An Entity of Type: Thing, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

An accident (Greek συμβεβηκός), in metaphysics and philosophy, is a property that the entity or substance has contingently, without which the substance can still retain its identity. An accident does not affect its essence. It does not mean an "accident" as used in common speech, a chance incident, normally harmful. Examples of accidents are color, taste, movement, and stagnation. Accident is contrasted with essence: a designation for the property or set of properties that make an entity or substance what it fundamentally is, and which it has by necessity, and without which it loses its identity.

Property Value
dbo:abstract
  • Případek čili akcident nebo akcidens (z latinského accidere udát se, uskutečnit se) je filozofický pojem, který označuje kontingentní, proměnné, nepodstatné a náhodné vlastnosti jsoucna, které je možné abstrahovat, aniž by došlo ke změně podstaty jsoucna. V dějinách filozofie má tento pojem původ v teorii a pojmosloví Aristotelově a scholastiky, zvláště jejího nejvýznamnějšího představitele, Tomáše Akvinského. Případky, kterými je jsoucno či předmět nadáno, mají nesamostatné bytí, neexistují samy o sobě, ale jsou pouze na něčem dalším, totiž na podstatě či v podstatě (ens in alio). Zároveň však tyto případky možnosti, v níž je podstata, a proto je od podstaty nelze oddělovat, jejich vzájemný vztah je . Tomáš Akvinský rozlišuje dva druhy případků: 1. * případky vnější, které k podstatě přicházejí jakoby zvnější, avšak jsou pro esenci podstaty libovolné. Pro esenci člověka je například zcela nahodilé, je-li blondýn či brunet, Čech či Ir, svobodný či ženatý apod. 2. * vlastnosti (lat. propria) jsou ty případky, které vyplývají ze samotné podstaty a v tomto smyslu ukazují na esenci věci; podstata se v těchto vlastnostech projevuje. Mezi vlastnosti člověka lze považovat např. schopnost smát se, společenskost (zóon politikon), sexualita, technické, umělecké a kulturní schopnosti apod. Toto rozlišení mezi vnějšími případky a vlastnostmi je klíčové pro otázku, jak se v případcích (jevech) ukazuje esence jsoucna (podstata), která nikdy není dána bezprostředně, nýbrž zprostředkovaně v závislosti na případcích. Tato znalost je zkušenostní, avšak procesem poznávání se stává zřejmým, která určení jsou nahodilá a která podstatná (tj. vlastnosti). (cs)
  • Das Akzidens (von lat. accidens; Plural: Akzidentien), auch manchmal Akzidenz, bezeichnet das nicht Wesentliche (das nicht Essentielle), das sich Verändernde, das Zufällige (griech. symbebêkos) im Gegensatz zur Substanz. Akzidentiell sind hierbei alle der Substanz anhaftenden, ihr jedoch nicht wesentlichen oder notwendigen Bestimmungen. (de)
  • An accident (Greek συμβεβηκός), in metaphysics and philosophy, is a property that the entity or substance has contingently, without which the substance can still retain its identity. An accident does not affect its essence. It does not mean an "accident" as used in common speech, a chance incident, normally harmful. Examples of accidents are color, taste, movement, and stagnation. Accident is contrasted with essence: a designation for the property or set of properties that make an entity or substance what it fundamentally is, and which it has by necessity, and without which it loses its identity. Aristotle made a distinction between the essential and accidental properties of a thing. Thomas Aquinas and other Catholic theologians have employed the Aristotelian concepts of substance and accident in articulating the theology of the Eucharist, particularly the transubstantiation of bread and wine into body and blood. In this example, the bread and wine are considered accidents, since at transubstantiation, they become incidental to the essential substance of body and blood. In modern philosophy, an accident (or accidental property) is the union of two concepts: property and contingency. Non-essentialism argues that every property is an accident. Modal necessitarianism argues that all properties are essential and no property is an accident. (en)
  • En filozofio, akcidenco estas atributo, kiu povas aŭ ne aparteni al subjekto, sen influi ĝian esencon. Ĝi ne signifas la samon kiel "akcidento" kiel uzata en komuna parolado, hazarda incidento, normale malutila. En PIV akcidenco estas "eco de fenomeno, kiu ne estas esenca, sed troviĝas ĉe ĝi nur hazarde, kontingence". En moderna filozofio, akcidenco (aŭ akcidenca posedaĵo) estas la kuniĝo de du konceptoj: posedaĵo kaj kontingenco. argumentas, ke ĉiu posedaĵo estas akcidenco. Modala argumentas, ke ĉiuj posedaĵoj estas esencaj kaj neniu posedaĵo estas akcidenco. (eo)
  • Accidente (del griego: συμβεβηκός, symbebekós, ‘contingencia’) en filosofía, es un atributo que puede pertenecer o no a un sujeto, sin afectar su esencia.​ Es un concepto metafísico, procedente de la filosofía aristotélica, que designa las determinaciones de la sustancia que pueden cambiar permaneciendo esta. No significa un "accidente" como se usa en el lenguaje común, un incidente fortuito, normalmente dañino. Aristóteles hizo una distinción entre las propiedades esenciales y accidentales de una cosa. Tomás de Aquino y otros teólogos católicos han empleado los conceptos aristotélicos de sustancia y accidente al articular la teología de la Eucaristía, particularmente la transubstanciación del pan y el vino en cuerpo y sangre. En este ejemplo, las sustancias del pan y del vino desaparecen (son aniquiladas) y son sustituidas por las sustancias del cuerpo y sangre de Jesucristo. Además, permanecen los accidentes del pan y del vino (peso, color, sabor, textura, etc.) y, en cambio, los accidentes del cuerpo y sangre de Jesucristo no se hacen presentes. Sustancialmente hay carne y sangre pero con la apariencia de pan y vino. En la filosofía moderna, un accidente (o propiedad accidental) es la unión de dos conceptos: propiedad y contingencia. El no-esencialismo argumenta que cada propiedad es un accidente. El necesitarismo modal argumenta que todas las propiedades son esenciales y que ninguna propiedad es un accidente. (es)
  • Aristotelesen filosofiaren kontzeptu metafisikoa: subjektua desegin gabe agertu eta desagertzen dena; substantziaren zehaztapen egiazkoa baina ez esentziakoa. Logikan, subjektuaren ezaugarria da akzidentea; esentziazkoa edo esentziatik abiatzen ez den ezaugarria izendatzeko erabiltzen den kontzeptua. Porfirio filosofoak emandako substantziaren bost osagaietako bat da akzidentea. Gainerako laurak generoa, espeziea, desberdintasuna eta propietatea dira. (eu)
  • L'accident (grec ancien : συμβεβηκός, symbebèkos ; latin : accidens) est un concept de philosophie métaphysique qui désigne ce qui appartient à une substance de façon non nécessaire. Contrairement à la substance, l'accident n'existe pas par soi, mais dans un autre. Il est variable et peut cesser de se trouver dans une substance sans que la substance soit détruite pour autant. Central chez Aristote, le concept d'accident est largement repris, commenté et approfondi par les philosophes médiévaux. (fr)
  • Accidente (greco συμβεβηκός: symbebekòs, lat.:accidens = "che accade" nel tempo) è un termine filosofico, coniato da Aristotele nei Topici (I, 5, 102), che sta ad indicare ciò che appartiene a un ente in modo non sostanziale. L'accidente quindi è qualcosa di "aggiunto" alla cosa, ovvero non facente parte dell'essenza di quella cosa. In quanto opposto a sostanza, ed anche a essenza, si contrappone dialetticamente come un fatto del divenire e non inerente all'essere. Il termine ha subito una evoluzione semantica nel corso della storia della filosofia. (it)
  • Akcydens, przypadłość, cecha akcydentalna (łac. accidens) – wywodzące się z filozofii Arystotelesa pojęcie ontologiczne funkcjonujące przede wszystkim w metafizyce klasycznej (arystotelesowsko-tomistycznej), przeciwieństwo (cechy istotowej). Akcydens to taka cecha danej substancji, bez której pozostaje ona nadal tą samą substancją. Np. dla Sokratesa bycie uzdolnionym muzycznie czy łysym można uznać za cechę akcydentalną bycia Sokratesem, natomiast bycie racjonalnym czy bycie (nie bycie) zwierzęciem jest jego cechą istotową (atrybutem), tj. taką, bez której nie byłby już tym samym Sokratesem. (pl)
  • Acidente (gr. σνμβεβηχός; lat. accidens), em filosofia, pode ter os seguintes significados: 1. * uma determinação ou qualidade casual e fortuita que pode ou não pertencer a um sujeito determinado, ao ser completamente estranha à essência necessária (substância) deste ser 2. * aquilo que, casualmente, pertence a um objeto sem todavia fazer parte da sua essência 3. * uma determinação que, embora não pertencendo à essência de um sujeito determinado, está relacionada com a sua essência e deriva, necessariamente, de sua definição. 4. * qualquer determinação ou qualidade de um sujeito que pertença ou não à sua substância. (pt)
  • Het begrip accident, zoals gebruikt in de filosofie, is een attribuut dat al dan niet tot een subject behoort, zonder dat dit invloed heeft op de essentie van dit subject. (nl)
  • Accidens (av latin accidere) är en filosofisk term som betecknar egenskaper hos ett ting som inte är nödvändiga av tingets natur. Termen kommer från latinska översättningar av Aristoteles, och berör ontologiska beskrivningar av ting, och dess natur. Ett tings accidens kan anses stå i motsats till dess väsen eller substans, d.v.s. det som är en nödvändig del av ett tings vara, tinget i sig. (sv)
  • Акциденция (лат. accidentia — случайно появляющееся) — философский термин, введенный в его греческом варианте (греч. συμβεβηκός) Аристотелем и обозначающий случайное, почти всегда несущественное свойство вещи. В философии акциденция противопоставляется сущности (субстанции) и означает происшедшие от некоторого процесса случайности, свойства и назначения которых не принадлежат к постоянному, неизменному составу свойств сущности и могут поэтому в нём отсутствовать или изменяться, не препятствуя тому, чтобы сущность (вещь сама по себе) не переставала быть тем, что она есть. Термин «акциденция» имел важное значение в христианской философии, объясняя парадокс ответственности Бога за все происходящее на Земле. Как только Бог дал миру право на жизнь, то тот, начав самостоятельно существовать, получил новые, часто несущественные свойства. Тем самым миру и человечеству была дана свобода, а с ней и неопределенность, возможность выбора. В арабо-мусульманской философии акциденция выражается терминами «‘арад», «‘арид». На ранних этапах развития калама под арадом понимались количественные и качественные характеристики тела. Восточные перипатетики (фаласифа) термином арад обозначали девять Аристотелевых категорий, следующих за категорией «субстанция» (джаухар) — «количество», «качество», «отношение», «где?», «когда?», «положение», «обладание», «действие», «претерпевание действия». Кроме этого этим словом они обозначали одно из пяти «общих высказываний», среди которых «род», «вид», «различающий признак» и «собственный признак». На поздних этапах развития калама, когда эта наука смешалась с восточным перипатетизмом (фалсафа), одни и те же авторы употребляли термин арад во всех указанных значениях. Термин «акциденция» используют в издательском деле, в полиграфии и в книжной графике. Этим словом называют разовые, наиболее сложные работы, требующие специального подхода, навыков, оборудования и технологии, например создание художественных афиш, плакатов, эстампов. Отсюда так называемые акцидентные работы — создание дополнительных элементов оформления книги: рисованных виньеток, заставок, буквиц, бордюров (обобщённое название: политипажи). (ru)
  • Акциде́нція (лат. accidens — випадковість) — випадкова, минуща, тимчасова, неістотна властивість. (uk)
dbo:wikiPageID
  • 741128 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 7126 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1072820466 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Das Akzidens (von lat. accidens; Plural: Akzidentien), auch manchmal Akzidenz, bezeichnet das nicht Wesentliche (das nicht Essentielle), das sich Verändernde, das Zufällige (griech. symbebêkos) im Gegensatz zur Substanz. Akzidentiell sind hierbei alle der Substanz anhaftenden, ihr jedoch nicht wesentlichen oder notwendigen Bestimmungen. (de)
  • En filozofio, akcidenco estas atributo, kiu povas aŭ ne aparteni al subjekto, sen influi ĝian esencon. Ĝi ne signifas la samon kiel "akcidento" kiel uzata en komuna parolado, hazarda incidento, normale malutila. En PIV akcidenco estas "eco de fenomeno, kiu ne estas esenca, sed troviĝas ĉe ĝi nur hazarde, kontingence". En moderna filozofio, akcidenco (aŭ akcidenca posedaĵo) estas la kuniĝo de du konceptoj: posedaĵo kaj kontingenco. argumentas, ke ĉiu posedaĵo estas akcidenco. Modala argumentas, ke ĉiuj posedaĵoj estas esencaj kaj neniu posedaĵo estas akcidenco. (eo)
  • Aristotelesen filosofiaren kontzeptu metafisikoa: subjektua desegin gabe agertu eta desagertzen dena; substantziaren zehaztapen egiazkoa baina ez esentziakoa. Logikan, subjektuaren ezaugarria da akzidentea; esentziazkoa edo esentziatik abiatzen ez den ezaugarria izendatzeko erabiltzen den kontzeptua. Porfirio filosofoak emandako substantziaren bost osagaietako bat da akzidentea. Gainerako laurak generoa, espeziea, desberdintasuna eta propietatea dira. (eu)
  • L'accident (grec ancien : συμβεβηκός, symbebèkos ; latin : accidens) est un concept de philosophie métaphysique qui désigne ce qui appartient à une substance de façon non nécessaire. Contrairement à la substance, l'accident n'existe pas par soi, mais dans un autre. Il est variable et peut cesser de se trouver dans une substance sans que la substance soit détruite pour autant. Central chez Aristote, le concept d'accident est largement repris, commenté et approfondi par les philosophes médiévaux. (fr)
  • Accidente (greco συμβεβηκός: symbebekòs, lat.:accidens = "che accade" nel tempo) è un termine filosofico, coniato da Aristotele nei Topici (I, 5, 102), che sta ad indicare ciò che appartiene a un ente in modo non sostanziale. L'accidente quindi è qualcosa di "aggiunto" alla cosa, ovvero non facente parte dell'essenza di quella cosa. In quanto opposto a sostanza, ed anche a essenza, si contrappone dialetticamente come un fatto del divenire e non inerente all'essere. Il termine ha subito una evoluzione semantica nel corso della storia della filosofia. (it)
  • Akcydens, przypadłość, cecha akcydentalna (łac. accidens) – wywodzące się z filozofii Arystotelesa pojęcie ontologiczne funkcjonujące przede wszystkim w metafizyce klasycznej (arystotelesowsko-tomistycznej), przeciwieństwo (cechy istotowej). Akcydens to taka cecha danej substancji, bez której pozostaje ona nadal tą samą substancją. Np. dla Sokratesa bycie uzdolnionym muzycznie czy łysym można uznać za cechę akcydentalną bycia Sokratesem, natomiast bycie racjonalnym czy bycie (nie bycie) zwierzęciem jest jego cechą istotową (atrybutem), tj. taką, bez której nie byłby już tym samym Sokratesem. (pl)
  • Acidente (gr. σνμβεβηχός; lat. accidens), em filosofia, pode ter os seguintes significados: 1. * uma determinação ou qualidade casual e fortuita que pode ou não pertencer a um sujeito determinado, ao ser completamente estranha à essência necessária (substância) deste ser 2. * aquilo que, casualmente, pertence a um objeto sem todavia fazer parte da sua essência 3. * uma determinação que, embora não pertencendo à essência de um sujeito determinado, está relacionada com a sua essência e deriva, necessariamente, de sua definição. 4. * qualquer determinação ou qualidade de um sujeito que pertença ou não à sua substância. (pt)
  • Het begrip accident, zoals gebruikt in de filosofie, is een attribuut dat al dan niet tot een subject behoort, zonder dat dit invloed heeft op de essentie van dit subject. (nl)
  • Accidens (av latin accidere) är en filosofisk term som betecknar egenskaper hos ett ting som inte är nödvändiga av tingets natur. Termen kommer från latinska översättningar av Aristoteles, och berör ontologiska beskrivningar av ting, och dess natur. Ett tings accidens kan anses stå i motsats till dess väsen eller substans, d.v.s. det som är en nödvändig del av ett tings vara, tinget i sig. (sv)
  • Акциде́нція (лат. accidens — випадковість) — випадкова, минуща, тимчасова, неістотна властивість. (uk)
  • Případek čili akcident nebo akcidens (z latinského accidere udát se, uskutečnit se) je filozofický pojem, který označuje kontingentní, proměnné, nepodstatné a náhodné vlastnosti jsoucna, které je možné abstrahovat, aniž by došlo ke změně podstaty jsoucna. V dějinách filozofie má tento pojem původ v teorii a pojmosloví Aristotelově a scholastiky, zvláště jejího nejvýznamnějšího představitele, Tomáše Akvinského. Tomáš Akvinský rozlišuje dva druhy případků: (cs)
  • An accident (Greek συμβεβηκός), in metaphysics and philosophy, is a property that the entity or substance has contingently, without which the substance can still retain its identity. An accident does not affect its essence. It does not mean an "accident" as used in common speech, a chance incident, normally harmful. Examples of accidents are color, taste, movement, and stagnation. Accident is contrasted with essence: a designation for the property or set of properties that make an entity or substance what it fundamentally is, and which it has by necessity, and without which it loses its identity. (en)
  • Accidente (del griego: συμβεβηκός, symbebekós, ‘contingencia’) en filosofía, es un atributo que puede pertenecer o no a un sujeto, sin afectar su esencia.​ Es un concepto metafísico, procedente de la filosofía aristotélica, que designa las determinaciones de la sustancia que pueden cambiar permaneciendo esta. No significa un "accidente" como se usa en el lenguaje común, un incidente fortuito, normalmente dañino. (es)
  • Акциденция (лат. accidentia — случайно появляющееся) — философский термин, введенный в его греческом варианте (греч. συμβεβηκός) Аристотелем и обозначающий случайное, почти всегда несущественное свойство вещи. В философии акциденция противопоставляется сущности (субстанции) и означает происшедшие от некоторого процесса случайности, свойства и назначения которых не принадлежат к постоянному, неизменному составу свойств сущности и могут поэтому в нём отсутствовать или изменяться, не препятствуя тому, чтобы сущность (вещь сама по себе) не переставала быть тем, что она есть. (ru)
rdfs:label
  • عرض (منطق) (ar)
  • Případek (cs)
  • Accident (filosofia) (ca)
  • Accident (philosophy) (en)
  • Akzidens (Philosophie) (de)
  • Akcidenco (eo)
  • Accidente (filosofía) (es)
  • Akzidente (filosofia) (eu)
  • Accident (philosophie) (fr)
  • Accidente (filosofia) (it)
  • Accident (filosofie) (nl)
  • Przypadłość (pl)
  • Acidente (filosofia) (pt)
  • Акциденция (ru)
  • Accidens (sv)
  • Акциденція (uk)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License