An Entity of Type: Thing, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Garapen kognitiboa pertzepzioa eta beharraren artean jokatzen duen faktore psikodinamikoa da.

Property Value
dbo:abstract
  • El desenvolupament cognitiu és el procés pel qual un nen aprèn a conèixer l'entorn i com això afecta el seu cervell i les connexions neuronals que s'hi estableixen. Aquest desenvolupament permet tractar amb conceptes com el nombre, l'espai, el llenguatge, l'autoconsciència, la relació d'idees i la percepció de l'altre. El principal teòric és Jean Piaget, que divideix aquest desenvolupament en 4 estadis: l'estadi sensorial, que està dividit en sis subestadis: exercici dels reflexos (0-1 mes), esquemes simples (1-4 mesos), descobriments de procediments (4-8 mesos), conducta intencional (8-12 mesos), descobriment per experimentació (12-18 mesos) i representació mental (18-24 mesos) i en aquest, l'infant aprèn a relacionar-se amb el medi mitjançant els sentits i les habilitats motores; l'estadi preoperacional, que abasta des dels 2 fins als 7 anys i, l'infant utilitza el pensament simbòlic per entendre el món. A més a més, és capaç d'operar amb conceptes i representacions no immediates; l'estadi operacional concreta que es desenvolupa entre els 7 i els 11 anys i, l'infant comença a entendre i aplicar operacions o principis lògics de forma objectiva i racional i; l'estadi operacional formal, que és aproximadament a partir dels 11/12 anys i, els adolescents ja tenen la capacitat de pensar de manera abstracta i raonar de forma analítica. Adquireixen el raonament adult en una progressiva abstracció i pluralitat de punts de vista. Aquest camp d'estudi relaciona disciplines com l'educació, la psicologia, la neurociència i la biologia. S'ha intentat extrapolar a altres àrees, com l'anàlisi de l'evolució de la fe. (ca)
  • النمو المعرفي (بالإنجليزية: Cognitive development)‏ هو مجال لدراسة علم الأعصاب وعلم النفس، يركز على نمو الطفل في مدى معالجة المعلومات و المصادر المفاهيمية والمهارات الإدراكية وتعلم اللغة وجوانب الأخرى من النمو العقلي وعلم النفس المعرفي مقارنة بوجهة نظر البالغين. بمعنى آخر النمو المعرفي هو ظهور المقدرة على التفكير والفهم. جزء كبير من الدراسات انخرطت في فهم كيفية تخيل الطفل للعالم. كان لجان بياجيه دفعة رئيسية في إنشاء هذا المجال، مشكلاً نظريته " نظرية النمو المعرفي" اقترح بياجيه أربع مراحل للنمو المعرفي : الحسي الحركي، وما قبل المفاهيم (العمليات) ، والعمليات العقلية أو الواقعية، والعمليات الشكلية أو التجريدية. بالرغم من أن وصفه لأكثر التغييرات البارزة في الإدراك مع تقدم العمر (انتقلت من كونها تعتمد على الأفعال والإدراك في مرحلة الطفولة، إلى فهم أكثر الجوانب الواقعية التي يمكن ملاحظتها في مرحلة الطفولة، للاستيلاء على القواعد المجردة الاساسية والمبادئ في مرحلة المراهقة ) التي لاتزال مقبولة بشكل عام في يومنا هذا . ربما بنفس القدر من الأهمية حدد ووصف بياجيه العديد من التغيرات المعرفية التي ينبغي شرحها مثل: دوام الشيء في مرحلة الطفولة، وفهم العلاقات المنطقية وسبب تأثير المنطق في سن الأطفال في المدرسة. العديد من الظواهر التي وصفها لاتزال تجذب اهتمام العديد من الباحثين الحاليين .في السنوات الأخيرة، تحسنت النماذج البديلة بما يتضمنها من نظرية معالجة العمليات ونظريات بياجيه الحديثة للنمو المعرفي، التي تهدف إلى دمج أفكار بياجيه مع العديد من النماذج الحالية والمفاهيم في العلوم التنموية والمعرفية، وعلم الأعصاب المعرفي النظري، والنهج الاشتراكي البنائي. كان الجدل الكبير في النمو المعرفي هو " الطبيعة والتنشئة ", والسؤال الذي يطرح هو عما إذا كان النمو المعرفي يقاس بناءاً على الصفات الفطرية للفرد "الطبيعة ", أو عن طريق تجاربهم الشخصية "التنشئة" .بالرغم من ذلك، من المعروف لدى الخبراء أن هذا الانقسام خاطئ، وهناك أدلة غامرة من العلوم الحيوية والتصرفاتية من النقاط المبكرة في النمو، ونشاطات الجينات تتفاعل مع الأحداث والتجارب في البيئة. (ar)
  • Garapen kognitiboa pertzepzioa eta beharraren artean jokatzen duen faktore psikodinamikoa da. (eu)
  • El desarrollo cognitivo del ser humano. Las capacidades cognitivas como la memoria, la atención, el lenguaje, la percepción, la solución de problemas o la inteligencia y la planificación involucran funciones cerebrales sofisticadas y únicas. Además, implican los procesos de control, como por ejemplo los que se utilizan cuando se persigue una meta y se requiere impedir las diferencias del ser humano. (es)
  • Lo sviluppo cognitivo è un campo di studio delle neuroscienze e della psicologia incentrato sullo sviluppo di un bambino in termini di elaborazione delle informazioni, risorse concettuali, abilità di percezione, apprendimento delle lingue ed altri aspetti del cervello adulto sviluppato e della psicologia cognitiva. Sono riconoscibili differenze qualitative tra il modo in cui un bambino elabora la propria esperienza di veglia rispetto al modo in cui lo fa un adulto (si pensi alla , la comprensione delle relazioni logiche e il rapporto causa-effetto nei bambini in età scolare). Lo sviluppo cognitivo si definisce come l'emergere della capacità di conoscere consapevolmente, comprendere e articolare la propria comprensione in modo adulto. Lo sviluppo cognitivo rappresenta la modalità con cui una persona percepisce, pensa ed arriva a comprendere il proprio mondo attraverso le relazioni tra fattori genetici e l'apprendimento. Gli stadi dello sviluppo cognitivo delle informazioni sono 4: il ragionamento, l'intelligenza, il linguaggio e la memoria. Questo processo inizia quando il bambino ha circa 18 mesi e gioca con i giocattoli, ascolta i propri genitori parlare o guarda la tv. Tutto ciò che cattura la sua attenzione aiuta a costruire il suo sviluppo cognitivo. Jean Piaget è stato un luminare in questo campo, formalizzando la sua "". Piaget ha proposto quattro stadi dello sviluppo cognitivo: il periodo sensomotorio, preoperativo, operativo concreto e di operativo formale. Sebbene, molte delle affermazioni teoriche di Piaget non siano più considerate valide, la sua descrizione dei cambiamenti principali dovuti all'età nella cognizione è generalmente accettata ancora oggi (ad esempio, come la percezione precoce si muova dalla dipendenza da azioni esterne concrete e successivamente, venga acquisita una comprensione astratta degli aspetti osservabili della realtà per poi sfociare nella scoperta di regole e principi astratti sottostanti, evento che di solito inizia con l'adolescenza) Negli ultimi anni, tuttavia, sono stati proposti modelli alternativi, tra cui la , , che mirano a integrare le idee di Piaget con modelli e concetti più recenti derivanti dalle scienze cognitive e dello sviluppo, dalle neuroscienze cognitive teoriche e da approcci sociali-costruttivisti. Un altro modello simile di sviluppo cognitivo è la teoria dei sistemi ecologici di Bronfenbrenner. Una delle principali controversie nello sviluppo cognitivo è stata "natura contro nutrimento", ovvero la questione relativa al fatto se lo sviluppo cognitivo sia per la gran parte determinato dalle qualità innate di un individuo (natura), o dalle sue esperienze personali (nutrimento). Sebbene, sia tutt'ora riconosciuto dalla maggior parte degli esperti che questa è una falsa dicotomia, ci sono prove evidenti, derivanti dagli studi di scienze biologiche e comportamentali, che dai primi punti dello sviluppo, l'attività genica interagisce con eventi ed esperienze nell'ambiente. (it)
  • O desenvolvimento cognitivo é um campo de estudo da neurociência e psicologia focada no desenvolvimento de uma criança em termos de processamento de informações, recursos conceituais, habilidade perceptiva, a aprendizagem de línguas, e outros aspectos do desenvolvimento do cérebro em relação ao ponto de vista de um adulto. Em outras palavras, o desenvolvimento cognitivo é o processo do surgimento da capacidade de pensar e compreender. Uma grande parte desse estudo tem partido da visão de mundo na qual criança possui. Jean Piaget foi notável nesta área, através de sua epistemologia. Piaget propôs quatro períodos gerais de desenvolvimento cognitivo: sensório-motor, pré-operacional, operacional-concreto e operacional-formal. Embora muitos de seus argumentos teóricos tenham caído em desuso, sua descrição das alterações mais notáveis na cognição ao longo dos anos de vida de um indivíduo é geralmente aceita ainda nos dias de hoje. Piaget identificou e descreveu muitas mudanças cognitivas que necessitam de explicações, como a permanência do objeto na infância e para a compreensão das relações lógicas, além do raciocínio de causa e efeito nas crianças em idade escolar. Vários dos fenômenos descritos pelo pensador ainda causam interesse em muitos pesquisadores atuais. Nos últimos anos, no entanto, várias teorias alternativas têm alcançado relevância, como a teoria de processamento da informação, teorias neo-piagetianas de desenvolvimento cognitivo, que visam integrar várias ideias de Piaget com modelos e conceitos mais recentes da ciência e do desenvolvimento cognitivo, neurociência cognitiva teórica e abordagens construtivistas num viés social. A grande controvérsia no desenvolvimento cognitivo tem sido relacionado à "natureza e criação", ou seja, se o desenvolvimento cognitivo é determinado principalmente pelas qualidades inatas de um indivíduo ("natureza"), ou por suas experiências pessoais ("criação"). No entanto, essa dicotomia é considerada falsa por vários especialistas, pois não existem provas contundentes de que as ciências biológicas e comportamentais afirmem que, nos primeiros anos de desenvolvimento, a atividade do gene interage com eventos e experiências no ambiente. (pt)
  • Когнитивное развитие (от англ. Cognitive development) — развитие всех видов мыслительных процессов, таких как восприятие, память, формирование понятий, решение задач, воображение и логика. Теория когнитивного развития была разработана швейцарским философом и психологом Жаном Пиаже. Его эпистемологическая теория дала множество основных понятий в области психологии развития и исследует рост разумности, которая, по Пиаже, означает способность более точно отражать окружающий мир и выполнять логические операции над образами концепций, возникающих во взаимодействии с окружающим миром. Теория рассматривает появление и построение — схем того как воспринимается мир — в «стадии развития», времени когда дети получают новые способы представления информации в мозге. Теория считается «конструктивистской», в том смысле, что, в отличие от нативистских теорий (которые описывают когнитивное развитие как разворачивание врождённых знаний и способностей) или эмпирических теорий (которые описывают когнитивное развитие как постепенное приобретение знания через опыт), она утверждает, что мы самостоятельно конструируем наши когнитивные способности с помощью собственных действий в окружающей среде. (ru)
  • El desenvolupament cognitiu és el procés pel qual un nen aprèn a conèixer l'entorn i com això afecta el seu cervell i les connexions neuronals que s'hi estableixen. Aquest desenvolupament permet tractar amb conceptes com el nombre, l'espai, el llenguatge, l'autoconsciència, la relació d'idees i la percepció de l'altre. El principal teòric és Jean Piaget, que divideix aquest desenvolupament en 4 estadis: l'estadi sensorial, que està dividit en sis subestadis: exercici dels reflexos (0-1 mes), esquemes simples (1-4 mesos), descobriments de procediments (4-8 mesos), conducta intencional (8-12 mesos), descobriment per experimentació (12-18 mesos) i representació mental (18-24 mesos) i en aquest, l'infant aprèn a relacionar-se amb el medi mitjançant els sentits i les habilitats motores; l'estadi preoperacional, que abasta des dels 2 fins als 7 anys i, l'infant utilitza el pensament simbòlic per entendre el món. A més a més, és capaç d'operar amb conceptes i representacions no immediates; l'estadi operacional concreta que es desenvolupa entre els 7 i els 11 anys i, l'infant comença a entendre i aplicar operacions o principis lògics de forma objectiva i racional i; l'estadi operacional formal, que és aproximadament a partir dels 11/12 anys i, els adolescents ja tenen la capacitat de pensar de manera abstracta i raonar de forma analítica. Adquireixen el raonament adult en una progressiva abstracció i pluralitat de punts de vista. Aquest camp d'estudi relaciona disciplines com l'educació, la psicologia, la neurociència i la biologia. S'ha intentat extrapolar a altres àrees, com l'anàlisi de l'evolució de la fe. (ca)
  • النمو المعرفي (بالإنجليزية: Cognitive development)‏ هو مجال لدراسة علم الأعصاب وعلم النفس، يركز على نمو الطفل في مدى معالجة المعلومات و المصادر المفاهيمية والمهارات الإدراكية وتعلم اللغة وجوانب الأخرى من النمو العقلي وعلم النفس المعرفي مقارنة بوجهة نظر البالغين. بمعنى آخر النمو المعرفي هو ظهور المقدرة على التفكير والفهم. جزء كبير من الدراسات انخرطت في فهم كيفية تخيل الطفل للعالم. كان لجان بياجيه دفعة رئيسية في إنشاء هذا المجال، مشكلاً نظريته " نظرية النمو المعرفي" اقترح بياجيه أربع مراحل للنمو المعرفي : الحسي الحركي، وما قبل المفاهيم (العمليات) ، والعمليات العقلية أو الواقعية، والعمليات الشكلية أو التجريدية. بالرغم من أن وصفه لأكثر التغييرات البارزة في الإدراك مع تقدم العمر (انتقلت من كونها تعتمد على الأفعال والإدراك في مرحلة الطفولة، إلى فهم أكثر الجوانب الواقعية التي يمكن ملاحظتها في مرحلة الطفولة، للاستيلاء على القواعد المجردة الاساسية والمبادئ في مرحلة المراهقة ) التي لاتزال مقبولة بشكل عام في يومنا هذا . ربما بنفس القدر من الأهمية حدد ووصف بياجيه العديد من التغيرات المعرفية التي ينبغي شرحها مثل: دوام الشيء في مرحلة الطفولة، وفهم العلاقات المنطقية وسبب تأثير المنطق في سن الأطفال في المدرسة. العديد من الظواهر التي وصفها لاتزال تجذب اهتمام العديد من الباحثين الحاليين .في السنوات الأخيرة، تحسنت النماذج البديلة بما يتضمنها من نظرية معالجة العمليات ونظريات بياجيه الحديثة للنمو المعرفي، التي تهدف إلى دمج أفكار بياجيه مع العديد من النماذج الحالية والمفاهيم في العلوم التنموية والمعرفية، وعلم الأعصاب المعرفي النظري، والنهج الاشتراكي البنائي. كان الجدل الكبير في النمو المعرفي هو " الطبيعة والتنشئة ", والسؤال الذي يطرح هو عما إذا كان النمو المعرفي يقاس بناءاً على الصفات الفطرية للفرد "الطبيعة ", أو عن طريق تجاربهم الشخصية "التنشئة" .بالرغم من ذلك، من المعروف لدى الخبراء أن هذا الانقسام خاطئ، وهناك أدلة غامرة من العلوم الحيوية والتصرفاتية من النقاط المبكرة في النمو، ونشاطات الجينات تتفاعل مع الأحداث والتجارب في البيئة. (ar)
  • Garapen kognitiboa pertzepzioa eta beharraren artean jokatzen duen faktore psikodinamikoa da. (eu)
  • El desarrollo cognitivo del ser humano. Las capacidades cognitivas como la memoria, la atención, el lenguaje, la percepción, la solución de problemas o la inteligencia y la planificación involucran funciones cerebrales sofisticadas y únicas. Además, implican los procesos de control, como por ejemplo los que se utilizan cuando se persigue una meta y se requiere impedir las diferencias del ser humano. (es)
  • Lo sviluppo cognitivo è un campo di studio delle neuroscienze e della psicologia incentrato sullo sviluppo di un bambino in termini di elaborazione delle informazioni, risorse concettuali, abilità di percezione, apprendimento delle lingue ed altri aspetti del cervello adulto sviluppato e della psicologia cognitiva. Sono riconoscibili differenze qualitative tra il modo in cui un bambino elabora la propria esperienza di veglia rispetto al modo in cui lo fa un adulto (si pensi alla , la comprensione delle relazioni logiche e il rapporto causa-effetto nei bambini in età scolare). Lo sviluppo cognitivo si definisce come l'emergere della capacità di conoscere consapevolmente, comprendere e articolare la propria comprensione in modo adulto. Lo sviluppo cognitivo rappresenta la modalità con cui una persona percepisce, pensa ed arriva a comprendere il proprio mondo attraverso le relazioni tra fattori genetici e l'apprendimento. Gli stadi dello sviluppo cognitivo delle informazioni sono 4: il ragionamento, l'intelligenza, il linguaggio e la memoria. Questo processo inizia quando il bambino ha circa 18 mesi e gioca con i giocattoli, ascolta i propri genitori parlare o guarda la tv. Tutto ciò che cattura la sua attenzione aiuta a costruire il suo sviluppo cognitivo. Jean Piaget è stato un luminare in questo campo, formalizzando la sua "". Piaget ha proposto quattro stadi dello sviluppo cognitivo: il periodo sensomotorio, preoperativo, operativo concreto e di operativo formale. Sebbene, molte delle affermazioni teoriche di Piaget non siano più considerate valide, la sua descrizione dei cambiamenti principali dovuti all'età nella cognizione è generalmente accettata ancora oggi (ad esempio, come la percezione precoce si muova dalla dipendenza da azioni esterne concrete e successivamente, venga acquisita una comprensione astratta degli aspetti osservabili della realtà per poi sfociare nella scoperta di regole e principi astratti sottostanti, evento che di solito inizia con l'adolescenza) Negli ultimi anni, tuttavia, sono stati proposti modelli alternativi, tra cui la , , che mirano a integrare le idee di Piaget con modelli e concetti più recenti derivanti dalle scienze cognitive e dello sviluppo, dalle neuroscienze cognitive teoriche e da approcci sociali-costruttivisti. Un altro modello simile di sviluppo cognitivo è la teoria dei sistemi ecologici di Bronfenbrenner. Una delle principali controversie nello sviluppo cognitivo è stata "natura contro nutrimento", ovvero la questione relativa al fatto se lo sviluppo cognitivo sia per la gran parte determinato dalle qualità innate di un individuo (natura), o dalle sue esperienze personali (nutrimento). Sebbene, sia tutt'ora riconosciuto dalla maggior parte degli esperti che questa è una falsa dicotomia, ci sono prove evidenti, derivanti dagli studi di scienze biologiche e comportamentali, che dai primi punti dello sviluppo, l'attività genica interagisce con eventi ed esperienze nell'ambiente. (it)
  • O desenvolvimento cognitivo é um campo de estudo da neurociência e psicologia focada no desenvolvimento de uma criança em termos de processamento de informações, recursos conceituais, habilidade perceptiva, a aprendizagem de línguas, e outros aspectos do desenvolvimento do cérebro em relação ao ponto de vista de um adulto. Em outras palavras, o desenvolvimento cognitivo é o processo do surgimento da capacidade de pensar e compreender. Uma grande parte desse estudo tem partido da visão de mundo na qual criança possui. Jean Piaget foi notável nesta área, através de sua epistemologia. Piaget propôs quatro períodos gerais de desenvolvimento cognitivo: sensório-motor, pré-operacional, operacional-concreto e operacional-formal. Embora muitos de seus argumentos teóricos tenham caído em desuso, sua descrição das alterações mais notáveis na cognição ao longo dos anos de vida de um indivíduo é geralmente aceita ainda nos dias de hoje. Piaget identificou e descreveu muitas mudanças cognitivas que necessitam de explicações, como a permanência do objeto na infância e para a compreensão das relações lógicas, além do raciocínio de causa e efeito nas crianças em idade escolar. Vários dos fenômenos descritos pelo pensador ainda causam interesse em muitos pesquisadores atuais. Nos últimos anos, no entanto, várias teorias alternativas têm alcançado relevância, como a teoria de processamento da informação, teorias neo-piagetianas de desenvolvimento cognitivo, que visam integrar várias ideias de Piaget com modelos e conceitos mais recentes da ciência e do desenvolvimento cognitivo, neurociência cognitiva teórica e abordagens construtivistas num viés social. A grande controvérsia no desenvolvimento cognitivo tem sido relacionado à "natureza e criação", ou seja, se o desenvolvimento cognitivo é determinado principalmente pelas qualidades inatas de um indivíduo ("natureza"), ou por suas experiências pessoais ("criação"). No entanto, essa dicotomia é considerada falsa por vários especialistas, pois não existem provas contundentes de que as ciências biológicas e comportamentais afirmem que, nos primeiros anos de desenvolvimento, a atividade do gene interage com eventos e experiências no ambiente. (pt)
  • Когнитивное развитие (от англ. Cognitive development) — развитие всех видов мыслительных процессов, таких как восприятие, память, формирование понятий, решение задач, воображение и логика. Теория когнитивного развития была разработана швейцарским философом и психологом Жаном Пиаже. Его эпистемологическая теория дала множество основных понятий в области психологии развития и исследует рост разумности, которая, по Пиаже, означает способность более точно отражать окружающий мир и выполнять логические операции над образами концепций, возникающих во взаимодействии с окружающим миром. Теория рассматривает появление и построение — схем того как воспринимается мир — в «стадии развития», времени когда дети получают новые способы представления информации в мозге. Теория считается «конструктивистской», в том смысле, что, в отличие от нативистских теорий (которые описывают когнитивное развитие как разворачивание врождённых знаний и способностей) или эмпирических теорий (которые описывают когнитивное развитие как постепенное приобретение знания через опыт), она утверждает, что мы самостоятельно конструируем наши когнитивные способности с помощью собственных действий в окружающей среде. (ru)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1274232 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 46272 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1040610391 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdfs:comment
  • Garapen kognitiboa pertzepzioa eta beharraren artean jokatzen duen faktore psikodinamikoa da. (eu)
  • El desarrollo cognitivo del ser humano. Las capacidades cognitivas como la memoria, la atención, el lenguaje, la percepción, la solución de problemas o la inteligencia y la planificación involucran funciones cerebrales sofisticadas y únicas. Además, implican los procesos de control, como por ejemplo los que se utilizan cuando se persigue una meta y se requiere impedir las diferencias del ser humano. (es)
  • النمو المعرفي (بالإنجليزية: Cognitive development)‏ هو مجال لدراسة علم الأعصاب وعلم النفس، يركز على نمو الطفل في مدى معالجة المعلومات و المصادر المفاهيمية والمهارات الإدراكية وتعلم اللغة وجوانب الأخرى من النمو العقلي وعلم النفس المعرفي مقارنة بوجهة نظر البالغين. بمعنى آخر النمو المعرفي هو ظهور المقدرة على التفكير والفهم. جزء كبير من الدراسات انخرطت في فهم كيفية تخيل الطفل للعالم. كان لجان بياجيه دفعة رئيسية في إنشاء هذا المجال، مشكلاً نظريته " نظرية النمو المعرفي" اقترح بياجيه أربع مراحل للنمو المعرفي : الحسي الحركي، وما قبل المفاهيم (العمليات) ، والعمليات العقلية أو الواقعية، والعمليات الشكلية أو التجريدية. (ar)
  • El desenvolupament cognitiu és el procés pel qual un nen aprèn a conèixer l'entorn i com això afecta el seu cervell i les connexions neuronals que s'hi estableixen. Aquest desenvolupament permet tractar amb conceptes com el nombre, l'espai, el llenguatge, l'autoconsciència, la relació d'idees i la percepció de l'altre. Aquest camp d'estudi relaciona disciplines com l'educació, la psicologia, la neurociència i la biologia. S'ha intentat extrapolar a altres àrees, com l'anàlisi de l'evolució de la fe. (ca)
  • Lo sviluppo cognitivo è un campo di studio delle neuroscienze e della psicologia incentrato sullo sviluppo di un bambino in termini di elaborazione delle informazioni, risorse concettuali, abilità di percezione, apprendimento delle lingue ed altri aspetti del cervello adulto sviluppato e della psicologia cognitiva. Sono riconoscibili differenze qualitative tra il modo in cui un bambino elabora la propria esperienza di veglia rispetto al modo in cui lo fa un adulto (si pensi alla , la comprensione delle relazioni logiche e il rapporto causa-effetto nei bambini in età scolare). Lo sviluppo cognitivo si definisce come l'emergere della capacità di conoscere consapevolmente, comprendere e articolare la propria comprensione in modo adulto. Lo sviluppo cognitivo rappresenta la modalità con cui un (it)
  • O desenvolvimento cognitivo é um campo de estudo da neurociência e psicologia focada no desenvolvimento de uma criança em termos de processamento de informações, recursos conceituais, habilidade perceptiva, a aprendizagem de línguas, e outros aspectos do desenvolvimento do cérebro em relação ao ponto de vista de um adulto. Em outras palavras, o desenvolvimento cognitivo é o processo do surgimento da capacidade de pensar e compreender. Uma grande parte desse estudo tem partido da visão de mundo na qual criança possui. Jean Piaget foi notável nesta área, através de sua epistemologia. Piaget propôs quatro períodos gerais de desenvolvimento cognitivo: sensório-motor, pré-operacional, operacional-concreto e operacional-formal. Embora muitos de seus argumentos teóricos tenham caído em desuso, su (pt)
  • Когнитивное развитие (от англ. Cognitive development) — развитие всех видов мыслительных процессов, таких как восприятие, память, формирование понятий, решение задач, воображение и логика. Теория когнитивного развития была разработана швейцарским философом и психологом Жаном Пиаже. Его эпистемологическая теория дала множество основных понятий в области психологии развития и исследует рост разумности, которая, по Пиаже, означает способность более точно отражать окружающий мир и выполнять логические операции над образами концепций, возникающих во взаимодействии с окружающим миром. Теория рассматривает появление и построение — схем того как воспринимается мир — в «стадии развития», времени когда дети получают новые способы представления информации в мозге. Теория считается «конструктивистско (ru)
  • Garapen kognitiboa pertzepzioa eta beharraren artean jokatzen duen faktore psikodinamikoa da. (eu)
  • El desarrollo cognitivo del ser humano. Las capacidades cognitivas como la memoria, la atención, el lenguaje, la percepción, la solución de problemas o la inteligencia y la planificación involucran funciones cerebrales sofisticadas y únicas. Además, implican los procesos de control, como por ejemplo los que se utilizan cuando se persigue una meta y se requiere impedir las diferencias del ser humano. (es)
  • النمو المعرفي (بالإنجليزية: Cognitive development)‏ هو مجال لدراسة علم الأعصاب وعلم النفس، يركز على نمو الطفل في مدى معالجة المعلومات و المصادر المفاهيمية والمهارات الإدراكية وتعلم اللغة وجوانب الأخرى من النمو العقلي وعلم النفس المعرفي مقارنة بوجهة نظر البالغين. بمعنى آخر النمو المعرفي هو ظهور المقدرة على التفكير والفهم. جزء كبير من الدراسات انخرطت في فهم كيفية تخيل الطفل للعالم. كان لجان بياجيه دفعة رئيسية في إنشاء هذا المجال، مشكلاً نظريته " نظرية النمو المعرفي" اقترح بياجيه أربع مراحل للنمو المعرفي : الحسي الحركي، وما قبل المفاهيم (العمليات) ، والعمليات العقلية أو الواقعية، والعمليات الشكلية أو التجريدية. (ar)
  • El desenvolupament cognitiu és el procés pel qual un nen aprèn a conèixer l'entorn i com això afecta el seu cervell i les connexions neuronals que s'hi estableixen. Aquest desenvolupament permet tractar amb conceptes com el nombre, l'espai, el llenguatge, l'autoconsciència, la relació d'idees i la percepció de l'altre. Aquest camp d'estudi relaciona disciplines com l'educació, la psicologia, la neurociència i la biologia. S'ha intentat extrapolar a altres àrees, com l'anàlisi de l'evolució de la fe. (ca)
  • Lo sviluppo cognitivo è un campo di studio delle neuroscienze e della psicologia incentrato sullo sviluppo di un bambino in termini di elaborazione delle informazioni, risorse concettuali, abilità di percezione, apprendimento delle lingue ed altri aspetti del cervello adulto sviluppato e della psicologia cognitiva. Sono riconoscibili differenze qualitative tra il modo in cui un bambino elabora la propria esperienza di veglia rispetto al modo in cui lo fa un adulto (si pensi alla , la comprensione delle relazioni logiche e il rapporto causa-effetto nei bambini in età scolare). Lo sviluppo cognitivo si definisce come l'emergere della capacità di conoscere consapevolmente, comprendere e articolare la propria comprensione in modo adulto. Lo sviluppo cognitivo rappresenta la modalità con cui un (it)
  • O desenvolvimento cognitivo é um campo de estudo da neurociência e psicologia focada no desenvolvimento de uma criança em termos de processamento de informações, recursos conceituais, habilidade perceptiva, a aprendizagem de línguas, e outros aspectos do desenvolvimento do cérebro em relação ao ponto de vista de um adulto. Em outras palavras, o desenvolvimento cognitivo é o processo do surgimento da capacidade de pensar e compreender. Uma grande parte desse estudo tem partido da visão de mundo na qual criança possui. Jean Piaget foi notável nesta área, através de sua epistemologia. Piaget propôs quatro períodos gerais de desenvolvimento cognitivo: sensório-motor, pré-operacional, operacional-concreto e operacional-formal. Embora muitos de seus argumentos teóricos tenham caído em desuso, su (pt)
  • Когнитивное развитие (от англ. Cognitive development) — развитие всех видов мыслительных процессов, таких как восприятие, память, формирование понятий, решение задач, воображение и логика. Теория когнитивного развития была разработана швейцарским философом и психологом Жаном Пиаже. Его эпистемологическая теория дала множество основных понятий в области психологии развития и исследует рост разумности, которая, по Пиаже, означает способность более точно отражать окружающий мир и выполнять логические операции над образами концепций, возникающих во взаимодействии с окружающим миром. Теория рассматривает появление и построение — схем того как воспринимается мир — в «стадии развития», времени когда дети получают новые способы представления информации в мозге. Теория считается «конструктивистско (ru)
rdfs:label
  • Cognitive development (en)
  • نمو معرفي (ar)
  • Desenvolupament cognitiu (ca)
  • Garapen kognitibo (eu)
  • Desarrollo cognitivo (es)
  • Sviluppo cognitivo (it)
  • Desenvolvimento cognitivo (pt)
  • Когнитивное развитие (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:academicDiscipline of
is dbo:knownFor of
is dbo:mainInterest of
is dbo:notableIdea of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:discipline of
is dbp:field of
is dbp:fields of
is dbp:knownFor of
is dbp:mainInterests of
is dbp:notableIdeas of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License