Karl Gotthard Lamprecht (25 February 1856 – 10 May 1915) was a German historian who specialized in German art and economic history.

Property Value
dbo:abstract
  • كارل لامبرخت (1856-1915)، هو مؤرخ ألماني، طالب بطريقة جديدة في كتابة التاريخ تقوم على إتجاهات ثقافية واجتماعية ونفسية. أهم مؤلفاته منهج التاريخ الحضاري عام 1900م، ومحاضرات عديدة بعنوان ما هو التاريخ عام 1905م. (ar)
  • Karl Lamprecht (25. února 1856, – 10. května 1915, Lipsko) byl německý historik. Lamprecht byl profesorem na univerzitě v Lipsku a byl znám především svou rolí v metodologických sporech v dějepisectví. (cs)
  • Karl Gotthard Lamprecht (* 25. Februar 1856 in Jessen; † 10. Mai 1915 in Leipzig) war ein deutscher Historiker. Lamprecht war Professor für Geschichte an der Universität Leipzig und wurde vor allem bekannt durch seine Rolle im Methodenstreit der Geschichtswissenschaft. (de)
  • Karl Gotthard Lamprecht ( 25 de febrero de 1856 – 10 de mayo de 1915) fue un historiador alemán. Lamprecht nació en Jessen (elster) en la provincia de Sajonia. Cuando era estudiante, se especializó en historia, ciencias políticas, economía y arte en las universidades de Göttingen, universidad de Leipzig, y la universidad de Ludwig Maximilian en Munich. Lamprecht también enseñó en la universidad en Marburg, y más tarde en la Universidad de Leipzig, donde fundó un centro dedicado al mundo comparativo e historia cultural (Institut für Kultur- und Universalgeschichte). Lamprecht estudió historia económica y social alemana y europea, especializándose particularmente en la edad media. También atrajo una considerable controversia con sus métodos interdisciplinarios y enfoques en una amplia gama en preguntas sociales, ambientales, y psicológicas de la historia. El proyecto ambicioso Deutsche Geschichte de Lamprecht, en la trayectoria entera de la historia alemana, causó una disputa metodológica dentro del establecimiento histórico y académico alemán. Lamprecht tuvo fuertes críticas de escolares como Friedrich Meinecke y por su falta de rigor metodológico, así como la falta de atención a importantes tendencias políticas e ideologías. Como resultado, Lamprecht y sus alumnos fueron marginados por la academia alemana, y la historia interdisciplinaria alemana permaneció como un tema tabú entre los historiadores alemanes en el siglo XX. Falleció en Leipzig. De acuerdo con : Lamprecht estipuló asimismo fuerzas psicológicas como las fuerzas básicas de la historia. También derivó de la psique colectiva de cada nación y no de las fuerzas idiosincráticas de las psiques individuales. Historiografía p. 279Lamprecht fundó una recepción positiva para sus ideas y métodos en Francia y Estados Unidos. En 1904, fue invitado a dar clases en la Universidad de Columbia, las cuales se tradujeron y pulicaron en 1905 y se denominó la obra ¿Que es la Historia?El trabajo de Lamprecht fue una influencia formativa en el pensamiento del historiador social francés Marc Bloch, así como de la Escuela de los annales. Uno de sus estudiantes fue Cai Yuanpei, quien más tarde sirvió como canciller de la Universidad de Beijing, quien tuvo una enorme influencia en el pensamiento moderno chino. (es)
  • Karl Gotthard Lamprecht (25 February 1856 – 10 May 1915) was a German historian who specialized in German art and economic history. (en)
  • Karl Gotthard Lamprecht (né le 25 février 1856 à Jessen en province de Saxe et mort le 10 mai 1915 à Leipzig) est un historien allemand dont l'approche interdisciplinaire de l'histoire joua un rôle méthodologique important pour la formation de l'école française des Annales. (fr)
  • Karl Gotthart Lamprecht (ur. 25 lutego 1856 roku w Jessen, zm. 10 maja 1915 roku w Lipsku) – niemiecki historyk. Jako profesor historii na Uniwersytecie w Lipsku odegrał ważną rolę w sporze o metodologię badania historii (Methodenstreit). (pl)
  • Karl Gotthard Lamprecht (Jessen, 25 februari 1856 – Leipzig, 10 mei 1915) was een Duitse historicus en professor aan de Universiteit Leipzig. Hij werd vooral bekend vanwege zijn rol in de Methodenstreit. Lamprecht studeerde vanaf 1874 geschiedenis aan de universiteiten Göttingen, Leipzig en München. Onder invloed van – een van de grondleggers van de historische school – richtte hij zich op economische geschiedenis. In 1890 volgde hij op als hoogleraar geschiedenis aan de Philipps-Universiteit Marburg. Het jaar daarop volgde hij Georg Voigt op in Leipzig. Lamprecht keerde zich tegen de toen heersende , de aanhangers van Leopold von Ranke. Ranke wilde bloss zeigen wie es eigentlich gewesen, gewoon laten zien hoe het echt was. Waardeoordelen moest de historicus hierbij achterwege laten, de beschrijving moest volledig objectief zijn en zich beperken tot feiten. Dit historisme en de van daaruit ontwikkelde zijn van grote invloed geweest op de vorming van de geschiedschrijving. Volgens Lamprecht legde Ranke de nadruk op het Verstehen van individuele gebeurtenissen en beperkte zich daarbij vooral tot politieke geschiedenis. Ondanks de grote invloed van Ranke, begon steeds meer het idee te leven dat de geschiedenis niet slechts bepaald werd door de van Thomas Carlyle. Volgens Lamprecht was het vaststellen van de feiten onvoldoende en ging het juist om het vaststellen van de samenhang en daarmee Erklären, het verklaren van wetmatigheden zoals dat in de natuurwetenschappen plaatsvindt, en begrijpen hoe het zo is geworden (zu zeigen, wie es eigentlich geworden). Vanuit zijn vakgebied van economische geschiedenis zag hij dat niet de grote mannen, maar de onderliggende wetmatigheden de geschiedenis bepalen. In zijn Deutsche Geschichte zag Lamprecht daarbij vijf Kulturzeitaltern in de Duitse geschiedenis met elk hun eigen Seelesleben. Lamprecht vond daarbij een groot deel van de Duitse historici tegenover zich in wat de Methodenstreit of Lamprechtstreit werd genoemd. wees de nomothetische methode – de studie van groepen om algemene conclusies te kunnen trekken – af en stelde dat alleen de idiografische methode – dat er van uitgaat dat geschiedenis een eenmalig proces is bestaande uit unieke gebeurtenissen – bruikbaar was binnen de geschiedschrijving. Binnen de Duitse historiografie raakte Lamprecht daardoor geïsoleerd. Hij vond nog wel steun bij onder meer de met invloedrijke Maximilian Harden. Buiten Duitsland werd zijn cultuurgeschiedenis beter ontvangen bij onder meer bij Henri Pirenne in België en bij de in de Verenigde Staten. Hij wist zijn Deutsche Geschichte te voltooien en werd daarmee de bekendste Duitse historicus. Zo wist hij de financiering rond te krijgen voor het dat hij 1909 in Leipzig opende. Het jaar daarop werd hij verkozen tot rector aan de Universiteit Leipzig. Later oefende zijn ideeën invloed uit op de Annales-school in Frankrijk. Zo had zijn idee van een Volksseele invloed op Lucien Febvre die stelde dat elke tijd en plaats zijn eigen mentalité heeft. Door zijn ondertekening in 1914 van de Aufruf an die Kulturwelt, die de Duitse inval in België moest rechtvaardigen, werd zijn verdere invloed echter beperkt. Hij verloor er zijn vriendschap mee met Henri Pirenne, die zijn zoon had verloren door de inval. (nl)
  • Карл Лампрехт (нем. Karl Lamprecht; 25 февраля 1856, Йессен — 10 мая 1915, Лейпциг) — немецкий историк. Был профессором в Бонне, Марбурге и Лейпциге. Один из первых ученых, разработавших систематическую теорию психологических факторов в истории. (ru)
  • Karl Gotthard Lamprecht (25 de fevereiro de 1856 – 10 de maio de 1915) foi um historiador alemão especializado em arte e história econômica alemãs. (pt)
  • Karl Lamprecht, född 25 februari 1856 i Jessen (nära Wittenberg), död 10 maj 1915 i Leipzig, var en tysk historiker. Han blev 1881 filosofie doktor i Bonn samt professor i historia 1890 i Marburg och 1891 i Leipzig. Därjämte ledde han sedan 1894 utgivningen av det Heeren-Ukertska samlingsverket Geschichte der europäischen Staaten, av Lamprecht 1901 förändrat till en Allgemeine Staaten-Geschichte med särskilda avdelningar för europeisk och utomeuropeisk historia samt tysk lokalhistoria. År 1909 upprättades av Lamprecht ett Institut für Kultur- und Universalgeschichte vid Leipzigs universitet. Lamprechts vetenskapliga författarverksamhet började med en studie över Frankrikes ekonomiska liv på 1000-talet (1879) och det konsthistoriska arbetet Initialornamentik des VIII. bis XIII. Jahrhunderts (1882); han övergick därpå till en sammanfattande, på material huvudsakligen från Moseltrakterna byggd framställning av tyskt medeltida ekonomiskt, socialt, rättsligt och politiskt liv i Deutsches Wirtschaftsleben im Mittelalter (4 band, 1886). De nya metodiska regler som Lamprecht särskilt i det sistnämnda arbetet sökt att tillämpa kom till fullt genomförd användning i hans huvudarbete, den Deutsche Geschichte (12 band, 1891-1909, flera delar i nya upplagor, med tilläggsband Zur jüngsten deutschen Vergangenheit, 3 band, 1901-03). Där har han sökt med den politiska historien förknippa den så kallade kulturhistoriens olika grenar, särskilt de ekonomiska och "socialpsykiska" elementen i utvecklingen, och sammanfatta alla dessa kulturelement under vissa, för en hel kulturperiod karaktäristiska begrepp (symbolism, , konventionalism, individualism, subjektivism), som han ansåg vara alster av en lagbunden, hos varje mänskligt samhälle likartad påvisbar utveckling. Det är sålunda kulturtillstånden i deras inbördes sammanhang som Lamprecht ville studera, och han tog i en mängd polemiska skrifter häftigt till orda mot nästan all tidigare historieskrivning såsom individualistisk, teleologisk och huvudsakligen "konstnärligt framställande". Mot den framhöll Lamprecht sin egen metod som inriktad på kausalsammanhangets utredande och strängt vetenskaplig. Lamprechts idéer, vilka innehar åtskilliga intressanta beröringspunkter med Comtes positivism och socialdemokraternas speciella historiska åskådning, framkallade på 1890-talet en synnerligen livlig metodologisk polemik huvudsakligen bland tyska forskare. Bland Lamprechts många inlägg i denna strid märks Alte und neue Richtungen in der Geschichtewissenschaft (1896), Was ist Kulturgeschichte? (i , 1896-97) och Die kulturhistorische Methode (1899). Bland de polemiska inläggen på motsidan kan nämnas sådana av Felix Rachfahl, Max Lenz, Hermann Oncken, Georg von Below, Ernst Bernheim och Heinrich Rickert. En av utförlig bibliografi åtföljd redogörelse för denna strid ges av Nils Edén, "Ett nytt program för den historiska vetenskapen" (i "Historisk tidskrift" 1896) och "Frågan om en ny historisk metod" (ibidem, 1900). Lamprechts "Deutsche Geschichte" blev under striden skarpt kritiserad för vårdslöshet i detaljer, och hans förkastelsedomar över tidigare historiografiska riktningar såsom ovetenskapliga fick bland hans kolleger inom facket ringa anslutning. Han anses emellertid rätt allmänt ha, genom sitt påaktande av andra kulturelement än de politiska och sitt framhållande av olikartade kulturfenomens inbördes växelverkan, gett många värdefulla impulser åt det tidiga 1900-talets historieforskning. Wikimedia Commons har media relaterad till Karl Lamprecht. (sv)
  • Карл Ла́мпрехт (нім. Karl Lamprecht; нар. 25 лютого 1856, — пом. 10 травня 1915, Лейпциг) — німецький історик. (uk)
dbo:birthDate
  • 1856-02-25 (xsd:date)
dbo:birthPlace
dbo:birthYear
  • 1856-01-01 (xsd:date)
dbo:deathDate
  • 1915-05-10 (xsd:date)
dbo:deathYear
  • 1915-01-01 (xsd:date)
dbo:occupation
dbo:wikiPageID
  • 2186931 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 6405 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 984175990 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:birthDate
  • 1856-02-25 (xsd:date)
dbp:birthPlace
dbp:caption
  • Karl Lamprecht in 1909 (en)
dbp:deathDate
  • 1915-05-10 (xsd:date)
dbp:name
  • Karl Lamprecht (en)
dbp:occupation
  • German historian (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • كارل لامبرخت (1856-1915)، هو مؤرخ ألماني، طالب بطريقة جديدة في كتابة التاريخ تقوم على إتجاهات ثقافية واجتماعية ونفسية. أهم مؤلفاته منهج التاريخ الحضاري عام 1900م، ومحاضرات عديدة بعنوان ما هو التاريخ عام 1905م. (ar)
  • Karl Lamprecht (25. února 1856, – 10. května 1915, Lipsko) byl německý historik. Lamprecht byl profesorem na univerzitě v Lipsku a byl znám především svou rolí v metodologických sporech v dějepisectví. (cs)
  • Karl Gotthard Lamprecht (* 25. Februar 1856 in Jessen; † 10. Mai 1915 in Leipzig) war ein deutscher Historiker. Lamprecht war Professor für Geschichte an der Universität Leipzig und wurde vor allem bekannt durch seine Rolle im Methodenstreit der Geschichtswissenschaft. (de)
  • Karl Gotthard Lamprecht (25 February 1856 – 10 May 1915) was a German historian who specialized in German art and economic history. (en)
  • Karl Gotthard Lamprecht (né le 25 février 1856 à Jessen en province de Saxe et mort le 10 mai 1915 à Leipzig) est un historien allemand dont l'approche interdisciplinaire de l'histoire joua un rôle méthodologique important pour la formation de l'école française des Annales. (fr)
  • Karl Gotthart Lamprecht (ur. 25 lutego 1856 roku w Jessen, zm. 10 maja 1915 roku w Lipsku) – niemiecki historyk. Jako profesor historii na Uniwersytecie w Lipsku odegrał ważną rolę w sporze o metodologię badania historii (Methodenstreit). (pl)
  • Карл Лампрехт (нем. Karl Lamprecht; 25 февраля 1856, Йессен — 10 мая 1915, Лейпциг) — немецкий историк. Был профессором в Бонне, Марбурге и Лейпциге. Один из первых ученых, разработавших систематическую теорию психологических факторов в истории. (ru)
  • Karl Gotthard Lamprecht (25 de fevereiro de 1856 – 10 de maio de 1915) foi um historiador alemão especializado em arte e história econômica alemãs. (pt)
  • Карл Ла́мпрехт (нім. Karl Lamprecht; нар. 25 лютого 1856, — пом. 10 травня 1915, Лейпциг) — німецький історик. (uk)
  • Karl Gotthard Lamprecht ( 25 de febrero de 1856 – 10 de mayo de 1915) fue un historiador alemán. Lamprecht nació en Jessen (elster) en la provincia de Sajonia. Cuando era estudiante, se especializó en historia, ciencias políticas, economía y arte en las universidades de Göttingen, universidad de Leipzig, y la universidad de Ludwig Maximilian en Munich. Lamprecht también enseñó en la universidad en Marburg, y más tarde en la Universidad de Leipzig, donde fundó un centro dedicado al mundo comparativo e historia cultural (Institut für Kultur- und Universalgeschichte). De acuerdo con : (es)
  • Karl Gotthard Lamprecht (Jessen, 25 februari 1856 – Leipzig, 10 mei 1915) was een Duitse historicus en professor aan de Universiteit Leipzig. Hij werd vooral bekend vanwege zijn rol in de Methodenstreit. Lamprecht studeerde vanaf 1874 geschiedenis aan de universiteiten Göttingen, Leipzig en München. Onder invloed van – een van de grondleggers van de historische school – richtte hij zich op economische geschiedenis. In 1890 volgde hij op als hoogleraar geschiedenis aan de Philipps-Universiteit Marburg. Het jaar daarop volgde hij Georg Voigt op in Leipzig. (nl)
  • Karl Lamprecht, född 25 februari 1856 i Jessen (nära Wittenberg), död 10 maj 1915 i Leipzig, var en tysk historiker. Han blev 1881 filosofie doktor i Bonn samt professor i historia 1890 i Marburg och 1891 i Leipzig. Därjämte ledde han sedan 1894 utgivningen av det Heeren-Ukertska samlingsverket Geschichte der europäischen Staaten, av Lamprecht 1901 förändrat till en Allgemeine Staaten-Geschichte med särskilda avdelningar för europeisk och utomeuropeisk historia samt tysk lokalhistoria. År 1909 upprättades av Lamprecht ett Institut für Kultur- und Universalgeschichte vid Leipzigs universitet. (sv)
rdfs:label
  • كارل لامبرخت (ar)
  • Karl Lamprecht (cs)
  • Karl Lamprecht (de)
  • Karl Lamprecht (en)
  • Karl Lamprecht (es)
  • Karl Lamprecht (fr)
  • Karl Lamprecht (nl)
  • Karl Lamprecht (pl)
  • Karl Lamprecht (pt)
  • Лампрехт, Карл (ru)
  • Karl Lamprecht (sv)
  • Карл Лампрехт (uk)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Karl Lamprecht (en)
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of