In church architecture, the chancel is the space around the altar, including the choir and the sanctuary (sometimes called the presbytery), at the liturgical east end of a traditional Christian church building. It may terminate in an apse. It is generally the area used by the clergy and choir during worship, while the congregation is in the nave. Direct access may be provided by a priest's door, usually on the south side of the church. This is one definition, sometimes called the "strict" one; in practice in churches where the eastern end contains other elements such as an ambulatory and side chapels, these are also often counted as part of the chancel, especially when discussing architecture. In smaller churches, where the altar is backed by the outside east wall and there is no distinct

Property Value
dbo:abstract
  • El presbiteri és l'espai que en una església o catedral envolta l'altar major. És una zona reservada per al clergat, generalment emplaçada a un nivell més alt que la nau que ocupen els fidels, i separat d'ella per una graonada, una barana o o també un reixat. A les esglésies orientals aquesta separació la marca l'iconòstasi. Als costats del presbiteri es troben els ambons (poden ser un o dos) des d'on es fan les lectures i la predicació. A la part de darrere l'altar s'alça el retaule, que constitueix la principal referència visual del presbiteri. A les esglésies romanes d'Orient, el presbiteri sol ser designat amb el nom de bema, del grec βῆμα, 'plataforma' o 'graó'. (ca)
  • Kněžiště čili presbytář (z latinského presbyterium), někdy též chór, je část prostoru křesťanského kostela či katedrály, která je vyhrazena kněžím. (cs)
  • Το Ιερό Βήμα καταλαμβάνει το ανατολικό άκρο του ναού. Ονομάζεται έτσι διότι βρίσκεται υψηλότερα από τον υπόλοιπο ναό, κατ' επίδραση των ρωμαϊκών βασιλικών, οι οποίες ήταν υπερυψωμένες στο σημείο αυτό, από όπου ομιλούσαν οι ρήτορες των δικαστηρίων. Θεωρείται χώρος ιερός, επειδή εκεί τελούνται τα ιερά μυστήρια, με κορυφαίο το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Επιτρέπεται η είσοδος μόνο των κληρικών και γι' αυτό ονομάζονταν άδυτον και . Στους βυζαντινούς χρόνους, στον μόνο λαϊκό, στον οποίο επιτρέπονταν ή είσοδος ήταν ο αυτοκράτορας, διότι θεωρούνταν ιερό πρόσωπο (Σωζομενού Εκκλ. Ιστ. Ζ΄25). (el)
  • La Antaŭaltaro estas la spaco kiu en katolikaj templo aŭ katedralo, antaŭas la ĉefa altaro. Estis, ĝis la Dua Vatikana Koncilio, rezervita al la pastraro kaj povas esti separata de la centra navo pere de ŝtupoj aŭ balustrado nome komuniejo. Kutime estas loko dediĉata al ĥoro, kvankam ne necese. En la stiloj romaniko kaj gotiko, estas la ero de navo kiu ligas la kapelon absidan kun la navo aŭ la navokruciĝo, kio kutime koincidas kun la antaŭa difino. La arko kiu separas la antaŭaltaron de la navo aŭ de la navokruciĝo, ĉefe ĉe la unua stilo, estas konata kiel triumfa arko kaj kutime prezentas la kapitelojn kun ornamo pli zorgita. (eo)
  • In church architecture, the chancel is the space around the altar, including the choir and the sanctuary (sometimes called the presbytery), at the liturgical east end of a traditional Christian church building. It may terminate in an apse. It is generally the area used by the clergy and choir during worship, while the congregation is in the nave. Direct access may be provided by a priest's door, usually on the south side of the church. This is one definition, sometimes called the "strict" one; in practice in churches where the eastern end contains other elements such as an ambulatory and side chapels, these are also often counted as part of the chancel, especially when discussing architecture. In smaller churches, where the altar is backed by the outside east wall and there is no distinct choir, the chancel and sanctuary may be the same area. In churches with a retroquire area behind the altar, this may only be included in the broader definition of chancel. In a cathedral or other large church, there may be a distinct choir area at the start of the chancel (looking from the nave), before reaching the sanctuary, and an ambulatory may run beside and behind it. All these may be included in the chancel, at least in architectural terms (see above). In many churches, the altar has now been moved to the front of the chancel, in what was built as the choir area, or to the centre of the transept, somewhat confusing the distinction between chancel, choir and sanctuary. In churches with less traditional plans, the term may not be useful in either architectural or ecclesiastical terms. The chancel may be a step or two higher than the level of the nave, and the sanctuary is often raised still further. The chancel is very often separated from the nave by altar rails, or a rood screen, a sanctuary bar, or an open space, and its width and roof height is often different from that of the nave; usually the chancel will be narrower and lower. In churches with a traditional Latin cross plan, and a transept and central crossing, the chancel usually begins at the eastern side of the central crossing, often under an extra-large chancel arch supporting the crossing and the roof. This is an arch which separates the chancel from the nave and transept of a church. If the chancel, strictly defined as choir and sanctuary, does not fill the full width of a medieval church, there will usually be some form of low wall or screen at its sides, demarcating it from the ambulatory or parallel side chapels. As well as the altar, the sanctuary may house a credence table and seats for officiating and assisting ministers. In some churches, the congregation may gather on three sides or in a semicircle around the chancel. In some churches, the pulpit and lectern may be in the chancel, but in others these, especially the pulpit, are in the nave. The presbytery is often adorned with chancel flowers. (en)
  • El presbiterio (del latín presbyterium ‘consejo de ancianos’ y este a su vez del griego πρεσβύτερος ‘más anciano’​) es el espacio que en un templo o catedral católicos, precede al altar mayor.​ Estaba, hasta el Concilio Vaticano II, reservado al clero y puede quedar separado de la nave central por gradas, escalinatas o una barandilla llamada comulgatorio. Suele ser el lugar destinado al coro, aunque no necesariamente. Así, con la llegada del cristianismo, se designó como el espacio reservado para los miembros más ancianos del clero el "presbiterio". En las basílicas paleocristianas los presbiterios estaban flanqueados por púlpitos, denominados también ambones.​ En los estilos románico y gótico, es el tramo de nave que une la capilla absidal con la nave o el crucero, lo que suele coincidir con la definición anterior. El arco que separa el presbiterio de la nave o del crucero, sobre todo en el primer estilo, se conoce como arco triunfal y suele presentar los capiteles de decoración más cuidada. (es)
  • Presbiterioa, tenplu edo katedral katoliko batean, aldare nagusiaren aurretik dagoen gunea da. Vatikanoko II. kontzilioa egin zen arte, kleroak bakarrik erabil zezakeen, eta, erdialdeko nabetik, harmaila, eskailera edo hesi baten bidez banandua egon daiteke. Koruarentzat egokitutako tokia izan ohi da, baina ez derrigorrez. Erromaniko eta gotiko estiloetan, absideko kapera nabea edo gurutzadurarekin lotzen duen nabearen zatia da, aurreko definizioarekin bat datorrena. Presbiterioa nabetik edo gurutzaduratik banatzen duen arkua, batez ere erromanikoan, garaipen arku bezala ezagutzen da, eta bere kapitelak, apaindura finagokoak dira. (eu)
  • Dans l'architecture ecclésiastique, le chancel (du latin cancelli, « treillis », « barrière », « balustrade »), est une clôture basse en bois, en pierre ou en métal qui sépare la nef d'une église chrétienne où sont réunis les fidèles du chœur liturgique réservé au clergé. Dans les églises paléochrétiennes et médiévales, cette clôture se nomme « chancel », pour les périodes suivantes, elle est appelée « clôture de chœur ». Parfois appelée « clôture de chœur », cette dernière peut se distinguer du chancel car elle peut être une clôture haute constituée de bois, de pierre ou d'une grille en fer forgé. Par extension, « chancel » désigne parfois l’ensemble de l’espace réservé au clergé, ou presbytérium. (fr)
  • Ceann thoir eaglaise mar a mbíonn an altóir, an chórlann is na cléirigh. Go ginearálta, an chuid den eaglais soir ón gcorp. Díorthaíodh an t-ainm ón Laidin cancellus, an scáthlán a bhíodh idir corp is saingeal atá fós in eaglaisí Ceartchreidmheacha an Oirthir. (ga)
  • Dalam arsitektur gereja, panti imam adalah area di sekitar altar, yang meliputi dan tempat kudus. Panti imam lazimnya berada di sisi Timur-Liturgi dari gedung gereja tradisional. Langit-langit panti imam dapat saja berbentuk . Lazimnya panti imam adalah area gedung gereja yang ditempati rohaniwan dan paduan suara saat ibadat berlangsung, sementara umat menempati panti umat. Akses langsung ke panti imam adalah pintu imam, yang lazimnya berada di sisi selatan gedung gereja. (in)
  • 内陣(ないじん)は、 1. * 寺院の本堂内部において本尊を、神社の本殿内部において神体を安置する場所。外陣(げじん)と対置される。 2. * 上の語をキリスト教の教会建築におけるbema, chancelの訳語として用いたもの。 (ja)
  • Il presbiterio è la parte architettonica della chiesa riservata al clero officiante, ovvero ai prebiteri. Contiene l'altare se presente o l'altare maggiore se ve ne è più d'uno. È situato alla fine della navata centrale e terminato dall'abside. (it)
  • Prezbiterium, dawniej: chór kapłański – przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa oraz służby liturgicznej (m.in. ministrantów). Zwykle jest wydzielone od reszty świątyni podwyższeniem, balaskami lub łukiem tęczowym i wyodrębnia się wizualnie z bryły kościoła. Nazwa pochodzi od słowa prezbiter (ksiądz). Przed II soborem watykańskim było skierowane na wschód i zamknięte apsydą lub prostą ścianą. Jego układ mógł być wzbogacony obejściem, apsydiolami i wieńcem kaplic. Centralne miejsce w prezbiterium zajmuje ołtarz, na którym jest sprawowana liturgia eucharystyczna. Ponadto kluczowymi miejscami są: umieszczona nieco z boku ambona, miejsce przewodniczenia (krzesło celebransa lub katedra biskupa) oraz tabernakulum, które może też znajdować się w wydzielonej kaplicy Najświętszego Sakramentu, w innej części kościoła. Oprócz tego w prezbiterium znajdują się stalle lub ławki dla duchowieństwa i służby liturgicznej oraz kredencja (miejsce, gdzie przygotowuje się naczynia liturgiczne i dary ofiarne do celebracji). (pl)
  • Пресвите́рий (пресбитерий, пресвитерия; лат. presbyterium — «место для избранных», от др.-греч. πρεσβυτέριον — «собрание священников») — в западноевропейской (прежде всего, католической) церковной архитектуре пространство между нефом и алтарём (аналогом которого в восточных церквях является «престол») в восточной части храма. Название имеет тот смысл, что в пресвитерий могут заходить только пресвитеры (то есть священники). В зависимости от времени и места может либо входить в хор (будучи его центральной или восточной частью), либо располагаться между хором и алтарём. После II Ватиканского собора в католических храмах алтарь располагается в пресвитерии. Соответственно в православных храмах пресвитерий либо частично соответствует алтарю, либо солее (виме). Во многих храмах, где сохраняется дореформенное устройство, пресвитерий отделён от остальной части церкви — нефа — балюстрадой, именуемой алтарной преградой. (ru)
  • Пресбіте́рій (лат. presbyterium — «місце для обраних» < грец. πρεσβυτέριον — «збори священиків») — в західноєвропейській (насамперед, католицькій) церковній архітектурі — простір між навою і вівтарем (католицьким престолом) у східній частині храму. Відповідає вівтарю у православних і греко-католицьких храмах. Назва в собі несе той зміст, що на пресбітерій можуть заходити тільки старші (тобто священики). У залежності від часу й місця може або входити в хор (бувши його центральною або східною частиною), або розміщуватися між хором і престолом. Після II Ватиканського собору в католицьких храмах вівтар розташовується в пресбітерії. Відповідно в православних церквах пресбітерій частково відповідає вівтарю, частково — солеї. У багатьох храмах пресбітерій також відділений від іншої частини церкви — нави — іконостасом. (uk)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 780816 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 9992 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 978615548 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdfs:comment
  • Kněžiště čili presbytář (z latinského presbyterium), někdy též chór, je část prostoru křesťanského kostela či katedrály, která je vyhrazena kněžím. (cs)
  • Το Ιερό Βήμα καταλαμβάνει το ανατολικό άκρο του ναού. Ονομάζεται έτσι διότι βρίσκεται υψηλότερα από τον υπόλοιπο ναό, κατ' επίδραση των ρωμαϊκών βασιλικών, οι οποίες ήταν υπερυψωμένες στο σημείο αυτό, από όπου ομιλούσαν οι ρήτορες των δικαστηρίων. Θεωρείται χώρος ιερός, επειδή εκεί τελούνται τα ιερά μυστήρια, με κορυφαίο το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Επιτρέπεται η είσοδος μόνο των κληρικών και γι' αυτό ονομάζονταν άδυτον και . Στους βυζαντινούς χρόνους, στον μόνο λαϊκό, στον οποίο επιτρέπονταν ή είσοδος ήταν ο αυτοκράτορας, διότι θεωρούνταν ιερό πρόσωπο (Σωζομενού Εκκλ. Ιστ. Ζ΄25). (el)
  • Ceann thoir eaglaise mar a mbíonn an altóir, an chórlann is na cléirigh. Go ginearálta, an chuid den eaglais soir ón gcorp. Díorthaíodh an t-ainm ón Laidin cancellus, an scáthlán a bhíodh idir corp is saingeal atá fós in eaglaisí Ceartchreidmheacha an Oirthir. (ga)
  • Dalam arsitektur gereja, panti imam adalah area di sekitar altar, yang meliputi dan tempat kudus. Panti imam lazimnya berada di sisi Timur-Liturgi dari gedung gereja tradisional. Langit-langit panti imam dapat saja berbentuk . Lazimnya panti imam adalah area gedung gereja yang ditempati rohaniwan dan paduan suara saat ibadat berlangsung, sementara umat menempati panti umat. Akses langsung ke panti imam adalah pintu imam, yang lazimnya berada di sisi selatan gedung gereja. (in)
  • 内陣(ないじん)は、 1. * 寺院の本堂内部において本尊を、神社の本殿内部において神体を安置する場所。外陣(げじん)と対置される。 2. * 上の語をキリスト教の教会建築におけるbema, chancelの訳語として用いたもの。 (ja)
  • Il presbiterio è la parte architettonica della chiesa riservata al clero officiante, ovvero ai prebiteri. Contiene l'altare se presente o l'altare maggiore se ve ne è più d'uno. È situato alla fine della navata centrale e terminato dall'abside. (it)
  • El presbiteri és l'espai que en una església o catedral envolta l'altar major. És una zona reservada per al clergat, generalment emplaçada a un nivell més alt que la nau que ocupen els fidels, i separat d'ella per una graonada, una barana o o també un reixat. A les esglésies orientals aquesta separació la marca l'iconòstasi. Als costats del presbiteri es troben els ambons (poden ser un o dos) des d'on es fan les lectures i la predicació. A la part de darrere l'altar s'alça el retaule, que constitueix la principal referència visual del presbiteri. (ca)
  • In church architecture, the chancel is the space around the altar, including the choir and the sanctuary (sometimes called the presbytery), at the liturgical east end of a traditional Christian church building. It may terminate in an apse. It is generally the area used by the clergy and choir during worship, while the congregation is in the nave. Direct access may be provided by a priest's door, usually on the south side of the church. This is one definition, sometimes called the "strict" one; in practice in churches where the eastern end contains other elements such as an ambulatory and side chapels, these are also often counted as part of the chancel, especially when discussing architecture. In smaller churches, where the altar is backed by the outside east wall and there is no distinct (en)
  • La Antaŭaltaro estas la spaco kiu en katolikaj templo aŭ katedralo, antaŭas la ĉefa altaro. Estis, ĝis la Dua Vatikana Koncilio, rezervita al la pastraro kaj povas esti separata de la centra navo pere de ŝtupoj aŭ balustrado nome komuniejo. Kutime estas loko dediĉata al ĥoro, kvankam ne necese. (eo)
  • Presbiterioa, tenplu edo katedral katoliko batean, aldare nagusiaren aurretik dagoen gunea da. Vatikanoko II. kontzilioa egin zen arte, kleroak bakarrik erabil zezakeen, eta, erdialdeko nabetik, harmaila, eskailera edo hesi baten bidez banandua egon daiteke. Koruarentzat egokitutako tokia izan ohi da, baina ez derrigorrez. (eu)
  • El presbiterio (del latín presbyterium ‘consejo de ancianos’ y este a su vez del griego πρεσβύτερος ‘más anciano’​) es el espacio que en un templo o catedral católicos, precede al altar mayor.​ Estaba, hasta el Concilio Vaticano II, reservado al clero y puede quedar separado de la nave central por gradas, escalinatas o una barandilla llamada comulgatorio. Suele ser el lugar destinado al coro, aunque no necesariamente. Así, con la llegada del cristianismo, se designó como el espacio reservado para los miembros más ancianos del clero el "presbiterio". (es)
  • Dans l'architecture ecclésiastique, le chancel (du latin cancelli, « treillis », « barrière », « balustrade »), est une clôture basse en bois, en pierre ou en métal qui sépare la nef d'une église chrétienne où sont réunis les fidèles du chœur liturgique réservé au clergé. Dans les églises paléochrétiennes et médiévales, cette clôture se nomme « chancel », pour les périodes suivantes, elle est appelée « clôture de chœur ». Par extension, « chancel » désigne parfois l’ensemble de l’espace réservé au clergé, ou presbytérium. (fr)
  • Prezbiterium, dawniej: chór kapłański – przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa oraz służby liturgicznej (m.in. ministrantów). Zwykle jest wydzielone od reszty świątyni podwyższeniem, balaskami lub łukiem tęczowym i wyodrębnia się wizualnie z bryły kościoła. Nazwa pochodzi od słowa prezbiter (ksiądz). Przed II soborem watykańskim było skierowane na wschód i zamknięte apsydą lub prostą ścianą. Jego układ mógł być wzbogacony obejściem, apsydiolami i wieńcem kaplic. (pl)
  • Пресвите́рий (пресбитерий, пресвитерия; лат. presbyterium — «место для избранных», от др.-греч. πρεσβυτέριον — «собрание священников») — в западноевропейской (прежде всего, католической) церковной архитектуре пространство между нефом и алтарём (аналогом которого в восточных церквях является «престол») в восточной части храма. Название имеет тот смысл, что в пресвитерий могут заходить только пресвитеры (то есть священники). Соответственно в православных храмах пресвитерий либо частично соответствует алтарю, либо солее (виме). (ru)
  • Пресбіте́рій (лат. presbyterium — «місце для обраних» < грец. πρεσβυτέριον — «збори священиків») — в західноєвропейській (насамперед, католицькій) церковній архітектурі — простір між навою і вівтарем (католицьким престолом) у східній частині храму. Відповідає вівтарю у православних і греко-католицьких храмах. Назва в собі несе той зміст, що на пресбітерій можуть заходити тільки старші (тобто священики). У залежності від часу й місця може або входити в хор (бувши його центральною або східною частиною), або розміщуватися між хором і престолом. (uk)
rdfs:label
  • Presbiteri (ca)
  • Chancel (en)
  • Kněžiště (cs)
  • Ιερό Βήμα (el)
  • Antaŭaltaro (eo)
  • Presbiterio (arquitectura) (es)
  • Presbiterio (arkitektura) (eu)
  • Chancel (fr)
  • Saingeal (ga)
  • Panti imam (in)
  • 内陣 (ja)
  • Presbiterio (it)
  • Prezbiterium (pl)
  • Presbitério (arquitetura) (pt)
  • Пресвитерий (храм) (ru)
  • Presbyterium (sv)
  • Пресбітерій (uk)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:architecturalStyle of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of