Consociationalism ( kən-SOH-shee-AY-shən-əl-iz-əm) is a form of power sharing in a democracy. Political scientists define a consociational state as one which has major internal divisions along ethnic, religious, or linguistic lines, with none of the divisions large enough to form a majority group, but which remains stable due to consultation among the elites of these groups. Consociational states are often contrasted with states with majoritarian electoral systems.

Property Value
dbo:abstract
  • التوافقية تعتبر أحياناً مرادف لمصطلح "تشارك القوى"، رغم أنها تقنياً هي أحد أشكال تشارك القوى.وغالباً ما ينظر للتوافقية على أن لها صلة وثيقة بالنقابوية؛ فالبعض يعتبرها شكلاً من أشكال الهيمنة بينما يدعي آخرون أن الهيمنة الاقتصادية صممت لتنظيم صراع الطبقات الاجتماعية، في حين أن التوافقية وضعت على أساس التوفيق بين التشرذم المجتمعي على أسس عرقية ودينية. وأهداف التوافقية هي الاستقرار الحكومي، وبقاء ترتيبات تقاسم السلطة، وبقاء الديمقراطية، وتجنب العنف. عندما يتم تنظيم التوافقية على أسس طائفية دينية، فإنها تعرف باسم ، كما هو الحال في لبنان. (ar)
  • El consociativisme (adaptació de l'anglès consociationalism) és una forma de govern que es dóna en els sistemes polítics democràtics en què les societats estan dividides en diferents nacions sota un mateix estat, com per exemple Bèlgica. Consisteix a repartir el poder polític de manera que la majoria lògica operi tenint en compte la majoria però alhora també les minories ètniques, lingüístiques o religioses de diferents grups socioculturals o nacionals. Així, les institucions polítiques del país estan compostes per percentatges equitatius a partir de les sensibilitats existents. (ca)
  • Als Konkordanzdemokratie wird ein Typus der Volksherrschaft bezeichnet, der darauf abzielt, eine möglichst große Zahl von Akteuren (Parteien, Verbände, Minderheiten, gesellschaftliche Gruppen) in den politischen Prozess einzubeziehen und Entscheidungen durch Herbeiführung eines Konsenses zu treffen. Insofern ist die Konkordanzdemokratie eine Form der Konsensdemokratie, in der die Mehrheitsregel als Entscheidungsmechanismus keine zentrale Rolle im politischen System spielt. Das Gegenmodell zur Konkordanzdemokratie wird als Konkurrenzdemokratie oder Mehrheitsdemokratie bezeichnet. Der Begriff Konkordanzdemokratie, der vor allem in Bezug auf das politische System der Schweiz Verwendung findet, wurde Ende der 1960er Jahre als sozialwissenschaftlicher Fachbegriff insbesondere von Gerhard Lehmbruch im Deutschen und Arend Lijphart im Englischen (consociational democracy) fruchtbar gemacht. Lijphart nennt sechs Elemente der Definition: grosse Mehrparteienregierungen, kulturelle Autonomie, Proportionalität der Behörden, Minderheitenschutz, gesellschaftliche Segmentierung und Elitenkooperation. Er unterscheidet aufgrund von 10 Indikatoren zwischen unitarischer und föderaler Konsensbildung in Konkordanzdemokratien. Reinformen der Konkordanzdemokratie oder Mehrheitsdemokratie gibt es nicht. In Europa gilt das politische System Luxemburgs als ausgeprägt konkordanzdemokratisch, die Schweiz, die Niederlande, Belgien sowie Österreich (Proporzsystem der Länder, Sozialpartnerschaft) weisen oder wiesen konkordanzdemokratische Züge auf. Auch das politische System Deutschlands gilt als Mischform zwischen Konkordanz- und Konkurrenzdemokratie. Innerhalb Deutschlands gilt Nordrhein-Westfalen als Land mit einer starken konkordanzdemokratischen Tradition. (de)
  • Consociationalism ( kən-SOH-shee-AY-shən-əl-iz-əm) is a form of power sharing in a democracy. Political scientists define a consociational state as one which has major internal divisions along ethnic, religious, or linguistic lines, with none of the divisions large enough to form a majority group, but which remains stable due to consultation among the elites of these groups. Consociational states are often contrasted with states with majoritarian electoral systems. The goals of consociationalism are governmental stability, the survival of the power-sharing arrangements, the survival of democracy, and the avoidance of violence. When consociationalism is organised along religious confessional lines, as in Lebanon, it is known as confessionalism. Consociationalism is sometimes seen as analogous to corporatism. Some scholars consider consociationalism a form of corporatism. Others claim that economic corporatism was designed to regulate class conflict, while consociationalism developed on the basis of reconciling societal fragmentation along ethnic and religious lines. (en)
  • El consociativismo o consociacionalismo es una forma de gobierno que toman los sistemas políticos democráticos en las sociedades profundamente divididas, cuando un reparto del poder político logra operarse entre las elites más allá de cualquier lógica de mayoría, a pesar de las divisiones religiosas, lingüísticas o étnicas que puedan existir entre los grupos socioculturales. De esta forma, las elites se aseguran una representación en el gobierno. Se percibe a veces al consociativismo como sinónimo de compartir el poder, aunque técnicamente sólo es una forma de compartirlo.​ Muchas veces, se encuentran afinidades entre el consociativismo y el corporativismo; algunos lo consideran una forma de corporativismo y otros argumentan que el corporativismo económico está diseñado para regular los conflictos de clase, mientras que el consociativismo se desarrolla sobre la base de la reconciliación de la fragmentación social por motivos étnicos o religiosos.​ Ejemplos clásicos de estado consociacional son India, Bélgica, los Países Bajos, Suiza y Finlandia. Países como Sudán, China, Indonesia, Rusia, España o Estados Unidos, aunque se constituyen como mosaicos pluriculturales, están sometidos por un régimen central de mayoría relativa. Algunos países latinoamericanos, como México, Guatemala, Ecuador, Perú o Bolivia, son consociacionales en la medida que su diversidad cultural es representada democráticamente por sus respectivos sistemas políticos (véase Democracia). Entre las principales características del estado consociacional, se hallan las siguientes: * Integración de gabinetes de coalición, en que el poder ejecutivo y/o legislativo se comparte entre los partidos políticos. * Equilibrio de fuerzas entre los poderes ejecutivo y legislativo. * Gobiernos federales y descentralizados, donde se reconoce una independencia considerable para las minorías. * Asimetría bicameral, en la que es muy difícil que un partido obtenga la mayoría en ambas cámaras. Normalmente la cámara baja representa los intereses regionales, mientras que la cámara alta representa los nacionales. * Una constitución rígida, la cual prevenga cambios súbitos sin el consenso de las minorías. * Revisionismo judicial, que permita a las minorías acudir a las cortes para revertir leyes que se consideren injustas o inadecuadas. * Elementos de democracia directa, como el referendo o el consenso. * Distribución proporcional del empleo dentro del sector público. * Un jefe de estado neutral, sea en un con deberes ceremoniales, o en un en que el presidente o primer ministro sea portavoz de los intereses consensuados. * Banco central independiente, en el cual los economistas y expertos en finanzas y administración pública, y no los políticos, definen las políticas monetarias. (es)
  • Is éard is Comhsochaíocht ann ná idé-eolaíocht pholaitiúil a chuireann béim ar an daonlathas comhthola a bhaint amach, tríd ionadaíocht ráthaithe a thabhairt do ghrúpaí mionlaigh sa . Is minic a moltar an cineál rialtais seo chun coinbhleacht a réiteach, i gcásanna ina mbíonn sochaithe scoilte go domhain. Féachtar ar an téarma 'cumhachtroinnt' mar théarma comhchiallach, cé go teicniúil níl ann ach cineál amháin den cumhachtroinnte. (ga)
  • Le consociationalisme, aussi appelé consociativisme ou démocratie consociationaliste, est la forme que prennent les systèmes politiques démocratiques dans les sociétés profondément divisées lorsqu'un partage du pouvoir parvient à s'opérer entre leurs élites hors de toute logique majoritaire et en dépit des clivages religieux, linguistiques ou ethniques qui peuvent exister par ailleurs entre les groupes socioculturels dont ces élites assurent la représentation au gouvernement. Rendue possible par des tractations de haut niveau visant une forme de consensus, l'existence de mécanismes consociationnels n’est envisagée par la science politique que dans une dizaine de pays du monde tous situés en Europe de l'Ouest et en Afrique subsaharienne, à l'exception du Liban, du Guyana ou de la Malaisie. S'agissant de ceux à partir desquels le politologue Arend Lijphart a développé le concept dans les années 1960, la Belgique, les Pays-Bas et la Suisse sont particulièrement considérés. Actuellement, ce concept fait l'objet d'études menées notamment les politologues anglo-saxons John McGarry(Queen's University), Brendan O'Leary (University of Pennsylvania) ou encore Matt Qvortrup (Coventry University). Exclusivement abordé par la science politique, le consociationalisme a récemment été introduit dans la science juridique ; notamment sous l'impulsion du constitutionnaliste franco-colombien Julien Lacabanne (membre de l'Université du Luxembourg) ; notamment au moyen d'une synthèse d'introduction à la démocratie consociative (préfacée par Arend Lijphart) rédigée pour la première fois en langue française. (fr)
  • Il consociativismo è una forma di governo che garantisce una rappresentanza politica ai diversi gruppi sociali che compongono un paese profondamente diviso. Viene spesso adottato per gestire i conflitti interni che sorgono in comunità nazionali profondamente divise per ragioni storiche, etniche o religiose. I suoi obiettivi sono: garantire la stabilità del governo, assicurare la sopravvivenza degli accordi di divisione del potere e la sopravvivenza della democrazia, evitare l'uso della violenza politica. Quando il consociativismo viene organizzato secondo le diverse confessioni religiose che convivono in un determinato paese, è noto anche come confessionalismo. È spesso visto come un sinonimo dell'espressione 'condivisione del potere' (power-sharing), sebbene da un punto di vista tecnico sia solo una delle forme attraverso cui può realizzarsi la condivisione del potere. (it)
  • 협의주의 (協議主義, Consociationalism, /kənˌsoʊʃiˈeɪʃənəlɪzəm/)는 기술적으로는 전력 분배의 한 형태일 뿐이지만, 종종 전력 분배와 동의어로 간주된다. (ko)
  • Pacificatiepolitiek of consociationalisme is een politiek waarbij, ondanks grote tegenstellingen tussen de verschillende maatschappelijke zuilen, uiteindelijk een consensus wordt bereikt. Binnen de context van een verzuilde maatschappij kan hierdoor politieke stabiliteit bereikt worden. De nadruk ligt hierbij op het afbouwen van conflicten en niet op het oplossen van problemen. De tegenstellingen worden opgelost buiten de politiek, door speciaal ingestelde commissies. Het kan hierbij voorkomen dat er lange tijd geen beslissing wordt genomen. Een dergelijke pacificatiepolitiek vereist een zakelijke benadering door de belanghebbende maatschappelijke partijen, waarbij de ideologische verschillen worden gerespecteerd, en gewaarborgd. Volstrekte geheimhouding over de onderlinge contacten is geboden, de achterban wordt buiten de besluitvorming gehouden. De parlementaire democratie komt daardoor onder druk te staan. Sinds het werk van is er veel aandacht voor het pacificatiebeleid. deelde Nederland, België, Luxemburg en Oostenrijk in als sterk verzuilde landen. Middelmatig verzuild waren Italië, Duitsland, Frankrijk, Zwitserland en de Verenigde Staten. In Nederland, België, Zwitserland (Konkordanzdemokratie) en Oostenrijk (Proporzdemokratie) werd een pacificatiepolitiek toegepast. Waar de tegenstellingen voor de Eerste Wereldoorlog in deze landen voor de nodige conflicten hadden gezorgd, kon vooral na de Tweede Wereldoorlog samengewerkt worden dankzij pacificatie. Dit corporatisme is tegenwoordig bekend als het poldermodel. (nl)
  • Consociativismo é uma forma de governo que garante representação aos diversos grupos que compõem um país profundamente dividido ou diverso. É frequentemente adotado para administrar os conflitos que surgem numa comunidade nacional profundamente dividida por razões históricas, étnicas ou religiosas. Seu objetivos são: garantir a estabilidade do governo, assegurar a sobrevivência dos acordos das divisões do poder e a sobrevivência da democracia, evitar o uso da violência política. Quando o consociativismo é organizado segundo as diversas crenças religiosas que convivem num determinado país, é chamado de sectarismo. Um exemplo de governo onde é praticado o sectarismo é o Líbano. Muitas vezes é visto como um sinônimo da expressão 'partilha do poder' (power-sharing), embora a partir de um ponto de vista técnico é somente uma das formas que podem ser realizadas a partilha do poder. O consociativismo foi tratado em termos acadêmicos através do cientista político holandês Arend Lijphart.Lijphart, no entanto, afirmou ter "apenas destacado o que os políticos profissionais - de forma isolada uma da outra e sem levar em conta o trabalho de especialistas acadêmicos - haviam inventado em anos anteriores". e traçam as origens do consociativismo a 1917, quando foi pela primeira vez utilizado na Holanda. Na verdade, Lijphart faz profundas referências à experiência de seu país de origem para desenvolver sua tese a favor da abordagem consociativa para resolver os conflitos étnicos. No período de 1857 a il 1967, a Holanda, país consociativo, foi dividida em quatro não-territoriais: os calvinistas, os católicos, os socialistas e os liberais (embora até 1917 estava em vigor um sistema eleitoral do tipo majoritário. No período de ouro da "", cada um dos quatro pilares do sistema que consistia em grupos bem organizados, escolas, universidades, hospitais e jornais, todos rigorosamente separados de acordo com o esquema da estrutura social dos 'pilares'. A teoria, de acordo com Lijphart, enfoca o papel das elites sociais, seus acordos e cooperação como chave para alcançar uma democracia estável. A Suíça é notada pelo seu regime consociativo. (pt)
  • Konsociationell demokrati är en beteckning som används på en sorts styrelseskick som skiljer sig väsentligt från Westminster-/majoritetsmodellen. Sistnämnda modell koncentrerar makten till det parlamentariska majoritetspartiet, något som skulle kunna fungera och accepteras i ett homogent samhälle, där politisk debatt ofta bara handlar om en konfliktlinje, den ekonomiska, och där ståndpunkterna formas utifrån ”mer eller mindre”, inte ”antingen/eller”. I ett heterogent samhälle som Nordirland, där konfliktlinjerna är starkare, dömde majoritetsmodellen den katolska minoriteten till långvarig politisk maktlöshet – och det blev uppror. Budskapet från det splittrade Nordirland var att i dylika samhällen är brobyggande och maktdelning viktigare för demokratisk stabilitet än klara politiska ansvarsförhållanden. Arend Lijphart pekar på de konsociationella demokratierna – eller konsensusmodellen – som ett alternativ till majoritetsmodellen. Nederländerna, Belgien, Schweiz och Österrike är länder som traditionellt har haft ett sådant styrelseskick. Lijphart drar fram åtta idealtypiska kännetecken på konsensusmodellen, som alla representerar en antites till motsvarande kännetecken i majoritetsmodellen: * Den utövande makten är delad mellan flera partier som sitter tillsammans i en storkoalition som består av fler partier än vad som är nödvändigt för att få majoritet i parlamentet. * Det är en formell och reell maktdelning mellan utövande myndighet och parlament. * Parlamentet består av två kamrar, med i det närmaste lika makt, och valda utifrån olika principer (så att de kan ha olika sammansättning) och där minoriteter ofta är mer överrepresenterade i den ena kammaren. * Det är ett flerpartisystem. * Det är ett flerdimensionellt konfliktmönster där mer än ett sakområde dominerar i den politiska debatten. * Ett proportionellt valsystem. * En starkt decentraliserad statsmakt och gärna federala system. * En skriftlig konstitution som ger minoriteten vetorätt mot ändringar. (sv)
  • Консоціоналізм (англ. сonsociationalism) часто розглядається як синонім поділу влади, хоча технічно це лише одна з форм поділу влади. Консоціоналізм часто розглядається як такий, який має близькі схожості з корпоративізмом; дехто вважає його формою корпоративізму в той час як інші стверджують, що економічний корпоративізм був розроблений для регулювання класового конфлікту, тоді як консоціоналізм розроблений на основі узгодження громадських фрагментацій за етнічною та релігійною ознакою.Цілями консоціоналізму є стабільність уряду, існування домовленостей про розподіл влади, збереження демократії і запобігання насильству. Коли консоціоналізм організований за релігійно- конфесійною ознакою, він відомий як конфесіоналізм, як це має місце в Лівані. (uk)
  • 协商民主(英語:Deliberative Democracy)或译作“审议民主”,意指不同的主体通过平等的对话、充分的沟通以及理性的讨论,共同参与公共决策以及公共治理的民主形式。协商民主强调在多元社会背景下,以公共利益为目标,通过公民的普遍参与,就决策和立法等公共事务达成共识。作为一种新型民主理论范式,协商民主兴起于20世纪后半叶的西方国家的政治学者对传统西方带来的种种问题和弊端的反思。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1409458 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 30496 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 985916487 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • التوافقية تعتبر أحياناً مرادف لمصطلح "تشارك القوى"، رغم أنها تقنياً هي أحد أشكال تشارك القوى.وغالباً ما ينظر للتوافقية على أن لها صلة وثيقة بالنقابوية؛ فالبعض يعتبرها شكلاً من أشكال الهيمنة بينما يدعي آخرون أن الهيمنة الاقتصادية صممت لتنظيم صراع الطبقات الاجتماعية، في حين أن التوافقية وضعت على أساس التوفيق بين التشرذم المجتمعي على أسس عرقية ودينية. وأهداف التوافقية هي الاستقرار الحكومي، وبقاء ترتيبات تقاسم السلطة، وبقاء الديمقراطية، وتجنب العنف. عندما يتم تنظيم التوافقية على أسس طائفية دينية، فإنها تعرف باسم ، كما هو الحال في لبنان. (ar)
  • El consociativisme (adaptació de l'anglès consociationalism) és una forma de govern que es dóna en els sistemes polítics democràtics en què les societats estan dividides en diferents nacions sota un mateix estat, com per exemple Bèlgica. Consisteix a repartir el poder polític de manera que la majoria lògica operi tenint en compte la majoria però alhora també les minories ètniques, lingüístiques o religioses de diferents grups socioculturals o nacionals. Així, les institucions polítiques del país estan compostes per percentatges equitatius a partir de les sensibilitats existents. (ca)
  • Is éard is Comhsochaíocht ann ná idé-eolaíocht pholaitiúil a chuireann béim ar an daonlathas comhthola a bhaint amach, tríd ionadaíocht ráthaithe a thabhairt do ghrúpaí mionlaigh sa . Is minic a moltar an cineál rialtais seo chun coinbhleacht a réiteach, i gcásanna ina mbíonn sochaithe scoilte go domhain. Féachtar ar an téarma 'cumhachtroinnt' mar théarma comhchiallach, cé go teicniúil níl ann ach cineál amháin den cumhachtroinnte. (ga)
  • 협의주의 (協議主義, Consociationalism, /kənˌsoʊʃiˈeɪʃənəlɪzəm/)는 기술적으로는 전력 분배의 한 형태일 뿐이지만, 종종 전력 분배와 동의어로 간주된다. (ko)
  • Консоціоналізм (англ. сonsociationalism) часто розглядається як синонім поділу влади, хоча технічно це лише одна з форм поділу влади. Консоціоналізм часто розглядається як такий, який має близькі схожості з корпоративізмом; дехто вважає його формою корпоративізму в той час як інші стверджують, що економічний корпоративізм був розроблений для регулювання класового конфлікту, тоді як консоціоналізм розроблений на основі узгодження громадських фрагментацій за етнічною та релігійною ознакою.Цілями консоціоналізму є стабільність уряду, існування домовленостей про розподіл влади, збереження демократії і запобігання насильству. Коли консоціоналізм організований за релігійно- конфесійною ознакою, він відомий як конфесіоналізм, як це має місце в Лівані. (uk)
  • 协商民主(英語:Deliberative Democracy)或译作“审议民主”,意指不同的主体通过平等的对话、充分的沟通以及理性的讨论,共同参与公共决策以及公共治理的民主形式。协商民主强调在多元社会背景下,以公共利益为目标,通过公民的普遍参与,就决策和立法等公共事务达成共识。作为一种新型民主理论范式,协商民主兴起于20世纪后半叶的西方国家的政治学者对传统西方带来的种种问题和弊端的反思。 (zh)
  • Als Konkordanzdemokratie wird ein Typus der Volksherrschaft bezeichnet, der darauf abzielt, eine möglichst große Zahl von Akteuren (Parteien, Verbände, Minderheiten, gesellschaftliche Gruppen) in den politischen Prozess einzubeziehen und Entscheidungen durch Herbeiführung eines Konsenses zu treffen. Insofern ist die Konkordanzdemokratie eine Form der Konsensdemokratie, in der die Mehrheitsregel als Entscheidungsmechanismus keine zentrale Rolle im politischen System spielt. Das Gegenmodell zur Konkordanzdemokratie wird als Konkurrenzdemokratie oder Mehrheitsdemokratie bezeichnet. (de)
  • Consociationalism ( kən-SOH-shee-AY-shən-əl-iz-əm) is a form of power sharing in a democracy. Political scientists define a consociational state as one which has major internal divisions along ethnic, religious, or linguistic lines, with none of the divisions large enough to form a majority group, but which remains stable due to consultation among the elites of these groups. Consociational states are often contrasted with states with majoritarian electoral systems. (en)
  • Le consociationalisme, aussi appelé consociativisme ou démocratie consociationaliste, est la forme que prennent les systèmes politiques démocratiques dans les sociétés profondément divisées lorsqu'un partage du pouvoir parvient à s'opérer entre leurs élites hors de toute logique majoritaire et en dépit des clivages religieux, linguistiques ou ethniques qui peuvent exister par ailleurs entre les groupes socioculturels dont ces élites assurent la représentation au gouvernement. (fr)
  • El consociativismo o consociacionalismo es una forma de gobierno que toman los sistemas políticos democráticos en las sociedades profundamente divididas, cuando un reparto del poder político logra operarse entre las elites más allá de cualquier lógica de mayoría, a pesar de las divisiones religiosas, lingüísticas o étnicas que puedan existir entre los grupos socioculturales. De esta forma, las elites se aseguran una representación en el gobierno. Entre las principales características del estado consociacional, se hallan las siguientes: (es)
  • Il consociativismo è una forma di governo che garantisce una rappresentanza politica ai diversi gruppi sociali che compongono un paese profondamente diviso. Viene spesso adottato per gestire i conflitti interni che sorgono in comunità nazionali profondamente divise per ragioni storiche, etniche o religiose. È spesso visto come un sinonimo dell'espressione 'condivisione del potere' (power-sharing), sebbene da un punto di vista tecnico sia solo una delle forme attraverso cui può realizzarsi la condivisione del potere. (it)
  • Pacificatiepolitiek of consociationalisme is een politiek waarbij, ondanks grote tegenstellingen tussen de verschillende maatschappelijke zuilen, uiteindelijk een consensus wordt bereikt. Binnen de context van een verzuilde maatschappij kan hierdoor politieke stabiliteit bereikt worden. De nadruk ligt hierbij op het afbouwen van conflicten en niet op het oplossen van problemen. De tegenstellingen worden opgelost buiten de politiek, door speciaal ingestelde commissies. Het kan hierbij voorkomen dat er lange tijd geen beslissing wordt genomen. (nl)
  • Consociativismo é uma forma de governo que garante representação aos diversos grupos que compõem um país profundamente dividido ou diverso. É frequentemente adotado para administrar os conflitos que surgem numa comunidade nacional profundamente dividida por razões históricas, étnicas ou religiosas. Muitas vezes é visto como um sinônimo da expressão 'partilha do poder' (power-sharing), embora a partir de um ponto de vista técnico é somente uma das formas que podem ser realizadas a partilha do poder. A Suíça é notada pelo seu regime consociativo. (pt)
  • Konsociationell demokrati är en beteckning som används på en sorts styrelseskick som skiljer sig väsentligt från Westminster-/majoritetsmodellen. Sistnämnda modell koncentrerar makten till det parlamentariska majoritetspartiet, något som skulle kunna fungera och accepteras i ett homogent samhälle, där politisk debatt ofta bara handlar om en konfliktlinje, den ekonomiska, och där ståndpunkterna formas utifrån ”mer eller mindre”, inte ”antingen/eller”. I ett heterogent samhälle som Nordirland, där konfliktlinjerna är starkare, dömde majoritetsmodellen den katolska minoriteten till långvarig politisk maktlöshet – och det blev uppror. Budskapet från det splittrade Nordirland var att i dylika samhällen är brobyggande och maktdelning viktigare för demokratisk stabilitet än klara politiska ansvar (sv)
rdfs:label
  • توافقية (سياسة) (ar)
  • Consociativisme (ca)
  • Konkordanzdemokratie (de)
  • Consociationalism (en)
  • Consociativismo (es)
  • Consociationalisme (fr)
  • Comhshochaíocht (ga)
  • Consociativismo (it)
  • 협의주의 (ko)
  • Pacificatiepolitiek (nl)
  • Consociativismo (pt)
  • Konsociationell demokrati (sv)
  • Консоціоналізм (uk)
  • 协商民主 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of