Baron Samuel von Pufendorf (January 8, 1632 – October 13, 1694) was a German jurist, political philosopher, economist, statesman, and historian. His name was just Samuel Pufendorf until he was ennobled in 1684; he was made a Freiherr a few months before his death in 1694. Among his achievements are his commentaries and revisions of the natural law theories of Thomas Hobbes and Hugo Grotius.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Samuel Freiherr von Pufendorf war ein deutscher Naturrechtsphilosoph, Historiker sowie Natur- und Völkerrechtslehrer am Beginn des Zeitalters der Aufklärung.
  • Baron Samuel von Pufendorf (January 8, 1632 – October 13, 1694) was a German jurist, political philosopher, economist, statesman, and historian. His name was just Samuel Pufendorf until he was ennobled in 1684; he was made a Freiherr a few months before his death in 1694. Among his achievements are his commentaries and revisions of the natural law theories of Thomas Hobbes and Hugo Grotius.
  • Samuel Freiherr von Pufendorf fue un jurista e historiador alemán. Hijo de un pastor protestante. Estudió Teología y Derecho en Leipzig (1654) y Filosofía y Matemáticas en Jena (1657). Trabajó en la embajada de Suecia en Copenhague (1659), pasando después a La Haya (1660), y a continuación a Heidelberg, en cuya Universidad fue el primer titular de la primera cátedra universitaria de Derecho natural y de gentes. Continuó su enseñanza, desde 1670, en la Universidad de Lund (Suecia). Desde 1673 se dedicó exclusivamente a la investigación y a la política, como historiador y consejero de Estado, primero en Suecia y después en Alemania, al servicio del elector de Brandeburgo, desde 1686. En 1694 volvió a Suecia, a recibir el título nobiliario de barón. Pufendorf tiene más importancia en la historia del pensamiento occidental como jurisconsulto que como historiador. Su nombre está unido a la iniciación del proceso antiteológico de la jurisprudencia occidental, por haber consumado el divorcio entre el derecho y la moral, asignando a aquél el fuero externo y a ésta el interno. Sus obras fundamentales son: Elementa iurisprudentiae universales (1660) De statu imperii germanice, publicada bajo seudónimo de Severino de Mozambano (1667) De iure naturae et gentium, primer libro que lleva el título de derecho natural, escrito y publicado en Lund (1672) a sugerencia del obispo de Boineburgo De officio hominis et civis iuxta legem naturalem (1673) Dissertationes academicae selectiores (1675) Historische und politische Beschreibung der geistlichen Monarchie des Papstes (1679) Einleitung zur Geschichte der vornehmsten Staaten Europas (1682) Georgii Castriotae Scanderbergi historia (1684) Commentaria de rebus suecicis (1685) De habitu religionis christianae ad vitam civilem (1687) De rebus gestes Frederici-Wilhelmi, electoras brandeburgici, y Ius feciale divinum (1695) De rebus a Carolo Gustavo Sueciae rege (1696) De rebus gestis Frederici III electores, postea regis (1784) De foederibus inter Sueciam et Galliam (1786)
  • Paroni Samuel von Pufendorf oli saksalainen juristi, poliittinen filosofi, taloustieteilijä, valtiomies ja historioitsija. Hänet aateloitiin vuonna 1684 ja hänestä tuli paroni muutamia kuukausia ennen kuolemaansa vuonna 1694. Hänen saavutuksiinsa lukeutuvat Thomas Hobbesin ja Hugo Grotiuksen poliitisten teorioiden kommentointi ja muokkaaminen.
  • Figlio di un pastore protestante, nel 1650 iniziò gli studi di teologia a Lipsia, nel 1656 a si trasferì a Jena, attratto dalla filosofia. Nel 1658, su interessamento del fratello, diplomatico, divenne precettore dell'ambasciatore svedese in Danimarca. Lì venne però imprigionato a causa della guerra in corso tra danesi e svedesi, e, durante la sua reclusione, scrisse gli Elementorum Jurisprudentiæ Universalis Libri Duo in cui, attratto dalla filosofia politica, espose alcune sue riflessioni circa le tesi di Ugo Grozio e Thomas Hobbes. Venne convinto da alcuni suoi estimatori a pubblicare il lavoro nel 1660. L'anno successivo, sulla scia del clamore suscitato dall'opera, fu invitato a tenere la prima cattedra di "diritto naturale e delle genti" a Heidelberg. Per la prima volta questa divenne una disciplina autonoma rispetto alla filosofia morale e alla teologia naturale. Con lo pseudonimo di Severino di Monzambano pubblicò nel 1667 il De Statu Imperii Germanici Liber Unus, in cui sostenne che: « l'impero germanico è una "forma irregolare" perché la sovranità non è unitaria, e che questa sua non omogeneità rappresenta una costante minaccia alla struttura e alla solidità dello Stato. » A causa del clamore suscitato anche da quest'opera, ritenne opportuno accettare la cattedra di diritto naturale all'Università di Lund. A questa, come ad altre opere del giurista sassone, risponderà polemicamente Gottfried Wilhelm von Leibniz, tra i maggiori critici di Pufendorf, in diversi scritti e opuscoli, in particolare nel De Jure Suprematus ac Legationis Principum Germaniæ (1677; sotto lo pseudonimo di Cesarino Fürstenerio), e nel In Severinum de Monzabano. In questi anni prese forma il suo capolavoro De Jure Naturæ et Gentium Libri Octo, dove discute e rielabora le tematiche giusnaturalistiche. L'anno dopo scrisse il compendio De Officio Hominis et Civis juxta Legem Naturalem Libri Duo; quest'opera avrà successo nell'intera Europa per tutto il secolo seguente, e fu utilizzata come manuale nelle facoltà di diritto delle università. Costretto a lasciare la città di Lund nel 1676 a causa delle lunghe discussioni teologico-giuridiche che attaccavano i suoi scritti, a Stoccolma ricoprì la carica di storiografo del re, Segretario di Stato e Consigliere Segreto, il che gli permise di mettere in pratica le sue nozioni giuridiche in politica estera. Grazie a queste posizioni viaggiò moltissimo attraverso l'Europa e scrisse nel 1687 il De Habitu Religionis Cristianæ ad Vitam Civilem, in cui sostenne che la religione cristiana, se intesa nel modo corretto, fosse la religione più adatta a rafforzare l'attività dello Stato. Nel 1694 morì a Berlino. Teorie rilevanti del suo pensiero sono: riduzione del diritto ad unità concettuale: si tratta di una teoria più soggettivistica del diritto, ossia diritto come comando scaturente dalla ragione dell'uomo in quanto tale e non oggettivistica, nel senso di un diritto che sorge dalla natura delle cose. Per Pufendorf il diritto è un comando che un superiore emette nei confronti di un subiectus, trattasi di Dio nel caso della legge di natura o del Re, nel caso della legge positiva. La sanzione è ciò che rende il comando dell'autorità efficace, la sanzione serve a discriminare le zone di diritto, dalle zone non disciplinate dal diritto, quelle zone, cioè, costituite da un'isola di libertà che consta di azioni non esplicitamente vietate. (teoria volontaristica e non naturalistica del diritto) separazione tra giurisprudenza e teologia morale: le distinzioni fra legge morale e diritto attengono a tre diversi profili. Sotto il profilo della conoscenza, il diritto è conoscibile mediante ragione, il diritto divino invece mediante rivelazione. Sotto il profilo del fine, il diritto ha come fine la vita terrena, quello divino riguarda la vita ultraterrena. Infine da un punto di vista dell'oggetto, il diritto riguarda le azioni esterne, la legge morale invece le azioni interne. Si perviene così a una laicizzazione del diritto verso la libertà di coscienza e di religione, distinguendo l'ambito religioso da quello giuridico. Si pone inoltre indirettamente al legislatore un limite per gli ambiti da disciplinare, dovranno perciò essere esclusi quegli ambiti che si riferiscono alle azioni interne o comunque quelle azioni che non si riverberano su atti esterni. dottrina penalistica: Pufendorf si riallaccia a Hobbes, nel dire che la pena è un patimento comminato a causa di un male inflitto. Le venature utilitariste e non proporzionaliste determinano nel suo pensiero il ritenere che la pena deve superare il vantaggio ottenuto dal male commesso, deve essere stabilita dal sovrano con legge precedente il fatto (nullum crimen sine lege e nulla poena sine lege) e resa nota e infine il giudice può arbitrariamente determinare qualità e quantità della pena, secondo le esigenze particolari di esemplarità della punizione o altre esigenze politiche.
  • ファイル:Samuel von Pufendorf. jpg ザミュエル・フォン・プーフェンドルフ ザミュエル・フォン・プーフェンドルフ(Samuel von Pufendorf、1632年1月8日 - 1694年10月13日)はドイツの法学者。 ウェストファリア条約で各ラントの諸侯権が確立すると、普遍的な「書かれた理性」たるローマ法はその権威を失墜し、新たな「理性法」が要求された。この要求に対し、プーフェンドルフは世俗的自然法論を展開した。 彼はトマス・ホッブズと同様に「自己保存本能」を出発点としたが、人間の無力さゆえに他人の助力を要するとして、「自然状態」は家族結合のような社会関係であるとし、完全な闘争状態を否定した。しかし、この自然状態が宗教的な内面の良心に依るだけでは不安定であり、それゆえに社会契約によって国家を形成し、その権力によって平和と安全…国民の福祉を実現するべきであると説いた。 このような自然法論は、人間の本性から論証していくという点でグロティウス自然法論の世俗化をもたらし、三十年戦争後の皇帝権・教皇権衰退の下で、諸侯に有利な国家論を基礎付けるに至った。 プーフェンドルフの見解はサムエル・シュトリクにより、「パンデクテンの現代的慣用」の名の下に、司法実務に根付いた。
  • Samuel von Pufendorf was een Duitse rechtsfilosoof, politiek denker en historicus. Hij werd geboren in Saksen, studeerde theologie in Leipzig en rechten te Jena. In 1658 ging hij naar Kopenhagen, waar hij in de Zweeds-Deense Oorlog verwikkeld raakte en acht maanden werd opgesloten. In 1661 werd hij professor in het natuur- en volkenrecht aan de Universiteit van Heidelberg, de eerste leerstoel in die discipline in de Duitse landen. In 1668 ging hij naar Lund in Zweden, en in 1677 naar Stockholm. In 1684 werd hij in de adelstand verheven. In 1688 ging hij naar Berlijn, waar hij zes jaar later zou sterven.
  • Samuel von Pufendorf var en tysk jurist, naturrettsfilosof og historiker. Han studerte fra 1645 teologi i Leipzig, men slo snart over mot jusen, fra 1656 ved Friedrich-Schiller-Universität Jena. Her fokuserte han særlig på rettslærens etiske innhold. Snart fikk han derimot stilling som huslærer for den svenske arvingen, men ble en stund trukket til Holland og Heidelberg. Pufendorf fikk i 1668 et professorat ved Lunds universitet i Sverige, og fra 1677 en stilling i Stockholm. Fra disse lærestolene forfattet han noen av sine filosofiske hovedverk. I tillegg fikk han ansvar for historieprosjekter og embetsoppgaver direkte under den svenske kongen. De siste seks årene av sitt liv oppholdt han seg skiftevis i Tyskland og Sverige. Pufendorf er blant de største tidlige tenkerne som innledte Opplysningstiden. For Pufendorff hvilte statssystemet på naturlige lover og tilbøyeligheter i mennesket - såkalt naturrett - og moralsk skille mellom rett og galt var viktig i statsstyret. Pufendorf utøvde stor innflytelse i sin samtid, sammen med sin hollandske samtidige Hugo Grotius. Disse to var 1600-tallets fremste retts- og moralfilosofer og var tidlige talsmenn for universelle moralske og naturlige lovmessigheter og menneskerettigheter. Sammen med den skotske moralfilosofen Francis Hutcheson utøvde Pufendorf og Grotius' naturrettslige tenking meget stor innflytelse på Adam Smith. Som Hutcheson og Smith mente også Pufendorf at mennesket strebet etter sitt eget beste, men likevel er avhengig av andre for å klare seg. Mennesket er et sosialt vesen, og naturlovene angir hvordan mennesket skal opptre overfor andre i samfunnet. Sosiale og samfunnsbyggende handlinger er i overensstemmelse med naturloven, og den naturlige lov lar seg bare «genom förnuftets ljus utletas». Pufendorf mente at naturloven er dypt rotfestet i alle mennesker, en tenking som Hutcheson også forfektet og som Adam Smith senere tilla visse menneskelige tilbøyeligheter til økonomisk atferd. Allerede Pufendorf mente at en rekke økonomiske relasjoner mellom mennesker fulgte naturens lover, slikt som kjøp, salg, lån, kollektiv finansiering, m.m.
  • Samuel von Pufendorf – niemiecki teoretyk prawa i historyk. W 1662 został profesorem uniwersytetu w Heidelbergu. W 1671 przeniósł się do Szwecji, został profesorem uniwersytetu w Lund i oficjalnym historiografem szwedzkim. Po powrocie do Niemiec został historiografem Brandenburgii. Był jednym z twórców prawa międzynarodowego i teorii prawa natury. Wprowadził też do języka nauki termin kultura na oznaczenie wszelkich wynalazków wprowadzonych przez człowieka. Korespondował z nim min. Ezechiel von Spanheim pruski uczony i ambasador w Londynie. Po jego śmierci nadwornym historiografem został hugenota Charles Ancillon (1659-1715).
  • Samuel Pufendorf (8 de janeiro de 1632 - 13 de outubro de 1694) foi um jurista alemão. Ao tornar-se nobre, em 1684, seu nome passou a ser Samuel von Pufendorf; elevado a barão poucos meses antes de sua morte, em 1694. No campo do direito público, Puffendorf ensina que a vontade do Estado é a soma das vontades individuais que o constituem e que tal associação explica o Estado. Nesta concepção a priori, Pufendorf demonstra ser um precursor de Jean-Jacques Rousseau e do "contrato social". Pufendorf defende a noção de que o direito internacional não está restrito à cristandade mas constitui um elo comum a todas as nações, pois todas elas formam a humanidade. Pufendorf é um teórico da guerra justa. As suas obras são adoptadas em muitas cadeiras de Dtº Natural, mas a leitura do Dtº Natural procura destacá-lo daquilo que é em geral a Ética – Construção de um sistema de Dtº Natural, que é diferente da Ética. A concepção de Estado é também inovadora para a época: visão na sua relação com a sociedade, que mais tarde é classificada como transpersonalismo. A visão transpersonalista traz que o Estado é um ente moral. Processo de divisão entre Estado e as pessoas que corporalizam esse Estado – pessoa física do soberano. Isto, porque até aqui falar de Estado e de soberano era a mesma coisa. Portanto, aqui o Estado é separado das pessoas físicas. Outra novidade igualmente importante respeita à soberania, em que Puffendorf subscreve a ideia de que a soberania não se cria na sociedade, não é criada por ninguém; quando muito, institui-se. Ideia de que o Estado é muito mais, e sobretudo distinto da soma das vontades individuais, isto é, mesmo numa perspectiva do Estado com base em contrato social, o que emerge, desse acordo de vontades, é mais do que a soma dessas vontades
  • Fil:Samuel von Pufendorf. jpg Samuel von Pufendorf på ett samtida kopparstick. Samuel von Pufendorf, född den 8 januari 1632 i Dorfchemnitz i Sachsen, död den 26 oktober 1694 i Berlin, var en tysk historiker, svensk friherre och politisk teoretiker, känd för sina teorier om naturrätten och folkrätten.
  • Самуэль фон Пуфендорф — знаменитый немецкий юрист-международник, историк, философ.
  • Samuel von Pufendorf est un juriste et philosophe allemand du droit naturel, né le 8 janvier 1632, mort le 13 octobre 1694. Il est connu pour avoir développé des conceptions originales de la société naturelle, de la loi naturelle, du pouvoir souverain et du double contrat. Pufendorf est un des grands maîtres de l’école du droit naturel. Jean-Jacques Rousseau fut influencé par les traductions annotées de Jean Barbeyrac. Il est l’un des inspirateurs des principes de la Constitution américaine de 1787 (d'après le lien sur l'anthropologie).
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Samuel Freiherr von Pufendorf war ein deutscher Naturrechtsphilosoph, Historiker sowie Natur- und Völkerrechtslehrer am Beginn des Zeitalters der Aufklärung.
  • Baron Samuel von Pufendorf (January 8, 1632 – October 13, 1694) was a German jurist, political philosopher, economist, statesman, and historian. His name was just Samuel Pufendorf until he was ennobled in 1684; he was made a Freiherr a few months before his death in 1694. Among his achievements are his commentaries and revisions of the natural law theories of Thomas Hobbes and Hugo Grotius.
  • Paroni Samuel von Pufendorf oli saksalainen juristi, poliittinen filosofi, taloustieteilijä, valtiomies ja historioitsija. Hänet aateloitiin vuonna 1684 ja hänestä tuli paroni muutamia kuukausia ennen kuolemaansa vuonna 1694. Hänen saavutuksiinsa lukeutuvat Thomas Hobbesin ja Hugo Grotiuksen poliitisten teorioiden kommentointi ja muokkaaminen.
  • Fil:Samuel von Pufendorf. jpg Samuel von Pufendorf på ett samtida kopparstick. Samuel von Pufendorf, född den 8 januari 1632 i Dorfchemnitz i Sachsen, död den 26 oktober 1694 i Berlin, var en tysk historiker, svensk friherre och politisk teoretiker, känd för sina teorier om naturrätten och folkrätten.
  • Самуэль фон Пуфендорф — знаменитый немецкий юрист-международник, историк, философ.
  • Samuel Freiherr von Pufendorf fue un jurista e historiador alemán. Hijo de un pastor protestante. Estudió Teología y Derecho en Leipzig (1654) y Filosofía y Matemáticas en Jena (1657). Trabajó en la embajada de Suecia en Copenhague (1659), pasando después a La Haya (1660), y a continuación a Heidelberg, en cuya Universidad fue el primer titular de la primera cátedra universitaria de Derecho natural y de gentes. Continuó su enseñanza, desde 1670, en la Universidad de Lund (Suecia).
  • Figlio di un pastore protestante, nel 1650 iniziò gli studi di teologia a Lipsia, nel 1656 a si trasferì a Jena, attratto dalla filosofia. Nel 1658, su interessamento del fratello, diplomatico, divenne precettore dell'ambasciatore svedese in Danimarca.
  • ファイル:Samuel von Pufendorf.
  • Samuel von Pufendorf was een Duitse rechtsfilosoof, politiek denker en historicus. Hij werd geboren in Saksen, studeerde theologie in Leipzig en rechten te Jena. In 1658 ging hij naar Kopenhagen, waar hij in de Zweeds-Deense Oorlog verwikkeld raakte en acht maanden werd opgesloten. In 1661 werd hij professor in het natuur- en volkenrecht aan de Universiteit van Heidelberg, de eerste leerstoel in die discipline in de Duitse landen. In 1668 ging hij naar Lund in Zweden, en in 1677 naar Stockholm.
  • Samuel von Pufendorf var en tysk jurist, naturrettsfilosof og historiker. Han studerte fra 1645 teologi i Leipzig, men slo snart over mot jusen, fra 1656 ved Friedrich-Schiller-Universität Jena. Her fokuserte han særlig på rettslærens etiske innhold. Snart fikk han derimot stilling som huslærer for den svenske arvingen, men ble en stund trukket til Holland og Heidelberg. Pufendorf fikk i 1668 et professorat ved Lunds universitet i Sverige, og fra 1677 en stilling i Stockholm.
  • Samuel von Pufendorf – niemiecki teoretyk prawa i historyk. W 1662 został profesorem uniwersytetu w Heidelbergu. W 1671 przeniósł się do Szwecji, został profesorem uniwersytetu w Lund i oficjalnym historiografem szwedzkim. Po powrocie do Niemiec został historiografem Brandenburgii. Był jednym z twórców prawa międzynarodowego i teorii prawa natury. Wprowadził też do języka nauki termin kultura na oznaczenie wszelkich wynalazków wprowadzonych przez człowieka. Korespondował z nim min.
  • Samuel Pufendorf (8 de janeiro de 1632 - 13 de outubro de 1694) foi um jurista alemão. Ao tornar-se nobre, em 1684, seu nome passou a ser Samuel von Pufendorf; elevado a barão poucos meses antes de sua morte, em 1694. No campo do direito público, Puffendorf ensina que a vontade do Estado é a soma das vontades individuais que o constituem e que tal associação explica o Estado. Nesta concepção a priori, Pufendorf demonstra ser um precursor de Jean-Jacques Rousseau e do "contrato social".
  • Samuel von Pufendorf est un juriste et philosophe allemand du droit naturel, né le 8 janvier 1632, mort le 13 octobre 1694. Il est connu pour avoir développé des conceptions originales de la société naturelle, de la loi naturelle, du pouvoir souverain et du double contrat. Pufendorf est un des grands maîtres de l’école du droit naturel. Jean-Jacques Rousseau fut influencé par les traductions annotées de Jean Barbeyrac.
rdfs:label
  • Samuel von Pufendorf
  • Samuel von Pufendorf
  • Samuel Pufendorf
  • Samuel Pufendorf
  • Samuel von Pufendorf
  • Samuel Pufendorf
  • Samuel von Pufendorf
  • ザミュエル・フォン・プーフェンドルフ
  • Samuel von Pufendorf
  • Samuel von Pufendorf
  • Samuel Pufendorf
  • Samuel von Pufendorf
  • Пуфендорф, Самуэль фон
owl:sameAs
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:influenced of
is dbpedia-owl:influencedBy of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:influenced of
is dbpprop:influences of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of