dbo:abstract
|
- المرقيونية هي عقيدة مثنوية مسيحية مبكرة وضع تعاليمها مرقيون السينوبي في روما حوالي سنة 144 م. آمن مرقيون يسوع المخلص الذي بعث به الله، وأن بولس الرسول كان رئيسًا للتلاميذ، ولكنه رفض الإيمان بالكتاب العبري وإله إسرائيل. اعتقد المرقيونيون الإله العبري الغاضب كيانًا منفصلاً وأدنى من الله واسع المغفرة في العهد الجديد. يتشابه هذا الاعتقاد في بعض النواحي مع اللاهوت الغنوصي المسيحي. خصوصًا، أن كلاهما مثنويًا، فهما يفترضان آلهة أو قوى أو مباديء متعارضة: أحدها أعلى وروحاني، و«صالح»، والآخر أقل ومادي، و «شرير». وعلى النقيض من المسيحيين الآخرين، فهم يعتقدون أن «الشر» لا يمكن أن يتواجد مستقلاً، ولكنه يظهر في غياب الإله «الصالح»، وهي النظرية التي آمن بها الحاخام اليهودي موسى بن ميمون. على غرار الغنوصية، تصور المرقيونية إله العهد القديم على اعتباره طاغية أو خالق الكون المادي. اعتبر فيليب شاف أن مرقيون غنوصيًا، تتألف تعاليم مرقيون من أحد عشر كتابًا: إنجيل يتكون من عشرة أقسام استخلاصها من إنجيل لوقا، بالإضافة إلى عشرة من رسائل بولس. لم يقبل مرقيون أي من نصوص العهد القديم، بالإضافة إلى جميع الرسائل والأناجيل الأخرى من أسفار الكتاب المقدس لأنها تنتقل الأفكار «اليهودية». اتهمت المرقيونية بالهرطقة، وكتب الكثيرون لمعارضتها لا سيما ترتليان في كتاب له سنة 208 م. وقد فُقدت كتابات مرقيون، على الرغم من كونها كانت منتشرة على نطاق واسع. مع ذلك، يزعم الكثير من العلماء منهم هنري ويس أنه من الممكن إعادة بناء واستنتاج جزء كبير من المرقيونية القديمة من خلال الانتقادات اللاحقة حولها خاصة ما انتقد فيه ترتليان مرقيون. (ar)
- El Marcionisme fou una de les primeres heretgies del cristianisme. Pren el seu nom de seu principal creador, el teòleg i comerciant Marció (85-150 dC.). L'aspecte més rellevant d'aquesta visió és que s'hi separen com a éssers totalment diferents el Déu Creador de l'Antic Testament (Jahvé), del Déu verdader, el Pare, capaç d'encarnar-se en un fill home, el Crist del Nou Testament. (ca)
- Markionismus či marcionismus je dualistický věroučný systém, který vytvořil Markión ze Sinopé v Římě kolem roku 144. Markionismus je jednou z prvních křesťanských herezí, která se vyznačovala zvláště popřením židovských (starozákonních) kořenů církve; Markión učil, že stvoření je dílem demiurga, zlého boha. Proti Markiónovu učení se zvedla vlna nesouhlasu ze strany představitelů církve, kteří proti markionitům sepsali nejeden polemický spis, avšak z pera samého Markióna se žádný spis nedochoval. (cs)
- Markionismo aŭ Marĉionismo estis doktrino de la episkopo kaj antikvgreka teologo, Markiono (greke Μαρκίων; Sinopo, 85 ĉ. – Romo, 160), la fondinto de la kristana doktrino, kiu prenas lian nomon. Ĝi konsideritas hereza ĉe la tiama Katolika Eklezio. La hipotezo, ke la unua redaktinto de la kanono de la Nova Testamento estis Markiono, nune estas ne onie akceptita, disvolvigita de Adolf von Harnack[1],estas ankoraŭ objekto diskutata inter la esploristoj. Tiaj instruaĵoj estis gravaj en la Kristanismo de la 2-a jarcento kaj daŭrigis tiaj estis ankaŭ en la estontaj jarcentoj kaj estis perceptitaj kiel serioza minaco ĉe la Patroj de la Eklezio, aparte ĉe la Eklezio de Romo, kiu poste elmerĝis venkinta en la lukto kontraŭ aliaj kristanaj pensfluoj de la unuaj jarcentoj ricevante fine konfirmon en la Unua Koncilio de Niceo (325). Malgraŭ ofta lia inkluziviĝo en pensfluo de gnostikismo, Markiono konsentis kun la doktrino de Paŭlo el Tarsio, kiu substrekis kiel la savo ne estas akirebla nur pere de la obeo al la Juda tradicia leĝo, kio, krome, lin kuntrenis al ekstremaj sekvoj: laŭ li, ekzistis du Dioj, la Dio de la Judoj, aŭtoro de la Leĝo kaj de la Malnova Testamento, kaj la Dio, Patro de Jesuo Kristo, kiu sendis sian filon por savi la homojn; nur la dua estis la Dio adorinda kaj donanta la savon. Subtenante siajn doktrinojn, Markiono, laŭ komuna opinio, kolektis la unuan konatan kristanan kanonon, kiu entenis dek el la Epistoloj de Paŭlo kaj Evangelion (eble la Evangelio laŭ Luko elpurigita el kelkaj eroj), diritan, poste,Evangelio de Markion. Sed samtempe li reĵetis tutan la judan Biblion, ĝin konsiderante inspirita de dio malsupera. (eo)
- El marcionismo fue una doctrina cristiana del siglo II. Durante esta temprana etapa de consolidación cristiana, el fundamento teológico de esta rama tuvo una notable influencia dualista. Toma su nombre de su principal creador, el teólogo Marción (85-150 d. C.). El marcionismo fue un sistema de creencias dualistas del cristianismo primitivo que se originó con las enseñanzas de Marción de Sinope en Roma alrededor del año 144. Marción fue un teólogo cristiano primitivo, evangelizador y una figura importante en el cristianismo primitivo. Era hijo de un obispo de Sinope en el Ponto. Hacia mediados del siglo II (140-155) viajó a Roma, donde se unió al gnóstico sirio Cerdón. Marción predicaba que el Dios benévolo del Evangelio que envió a Jesucristo al mundo como salvador era el verdadero Ser Supremo, diferente y opuesto al Demiurgo malévolo o dios creador, identificado con el Dios hebreo del Antiguo Testamento. Se consideraba seguidor del apóstol Pablo, del que creía que era el único y verdadero apóstol de Jesucristo. El canon de Marción, posiblemente el primer canon bíblico cristiano jamás compilado, constaba de once libros: un evangelio, que era una versión más corta del Evangelio de Lucas, y diez epístolas paulinas.El canon de Marción rechazaba todo el Antiguo Testamento, junto con todas las demás epístolas y evangelios de lo que se convertiría en el canon de 27 libros del Nuevo Testamento, que durante su vida aún no había sido compilado. Las epístolas paulinas gozan de una posición destacada en el canon marcionista, ya que Pablo era considerado por Marción como el único y verdadero apóstol de Cristo. El marcionismo fue denunciado por sus oponentes como una herejía y los primeros Padres de la Iglesia escribieron contra él, especialmente Tertuliano en su tratado de cinco libros Adversus Marcionem (Contra Marción), en torno al año 208.Los escritos de Marción se han perdido, aunque fueron muy leídos y debieron existir numerosos manuscritos.Aun así, muchos estudiosos afirman que es posible reconstruir y deducir gran parte del antiguo marcionismo a través de lo que los críticos posteriores, especialmente Tertuliano, dijeron sobre Marción. (es)
- Marcionism was an early Christian dualistic belief system that originated with the teachings of Marcion of Sinope in Rome around the year 144. Marcion was an early Christian theologian, evangelist, and an important figure in early Christianity. He was the son of a bishop of Sinope in Pontus. About the middle of the 2nd century (140–155) he traveled to Rome, where he joined the Syrian Gnostic Cerdo. Marcion preached that the benevolent God of the Gospel who sent Jesus Christ into the world as the savior was the true Supreme Being, different and opposed to the malevolent Demiurge or creator god, identified with the Hebrew God of the Old Testament. He considered himself a follower of Paul the Apostle, whom he believed to have been the only true apostle of Jesus Christ. Marcion's canon, possibly the first Christian canon ever compiled, consisted of eleven books: a gospel, which was a shorter version of the Gospel of Luke, and ten Pauline epistles. Marcion's canon rejected the entire Old Testament, along with all other epistles and gospels of what would become the 27-book New Testament canon, which during his life had yet to be compiled. Pauline epistles enjoy a prominent position in the Marcionite canon, since Paul was considered by Marcion to be Christ's only true apostle. Marcionism was denounced by its opponents as heresy and written against by the early Church Fathers – notably by Tertullian in his five-book treatise Adversus Marcionem (Against Marcion), in about 208. Marcion's writings are lost, though they were widely read and numerous manuscripts must have existed. Even so, many scholars claim it is possible to reconstruct and deduce a large part of ancient Marcionism through what later critics, especially Tertullian, said concerning Marcion. (en)
- Le marcionisme est un courant de pensée théologique dans l'Église primitive, et une croyance dualiste issue du gnosticisme suivant laquelle l’évangile du Christ est un évangile de pur Amour, ce qui n'est pas le cas de la Loi ancienne de Moïse et du peuple d’Israël. En conséquence, l’Ancien Testament est rejeté. Le Dieu créateur présent dans l’Ancien Testament n’a rien à voir avec le Dieu d’amour du Nouveau Testament. Croyance professée et propagée à Rome par Marcion de Sinope au IIe siècle de l’ère chrétienne, elle fut déclarée hérétique par l’Église en 144, et Marcion fut excommunié. (fr)
- Marsionisme adalah ajaran yang dianggap sesat oleh Gereja-gereja resmi pada Abad kedua, didirikan oleh seseorang yang bernama Marsion atau Marcion. Ajarannya yang paling ditentang oleh banyak tokoh pada waktu itu adalah mengenai pemisahan Allah Perjanjian Lama dan Allah Perjanjian Baru. Allah Perjanjian Lama, menurutnya Allah yang adil, kurang sempurna, kejam dan tidak berpengasihan, gemar menghukum dengan Hukum Taurat yang diturunkan kepada Musa. Ajarannya lebih mirip pada Teologi Kristen tentang Gnostisisme. Baginya, hukum-hukum yang terdapat dalam Perjanjian Lama terlalu berat untuk dilaksanakan manusia. Dialah Allah yang berkata, "Kasihilah sesamamu manusia dan bencilah musuhmu"; mata ganti mata, gigi ganti gigi.". Sedangkan Allah Perjanjian Baru adalah Allah yang baik, mahamurah, penyayang yang tampak dalam diri Yesus. Allah Perjanjian Baru ini diperkenalkan oleh Yesus Kristus, yang mengutus-Nya untuk menyelamatkan manusia dan menebus dosa-dosanya dengan membawa Injil tentang cinta kasih kepada manusia. (in)
- Il marcionismo fu un movimento cristiano dualista del II secolo che prende il nome da Marcione di Sinope, certamente il personaggio più rilevante di questa Chiesa. Si hanno notizie dei seguaci di Marcione, diffusi soprattutto in Medio Oriente, fino al V secolo.Le idee di Marcione influenzarono sia Mani che i pauliciani e quindi anche i manichei medievali. Il marcionismo venne condannato dai suoi numerosi oppositori come eresia, e combattuto tramite opere apologetiche, la più celebre delle quali è l'Adversus Marcionem di Tertulliano, un trattato di cinque volumi scritto nel 208 circa. Gli scritti di Marcione e dei suoi seguaci sono andate perduti, sebbene alla sua epoca fossero popolari e probabilmente ne sono esistiti diversi manoscritti. Sebbene il marcionismo venga molto spesso classificato come una dottrina gnostica, in realtà era un movimento a sé stante, lontano da tutte le altre correnti cristiane dei primi secoli, e come tale non può essere ricollegato a nessun'altra tradizione. (it)
- 마르키온파(Marcionism)란 144년 경에 로마의 시노페 출신 마르키온의 가르침을 따르는 초기 기독교의 이원론을 믿는 자들이다. 마르키온(Marcion of Sinope, Greek: Μαρκίων, 약 85년 ~ 약 160년)은 구약성경의 하나님과 신약성경의 하나님은 전혀 다른 분이라고 말하였다. 구약의 하나님은 폭력과 복수의 잔인한 하나님이고, 신약의 하나님은 사랑과 정의와 용서의 신이라고 말하였다. 영지주의적 사상이 그들에 깊게 나타났다. 이원론 사상에 빠져 있었다. 그러나 3세기부터 서구에 있던 마르키온파는 마니교에 흡수되어 쇠퇴하기 시작했고 콘스탄틴 대제에 의해 금지당했다. 동방의 마르키온파는 7세기경에 사라졌다. (ko)
- Marcionisme is het dualistische geloofstelsel dat afstamt van de leer van Marcion van Sinope, die rond het jaar 144 na Christus (115 jaar en 6 maanden na zijn kruisiging, volgens Tertullianus in Adversus Marcionem, XV) in Rome werd geëxcommuniceerd. Binnen het marcionistische stelsel geloofde men dat het christendom niet uit het jodendom was voortgekomen. (nl)
- O marcionismo foi uma seita religiosa cristã do século II. Foi uma das primeiras a ser acusada de heresia. (pt)
- Marcjonici (marcjonizm) – bliska gnostycyzmowi grupa religijna założona około 145 roku przez Marcjona z Synopy. Szczyt ich działalności przypadał na II wiek i III wiek, choć kilka gmin przetrwało do VI wieku. Ich pismami religijnymi były Ewangelia Marcjona: okrojona Ewangelia Łukasza, z której Marcjon usunął wszelkie elementy i perykopy mogące sugerować związek Jezusa z Bogiem Starego Testamentu (jak np. genealogię Jezusa od króla Dawida), oraz listy apostoła Pawła. Była to pierwsza kompilacja pism chrześcijańskich, pierwszy kanon. W wyniku sporów z Marcjonem Kościół zaczął formować swój własny kanon. Marcjonici, podobnie jak inni gnostycy, uznawali Jahwe za boga niebędącego bogiem kochającym, lecz surowym i „sprawiedliwym”, i twierdzili, że jest on jedynie pomniejszym bogiem Demiurgiem. Uznawali judaizm za „religię tego świata” i nie uznawali związku chrześcijaństwa z nim. Twierdzili, iż Jezus był wysłannikiem Najwyższego Boga (Bóg Miłości, Bóg Światła), nie zaś żydowskim Mesjaszem. Zaprzeczali również narodzeniu Jezusa z Marii. Miał on się pojawić po raz pierwszy jako nauczyciel w synagodze w Kafarnaum w piętnastym roku rządów Tyberiusza. Większość twierdziła za Walentynem – co później często powtarzano – że został zesłany światu, przechodząc jedynie przez Maryję. Ich doktryna opisywała więc dwóch Bogów, istniejących obok siebie i niezależnie od siebie. „Sprawiedliwy” Bóg Izraela i „dobry” Bóg Ewangelii byli istotami przeciwstawionymi sobie, aczkolwiek nie walczącymi ze sobą. Ofiara Jezusa miała być całkowicie prawnym „wykupem” ludzi ze świata Boga Sprawiedliwego – nie była więc ofiarą ani oczyszczeniem z grzechów. W zamian za życie swego Syna, Bóg Dobry przygarniał do siebie wierzących w tego Syna ludzi; ludzi, których nie stworzył i z którymi nie miał nic wspólnego poza tym, że ich zbawiał. W ten sposób wykup chrześcijan ze świata nosił znamiona całkiem altruistycznego czynu Boga Dobrego – który z cierpiącymi pod rządami Boga Sprawiedliwego ludźmi nie miał nic wspólnego, lecz bezinteresownie chciał dla nich szczęścia. Marcjonici nie uznawali Starego Testamentu za Pismo Święte. Poglądy Marcjona skłoniły go do powściągliwości w uznaniu ksiąg kanonicznych. Choć dokładnie przestudiował Stary Testament, by znaleźć w nim argumenty świadczące na rzecz jego nauki, odrzucił go jako powstały z inspiracji niższego Boga – Demiurga. Jedyna Ewangelia, którą przyjął, była Ewangelia Łukasza, choć raziły go pierwsze rozdziały opowiadające o dzieciństwie Jezusa, który przecież zdaniem heretyckiego teologa okazał się po raz pierwszy w Kafarnaum. (pl)
- Маркиони́тство — гностическое течение в раннем христианстве, связанное с именем Маркиона. Маркиониты (др.-греч. μαρκιωνισταί; лат. marcionistæ) проповедовали дуализм, считая, что справедливый, но жестокий и мстительный Бог Ветхого Завета (Демиург материального мира) не имеет ничего общего с истинным, всеблагим и трансцендентным Богом — Отцом Небесным, Сыном которого и был Иисус Христос. (ru)
- 馬吉安主義是由馬吉安於144年所發展的神學思想,將二元論放在基督教的信仰中,是當時甚受歡迎的一種思想。他認為《希伯來聖經》(又稱《舊約》)內所記載的上帝與耶穌基督的父的論述,有所不同,且《希伯來聖經》內本身充斥著矛盾。馬吉安指《希伯來聖經》中的上帝是「創造的上帝」,講求天譴,是充滿憤怒且暴力的神;基督之聖父則是溫柔敦厚的神。他摒棄了《希伯來聖經》,且只集合了數卷使徒保羅及路加的著作成為正典。 由於馬吉安主義沒有任何著作留下來,包括相信是記載馬吉安思想的《對比論》(Antitheses),他的主張及思想只有從反對他的人的著作中重新構築出來。這些作者包括反對馬吉安主義最厲害的鐵徒良(著有五卷《反馬吉安》)、(著有《反異端》)等。在325年的第一次尼西亞公會議,馬吉安主義被判為異端,而《聖經》的正典亦同時被確立。 (zh)
- Маркіонітство — гностична течія в ранньому християнстві, пов'язана з ім'ям Маркіона. Маркіоніти (дав.-гр. μαρκιωνισταί лат. marcionistæ) проповідували дуалізм, вважаючи, що справедливий, але жорстокий і мстивий Бог Старого Завіту (Деміург матеріального світу) не має нічого спільного зі справжнім, всеблагим і трансцендентним Богом — Отцем Небесним, сином якого і був Ісус Христос. (uk)
|
rdfs:comment
|
- El Marcionisme fou una de les primeres heretgies del cristianisme. Pren el seu nom de seu principal creador, el teòleg i comerciant Marció (85-150 dC.). L'aspecte més rellevant d'aquesta visió és que s'hi separen com a éssers totalment diferents el Déu Creador de l'Antic Testament (Jahvé), del Déu verdader, el Pare, capaç d'encarnar-se en un fill home, el Crist del Nou Testament. (ca)
- Markionismus či marcionismus je dualistický věroučný systém, který vytvořil Markión ze Sinopé v Římě kolem roku 144. Markionismus je jednou z prvních křesťanských herezí, která se vyznačovala zvláště popřením židovských (starozákonních) kořenů církve; Markión učil, že stvoření je dílem demiurga, zlého boha. Proti Markiónovu učení se zvedla vlna nesouhlasu ze strany představitelů církve, kteří proti markionitům sepsali nejeden polemický spis, avšak z pera samého Markióna se žádný spis nedochoval. (cs)
- Le marcionisme est un courant de pensée théologique dans l'Église primitive, et une croyance dualiste issue du gnosticisme suivant laquelle l’évangile du Christ est un évangile de pur Amour, ce qui n'est pas le cas de la Loi ancienne de Moïse et du peuple d’Israël. En conséquence, l’Ancien Testament est rejeté. Le Dieu créateur présent dans l’Ancien Testament n’a rien à voir avec le Dieu d’amour du Nouveau Testament. Croyance professée et propagée à Rome par Marcion de Sinope au IIe siècle de l’ère chrétienne, elle fut déclarée hérétique par l’Église en 144, et Marcion fut excommunié. (fr)
- 마르키온파(Marcionism)란 144년 경에 로마의 시노페 출신 마르키온의 가르침을 따르는 초기 기독교의 이원론을 믿는 자들이다. 마르키온(Marcion of Sinope, Greek: Μαρκίων, 약 85년 ~ 약 160년)은 구약성경의 하나님과 신약성경의 하나님은 전혀 다른 분이라고 말하였다. 구약의 하나님은 폭력과 복수의 잔인한 하나님이고, 신약의 하나님은 사랑과 정의와 용서의 신이라고 말하였다. 영지주의적 사상이 그들에 깊게 나타났다. 이원론 사상에 빠져 있었다. 그러나 3세기부터 서구에 있던 마르키온파는 마니교에 흡수되어 쇠퇴하기 시작했고 콘스탄틴 대제에 의해 금지당했다. 동방의 마르키온파는 7세기경에 사라졌다. (ko)
- Marcionisme is het dualistische geloofstelsel dat afstamt van de leer van Marcion van Sinope, die rond het jaar 144 na Christus (115 jaar en 6 maanden na zijn kruisiging, volgens Tertullianus in Adversus Marcionem, XV) in Rome werd geëxcommuniceerd. Binnen het marcionistische stelsel geloofde men dat het christendom niet uit het jodendom was voortgekomen. (nl)
- O marcionismo foi uma seita religiosa cristã do século II. Foi uma das primeiras a ser acusada de heresia. (pt)
- Маркиони́тство — гностическое течение в раннем христианстве, связанное с именем Маркиона. Маркиониты (др.-греч. μαρκιωνισταί; лат. marcionistæ) проповедовали дуализм, считая, что справедливый, но жестокий и мстительный Бог Ветхого Завета (Демиург материального мира) не имеет ничего общего с истинным, всеблагим и трансцендентным Богом — Отцом Небесным, Сыном которого и был Иисус Христос. (ru)
- 馬吉安主義是由馬吉安於144年所發展的神學思想,將二元論放在基督教的信仰中,是當時甚受歡迎的一種思想。他認為《希伯來聖經》(又稱《舊約》)內所記載的上帝與耶穌基督的父的論述,有所不同,且《希伯來聖經》內本身充斥著矛盾。馬吉安指《希伯來聖經》中的上帝是「創造的上帝」,講求天譴,是充滿憤怒且暴力的神;基督之聖父則是溫柔敦厚的神。他摒棄了《希伯來聖經》,且只集合了數卷使徒保羅及路加的著作成為正典。 由於馬吉安主義沒有任何著作留下來,包括相信是記載馬吉安思想的《對比論》(Antitheses),他的主張及思想只有從反對他的人的著作中重新構築出來。這些作者包括反對馬吉安主義最厲害的鐵徒良(著有五卷《反馬吉安》)、(著有《反異端》)等。在325年的第一次尼西亞公會議,馬吉安主義被判為異端,而《聖經》的正典亦同時被確立。 (zh)
- Маркіонітство — гностична течія в ранньому християнстві, пов'язана з ім'ям Маркіона. Маркіоніти (дав.-гр. μαρκιωνισταί лат. marcionistæ) проповідували дуалізм, вважаючи, що справедливий, але жорстокий і мстивий Бог Старого Завіту (Деміург матеріального світу) не має нічого спільного зі справжнім, всеблагим і трансцендентним Богом — Отцем Небесним, сином якого і був Ісус Христос. (uk)
- المرقيونية هي عقيدة مثنوية مسيحية مبكرة وضع تعاليمها مرقيون السينوبي في روما حوالي سنة 144 م. آمن مرقيون يسوع المخلص الذي بعث به الله، وأن بولس الرسول كان رئيسًا للتلاميذ، ولكنه رفض الإيمان بالكتاب العبري وإله إسرائيل. اعتقد المرقيونيون الإله العبري الغاضب كيانًا منفصلاً وأدنى من الله واسع المغفرة في العهد الجديد. يتشابه هذا الاعتقاد في بعض النواحي مع اللاهوت الغنوصي المسيحي. خصوصًا، أن كلاهما مثنويًا، فهما يفترضان آلهة أو قوى أو مباديء متعارضة: أحدها أعلى وروحاني، و«صالح»، والآخر أقل ومادي، و «شرير». وعلى النقيض من المسيحيين الآخرين، فهم يعتقدون أن «الشر» لا يمكن أن يتواجد مستقلاً، ولكنه يظهر في غياب الإله «الصالح»، وهي النظرية التي آمن بها الحاخام اليهودي موسى بن ميمون. (ar)
- Markionismo aŭ Marĉionismo estis doktrino de la episkopo kaj antikvgreka teologo, Markiono (greke Μαρκίων; Sinopo, 85 ĉ. – Romo, 160), la fondinto de la kristana doktrino, kiu prenas lian nomon. Ĝi konsideritas hereza ĉe la tiama Katolika Eklezio. La hipotezo, ke la unua redaktinto de la kanono de la Nova Testamento estis Markiono, nune estas ne onie akceptita, disvolvigita de Adolf von Harnack[1],estas ankoraŭ objekto diskutata inter la esploristoj. (eo)
- Marcionism was an early Christian dualistic belief system that originated with the teachings of Marcion of Sinope in Rome around the year 144. Marcion was an early Christian theologian, evangelist, and an important figure in early Christianity. He was the son of a bishop of Sinope in Pontus. About the middle of the 2nd century (140–155) he traveled to Rome, where he joined the Syrian Gnostic Cerdo. (en)
- El marcionismo fue una doctrina cristiana del siglo II. Durante esta temprana etapa de consolidación cristiana, el fundamento teológico de esta rama tuvo una notable influencia dualista. Toma su nombre de su principal creador, el teólogo Marción (85-150 d. C.). (es)
- Marsionisme adalah ajaran yang dianggap sesat oleh Gereja-gereja resmi pada Abad kedua, didirikan oleh seseorang yang bernama Marsion atau Marcion. Ajarannya yang paling ditentang oleh banyak tokoh pada waktu itu adalah mengenai pemisahan Allah Perjanjian Lama dan Allah Perjanjian Baru. Allah Perjanjian Lama, menurutnya Allah yang adil, kurang sempurna, kejam dan tidak berpengasihan, gemar menghukum dengan Hukum Taurat yang diturunkan kepada Musa. Ajarannya lebih mirip pada Teologi Kristen tentang Gnostisisme. (in)
- Il marcionismo fu un movimento cristiano dualista del II secolo che prende il nome da Marcione di Sinope, certamente il personaggio più rilevante di questa Chiesa. Si hanno notizie dei seguaci di Marcione, diffusi soprattutto in Medio Oriente, fino al V secolo.Le idee di Marcione influenzarono sia Mani che i pauliciani e quindi anche i manichei medievali. (it)
- Marcjonici (marcjonizm) – bliska gnostycyzmowi grupa religijna założona około 145 roku przez Marcjona z Synopy. Szczyt ich działalności przypadał na II wiek i III wiek, choć kilka gmin przetrwało do VI wieku. Ich pismami religijnymi były Ewangelia Marcjona: okrojona Ewangelia Łukasza, z której Marcjon usunął wszelkie elementy i perykopy mogące sugerować związek Jezusa z Bogiem Starego Testamentu (jak np. genealogię Jezusa od króla Dawida), oraz listy apostoła Pawła. Była to pierwsza kompilacja pism chrześcijańskich, pierwszy kanon. W wyniku sporów z Marcjonem Kościół zaczął formować swój własny kanon. (pl)
|