu, twórca monofizytyzmu. Jako zagorzały zwolennik Cyryla Aleksandryjskiego bronił uchwał soboru efeskiego. Występując przeciw Nestoriuszowi, sformułował pogląd, że w chwili wcielenia dwie natury utworzyły w Chrystusie tylko jedną naturę, jednocześnie boską i ludzką. Przypisuje mu się pogląd wyrażony słowami: Wyznaję, że Pan nasz stał się z dwóch natur przed zjednoczeniem, lecz po zjednoczeniu wyznaję jedną naturę. W zjednoczeniu miała się dokonać, według niego, całkowita asymilacja natur do tego stopnia, że w Chrystusie należy widzieć tylko jedną naturę. Dwie natury przestały być odrębne w momencie zespolenia, czyli w chwili wcielenia. Natura ludzka rozpłynęła się w naturze boskiej tak, jak kropla słodkiej wody rozpływa się w morzu. Skutkiem takiego twierdzenia jest fakt, że ciało Jezusa nie jest współistotne z naszym ciałem. Chociaż Eutyches nie przyznawał się do prymitywnego doketyzmu, to jednak był o takie idee podejrzewany. W 448 został oskarżony przez biskupa Euzebiusza z Doryleum o herezję i ekskomunikowany przez synod, gdyż nie chciał podpisać formuły przedłożonej mu przez patriarchę konstantynopolitańskiego Flawiana, która brzmiała: Wyznajemy, że Chrystus jest z dwóch natur po wcieleniu, w jednej hipostazie i w jednej osobie, wyznając jednego Chrystusa, jednego Syna i jednego Pana. Sobór zwołany w Efezie, tzw. "synod zbójecki", w 449 roku uznał go za prawowiernego. Jego poglądy doprowadziły do zwołania soboru chalcedońskiego w 451 roku, który – opowiadając się za doktryną wyrażoną przez papieża Leona Wielkiego w liście dogmatycznym zwanym Tomus ad Flavianum – ostatecznie go potępił i skazał na wygnanie. (pl)
  • Eutyches (378 – 454) was een tot priester gewijde monnik en later archimandriet in Constantinopel. Door zijn contacten met Chrysaphius, de eerste minister van keizer Theodosius II, had hij grote invloed in politieke en kerkelijke kringen. Eutyches bestreed Nestorius en zijn volgelingen en was van mening dat men de persoon van Christus alleen vanuit zijn goddelijkheid moest zien. Vanwege deze monofysitische opvattingen werd hij in november 448 door bisschop Flavianus van Constantinopel afgezet als abt en werd zijn priesterschap hem ontnomen. Keizer Theodosius II riep hierop in 449 het concilie van Efeze bijeen, waar de veroordeling van Eutyches ongedaan werd gemaakt. Onder dreiging van geweld werd het concilie gedwongen in te stemmen met de afzetting van bisschop Flavianus, maar de besluiten van deze "roverssynode" werden ongedaan gemaakt tijdens het Concilie van Chalcedon in 451. Eutyches stierf in het jaar 454 in ballingschap. (nl)
  • Eutiques foi um monge de Constantinopla, que fundamentou a heresia do monofisismo. Eutiques negava que Cristo, após a encarnação, tinha duas naturezas perfeitas. Nasceu no ano de 378, provavelmente em Constantinopla. Ingressou na vida monástica em um monastério da capital, onde teve como superior um abade de nome Máximo, ferrenho adversário do nestorianismo. Nascia assim, graças à sua formação religiosa, um repúdio intransigente pelas doutrinas que versavam sobre a existência de duas naturezas em Cristo. Já como sacerdote, Eutiques começou a participar ativamente das questões doutrinárias. Pelos idos de 440, ele converteu-se numa figura de grande projeção no monofisismo em Constantinopla e, quando subiu ao poder, em 441, principiou uma campanha fulminante contra o nestorianismo, atacando a todos a quem julgava suspeitos. Assim ele denunciou a Teodoreto de Ciro, Ibas de Edessa, Domno II de Antioquia (442-449) e até Flaviano de Constantinopla fora denunciado em uma carta enviada por ele à sé romana. Em 8 de novembro de 448, num sínodo regional en Constantinopla presidido pelo patriarca Flaviano, Eusébio de Dorileia, um dos primeiros que haviam sido denunciados por ele como adepto ou simpatizante do nestorianismo, acusou-o de heresia. O sínodo, depois de uma turbulenta onda de acontecimentos políticos, concluiu pela condenação de Eutiques como herético. Torna-se muito difícil saber precisamente qual a base fundamental da doutrina cristológica defendida por Eutiques, seja porque nenhum de seus escritos sobreviveu até os tempos presentes ou mesmo pela imprecisão ou inconsistência da mesma. Pode-se considerá-lo entretanto como o criador ou inspirador do monofisismo ou seja, a consideração de uma única natureza em Cristo, que as duas naturezas se fundiram em uma única depois da encarnação e que ele, Cristo, não seria humano, portanto. (pt)
  • Евтихий (греч. Εὐτυχής, ок. 370 — после 454) — константинопольский архимандрит, игумен монастыря Святого Иова в Евдоме, пригороде на юго-западе Константинополя. Евтихию приписывается создание ереси, названной по его имени евтихианством. В конце VII века входит в оборот альтернативное название, отражающее смысл этой ереси — монофизитство. Согласно общепринятому мнению, евтихианство (монофизитство) исповедовало во Христе только одну божественную природу, из-за чего Иисус Христос признавался только Богом, но не человеком. Евтихий осужден на 448 года, и анафематствуется как ересиарх всеми историческими христианскими конфессиями, как халкидонской богословской традиции (Римо-католической и Греко-православной церквей), так и традиций нехалкидонских (Древневосточных православных церквей). (ru)
  • Євтихій (грец. Εὐτυχής, бл. 370 — після 454) — константинопольський архімандрит, ігумен одного з константинопольських монастирів. Євтихию приписується створення єресі, названої його ім'ям євтихіанством. В кінці VII століття входить в оборот альтернативна назва, що показує зміст цієї єресі — монофізитство. Згідно загальноприйнятій думці, євтихіанство (монофізитство) сповідувало у Христі лише одну божественну природу, тому Ісус Христос визнавався тільки Богом, а не людиною. Євтихій засуджений на помісному Константинопольському соборі 448 року, і анафематстваний як єресиарх усіма історичними християнськими конфесіями, як халкідонської богословської традиції (Римо-католицької і Греко-православної церков), так і традицій нехалкидонских (Давньосхідних православних церков). (uk)
  • 歐迪奇(约380年 - 456年),原是一位君士坦丁堡的修士,他屬於亞歷山太派的主張者。 他主張耶穌基督道成肉身的過程,乃在「他結合之前具有神人二性,但在兩性結合之後的結果,只有一性的存在。」他等於拒絕承認基督與人類同質。他的結論就是「基督的人性就如同汪洋中的一滴葡萄酒,在汪洋中被吞滅消失。」歐迪奇的思想非常接近幻影說或是阿波利那流派的思想(否認基督的完全人性),他的主張引發的問題乃是「基督若無完全的人性,如何能做為人類的呢?」他的思想深獲狄奧斯庫若的支持,狄奧斯庫若以不正當手段舉行第二次以弗所會議,以暴力控制一切反對的聲音,教皇利奧一世怒稱為「強盜會議」。 幸而,最終在公元451年於迦克墩召開真正的基督教全體大會,重新宣告尼西亞信經為正統信仰,否定了歐迪奇和狄奧斯庫若的一性思想,確定了基督兩性同時並存且完全,這兩性「不會混亂、不會改變、不會分開、不會離散」,此信條也成為正統基督教會的主張。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 234447 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 7578 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 950119319 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:page
  • 958 (xsd:integer)
dbp:volume
  • 9 (xsd:integer)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:wstitle
  • Eutyches (en)
dct:subject
schema:sameAs
rdf:type
rdfs:comment
  • اوطيخا (Εὐτυχής)عاش (c. 380—c. 456) رئيس دير في القسطنطينية يضم أكثر من 300 راهب (ar)
  • Eŭtiko (antikve-greke Εὐτυχής, Eutiĥēs) estis greka monaĥo, iniciatinto de la monofizitismo, doktrino konsiderata kiel herezo por la Romkatolika Eklezio kaj la Ortodoksa. Eŭtiko naskiĝis en la jaro 378, probable en Konstantinopolo. Ankoraŭ tre juna, li sin dediĉis al la monaĥa vivo en monaĥejo de la ĉefurbo, kie li havis kiel instruisto, deklaritan malamikon de nestorianismo, nomata Maksimo. En tiu ricevita edukado oni devas serĉi la radikojn de lia malamo kontraŭ la doktrino de la du naturoj. Ordinita kiel pastro kaj poste elektita kiel monaĥejestro, komencis aktive partopreni la doktrinajn diskutojn de tiu epoko. (eo)
  • Eutyches (Greek: Εὐτυχής; c. 380 – c. 456) was a presbyter and archimandrite at Constantinople. He first came to notice in 431 at the First Council of Ephesus, for his vehement opposition to the teachings of Nestorius; his condemnation of Nestorianism as heresy led him to an equally extreme, although opposite view, which precipitated his being denounced as a heretic himself. (en)
  • Eutiquio (en griego: Ἐυτύχης, en pronunciación bizantina //) fue un monje griego, iniciador de la creencia monofisita. Nació el año 378, probablemente en Constantinopla. Muy joven aún, se hizo monje en la capital, donde tuvo como maestro a un cierto Máximo, adversario declarado del nestorianismo. En esta educación recibida se deben buscar las raíces de su odio contra el difisismo (dos naturalezas) cristológico. Ordenado sacerdote, y elegido luego higúmeno (superior) de su monasterio, comenzó a participar activamente en las discusiones doctrinales de su tiempo. (es)
  • Eutychès ou Eutukhès, mort vers 454, était une personnalité du christianisme ancien. Farouchement opposé au nestorianisme, proche de Chrysaphios, l'influent eunuque de Théodose II, sa doctrine s'inscrit à la suite d'Apollinaire de Laodicée et de Cyrille d'Alexandrie, refusant d'envisager dans le Christ deux natures distinctes et décrivant au contraire l'unité du Christ comme la fusion de deux natures en une seule. (fr)
  • Eutiche (378 – 454) archimandrita di un convento di Costantinopoli, è considerato il fondatore della teoria del monofisismo, secondo la quale nell'unica persona di Gesù Cristo, dopo l'incarnazione, vi è una sola natura (physis), quella divina. (it)
  • 에우티케스 (Eutyches, Εὐτυχής, 380년 추정 - 456년 )는 콘스탄티노폴리스의 사제 및 대수도사제다. (ko)
  • Евтихий (греч. Εὐτυχής, ок. 370 — после 454) — константинопольский архимандрит, игумен монастыря Святого Иова в Евдоме, пригороде на юго-западе Константинополя. Евтихию приписывается создание ереси, названной по его имени евтихианством. В конце VII века входит в оборот альтернативное название, отражающее смысл этой ереси — монофизитство. Согласно общепринятому мнению, евтихианство (монофизитство) исповедовало во Христе только одну божественную природу, из-за чего Иисус Христос признавался только Богом, но не человеком. Евтихий осужден на 448 года, и анафематствуется как ересиарх всеми историческими христианскими конфессиями, как халкидонской богословской традиции (Римо-католической и Греко-православной церквей), так и традиций нехалкидонских (Древневосточных православных церквей). (ru)
  • Євтихій (грец. Εὐτυχής, бл. 370 — після 454) — константинопольський архімандрит, ігумен одного з константинопольських монастирів. Євтихию приписується створення єресі, названої його ім'ям євтихіанством. В кінці VII століття входить в оборот альтернативна назва, що показує зміст цієї єресі — монофізитство. Згідно загальноприйнятій думці, євтихіанство (монофізитство) сповідувало у Христі лише одну божественну природу, тому Ісус Христос визнавався тільки Богом, а не людиною. Євтихій засуджений на помісному Константинопольському соборі 448 року, і анафематстваний як єресиарх усіма історичними християнськими конфесіями, як халкідонської богословської традиції (Римо-католицької і Греко-православної церков), так і традицій нехалкидонских (Давньосхідних православних церков). (uk)
  • 歐迪奇(约380年 - 456年),原是一位君士坦丁堡的修士,他屬於亞歷山太派的主張者。 他主張耶穌基督道成肉身的過程,乃在「他結合之前具有神人二性,但在兩性結合之後的結果,只有一性的存在。」他等於拒絕承認基督與人類同質。他的結論就是「基督的人性就如同汪洋中的一滴葡萄酒,在汪洋中被吞滅消失。」歐迪奇的思想非常接近幻影說或是阿波利那流派的思想(否認基督的完全人性),他的主張引發的問題乃是「基督若無完全的人性,如何能做為人類的呢?」他的思想深獲狄奧斯庫若的支持,狄奧斯庫若以不正當手段舉行第二次以弗所會議,以暴力控制一切反對的聲音,教皇利奧一世怒稱為「強盜會議」。 幸而,最終在公元451年於迦克墩召開真正的基督教全體大會,重新宣告尼西亞信經為正統信仰,否定了歐迪奇和狄奧斯庫若的一性思想,確定了基督兩性同時並存且完全,這兩性「不會混亂、不會改變、不會分開、不會離散」,此信條也成為正統基督教會的主張。 (zh)
  • Eutiques (Eutyches, Εὐτυχής) fou un prevere i abat de Constantinoble del segle v que va encapçalar el patit oposat a Nestori. Aquest predicava que hi havia en Crist dues persones o substàncies (?πσοστά σεις), una divina (Λόγος), i una humana (Jesús) amb un únic aspecte i unides no per naturalesa sinó per voluntat. Eutiques preconitzava que només hi havia una natura i que era la divina i mai havia tingut natura humana. Les tesis d'Eutiques foren populars a Alexandria mentre les de Nestori foren condemnades. (ca)
  • Eutyches (* um 378 in Konstantinopel; † nach 454) war ein byzantinischer Presbyter und ein Vertreter des Monophysitismus. Eutyches war Archimandrit des Hiobklosters in Konstantinopel. In einem betonten Anti-Nestorianismus griff er die Formel des Apollinaris von Laodicea von der „einen Physis des fleischgewordenen Logos“ wieder auf. Wie dieser glaubte er, dass Jesus Christus nach seiner Menschwerdung Christi nur noch eine Natur, nämlich die göttliche besessen habe. Eutyches lehrte, die Menschlichkeit Christi sei von der Gottheit aufgesogen worden wie ein Honigtropfen im Meer. Nach ihm ist der Eutychianische Streit (444 bis 451) benannt. (de)
  • Eutikes (aksara Yunani: Εὐτυχής, lahir ca. 380, wafat ca. 456) adalah seorang rahib di biara arkimandrit di Konstantinopel. Rahib Konstantinopel ini dikenal sebagai salah satu tokoh yang mendukung keilahian dan ketuhanan Kristus atau yang biasa disebut Monofisitisme. Ia mengajarkan bahwa Kristus hanya sehakikat dengan Allah dan bukan dengan manusia. Ungkapan ini bukanlah ingin menyatakan bahwa Eutikes menolak kemanusiaan Krisus, namun baginya kemanusiaan Kristus telah terserap oleh keilahian-Nya. Atas pemikiran inilah, Eutikes dituduh sebagai imam yang menyebarkan ajaran sesat. Atas tuduhan inilah, kemudian Eutikes dipanggil ke sinode yang dipimpin oleh Batrik Konstantinopel yaitu Flavianus. Dalam sinode yang berlangsung tahun 448, di siniah pemikiran Eutikes diselidiki. Ajaran Eutikes in (in)
  • Eutyches (ur. ok. 378 – zm. ok. 454) – archimandryta klasztoru w Konstantynopolu, twórca monofizytyzmu. Jako zagorzały zwolennik Cyryla Aleksandryjskiego bronił uchwał soboru efeskiego. Występując przeciw Nestoriuszowi, sformułował pogląd, że w chwili wcielenia dwie natury utworzyły w Chrystusie tylko jedną naturę, jednocześnie boską i ludzką. Przypisuje mu się pogląd wyrażony słowami: Wyznaję, że Pan nasz stał się z dwóch natur przed zjednoczeniem, lecz po zjednoczeniu wyznaję jedną naturę. W zjednoczeniu miała się dokonać, według niego, całkowita asymilacja natur do tego stopnia, że w Chrystusie należy widzieć tylko jedną naturę. Dwie natury przestały być odrębne w momencie zespolenia, czyli w chwili wcielenia. Natura ludzka rozpłynęła się w naturze boskiej tak, jak kropla słodkiej wody (pl)
  • Eutyches (378 – 454) was een tot priester gewijde monnik en later archimandriet in Constantinopel. Door zijn contacten met Chrysaphius, de eerste minister van keizer Theodosius II, had hij grote invloed in politieke en kerkelijke kringen. Eutyches bestreed Nestorius en zijn volgelingen en was van mening dat men de persoon van Christus alleen vanuit zijn goddelijkheid moest zien. Vanwege deze monofysitische opvattingen werd hij in november 448 door bisschop Flavianus van Constantinopel afgezet als abt en werd zijn priesterschap hem ontnomen. (nl)
  • Eutiques foi um monge de Constantinopla, que fundamentou a heresia do monofisismo. Eutiques negava que Cristo, após a encarnação, tinha duas naturezas perfeitas. Nasceu no ano de 378, provavelmente em Constantinopla. Ingressou na vida monástica em um monastério da capital, onde teve como superior um abade de nome Máximo, ferrenho adversário do nestorianismo. Nascia assim, graças à sua formação religiosa, um repúdio intransigente pelas doutrinas que versavam sobre a existência de duas naturezas em Cristo. Já como sacerdote, Eutiques começou a participar ativamente das questões doutrinárias. (pt)
rdfs:label
  • أوطاخي (ar)
  • Eutiques de Constantinoble (ca)
  • Eutyches (de)
  • Eutyches (en)
  • Eŭtiko (eo)
  • Eutiquio (es)
  • Eutychès (fr)
  • Eutikes (in)
  • Eutiche (it)
  • 에우티케스 (ko)
  • Eutyches (nl)
  • Eutyches (pl)
  • Евтихий (ересиарх) (ru)
  • Eutiques (pt)
  • Євтихій (єресіарх) (uk)
  • 歐迪奇 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of