About: Privatdozent

An Entity of Type: university, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Privatdocento aŭ libera docento estas privata docento, kiu ricevis permeson fari kurson en universitato kaj estis frue salajrata nur de la kursanoj mem. Hodiaŭ estas en Svisujo unua grado de docento en universitato. (germane: Titularprofesssor) estas ebla grado post 6 jaroj de instruado kiel privatdocento en medicina fakulto kun (14) horoj(n) de instruado laŭ "§19". La privatdocenta ricevas la - ("vorto en latina lingvo") - ""(-n), la rajton kaj la devon (de) fari kursojn pro studentoj en universitato laŭ plano.

Property Value
dbo:abstract
  • Ο Υφηγητής (αντίστοιχος προς το γερμανικό Privatdozent) είναι ανώτατος ακαδημαϊκός-πανεπιστημιακός τίτλος σπουδών, αμέσως πριν τον τίτλο του καθηγητή. Στην Ελλάδα, ο τίτλος ήταν σε ισχύ από το 1954 μέχρι το 1982 και απονεμόταν σε διδάκτορες ύστερα από εκπόνηση διατριβής "επί υφηγεσία" εγκεκριμένη από πανεπιστημιακή επιτροπή. Ο τίτλος των υφηγητών αντιστοιχούσε σε συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο (τομέα πανεπιστημιακού τμήματος), όπως για παράδειγμα Υφηγητής Αστικού Δικαίου σε αντιδιαστολή με το διδακτορικό τίτλο με ευρύ γνωστικό αντικείμενο (πανεπιστημιακού τμήματος), όπως για παράδειγμα Διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών. Συχνά, οι υφηγητές διορίζονταν σε πανεπιστημιακή θέση ως "Εντεταλμένοι Υφηγητές". Μετά την κατάργηση των πανεπιστημιακών εδρών και την αναδιάρθρωση των πανεπιστημιακών βαθμίδων με το Νόμο-Πλαίσιο 1268/1982, οι υφηγητές υπέβαλλαν αιτήσεις για να ενταχθούν στη νέα βαθμίδα των Επίκουρων Καθηγητών. (el)
  • Privatdocento aŭ libera docento estas privata docento, kiu ricevis permeson fari kurson en universitato kaj estis frue salajrata nur de la kursanoj mem. Hodiaŭ estas en Svisujo unua grado de docento en universitato. (germane: Titularprofesssor) estas ebla grado post 6 jaroj de instruado kiel privatdocento en medicina fakulto kun (14) horoj(n) de instruado laŭ "§19". La privatdocenta ricevas la - ("vorto en latina lingvo") - ""(-n), la rajton kaj la devon (de) fari kursojn pro studentoj en universitato laŭ plano. (eo)
  • Profesor asociado o Privatdozent (abreviado como PD o Priv.-Doz.) es el mayor título profesional conferido por algunas universidades europeas, especialmente en los países de habla alemana, a una persona que implica ciertas capacidades para poder enseñar de manera independiente. En su uso actual, el título indica que el titular tiene permiso para enseñar y supervisar a los estudiantes de grado o de doctorado en la universidad pero sin la titularidad de una cátedra.​ y la calificación para ser nombrado profesor titular.​ El título no está vinculado necesariamente a un puesto asalariado, pero puede suponer una obligación nominal para dar clases en la institución que confiere. (es)
  • Privat-docent (en allemand : Privatdozent) est depuis le XIXe siècle un titre universitaire de tradition allemande en Europe. Il désigne des enseignants qui ont écrit une habilitation universitaire, mais qui n'ont pas (encore) reçu une chaire d'enseignement ou de recherche. Pour cette raison, le Privatdozent ne recevait aucune rémunération de la part du gouvernement. Cependant, c'était un passage obligé pour obtenir une chaire. Le titre de privat-docent fut institué en Prusse vers 1810, il ne deviendra courant qu'à partir de 1860. Ce titre académique existe en Allemagne, Autriche, Suisse. Le privat-docent est autorisé à donner, outre les cours particuliers, des conférences à l'université, par le privilège de venia legendi (« permission de donner un cours »). En Suisse, le droit de venia legendi est accordé pour une durée de trois ans, reconductible. Dans d'autres pays, on utilise le terme docent/dosent/dozent/доцент en Bosnie-Herzégovine, en Bulgarie, en Croatie, au Danemark, en Estonie, en Finlande, en Hongrie, en Lituanie, en Macédoine du Nord, en Norvège, en Pologne, en République tchèque, en Roumanie, en Russie, en Serbie, en Slovaquie, en Slovénie, en Suède, en Turquie, en Ukraine, etc. (fr)
  • Privatdozent (untuk pria) atau Privatdozentin (untuk wanita), disingkat PD, P.D. atau Priv.-Doz., adalah gelar akademis yang diberikan di beberapa universitas Eropa, terutama di Jerman - kepada seseorang yang memiliki kualifikasi formal tertentu yang menunjukkan kemampuan (facultas docendi) dan izin untuk mengajar mata kuliah yang ditunjuk di level tertinggi. Untuk bisa diberi gelar Priv.-Doz. oleh Universitas, seseorang harus memenuhi kriteria yang ditetapkan oleh Universitas, biasanya membutuhkan keunggulan yang menonjol dalam hal penelitian, pengajaran, dan pendidikan lebih lanjut. Saat ini, gelar privatdozent menunjukkan bahwa pemegang gelar tersebut telah menyelesaikan , sehingga diberikan izin untuk mengajar dan menguji mahasiswa secara mandiri tanpa harus memiliki jabatan guru besar. (in)
  • 私講師(しこうし、ドイツ語: Privatdozent)とは、ドイツの高等教育機関 (Hochschule) において、教授職にはついていないが、教授資格(Lehrbefähigung)をもちつつ(habilitiert(これは、 (Habilitationsschrift) を書き、審査に合格したということである))、教育活動を行う権利(Lehrbefugnis)と義務を与えられた者をいう。教授職への一階梯とも考えられている。「Priv.-Doz.」「PD」などと略される。 現在、日本で博士研究員(ポスドク)を指してPDとするが、ドイツのPDはこれとは異なり、博士号のDr.に加えて称号として用いられる。19世紀のドイツでは、講義を選んで聴講する学生から講義代をもらうシステムだったため、人気がなければ無収入となった。この項目の日本語訳は、Privatを「私」、Dozentを「講師」と直訳したもので、日本人が訳語だけを見てもなんのことかわからない、いわゆるの最たる例である。日本語の「講師」の多義性(講義する人を指すのか大学の職名を指すのか不明。ドイツの大学に「Dozent」という職名はない。)も、わかりにくくしている要因である。ならば「教授」となろうが、日本の「教授」が職名であるのに対し、ドイツでは「」は称号である。Privatdozentの称号を持つ者の中でも、資格と職名とそれに伴う給与体系が様々に異なる。自分の講座(Lehrstuhl)を持つ「主任教授」(Lehrstuhlinhaber)に対して「資格教授」とする訳語もある。 (ja)
  • Privatdozent – termin oznaczający w krajach niemieckojęzycznych specyficzną pozycję , który po uzyskaniu stopnia doktora uzyskał habilitację i wykłada na uczelni wyższej nie będąc jej etatowym pracownikiem. Privatdozent utrzymuje się z czesnego wnoszonego przez studiujących. Instytucja Privatdozentów pojawiła się w Prusach na początku XIX wieku. Uzyskanie habilitacji obejmuje dwie części składowe: * kolokwium habilitacyjne – rodzaj dyskusji odbywającej się w radzie wydziału wyższej uczelni, zazwyczaj na temat bądź to rozprawy habilitacyjnej bądź innych zagadnień związanych z tematyką rozprawy; * wygłoszenie wykładu dla audytorium złożonego z członków wyżej wymienionej rady wydziału. Przejście kandydata przez oba te etapy daje mu tzw. venia legendi (inaczej: venia docendi), czyli prawo i obowiązek wykładania na wyższej uczelni oraz prawo ubiegania się o zatrudnienie w charakterze profesora. W krajach o niemiecko-austriackiej tradycji uniwersyteckiej osób, które uzyskały habilitację jest zawsze więcej niż wolnych katedr uniwersyteckich (na uniwersytetach niemieckich jest niewielu profesorów; mają oni bardzo wysoką pensję oraz pozycję społeczną i akademicką). Właśnie dlatego w środowisku naukowym tych krajów funkcjonuje grupa osób określanych mianem privatdozent. Ich status naukowy pozwala im prowadzić wykłady na uniwersytecie (uczelnia nie może im tego zabronić, ale nie musi za te wykłady płacić). Co więcej privatdozenci muszą corocznie prowadzić przynajmniej jeden wykład uniwersytecki, by zachować venia legendi. Stanowisko to nie istnieje w krajach o anglo-amerykańskiej tradycji uniwersyteckiej. W Polsce instytucja ta również nie istnieje, jednak w pewnej mierze jej odpowiednikiem było stanowisko docenta. Na stanowisku tym zatrudniane były osoby posiadające stopień naukowy doktora habilitowanego. Obecnie osoby takie zatrudniane są na stanowisku profesora nadzwyczajnego, aczkolwiek nie dzieje się tak automatycznie i doktorzy habilitowani mogą być zatrudnieni na stanowiskach adiunktów. (pl)
  • Privaatdocent is een type academisch docent die men in Nederland en ook België aan een universiteit kende. In Duitsland is het privaatdocentschap ook vandaag de dag nog gebruikelijk na het behalen van de habilitatie voor het verkrijgen van een aanstelling als hoogleraar. In Oostenrijk werd in 2003 het privaatdocentschap ingevoerd om onderscheid te maken tussen academici die zowel de Habilitation hebben als een aanstelling aan een universiteit, en academici die alleen maar de Habilitation hebben en geen aanstelling. In Nederland was de doorstroming naar een reguliere academische betrekking minder gebruikelijk. Privaatdocenten konden aan een universiteit college geven in een vak dat nog niet gedoceerd werd, maar waarvan men het belang wel inzag. Zo werden nieuwe academische vakgebieden meestal eerst aan privaatdocenten gegeven voordat de universiteit het initiatief nam een lector of buitengewoon hoogleraar aan te stellen. Het privaatdocentschap begon met een verzoek aan de universiteit en de toelating geschiedde uiteindelijk bij koninklijk besluit (Nederland) of ministerieel besluit (België). Het privaatdocentschap begint met een , waarin meestal het doel en de opzet van verdere colleges wordt toegelicht. Het privaatdocentschap was zonder salaris voor een periode van vijf jaar, waarna het op verzoek verlengd kon worden. In het Groot Auditorium van het Academiegebouw van de Universiteit Leiden is nog een aparte bank met het opschrift 'Privaatdocenten' aanwezig. Tenslotte moet de privaatdocent onderscheiden worden van de repetitor. De repetitor geeft weliswaar particulier onderwijs, maar doet dat niet verbonden aan de Universiteit. De lessen van een repetitor zijn ook niet kosteloos. Anders dan de privaatdocent bestaat de repetitor in Nederland (en ook andere landen, zoals Duitsland) nog steeds. (nl)
  • Privatdocent var förr en oavlönad tjänst vid universitet, avsedd för nydisputerad doktor i meriteringssyfte. Termen användes särskilt om utomnordiska förhållanden, motsvarande det tyska Privatdozent. (sv)
  • Privatdozent é um título universitário próprio das universidades de língua alemã na Europa. Serve para designar professores que receberam uma habilitação (livre-docência) — reconhecimento formal de uma aptidão e autorização para exercê-la — mas que não receberam a cátedra de ensino ou de pesquisa. Por esta razão, o Privatdozent não recebe nenhuma remuneração por parte do governo. Porém, esta é uma passagem obrigatória antes de obter a cátedra. (pt)
  • Прива́т-доце́нт (нем. Privatdozent, от лат. privatim docens — «обучающий частным образом») — должность в высшей школе Германии и ряда других европейских стран, чья образовательная система была устроена по немецкому образцу (в том числе и дореволюционной России). Карьера академического учёного в рамках этой системы начинается с защиты докторской диссертации (англ. PhD), приблизительно соответствующей кандидатской диссертации в современной российской системе. После этого соискатель, получивший степень доктора философии, может представить ещё одну работу — так называемую габилитацию (нем. Habilitation), дающую право занять должность профессора в высшем учебном заведении. Стать профессором в том же университете, где состоялась габилитация, нельзя, необходимо искать возможность получить профессуру в других университетах. Однако число профессоров в конкретном учебном заведении по данной специальности строго ограничено, и сразу получить место трудно. Соискатель без профессорского места может временно стать в любом университете приват-доцентом, выполняя некоторые функции профессора (чтение лекций, ведение семинаров, приём экзаменов и т. п.) без соответствующей зарплаты (внештатно), сохраняя право претендовать на звание профессора. Смысл этого порядка в том, что профессура в германской системе и аналогичных ей — не только звание, но и должность: возникает только тогда, когда для этого высвобождается ставка (в результате увольнения, смерти предыдущего профессора или при учреждении новой вакансии — например, по новой специальности, которая прежде в этом учебном заведении не преподавалась). Напротив, в североамериканской образовательной системе профессура — это исключительно звание, и опытный высококвалифицированный преподаватель со временем непременно получает его вне зависимости от того, сколько других профессоров имеется в данном учебном заведении, — поэтому в американской системе должности приват-доцента не существует. Традиционная модель высшего образования в последние годы подвергается в Германии определённой ревизии, в ходе которой предпринимались попытки упразднить вторую квалификационную работу (Habilitation) и, следовательно, должность приват-доцента. Взамен уже введена должность «младшего профессора» (нем. Juniorprofessor) по аналогии с должностью «ассистент-профессора» в США (англ. assistant professor, примерно уровень доцента без звания в РФ); занять ее можно в возрасте до 35 лет. Эти попытки вызвали неоднозначную реакцию в академической среде, так что в настоящее время должность приват-доцента в высшем образовании Германии сохраняется, однако возможности её обойти постепенно увеличиваются. (ru)
  • Прива́т-доце́нт (нім. Privatdozent, від лат. privatim docens – той, що навчає приватно) – вчене звання позаштатного викладача в навчальних закладах системи вищої школи в країнах Європи (переважно німецькомовних), а також на території України, частини якої протягом історичного розвитку перебували у складі різних держав. (uk)
  • Ο Υφηγητής (αντίστοιχος προς το γερμανικό Privatdozent) είναι ανώτατος ακαδημαϊκός-πανεπιστημιακός τίτλος σπουδών, αμέσως πριν τον τίτλο του καθηγητή. Στην Ελλάδα, ο τίτλος ήταν σε ισχύ από το 1954 μέχρι το 1982 και απονεμόταν σε διδάκτορες ύστερα από εκπόνηση διατριβής "επί υφηγεσία" εγκεκριμένη από πανεπιστημιακή επιτροπή. Ο τίτλος των υφηγητών αντιστοιχούσε σε συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο (τομέα πανεπιστημιακού τμήματος), όπως για παράδειγμα Υφηγητής Αστικού Δικαίου σε αντιδιαστολή με το διδακτορικό τίτλο με ευρύ γνωστικό αντικείμενο (πανεπιστημιακού τμήματος), όπως για παράδειγμα Διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών. Συχνά, οι υφηγητές διορίζονταν σε πανεπιστημιακή θέση ως "Εντεταλμένοι Υφηγητές". Μετά την κατάργηση των πανεπιστημιακών εδρών και την αναδιάρθρωση των πανεπιστημιακών βαθμίδων με το Νόμο-Πλαίσιο 1268/1982, οι υφηγητές υπέβαλλαν αιτήσεις για να ενταχθούν στη νέα βαθμίδα των Επίκουρων Καθηγητών. (el)
  • Privatdocento aŭ libera docento estas privata docento, kiu ricevis permeson fari kurson en universitato kaj estis frue salajrata nur de la kursanoj mem. Hodiaŭ estas en Svisujo unua grado de docento en universitato. (germane: Titularprofesssor) estas ebla grado post 6 jaroj de instruado kiel privatdocento en medicina fakulto kun (14) horoj(n) de instruado laŭ "§19". La privatdocenta ricevas la - ("vorto en latina lingvo") - ""(-n), la rajton kaj la devon (de) fari kursojn pro studentoj en universitato laŭ plano. (eo)
  • Profesor asociado o Privatdozent (abreviado como PD o Priv.-Doz.) es el mayor título profesional conferido por algunas universidades europeas, especialmente en los países de habla alemana, a una persona que implica ciertas capacidades para poder enseñar de manera independiente. En su uso actual, el título indica que el titular tiene permiso para enseñar y supervisar a los estudiantes de grado o de doctorado en la universidad pero sin la titularidad de una cátedra.​ y la calificación para ser nombrado profesor titular.​ El título no está vinculado necesariamente a un puesto asalariado, pero puede suponer una obligación nominal para dar clases en la institución que confiere. (es)
  • Privat-docent (en allemand : Privatdozent) est depuis le XIXe siècle un titre universitaire de tradition allemande en Europe. Il désigne des enseignants qui ont écrit une habilitation universitaire, mais qui n'ont pas (encore) reçu une chaire d'enseignement ou de recherche. Pour cette raison, le Privatdozent ne recevait aucune rémunération de la part du gouvernement. Cependant, c'était un passage obligé pour obtenir une chaire. Le titre de privat-docent fut institué en Prusse vers 1810, il ne deviendra courant qu'à partir de 1860. Ce titre académique existe en Allemagne, Autriche, Suisse. Le privat-docent est autorisé à donner, outre les cours particuliers, des conférences à l'université, par le privilège de venia legendi (« permission de donner un cours »). En Suisse, le droit de venia legendi est accordé pour une durée de trois ans, reconductible. Dans d'autres pays, on utilise le terme docent/dosent/dozent/доцент en Bosnie-Herzégovine, en Bulgarie, en Croatie, au Danemark, en Estonie, en Finlande, en Hongrie, en Lituanie, en Macédoine du Nord, en Norvège, en Pologne, en République tchèque, en Roumanie, en Russie, en Serbie, en Slovaquie, en Slovénie, en Suède, en Turquie, en Ukraine, etc. (fr)
  • Privatdozent (untuk pria) atau Privatdozentin (untuk wanita), disingkat PD, P.D. atau Priv.-Doz., adalah gelar akademis yang diberikan di beberapa universitas Eropa, terutama di Jerman - kepada seseorang yang memiliki kualifikasi formal tertentu yang menunjukkan kemampuan (facultas docendi) dan izin untuk mengajar mata kuliah yang ditunjuk di level tertinggi. Untuk bisa diberi gelar Priv.-Doz. oleh Universitas, seseorang harus memenuhi kriteria yang ditetapkan oleh Universitas, biasanya membutuhkan keunggulan yang menonjol dalam hal penelitian, pengajaran, dan pendidikan lebih lanjut. Saat ini, gelar privatdozent menunjukkan bahwa pemegang gelar tersebut telah menyelesaikan , sehingga diberikan izin untuk mengajar dan menguji mahasiswa secara mandiri tanpa harus memiliki jabatan guru besar. (in)
  • 私講師(しこうし、ドイツ語: Privatdozent)とは、ドイツの高等教育機関 (Hochschule) において、教授職にはついていないが、教授資格(Lehrbefähigung)をもちつつ(habilitiert(これは、 (Habilitationsschrift) を書き、審査に合格したということである))、教育活動を行う権利(Lehrbefugnis)と義務を与えられた者をいう。教授職への一階梯とも考えられている。「Priv.-Doz.」「PD」などと略される。 現在、日本で博士研究員(ポスドク)を指してPDとするが、ドイツのPDはこれとは異なり、博士号のDr.に加えて称号として用いられる。19世紀のドイツでは、講義を選んで聴講する学生から講義代をもらうシステムだったため、人気がなければ無収入となった。この項目の日本語訳は、Privatを「私」、Dozentを「講師」と直訳したもので、日本人が訳語だけを見てもなんのことかわからない、いわゆるの最たる例である。日本語の「講師」の多義性(講義する人を指すのか大学の職名を指すのか不明。ドイツの大学に「Dozent」という職名はない。)も、わかりにくくしている要因である。ならば「教授」となろうが、日本の「教授」が職名であるのに対し、ドイツでは「」は称号である。Privatdozentの称号を持つ者の中でも、資格と職名とそれに伴う給与体系が様々に異なる。自分の講座(Lehrstuhl)を持つ「主任教授」(Lehrstuhlinhaber)に対して「資格教授」とする訳語もある。 (ja)
  • Privatdozent – termin oznaczający w krajach niemieckojęzycznych specyficzną pozycję , który po uzyskaniu stopnia doktora uzyskał habilitację i wykłada na uczelni wyższej nie będąc jej etatowym pracownikiem. Privatdozent utrzymuje się z czesnego wnoszonego przez studiujących. Instytucja Privatdozentów pojawiła się w Prusach na początku XIX wieku. Uzyskanie habilitacji obejmuje dwie części składowe: * kolokwium habilitacyjne – rodzaj dyskusji odbywającej się w radzie wydziału wyższej uczelni, zazwyczaj na temat bądź to rozprawy habilitacyjnej bądź innych zagadnień związanych z tematyką rozprawy; * wygłoszenie wykładu dla audytorium złożonego z członków wyżej wymienionej rady wydziału. Przejście kandydata przez oba te etapy daje mu tzw. venia legendi (inaczej: venia docendi), czyli prawo i obowiązek wykładania na wyższej uczelni oraz prawo ubiegania się o zatrudnienie w charakterze profesora. W krajach o niemiecko-austriackiej tradycji uniwersyteckiej osób, które uzyskały habilitację jest zawsze więcej niż wolnych katedr uniwersyteckich (na uniwersytetach niemieckich jest niewielu profesorów; mają oni bardzo wysoką pensję oraz pozycję społeczną i akademicką). Właśnie dlatego w środowisku naukowym tych krajów funkcjonuje grupa osób określanych mianem privatdozent. Ich status naukowy pozwala im prowadzić wykłady na uniwersytecie (uczelnia nie może im tego zabronić, ale nie musi za te wykłady płacić). Co więcej privatdozenci muszą corocznie prowadzić przynajmniej jeden wykład uniwersytecki, by zachować venia legendi. Stanowisko to nie istnieje w krajach o anglo-amerykańskiej tradycji uniwersyteckiej. W Polsce instytucja ta również nie istnieje, jednak w pewnej mierze jej odpowiednikiem było stanowisko docenta. Na stanowisku tym zatrudniane były osoby posiadające stopień naukowy doktora habilitowanego. Obecnie osoby takie zatrudniane są na stanowisku profesora nadzwyczajnego, aczkolwiek nie dzieje się tak automatycznie i doktorzy habilitowani mogą być zatrudnieni na stanowiskach adiunktów. (pl)
  • Privaatdocent is een type academisch docent die men in Nederland en ook België aan een universiteit kende. In Duitsland is het privaatdocentschap ook vandaag de dag nog gebruikelijk na het behalen van de habilitatie voor het verkrijgen van een aanstelling als hoogleraar. In Oostenrijk werd in 2003 het privaatdocentschap ingevoerd om onderscheid te maken tussen academici die zowel de Habilitation hebben als een aanstelling aan een universiteit, en academici die alleen maar de Habilitation hebben en geen aanstelling. In Nederland was de doorstroming naar een reguliere academische betrekking minder gebruikelijk. Privaatdocenten konden aan een universiteit college geven in een vak dat nog niet gedoceerd werd, maar waarvan men het belang wel inzag. Zo werden nieuwe academische vakgebieden meestal eerst aan privaatdocenten gegeven voordat de universiteit het initiatief nam een lector of buitengewoon hoogleraar aan te stellen. Het privaatdocentschap begon met een verzoek aan de universiteit en de toelating geschiedde uiteindelijk bij koninklijk besluit (Nederland) of ministerieel besluit (België). Het privaatdocentschap begint met een , waarin meestal het doel en de opzet van verdere colleges wordt toegelicht. Het privaatdocentschap was zonder salaris voor een periode van vijf jaar, waarna het op verzoek verlengd kon worden. In het Groot Auditorium van het Academiegebouw van de Universiteit Leiden is nog een aparte bank met het opschrift 'Privaatdocenten' aanwezig. Tenslotte moet de privaatdocent onderscheiden worden van de repetitor. De repetitor geeft weliswaar particulier onderwijs, maar doet dat niet verbonden aan de Universiteit. De lessen van een repetitor zijn ook niet kosteloos. Anders dan de privaatdocent bestaat de repetitor in Nederland (en ook andere landen, zoals Duitsland) nog steeds. (nl)
  • Privatdocent var förr en oavlönad tjänst vid universitet, avsedd för nydisputerad doktor i meriteringssyfte. Termen användes särskilt om utomnordiska förhållanden, motsvarande det tyska Privatdozent. (sv)
  • Privatdozent é um título universitário próprio das universidades de língua alemã na Europa. Serve para designar professores que receberam uma habilitação (livre-docência) — reconhecimento formal de uma aptidão e autorização para exercê-la — mas que não receberam a cátedra de ensino ou de pesquisa. Por esta razão, o Privatdozent não recebe nenhuma remuneração por parte do governo. Porém, esta é uma passagem obrigatória antes de obter a cátedra. (pt)
  • Прива́т-доце́нт (нем. Privatdozent, от лат. privatim docens — «обучающий частным образом») — должность в высшей школе Германии и ряда других европейских стран, чья образовательная система была устроена по немецкому образцу (в том числе и дореволюционной России). Карьера академического учёного в рамках этой системы начинается с защиты докторской диссертации (англ. PhD), приблизительно соответствующей кандидатской диссертации в современной российской системе. После этого соискатель, получивший степень доктора философии, может представить ещё одну работу — так называемую габилитацию (нем. Habilitation), дающую право занять должность профессора в высшем учебном заведении. Стать профессором в том же университете, где состоялась габилитация, нельзя, необходимо искать возможность получить профессуру в других университетах. Однако число профессоров в конкретном учебном заведении по данной специальности строго ограничено, и сразу получить место трудно. Соискатель без профессорского места может временно стать в любом университете приват-доцентом, выполняя некоторые функции профессора (чтение лекций, ведение семинаров, приём экзаменов и т. п.) без соответствующей зарплаты (внештатно), сохраняя право претендовать на звание профессора. Смысл этого порядка в том, что профессура в германской системе и аналогичных ей — не только звание, но и должность: возникает только тогда, когда для этого высвобождается ставка (в результате увольнения, смерти предыдущего профессора или при учреждении новой вакансии — например, по новой специальности, которая прежде в этом учебном заведении не преподавалась). Напротив, в североамериканской образовательной системе профессура — это исключительно звание, и опытный высококвалифицированный преподаватель со временем непременно получает его вне зависимости от того, сколько других профессоров имеется в данном учебном заведении, — поэтому в американской системе должности приват-доцента не существует. Традиционная модель высшего образования в последние годы подвергается в Германии определённой ревизии, в ходе которой предпринимались попытки упразднить вторую квалификационную работу (Habilitation) и, следовательно, должность приват-доцента. Взамен уже введена должность «младшего профессора» (нем. Juniorprofessor) по аналогии с должностью «ассистент-профессора» в США (англ. assistant professor, примерно уровень доцента без звания в РФ); занять ее можно в возрасте до 35 лет. Эти попытки вызвали неоднозначную реакцию в академической среде, так что в настоящее время должность приват-доцента в высшем образовании Германии сохраняется, однако возможности её обойти постепенно увеличиваются. (ru)
  • Прива́т-доце́нт (нім. Privatdozent, від лат. privatim docens – той, що навчає приватно) – вчене звання позаштатного викладача в навчальних закладах системи вищої школи в країнах Європи (переважно німецькомовних), а також на території України, частини якої протягом історичного розвитку перебували у складі різних держав. (uk)
dbo:wikiPageID
  • 220540 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 4155 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1012583041 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Privatdocento aŭ libera docento estas privata docento, kiu ricevis permeson fari kurson en universitato kaj estis frue salajrata nur de la kursanoj mem. Hodiaŭ estas en Svisujo unua grado de docento en universitato. (germane: Titularprofesssor) estas ebla grado post 6 jaroj de instruado kiel privatdocento en medicina fakulto kun (14) horoj(n) de instruado laŭ "§19". La privatdocenta ricevas la - ("vorto en latina lingvo") - ""(-n), la rajton kaj la devon (de) fari kursojn pro studentoj en universitato laŭ plano. (eo)
  • Profesor asociado o Privatdozent (abreviado como PD o Priv.-Doz.) es el mayor título profesional conferido por algunas universidades europeas, especialmente en los países de habla alemana, a una persona que implica ciertas capacidades para poder enseñar de manera independiente. En su uso actual, el título indica que el titular tiene permiso para enseñar y supervisar a los estudiantes de grado o de doctorado en la universidad pero sin la titularidad de una cátedra.​ y la calificación para ser nombrado profesor titular.​ El título no está vinculado necesariamente a un puesto asalariado, pero puede suponer una obligación nominal para dar clases en la institución que confiere. (es)
  • Privatdocent var förr en oavlönad tjänst vid universitet, avsedd för nydisputerad doktor i meriteringssyfte. Termen användes särskilt om utomnordiska förhållanden, motsvarande det tyska Privatdozent. (sv)
  • Privatdozent é um título universitário próprio das universidades de língua alemã na Europa. Serve para designar professores que receberam uma habilitação (livre-docência) — reconhecimento formal de uma aptidão e autorização para exercê-la — mas que não receberam a cátedra de ensino ou de pesquisa. Por esta razão, o Privatdozent não recebe nenhuma remuneração por parte do governo. Porém, esta é uma passagem obrigatória antes de obter a cátedra. (pt)
  • Прива́т-доце́нт (нім. Privatdozent, від лат. privatim docens – той, що навчає приватно) – вчене звання позаштатного викладача в навчальних закладах системи вищої школи в країнах Європи (переважно німецькомовних), а також на території України, частини якої протягом історичного розвитку перебували у складі різних держав. (uk)
  • Ο Υφηγητής (αντίστοιχος προς το γερμανικό Privatdozent) είναι ανώτατος ακαδημαϊκός-πανεπιστημιακός τίτλος σπουδών, αμέσως πριν τον τίτλο του καθηγητή. Στην Ελλάδα, ο τίτλος ήταν σε ισχύ από το 1954 μέχρι το 1982 και απονεμόταν σε διδάκτορες ύστερα από εκπόνηση διατριβής "επί υφηγεσία" εγκεκριμένη από πανεπιστημιακή επιτροπή. Ο τίτλος των υφηγητών αντιστοιχούσε σε συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο (τομέα πανεπιστημιακού τμήματος), όπως για παράδειγμα Υφηγητής Αστικού Δικαίου σε αντιδιαστολή με το διδακτορικό τίτλο με ευρύ γνωστικό αντικείμενο (πανεπιστημιακού τμήματος), όπως για παράδειγμα Διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών. (el)
  • Privat-docent (en allemand : Privatdozent) est depuis le XIXe siècle un titre universitaire de tradition allemande en Europe. Il désigne des enseignants qui ont écrit une habilitation universitaire, mais qui n'ont pas (encore) reçu une chaire d'enseignement ou de recherche. Pour cette raison, le Privatdozent ne recevait aucune rémunération de la part du gouvernement. Cependant, c'était un passage obligé pour obtenir une chaire. Le titre de privat-docent fut institué en Prusse vers 1810, il ne deviendra courant qu'à partir de 1860. Ce titre académique existe en Allemagne, Autriche, Suisse. (fr)
  • Privatdozent (untuk pria) atau Privatdozentin (untuk wanita), disingkat PD, P.D. atau Priv.-Doz., adalah gelar akademis yang diberikan di beberapa universitas Eropa, terutama di Jerman - kepada seseorang yang memiliki kualifikasi formal tertentu yang menunjukkan kemampuan (facultas docendi) dan izin untuk mengajar mata kuliah yang ditunjuk di level tertinggi. Untuk bisa diberi gelar Priv.-Doz. oleh Universitas, seseorang harus memenuhi kriteria yang ditetapkan oleh Universitas, biasanya membutuhkan keunggulan yang menonjol dalam hal penelitian, pengajaran, dan pendidikan lebih lanjut. Saat ini, gelar privatdozent menunjukkan bahwa pemegang gelar tersebut telah menyelesaikan , sehingga diberikan izin untuk mengajar dan menguji mahasiswa secara mandiri tanpa harus memiliki jabatan guru b (in)
  • 私講師(しこうし、ドイツ語: Privatdozent)とは、ドイツの高等教育機関 (Hochschule) において、教授職にはついていないが、教授資格(Lehrbefähigung)をもちつつ(habilitiert(これは、 (Habilitationsschrift) を書き、審査に合格したということである))、教育活動を行う権利(Lehrbefugnis)と義務を与えられた者をいう。教授職への一階梯とも考えられている。「Priv.-Doz.」「PD」などと略される。 (ja)
  • Privaatdocent is een type academisch docent die men in Nederland en ook België aan een universiteit kende. In Duitsland is het privaatdocentschap ook vandaag de dag nog gebruikelijk na het behalen van de habilitatie voor het verkrijgen van een aanstelling als hoogleraar. In Oostenrijk werd in 2003 het privaatdocentschap ingevoerd om onderscheid te maken tussen academici die zowel de Habilitation hebben als een aanstelling aan een universiteit, en academici die alleen maar de Habilitation hebben en geen aanstelling. In Nederland was de doorstroming naar een reguliere academische betrekking minder gebruikelijk. (nl)
  • Privatdozent – termin oznaczający w krajach niemieckojęzycznych specyficzną pozycję , który po uzyskaniu stopnia doktora uzyskał habilitację i wykłada na uczelni wyższej nie będąc jej etatowym pracownikiem. Privatdozent utrzymuje się z czesnego wnoszonego przez studiujących. Instytucja Privatdozentów pojawiła się w Prusach na początku XIX wieku. Uzyskanie habilitacji obejmuje dwie części składowe: (pl)
  • Прива́т-доце́нт (нем. Privatdozent, от лат. privatim docens — «обучающий частным образом») — должность в высшей школе Германии и ряда других европейских стран, чья образовательная система была устроена по немецкому образцу (в том числе и дореволюционной России). (ru)
  • Privatdocento aŭ libera docento estas privata docento, kiu ricevis permeson fari kurson en universitato kaj estis frue salajrata nur de la kursanoj mem. Hodiaŭ estas en Svisujo unua grado de docento en universitato. (germane: Titularprofesssor) estas ebla grado post 6 jaroj de instruado kiel privatdocento en medicina fakulto kun (14) horoj(n) de instruado laŭ "§19". La privatdocenta ricevas la - ("vorto en latina lingvo") - ""(-n), la rajton kaj la devon (de) fari kursojn pro studentoj en universitato laŭ plano. (eo)
  • Profesor asociado o Privatdozent (abreviado como PD o Priv.-Doz.) es el mayor título profesional conferido por algunas universidades europeas, especialmente en los países de habla alemana, a una persona que implica ciertas capacidades para poder enseñar de manera independiente. En su uso actual, el título indica que el titular tiene permiso para enseñar y supervisar a los estudiantes de grado o de doctorado en la universidad pero sin la titularidad de una cátedra.​ y la calificación para ser nombrado profesor titular.​ El título no está vinculado necesariamente a un puesto asalariado, pero puede suponer una obligación nominal para dar clases en la institución que confiere. (es)
  • Privatdocent var förr en oavlönad tjänst vid universitet, avsedd för nydisputerad doktor i meriteringssyfte. Termen användes särskilt om utomnordiska förhållanden, motsvarande det tyska Privatdozent. (sv)
  • Privatdozent é um título universitário próprio das universidades de língua alemã na Europa. Serve para designar professores que receberam uma habilitação (livre-docência) — reconhecimento formal de uma aptidão e autorização para exercê-la — mas que não receberam a cátedra de ensino ou de pesquisa. Por esta razão, o Privatdozent não recebe nenhuma remuneração por parte do governo. Porém, esta é uma passagem obrigatória antes de obter a cátedra. (pt)
  • Прива́т-доце́нт (нім. Privatdozent, від лат. privatim docens – той, що навчає приватно) – вчене звання позаштатного викладача в навчальних закладах системи вищої школи в країнах Європи (переважно німецькомовних), а також на території України, частини якої протягом історичного розвитку перебували у складі різних держав. (uk)
  • Ο Υφηγητής (αντίστοιχος προς το γερμανικό Privatdozent) είναι ανώτατος ακαδημαϊκός-πανεπιστημιακός τίτλος σπουδών, αμέσως πριν τον τίτλο του καθηγητή. Στην Ελλάδα, ο τίτλος ήταν σε ισχύ από το 1954 μέχρι το 1982 και απονεμόταν σε διδάκτορες ύστερα από εκπόνηση διατριβής "επί υφηγεσία" εγκεκριμένη από πανεπιστημιακή επιτροπή. Ο τίτλος των υφηγητών αντιστοιχούσε σε συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο (τομέα πανεπιστημιακού τμήματος), όπως για παράδειγμα Υφηγητής Αστικού Δικαίου σε αντιδιαστολή με το διδακτορικό τίτλο με ευρύ γνωστικό αντικείμενο (πανεπιστημιακού τμήματος), όπως για παράδειγμα Διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών. (el)
  • Privat-docent (en allemand : Privatdozent) est depuis le XIXe siècle un titre universitaire de tradition allemande en Europe. Il désigne des enseignants qui ont écrit une habilitation universitaire, mais qui n'ont pas (encore) reçu une chaire d'enseignement ou de recherche. Pour cette raison, le Privatdozent ne recevait aucune rémunération de la part du gouvernement. Cependant, c'était un passage obligé pour obtenir une chaire. Le titre de privat-docent fut institué en Prusse vers 1810, il ne deviendra courant qu'à partir de 1860. Ce titre académique existe en Allemagne, Autriche, Suisse. (fr)
  • Privatdozent (untuk pria) atau Privatdozentin (untuk wanita), disingkat PD, P.D. atau Priv.-Doz., adalah gelar akademis yang diberikan di beberapa universitas Eropa, terutama di Jerman - kepada seseorang yang memiliki kualifikasi formal tertentu yang menunjukkan kemampuan (facultas docendi) dan izin untuk mengajar mata kuliah yang ditunjuk di level tertinggi. Untuk bisa diberi gelar Priv.-Doz. oleh Universitas, seseorang harus memenuhi kriteria yang ditetapkan oleh Universitas, biasanya membutuhkan keunggulan yang menonjol dalam hal penelitian, pengajaran, dan pendidikan lebih lanjut. Saat ini, gelar privatdozent menunjukkan bahwa pemegang gelar tersebut telah menyelesaikan , sehingga diberikan izin untuk mengajar dan menguji mahasiswa secara mandiri tanpa harus memiliki jabatan guru b (in)
  • 私講師(しこうし、ドイツ語: Privatdozent)とは、ドイツの高等教育機関 (Hochschule) において、教授職にはついていないが、教授資格(Lehrbefähigung)をもちつつ(habilitiert(これは、 (Habilitationsschrift) を書き、審査に合格したということである))、教育活動を行う権利(Lehrbefugnis)と義務を与えられた者をいう。教授職への一階梯とも考えられている。「Priv.-Doz.」「PD」などと略される。 (ja)
  • Privaatdocent is een type academisch docent die men in Nederland en ook België aan een universiteit kende. In Duitsland is het privaatdocentschap ook vandaag de dag nog gebruikelijk na het behalen van de habilitatie voor het verkrijgen van een aanstelling als hoogleraar. In Oostenrijk werd in 2003 het privaatdocentschap ingevoerd om onderscheid te maken tussen academici die zowel de Habilitation hebben als een aanstelling aan een universiteit, en academici die alleen maar de Habilitation hebben en geen aanstelling. In Nederland was de doorstroming naar een reguliere academische betrekking minder gebruikelijk. (nl)
  • Privatdozent – termin oznaczający w krajach niemieckojęzycznych specyficzną pozycję , który po uzyskaniu stopnia doktora uzyskał habilitację i wykłada na uczelni wyższej nie będąc jej etatowym pracownikiem. Privatdozent utrzymuje się z czesnego wnoszonego przez studiujących. Instytucja Privatdozentów pojawiła się w Prusach na początku XIX wieku. Uzyskanie habilitacji obejmuje dwie części składowe: (pl)
  • Прива́т-доце́нт (нем. Privatdozent, от лат. privatim docens — «обучающий частным образом») — должность в высшей школе Германии и ряда других европейских стран, чья образовательная система была устроена по немецкому образцу (в том числе и дореволюционной России). (ru)
rdfs:label
  • Privatdozent (de)
  • Υφηγητής (el)
  • Privatdozent (en)
  • Privatdocento (eo)
  • Profesor asociado (es)
  • Privatdozent (in)
  • Privat-docent (fr)
  • 私講師 (ja)
  • Privaatdocent (nl)
  • Privatdozent (pl)
  • Privatdozent (pt)
  • Приват-доцент (ru)
  • Privatdocent (sv)
  • Приват-доцент (uk)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:institution of
is dbo:occupation of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License