The Duchy of the Archipelago (Italian: Ducato dell'arcipelago, Modern Greek: Δουκάτο του Αρχιπελάγους), or also Duchy of Naxos (Italian: Ducato di Nasso, Modern Greek: Δουκάτο της Νάξου) or Duchy of the Aegean (Italian: Ducato dell'Egeo, Modern Greek: Δουκάτο του Αιγαίου), was a maritime state created by Venetian interests in the Cyclades archipelago in the Aegean Sea, in the aftermath of the Fourth Crusade, centered on the islands of Naxos and Paros. It included all the Cyclades (except Mykonos and Tinos). In 1537 it became a tributary of the Ottoman Empire, and was annexed by the Ottomans in 1579; however, Christian rule survived in islands such as Siphnos (conquered by the Ottomans in 1617) and Tinos (conquered only in 1714).

Property Value
dbo:abstract
  • The Duchy of the Archipelago (Italian: Ducato dell'arcipelago, Modern Greek: Δουκάτο του Αρχιπελάγους), or also Duchy of Naxos (Italian: Ducato di Nasso, Modern Greek: Δουκάτο της Νάξου) or Duchy of the Aegean (Italian: Ducato dell'Egeo, Modern Greek: Δουκάτο του Αιγαίου), was a maritime state created by Venetian interests in the Cyclades archipelago in the Aegean Sea, in the aftermath of the Fourth Crusade, centered on the islands of Naxos and Paros. It included all the Cyclades (except Mykonos and Tinos). In 1537 it became a tributary of the Ottoman Empire, and was annexed by the Ottomans in 1579; however, Christian rule survived in islands such as Siphnos (conquered by the Ottomans in 1617) and Tinos (conquered only in 1714). (en)
  • Die italienischen Stadtstaaten, vor allem Genua, Pisa und Venedig, hatten schon lange vor dem Vierten Kreuzzug Interessen in der Ägäis. Es gab italienische Handelskolonien in Konstantinopel mit erheblichem Einfluss auf die byzantinische Innenpolitik, italienische Piraten überfielen häufig Niederlassungen an den Küsten. Nach dem Zusammenbruch Konstantinopels im Jahr 1204, bei dem Venedig eine herausragende Rolle spielte, konnte die Lagunenstadt ihre Politik in der Ägäis rücksichtslos durchsetzen. Das Herzogtum Archipelagos wurde 1207 von Marco Sanudo geschaffen, einem Teilnehmer des Kreuzzugs und Neffen des früheren Dogen Enrico Dandolo, der eine venezianische Flotte nach Konstantinopel geführt hatte. Der zugehörige Feldzug war ein Unternehmen, das nicht mit Heinrich von Flandern, dem Herrscher des Lateinischen Kaiserreichs, abgestimmt war. Sanudo wurde von Marino Dandolo sowie von Andrea und Geremia Ghisi begleitet, aber auch von Ravano dalle Carceri, dem Herrn von Euböa, und Philocalo Navigaioso, dem Herrn von Lemnos. Mit acht von der venezianischen Flotte ausgeliehenen Galeeren fuhr er in den Hafen von Potamidides im Südwesten von Naxos ein und begann mit der Eroberung der Insel. Die orthodoxen Naxioten ergaben sich nicht ohne Gegenwehr: im Landesinneren hielten sie die Festung Apalyros, die sich erst nach fünf- oder sechswöchiger Belagerung Sanudo ergab, trotz der Unterstützung durch Genua, das sich durch die Piratenaktionen der Venezianer vom Ägäishandel ausgeschlossen sah. Mit Naxos in seiner Hand, wo er sich zum Herzog ernannte, eroberte Sanudo 1210 Milos und den Rest der Kykladen. Er ließ eine starke Festung errichten und teilte die Inseln in 56 Provinzen auf, die er als feudale Lehen unter den Anführern seiner Männer verteilte. Diese nämlich hatten sich ihm zumeist in Erwartung auf derartige Belohnungen angeschlossen und bislang ihre Kosten selbst getragen. Seine Begleiter Carceri und Navigaioso hatten ihre Inseln von Heinrich von Flandern erhalten, waren rechtlich gesehen Vasallen des Lateinischen Kaiserreichs; und auch Sanudo bevorzugte Heinrichs Oberhoheit eher als ein Untertan seiner Heimat Venedig zu bleiben. Der Eroberer selbst regierte 20 Jahre lang (1207–1227) als Herzog Marcos I., umgeben von lateinischen seigneurs auf mehr als zwei Dutzend Inseln, von denen einige dem Herzog den Treueid leisteten, andere direkt dem Kaiser in Konstantinopel. Sanudos persönlicher Besitz waren die Inseln Paros, Antiparos, Milos, Sifnos, Kythnos, Ios, Amorgos, Kimolos, Sikinos, Syros und Folegandros. Andere Inseln waren im Besitz von Dandolo (Andros), Ghisi (Tinos, Mykonos, Skyros, Skopelos, Serifos, Chios), Jacopo Barozzi (Thira), Leonardo Foscolo (Anafi), Marco Venier (Kythira) oder Jacopo Viaro (Andikythira). (de)
  • Le Duché de Naxos est un des États croisés fondés après la quatrième croisade sur des territoires byzantins. Il s'étendit sur une partie des Cyclades, îles de la mer Égée en Grèce. Il était centré sur Naxos, conquise en premier par Marco Sanudo. Le duché, fondé par des Vénitiens se plaça rapidement sous la suzeraineté de l'empereur latin de Constantinople. Le système féodal occidental fut surimposé au système byzantin. Les deux christianismes, catholique et orthodoxe, cohabitèrent ainsi. Le duché fut d'abord gouverné par la dynastie des Sanudi (XIIIe et XIVe siècles) puis par celle des Crispi (XVe et XVIe siècles). En 1537, l'attaque par Khayr ad-Din Barberousse soumit le duché à la suzeraineté ottomane faisant du duc un tributaire du Sultan. En 1566, le dernier duc italien, fonctionnaire ottoman, fut remplacé par Sélim II qui nomma Joseph Nassi. Celui-ci géra le duché jusqu'en 1579 ; après une période intermédiaire où le titre fut attribué à divers personnages, le duché fut dissous vers 1617. (fr)
  • El ducado de Naxos (en italiano, Ducato di Nasso, en griego, Δουκάτον Νάξου) o también ducado del Archipiélago (en italiano: Ducato dell'arcipelago, griego: Δουκάτον Αρχιπελάγους) o ducado del Egeo (en italiano: Ducato dell’ Egeopelagi, griego: Δουκάτον Αιγαίου) fue un estado cruzado fundado después de la Cuarta Cruzada en los territorios bizantinos. Se estableció en varias de las islas Cícladas del mar Egeo en Grecia. Se capital fue Naxos, conquistada por Marco Sanudo. El ducado, fundado por los venecianos se mantuvo firme bajo la soberanía del emperador latino de Constantinopla. El sistema feudal occidental se superpuso sobre el sistema bizantino. Tanto el cristianismo católico como el ortodoxo convivían juntos. El ducado fue gobernado primero por la dinastía de los Sanudo (siglos XIII y XIV), y luego por el de los Crispo (siglos XV y XVI). En 1537, el ataque de Jeireddín Barbarroja sometió al ducado a la soberanía otomana con el duque siendo un tributario del sultán. En 1566, el último duque italiano, fue oficialmente reemplazado por Selim II que nombró a José Nasi. José Nasi gobernó el ducado hasta 1579. Después de un período transitorio en el que se asignó el título a varios personajes, el ducado se disolvió hacia 1617. (es)
  • Il Ducato di Nasso o dell'Arcipelago (greco: Δουκάτον Αρχιπελάγους) è stato tra il 1207 e il 1579 un ducato marittimo nell'arcipelago delle Cicladi (Mar Egeo), costituito nell'ambito dei possedimenti coloniali della Repubblica di Venezia e con capitale Nasso. (it)
  • ナクソス公国(イタリア語: Ducato di Nasso, ギリシア語: Δουκάτον Νάξου, 英語: Duchy of Naxos)は第4回十字軍の後に、エーゲ海上にあるナクソス島やパロス島を中心として、ヴェネツィア人が建設した十字軍国家である。群島公国(イタリア語: Ducato dell'arcipelago, ギリシア語: Δουκάτον Αρχιπελάγους, 英語: Duchy of the Archipelago)やエーゲ公国(イタリア語: Ducato dell' Egeopelagi, ギリシア語: Δουκάτον Αιγαίου, 英語: Duchy of the Aegean)とも呼ばれた。 (ja)
  • Het hertogdom Naxos (Italiaans: ducato di Nasso, Grieks: δουκάτο της Νάξου) was een van de kruisvaardersstaten die ontstonden na de Vierde Kruistocht. Het territorium besloeg voornamelijk de Cycladen, enkele Ionische Eilanden en enkele Sporaden in de Egeïsche Zee in het huidige Griekenland. Het is ook bekend als hertogdom van de Archipel (Italiaans: ducato dell'Arcipelago, Grieks: δουκάτο του Αρχιπελάγους of hertogdom van de Egeïsche Zee (Italiaans: ducato dell’ Egeopelagi, Grieks: δουκάτο του Αιγαίου). (nl)
  • O Ducado de Naxos (em italiano: Ducato di Nasso, em grego: Δουκάτον Νάξου) ou Ducado do Arquipélago (em italiano: Ducato dell'Arcipelago, em grego: Δουκάτον Αρχιπελάγους) ou Ducado do Egeu (em italiano: Ducato dell'Egeo, em grego: Δουκάτον Αιγαίου) foi um Estado marítimo criado pelos interesses da República de Veneza após a Quarta Cruzada, centrado nas ilhas de Naxos e Paros, no mar Egeu. Incluía todas as Cíclades (exceto Míconos e Tinos). Em 1537, tornou-se um tributário do Império Otomano. (pt)
  • Księstwo Naksos (także Księstwo Archipelagu, Księstwo Egejskie, wł. Ducato di Nasso, gr. Δουκάτον Νάξου) – księstwo utworzone przez Wenecjan na terenie archipelagu Cykladów, istniejące od czasów IV krucjaty do podboju osmańskiego w XVI wieku. Już przed pierwszym upadkiem Cesarstwa Bizantyjskiego włoskie republiki miejskie były zainteresowane greckimi wyspami, zaś w Konstantynopolu istniały przedstawicielstwa handlowe miast-państw. Księstwo zostało utworzone w 1207 roku przez Marco I Sanudo, uczestnika IV krucjaty i siostrzeńca doży Wenecji, Enrico Dandolo. Sanudo wykorzystał chaos wywołany zdobyciem Konstantynopola przez krzyżowców i zajął wyspę Naksos bez zgody cesarza łacińskiego, który rościł sobie prawa do wszystkich ziem bizantyjskich. Do 1210 roku trwał opór w niektórych rejonach wyspy i twierdzach, po jego złamaniu Sanudo rozpoczął podbijanie innych wysp archipelagu. Wyspę Naksos książę podzielił na 56 prowincji, które przydzielił swoim towarzyszom i zasłużonym. Wiele z nich cieszyło się szeroką autonomią i niezależnością, często tylko formalnie pozostając częścią księstwa. Sanudo podjął też odbudowę w mieście Naksos twierdzy i umocnień. Sam Sanudo rządził przez 20 lat, do 1227 roku. W czasie swoich rządów ukształtował system, w którym miejscowa ludność grecka zachowywała swoje dotychczasowe przywileje i organizację społeczną w zamian za wierność wobec nowych władców. Książę Marco założył na Naksos arcybiskupstwo katolickie, jednak, w odróżnieniu od następców, nie próbował wprowadzać przymusowej konwersji na katolicyzm wśród ludności greckiej. Za rządów Marco II Sanudo, większość wysp, z wyjątkiem Naksos i Paros została utracona na rzecz odnowionego Cesarstwa Bizantyjskiego. W 1317 roku Kompania Katalońska podbiła większość pozostałości Księstwa. W 1383 pod wodzą rodu Crispo wybuchło powstanie, które obaliło dynastię Sanudo. W 1566 roku łacińscy władcy zostali usunięci przez osmańskiego sułtana Selima II, któremu wówczas płacili trybut. Sułtan ustanowił w księstwie swojego przedstawiciela, ostatniego księcia, portugalskiego Żyda, Józefa Nasi. Po jego śmierci, w 1579 roku, księstwo wcielono do Imperium osmańskiego. Pomimo likwidacji księstwa aż do 1617 roku ród Gozzadini utrzymał władzę nad wyspą Sifnos, zaś do 1714 roku w rękach weneckich pozostała wyspa Tinos. Ostatnie weneckie porty na Peloponezie Osmanowie zdobyli w 1718 roku. Po kilku latach tytuł księcia Naksos otrzymał Kacper Grazziani, jednak utracił go w 1619 roku, gdy został hospodarem Mołdawii. (pl)
  • Герцогство Архипелага или Герцогство Наксосское (1207—1579) — герцогство, образованное Венецианской республикой после 4-го крестового похода на островах Эгейского моря. Являлось вассалом Латинской империи. Первым герцогом и основателем стал Марко Санудо. (ru)
dbo:capital
dbo:dissolutionYear
  • 1579-01-01 (xsd:date)
dbo:foundingYear
  • 1207-01-01 (xsd:date)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 647483 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 737905390 (xsd:integer)
dbp:commonLanguages
  • Greek popularly
  • Venetian officially,
dbp:continent
  • Europe
dbp:country
  • Greece
dbp:dateEvent
  • 1383 (xsd:integer)
  • 1537 (xsd:integer)
dbp:datePre
  • 1201 (xsd:integer)
dbp:empire
  • Republic of Venice
dbp:era
  • Middle Ages
dbp:event
  • Ottoman suzerainty
  • Crispo coup d'état
dbp:eventEnd
  • Expropriated by Selim II
dbp:eventPre
dbp:eventStart
  • Duchy established
dbp:flagS
  • Flag of the Ottoman Empire .svg
dbp:footnotes
  • * The duchy was a client state of, in order, the Latin Emperors at Constantinople, the Villehardouin dynasty of princes of Achaea, the Angevins of the Kingdom of Naples and the Republic of Venice. From 1566–79, the duchy was administered as a part of the Ottoman Empire before total annexation.
dbp:governmentType
  • Principality
dbp:imageCoat
  • Armoiries_Naxos.svg
dbp:imageMap
  • Duchy of Naxos locator.svg
dbp:imageMapCaption
  • Duchy of Naxos, 1450, highlighted within the Aegean Sea
dbp:imageP
  • 20 (xsd:integer)
dbp:latd
  • 37 (xsd:integer)
dbp:latm
  • 6 (xsd:integer)
dbp:latns
  • N
dbp:leader
dbp:longd
  • 25 (xsd:integer)
dbp:longew
  • E
dbp:longm
  • 22 (xsd:integer)
dbp:p
  • Byzantine Empire
dbp:region
  • Balkans
dbp:religion
dbp:s
  • Sanjak of Nakşa Berre
dbp:status
  • Client state
dbp:statusText
  • Client state*
dbp:symbolType
  • Coat of Arms of the Duchy of the Archipelago
dbp:titleLeader
dbp:yearLeader
  • 1207 (xsd:integer)
  • 1383 (xsd:integer)
  • 1564 (xsd:integer)
  • 1566 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
georss:point
  • 37.1 25.366666666666667
rdf:type
rdfs:comment
  • The Duchy of the Archipelago (Italian: Ducato dell'arcipelago, Modern Greek: Δουκάτο του Αρχιπελάγους), or also Duchy of Naxos (Italian: Ducato di Nasso, Modern Greek: Δουκάτο της Νάξου) or Duchy of the Aegean (Italian: Ducato dell'Egeo, Modern Greek: Δουκάτο του Αιγαίου), was a maritime state created by Venetian interests in the Cyclades archipelago in the Aegean Sea, in the aftermath of the Fourth Crusade, centered on the islands of Naxos and Paros. It included all the Cyclades (except Mykonos and Tinos). In 1537 it became a tributary of the Ottoman Empire, and was annexed by the Ottomans in 1579; however, Christian rule survived in islands such as Siphnos (conquered by the Ottomans in 1617) and Tinos (conquered only in 1714). (en)
  • Il Ducato di Nasso o dell'Arcipelago (greco: Δουκάτον Αρχιπελάγους) è stato tra il 1207 e il 1579 un ducato marittimo nell'arcipelago delle Cicladi (Mar Egeo), costituito nell'ambito dei possedimenti coloniali della Repubblica di Venezia e con capitale Nasso. (it)
  • ナクソス公国(イタリア語: Ducato di Nasso, ギリシア語: Δουκάτον Νάξου, 英語: Duchy of Naxos)は第4回十字軍の後に、エーゲ海上にあるナクソス島やパロス島を中心として、ヴェネツィア人が建設した十字軍国家である。群島公国(イタリア語: Ducato dell'arcipelago, ギリシア語: Δουκάτον Αρχιπελάγους, 英語: Duchy of the Archipelago)やエーゲ公国(イタリア語: Ducato dell' Egeopelagi, ギリシア語: Δουκάτον Αιγαίου, 英語: Duchy of the Aegean)とも呼ばれた。 (ja)
  • Het hertogdom Naxos (Italiaans: ducato di Nasso, Grieks: δουκάτο της Νάξου) was een van de kruisvaardersstaten die ontstonden na de Vierde Kruistocht. Het territorium besloeg voornamelijk de Cycladen, enkele Ionische Eilanden en enkele Sporaden in de Egeïsche Zee in het huidige Griekenland. Het is ook bekend als hertogdom van de Archipel (Italiaans: ducato dell'Arcipelago, Grieks: δουκάτο του Αρχιπελάγους of hertogdom van de Egeïsche Zee (Italiaans: ducato dell’ Egeopelagi, Grieks: δουκάτο του Αιγαίου). (nl)
  • O Ducado de Naxos (em italiano: Ducato di Nasso, em grego: Δουκάτον Νάξου) ou Ducado do Arquipélago (em italiano: Ducato dell'Arcipelago, em grego: Δουκάτον Αρχιπελάγους) ou Ducado do Egeu (em italiano: Ducato dell'Egeo, em grego: Δουκάτον Αιγαίου) foi um Estado marítimo criado pelos interesses da República de Veneza após a Quarta Cruzada, centrado nas ilhas de Naxos e Paros, no mar Egeu. Incluía todas as Cíclades (exceto Míconos e Tinos). Em 1537, tornou-se um tributário do Império Otomano. (pt)
  • Герцогство Архипелага или Герцогство Наксосское (1207—1579) — герцогство, образованное Венецианской республикой после 4-го крестового похода на островах Эгейского моря. Являлось вассалом Латинской империи. Первым герцогом и основателем стал Марко Санудо. (ru)
  • Die italienischen Stadtstaaten, vor allem Genua, Pisa und Venedig, hatten schon lange vor dem Vierten Kreuzzug Interessen in der Ägäis. Es gab italienische Handelskolonien in Konstantinopel mit erheblichem Einfluss auf die byzantinische Innenpolitik, italienische Piraten überfielen häufig Niederlassungen an den Küsten. Nach dem Zusammenbruch Konstantinopels im Jahr 1204, bei dem Venedig eine herausragende Rolle spielte, konnte die Lagunenstadt ihre Politik in der Ägäis rücksichtslos durchsetzen. (de)
  • El ducado de Naxos (en italiano, Ducato di Nasso, en griego, Δουκάτον Νάξου) o también ducado del Archipiélago (en italiano: Ducato dell'arcipelago, griego: Δουκάτον Αρχιπελάγους) o ducado del Egeo (en italiano: Ducato dell’ Egeopelagi, griego: Δουκάτον Αιγαίου) fue un estado cruzado fundado después de la Cuarta Cruzada en los territorios bizantinos. Se estableció en varias de las islas Cícladas del mar Egeo en Grecia. Se capital fue Naxos, conquistada por Marco Sanudo. El ducado, fundado por los venecianos se mantuvo firme bajo la soberanía del emperador latino de Constantinopla. El sistema feudal occidental se superpuso sobre el sistema bizantino. Tanto el cristianismo católico como el ortodoxo convivían juntos. (es)
  • Le Duché de Naxos est un des États croisés fondés après la quatrième croisade sur des territoires byzantins. Il s'étendit sur une partie des Cyclades, îles de la mer Égée en Grèce. Il était centré sur Naxos, conquise en premier par Marco Sanudo. Le duché, fondé par des Vénitiens se plaça rapidement sous la suzeraineté de l'empereur latin de Constantinople. Le système féodal occidental fut surimposé au système byzantin. Les deux christianismes, catholique et orthodoxe, cohabitèrent ainsi. (fr)
  • Księstwo Naksos (także Księstwo Archipelagu, Księstwo Egejskie, wł. Ducato di Nasso, gr. Δουκάτον Νάξου) – księstwo utworzone przez Wenecjan na terenie archipelagu Cykladów, istniejące od czasów IV krucjaty do podboju osmańskiego w XVI wieku. Za rządów Marco II Sanudo, większość wysp, z wyjątkiem Naksos i Paros została utracona na rzecz odnowionego Cesarstwa Bizantyjskiego. W 1317 roku Kompania Katalońska podbiła większość pozostałości Księstwa. W 1383 pod wodzą rodu Crispo wybuchło powstanie, które obaliło dynastię Sanudo. (pl)
rdfs:label
  • Duchy of the Archipelago (en)
  • Herzogtum Archipelagos (de)
  • Ducado de Naxos (es)
  • Duché de Naxos (fr)
  • Ducato di Nasso (it)
  • ナクソス公国 (ja)
  • Hertogdom Naxos (nl)
  • Księstwo Naksos (pl)
  • Наксосское герцогство (ru)
  • Ducado de Naxos (pt)
owl:sameAs
geo:geometry
  • POINT(25.366666793823 37.099998474121)
geo:lat
  • 37.099998 (xsd:float)
geo:long
  • 25.366667 (xsd:float)
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Duchy of the Archipelago (en)
  • '' (en)
  • Archipelago, Duchy of the (en)
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of