| p:abstract
| - An active galactic nucleus (AGN) is a compact region at the centre of a galaxy which has a much higher than normal luminosity over some or all of the electromagnetic spectrum (in the radio, infrared, optical, ultra-violet, X-ray and/or gamma ray wavebands). A galaxy hosting an AGN is called an active galaxy. The radiation from AGN is believed to be a result of accretion on to the supermassive black hole at the centre of the host galaxy. AGN are the most luminous persistent sources of electromagnetic radiation in the universe, and as such can be used as a means of discovering distant objects; their evolution as a function of cosmic time also provides constraints on cosmological models. (en)
- del chorro (azul) contrasta con la luz estelar de la galaxia albergadora (amarillo). Crédito: HST/NASA/ESA]]
Una galaxia se dice activa cuando una fracción significativa de la radiación electromagnética que emite no es debida a las componentes "normales" de una galaxia (estrellas, polvo y gas interestelar).
El término núcleo activo de galaxia (AGN, por sus siglas en inglés) se usa frecuentemente para denominar este tipo de objeto, ya que la energía emitida por las galaxias activas se debe aparentemente a una región compacta en su centro. En algunos casos, esta región central emite chorros de partículas que se extienden por grandes distancias, provocando emisión desde regiones extendidas, si bien en todos los casos la fuente última de la energía emitida es la región central.
El modelo teórico más aceptado unifica distintos tipos de objetos, tales como galaxias Seyfert, quasares y blazares, los que aparentan ser distintos debido al ángulo de inclinación en el cielo.
Según el modelo unificado, la energía se genera por materia (gas y polvo) que cae a un agujero negro supermasivo, de entre 10^6 y 10^7 masas solares. El material al caer forma un disco de acreción, debido a la conservación de momento angular. El calentamiento por fricción causa que el material se transforme en plasma y genere un campo magnético a través del mecanismo alfa. La acreción es altamente eficiente para transformar materia en energía, pudiendo convertir hasta la mitad de la masa en reposo de la materia en energía (en comparación, por ejemplo, al pequeño porcentaje de eficiencia de la fusión nuclear).
Se cree que cuando el agujero negro ha consumido todo el gas y polvo de su vecindad, la galaxia activa deja de emitir grandes cantidades de energía y se transforma en una galaxia normal. Este modelo se apoya en lo que parece ser un agujero negro supermasivo sin actividad en el centro de la Vía Láctea y otras galaxias cercanas. También este modelo explica el hecho de que los quasares sean mucho más frecuentes en el universo temprano.
Las galaxias activas se dividen en dos grupos: las que resultan muy brillantes al ser observadas con un radio-telescopio (radio-loud AGN) y las que no (radio-quiet AGN). (es)
- Unter der Klasse der aktiven galaktischen Kerne (englisch: Active Galactic Nuclei, kurz AGN) werden bestimmte astrophysikalische Erscheinungen wie Quasare, Radiogalaxien, Seyfert-Galaxien, LINER Galaxien und BL Lacertae-Objekte zusammengefasst.
Die drei wichtigsten Eigenschaften von AGN sind:
# Die aktiven galaktische Kerne erscheinen auf Aufnahmen sternförmig. Auf Bildern sind diese Objekte zunächst kaum (oder gar nicht) von Sternen zu unterscheiden. Die Spektren dieser Objekte enthüllen aber, dass es sich nicht um Sterne handelt. Durch Multiwellenlängen-Analysen ist man der wahren Natur dieser Objekte auf die Spur gekommen.
# Die AGNs gehören zu den leuchtkräftigsten Objekten im Universum und sind daher auch auf große Entfernungen noch gut zu erkennen.
# Das Gebiet, das die Strahlung eines AGNs aussendet, ist in etwa von der Größe unseres Sonnensystems.
Ein AGN besteht in der Kernregion aus einem supermassereichen Schwarzen Loch, um das sich eine Akkretionsscheibe bildet. Senkrecht zur Ebene dieser Akkretionsscheibe bildet sich ein gebündelter Jet ab (Länge bis zu Megaparsec). Oberhalb der Akkretionsscheibe befindet sich die so genannte Broad-Line-Region (BLR), d. h. eine Region, in der sich stark ionisierte Wolken mit hohen Geschwindigkeiten (etwa 1000 bis 10000 km/s) bewegen, was sich im beobachteten Spektrum der Quelle durch stark verbreiterte Linien bemerkbar macht. Oft ist diese Kernregion noch von einem Staubtorus umgeben. Weiter außerhalb befindet sich die Narrow-Line-Region (NLR), in der sich, ähnlich zur BLR, Wolken befinden, welche sich aber langsamer bewegen (etwa 100 km/s). Daher sind diese Emissionslinien im Spektrum weniger stark verbreitert. Dieses Standardmodell der AGN wurde 1995 von Urry und Padovani veröffentlicht.
Welches "Familienmitglied" der AGN man nun beobachtet, hängt (a) von dem Winkel zwischen Beobachter und der Achse des Jets ab, (b) wie viel Masse das Schwarze Loch besitzt und (c) wie viel Masse das schwarze Loch akkretiert.
Bei den hochenergetischen Blazaren geht man von wenigen Grad von der Rotationsachse aus, man sieht also direkt auf den Jet. Bei anderen Objekten (z.B. Seyfertgalaxien) dagegen sieht man kein charakteristisches Signal der Akkretionsscheibe und keine stark verbreiterten Emissionslinien, da man hier im 90°-Winkel zur Jetachse auf das Objekt sieht und somit der Staubtorus die Sicht auf die innere Region des AGN verdeckt.
Die Jets bestehen aus Materie, welche die Kernregion nahezu mit Lichtgeschwindigkeit ausstößt. Wahrscheinlich wird der Jet beschleunigt, indem Magnetfeldlinien durch Frame-Dragging in der Ergosphäre des Schwarzen Lochs "aufgewickelt" werden und nach den Gesetzen der Magnetohydrodynamik ein sehr hoher magnetischer Druck entsteht, der das Material herausdrückt. Die spiralförmig angeordneten Magnetfeldlinien sorgen dann auch für die Bündelung des Strahls. (de)
- Aktiivinen galaksi on galaksi, joka säteilee huomattavasti enemmän energiaa kuin mitä sen tähdet, hehkuvat kaasusumut ja pöly pystyvät säteilemään. Ylimääräinen säteily tulee yleensä tiiviistä galaksin ytimestä, josta monesti purkautuu suihkuja. Aktiiviset galaksit säteilevät tyypistä riippuen runsaasti infrapunaa, radioaaltoja, ultraviolettia, röntgensäteitä ja gammasäteitä.
Aktiivisia galakseja ovat mm. radiogalaksit, kvasaarit ja Seyfertin galaksit. Esimerkiksi Neitsyen jättiläisgalaksi M87 on aktiivinen elliptinen galaksi, josta lähtee suihku. Monilla radiogalakseilla on kaksi symmetristä "siipeä" jotka ovat syntyneet suihkusta, ja jotka säteilevät radioalueella. Tunnettu on myös elliptinen Centaurus A, jossa elliptistä galaksia ympäröi valtava pölyjuova. (fi)
- .]] En astronomie, une galaxie active est une galaxie abritant un noyau galactique actif (l'abréviation AGN est utilisée pour le terme anglais de Active Galactic Nucleus). Ce noyau est une région compacte située au centre de la galaxie qui est beaucoup plus lumineuse que la normale dans une partie ou dans l'ensemble du spectre électromagnétique (ondes radio, infrarouge, lumière visible, ultraviolet, rayons X, et/ou rayons gamma). On pense que les radiations de l'AGN sont le résultat de l'accrétion autour du trou noir supermassif situé au centre de la galaxie. Les AGN sont les sources de radiations électromagnétiques les plus lumineuses de l'univers, et sont parfois utilisées comme moyens de détection d'objets distants. D'autre part leur évolution en fonction du temps cosmique créée aussi des contraintes aux modèles cosmologiques. (fr)
- Una galassia attiva è una galassia dove una frazione significativa dell'energia viene emessa da oggetti diversi dai normali componenti di una galassia: stelle, polveri e gas interstellare. Questa energia, a seconda del tipo di galassia attiva, può essere emessa lungo quasi tutto lo spettro elettromagnetico, come infrarossi, onde radio, UV, raggi X o raggi gamma.
Spesso viene usata l'abbreviazione AGN (active galactic nuclei, nuclei galattici attivi), perché tutte le galassie attive sembrano essere alimentate da una regione compatta posta al loro centro. Alcune di queste regioni emettono getti di materia che possono essere molto lunghi, trasportando energia verso strutture estese (come nelle radiogalassie). Ma in tutti i casi è il nucleo, il cosiddetto motore centrale, ad essere la fonte di energia.
Il modello standard è che l'energia è generata da materia che cade in un buco nero supermassiccio che ha una massa compresa tra 1 milione e 1 miliardo di volte quella del Sole. Quando la materia cade verso il buco nero, il suo momento angolare la costringe a formare un disco di accrescimento attorno al buco nero. La frizione riscalda la materia e ne cambia lo stato in plasma, e questo materiale carico in movimento produce un forte campo magnetico. Il materiale che si muove dentro questo campo magnetico produce grandi quantità sia di radiazione di sincrotrone che di radiazione termica sotto forma di raggi X. Infatti la temperatura vicino al buco nero è di milioni e forse di miliardi di gradi, in quest'ultimo caso migliaia di volte più calde del centro del Sole. Spesso, vengono osservati getti che si originano dal disco di accrescimento, anche se il meccanismo che porta alla formazione di questi getti è poco compreso. Tutto questo processo, alimentato dalla gravità del buco nero, è molto efficiente nel trasformare la materia in energia: quasi il 50% della materia in caduta può essere convertito in energia, contro i pochi punti percentuali della fusione nucleare che alimenta le stelle, e i decimi dell'uno per cento della fissione nucleare dei reattori nucleari contemporanei.
Si pensa che quando il buco nero ha inglobato tutto il gas e la polvere nelle sue vicinanze, semplicemente il nucleo smette di emettere grandi quantità di radiazione e la galassia diventa "normale". Questo modello è supportato da osservazioni che suggeriscono la presenza di un buco nero supermassiccio ma tranquillo nel centro della Via Lattea e di molte altre galassie, e spiega facilmente come mai i quasar erano molto più comuni nelle prime ere dell'Universo, quando era disponibile più "carburante".
Questo modello inoltre spiega i differenti tipi di nuclei galattici attivi, che si pensa siano tutti simili tra loro, ma che possono apparire in modo molto diverso a seconda dell'angolo da cui sono visti, e dall'ammontare di materia che cade nel buco nero. (it)
- 活動銀河（かつどうぎんが、active galaxy）は、星、星間塵、星間ガスといった通常の銀河の構成要素とは別の部分からエネルギーの大半が放出されている特殊な銀河。このエネルギーは、活動銀河の種類によって若干異なるが、電波、赤外線、紫外線、X線、γ線など、電磁波のほぼ全ての波長域で放出されている。
活動銀河 M87（画面左上の黄色の天体）から5000光年の長さにわたるジェットが放出されている様子。光速近くまで加速された電子が青白い光を放ちながら放出されている。
全ての活動銀河は銀河中心のコンパクトな領域がエネルギー源になっていると考えられているため、活動銀河の略称として AGN (Active Galactic Nuclei) という語もしばしば使われる。これらのコンパクトな中心領域からは、加速された物質が長い距離にわたり宇宙ジェットとして放出され、電波銀河や電波を放出するクエーサーのような広がりを持った構造を持っている場合もあるが、本質的には銀河の中心核がエネルギー源である。
活動銀河の標準的な理論的モデルは、銀河中心にある106-9太陽質量の大質量ブラックホールに向かって物質が落ち込むことによってエネルギーが放出される、というものである。物質がブラックホールに落下する時、物質は角運動量を持つために降着円盤と呼ばれる扁平な円盤をブラックホールの周囲に形作る。降着円盤内のガスの摩擦熱によって、落下するガスは電離してプラズマとなる。このため、電離したガスが回転することで強力な磁場が作られる。降着円盤からはジェットの放出がしばしば観測されるが、宇宙ジェットの形成のメカニズムはあまりよく分かっていない。この降着円盤は、質量を非常に効率よくエネルギーに変換する「エンジン」であり、物質が持つ質量エネルギーの約50%をエネルギーに変換できる。これは核融合の変換効率が数%であるのに比べて非常に効率的である。
ブラックホールが周囲のガスや塵を全て「食べ尽くす」と、活動銀河核は膨大なエネルギー放出をやめて通常の銀河になると考えられている。この仮説は、我々の銀河系や他の近傍銀河の中心に「平穏な」大質量ブラックホールが見つかっていることからも妥当な説であると思われる。また、この説によれば、なぜクエーサーが初期宇宙にのみたくさん存在するのかについてもうまく説明がつく。つまり、初期宇宙の方が現在よりもたくさんの「燃料」があったため、銀河の活動性が高かったということになる。
このモデルは、活動銀河に様々な種類があることも説明できる。すなわち、全ての活動銀河は大質量ブラックホールと降着円盤という同じエネルギー源で活動しているが、地球から見た時の中心核の向きの違いと、ブラックホールに供給されるガスや塵の量の違いによって、様々に異なるタイプに見える、と考えられている。 (ja)
- Actieve sterrenstelsels is een verzamelbegrip voor verschillende typen sterrenstelsels waarbij in het centrum een zeer klein gebied zeer veel energie vrijgeeft. Dit gebied noemt men de active galactic nucleus (of AGN), en actieve sterrenstelsels worden ook wel AGN-stelsels genoemd of active galactic nuclei. Deze stelsels geven vaak duidelijke helderheidsveranderingen binnen een zeer korte termijn van uren of dagen.
Welke processen zich precies afspelen is niet altijd duidelijk, maar alles wijst op een zwart gat in het centrum dat gas, stof en sterren uit de omgeving verslindt.
Een zwart gat is op zich zelf onzichtbaar, omdat - per definitie - geen licht eraan kan ontsnappen. Zichtbaar is alleen de straling die wordt uitgezonden door de accretieschijf van het door het zwarte gat aangetrokken gas. In het centrum van ons melkwegstelsel is er weinig interstellair gas overgebleven, zodat de accretieschijf rondom het centrale zwarte gat van zeer beperkte omvang is. Dit zwarte gat is daarom veel minder actief dan dat van vele andere sterrenstelsels. (nl)
- En aktiv galakse er en galakse hvor en betydelig del av den utsendte energien ikke blir emittert av de normale komponentene til galakser som stjerner, støv og interstellart gass. Denne energien, avhengig av type aktiv galakse, kan bli emittert over mesteparten av det elektromagnetiske spektrumet, som infrarød, radio, UV, røntgen og gamma.
Ofte bruker forkortelsen AGN (en. Active Galacitc Nuclei), siden de fleste aktive galakser ser ut til å bli drevet av en kompakt region i galaksesenteret. Noen av disse kompakte regionene sender ut jet-stråler av materie som kan strekke seg over lange avstander og generere utsrakte strukturer (som for eksempel radiogalakser og kvasarer dominert med mye radiostråling). Men i alle tilfeller er den aktive kjernen den grunnleggende kilden til energien vi observerer. (no)
- Galaktyka aktywna - galaktyka, w której energia w znaczącej ilości nie jest emitowana przez jej normalne składniki, czyli: gwiazdy, pył i gaz międzygwiazdowy. Ta część energii, zależnie od typu galaktyki aktywnej, może być emitowana w szerokim zakresie widma elektromagnetycznego jako podczerwień, fale radiowe, ultrafiolet, promieniowanie rentgenowskie oraz promieniowanie gamma.
Aktywność galaktyki jest wynikiem procesów, zachodzących w jej jądrze, stąd często wymiennie używa się określenia "aktywne galaktyki" i "aktywne jądra galaktyk", szczególnie w języku angielskim ("Active galaxies" oraz Active Galactic Nuclei, w skrócie AGN). W części aktywnych galaktyk obserwuje sie dżety - strugi materii mogące rozciągać się na bardzo duże odległości, zasilając tym samym rozległe struktury (np. radiogalaktyki, kwazary). Jednakże we wszystkich przypadkach aktywne jądro lub centralny 'silnik' jest fundamentalnym źródłem energii.
Standardowy model zakłada, że energia wytwarzana jest podczas opadania materii na supermasywną czarną dziurę o masie 105 - 1010 M☉ (mas Słońca) (Vestergaard i in., 2008; Ghosh i in. 2008). Moment pędu jest przyczyną, dla której materia opadając spłaszcza się do dysku akrecyjnego. Dyssypacja energii prowadzi do silnego grzania, powodując że materia ta staje się gorącą plazmą. Zjonizowana i poruszająca się plazma może być źródłem silnego pola magnetycznego powstającego poprzez mechanizm dynama magnetohydrodynamicznego.
Wydaje się, że kiedy czarne dziury pochłoną cały pył i gaz z otaczającej przestrzeni, wtedy aktywne jądro galaktyczne przestaje emitować duże ilości promieniowania i staje się normalną galaktyką. Potwierdzeniem tego modelu zdają się być supermasywna czarna dziura, która prawdopodobnie znajduje się w centrum Drogi Mlecznej oraz inne czarne dziury w pobliskich galaktykach. Wyjaśnia to w dość dobry sposób, dlaczego kwazary wydają się być bardziej powszechne we wczesnym Wszechświecie, gdy było dostępne znacznie więcej paliwa.
Model ten również wyjaśnia istnienie różnych typów jąder galaktycznych, które wydają się być takimi samymi źródłami. Fakt, że wydają się różne, wynika z różnych kątów, pod jakimi obiekty te są obserwowane oraz od ilości gazu i pyłu dostępnego jako paliwo dla czarnej dziury. (pl)
- Активные ядра галактик — подвид квазаров, основная особенность которых — отсутствие или слабость эмиссионных и абсорбционных линий в спектре в оптическом диапазоне. В остальном их спектры схожи со спектрами квазаров.
Активная гигантская эллиптическая галактика M87. Из центра галактики вырывается релятивистская струя (джет)]]
Галактические ядра считают имеющими признаки активности если:
# спектр электромагнитного излучения гораздо шире инфракрасного диапазона и может находиться в пределах от радио- до гамма- излучения.
# наблюдается «переменность» — изменение «мощности» источника излучения в точке наблюдения. Как правило это происходит, с периодом от 10 минут в рентгеновском диапазоне и до 10 лет в оптическом и радио диапазонах.
# имеются особенности спектра излучения, по которым можно судить о перемещении горячего газа с большими скоростями.
# есть видимые морфологические особенности, в том числе выбросы и «горячие пятна».
# имеются особенности спектра излучения и его поляризации по которым можно судить в том числе о наличии магнитного поля и его структуре.
Активная галактика — галактика с активным ядром. Есть мнение, что в центре таких галактик находится чёрная дыра, которая и является причиной повышенной интенсивности излучения от ядра, особенно в рентгеновском диапазоне. Из ядра таких галактик обычно вырывается релятивистская струя (джет). Отличительной чертой многих активных галактик является переменное (от нескольких дней до нескольких часов) рентгеновское излучение.
Активные галактики подразделяются по интенсивности излучения в радио диапазоне. (ru)
- En aktiv galaxkärna, AGN, är en kompakt region i centrum på en galax, som har ovanligt hög luminositet över delar av eller hela det elektromagnetiska spektrumet (inom radio, infraröda, optiska, ultravioletta, röntgen och/eller gamma våglängdsbanden). En galax som hyser en AGN, en värdgalax, kallas aktiv galax.
Den kraftiga strålningen från AGN antas vara resultat av att kärnan drar till sig stora mängder material från omgivningen, så kallad ackretion, till ett supermassivt objekt i centrum av värdgalaxen. Det supermassiva objektet drar till sig enorma mängder material, en process som rubbar den omgivande galaxens uppbyggnad och kan slita sönder stjärnor i dess närhet. En typisk aktiv galax är NGC 7052. Dess insamlingsskiva har en diameter av 1100 ljusår och själva kärnans massa har uppskattats till 300 miljoner solmassor.
AGN är de allra ljusstarkaste stadigvarande källorna till elektromagnetisk strålning i universum. De kan därför användas för att upptäcka mycket avlägsna objekt. Galaxkärnors aktivitet påverkas av tillgången på galaxmaterial inom räckhåll och aktiviteten kan såväl initieras som avta genom olika processer. Fördelningen av olika typer av aktiva galaxer varierar i rummet och därmed i tiden. Man har därför även sökt nyttja deras skenbara utveckling i tiden till att förse kosmologiska modeller med begränsningar.
En mindre del av det ansamlade materialet (ca 10%) avsöndras ofta som gas och strålning vinkelrätt mot ackretionsskivan i en så kallad jet. En sådan jet kan bli flera gånger större än själva galaxen. En annan typ av recirkulation har noterats i form av hittills oförklarad stjärnbilning mycket nära Vintergatans och Andromedagalaxens centra, där unga blå stjärnor observerats.kontrasterar mot det gula stjärnljuset från värdgalaxen.]] (sv)
- 活躍星系核（，縮寫為）是一類中央核區活動性很强的系外星系。這些星系顯得比普通星系活躍，在從無線電波到伽瑪射線的全波段裡都發出很强的電磁辐射，光度大约在1036-1041J/s之間，人們将它們稱為活躍星系。活躍星系核是這些星系明亮的核心部分，尺度通常在1光年上下，只占整個活躍星系的很小一部分。但由於其光度大大超過宿主星系，因此活躍星系核通常也指整個活躍星系。
1960年代類星體發現以來，又相繼發現了許多具有類似特徵的天體，都是系外星系，統稱為活躍星系核，共同點是光譜具有很高的红位移，表明距離遠在宇宙學尺度上，同时光度很高，遠遠高於普通的星系。進一步觀測顯示，這些天體往往具有快速的光變，光變時標從數小時到到數日不等，顯示其尺度只占整个星系的很小一部分。此外，活躍星系核的光譜範圍非常寬，表現為非熱輻射譜，還具有很強的發射線，同时往往伴有噴流現象。几十年来发现的活动星系核种类繁多，包括西佛星系、類星體、射电星系、蝎虎座BL型天体等，而且不同种类之间观测特征相互混杂。长期以来人们一直对它们的机制和演化感到困惑，投入了大量的人力物力进行研究，使得活动星系核成为20世纪90年代以来天文学最热门和最活跃的研究领域之一。目前得到广泛接受的观点认为，活动星系核由超大质量黑洞和吸积盘构成。依据理论和观测研究，人们建立了活动星系核标准模型，即中央是一个黑洞，周围的物质受到引力作用下落，在黑洞周围形成了吸积盘。由于耗散作用气体被加热到很高的温度，并逐渐下落到黑洞中央，并且形成了沿吸积盘法线方向的喷流。活动星系核的观测特征主要依赖于中心黑洞、吸积盘的特征以及视线方向。 (zh)
|
| rdfs:comment
| - An active galactic nucleus (AGN) is a compact region at the centre of a galaxy which has a much higher than normal luminosity over some or all of the electromagnetic spectrum (in the radio, infrared, optical, ultra-violet, X-ray and/or gamma ray wavebands). A galaxy hosting an AGN is called an active galaxy. The radiation from AGN is believed to be a result of accretion on to the supermassive black hole at the centre of the host galaxy. (en)
- del chorro (azul) contrasta con la luz estelar de la galaxia albergadora (amarillo). Crédito: HST/NASA/ESA]] (es)
- Unter der Klasse der aktiven galaktischen Kerne (englisch: Active Galactic Nuclei, kurz AGN) werden bestimmte astrophysikalische Erscheinungen wie Quasare, Radiogalaxien, Seyfert-Galaxien, LINER Galaxien und BL Lacertae-Objekte zusammengefasst. (de)
- Aktiivinen galaksi on galaksi, joka säteilee huomattavasti enemmän energiaa kuin mitä sen tähdet, hehkuvat kaasusumut ja pöly pystyvät säteilemään. Ylimääräinen säteily tulee yleensä tiiviistä galaksin ytimestä, josta monesti purkautuu suihkuja. Aktiiviset galaksit säteilevät tyypistä riippuen runsaasti infrapunaa, radioaaltoja, ultraviolettia, röntgensäteitä ja gammasäteitä. (fi)
- .]] En astronomie, une galaxie active est une galaxie abritant un noyau galactique actif (l'abréviation AGN est utilisée pour le terme anglais de Active Galactic Nucleus). Ce noyau est une région compacte située au centre de la galaxie qui est beaucoup plus lumineuse que la normale dans une partie ou dans l'ensemble du spectre électromagnétique (ondes radio, infrarouge, lumière visible, ultraviolet, rayons X, et/ou rayons gamma). (fr)
- Una galassia attiva è una galassia dove una frazione significativa dell'energia viene emessa da oggetti diversi dai normali componenti di una galassia: stelle, polveri e gas interstellare. Questa energia, a seconda del tipo di galassia attiva, può essere emessa lungo quasi tutto lo spettro elettromagnetico, come infrarossi, onde radio, UV, raggi X o raggi gamma. (it)
- 活動銀河（かつどうぎんが、active galaxy）は、星、星間塵、星間ガスといった通常の銀河の構成要素とは別の部分からエネルギーの大半が放出されている特殊な銀河。このエネルギーは、活動銀河の種類によって若干異なるが、電波、赤外線、紫外線、X線、γ線など、電磁波のほぼ全ての波長域で放出されている。 (ja)
- Actieve sterrenstelsels is een verzamelbegrip voor verschillende typen sterrenstelsels waarbij in het centrum een zeer klein gebied zeer veel energie vrijgeeft. Dit gebied noemt men de active galactic nucleus (of AGN), en actieve sterrenstelsels worden ook wel AGN-stelsels genoemd of active galactic nuclei. Deze stelsels geven vaak duidelijke helderheidsveranderingen binnen een zeer korte termijn van uren of dagen. (nl)
- En aktiv galakse er en galakse hvor en betydelig del av den utsendte energien ikke blir emittert av de normale komponentene til galakser som stjerner, støv og interstellart gass. Denne energien, avhengig av type aktiv galakse, kan bli emittert over mesteparten av det elektromagnetiske spektrumet, som infrarød, radio, UV, røntgen og gamma. (no)
- Galaktyka aktywna - galaktyka, w której energia w znaczącej ilości nie jest emitowana przez jej normalne składniki, czyli: gwiazdy, pył i gaz międzygwiazdowy. Ta część energii, zależnie od typu galaktyki aktywnej, może być emitowana w szerokim zakresie widma elektromagnetycznego jako podczerwień, fale radiowe, ultrafiolet, promieniowanie rentgenowskie oraz promieniowanie gamma. (pl)
- Активные ядра галактик — подвид квазаров, основная особенность которых — отсутствие или слабость эмиссионных и абсорбционных линий в спектре в оптическом диапазоне. В остальном их спектры схожи со спектрами квазаров. (ru)
- En aktiv galaxkärna, AGN, är en kompakt region i centrum på en galax, som har ovanligt hög luminositet över delar av eller hela det elektromagnetiska spektrumet (inom radio, infraröda, optiska, ultravioletta, röntgen och/eller gamma våglängdsbanden). En galax som hyser en AGN, en värdgalax, kallas aktiv galax. (sv)
- 活躍星系核（，縮寫為）是一類中央核區活動性很强的系外星系。這些星系顯得比普通星系活躍，在從無線電波到伽瑪射線的全波段裡都發出很强的電磁辐射，光度大约在1036-1041J/s之間，人們将它們稱為活躍星系。活躍星系核是這些星系明亮的核心部分，尺度通常在1光年上下，只占整個活躍星系的很小一部分。但由於其光度大大超過宿主星系，因此活躍星系核通常也指整個活躍星系。 (zh)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
