Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus (c. 380/395 – after 17 October 456 or in 457) was Roman emperor of the West from 8, 9 or 10 July 455 to 17 October 456. He was a senator of Gallic extraction and a high-ranking officer both in the civil and military administration, as well as Bishop of Piacenza.

Property Value
dbo:abstract
  • أفيتوس (باللاتينية: Avitus) واسمه الكامل ماركوس مايسيليوس فلافيوس إيباريقيوس أفيتوس أغوستوس (باللاتينية: Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus Augustus) وقد كان إمبراطور الإمبراطورية الرومانية الغربية وألتي كانت عاصمتها في روما من 8 أو 9 يونيو 455 إلى 17 أكتوبر 456، وقد كان السيناتور والحاكم الأعلى للإدارات المدنية والعسكرية في الإمبراطورية الرومانية الغربية وقد كان أسقف بياتشينزا. أصوله غالية رومانية وقد ولد في ما بين 380-395 بعد الميلاد في كليرمون فيران في بلاد الغال (فرنسا حالياً) وقد تولى الحكم بعد مقتل الإمبراطور بيترونيوس ماكسيموس بعد وعندما تولى الحكم عاني في إصلاح مدينة روما جراء الخراب الذي حل بها من قبل الفاندل، تولى الحكم بعده ماجوريان وتوفي في سنة 457. (ar)
  • Marc Mecili Avit (en llatí:Marcus Maecilius Avitus), conegut simplement com a Avit, fou un emperador de l'Imperi Romà d'Occident de curta durada (455-456). El seu amic, el rei visigot Teodoric II el va col·locar al tron vacant, després del saqueig de Roma pels vàndals, però al cap d'uns mesos fou deposat pel general Ricimer i va tornar a la va privada, fent-se capellà i exercint com a . (ca)
  • Eparchius Avitus (kolem 385 nebo 395 – 457) byl západořímský císař vládnoucí od 9. nebo 10. července 455 do 17. nebo 18. října 456. Tento galorománský aristokrat a senátor absolvoval úspěšnou kariéru, během níž zastával civilní i vojenské posty. Avitus udržoval úzké kontakty s Vizigóty, římskými federáty sídlícími v jihozápadní Galii. V roce 451 je jako Aetiův vyslanec přesvědčil, aby společně s Římany čelili vpádu hunského krále Attily do Galie. Poté, co Vandalové v roce 455 vyplenili Řím, byl s pomocí Vizigótů dosazen za císaře. Když Vizigóti vytáhli v dalším roce do Hispánie, italské vojsko pod velením Ricimera a Maioriana se vzbouřilo a Avita porazilo. Avitus byl následně přinucen stát se biskupem v Placentii. Jeho nástupcem se po několika měsících stal Maiorianus. (cs)
  • Ο Άβιτος (λατινική γλώσσα: Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus, 395 - 457), ή Άβιτος Επάρχιος ή Άριτος, ήταν αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τις 9 Ιουλίου του 455 έως τις 17 Οκτωβρίου του 456. Ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τον βασιλιά των Βησιγότθων Θεοδώριχο Β΄ και παύθηκε από τον και τον διάδοχο του στον θρόνο, Μαϊοριανό. (el)
  • Eparchius Avitus (* um 385 in der Auvergne; † Anfang 457) war von 455 bis 456 weströmischer Kaiser. (de)
  • Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus (c. 380/395 – after 17 October 456 or in 457) was Roman emperor of the West from 8, 9 or 10 July 455 to 17 October 456. He was a senator of Gallic extraction and a high-ranking officer both in the civil and military administration, as well as Bishop of Piacenza. He opposed the reduction of the Western Roman Empire to Italy alone, both politically and from an administrative point of view. For this reason, as Emperor he introduced several Gallic senators in the Imperial administration; this policy, however, was opposed by the Senatorial aristocracy and by the people of Rome, who had suffered from the sack of the city by the Vandals in 455. Avitus had a good relationship with the Visigoths, in particular with their king Theodoric II, who was a friend of his and who acclaimed Avitus Emperor. The possibility of a strong and useful alliance between the Visigoths and Romans faded, however, when Theodoric invaded Hispania at Avitus' behest, which rendered him unable to help Avitus against the rebel Roman generals who deposed him. (en)
  • Eparquio Avito​ (h. 385​- después del 17 de octubre de 456 o en 457) fue un emperador romano de Occidente con la designación y el nombre de Dominus Noster Eparchius Avitus Augustus (8 o 9 de julio de 455 - 17 de octubre de 456). Asimismo, fue posteriormente obispo de Piacenza. De orígenes galorromanos, Avito fue proclamado emperador con el apoyo de los visigodos, que se habían convertido en el «poder detrás del trono» en el imperio occidental. Avito introdujo a una gran cantidad de aristócratas galorromanos en la administración romana, lo que no gustó a la tradicional nobleza de la urbe, que acababa de sufrir el saqueo del 455. (es)
  • Avito (latinez: Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus; c. 395 - 456) erromatar aristokrata izan zen, 455etik 456 arte erromatar enperadorea izandakoa. Petronio Maximok magister militum (armadaren burua) izendatuta, Avitok Teodoriko II.a bisigodoen erregearengana joan behar izan zuen misio diplomatiko batean. Erregearen Tolosako gortean zegoela Genserikok Erroma inbaditu zuen, Petronio Maximoren agintaldia amaiaraziz. Avitok abagunea aprobetxaturik, 455eko uztailaren 9an Galiako senatariek eta soldaduek aldarrikatu zuten enperadore. Irailean Erromara iritsi zen. Italian haren agintea ez zen inoiz onartu. Bandaloen kontrako kanpainak porrot egindakoan, Avitoren egoera ezegonkor bihurtu zen. Bandaloen setiok gosetea eragin zuen Erroman. Gainera, bizkartzain godoak ordaindu ahal izateko, brontzezko estatuak urtu zituen. Nahigabe orokorraz baliatuta, eta Maiorianok matxinada sortu zuten. Teodoriko II.aren laguntza jaso gabe, Hispanian baitzen sueboen kontrako borrokan, Avito garaitu zuten matxinoek. Bizitza errespetatu zioten, eta artzapezpiku izendatu zuten. Galiara ihes egin nahi izan zuenean, hil egin zen. * Datuak: Q203198 * Multimedia: Avitus (eu)
  • Eparchius Avitus (en latin : Eparchius Avitus Augustus ; v. 395-456) est un noble arverne qui fut empereur romain d'Occident de 455 à 456. (fr)
  • Marco Mecilio Flavio Eparchio Avito (in latino: Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus; Augstonemetum, 395 circa – 457) è stato un imperatore romano d'Occidente regnante dal 455 alla sua morte. Senatore, fu un ufficiale di alto rango, sia civile sia militare, nonché vescovo di Piacenza. Aristocratico gallo-romano, Avito cercò di opporsi alla riduzione dell'Impero romano d'Occidente alla sola Italia, sia dal punto di vista territoriale sia da quello amministrativo. Le sue nomine di ufficiali di stirpe gallica nell'amministrazione imperiale gli inimicarono, però, sia l'aristocrazia senatoriale sia la popolazione di Roma, provata dal sacco dei Vandali del 455. Avito era in ottimi rapporti con i Visigoti di Teodorico II, di cui era amico personale e che lo acclamò imperatore: la prospettiva di una solida e profittevole alleanza tra Romani e Visigoti naufragò, però, quando quest'ultimi occuparono la Hispania romana e quando non diedero il proprio appoggio all'imperatore gallo in occasione della ribellione dei comandanti italici. Con la sua deposizione, dopo appena quindici mesi di regno, il destino di decadenza dell'Impero d'Occidente fu segnato. (it)
  • エパルキウス・アウィトゥス(EPARCHIVS AVITVS、385年頃 - 456年10月17日以降/457年)は西ローマ皇帝(在位:455年7月8日/9日 - 456年10月17日)である。ガリア系ローマ貴族の出身の元老院議員であり、文武両官の顕職を歴任した。455年にペトロニウス・マクシムス帝が横死すると西ゴート族の後ろ盾を得て西ローマ皇帝に即位したが、翌456年にリキメル将軍とマヨリアヌス将軍によって廃位され、にされたが、程なく殺害されている。 (ja)
  • 에파르키우스 아비투스(Eparchius Avitus, 385년 무렵 ~ 456년 10월 17일 이후 / 457년)는 455년 7월 8일 (또는 9일)부터 456년 10월 17일까지 재위한 서로마 황제이다. 갈리아계 로마 귀족 출신 원로원 의원이다. 455년 페트로니우스 막시무스 황제가 횡사하면서 고트족의 후원을 얻고 서로마 황제에 즉위했지만, 다음 456년에 장군과 장군에 의해 폐위되고 플라센시아 주교가 되지만 얼마 지나지 않아 살해되었다. (ko)
  • Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus (c. 395 - 456) was West-Romeins keizer van 9 juli 455 tot 17 oktober 456. Avitus werd geboren uit een Gallo-Romeinse senatorenfamilie. Zijn dochter Papianilla trouwde met Sidonius Apollinaris. Zijn kleinzoon was de dichter Avitus van Vienne (nl)
  • Eparchiusz Awitus, Flavius Eparchius Avitus (ok. 395 – wiosna 457) – dowódca wojsk rzymskich za czasów Petroniusza Maksymusa. Cesarz zachodniorzymski od 9 lipca 455 do 17 października 456. (pl)
  • Avito (em latim: Eparchius Avitus; 385 — depois de 17 de outubro de 456 ou em 457) foi imperador romano do Ocidente com a designação e nome do "Nosso Senhor Epárcio Ávito Augusto (Dominus Noster Eparchius Avitus Augustus)". Ele pertenceu ao grupo dos chamados imperadores "bizantinos" do ocidente e reinou de 8 ou 9 de julho de 455 até 17 de outubro de 456. De origem galo-romana e de família com antecedentes no senado, foi mestre dos soldados (magister militum) com o imperador Petrónio Máximo. Nesta qualidade foi enviado a uma missão diplomática ante o visigodo Teodorico II, soberano do Reino Visigodo de Tolosa. Quando lá estava, Genserico saqueou Roma e Petrônio Máximo foi assassinado. Teodorico viu a oportunidade e persuadiu a Avito para que assumisse o trono imperial, sendo aclamado por uma assembleia de senadores galo-romanos. Recebeu a aprovação do Imperador Romano do Oriente Marciano e em 9 de julho do 455, foi proclamado imperador pelos soldados, e entrou em Roma. A população italiana nunca aceitou completamente sua proclamação. Em 456, ele iniciou uma campanha em que reconquistou a Panônia e conseguiu uma meritória vitória naval contra os vândalos em colaboração com o então mestre dos soldados, Flávio Ricímero que era fiel ao rei Teodorico II, pois sendo ele suevo era neto de Vália, antigo rei visigodo. Entretanto Avito não conseguiu acabar com o poderio marítimo com o qual os vândalos submeteram Roma a um bloqueio naval, o que fez estremecer sua posição. A fome em Roma o forçou a dissolver sua guarda pessoal de mercenários godos. Mas tinham que ser pagos, com o que sua popularidade caiu quando destroçou várias estátuas de bronze para lhes pagar seus salários. Ricímero e Majoriano serviram-se deste descontentamento para iniciar uma revolta popular. Avito fugiu para Arles. Seu pedido de ajuda não chegou a Teodorico, que se encontrava na Hispânia em uma campanha contra os suevos, a chamada Batalha de Órbigo. Avito reuniu o melhor exército que pôde reunir e partiu sobre a Itália. Derrotaram-no perto de Placência, e ele foi capturado. Sua vida foi perdoada, obrigando-o a tomar os hábitos sacerdotais, convertendo-se em bispo de Placência em 17 de outubro (ou 18) de 456. Temendo por sua vida, tentou escapar para a Gália. Segundo Gregório de Tours, ele morreu ali mesmo. Outras fontes sustentam que foi assassinado, estrangulado pelo próprio Ricímero ou apanhado em sua casa e deixado morrer de fome. Uma importante fonte sobre o reinado do Avito é o panegírico composto por seu genro, o poeta Sidônio Apolinário. Seu neto foi o bispo Ávito de Vienne. (pt)
  • Авит (Марк Мецилий Флавий Эпархий Авит; лат. Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus) — римский император (Западная Римская империя) в 455—456 годах. Галло-римский аристократ, он выступал против уменьшения Западной Римской империи до одной Италии, как в политическом, так и в административном отношении. По этой причине, будучи императором, он ввёл нескольких галльских сенаторов в имперскую администрацию; однако против этой политики выступили италийская аристократия и жители Рима, пострадавшие от разграбления города вандалами в 455 году. Авит имел хорошие отношения с вестготами , в частности с их королём Теодорихом II , который был его другом и первым провозгласил Авита императором. Однако возможность союза между вестготами и римлянами исчезла, когда Теодорих по воле Авита вторгся в Испанию, что сделало его неспособным помочь императору против восставших римских полководцев, которые свергли его. (ru)
  • Avitus (Eparchius Avitus), död omkring år 457, var kejsare över det västromerska riket 9 juli 455-17 oktober 456. Avitus utsågs till västromersk kejsare av armén i Gallien och med stöd av den visigotiske kungen . Vid den här tiden var de västromerska kejsarna beroende av barbarerna för sin makt. Men andra barbarer, vandalerna, hotade resterna av imperiet. Snart utbröt också i de egna leden en revolt ledd av Majorianus och Ricimer - den senare var överbefälhavare (patricius) i kriget mot vandalerna. Avitus förlorade kampen och tvingades ge upp kejsartronen 17 oktober 456. Han blev i stället biskop, men mördades inte långt därefter. (sv)
  • 阿维图斯(Eparchius Avitus,385年—456年或457年),罗马帝国西部的皇帝(455年-456年在位)。 (zh)
dbo:activeYearsEndYear
  • 0456-01-01 (xsd:date)
dbo:activeYearsStartYear
  • 0455-01-01 (xsd:date)
dbo:parent
dbo:predecessor
dbo:successor
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 143142 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 18735 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 985049119 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:after
dbp:alt
  • Golden coin depicting Avitus (en)
dbp:before
dbp:birthDate
  • c. 380/395 (en)
dbp:birthPlace
dbp:burialPlace
dbp:caption
  • Solidus of Emperor Avitus (en)
dbp:coronation
  • --07-09
dbp:deathDate
  • 457 (xsd:integer)
dbp:father
dbp:fullName
  • Eparchius Avitus (en)
dbp:imageSize
  • 250 (xsd:integer)
dbp:moretext
  • (en)
dbp:name
  • Avitus (en)
dbp:predecessor
dbp:regent
  • Iohannes and Varanes (en)
dbp:reign
  • --07-09
dbp:succession
  • Roman emperor of the West (en)
dbp:successor
dbp:title
  • Consul of the Roman Empire (en)
  • Western Roman emperor (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:wordnet_type
dbp:years
  • 455 (xsd:integer)
  • 456 (xsd:integer)
dct:subject
schema:sameAs
rdf:type
rdfs:comment
  • Marc Mecili Avit (en llatí:Marcus Maecilius Avitus), conegut simplement com a Avit, fou un emperador de l'Imperi Romà d'Occident de curta durada (455-456). El seu amic, el rei visigot Teodoric II el va col·locar al tron vacant, després del saqueig de Roma pels vàndals, però al cap d'uns mesos fou deposat pel general Ricimer i va tornar a la va privada, fent-se capellà i exercint com a . (ca)
  • Eparchius Avitus (kolem 385 nebo 395 – 457) byl západořímský císař vládnoucí od 9. nebo 10. července 455 do 17. nebo 18. října 456. Tento galorománský aristokrat a senátor absolvoval úspěšnou kariéru, během níž zastával civilní i vojenské posty. Avitus udržoval úzké kontakty s Vizigóty, římskými federáty sídlícími v jihozápadní Galii. V roce 451 je jako Aetiův vyslanec přesvědčil, aby společně s Římany čelili vpádu hunského krále Attily do Galie. Poté, co Vandalové v roce 455 vyplenili Řím, byl s pomocí Vizigótů dosazen za císaře. Když Vizigóti vytáhli v dalším roce do Hispánie, italské vojsko pod velením Ricimera a Maioriana se vzbouřilo a Avita porazilo. Avitus byl následně přinucen stát se biskupem v Placentii. Jeho nástupcem se po několika měsících stal Maiorianus. (cs)
  • Ο Άβιτος (λατινική γλώσσα: Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus, 395 - 457), ή Άβιτος Επάρχιος ή Άριτος, ήταν αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τις 9 Ιουλίου του 455 έως τις 17 Οκτωβρίου του 456. Ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τον βασιλιά των Βησιγότθων Θεοδώριχο Β΄ και παύθηκε από τον και τον διάδοχο του στον θρόνο, Μαϊοριανό. (el)
  • Eparchius Avitus (* um 385 in der Auvergne; † Anfang 457) war von 455 bis 456 weströmischer Kaiser. (de)
  • Eparchius Avitus (en latin : Eparchius Avitus Augustus ; v. 395-456) est un noble arverne qui fut empereur romain d'Occident de 455 à 456. (fr)
  • エパルキウス・アウィトゥス(EPARCHIVS AVITVS、385年頃 - 456年10月17日以降/457年)は西ローマ皇帝(在位:455年7月8日/9日 - 456年10月17日)である。ガリア系ローマ貴族の出身の元老院議員であり、文武両官の顕職を歴任した。455年にペトロニウス・マクシムス帝が横死すると西ゴート族の後ろ盾を得て西ローマ皇帝に即位したが、翌456年にリキメル将軍とマヨリアヌス将軍によって廃位され、にされたが、程なく殺害されている。 (ja)
  • 에파르키우스 아비투스(Eparchius Avitus, 385년 무렵 ~ 456년 10월 17일 이후 / 457년)는 455년 7월 8일 (또는 9일)부터 456년 10월 17일까지 재위한 서로마 황제이다. 갈리아계 로마 귀족 출신 원로원 의원이다. 455년 페트로니우스 막시무스 황제가 횡사하면서 고트족의 후원을 얻고 서로마 황제에 즉위했지만, 다음 456년에 장군과 장군에 의해 폐위되고 플라센시아 주교가 되지만 얼마 지나지 않아 살해되었다. (ko)
  • Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus (c. 395 - 456) was West-Romeins keizer van 9 juli 455 tot 17 oktober 456. Avitus werd geboren uit een Gallo-Romeinse senatorenfamilie. Zijn dochter Papianilla trouwde met Sidonius Apollinaris. Zijn kleinzoon was de dichter Avitus van Vienne (nl)
  • Eparchiusz Awitus, Flavius Eparchius Avitus (ok. 395 – wiosna 457) – dowódca wojsk rzymskich za czasów Petroniusza Maksymusa. Cesarz zachodniorzymski od 9 lipca 455 do 17 października 456. (pl)
  • 阿维图斯(Eparchius Avitus,385年—456年或457年),罗马帝国西部的皇帝(455年-456年在位)。 (zh)
  • أفيتوس (باللاتينية: Avitus) واسمه الكامل ماركوس مايسيليوس فلافيوس إيباريقيوس أفيتوس أغوستوس (باللاتينية: Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus Augustus) وقد كان إمبراطور الإمبراطورية الرومانية الغربية وألتي كانت عاصمتها في روما من 8 أو 9 يونيو 455 إلى 17 أكتوبر 456، وقد كان السيناتور والحاكم الأعلى للإدارات المدنية والعسكرية في الإمبراطورية الرومانية الغربية وقد كان أسقف بياتشينزا. (ar)
  • Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus (c. 380/395 – after 17 October 456 or in 457) was Roman emperor of the West from 8, 9 or 10 July 455 to 17 October 456. He was a senator of Gallic extraction and a high-ranking officer both in the civil and military administration, as well as Bishop of Piacenza. (en)
  • Eparquio Avito​ (h. 385​- después del 17 de octubre de 456 o en 457) fue un emperador romano de Occidente con la designación y el nombre de Dominus Noster Eparchius Avitus Augustus (8 o 9 de julio de 455 - 17 de octubre de 456). Asimismo, fue posteriormente obispo de Piacenza. (es)
  • Avito (latinez: Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus; c. 395 - 456) erromatar aristokrata izan zen, 455etik 456 arte erromatar enperadorea izandakoa. Petronio Maximok magister militum (armadaren burua) izendatuta, Avitok Teodoriko II.a bisigodoen erregearengana joan behar izan zuen misio diplomatiko batean. Erregearen Tolosako gortean zegoela Genserikok Erroma inbaditu zuen, Petronio Maximoren agintaldia amaiaraziz. Avitok abagunea aprobetxaturik, 455eko uztailaren 9an Galiako senatariek eta soldaduek aldarrikatu zuten enperadore. Irailean Erromara iritsi zen. (eu)
  • Marco Mecilio Flavio Eparchio Avito (in latino: Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus; Augstonemetum, 395 circa – 457) è stato un imperatore romano d'Occidente regnante dal 455 alla sua morte. Senatore, fu un ufficiale di alto rango, sia civile sia militare, nonché vescovo di Piacenza. Con la sua deposizione, dopo appena quindici mesi di regno, il destino di decadenza dell'Impero d'Occidente fu segnato. (it)
  • Avito (em latim: Eparchius Avitus; 385 — depois de 17 de outubro de 456 ou em 457) foi imperador romano do Ocidente com a designação e nome do "Nosso Senhor Epárcio Ávito Augusto (Dominus Noster Eparchius Avitus Augustus)". Ele pertenceu ao grupo dos chamados imperadores "bizantinos" do ocidente e reinou de 8 ou 9 de julho de 455 até 17 de outubro de 456. Uma importante fonte sobre o reinado do Avito é o panegírico composto por seu genro, o poeta Sidônio Apolinário. Seu neto foi o bispo Ávito de Vienne. (pt)
  • Авит (Марк Мецилий Флавий Эпархий Авит; лат. Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus) — римский император (Западная Римская империя) в 455—456 годах. Галло-римский аристократ, он выступал против уменьшения Западной Римской империи до одной Италии, как в политическом, так и в административном отношении. По этой причине, будучи императором, он ввёл нескольких галльских сенаторов в имперскую администрацию; однако против этой политики выступили италийская аристократия и жители Рима, пострадавшие от разграбления города вандалами в 455 году. (ru)
  • Avitus (Eparchius Avitus), död omkring år 457, var kejsare över det västromerska riket 9 juli 455-17 oktober 456. Avitus utsågs till västromersk kejsare av armén i Gallien och med stöd av den visigotiske kungen . Vid den här tiden var de västromerska kejsarna beroende av barbarerna för sin makt. Men andra barbarer, vandalerna, hotade resterna av imperiet. Snart utbröt också i de egna leden en revolt ledd av Majorianus och Ricimer - den senare var överbefälhavare (patricius) i kriget mot vandalerna. (sv)
rdfs:label
  • أفيتوس (إمبراطور روماني) (ar)
  • Marc Mecili Avit (ca)
  • Avitus (cs)
  • Avitus (de)
  • Άβιτος (el)
  • Avitus (en)
  • Avito (es)
  • Avito (eu)
  • Eparchus Avitus (fr)
  • Avito (it)
  • アウィトゥス (ja)
  • 아비투스 (로마 황제) (ko)
  • Awitus (pl)
  • Avitus (nl)
  • Ávito (pt)
  • Авит (ru)
  • Avitus (sv)
  • 阿维图斯 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Avitus (en)
is dbo:commander of
is dbo:predecessor of
is dbo:successor of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:commander of
is dbp:predecessor of
is dbp:regent of
is dbp:successor of
is foaf:primaryTopic of