dbo:abstract
|
- Teresa Mañé i Miravet, també coneguda com a Soledad Gustavo (Vilanova i la Geltrú, Garraf, 29 de novembre de 1865-Perpinyà, 5 de febrer de 1939), fou una escriptora, mestra i periodista catalana lliurepensadora, referent de l'anarquisme espanyol. (ca)
- Teresa MAÑÉ MIRAVET (Barcelono, 29-a de novembro 1865 – Perpinjano, 5-a de februaro 1939) estis instruistino, redaktistino kaj verkistino sub la pseŭdonimo Soledad Gustavo. Edziĝinta al (kaŝnomo Federico Urales), ŝi estis la patrino de Federica Montseny. Kvankam ŝi naskiĝis en Cubelles, en Barcelono, ŝi kreskis en Vilanova i la Geltrú, en la sino de ekonomie bonhava familio, posedanto de konata gastejo en la urbo. Ligita en sia junaĝo al la Federalisma Demokrata Centro (katalune: Centre Democràtic Federalista), en 1887 ŝi fondis kun ĝia helpo laikan lernejon en Vilanova i la Geltrú kaj jarojn poste alian lernejon en Reus. Membro de la Konfederacio de Laikaj Instruistoj (katalune: Confederació de Mestres Laics) de Katalunio, ŝi studis Instruadon kaj antaŭenigis edukan agadon, jarojn antaŭ ol Francisco Ferrer Guardia per sia Moderna Lernejo, komencis siajn agadojn en la sama direkto. Teresa Mañé kunlaboris samtempe en la loka gazeto El Vendaval, de federacia respublika tendenco, ankaŭ komencante kunlabori kun la gazeto El Productor, kie ŝi komencis sian kontakton kun anarkiismo. Tie ŝi renkontis Juan Montseny Carret kaj aliajn gravajn plumojn de hispana anarkiismo kiel Anselmo Lorenzo, aŭ , redaktoro de la gazeto La Tramontana. En 1889 li partoprenis en la Dua Socialisma Konkurso okazinta en Barcelono, kie ŝi prezentis sian tekston Libera amo. En 1891 ŝi edziniĝis civile al Juan Montseny Carret, daŭrigante sian literaturan kaj pedagogian laboron. Post la atako kontraŭ la Kristokorpa Procesio en Barcelono en 1896 kaj la subpremo kiu sekvis la Montjuïc-proceson pro la okazaĵoj, Teresa Mañé kaj Joan Montseny estis ekzilitaj. La paro alvenis en Londonon en 1897, kie ŝi laboris kiel brodisto, kvankam ili revenis al Hispanio nur jaron poste, ekloĝante en Madrido. En 1898 ŝi fondis La Revista Blanca, kies direktorino ŝi estis kaj en kiu ŝi ankaŭ partoprenis per opiniaj artikoloj sub la pseŭdonimo Soledad Gustavo kaj tradukante artikolojn de anarkiismaj aŭtoroj el la angla kaj franca. Juan Montseny ankaŭ diligente kunlaboris en ĉi tiu revuo. Ĉi tiu unua periodo de La Revista Blanca etendiĝis ĝis 1905. En 1905 naskiĝis ilia filino Federica Montseny Mañé. Baldaŭ post kiam ili forlasis Madridon kaj ekloĝis en Cerdanyola del Vallès, en Barcelono, de kie ili daŭre aktive partoprenis ĉiujn okazaĵojn de la sekvaj jaroj: la Tragika Semajno de Barcelono kaj la ekzekuto de sia amiko Francisco Ferrer Guardia en 1909, la fondo de la CNT en 1910, la Unua Mondmilito (1914-1918), la diktatoreco de Primo de Rivera (1923-1930), la fondo de la Iberia Anarkiisma Federacio en 1927, la Dua Hispana Respubliko (1931-1939), la militista puĉo kaj la Hispana Enlanda Milito (1936-1939). Inter 1925 kaj 1936, la familio revenis por eldoni La Revista Blanca, nun zorge de Joan kaj Federica Montseny. En ĉi tiu dua periodo el la revuo, Teresa Mañé limigis sin al kunlaborado per teoriaj kaj historiaj artikoloj, dum kiu tempo ŝi amikiĝis kun la anarkiisma historiisto Max Nettlau, kiu ankaŭ kunlaboris en la revuo. Fine de la Hispana Enlanda Milito ŝi ekziliĝis al Francio kaj ŝi mortis la 5-an de februaro 1939 en Perpinjano eĉ antaŭ la fino de la milito. (eo)
- Teresa Mañé Miravet (* 29. November 1865 in Cubelles, Katalonien; † 5. Februar 1939 in Perpignan) war eine spanische Pädagogin, Verlegerin, Autorin und Anarchistin. Sie war die Mutter von Federica Montseny, der ersten Ministerin Spaniens. (de)
- Teresa Mañé Miravet (Cubelles, Katalunia, 1865eko azaroaren 29a - Perpinyà, 1939ko otsailaren 5a ) irakasle, editore eta idazlea izan zen Soledad Gustavo izenordetzapean. Juan Montseny Carret-ekin ezkondu zen (alias Federico Urales), eta Federica Montseny- ren ama izan zen. Cubellasen jaio bazen ere, Villanuevan eta Geltruan hazi zen, familia aberats batean, bertako ostatu ezagun baten jabe zena. Gaztaroan Centro Democratico Federalista rekin lotura izan zuen, eta honen laguntzaz, 1887an, eskola laiko bat sortu zuen Vilanova y la Geltru-n eta urte batzuk geroago beste eskola bat Reusen . Confederación de Maestros Laicos de Cataluñako kidea izan zen, eta Sanfeko Tramuntana ikastetxean irakaskuntza ikasi zuen. Geroera, bertako irakasle izan zen, Francisco Ferrer Guardiaren zuzendaritzapean Eskola Modernoa deituriko ereduari jarraituz. Teresa Mañé-k aldi berean El Vendaval tokiko egunkarian kolaboratzen zuen, errepublikako joera federala zuena. El Productor egunkariarekin lankidetzan hasi zen eta bertan anarkismoarekin zuen harremana ere hasi zen . Han Juan Montseny Carret eta espainiar anarkismoaren luma garrantzitsuak ezagutu zituen: Anselmo Lorenzo, Fernando Tarrida del Mármol edo Josep Llunas i Pujals, La Tramontana egunkariaren editorea. 1889an Bartzelonan ospatu zen "II. Lehiaketa Sozialistetan" parte hartu zuen, " Maitasun librea" bere testua aurkeztu zuen. 1891n Juan Montseny Carret-ekin ezkondu zen gai zibiletan, bere literatura eta pedagogia lana jarraituz. 1896an Bartzelonako Corpus Christi prozesioan izandako atentatuaren eta honen ondoren etorri zen Montjuïc Prozesuaren eta honen ondoriozko errepresioa zela eta Joan Montseny eta Teresa Mañé erbestera joan behar izan zuten. Bikotea 1897an Londresa joan zen, eta han brodatzaile bezala aritu zen lanean. Urtebete geroago Madrila joan ziren. 1898an La Revista Blanca sortu zuen. Zuzendari izan zen eta, bertan, Soledad Gustavo pseudonimoaren pean jarritako iritzi artikuluak idatzi eta autore anarkistek ingelesez eta frantsesez egindako artikuluak ere itzuli zituen. Juan Montseny aldizkari honetako kolaboratzaile izan zen. La Revista Blanca aldizkariaren lehenengo aldia 1905era arte iraungo du. 1905ean Federica Montseny Mañé, bere alaba, jaio zen. Handik gutxira Madriletik alde egin zuten eta Cerdanyola del Vallèsen kokatu ziren, eta hurrengo urteetako ekitaldi guztietan aktiboki parte hartzen jarraitu zuten: Bartzelonako Aste Tragikoa eta bere lagun Francisco Ferrer Guardiaren fusilamendua 1909an, CNTren fundazioa 1910ean., Lehen Mundu Gerra (1914-1918), Primo de Riveraren diktadura (1923-1930), 1927an FAIren sorrera, Espainiako Bigarren Errepublika (1931-1939), estatu-kolpe militarra eta gerra (1936-1939). 1925 eta 1936 artean, familia La Revista Blanca berriro editatzen hasi zen, orain Joan eta Federica Montseny-en ardurapean. Bigarren aldi honetan, Teresa Mañé-k artikulu teoriko eta historikoekin kolaboratzera mugatu zen, aldi horretan Max Nettlau historialari anarkistarekin lagun egin zen, aldizkarian ere kolaboratzen zuena. Gerra zibilaren amaieran Frantziara erbesteratu zen. 1939ko otsailaren 5ean hil zen Perpinyàn. (eu)
- Teresa Mañé Miravet (Cubellas, Barcelona, 29 de noviembre de 1865 – Perpiñán, 5 de febrero de 1939) fue una maestra, editora y escritora bajo el seudónimo de Soledad Gustavo. Casada con Juan Montseny Carret (alias Federico Urales), fue la madre de Federica Montseny. (es)
- Soledad Gustavo, de son vrai nom Teresa Mañé i Miravent, née le 29 novembre 1865 à Cubelles (Catalogne) et morte le 5 février 1939 à Perpignan (France), est une institutrice, éditrice et écrivaine libertaire et féministe, militante et conférencière de la Libre Pensée. Mariée à Federico Urales (Joan Montseny), elle est la mère de Federica Montseny. (fr)
- Teresa Mañé i Miravet (1865–1939), also known by her pen name Soledad Gustavo, was a Catalan teacher, editor and writer. As a proponent of progressive education, Mañé founded some of the first secular schools in Catalonia. With her husband Joan Montseny, she edited the magazine La Revista Blanca, in which she elaborated her ideas on anarchism, feminism and pedagogy. Her daughter Frederica Montseny i Mañé went on to become a leading figure in the Spanish anarchist movement and the Minister of Health of the Second Spanish Republic. (en)
- Teresa Mañé Miravet, nota anche con lo pseudonimo di Soledad Gustavo (Vilanova i la Geltrú, 30 novembre 1865 – Perpignano, 5 febbraio 1939), è stata un'anarchica e pubblicista spagnola. (it)
- Teresa Mañé i Miravet, pseud. Soledad Gustavo (ur. 1865 w Cubelles, Garraf, zm. 1939 w ) – hiszpańska pisarka i aktywistka anarchistyczna. Publikowała między innymi w czasopiśmie , gdzie zetknęła się z anarchizmem. Jest autorką tekstu „Wolność seksualna”, w którym wyraziła progresywne podejście do kwestii związanych z reprodukcją i równouprawnieniem. Uczestniczyła w powstaniu CNT (Krajowej Konfederacji Pracy) oraz FAI (Iberyjskiej Federacji Anarchistycznej). Wraz z rodziną stworzyła w latach 20 XX wieku wydawnictwo „” publikujące czasopisma i broszury anarchistyczne. Jej córka, Federica Montseny, również była działaczką anarchistyczną, która w 1936 roku została też w rządzie republikańskim. (pl)
|
rdfs:comment
|
- Teresa Mañé i Miravet, també coneguda com a Soledad Gustavo (Vilanova i la Geltrú, Garraf, 29 de novembre de 1865-Perpinyà, 5 de febrer de 1939), fou una escriptora, mestra i periodista catalana lliurepensadora, referent de l'anarquisme espanyol. (ca)
- Teresa Mañé Miravet (* 29. November 1865 in Cubelles, Katalonien; † 5. Februar 1939 in Perpignan) war eine spanische Pädagogin, Verlegerin, Autorin und Anarchistin. Sie war die Mutter von Federica Montseny, der ersten Ministerin Spaniens. (de)
- Teresa Mañé Miravet (Cubellas, Barcelona, 29 de noviembre de 1865 – Perpiñán, 5 de febrero de 1939) fue una maestra, editora y escritora bajo el seudónimo de Soledad Gustavo. Casada con Juan Montseny Carret (alias Federico Urales), fue la madre de Federica Montseny. (es)
- Soledad Gustavo, de son vrai nom Teresa Mañé i Miravent, née le 29 novembre 1865 à Cubelles (Catalogne) et morte le 5 février 1939 à Perpignan (France), est une institutrice, éditrice et écrivaine libertaire et féministe, militante et conférencière de la Libre Pensée. Mariée à Federico Urales (Joan Montseny), elle est la mère de Federica Montseny. (fr)
- Teresa Mañé i Miravet (1865–1939), also known by her pen name Soledad Gustavo, was a Catalan teacher, editor and writer. As a proponent of progressive education, Mañé founded some of the first secular schools in Catalonia. With her husband Joan Montseny, she edited the magazine La Revista Blanca, in which she elaborated her ideas on anarchism, feminism and pedagogy. Her daughter Frederica Montseny i Mañé went on to become a leading figure in the Spanish anarchist movement and the Minister of Health of the Second Spanish Republic. (en)
- Teresa Mañé Miravet, nota anche con lo pseudonimo di Soledad Gustavo (Vilanova i la Geltrú, 30 novembre 1865 – Perpignano, 5 febbraio 1939), è stata un'anarchica e pubblicista spagnola. (it)
- Teresa MAÑÉ MIRAVET (Barcelono, 29-a de novembro 1865 – Perpinjano, 5-a de februaro 1939) estis instruistino, redaktistino kaj verkistino sub la pseŭdonimo Soledad Gustavo. Edziĝinta al (kaŝnomo Federico Urales), ŝi estis la patrino de Federica Montseny. En 1889 li partoprenis en la Dua Socialisma Konkurso okazinta en Barcelono, kie ŝi prezentis sian tekston Libera amo. En 1891 ŝi edziniĝis civile al Juan Montseny Carret, daŭrigante sian literaturan kaj pedagogian laboron. (eo)
- Teresa Mañé Miravet (Cubelles, Katalunia, 1865eko azaroaren 29a - Perpinyà, 1939ko otsailaren 5a ) irakasle, editore eta idazlea izan zen Soledad Gustavo izenordetzapean. Juan Montseny Carret-ekin ezkondu zen (alias Federico Urales), eta Federica Montseny- ren ama izan zen. Cubellasen jaio bazen ere, Villanuevan eta Geltruan hazi zen, familia aberats batean, bertako ostatu ezagun baten jabe zena. Gerra zibilaren amaieran Frantziara erbesteratu zen. 1939ko otsailaren 5ean hil zen Perpinyàn. (eu)
- Teresa Mañé i Miravet, pseud. Soledad Gustavo (ur. 1865 w Cubelles, Garraf, zm. 1939 w ) – hiszpańska pisarka i aktywistka anarchistyczna. Publikowała między innymi w czasopiśmie , gdzie zetknęła się z anarchizmem. Jest autorką tekstu „Wolność seksualna”, w którym wyraziła progresywne podejście do kwestii związanych z reprodukcją i równouprawnieniem. Uczestniczyła w powstaniu CNT (Krajowej Konfederacji Pracy) oraz FAI (Iberyjskiej Federacji Anarchistycznej). Wraz z rodziną stworzyła w latach 20 XX wieku wydawnictwo „” publikujące czasopisma i broszury anarchistyczne. (pl)
|