dbo:abstract
|
- Unter Gefühlsethik (auch bekannt unter der Bezeichnung Moral-Sense-Theorie) werden Theorien zusammengefasst, die (moralischen) Gefühlen im Prozess der moralischen Urteilsbildung und bei der Erfassung moralischer Wahrheiten eine epistemisch und meta-ethisch entscheidende Rolle zusprechen.Wichtige Beiträge zur Moral-Sense-Theorie wurden im Zuge der Schottischen Aufklärung von Anthony Ashley Cooper (1671–1713), Francis Hutcheson (1694–1746), David Hume (1711–1776) und Adam Smith (1723–1790) entwickelt. Moderne Vertreter der Moral-Sense-Theorie sind beispielsweise Jonathan Haidt und Michael Slote. (de)
- Moral sense theory (also known as moral sentimentalism) is a theory in moral epistemology and meta-ethics concerning the discovery of moral truths. Moral sense theory typically holds that distinctions between morality and immorality are discovered by emotional responses to experience. Some take it to be primarily a view about the nature of moral facts or moral beliefs (a primarily metaphysical view)—this form of the view more often goes by the name "sentimentalism". Others take the view to be primarily about the nature of justifying moral beliefs (a primarily epistemological view)—this form of the view more often goes by the name "moral sense theory". However, some theorists take the view to be one which claims that both moral facts and how one comes to be justified in believing them are necessarily bound up with human emotions. Popular historical advocates of some version of the moral sense theory or sentimentalism include the 3rd Earl of Shaftesbury (1671–1713), Francis Hutcheson (1694–1746), David Hume (1711–1776), and Adam Smith (1723–1790). Some contemporary advocates include Michael Slote, Justin D'Arms, Daniel Jacobson, Jesse Prinz, Jonathan Haidt, and perhaps John McDowell. Simon Blackburn and Allan Gibbard endorse a non-cognitivist form of sentimentalism. (en)
- 道徳感覚学派(どうとくかんかく-がくは、英: moral sense school)とは、善悪判断に関して、「感覚」(sense、道徳感覚, moral sense)や「感情」(sentiment、道徳感情, moral sentiment)の働きを重視した、18世紀イギリスの倫理学(道徳哲学)者たちの総称。モラルセンス学派とも。 ジョン・ロックに教育を受けた第3代シャフツベリ伯爵に始まり、「道徳感覚理論」(moral sense theory)をまとめ上げたフランシス・ハッチソン、イギリス経験論の末席に列せられるデイヴィッド・ヒューム、そして『道徳感情論』(Theory of Moral Sentiments)を著した古典派経済学の祖・アダム・スミス等がここに含まれる。 (ja)
- Moral sense (moreel besef of de moreel besef-theorie) is een begrip uit de meta-ethiek. Letterlijk opgevat zou het gaan om een 'zintuig' dat tussen goed en kwaad kan onderscheiden. In de 18e eeuw werd het begrip door onder meer de Engelse filosoof John Locke uitgewerkt tot een theorie die moest verklaren hoe de mens het verschil tussen goed en kwaad kan zien. De Schot David Hume zette in (1739-1740) deze leer uiteen en betoogt daarbij hoezeer het met de empiristische kentheorie is verbonden. Bekende voorstanders van een vorm van de 'moreel besef- theorie' of 'sentimentalisme' zijn de 3e graaf van Shaftesbury (1671-1713), Francis Hutcheson (1694-1746), David Hume (1711-1776), en Adam Smith (1723-1790). Enkele hedendaagse pleitbezorgers van de theorie zijn onder meer , , en . (nl)
|
dbo:wikiPageExternalLink
| |
dbo:wikiPageID
| |
dbo:wikiPageLength
|
- 11815 (xsd:nonNegativeInteger)
|
dbo:wikiPageRevisionID
| |
dbo:wikiPageWikiLink
| |
dbp:wikiPageUsesTemplate
| |
dct:subject
| |
gold:hypernym
| |
rdf:type
| |
rdfs:comment
|
- Unter Gefühlsethik (auch bekannt unter der Bezeichnung Moral-Sense-Theorie) werden Theorien zusammengefasst, die (moralischen) Gefühlen im Prozess der moralischen Urteilsbildung und bei der Erfassung moralischer Wahrheiten eine epistemisch und meta-ethisch entscheidende Rolle zusprechen.Wichtige Beiträge zur Moral-Sense-Theorie wurden im Zuge der Schottischen Aufklärung von Anthony Ashley Cooper (1671–1713), Francis Hutcheson (1694–1746), David Hume (1711–1776) und Adam Smith (1723–1790) entwickelt. Moderne Vertreter der Moral-Sense-Theorie sind beispielsweise Jonathan Haidt und Michael Slote. (de)
- 道徳感覚学派(どうとくかんかく-がくは、英: moral sense school)とは、善悪判断に関して、「感覚」(sense、道徳感覚, moral sense)や「感情」(sentiment、道徳感情, moral sentiment)の働きを重視した、18世紀イギリスの倫理学(道徳哲学)者たちの総称。モラルセンス学派とも。 ジョン・ロックに教育を受けた第3代シャフツベリ伯爵に始まり、「道徳感覚理論」(moral sense theory)をまとめ上げたフランシス・ハッチソン、イギリス経験論の末席に列せられるデイヴィッド・ヒューム、そして『道徳感情論』(Theory of Moral Sentiments)を著した古典派経済学の祖・アダム・スミス等がここに含まれる。 (ja)
- Moral sense theory (also known as moral sentimentalism) is a theory in moral epistemology and meta-ethics concerning the discovery of moral truths. Moral sense theory typically holds that distinctions between morality and immorality are discovered by emotional responses to experience. Some take it to be primarily a view about the nature of moral facts or moral beliefs (a primarily metaphysical view)—this form of the view more often goes by the name "sentimentalism". Others take the view to be primarily about the nature of justifying moral beliefs (a primarily epistemological view)—this form of the view more often goes by the name "moral sense theory". However, some theorists take the view to be one which claims that both moral facts and how one comes to be justified in believing them are n (en)
- Moral sense (moreel besef of de moreel besef-theorie) is een begrip uit de meta-ethiek. Letterlijk opgevat zou het gaan om een 'zintuig' dat tussen goed en kwaad kan onderscheiden. In de 18e eeuw werd het begrip door onder meer de Engelse filosoof John Locke uitgewerkt tot een theorie die moest verklaren hoe de mens het verschil tussen goed en kwaad kan zien. De Schot David Hume zette in (1739-1740) deze leer uiteen en betoogt daarbij hoezeer het met de empiristische kentheorie is verbonden. (nl)
|
rdfs:label
|
- Gefühlsethik (de)
- Moral sense theory (en)
- 道徳感覚学派 (ja)
- Moral sense (nl)
|
owl:sameAs
| |
prov:wasDerivedFrom
| |
foaf:isPrimaryTopicOf
| |
is dbo:notableIdea
of | |
is dbo:wikiPageRedirects
of | |
is dbo:wikiPageWikiLink
of | |
is foaf:primaryTopic
of | |