An Entity of Type: place, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

The Aetolian League (also transliterated as Aitolian League) (Ancient Greek: Κοινὸν τῶν Αἰτωλῶν) was a confederation of tribal communities and cities in ancient Greece centered in Aetolia in central Greece. It was probably established during the early Hellenistic era, in opposition to Macedon and the Achaean League. Two annual meetings were held at Thermika and Panaetolika. The league occupied Delphi from 290 BC and steadily gained territory until, by the end of the 3rd century BC, it controlled the whole of central Greece with the exception of Attica and Boeotia. At its peak, the league's territory included Locris, Malis, Dolopes, parts of Thessaly, Phocis, and Acarnania. In the latter part of its power, certain Greek city-states joined the Aetolian League such as the Arcadian cities of M

Property Value
dbo:abstract
  • La Lliga Etòlia (en grec antic Κοινὸν τῶν Αἰτωλῶν va ser una federació de ciutats de la regió d'Etòlia a l'antiga Grècia, formada a principis del segle iv aC, probablement a causa de l'oposició al Regne de Macedònia i a la constitució de la Lliga Aquea. Celebraven dues reunions anuals. (ca)
  • كانت الاتحاد الأيتوليي (الذي يمكن ترجمته أيضًا في بعض الأحيان بـ الرابطة الإيتولية) اتحادًا للمجتمعات والمدن القبلية في اليونان القديمة متركزاً في أيتوليا في وسط اليونان. وقد تم تأسيسه، ربما خلال الحقبة الهلنستية المبكرة، مضاداً لـ مقدونيا و اتحاد آخاين. و تم عقد اجتماعان سنوياً في (Thermos (Aetolia)) وبانيتيوليكا. احتلت دلفي من عام 290 ق.م واكتسبت الأرض بشكل مطرد حتى قبل نهاية القرن الثالث قبل الميلا ، سيطرت على كل وسط اليونان خارج أتيكا وبيوتيا. في ذروتها ، شملت أراضي الرابطة (Locris)، (Malians (Greek tribe))، دوبليس، وهي جزء من ثيساليا، و فوكيس، و أكارنانيا. في الجزء الأخير من قوتها، انضمت بعض مدن المدن اليونانية إلى الاتحاد الأيتوليي مثل المدن الأركادية في مانتينيا، وتاجيا، و (Figaleia) و كيدونيا على كريت. (ar)
  • Aitólský spolek byl název konfederace městských států ve starověkém Řecku s centrem v Aitólii – kraji rozkládajícím se na západě středního Řecka. Někdy od roku 290 př. n. l. kontrolovali Aitólové delfskou svatyni, přičemž trpělivě získávali další území. Na konci 3. století př. n. l. ovládal aitólský spolek celé střední Řecko kromě Attiky. Na vrcholu své moci zahrnovalo území spolku kromě vlastní Aitólie také Lokridu, Fókidu, a část Thesálie. (cs)
  • Η Αιτωλική Συμπολιτεία αποτέλεσε ένα ομοσπονδιακό κράτος της αρχαίας Ελλάδας, το οποίο δημιουργήθηκε από τη σύναψη πολιτικής και στρατιωτικής συμμαχίας των πόλεων-κρατών της Αιτωλίας στην κεντρική Ελλάδα. Κύρια χαρακτηριστικά της ήταν η Ισοπολιτεία και η ταυτόχρονη Αυτονομία των μελών της. Η δημιουργία της ομοσπονδίας πιστεύεται πως έλαβε χώρα περί το 367 π.Χ. και εδραιώθηκε ως αντίπαλος πόλος κυρίως απέναντι στη Μακεδονία, καθώς επίσης την Αχαϊκή Συμπολιτεία και τις λοιπές πόλεις - κράτη της ηπειρωτικής Ελλάδας. Το 290 π.Χ. προσάρτησε τους Δελφούς και συνέχισε να επεκτείνεται εδαφικά. Μέχρι το τέλος του 3ου αιώνα π.Χ. ήλεγχε το σύνολο, σχεδόν, της κεντρικής Ελλάδας εκτός της Αττικής. Στο απόγειο της ακμής της, περιελάμβανε εδαφικά το μεγαλύτερο τμήμα της σημερινής Στερεάς Ελλάδας από την Αμφιλοχία έως τη Βοιωτία, έχοντας επεκταθεί στην Ακαρνανία, τη Λοκρίδα, τη Μαλίδα, τους Δόλοπες, τη Φωκίδα και σε μέρος της Θεσσαλίας. Αργότερα με τη Συμπολιτεία ενώθηκαν και άλλες απομακρυσμένες πόλεις, όπως για παράδειγμα οι πόλεις της Αρκαδίας: Τεγέα, Μαντίνεια, Ορχομενός, Ψωφίδα και Φιγαλεία αλλά και η Κυδωνία στο νησί της Κρήτης. (el)
  • Der Aitolische Bund war ein Zusammenschluss von Städten in der antiken griechischen Landschaft Aitolien. Bis ins 3. Jahrhundert v. Chr. hinein war Aitolien eine eher unbedeutendere Region Griechenlands, auch wenn ein Zusammenschluss der dortigen Poleis zu einem Bund (koinon) bereits für das Jahr 367 v. Chr. dokumentiert ist. Angesichts der Auseinandersetzungen der Diadochenkriege ab 321 v. Chr., bei denen Makedonien und andere Diadochenreiche ihre Konflikte auch auf griechischem Boden austrugen, sowie angesichts des Einfalls der Kelten (von den Griechen Galater genannt) ab etwa 280 v. Chr. gewannen die Städtebünde Griechenlands an Bedeutung und verwandelten sich in Bundesstaaten, deren Mitglieder vor allem eine gemeinsame Außenpolitik verfolgten. Neben den beiden alten Großpoleis Athen und Sparta sowie der Insel Rhodos erlangten so vor allem der Achaiische Bund (u. a. mit Sikyon und Korinth) auf der Peloponnes und der Aitolische Bund, dessen Gebiet sich zwischen Epirus, Akarnanien und Böotien erstreckte, die Rolle neuer Regionalmächte. All diesen hellenistischen Mittelmächten war gemeinsam, dass sie bemüht waren, sich im Schatten der Großmächte nicht nur zu behaupten, sondern auch auf Kosten ihrer Nachbarn zu expandieren. Bald gehörten dem Aitolischen Bund so auch viele Griechen an, die keine Aitoler waren. Eine erste Bewährungsprobe bestanden die Aitol(i)er gegen die Galater, die 279 v. Chr. bei Delphi besiegt werden konnten. Wenig später, 277, gelang es ihnen, die Kontrolle über die delphische Amphiktyonie zu gewinnen, ohne ihr formal anzugehören. Infolge des Aufstiegs des Achaiischen Bundes unter Aratos von Sikyon kam es zwischen den beiden großen griechischen Bünden zu zunehmender Rivalität, die von den makedonischen Königen Antigonos II. Gonatas und Demetrios II. ausgenutzt wurden, um die makedonische Hegemonie über Griechenland aufrechtzuerhalten. Zeitweise gelang es Aratos zwar, auch die Aitoler als Bündnispartner gegen Makedonien zu gewinnen, in der Regel standen sich aber beide Bünde feindselig gegenüber. 212 verbündeten sich die Aitoler mit Rom gegen den antigonidischen Makedonenkönig Philipp V. und die Karthager unter Hannibal; sie konnten die Makedonen davon abhalten, effektiv in den Krieg zwischen Römern und Karthagern (siehe Zweiter Punischer Krieg) einzugreifen. 206 musste man aber aufgrund mangelnder römischer Unterstützung einen Separatfrieden mit Philipp schließen. Nach dem Zweiten Makedonischen Krieg, an dem der Aitolische Bund seit 199 v. Chr. als wichtiger Verbündeter Roms teilgenommen hatte, erwarteten die Aitoler von den Römern als Lohn für ihre Bündnistreue eine Ausweitung ihrer Macht. Umso größer war ihre Enttäuschung, als der römische Feldherr Titus Quinctius Flamininus stattdessen 196 die "Freiheit" aller Griechen verkündete und dem Bund nur die Kontrolle über einige wenige eroberte Gebiete ließ. Die Aitoler sahen sich betrogen. War ihnen das Eingreifen der Römer gegen die Makedonen zunächst sehr willkommen gewesen, so suchten sie nun ein Bündnis mit dem Seleukidenreich unter Antiochos III., den sie als Verbündeten gegen die Römer nach Griechenland riefen. Rom konnte Antiochos und seine griechischen Verbündeten aber fast mühelos überwältigen (siehe Römisch-Syrischer Krieg). Die Aitoler wurden daraufhin 189 v. Chr. durch die Einnahme ihres wichtigsten Hafens Ambrakia besiegt und zu extrem hohen Zahlungen an Rom verpflichtet. Sie schlossen mit den Römern ein foedus iniquum ("ungleiches Bündnis"), mit dem sie faktisch die Oberhoheit Roms anerkennen mussten. Hierdurch und durch die sich anschließenden schweren inneren Unruhen wurde die politische Bedeutung des Bundes endgültig beseitigt. Nach dem Dritten Makedonischen Krieg wurde er 167 auf das ursprüngliche Stammesgebiet der Aitoler (Ätolien) begrenzt; im Bund übernahmen mit Rom verbündete Politiker die Macht, indem sie ihre Rivalen töteten oder deportierten. Nachdem 146 v. Chr. auch der Widerstand der Achaier und Korinther gegen die römische Herrschaft brutal unterdrückt worden war, wurde Aitolien faktisch vom römischen Statthalter der Provinz Macedonia kontrolliert, bis es schließlich unter Augustus (wohl 27 v. Chr.) der neuen römischen Provinz Achaea angegliedert wurde. Der Aitolische Bund wird oft deutlich negativer bewertet als sein großer Rivale, der Achaiische Bund. Dieses Urteil, dem zufolge die Aitoler primitiver organisiert und vornehmlich an Beute und gewaltsamer Expansion interessiert gewesen seien, wird auch heute noch in Teilen der Forschung vertreten; es geht aber wesentlich auf die Darstellung des Polybios zurück, der selbst aus dezidiert pro-achaiischer und pro-römischer Perspektive schreibt. (de)
  • The Aetolian League (also transliterated as Aitolian League) (Ancient Greek: Κοινὸν τῶν Αἰτωλῶν) was a confederation of tribal communities and cities in ancient Greece centered in Aetolia in central Greece. It was probably established during the early Hellenistic era, in opposition to Macedon and the Achaean League. Two annual meetings were held at Thermika and Panaetolika. The league occupied Delphi from 290 BC and steadily gained territory until, by the end of the 3rd century BC, it controlled the whole of central Greece with the exception of Attica and Boeotia. At its peak, the league's territory included Locris, Malis, Dolopes, parts of Thessaly, Phocis, and Acarnania. In the latter part of its power, certain Greek city-states joined the Aetolian League such as the Arcadian cities of Mantineia, Tegea, Phigalia and Kydonia on Crete. During the classical period the Aetolians were not highly regarded by other Greeks, who considered them to be semi-barbaric and reckless. Their League had a complex political and administrative structure, and their armies were easily a match for the other Greek powers. However, during the Hellenistic period, they emerged as a dominant state in central Greece and expanded by the voluntarily annexation of several Greek city-states to the League. Still, the Aetolian League had to fight against Macedonia and were driven to an alliance with Rome, which resulted in the final conquest of Greece by the Romans. (en)
  • La Liga Etolia fue una federación de ciudades de la región de Etolia en la antigua Grecia,​ formada a principios del siglo IV a. C. La Liga adquirió importancia en el siglo III a. C., cuando se opuso a la Liga Aquea, y pronto dominó todo el centro de Grecia desde el mar Jónico hasta el mar Egeo y controló zonas del Peloponeso, Tesalia, Tracia y Asia Menor. En el 220 a. C. la Liga entró en conflicto con el joven Filipo V de Macedonia, quien la derrotó, lo que obligó a la Liga a aliarse con los romanos, que también luchaban contra Filipo. Este fue vencido finalmente en la batalla de Cinoscéfalas en el 197 a. C., pero los etolios, al no poder recuperar sus posesiones que estaban en manos de su victorioso aliado, se unieron a Antíoco III de Siria para luchar contra Roma. Cuando aquel fue derrotado por Roma en el 190 a. C., los etolios también se rindieron al año siguiente. La Liga se disolvió formalmente en el 167 a. C. Se estableció, probablemente, durante la época helenística temprana, en oposición a Macedonia y a la Liga Aquea. Se celebraron dos reuniones anuales en Termo y Panetolia. Ocupó Delfos desde el 290 a. C. y ganó territorio de manera constante hasta que, a finales del siglo III a. C., controló toda la Grecia central, exceptuando la Ática y Beocia. En su apogeo, el territorio de la liga incluía la Lócrida, los melieos, los dólopes, parte de Tesalia, Fócida, y Acarnania. En la última parte de su poder, ciertas ciudades-estado griegas se unieron a la Liga Etolia, como las ciudades arcadias de Mantineia, Tegea, Figaleia y Cidonia en Creta.​ Durante el período clásico, los etolios no eran muy apreciados por otros griegos, que los consideraban semibárbaros e imprudentes.​ Su Liga tenía estructura política y administrativa compleja. Sin embargo, durante el período helenístico, emergieron como un estado dominante en Grecia central y ampliado por la anexión voluntaria de varias ciudades-estado griegas a la liga. Aun así, la Liga Etolia tuvo que luchar contra Macedonia y fue llevada a una alianza con Roma, que dio lugar a la conquista final de Grecia por los romanos. (es)
  • Etoliar Liga, Antzinako Grezian, Etoliako hirien federazioa izan zen, K.a. IV. mendearen hasieran eratutakoa. K.a. III. mendean hartu zuen garrantzia, Akaiar Ligari aurka egin zionean. Laster izan zen nagusi Greziako erdialde osoan, Itsaso Jonikotik Egeoraino, eta Peloponeso, Tesalia, Trazia eta Asia Txikia eskualdeak kontrolatu zituen. K.a. 220an, liskarrean sartu zen Filipo V.a Mazedoniakoarekin, eta galtzaile atera zen. Orduan erromatarrekin elkar hartu zuen, hauek ere borrokan ari zirelako Filiporen aurka. Erromatarrek guduan garaitu zuten Filipo, K.a. 197an. Baina etoliarrek ezin izan zituzten berreskuratu erromatarren esku zeuden euren lurraldeak, eta Antioko III.a Handiarekin elkartu ziren, Erromaren aurka. K.a. 190ean Antioko azpiratua izan zen, eta etoliarrek hurrengo urtean eman zuten amore. Liga, formalki, K.a. 167an desegin zen. (eu)
  • Liga Aitolia adalah konfederasi komunitas suku dan kota di Yunani kuno yang berpusat di Aitolia di Yunani tengah. Liga ini didirikan, kemungkinan pada zaman Helenistik awal, sebagai perlawanan terhadap Makedonia dan Liga Akhaia. Dua pertemuan tahunan dilaksanakan di dan Panaitolika. Liga ini menguasai Delphi sejak tahun 290 SM dan memperoleh wilayah kekuasaan secara perlahan-lahan sampai, pada akhir abad ke-3 SM, liga ini mengendalikan seluruh Yunani tengah di luar Attika. Pada puncak kejayaannya, wilayah kekuasaan liga ini meliputi Lokris, , Dolopes, sebagian Thessalia, Phokis, dan Akarnania. Pada masa akhir kekuasaannya, negara-negara Mediterania tertentu ikut bergabung dengan Liga Aitolai seperi di Kreta. Orang Aitolia tidak terlalu dihormati oleh orang Yunani lainnya, yang menganggap mereka setengah barbar dan gegabah. Akan tetapi, liga mereka memiliki struktur politik dan administrasi yang kompleks, dan pasukan mereka capat menandingi pasukan-pasukan Yunani lainnya. Menudut Scholten, Liga Aitolia terdiri dari orang-orang elit di bagian atasnya, tetapi pada dasarnya merupakan msyarakat petani dan penggembala. Liga ini memiliki struktur yang terdiri dari dewan federal yang tingkat perwakilannya proporsional dan berdasarkan tingkat kontribusi komunitas kepada pasukan liga, majelis populer semua penduduk yang melakukan rapat dua kali setahun, dan dewan dalam yang setara dengan pemerintah federal. Liga dapat mengumpulkan pasukan dan melaksanakan kebijakan asing mengenai basis-basis yang umum. Liga ini juga menerapkan standardisasi ekonomi, memungut pajak, menggunakan mata uang bersama, dan mengadopsi sistem bersama untuk ukuran panjang dan berat. (in)
  • La Ligue étolienne ou koinon étolien était une confédération de la Grèce antique centrée sur les cités d'Étolie en Grèce centrale. Cette ligue s'est constituée en 370 av. J.-C. pour s'opposer à la Macédoine et à la Ligue achéenne. (fr)
  • Aetolische Bond (Oudgrieks: τὸ κοινὸν τῶν Αἰτωλῶν) is de naam van een koinon uit het oude Griekenland. Na de dood van Alexander de Grote sloten verschillende streken van Aetolia, ten oosten van Akarnania en ten noorden van de Korinthische Golf, zich in een bondgenootschap aaneen, naar het voorbeeld van de Achaeïsche Bond. Deze twee statenbonden bepaalden dan de Griekse politiek, naast de diadochen van Macedonië. De Aetoliërs slaagden erin de aansluiting van verschillende geconfedereerde staten en steden te verkrijgen. Aan het hoofd van de bond stond een strategos die op democratische wijze jaarlijks werd herkozen. Naast deze strategos stond het synedrion (Raad van Afgevaardigden (σύνεδροι, of ἀπόκλητοι) uit de verschillende lidstaten), van wie het aantal evenredig was aan het geleverde contingent soldaten. Hun hoofdstad was (Θερμός, of Θερμόν). Belangrijke zaken op gebied van buitenlandse betrekkingen werden eerst beslist door deze algemene vergadering. Wanneer de bond een te groot aantal leden telde om nog goed te functioneren, werd een beperkt raadcomité aangeduid, dat samen met de militaire bevelhebber de leiding van de bond op zich nam. Het beslissingsrecht over oorlog en vrede bleef echter in handen van de voltallige Raad. In 270 v.Chr. bezette de Aetolische Bond het gebied van Delphi, wat het begin werd van een aanzienlijke gebiedsuitbreiding. Vanaf 220 controleerde de Bond zelfs heel Midden-Griekenland, met uitzondering van Attica. De grootste zorg van de Bond was de bestrijding van roof en plundering; van enige culturele uitstraling of andere politieke verwezenlijkingen is er nooit sprake geweest. Toen de Romeinen begonnen te trachten invloed in Griekenland te krijgen (Eerste Macedonische Oorlog, sloten ook zij zich aan bij de vrede van Naupactus (217 v.Chr.). Doch door Philippus V van Macedonië in hun verwachtingen teleurgesteld, zochten zij later nu en dan de vriendschap van de Romeinen. En in de slag bij Cynoscephalae (197 v.Chr.) streden zij met de Romeinen tegen Philippus. Door hen met ondank behandeld, riepen zij Antiochus III de Grote ter bevrijding van Griekenland op, en na diens nederlaag (Slag bij Magnesia) moesten zij zich onvoorwaardelijk aan de consul Marcus Fulvius Nobilior overgeven (189 v.Chr.). Dit betekende tevens het einde van het bestaan en de activiteiten van de Bond. In 146 v.Chr. werd Aetolia in de Romeinse provincie Achaea opgeslorpt. (nl)
  • アエトリア同盟(英: Aetolian League、なおアエトリアはラテン語発音で、ギリシア語発音ではアイトリア)は、古代ギリシアの都市国家同士が複数結びついた同盟の一つである。紀元前370年に集結され、主に中央ギリシア、アイトリア地方の都市国家が主となった。 (ja)
  • La Lega etolica era una confederazione delle città della regione greca dell'Etolia, nata nel IV secolo a.C. per opporsi alla Macedonia. Era comandata da uno stratego, eletto annualmente dall'assemblea federale (composta da tutti i cittadini liberi sopra i 30 anni, che si riuniva in primavera e in autunno. Era assistito da un collegio di 30 membri e da alcuni magistrati minori. Era invece regolata dalle deliberazioni dell'assemblea. (it)
  • A Liga Etólia foi uma confederação de estados da Grécia Antiga centrado nas cidades da Etólia na Grécia central. A liga foi estabelecida em 370 a.C em oposição à Macedônia e à Liga Aqueia. Ela ocupou os Delfos em 290 a.C e ganhou território desde então até o final do século III a.C, onde controlava todo a Grécia central até as proximidades de Ática. No seu auge o território da liga incluía Lócrida, Malis, Dolopes, parte da Tessália, Fócida e Acarnânia. Na última parte de seu poder, certas cidades-estados se uniram à Liga Etólia, tais como as cidades arcadianas de Mantineia, Tégea, Figaleia e Cidônia e Creta. Os Etólios não tinham muito respeito pelos outros Gregos, que os consideravam semi-bárbaros. No entanto, a sua liga tinha uma estrutura político-administrativo bastante complexa, e seus exércitos facilmente se igualavam às outras forças gregas. A liga tinha uma estrutura federal que consistia num conselho federal em que o nível de representação era proporcional ao tamanho da contribuição dada ao exército da liga, uma popular assembleia de todos os cidadãos que se encontravam duas vezes ao ano, e um conselho secreto semelhante a um governo federal. Eles também implementaram uma padronização econômica, coletando impostos, usando uma moeda comum a todos os membros e adotando um sistema uniforme de pesos e medidas. A liga foi o primeiro aliado grego da República Romana, ficando ao lado dos romanos na Primeira Guerra Macedônica, e os ajudando a derrotar Filipe V da Macedônia na Batalha de Cinoscéfalos em 197 a.C., durante a Segunda Guerra Macedônica. No entanto, as hostilidades contra os romanos começaram a crescer quando Antíoco III subiu ao trono do Império Selêucida. A derrota de Antíoco em 189 a.C. ao final da guerra romano-selêucida acabou com o principal aliado estrangeiro da liga e ficou impossível lutarem sozinhos contra Roma. A liga foi forçada a assinar um tratado de paz com Roma ao final da Guerra Etólia que a tornou um estado vassalo doms romanos. No entanto ela continuou a existir no nome, porém o poder da liga foi quebrado pelo tratado e nunca mais voltou a ser uma significante força política ou militar. (pt)
  • Aitoliska förbundet var under antiken en militär konfederation med centrum i det grekiska landskapet Aitolien och första gången omnämnt 314 f. Kr. Dess ursprung och uppkomst är inte närmare bekant, men förbundet skapades ursprungligen som en försvarsallians när Filip II regerade i Makedonien. Aitoliska förbundet kom under 200-talet att bli en maktfaktor i mellersta Grekland och flera andra stater anslöt sig. Stort inflytande fick förbundet också över Delfi. Förbundet råkade dock i konflikt med Makedonien, det achaiska förbundet och romarna. Mot dessa senare uppbådade förbundet den seleukidiske kungen Antiochos III, men utgången av kriget blev olyckligt för de förbundna (nederlaget vid Thermopyle år 191 och därmed var förbundets makt i det närmaste bruten. Förbundet upplöstes 146 f. Kr. då Grekland erövrades av romarna. Det upprättades visserligen åter men hade för alltid förlorat politiskt inflytande. (sv)
  • Związek Etolski – związek wspólnot plemiennych i poleis greckich założony przez Etolów przed 367 p.n.e., jego znaczenie wzrosło po odparciu celtyckiego najazdu na Delfy pod dowództwem Brennusa. Największe znaczenie Związek osiągnął w latach 230 - 220 p.n.e. Zlikwidowany przez Rzymian po klęsce sojusznika Związku Antiocha III Wielkiego w bitwie pod Magnezją stoczonej w 190 p.n.e.. (pl)
  • 埃托利亚同盟是古希腊的一个联邦国家,以希腊中部的为中心。同盟创立于前370年以反对马其顿和亚该亚同盟。前290年,它在第一次馬其頓戰爭與羅馬結盟占领了德尔斐,版图持续扩张。前3世纪末,它控制了阿提卡外的整个中希腊。公元前189年,同盟被打败,被迫与罗马签订了合约。这时埃托利亚同盟已名存实亡了。 (zh)
  • Этолия (греч. Αιτωλία) — в древности область средней Греции, граничившая на западе с Акарнанией по реке Ахелой, на востоке — с Локридой и Доридой (по линии, параллельной течению реки Эвен и к востоку от этой реки), на севере — с областью долопов и амфилохов и разделявшаяся Панэтолийским хребтом на две части: северную, дикую и некультурную, населённую варварскими племенами, и южную — плодородную и политически сильную, так называемую Древнюю Этолию. Жителями последней (эолийцами) была заселена пелопоннеская область Элида, занятая, по преданию, этолийцем Оксилом, которому дорийцы, при переселении в Пелопоннес, передали предводительство. На юге Древней Этолии находились два упоминаемые в мифах города Плеврон и Калидон, территория которых составляла особую область Эолиду и из которых последний в эпоху Пелопоннесской войны до 392 года до н. э. находился во владении пелопоннесских ахейцев. Покрытая лесом горная цепь Аракинф отделяет прибрежную низменную равнину от внутренней, весьма плодородной (μεγα πεδίον), с главным городом Фермом при Трихонийском озере. Северная часть страны (так называемая Приобретённая Этолия) была населена иллирийскими племенами — аподотами, эвританами, офионами, каллийцами, агрейцами, амфилохийцами (последние в разные времена считались принадлежащими то к Эпиру, то к Акарнании). (ru)
  • Етолійський союз (грец. Αιτωλική Συμπολιτεία) — об'єднання давньогрецьких міст-держав в Етолії. (uk)
dbo:capital
dbo:governmentType
dbo:originalName
  • Koinon tōn Aitōlōn (en)
dbo:religion
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 636462 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 15060 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1035949852 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:capital
dbp:commonLanguages
dbp:commonName
  • Aetolian League (en)
dbp:conventionalLongName
  • League of the Aetolians (en)
dbp:era
dbp:eventEnd
  • Treaty with Rome after the Roman–Seleucid War (en)
dbp:governmentType
  • Confederation of tribal communities and cities (en)
dbp:imageMap
  • Etolia.png (en)
dbp:legislature
  • Aetolian assembly (en)
dbp:nativeName
  • Koinon tōn Aitōlōn (en)
dbp:p
  • Aetolia (en)
dbp:religion
dbp:s
  • Greece in the Roman era (en)
dbp:titleLeader
  • Strategos (en)
dbp:today
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:yearEnd
  • 188 (xsd:integer)
dbp:yearStart
  • 4 (xsd:integer)
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La Lliga Etòlia (en grec antic Κοινὸν τῶν Αἰτωλῶν va ser una federació de ciutats de la regió d'Etòlia a l'antiga Grècia, formada a principis del segle iv aC, probablement a causa de l'oposició al Regne de Macedònia i a la constitució de la Lliga Aquea. Celebraven dues reunions anuals. (ca)
  • كانت الاتحاد الأيتوليي (الذي يمكن ترجمته أيضًا في بعض الأحيان بـ الرابطة الإيتولية) اتحادًا للمجتمعات والمدن القبلية في اليونان القديمة متركزاً في أيتوليا في وسط اليونان. وقد تم تأسيسه، ربما خلال الحقبة الهلنستية المبكرة، مضاداً لـ مقدونيا و اتحاد آخاين. و تم عقد اجتماعان سنوياً في (Thermos (Aetolia)) وبانيتيوليكا. احتلت دلفي من عام 290 ق.م واكتسبت الأرض بشكل مطرد حتى قبل نهاية القرن الثالث قبل الميلا ، سيطرت على كل وسط اليونان خارج أتيكا وبيوتيا. في ذروتها ، شملت أراضي الرابطة (Locris)، (Malians (Greek tribe))، دوبليس، وهي جزء من ثيساليا، و فوكيس، و أكارنانيا. في الجزء الأخير من قوتها، انضمت بعض مدن المدن اليونانية إلى الاتحاد الأيتوليي مثل المدن الأركادية في مانتينيا، وتاجيا، و (Figaleia) و كيدونيا على كريت. (ar)
  • Aitólský spolek byl název konfederace městských států ve starověkém Řecku s centrem v Aitólii – kraji rozkládajícím se na západě středního Řecka. Někdy od roku 290 př. n. l. kontrolovali Aitólové delfskou svatyni, přičemž trpělivě získávali další území. Na konci 3. století př. n. l. ovládal aitólský spolek celé střední Řecko kromě Attiky. Na vrcholu své moci zahrnovalo území spolku kromě vlastní Aitólie také Lokridu, Fókidu, a část Thesálie. (cs)
  • La Ligue étolienne ou koinon étolien était une confédération de la Grèce antique centrée sur les cités d'Étolie en Grèce centrale. Cette ligue s'est constituée en 370 av. J.-C. pour s'opposer à la Macédoine et à la Ligue achéenne. (fr)
  • アエトリア同盟(英: Aetolian League、なおアエトリアはラテン語発音で、ギリシア語発音ではアイトリア)は、古代ギリシアの都市国家同士が複数結びついた同盟の一つである。紀元前370年に集結され、主に中央ギリシア、アイトリア地方の都市国家が主となった。 (ja)
  • La Lega etolica era una confederazione delle città della regione greca dell'Etolia, nata nel IV secolo a.C. per opporsi alla Macedonia. Era comandata da uno stratego, eletto annualmente dall'assemblea federale (composta da tutti i cittadini liberi sopra i 30 anni, che si riuniva in primavera e in autunno. Era assistito da un collegio di 30 membri e da alcuni magistrati minori. Era invece regolata dalle deliberazioni dell'assemblea. (it)
  • Związek Etolski – związek wspólnot plemiennych i poleis greckich założony przez Etolów przed 367 p.n.e., jego znaczenie wzrosło po odparciu celtyckiego najazdu na Delfy pod dowództwem Brennusa. Największe znaczenie Związek osiągnął w latach 230 - 220 p.n.e. Zlikwidowany przez Rzymian po klęsce sojusznika Związku Antiocha III Wielkiego w bitwie pod Magnezją stoczonej w 190 p.n.e.. (pl)
  • 埃托利亚同盟是古希腊的一个联邦国家,以希腊中部的为中心。同盟创立于前370年以反对马其顿和亚该亚同盟。前290年,它在第一次馬其頓戰爭與羅馬結盟占领了德尔斐,版图持续扩张。前3世纪末,它控制了阿提卡外的整个中希腊。公元前189年,同盟被打败,被迫与罗马签订了合约。这时埃托利亚同盟已名存实亡了。 (zh)
  • Етолійський союз (грец. Αιτωλική Συμπολιτεία) — об'єднання давньогрецьких міст-держав в Етолії. (uk)
  • Η Αιτωλική Συμπολιτεία αποτέλεσε ένα ομοσπονδιακό κράτος της αρχαίας Ελλάδας, το οποίο δημιουργήθηκε από τη σύναψη πολιτικής και στρατιωτικής συμμαχίας των πόλεων-κρατών της Αιτωλίας στην κεντρική Ελλάδα. Κύρια χαρακτηριστικά της ήταν η Ισοπολιτεία και η ταυτόχρονη Αυτονομία των μελών της. Η δημιουργία της ομοσπονδίας πιστεύεται πως έλαβε χώρα περί το 367 π.Χ. και εδραιώθηκε ως αντίπαλος πόλος κυρίως απέναντι στη Μακεδονία, καθώς επίσης την Αχαϊκή Συμπολιτεία και τις λοιπές πόλεις - κράτη της ηπειρωτικής Ελλάδας. (el)
  • Der Aitolische Bund war ein Zusammenschluss von Städten in der antiken griechischen Landschaft Aitolien. Bis ins 3. Jahrhundert v. Chr. hinein war Aitolien eine eher unbedeutendere Region Griechenlands, auch wenn ein Zusammenschluss der dortigen Poleis zu einem Bund (koinon) bereits für das Jahr 367 v. Chr. dokumentiert ist. Angesichts der Auseinandersetzungen der Diadochenkriege ab 321 v. Chr., bei denen Makedonien und andere Diadochenreiche ihre Konflikte auch auf griechischem Boden austrugen, sowie angesichts des Einfalls der Kelten (von den Griechen Galater genannt) ab etwa 280 v. Chr. gewannen die Städtebünde Griechenlands an Bedeutung und verwandelten sich in Bundesstaaten, deren Mitglieder vor allem eine gemeinsame Außenpolitik verfolgten. Neben den beiden alten Großpoleis Athen und (de)
  • The Aetolian League (also transliterated as Aitolian League) (Ancient Greek: Κοινὸν τῶν Αἰτωλῶν) was a confederation of tribal communities and cities in ancient Greece centered in Aetolia in central Greece. It was probably established during the early Hellenistic era, in opposition to Macedon and the Achaean League. Two annual meetings were held at Thermika and Panaetolika. The league occupied Delphi from 290 BC and steadily gained territory until, by the end of the 3rd century BC, it controlled the whole of central Greece with the exception of Attica and Boeotia. At its peak, the league's territory included Locris, Malis, Dolopes, parts of Thessaly, Phocis, and Acarnania. In the latter part of its power, certain Greek city-states joined the Aetolian League such as the Arcadian cities of M (en)
  • La Liga Etolia fue una federación de ciudades de la región de Etolia en la antigua Grecia,​ formada a principios del siglo IV a. C. La Liga adquirió importancia en el siglo III a. C., cuando se opuso a la Liga Aquea, y pronto dominó todo el centro de Grecia desde el mar Jónico hasta el mar Egeo y controló zonas del Peloponeso, Tesalia, Tracia y Asia Menor. En el 220 a. C. la Liga entró en conflicto con el joven Filipo V de Macedonia, quien la derrotó, lo que obligó a la Liga a aliarse con los romanos, que también luchaban contra Filipo. Este fue vencido finalmente en la batalla de Cinoscéfalas en el 197 a. C., pero los etolios, al no poder recuperar sus posesiones que estaban en manos de su victorioso aliado, se unieron a Antíoco III de Siria para luchar contra Roma. Cuando aquel fue derro (es)
  • Etoliar Liga, Antzinako Grezian, Etoliako hirien federazioa izan zen, K.a. IV. mendearen hasieran eratutakoa. K.a. III. mendean hartu zuen garrantzia, Akaiar Ligari aurka egin zionean. Laster izan zen nagusi Greziako erdialde osoan, Itsaso Jonikotik Egeoraino, eta Peloponeso, Tesalia, Trazia eta Asia Txikia eskualdeak kontrolatu zituen. K.a. 220an, liskarrean sartu zen Filipo V.a Mazedoniakoarekin, eta galtzaile atera zen. Orduan erromatarrekin elkar hartu zuen, hauek ere borrokan ari zirelako Filiporen aurka. Erromatarrek guduan garaitu zuten Filipo, K.a. 197an. Baina etoliarrek ezin izan zituzten berreskuratu erromatarren esku zeuden euren lurraldeak, eta Antioko III.a Handiarekin elkartu ziren, Erromaren aurka. K.a. 190ean Antioko azpiratua izan zen, eta etoliarrek hurrengo urtean eman (eu)
  • Liga Aitolia adalah konfederasi komunitas suku dan kota di Yunani kuno yang berpusat di Aitolia di Yunani tengah. Liga ini didirikan, kemungkinan pada zaman Helenistik awal, sebagai perlawanan terhadap Makedonia dan Liga Akhaia. Dua pertemuan tahunan dilaksanakan di dan Panaitolika. Liga ini menguasai Delphi sejak tahun 290 SM dan memperoleh wilayah kekuasaan secara perlahan-lahan sampai, pada akhir abad ke-3 SM, liga ini mengendalikan seluruh Yunani tengah di luar Attika. Pada puncak kejayaannya, wilayah kekuasaan liga ini meliputi Lokris, , Dolopes, sebagian Thessalia, Phokis, dan Akarnania. Pada masa akhir kekuasaannya, negara-negara Mediterania tertentu ikut bergabung dengan Liga Aitolai seperi di Kreta. (in)
  • Aetolische Bond (Oudgrieks: τὸ κοινὸν τῶν Αἰτωλῶν) is de naam van een koinon uit het oude Griekenland. Na de dood van Alexander de Grote sloten verschillende streken van Aetolia, ten oosten van Akarnania en ten noorden van de Korinthische Golf, zich in een bondgenootschap aaneen, naar het voorbeeld van de Achaeïsche Bond. Deze twee statenbonden bepaalden dan de Griekse politiek, naast de diadochen van Macedonië. De Aetoliërs slaagden erin de aansluiting van verschillende geconfedereerde staten en steden te verkrijgen. In 146 v.Chr. werd Aetolia in de Romeinse provincie Achaea opgeslorpt. (nl)
  • Этолия (греч. Αιτωλία) — в древности область средней Греции, граничившая на западе с Акарнанией по реке Ахелой, на востоке — с Локридой и Доридой (по линии, параллельной течению реки Эвен и к востоку от этой реки), на севере — с областью долопов и амфилохов и разделявшаяся Панэтолийским хребтом на две части: северную, дикую и некультурную, населённую варварскими племенами, и южную — плодородную и политически сильную, так называемую Древнюю Этолию. Жителями последней (эолийцами) была заселена пелопоннеская область Элида, занятая, по преданию, этолийцем Оксилом, которому дорийцы, при переселении в Пелопоннес, передали предводительство. На юге Древней Этолии находились два упоминаемые в мифах города Плеврон и Калидон, территория которых составляла особую область Эолиду и из которых последний (ru)
  • A Liga Etólia foi uma confederação de estados da Grécia Antiga centrado nas cidades da Etólia na Grécia central. A liga foi estabelecida em 370 a.C em oposição à Macedônia e à Liga Aqueia. Ela ocupou os Delfos em 290 a.C e ganhou território desde então até o final do século III a.C, onde controlava todo a Grécia central até as proximidades de Ática. No seu auge o território da liga incluía Lócrida, Malis, Dolopes, parte da Tessália, Fócida e Acarnânia. (pt)
  • Aitoliska förbundet var under antiken en militär konfederation med centrum i det grekiska landskapet Aitolien och första gången omnämnt 314 f. Kr. Dess ursprung och uppkomst är inte närmare bekant, men förbundet skapades ursprungligen som en försvarsallians när Filip II regerade i Makedonien. Förbundet upplöstes 146 f. Kr. då Grekland erövrades av romarna. Det upprättades visserligen åter men hade för alltid förlorat politiskt inflytande. (sv)
rdfs:label
  • Aetolian League (en)
  • الاتحاد الأيتولي (ar)
  • Lliga Etòlia (ca)
  • Aitólský spolek (cs)
  • Αιτωλική Συμπολιτεία (el)
  • Aitolischer Bund (de)
  • Liga Etolia (es)
  • Etoliar Liga (eu)
  • Liga Aitolia (in)
  • Lega etolica (it)
  • Ligue étolienne (fr)
  • アエトリア同盟 (ja)
  • 아이톨리아 동맹 (ko)
  • Związek Etolski (pl)
  • Aetolische Bond (nl)
  • Liga Etólia (pt)
  • Этолийский союз (ru)
  • Aitoliska förbundet (sv)
  • 埃托利亚同盟 (zh)
  • Етолійський союз (uk)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Aetolian League (en)
  • League of the Aetolians (en)
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:blank3Info of
is dbp:combatant of
is dbp:dependencyOf of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License