dbo:abstract
|
- Sedm slovanských kmenů (bulharsky: Седем славянски племена, Sedem Slavjanski plemena) byl svazek slovanských kmenů v oblasti mezi Starou planinou a Dunajem. Byl to první slovanský státní útvar na Balkáně, který vznikl kolem poloviny 7. století a podílel se na vzniku první bulharské říše spolu s Bulhary. Od svého vzniku byl nucen čelit výbojům Byzantské říše. V 70. letech 7. století uzavřel svaz spojenectví s Prabulhary, kteří tehdy pronikali na Balkánský poloostrov. Svaz uznal svrchovanost chána Asparucha a společně s ním zvítězili na jaře 681 nad byzantskými vojsky. V letech 681–1018 trvala tzv. První bulharská říše. Bulhaři byli méně početní, tudíž se do 10. století asimilovali a přijali slovanský jazyk. (cs)
- Las siete tribus eslavas o siete clanes eslavos (en búlgaro, Седемте славянски племена, Sedemte slavyanski plemena, o Седемте рода, Sedemte roda) fue una unión de tribus de la llanura danubiana que participó, junto a los búlgaros de Asparuh, en la formación del Primer Imperio búlgaro en 680−681. La unión surgió a mediados del siglo VII y recibió ataques del imperio bizantino desde su mismo establecimiento. Los búlgaros cruzaron el Danubio circa 670. Las siete tribus eslavas se aliaron con ellos y aceptaron la soberanía del Jan Asparuh, según Teófanes. Juntos, búlgaros y eslavos vencieron a los bizantinos en la batalla de Ongal. Tras esto, las siete tribus se encargaron de proteger el nuevo janato búlgaro de los ávaros en sus fronteras occidental y noroccidental (esto es, el curso del río Iskar hasta su desembocadura en el Danube), así como en algunos pasos de las montañas balcánicas, mientras que la tribu de los , cuya participación en la unión se desconoce, guardaba la parte oriental de las montañas. Los búlgaros, por ser menos numerosos, fueron gradualmente asimilados por los eslavos. Para el siglo X, ya habían adoptado una lengua eslava, mientras que el bulgárico quedaba extinto. La cristianización de Bulgaria bajo Boris I también contribuyó a la homogeneización cultural entre búlgaros y eslavos. Así, las siete tribus eslavas, juntos con otras tribus eslavas del imperio búlgaro, gradualmente se fundieron para dar lugar al pueblo búlgaro. (es)
- Les Sept Tribus slaves (bulgare : Седем славянски племена [Sedem slavyanski plemena]) étaient une union tribale slave de la plaine danubienne formée vers le milieu du VIIe siècle ; première organisation politique des Slaves de la péninsule Balkanique, elle prendra part, aux côtés des Proto-Bulgares et peut-être aussi des Séverianes, à la formation du premier Empire bulgare. (fr)
- The Seven Slavic tribes (Bulgarian: Седемте славянски племена, romanized: Sedemte slavyanski plemena), or the Seven clans (Bulgarian: Седемте рода, romanized: Sedemte roda) were a union of Slavic tribes in the Danubian Plain, that was established around the middle of the 7th century and took part in the formation of the First Bulgarian Empire together with the Bulgars in 680−681. Since its establishment it faced attacks of the Byzantine Empire. The Bulgars crossed the Danube and in the 670's they concluded an alliance with the Slavic Union. Theophanes writes that the Bulgars became masters of the Slavs. The Slavic Union recognized the sovereignty of Khan Asparukh and together, in the spring of 681, they won a major victory over the Byzantines. In the late 7th century the Seven tribes were assigned the defence of the newly established Bulgar Khanate's western and northwestern border (the Iskar River up to its mouth in the Danube) against Avar raids, as well as some of the passes of the Balkan Mountains, whereas the Severi, whose possible participation in the union is not clear, would guard the eastern part of the mountains. The Seven Slavic tribes, together with other Slavic tribes of the Bulgarian Empire, gradually formed the Bulgarian ethnicity in the 9th century due to the Christianization of Bulgaria under Boris I and the preceding administrative reforms that deprived them of their autonomy and self-government through the . The Asparuch Bulgars were not numerous and settled in the Balkans with a single migration wave, which Michael the Syrian described as numbering 10,000. Therefore, they gradually were assimilated into the Slavic culture, until by the 10th century they had adopted the Slavic language, with the Bulgar language going extinct in the kingdom. (en)
- Le sette tribù slave sono un'unione tribale degli slavi meridionali in Mesia, che entrò in rapporti confederati con i proto-bulgari di Asparuh dopo la battaglia di Ongal. Questi slavi sono un popolo bulgaro che costruisce lo stato e sono menzionati da Teofane Confessore insieme ai come alleati dei proto-bulgari contro i bizantini. Fin dalla sua fondazione ha dovuto affrontare gli attacchi dell'Impero Bizantino. I Bulgari attraversarono il Danubio e conclusero un'alleanza con l'Unione slava. Teofane scrive che i bulgari divennero padroni degli slavi. L'Unione slava riconobbe la sovranità di Khan Asparuh e insieme, nella primavera del 681, ottennero una grande vittoria sui bizantini. Alla fine del VII secolo alle Sette tribù fu assegnata la difesa del confine occidentale e nord-occidentale del Khanato bulgaro di recente costituzione (il fiume Iskar fino alla sua foce nel Danubio) contro le incursioni degli Avari, così come alcuni dei passi dei monti Balcani, mentre i Severi, la cui possibile partecipazione all'unione non è chiara, custodirebbero la parte orientale delle montagne. Le sette tribù slave, insieme ad altre tribù slave dell'impero bulgaro, formarono gradualmente l'etnia bulgara nel IX secolo a causa della cristianizzazione della Bulgaria sotto Boris I e delle precedenti riforme amministrative che le privarono della loro autonomia e autogoverno attraverso il Comitatus (primo stato bulgaro). I Bulgari Asparuh non erano numerosi e si stabilirono nei Balcani con un'unica ondata migratoria, che Michele il Siro riporta essere composta da 10.000 uomini. Pertanto, furono gradualmente assimilati alla cultura slava, fino a quando nel X secolo avevano adottato la lingua slava, mentre la lingua proto-bulgara si estingueva nel regno. (it)
- Siedem Rodów – plemię lub związek plemion słowiańskich zamieszkujących od VII wieku tereny na południe od dolnego Dunaju, na obszarze od rzeki Jantry do Morza Czarnego. Plemię Siedmiu Rodów przekroczyło Dunaj na początku VII wieku, po klęsce wyprawy cesarza bizantyjskiego Maurycjusza przeciw Sklawinom w 602 roku. W ciągu następnych lat takie ośrodki rzymskie w Bułgarii jak Transmariscus, Kaliakra, Arbitus i Marcianopolis przestały istnieć. Około 614 roku Słowianie z terenu opanowali i zniszczyli Serdikę. Bizantyńczycy zdołali się utrzymać na wybrzeżu Morza Czarnego. W następnych latach trzykrotnie (609, 620, i 622) wspólnie z Awarami atakowali bez powodzenia Tesalonikę poprzez dolinę Strymonu. W 626 roku weszli w skład wielkiej armii awarsko-protobułgarsko-słowiańsko-gepidzkiej, która bezskutecznie oblegała Konstantynopol. Tereny Bułgarii naddunajskiej plemię Siedmiu Rodów opanowało kosztem zamieszkałej dotychczas w tym rejonie ludności trackiej. Część Traków zginęła, część uciekła w trudno dostępne góry, dając początek Wołochom. Wydaje się jednak, że spore grupy ludności miejscowej musiały przetrwać, zanim bowiem Trakowie zasymilowali się i rozpłynęli w ludności słowiańskiej, najeźdźcy przejęli szereg trackich nazw miejscowych i zwyczajów. Tak tracka nazwa Philopolis – Pulpudewa została zmieniona najpierw w Pludin, a następnie w Pławdiw (dzisiejszy Płowdiw); nazwa rzeki Yatrus zmieniła się w Jantrę; Timakos w Timok; rzeka Almus w Łom; rzeka Utus zmieniła nazwę na Wit; rzeka Nestos na Mestę; góry Rhodope na Rodopy. Na zajętych terenach plemię Siedmiu Rodów zajęło się rolnictwem i hodowlą bydła, przyniosło ze sobą z północy również znajomość ciesielstwa, odlewnictwa i kowalstwa. Żyli we wspólnotach sąsiedzkich łączących się w małe terytorialne opola, do których chętnie przyjmowano autochtonów. Najzamożniejsze rody tworzyły radę starszych, spośród której wyłaniano dowódców wojskowych. W VII wieku władza wodzów zwanych kniaziami była już dziedziczna przekazywana z ojca na syna lub przynajmniej w jednej rodzinie panującej. Władza wodza była ograniczona przez wiec. W wojsku służyli wszyscy członkowie plemienia, wyruszając na dalekie wyprawy często w towarzystwie swych żon i dzieci. Kronikarze greccy przedstawiają ich raz jako ludzi okrutnych zdolnych do wbijania na pal czy zarzynania niepotrzebnych jeńców, to znów jako ludzi nieomal łagodnych: Nie trzymają jeńców w niewoli przez czas nieokreślony, jak to czynią inne plemiona, lecz wyznaczają granicę czasową i pozostawiają im możliwość wyboru, czy – po zapłaceniu okupu – chcą wrócić do ojczyzny, czy zostać tu jako wolni ludzie i przyjaciele. Ze źródeł bizantyńskich wiemy, że głównym bogiem ich panteonu był gromowładny Perun, któremu składano ofiary ze zwierząt: koguta, byka, niedźwiedzia lub kozła. Z Perunem związany był bóg nieba i ognia, Swaróg. Jego syn, Dadźbóg, bóg solarny pod wpływem kontaktów z kulturą grecką przyjął pewne cechy Heliosa, podobnie Swaróg utożsamiany był z Hefajstosem, a Perun z Zeusem. Do głównych bóstw należał też Veles lub Wołos, opiekun stad i hodowli. Dowodem kultu płodności są posągi kamiennych bab – wielkich postaci kobiecych wyrzeźbionych w kamieniu, związanych z symboliką narodzin. Obecnie można je oglądać w muzeum w Szumenie. W 680 roku Bułgaria naddunajska została najechana przez Protobułgarów Asparucha. W wyniku podboju plemię Siedmiu Rodów zostało częściowo wysiedlone z terenu Dobrudży. W utworzonym przez siebie państwie Asparuch powierzył im zadanie obrony zachodniej granicy przed Awarami. Plemię Siedmiu Rodów związane układem z Asparuchem i jego następcami i uznając ich zwierzchnictwo było zobowiązane do płacenia chanom rocznego trybutu. Ze względu na przewagę liczebną Słowian nad Protobułgarami w nowo powstałym państwie w następnych dwóch stuleciach doszło do zeslawizowania warstwy rządzącej w państwie i do zlania się słowiańskiego plemienia Siedmiu Rodów z pozostałą ludnością państwa w lud Bułgarów posługujący się językiem słowiańskim. (pl)
- Союз семи славянских племён (греч. έπτά γενεάς — «Семь родов» или «Семь племён») — межплеменное объединение славян в VII веке на Балканском полуострове, ставшее наряду с булгарами, а также другими славянами, основой будущего государства — Первого Болгарского царства и болгарского народа. (ru)
- Sete tribos eslavas (em búlgaro: Седем славянски племена - Sedem slavyanski plemena) é a união de tribos da criada em meados do século VII e que participou da formação do Primeiro Império Búlgaro juntamente com os búlgaros e - possivelmente - os severianos em 680-681. (pt)
- Союз семи слов'янських племен (болг. Седемте славянски племена; болг. Седемте рода, грец. Έπτά γενεάς — «Сім родів» або «Сім племен») — міжплемінне об'єднання слов'ян VII століття на Балканському півострові, що стало поряд з булгарами, а також іншими слов'янами, основою майбутньої держави — Першого Болгарського царства і болгарського народу. (uk)
- 七個斯拉夫部落,或稱七個斯拉夫氏族(保加利亞語:Седемте славянски племена или Седемте рода, Sedem slavyanski plemena)是位於多瑙河下游的古斯拉夫部落聯盟,形成於七世紀中葉,並參與了保加利亞第一帝國於680至681年間的建立。 (zh)
|
rdfs:comment
|
- Les Sept Tribus slaves (bulgare : Седем славянски племена [Sedem slavyanski plemena]) étaient une union tribale slave de la plaine danubienne formée vers le milieu du VIIe siècle ; première organisation politique des Slaves de la péninsule Balkanique, elle prendra part, aux côtés des Proto-Bulgares et peut-être aussi des Séverianes, à la formation du premier Empire bulgare. (fr)
- Союз семи славянских племён (греч. έπτά γενεάς — «Семь родов» или «Семь племён») — межплеменное объединение славян в VII веке на Балканском полуострове, ставшее наряду с булгарами, а также другими славянами, основой будущего государства — Первого Болгарского царства и болгарского народа. (ru)
- Sete tribos eslavas (em búlgaro: Седем славянски племена - Sedem slavyanski plemena) é a união de tribos da criada em meados do século VII e que participou da formação do Primeiro Império Búlgaro juntamente com os búlgaros e - possivelmente - os severianos em 680-681. (pt)
- Союз семи слов'янських племен (болг. Седемте славянски племена; болг. Седемте рода, грец. Έπτά γενεάς — «Сім родів» або «Сім племен») — міжплемінне об'єднання слов'ян VII століття на Балканському півострові, що стало поряд з булгарами, а також іншими слов'янами, основою майбутньої держави — Першого Болгарського царства і болгарського народу. (uk)
- 七個斯拉夫部落,或稱七個斯拉夫氏族(保加利亞語:Седемте славянски племена или Седемте рода, Sedem slavyanski plemena)是位於多瑙河下游的古斯拉夫部落聯盟,形成於七世紀中葉,並參與了保加利亞第一帝國於680至681年間的建立。 (zh)
- Sedm slovanských kmenů (bulharsky: Седем славянски племена, Sedem Slavjanski plemena) byl svazek slovanských kmenů v oblasti mezi Starou planinou a Dunajem. Byl to první slovanský státní útvar na Balkáně, který vznikl kolem poloviny 7. století a podílel se na vzniku první bulharské říše spolu s Bulhary. (cs)
- Las siete tribus eslavas o siete clanes eslavos (en búlgaro, Седемте славянски племена, Sedemte slavyanski plemena, o Седемте рода, Sedemte roda) fue una unión de tribus de la llanura danubiana que participó, junto a los búlgaros de Asparuh, en la formación del Primer Imperio búlgaro en 680−681. La unión surgió a mediados del siglo VII y recibió ataques del imperio bizantino desde su mismo establecimiento. (es)
- The Seven Slavic tribes (Bulgarian: Седемте славянски племена, romanized: Sedemte slavyanski plemena), or the Seven clans (Bulgarian: Седемте рода, romanized: Sedemte roda) were a union of Slavic tribes in the Danubian Plain, that was established around the middle of the 7th century and took part in the formation of the First Bulgarian Empire together with the Bulgars in 680−681. (en)
- Le sette tribù slave sono un'unione tribale degli slavi meridionali in Mesia, che entrò in rapporti confederati con i proto-bulgari di Asparuh dopo la battaglia di Ongal. Questi slavi sono un popolo bulgaro che costruisce lo stato e sono menzionati da Teofane Confessore insieme ai come alleati dei proto-bulgari contro i bizantini. (it)
- Siedem Rodów – plemię lub związek plemion słowiańskich zamieszkujących od VII wieku tereny na południe od dolnego Dunaju, na obszarze od rzeki Jantry do Morza Czarnego. Plemię Siedmiu Rodów przekroczyło Dunaj na początku VII wieku, po klęsce wyprawy cesarza bizantyjskiego Maurycjusza przeciw Sklawinom w 602 roku. W ciągu następnych lat takie ośrodki rzymskie w Bułgarii jak Transmariscus, Kaliakra, Arbitus i Marcianopolis przestały istnieć. Około 614 roku Słowianie z terenu opanowali i zniszczyli Serdikę. Bizantyńczycy zdołali się utrzymać na wybrzeżu Morza Czarnego. W następnych latach trzykrotnie (609, 620, i 622) wspólnie z Awarami atakowali bez powodzenia Tesalonikę poprzez dolinę Strymonu. W 626 roku weszli w skład wielkiej armii awarsko-protobułgarsko-słowiańsko-gepidzkiej, która bezs (pl)
|