Propaganda Due (Italian pronunciation: [propaˈɡanda ˈduːe]; P2) was a Masonic lodge under the Grand Orient of Italy, founded in 1877. Its Masonic charter was withdrawn in 1976, and it transformed into a clandestine, pseudo-Masonic, ultraright organization operating in contravention of Article 18 of the Constitution of Italy that banned secret associations. In its latter period, during which the lodge was headed by Licio Gelli, P2 was implicated in numerous Italian crimes and mysteries, including the collapse of the Vatican-affiliated Banco Ambrosiano, the murders of journalist Mino Pecorelli and banker Roberto Calvi, and corruption cases within the nationwide bribe scandal Tangentopoli. P2 came to light through the investigations into the collapse of Michele Sindona's financial empire.

Property Value
dbo:abstract
  • Propaganda Due (Italian pronunciation: [propaˈɡanda ˈduːe]; P2) was a Masonic lodge under the Grand Orient of Italy, founded in 1877. Its Masonic charter was withdrawn in 1976, and it transformed into a clandestine, pseudo-Masonic, ultraright organization operating in contravention of Article 18 of the Constitution of Italy that banned secret associations. In its latter period, during which the lodge was headed by Licio Gelli, P2 was implicated in numerous Italian crimes and mysteries, including the collapse of the Vatican-affiliated Banco Ambrosiano, the murders of journalist Mino Pecorelli and banker Roberto Calvi, and corruption cases within the nationwide bribe scandal Tangentopoli. P2 came to light through the investigations into the collapse of Michele Sindona's financial empire. P2 was sometimes referred to as a "state within a state" or a "shadow government". The lodge had among its members prominent journalists, members of parliament, industrialists, and military leaders—including Silvio Berlusconi, who later became Prime Minister of Italy; the Savoy pretender to the Italian throne Victor Emmanuel; and the heads of all three Italian intelligence services (at the time SISDE, SISMI and CESIS). When searching Licio Gelli's villa in 1982, police found a document entitled "Plan for Democratic Rebirth", which called for a consolidation of the media, suppression of trade unions, and the rewriting of the Italian Constitution. Outside Italy, P2 was also active in Uruguay, Brazil and Argentina. Among its Argentine members were Raúl Alberto Lastiri, interim president in 1973 during the height of the "Dirty War"; Emilio Massera, who was part of the military junta led by Jorge Rafael Videla from 1976 to 1978; José López Rega, minister 1973–1975 and founder of the Argentine Anticommunist Alliance; and General Guillermo Suárez Mason. (en)
  • La Propaganda Due (itale: "Propagando Du", mallongige: P2) estis sekreta itala framasona loĝio, kiu inkluzivis multe da gravaj kaj influaj homoj kaj kaŭzis nacian kiam ĝi estis malkovrita de la aŭtoritatoj en 1981. La loĝio P2 estis kreita en 1877, sed ĝi restis ordinara framasona loĝio ĝis kiam ĝi estis transprenita de en 1969. Licio Gelli estis ne aparte grava toskana industriisto, konvinkita faŝisto en sia juneco, kiu havis kontaktojn, laŭdire, kun la Usonaj sekretaj servoj. Gelli rapide sukcesis konvinki multegajn gravajn personojn eniri la loĝion, ĉefe industriistojn kaj alt-rangajn ŝtatajn funkciulojn. La celo de la loĝio estis, interalie, puŝi la italan ŝtaton en pli direkton por kontraŭstari komunismon. Ĝi eĉ sukcesis ekspandiĝi eksterlanden, kaj kelkaj gravaj membroj de la faŝisma diktaturo en Argentino fariĝis membroj. En 1976, la P2 estis elĵetita el la framasona organizaĵo, eble ĉar ĝi estis konsiderata tro embarasa aŭ ĉar ene de la organizaĵo estis homoj kiuj ne ŝatis la aktivaĵojn de Gelli pro principo. Tamen, en la praktiko la loĝio de Gelli daŭrigis sian ekziston sendepende de la framasonoj. En 1981, en la kunteksto de polica enketado pri la supozata forrabado de la financisto , la ekzisto de P2 iĝis publike diskonata. La polico priserĉis la vilaon de Gelli en Arezzo kaj trovis liston de pli ol 900 homoj, kiuj estis membroj de la loĝio. La listo inkluzivis 4 ministrojn aŭ eksministrojn, 44 membrojn de la parlamento, ĉiujn estrojn de la sekretaj servoj kaj gravajn ŝtatajn oficistojn. Ankaŭ Silvio Berlusconi, kiu ankoraŭ ne eniris politikon, estis membro, same kiel , la tiam ekzilita posteulo de la lasta itala reĝo, el la dinastio , kiu regis Italion ĝis 1946. La polico ankaŭ malkovris dokumenton de P2 nomita "Piano di rinascita democratica" (plano de demokratia renaskiĝo), kie estis klare dirita ke la celo de P2 estis influi la Italan ŝtaton por ke ĝi iĝu pli autoritarisma, kontaktante homojn en ĉiu nivelo de la ŝtata administracio. La kristan-demokratia ĉefministro devis demisiĝi en 1981, ĉar evidentiĝis ke li provis protekti P2'on. Estis granda publika skandalo pri la tuta afero, sed tamen la membroj de P2 ĝenerale ne suferis gravajn konsekvencojn pro ilia membreco. Silvio Berlusconi eĉ fariĝis ĉefministro de Italio jarojn poste, sen ke preskaŭ iu ajn memorigu publike ke li estis membro de la P2. En 1982, la itala registaro aprobis leĝon kiu malpermesis la ekziston de sekretaj organizaĵoj. (eo)
  • Die Organisation Propaganda Due (P2) war ursprünglich eine italienische Freimaurerloge, die in den 1970er Jahren zur Tarnung einer politischen Geheimorganisation zweckentfremdet wurde. 1887 in Rom als freimaurerisches Gegenstück zur Kurienkongregation „Propaganda Fide“ (auf Deutsch „Verbreitung des Glaubens“) unter dem Namen „Propaganda Massonica“ („Verbreitung der Freimaurerei“) gegründet, wurde sie, wie die Freimaurerei überhaupt, während der Herrschaft des Faschismus verboten. 1944 wurde sie als zweite Loge des Grande Oriente d’Italia als Propaganda Due neu gegründet. 1972 beschloss der Großlogentag des Grande Oriente d’Italia den Ausschluss, der jedoch erst 1982 wirklich wirksam wurde. Bei der Untersuchung der Aktivitäten der P2 wurde 1981 bekannt, dass unter maßgeblicher Beteiligung von Licio Gelli ein konspiratives Netzwerk aus Führungspersonen der Polizei, des Militärs, der Wirtschaft, der Politik, der Mafia und von Geheimdiensten geschaffen worden war. Es bestand ein ernster Verdacht, dass der Geheimbund Pläne für einen Staatsstreich entwickelt hatte und mit unter „falscher Flagge“ inszenierten Terroranschlägen der 1970er Jahre in Zusammenhang stand, was später in gerichtlichen Untersuchungen bestätigt wurde. Die P2 wurde 1982 aufgelöst und verboten. (de)
  • Propaganda Due («Propaganda Dos» en italiano), más conocida por la sigla P2, fue una logia masónica italiana que operó desde 1877 hasta 1981, integrada como una organización masónica del Grande Oriente d'Italia. Se hizo célebre al provocar el mayor escándalo de la historia de la República Italiana: la P2 salió a la luz pública con las declaraciones del mafioso Michele Sindona durante el escándalo del banco Ambrosiano, donde el Instituto para las Obras de Religión y la ciudad de Milán tenían intereses económicos. Entre 1965 y 1981, condicionó el proceso político italiano mediante la inclusión de personas de confianza de la P2 dentro de la Magistratura, el Parlamento, las Fuerzas Armadas y la Prensa. En 1966 el Gran Maestro de la logia Grande Oriente d'Italia (GOI) (it) y el Gran Maestro adjunto Roberto Ascarelli, bajo órdenes de (en) y Richard Helms (de 1966 a 1973 Director de la CIA), poderosos masones a escala internacional, elevaron a grado de Maestro a Licio Gelli y lo introdujeron dentro del Propaganda Due​, la cual Gelli alcanzaría a presidirla a partir de 1970, cuando fue elevado al grado de Gran Maestro.​. Fuera de Italia, la P2 tuvo actividades en Uruguay, Brasil y principalmente Argentina. Algunos de sus miembros de Argentina fueron el peronista Raúl Alberto Lastiri, secretario privado del Director General de Radiodifusión durante el gobierno de facto del general Edelmiro Farrell, luego secretario del Administrador Nacional de Correos y Telégrafos y luego del Ministro de Comunicaciones durante el primer y el segundo gobierno de Perón y luego presidente interino en 1973 entre Cámpora y Perón; Emilio Massera, nombrado Comandante General de la Armada por el presidente Perón en 1973​ y posteriormente parte de la junta militar de Jorge Rafael Videla de 1976 a 1978; José López Rega, Ministro de Bienestar Social desde 1973 a 1976 durante la tercera presidencia de Perón y cofundador junto a este de la Alianza Anticomunista Argentina (Triple A) ​; y el represor Guillermo Suárez Mason.​ (es)
  • Propaganda Due (pengucapan bahasa Italia: [propaˈɡanda ˈduːe]; P2) adalah loji Masonik yang didirikan pada tahun 1945. Setelah piagam Masoniknya dicabut pada tahun 1976, organisasi ini berubah menjadi organisasi rahasia bawah tanah, semi-Masonik, dan ultrakanan yang berlawanan dengan Pasal 18 yang melarang asosiasi-asosiasi rahasia. Padam asa ketika loji ini dikepalai oleh , P2 diduga terlibat dalam berbagai kejahatan dan misteri di Italia, seperti kegagalan yang terkait dengan Vatikan, pembunuhan jurnalis dan bankir , serta skandal suap . P2 mulai diketahui keberadaannya dari penyelidikan kegagalan bisnis . P2 kadang-kadang disebut sebagai "negara dalam negara" atau "pemerintahan bayangan". Anggota-anggota loji ini terdiri dari jurnalis, anggota parlemen, industrialis, dan pemimpin militer, termasuk Silvio Berlusconi yang kelak menjadi Perdana Menteri Italia, Victor Emmanuel yang mengklaim sebagai penerus tahta Italia, serta kepala tiga badan intelijen Italia (, dan ). Saat melakukan pencarian di villa Licio Gelli pada tahun 1982, polisi menemukan sebuah dokumen yang berjudul "Rencana Kelahiran Kembali Demokrasi", yang menginginkan , penindasan serikat dagang dan penulisan ulang . Di luar Italia, P2 juga aktif di Uruguay, Brasil dan Argentina. Presiden sementara Argentina Raúl Alberto Lastiri adalah salah satu anggotanya, dan begitu pula (yang merupakan anggota junta militer yang dipimpin oleh Jorge Rafael Videla dari tahun 1976 hingga 1978), (Menteri Kesejahteraan Sosial dalam pemerintahan Perón dan pendiri ), dan Jenderal . (in)
  • Propaganda Due (prononciation italienne : [pro.pa.ˈɡan.da ˈduː.e]) ou P2 était une loge maçonnique dépendant du Grand Orient d'Italie de 1945 à 1976, puis une loge pseudo-maçonnique (également qualifiée de loge « noire » ou loge « clandestine ») dont l’existence était illégale (au regard de la constitution italienne interdisant les loges secrètes et l’appartenance de représentants de l’État à des organisations secrètes) de 1976 à 1981. Durant les années pendant lesquelles la loge était dirigée par Licio Gelli, P2 a été impliquée dans plusieurs affaires criminelles italiennes, dont la faillite de la banque Ambrosiano étroitement liée au Vatican, les assassinats du journaliste Mino Pecorelli et du banquier Roberto Calvi et des affaires de corruption reliées au scandale des pots-de-vin de Tangentopoli. Les agissements troubles dans le cadre de la P2 ont commencé à être révélés au début des années 1980, avec les enquêtes sur la faillite de l’empire financier de Michele Sindona, un banquier lié à la mafia et au Vatican. La P2 a parfois été qualifiée d’« État dans l’État », ou de « gouvernement de l’ombre ». La loge comprenait parmi ses membres des journalistes influents, des élus parlementaires, des industriels et des officiers militaires de haut rang. Les noms de Silvio Berlusconi, de l'héritier du trône d’Italie et des chefs des trois branches des services secrets italiens sont notamment apparus dans les listes de membres de la loge. En perquisitionnant la villa de Licio Gelli, la police a trouvé un document baptisé « Plan de la Renaissance Démocratique », qui appelait à la concentration des médias, à la suppression des syndicats et à la réécriture de la Constitution de la République italienne. En dehors de l’Italie, la P2 a également été active en Amérique latine pendant la période de la guerre sale. (fr)
  • ロッジP2(Loggia P2、正式名称:Propaganda Due)は、イタリアに拠点を置くフリーメイソンのグランド・ロッジ「」傘下で活動していたロッジである。メンバーの違法行為を問われ1976年にフリーメイソンのロッジとしての承認を取り消された後も、1981年10月に解散されるまで元メンバーにより秘密結社的な存在として運営されていた。 (ja)
  • 프로파간다 두에(Propaganda Due 약칭: P2)는 1945년부터 1976년까지 이탈리아의 오리엔트 조직 관할 아래 운영된 프리메이슨 본부이다. 운영되는 동안 (Licio Gelli)가 수장을 맡았는데, P2는 여러 이탈리아의 범죄와 미제사건에 연루됐다. P2는 의 에 대한 투자를 통해 드러나기 시작했다. P2는 때때로, "국가 안의 국가" 또는 "그림자 정부"로 언급됐다. 이는 유명한 기자, 군부지도자, 기업가, 정치인(이탈리아 총리 실비오 베를루스코니 포함), 지식인을 망라하고 있다. 1981년 경찰이 리치오 젤리의 빌라를 수색할 때, "민주 부활을 위한 계획"이라고 불리는 문건을 찾았다. 이 문건에서는 미디어를 장악하고, 노동조합을 억누르고, 이탈리아 의회를 재편한다는 내용이 담겼다. P2는 우루과이, 브라질, 아르헨티나에서도 활동했다. 아르헨티나의 임시 대통령 라울 라스티리, 1976년 쿠데타를 주도한 아르헨티나의 해군사령관 에밀리오 에두아르도 마세라, 페론 정부의 사회복지부 장관이자 아르헨티나 반공주의자 동맹을 설립한 호세 로페스 레가, 그리고 기예르모 수아레스 장군도 P2의 회원이다. (ko)
  • P2 was een Italiaanse vrijmetselaarsloge die werkte onder het . P2 is de afkorting van Propaganda Due ofwel Propaganda Twee in het Nederlands. (nl)
  • Propaganda Due – nielegalna loża paramasońska, zwana w skrócie P-2. Organizacja razem z należała do powojennego podziemia faszystowskiego we Włoszech. Na jej czele stał Licio Gelli, organizator „władzy równoległej”, która miała uniemożliwić, by do władzy doszli we Włoszech w drodze wyborów komuniści. Do loży należeli m.in. wysoki oficer armii Giovanni Torrisi, szefowie tajnych służb Giuseppe Santovito i Giulio Grassini, szef policji skarbowej Orazio Giannini, ministrowie, 30 generałów, 8 admirałów, przemysłowcy, wydawcy gazet, potentaci telewizyjni, bankierzy – wśród nich rozsławieni aferą Banku Watykańskiego i Michele Sindona. Oskarżana była o stosowanie tzw. strategii napięcia (m.in. inspirowanie zamachu w Bolonii w 1980). Początkowo była częścią Wielkiego Wschodu Włoch, ale w 1974 roku została wyrzucona z organizacji. Poza Włochami P-2 aktywna była również w Urugwaju, Brazylii i Argentynie. (pl)
  • «Propaganda Due» (P2, «Пропаганда» № 2, П2) — итальянская масонская ложа, действовавшая c 1945 по 1976 год под юрисдикцией Великого востока Италии; с 1976 по 1981 год, как дикая ложа. «П2» активно участвовала в политической жизни Италии, Аргентины, Уругвая, Бразилии. После приостановления масонской деятельности ложи (аннулирование патента ложи) её члены обвинялись в терроризме и связях с мафией. «П2» иногда называли «государством в государстве» или «теневым правительством». (ru)
  • Propaganda Due, äv. Propaganda 2, P2, var en italiensk frimurarloge grundad 1877 för att möjliggöra logebesök och samvaro för medlemmar som inte kunde besöka sin egen loge. I mitten av 1960-talet hade den bara 14 medlemmar, men sedan Licio Gelli tagit över ordförandeskapet ökade medlemsantalet snabbt till över 1000 st. Även om Mussolini förbjöd frimurarloger 1925 tilläts de att verka, men en särskild lag såg till att "hemliga" sammanslutningar inte fick förekomma. Huvudlogen i italienska frimurarorden, , tog avstånd från Gellis loge, återtog 1976 dess patent vilket uteslöt logen och dess medlemmar från det erkända, reguljära frimureriet, vidtog disciplinära åtgärder mot medlemmar med anknytning till P2 och förklarade sig endast acceptera lagliga och erkända loger. Andra lagar förbjöd vissa kategorier av statstjänstemän att vara medlemmar i sådana organisationer. Dessa lagar har ifrågasatts av den europeiska domstolen för mänskliga rättigheter, ECHR. P2 uppmärksammades först då en av Milanos största banker, , gick bankrutt och då bankens tidigare VD Roberto Calvi hittades död i London. Först antog man att Calvi begått självmord, men man har sedan konstaterat att han bragts om livet. Roberto Calvis anknytning till Licio Gelli hamnade under polisens och medias granskning och kom att avslöja den dittills hemliga logen. Polisen hittade i mars 1981 en medlemsförteckning i Gellis hus, en förteckning med över 900 namn, varibland återfanns mycket högt uppsatta statstjänstemän, några politiker (bland annat senare premiärminister Silvio Berlusconi) och ett antal officerare av vilka flera tjänstgjorde i den italienska militära underrättelsetjänsten SISMI. Ytterligare en berömd medlem var Victor Emanuel, prins av Neapel och familjeöverhuvud i Huset Savojen. Ett annat dokument som återfanns bland Gellis tillhörigheter, kallat Piano di Rinascita Democratica (ung. "Plan för demokratiskt pånyttfödande"), beskrev logens mål och syfte, i huvudsak skapandet av en ny politisk och ekonomisk elit med syftet att leda Italien mot en mer auktoritär och antikommunistisk form av demokrati. Den dåvarande premiärministern tvingades avgå och till ersättare utsågs Giovanni Spadolini från Partito Repubblicano Italiano, det italienska republikanska partiet, att leda den center-vänsterorienterade regeringen. Spadolini blev den förste statsministern som inte tillhörde kristdemokraterna i partiet Democrazia Cristiana. Logen granskades sedan av en parlamentär kommitté under ledning av Tina Anselmi från Democrazia Cristiana. Slutsatsen blev att P2 var en hemlig organisation med brottsligt syfte, även om man aldrig hittade några bevis för att något formellt brott begåtts. Beskyllningarna gällande hemliga internationella kontakter, huvudsakligen med Argentina (Gelli hävdade ofta att han var nära vän till Juan Perón) och CIA bekräftades delvis. Dock kom snart den politiska debatten att överskugga de legala aspekterna i fallet. Det har flera gånger framförts misstankar om att P2 var inblandat i mordet på Aldo Moro som kidnappades och sköts av Röda Brigaderna efter att italienska säkerhetstjänsten misslyckats med att förhandla fram en lösning, men dessa misstankar har aldrig bekräftats. Man försökte också koppla samman P2 med bombattentatet på centralstationen i Bologna i augusti 1980, som en del av sin taktik att skapa politisk oro. Man har också försökt påvisa att P2 understödde italienska högerextremistgrupper, men inte heller detta kunde bevisas. (sv)
  • «Propaganda Due» (P2, «Пропаганда» 2, П2) — італійська Масонська Ложа, що діяла від 1945 до 1976 року під юрисдикцією ; від 1976 до 1981 року як . «П2» брала активну участь у політичному житті Італії, Аргентини, Уругваю та Бразилії. Після призупинення масонської діяльності ложі її членів звинувачували в тероризмі та зв'язках з мафією. «П2» іноді називали «державою в державі» або «тіньовим урядом». (uk)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 57144 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 35391 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 981605618 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • ロッジP2(Loggia P2、正式名称:Propaganda Due)は、イタリアに拠点を置くフリーメイソンのグランド・ロッジ「」傘下で活動していたロッジである。メンバーの違法行為を問われ1976年にフリーメイソンのロッジとしての承認を取り消された後も、1981年10月に解散されるまで元メンバーにより秘密結社的な存在として運営されていた。 (ja)
  • 프로파간다 두에(Propaganda Due 약칭: P2)는 1945년부터 1976년까지 이탈리아의 오리엔트 조직 관할 아래 운영된 프리메이슨 본부이다. 운영되는 동안 (Licio Gelli)가 수장을 맡았는데, P2는 여러 이탈리아의 범죄와 미제사건에 연루됐다. P2는 의 에 대한 투자를 통해 드러나기 시작했다. P2는 때때로, "국가 안의 국가" 또는 "그림자 정부"로 언급됐다. 이는 유명한 기자, 군부지도자, 기업가, 정치인(이탈리아 총리 실비오 베를루스코니 포함), 지식인을 망라하고 있다. 1981년 경찰이 리치오 젤리의 빌라를 수색할 때, "민주 부활을 위한 계획"이라고 불리는 문건을 찾았다. 이 문건에서는 미디어를 장악하고, 노동조합을 억누르고, 이탈리아 의회를 재편한다는 내용이 담겼다. P2는 우루과이, 브라질, 아르헨티나에서도 활동했다. 아르헨티나의 임시 대통령 라울 라스티리, 1976년 쿠데타를 주도한 아르헨티나의 해군사령관 에밀리오 에두아르도 마세라, 페론 정부의 사회복지부 장관이자 아르헨티나 반공주의자 동맹을 설립한 호세 로페스 레가, 그리고 기예르모 수아레스 장군도 P2의 회원이다. (ko)
  • P2 was een Italiaanse vrijmetselaarsloge die werkte onder het . P2 is de afkorting van Propaganda Due ofwel Propaganda Twee in het Nederlands. (nl)
  • «Propaganda Due» (P2, «Пропаганда» № 2, П2) — итальянская масонская ложа, действовавшая c 1945 по 1976 год под юрисдикцией Великого востока Италии; с 1976 по 1981 год, как дикая ложа. «П2» активно участвовала в политической жизни Италии, Аргентины, Уругвая, Бразилии. После приостановления масонской деятельности ложи (аннулирование патента ложи) её члены обвинялись в терроризме и связях с мафией. «П2» иногда называли «государством в государстве» или «теневым правительством». (ru)
  • «Propaganda Due» (P2, «Пропаганда» 2, П2) — італійська Масонська Ложа, що діяла від 1945 до 1976 року під юрисдикцією ; від 1976 до 1981 року як . «П2» брала активну участь у політичному житті Італії, Аргентини, Уругваю та Бразилії. Після призупинення масонської діяльності ложі її членів звинувачували в тероризмі та зв'язках з мафією. «П2» іноді називали «державою в державі» або «тіньовим урядом». (uk)
  • Die Organisation Propaganda Due (P2) war ursprünglich eine italienische Freimaurerloge, die in den 1970er Jahren zur Tarnung einer politischen Geheimorganisation zweckentfremdet wurde. 1887 in Rom als freimaurerisches Gegenstück zur Kurienkongregation „Propaganda Fide“ (auf Deutsch „Verbreitung des Glaubens“) unter dem Namen „Propaganda Massonica“ („Verbreitung der Freimaurerei“) gegründet, wurde sie, wie die Freimaurerei überhaupt, während der Herrschaft des Faschismus verboten. 1944 wurde sie als zweite Loge des Grande Oriente d’Italia als Propaganda Due neu gegründet. 1972 beschloss der Großlogentag des Grande Oriente d’Italia den Ausschluss, der jedoch erst 1982 wirklich wirksam wurde. Bei der Untersuchung der Aktivitäten der P2 wurde 1981 bekannt, dass unter maßgeblicher Beteiligung v (de)
  • Propaganda Due (Italian pronunciation: [propaˈɡanda ˈduːe]; P2) was a Masonic lodge under the Grand Orient of Italy, founded in 1877. Its Masonic charter was withdrawn in 1976, and it transformed into a clandestine, pseudo-Masonic, ultraright organization operating in contravention of Article 18 of the Constitution of Italy that banned secret associations. In its latter period, during which the lodge was headed by Licio Gelli, P2 was implicated in numerous Italian crimes and mysteries, including the collapse of the Vatican-affiliated Banco Ambrosiano, the murders of journalist Mino Pecorelli and banker Roberto Calvi, and corruption cases within the nationwide bribe scandal Tangentopoli. P2 came to light through the investigations into the collapse of Michele Sindona's financial empire. (en)
  • La Propaganda Due (itale: "Propagando Du", mallongige: P2) estis sekreta itala framasona loĝio, kiu inkluzivis multe da gravaj kaj influaj homoj kaj kaŭzis nacian kiam ĝi estis malkovrita de la aŭtoritatoj en 1981. En 1976, la P2 estis elĵetita el la framasona organizaĵo, eble ĉar ĝi estis konsiderata tro embarasa aŭ ĉar ene de la organizaĵo estis homoj kiuj ne ŝatis la aktivaĵojn de Gelli pro principo. Tamen, en la praktiko la loĝio de Gelli daŭrigis sian ekziston sendepende de la framasonoj. En 1982, la itala registaro aprobis leĝon kiu malpermesis la ekziston de sekretaj organizaĵoj. (eo)
  • Propaganda Due («Propaganda Dos» en italiano), más conocida por la sigla P2, fue una logia masónica italiana que operó desde 1877 hasta 1981, integrada como una organización masónica del Grande Oriente d'Italia. (es)
  • Propaganda Due (prononciation italienne : [pro.pa.ˈɡan.da ˈduː.e]) ou P2 était une loge maçonnique dépendant du Grand Orient d'Italie de 1945 à 1976, puis une loge pseudo-maçonnique (également qualifiée de loge « noire » ou loge « clandestine ») dont l’existence était illégale (au regard de la constitution italienne interdisant les loges secrètes et l’appartenance de représentants de l’État à des organisations secrètes) de 1976 à 1981. En dehors de l’Italie, la P2 a également été active en Amérique latine pendant la période de la guerre sale. (fr)
  • Propaganda Due (pengucapan bahasa Italia: [propaˈɡanda ˈduːe]; P2) adalah loji Masonik yang didirikan pada tahun 1945. Setelah piagam Masoniknya dicabut pada tahun 1976, organisasi ini berubah menjadi organisasi rahasia bawah tanah, semi-Masonik, dan ultrakanan yang berlawanan dengan Pasal 18 yang melarang asosiasi-asosiasi rahasia. Padam asa ketika loji ini dikepalai oleh , P2 diduga terlibat dalam berbagai kejahatan dan misteri di Italia, seperti kegagalan yang terkait dengan Vatikan, pembunuhan jurnalis dan bankir , serta skandal suap . P2 mulai diketahui keberadaannya dari penyelidikan kegagalan bisnis . (in)
  • Propaganda Due – nielegalna loża paramasońska, zwana w skrócie P-2. Organizacja razem z należała do powojennego podziemia faszystowskiego we Włoszech. Na jej czele stał Licio Gelli, organizator „władzy równoległej”, która miała uniemożliwić, by do władzy doszli we Włoszech w drodze wyborów komuniści. Do loży należeli m.in. wysoki oficer armii Giovanni Torrisi, szefowie tajnych służb Giuseppe Santovito i Giulio Grassini, szef policji skarbowej Orazio Giannini, ministrowie, 30 generałów, 8 admirałów, przemysłowcy, wydawcy gazet, potentaci telewizyjni, bankierzy – wśród nich rozsławieni aferą Banku Watykańskiego i Michele Sindona. Oskarżana była o stosowanie tzw. strategii napięcia (m.in. inspirowanie zamachu w Bolonii w 1980). (pl)
  • Propaganda Due, äv. Propaganda 2, P2, var en italiensk frimurarloge grundad 1877 för att möjliggöra logebesök och samvaro för medlemmar som inte kunde besöka sin egen loge. I mitten av 1960-talet hade den bara 14 medlemmar, men sedan Licio Gelli tagit över ordförandeskapet ökade medlemsantalet snabbt till över 1000 st. P2 uppmärksammades först då en av Milanos största banker, , gick bankrutt och då bankens tidigare VD Roberto Calvi hittades död i London. Först antog man att Calvi begått självmord, men man har sedan konstaterat att han bragts om livet. (sv)
rdfs:label
  • Propaganda Due (en)
  • Propaganda Due (de)
  • Propaganda Due (eo)
  • Propaganda Due (es)
  • Propaganda Due (fr)
  • Propaganda Due (in)
  • ロッジP2 (ja)
  • 프로파간다 두에 (ko)
  • Propaganda Due (nl)
  • Propaganda Due (pl)
  • Loja P2, Propaganda Dois (pt)
  • Propaganda Due (ru)
  • Propaganda Due (sv)
  • Propaganda Due (uk)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:organization of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of