| dbpedia-owl:abstract
|
- Bongos sind paarweise verwendete, kleine Einfelltrommeln, die mit Fingern oder Händen geschlagen werden. Sie stammen aus Kuba. Die kleinere Trommel nennt man "macho" (span. Männchen), die größere "hembra" (span. Weibchen). Im Son Cubano und davon abgeleiteten Stilen wechselt derjenige, der die Bongos spielt, im Mambo oder Montuno genannten Teil des Stücks zu einer Kuhglocke, spanisch cencerro. Der Spieler des Instruments heißt bongocero.
- El bongó es un membranófono de golpe directo conformado por un juego de dos cuerpos de madera ligeramente troncocónicos, uno más pequeño que el otro, unidos por un listón de madera. Sus bocas superiores -las de diámetro mayor- están cubiertas por cuero sin pelo que se tensiona con un anillo de metal a través de llaves metálicas. El intérprete -bongosero- lo percute con las manos, para lo cual lo coloca entre sus rodillas, de sentado, ubicando el parche más agudo a su izquierda. Según la clasificación decimal de los instrumentos musicales de Hornbostel y Sanchs (Vega 1989), le corresponde el número 211.211.12-9221. Los bongós son, a decir de Fernando Ortiz —el etnógrafo e historiador cubano— “la más valiosa síntesis en la evolución de los tambores gemelos lograda por la música afrocubana”. Su origen se remonta a la zona oriental de Cuba que conjuntamente con el desarrollo del son, alcanza su forma definitiva y mayor esplendor al llegar a La Habana a partir de 1909. Es un instrumento de la llamada de "percusión menor". Membranófono compuesto por dos tambores de madera con un parche cada uno, con una diferencia de altura entre ellos generalmente de una cuarta o quinta. Los parches son ceñidos por unos aros y un sistema de tensión por llaves (en su inicio eran tensados mediante el calor del fuego o con cuerdas o correas). Los tambores van unidos por el costado con una pieza de madera, aunque antiguamente se hacía con una tira de cuero o una soga. Los tambores son de forma cónica y se ejecutan con los golpes de las palmas de la mano o con baquetas. El tamborcillo más pequeño es llamado macho y se coloca a la izquierda; quedando a la derecha el mayor llamado hembra. Esta disposición es usada por personas con predominio derecho. Para personas con predominio izquierdo, el bongó se coloca en posición inversa, quedando el macho al lado derecho. Generalmente se coloca entre las rodillas del ejecutante sentado, aunque también es muy utilizado sobre un atril. El/a ejecutante suele alternar su uso con el cencerro cubano, utilizado generalmente en el clímax del son, llamado el montuno. Existe información que hace pensar que su origen proviene de unos tamborcitos hechos con duelas de madera de pequeñas bateas y cuero fino de venado utilizados para rezos a Elebwa (deidad de la religión afrocubana) o de otros, usados por pares, como ofrenda a los ibbeyis (deidades mellizas en los culto de santería). Otras informaciones hablan de conjuntos de son que utilizaban un solo tamborcito, que se sujetaba con una mano o sobre el brazo y se percutía con la otra. Más tarde el empleo de los dos tambores se lograba uniéndolos con una tira de cuero o una soga, colgándolos de una pierna del ejecutante sentado, quedando los tamboreas a ambos lados de la misma. Su evolución ha estado muy ligada a la aparición y popularidad del son montuno cubano. A través de los conjuntos soneros llegaron a los salones de bailes y de ahí a las grandes orquestas. Con el éxito de esta música en la Cuba de 1920 el bongó sale de las fronteras cubanas y se establece definitivamente en el escenario internacional. El Trío Matamoros, Arsenio Rodríguez o Benny Moré han sido algunos de los artistas que con su talento contribuyeron a su definitiva universalización. En la actualidad se encuentran en orquestas que interpretan ritmos cubanos y latinoamericanos, comúnmente llamados salseros, por todo el mundo actual.
- Tiedosto:Bongo. jpg Bongorummut Bongorummut tai bongot ovat rumpusoitin, joka koostuu kahdesta varsin pienestä, puupalikan avulla toisiinsa kiinnitetystä rummusta. Bongorumpujen runkokin on tavallisimmin tehty puusta, mutta rumpuja valmistetaan myös metallista ja komposiittimateriaalista. Rumpujen kansi on tehty joko aidosta nahasta tai tekonahasta. Bongorumpujen varsinaiset rummut ovat eri kokoisia. Suurempaa rumpua (feminiininen rumpu, hembra) on tapana pitää soittajasta katsoen oikealla puolella, ja pienempää (maskuliininen rumpu, macho) vasemmalla puolella. Oikeaoppisesti rumpuja tulee pitää polvien välissä, ja niitä soitetaan lyömällä rumpukansia sormilla ja kämmenillä. Rummmuista lähtevä ääni on melko korkea. Bongorumpuja käytetään perinteisesti kuubalais- tai salsa-musiikkia esitettäessä, mutta melkein mitkä tahansa kevyttä musiikkia esittävät yhtyeet saattavat toisinaan käyttää bongorumpuja yhtenä instrumenttinaan. Bongoja soitetaan myös Lähi-idässä, Turkissa ja arabimaissa. Esimerkiksi Marokossa soittimen paikallinen nimi on Tbila. Marokkolaiset bongot ovat käsin tehtyä keramiikkaa.
- Il bongo è uno strumento musicale a percussione. È costituito da una pelle di origine africana a una sola membrana posta nella parte alta, di un risuonatore di legno a corpo doppio con due suoni di diversa altezza: medio e acuto. Si percuote con una o più dita a seconda dell'intensità desiderata. È usato nella musica latina. In Africa il bongo si usa in occasione di danze, feste e riti. In genere questo tamburo viene fabbricato a mano usando una pelle di vero animale, solitamente di capra. Il termine "bongo" è un termine generico che fa riferimento un po' a tutti i tamburi definiti "etnici". In realtà esiste l'appropriato "bongó" (e anche "bongos", usato forse con maggior frequenza ma decisamente meno corretto) al quale si riferisce quel tamburo di origine Cubana, poi diffusosi in tutta l'America Latina e in tutto il mondo, costituito da due "tamburi" fatti a forma di tronco di cono con montata una pelle ciascuno (pelle che può essere accordata tramite dei tiranti), uno un po' più piccolo dell'altro, in modo da ottenere due suoni ben distinti: il più grande ha una tonalità più grave ed è chiamato "hembra", mentre il più piccolo ha una tonalità più acuta ed è chiamato "macho"; sono uniti da un parallelepipedo di legno fissato tra un tamburo e l'altro. Inizialmente era usato come unico strumento percussivo nei gruppi che suonavano il "cha-cha", "bolero" e "danzón"; successivamente, con l'entrata nei gruppi di altre percussioni quali "congas" e "timbales" (o paila), diventano strumento per creare abbellimenti e fraseggi per enfatizzare il canto e/o un particolare momento del brano; quando entra il "mambo", cioè la parte del brano con i fiati, il "bongocero" (chi suona il bongó) lascia il bongó per suonare la campana a mano.
- ファイル:Bongo. jpg ボンゴ ボンゴ（bongos、bongo drums）は、深さが同じで口径の異なる大小2つの片面太鼓をつなぎ合わせた打楽器（膜鳴楽器）である。
- Bongo's zijn kleine handtrommels die meestal per twee aan elkaar hangen en samen bespeeld worden. Bij drumbands en malletbands worden de bongo's opgehangen aan de kleine trom en worden ze bespeeld met mallets. Bongo's hebben meestal een vel-diameter van 7" en 8½" (respectievelijk zo'n 17,8 en 21,6 centimeter). Bongo's worden gemaakt van hout of van fiberglas. Hout levert meestal een warme, volle en diepe klank. Dit is overigens wel afhankelijk van de houtsoort en de dikte van het hout. Fiberglas heeft over het algemeen een feller en krachtiger karakter. De vellen worden meestal bespannen via spanhaken (meestal vier per bongo). Onder de bongo zit een stevige onderring. Daar lopen de spanhaken doorheen en worden ze met bouten aangedraaid. Hierdoor wordt het hout van de bongo niet doorboort en dat komt het geluid van de bongo ten goede. Af en toe worden de vellen bespannen via spanbouten in spanklauwen. Deze spanklauwen zijn dan geschroefd op het hout van de bongo. Je ziet deze variant meestal bij goedkope bongo's. Bongo's hebben over het algemeen een felle klank. Dat komt enerzijds omdat de bongo's een kleine vel-diameter hebben waardoor de klank hoog is. Daarnaast zijn bongo's klein van stuk; de diepte van de trommels is niet groot. De klank van de bongo's wordt beïnvloed door veel factoren. De meest belangrijke elementen die de klank bepalen zijn: de materialen van de trom en het vel de spanning van het vel (hoe de bongo's zijn gestemd) de manier van spelen De eerste factor is reeds beschreven (hout versus fiberglas). Het materiaal van het vel is ook cruciaal. Meestal zijn bongo's bespannen met een natuurvel (bijvoorbeeld geitenvel of bufalovel). Natuurvel klinkt per definitie warm, vol en (voor zover mogelijk) diep. Soms worden bongo's met een kunstvel bespannen. Deze 'plastic' vellen zie je meestal gemonteerd op bongo's van een drumband of malletband, omdat kunstvellen veel minder kwetsbaar zijn voor weersinvloeden. Een kunstvel klinkt meestal wat krachtiger, feller en scherper dan een natuurvel. De tweede factor is de spanning van het vel. Hoe strakker het vel is gespannen, hoe hoger de bongo klinkt. Daarnaast geldt hoe kleiner de diameter van het vel, hoe hoger het geluid van de bongo. De bongo's worden altijd op elkaar afgestemd. Dat wil zeggen dat de 'hoge' bongo goed samen klinkt met de 'lage' bongo. Verder bepaald de manier van spelen de klank. Zo kunnen bongo's worden bespeeld met stokken (bijvoorbeeld bij een drumband), maar meestal worden bongo's met de hand beroerd. Daarbij geldt dat een vlakke handslag anders klinkt dan een iets gebogen handslag. Verder kan je de bongo's bespelen met de hele hand, de handpalm of juist alleen met de vingertoppen. Tot slot is de plaats waar je op de bongo's slaat bepalend voor het geluid. Speel je de bongo's op de rand van het vel, dan geeft dat een hogere en fellere klank dan wanneer je de bongo's in het midden van het vel bespeeld. Zo zijn er zeer veel verschillende technieken waarmee een percussionist kan variëren. Bongo's worden door percussionisten veelal samen met conga's opgesteld. Zie de foto's hieronder voor een dergelijke opstelling. Wiki bongos. jpg Bongo's Conga's 01. jpg Houten conga's en fiberglas bongo's Conga's 02. jpg Houten conga's en fiberglas bongo's
- Bongoer er to sammenfestede trommer av keramikk, tre eller annet hardt materiale, vanligvis overtrukket med okse- eller geiteskinn. De to trommene har ulik størrelse og dermed forskjellig tone. Avhengig av hvilket materiale bongoene er laget av kan trommeskinnene strammes enten med stemmenøkkel, stramming av tau, eller ved å behandle skinnet med fuktighet og voks. Normalt spiller man på bongos med finger- og håndslag mens trommene er plasser mellom knærne, men det finnes også stativer. Trommene er av afrikansk opprinnelse men finnes i dag også i de fleste vestlige land, og regnes normalt som afro-cubansk perkusjonsintrument i likhet med congas. I norsk dagligtale er «bongotrommer» gjerne brukt som en felles benevning på håndtrommer av ikke-europeisk opprinnelse.
- Bongosy – instrument kubański składający się z dwóch na stałe połączonych ze sobą bębenków o jednakowej wysokości korpusu i różnych średnicach. Korpus oryginalnych bongosów wykonany jest z klepek drewnianych, a jednostronnie naciągniętą membranę stanowi skóra kozła (obecnie występują naciągi ze skóry bizona, kozła, cielaka, a nawet naciągi syntetyczne odporne na wahania temperatur i wilgotności powietrza). Korpus ma kształt walca lub stożka ściętego. Wysokość korpusu wynosi od ok. 14 do 20 cm, średnica mniejszego bębenka 12–15 cm, większego 16–20 cm. W instrumentach ludowych skóra przybita jest do korpusu gwoździami. Aby ją odpowiednio naciągnąć, podgrzewa się ją przed użyciem. Współczesne bongosy zaopatrzone są w metalową obręcz i śruby naciągowe, pozwalające na regulację napięcia membrany, jednak po skończonej grze powinno się rozluźnić skórę. Bongosy pobudza się przez uderzenia palcami w różne miejsca membrany. Istnieje wiele technik gry na bongosach, jednak najbardziej znaną jest technika Martillo. Zasady użytkowania instrumentu: Należy naciągać skórę (prawdziwą) przed grą, a popuszczać ją, kiedy przestaje się grać. Dzięki temu będzie ona zachowywała swoje właściwości jako membrana, nie ulegnie także nadmiernemu rozciągnięciu. Jeśli membrany są suche, należy posmarować ręce olejem zawierającym lanolinę (może być ewentualnie krem do rąk). Skóra będzie dzięki temu sprężysta i nie ulegnie tak szybko zniszczeniu .
- Bongo or bongos are a percussion instrument consisting of a pair of single-headed, open-ended drums attached to each other. The drums are of different size: the larger drum is called in Spanish the hembra and the smaller the macho. It is most often played by hand and is especially associated in Cuban music with a steady pattern or ostinato of eighth-notes known as the martillo or "hammer". They are membranophones, or instruments that create sound by a vibration against a stretched membrane.
- 邦哥鼓是鼓的一種。多為兩個一組，直徑及高度均約為三十公分。常用於拉丁音樂。
- Fil:Bongo. jpg Bongotrummor Bongotrummor är ett kubanskt slaginstrument bestående av två trummor av olika storlek. Den större trumman placeras till höger från spelaren sett och kallas hembra, den mindre trumman placeras till vänster från spelaren sett och kallas macho . På grund av att trummorna är olika stora blir det olika klang vid slag på den ena eller andra trumman. Trumstockar används inte, utan spelaren slår med fingrarna mot trumskinnet. Trumskinnet är gjort av kalvskinn. När spelaren slår på kalvskinnet vibrerar hela trumman eftersom det inuti bara finns luft.
- Бонго́ — кубинский ударный инструмент: небольшой сдвоенный барабан африканского происхождения, играют на котором обычно сидя, удерживая бонго зажатым между икрами ног. На Кубе бонго впервые появился в провинции Орьенте около 1900-го года. Барабаны, составляющие бонго, имеют разный размер; меньший из них считается «мужским» (мачо — исп. macho, дословно «самец»), а больший — «женским» (эмбра — исп. hembra, «самка»), основным барабаном. Традиционно, более низко настроенный, «женский» барабан находится по правую руку от музыканта-бонгосеро. Бонго широко используются как в традиционной кубинской музыке, так и в латиноамериканской музыке вообще. В 1920-е годы бонго настраивалось более низко, чем сейчас, а играли на нём в технике, близкой к игре на конге, в том числе — изменяя натяжение мембраны во время игры. Первоначально кожа крепилась к корпусу барабана гвоздями, и для его настройки бонгосеро использовали маленькую жаровню, наполненную углями, которую во время игры располагали между ног. Современный бонго настраивают более высоко, чем раньше, что больше соответствует роли этих барабанов как солирующего инструмента. Сейчас техника игры на бонго основана в первую очередь на ритмическом рисунке «мартильо». Партия бонго может также дублироваться другими инструментами перкуссии, например сенсерро, особенно когда громкость и интенсивность ритма ансамбля возрастают.
- Le bongo ou bongó est un instrument de percussion de Cuba qui s'est répandu dans toute la musique latine. C'est une paire de tambours solidaires, à une membrane chacun et dont l'un est plus grand que l'autre. Le percussionniste jouant des bongos s'appelle un bongocero.
|
| rdfs:comment
|
- Bongos sind paarweise verwendete, kleine Einfelltrommeln, die mit Fingern oder Händen geschlagen werden. Sie stammen aus Kuba. Die kleinere Trommel nennt man "macho" (span. Männchen), die größere "hembra" (span. Weibchen). Im Son Cubano und davon abgeleiteten Stilen wechselt derjenige, der die Bongos spielt, im Mambo oder Montuno genannten Teil des Stücks zu einer Kuhglocke, spanisch cencerro. Der Spieler des Instruments heißt bongocero.
- ファイル:Bongo. jpg ボンゴ ボンゴ（bongos、bongo drums）は、深さが同じで口径の異なる大小2つの片面太鼓をつなぎ合わせた打楽器（膜鳴楽器）である。
- Bongo or bongos are a percussion instrument consisting of a pair of single-headed, open-ended drums attached to each other. The drums are of different size: the larger drum is called in Spanish the hembra and the smaller the macho. It is most often played by hand and is especially associated in Cuban music with a steady pattern or ostinato of eighth-notes known as the martillo or "hammer". They are membranophones, or instruments that create sound by a vibration against a stretched membrane.
- 邦哥鼓是鼓的一種。多為兩個一組，直徑及高度均約為三十公分。常用於拉丁音樂。
- El bongó es un membranófono de golpe directo conformado por un juego de dos cuerpos de madera ligeramente troncocónicos, uno más pequeño que el otro, unidos por un listón de madera. Sus bocas superiores -las de diámetro mayor- están cubiertas por cuero sin pelo que se tensiona con un anillo de metal a través de llaves metálicas. El intérprete -bongosero- lo percute con las manos, para lo cual lo coloca entre sus rodillas, de sentado, ubicando el parche más agudo a su izquierda.
- Tiedosto:Bongo. jpg Bongorummut Bongorummut tai bongot ovat rumpusoitin, joka koostuu kahdesta varsin pienestä, puupalikan avulla toisiinsa kiinnitetystä rummusta. Bongorumpujen runkokin on tavallisimmin tehty puusta, mutta rumpuja valmistetaan myös metallista ja komposiittimateriaalista. Rumpujen kansi on tehty joko aidosta nahasta tai tekonahasta. Bongorumpujen varsinaiset rummut ovat eri kokoisia.
- Il bongo è uno strumento musicale a percussione. È costituito da una pelle di origine africana a una sola membrana posta nella parte alta, di un risuonatore di legno a corpo doppio con due suoni di diversa altezza: medio e acuto. Si percuote con una o più dita a seconda dell'intensità desiderata. È usato nella musica latina. In Africa il bongo si usa in occasione di danze, feste e riti. In genere questo tamburo viene fabbricato a mano usando una pelle di vero animale, solitamente di capra.
- Bongo's zijn kleine handtrommels die meestal per twee aan elkaar hangen en samen bespeeld worden. Bij drumbands en malletbands worden de bongo's opgehangen aan de kleine trom en worden ze bespeeld met mallets. Bongo's hebben meestal een vel-diameter van 7" en 8½" (respectievelijk zo'n 17,8 en 21,6 centimeter). Bongo's worden gemaakt van hout of van fiberglas. Hout levert meestal een warme, volle en diepe klank. Dit is overigens wel afhankelijk van de houtsoort en de dikte van het hout.
- Bongoer er to sammenfestede trommer av keramikk, tre eller annet hardt materiale, vanligvis overtrukket med okse- eller geiteskinn. De to trommene har ulik størrelse og dermed forskjellig tone. Avhengig av hvilket materiale bongoene er laget av kan trommeskinnene strammes enten med stemmenøkkel, stramming av tau, eller ved å behandle skinnet med fuktighet og voks. Normalt spiller man på bongos med finger- og håndslag mens trommene er plasser mellom knærne, men det finnes også stativer.
- Bongosy – instrument kubański składający się z dwóch na stałe połączonych ze sobą bębenków o jednakowej wysokości korpusu i różnych średnicach. Korpus oryginalnych bongosów wykonany jest z klepek drewnianych, a jednostronnie naciągniętą membranę stanowi skóra kozła (obecnie występują naciągi ze skóry bizona, kozła, cielaka, a nawet naciągi syntetyczne odporne na wahania temperatur i wilgotności powietrza). Korpus ma kształt walca lub stożka ściętego. Wysokość korpusu wynosi od ok.
- Fil:Bongo. jpg Bongotrummor Bongotrummor är ett kubanskt slaginstrument bestående av två trummor av olika storlek. Den större trumman placeras till höger från spelaren sett och kallas hembra, den mindre trumman placeras till vänster från spelaren sett och kallas macho . På grund av att trummorna är olika stora blir det olika klang vid slag på den ena eller andra trumman. Trumstockar används inte, utan spelaren slår med fingrarna mot trumskinnet. Trumskinnet är gjort av kalvskinn.
- Бонго́ — кубинский ударный инструмент: небольшой сдвоенный барабан африканского происхождения, играют на котором обычно сидя, удерживая бонго зажатым между икрами ног. На Кубе бонго впервые появился в провинции Орьенте около 1900-го года. Барабаны, составляющие бонго, имеют разный размер; меньший из них считается «мужским» (мачо — исп. macho, дословно «самец»), а больший — «женским» (эмбра — исп. hembra, «самка»), основным барабаном.
- Le bongo ou bongó est un instrument de percussion de Cuba qui s'est répandu dans toute la musique latine. C'est une paire de tambours solidaires, à une membrane chacun et dont l'un est plus grand que l'autre. Le percussionniste jouant des bongos s'appelle un bongocero.
|
