| dbpedia-owl:abstract
|
- Leona Woods (1919–1986), later called Leona Woods Marshall and Leona Woods Marshall Libby, was an American physicist who helped build the first nuclear reactor and the first atomic bomb. At age 23, she was the youngest and only female member of the team which built and experimented with the world's first nuclear reactor (then called a pile), Chicago Pile-1, in a project led by her mentor Enrico Fermi. In particular, Woods was instrumental in the construction and then utilization of geiger counters for analysis during experimentation. She later worked on the Manhattan Project. Together with her first husband John Marshall, she subsequently solved the problem of xenon poisoning at the Hanford plutonium production site and supervised the construction and operation of Hanford's plutonium production reactors. In 1960, Woods joined New York University as an associate professor of physics. While there, she was also attached to Brookhaven National Laboratory, where a specialized particle accelerator, a synchrocyclotron, sped subatomic particles around a huge track and physicists studied microfilm photographs of the particles' paths. Dr Marshall, her appellation in that period, supervised a lab in an NYU basement where staff reviewed each frame of miles of microfilm in a search for the mysterious "ess" - a hypothesized particle whose path was thought to shift direction midstream in the shape of an S. The particle was not found. Three years later, she became a professor at the University of Colorado, researching high-energy physics, astrophysics and cosmology. She later joined her second husband, Nobel laureate Frank Libby, at UCLA, where she became a professor of environmental studies, engineering, engineering archaeology, mechanical aerospace and nuclear engineering. Woods was also a prolific author. Her works include the autobiographical The Uranium People (1979), a history of early atomic research.
- Leona Woods, later Leona Woods Marshall en Leona Woods Marshall Libby geheten, was een Amerikaans natuurkundige die de eerste kernreactor en atoombom hielp ontwikkelen. Op 23-jarige leeftijd was Woods het jongste en enige vrouwelijke lid van het team dat 's werelds eerste kernreactor, Chicago Pile-1, ontwikkelde. Het project werd geleid door haar mentor Enrico Fermi. Woods speelde een sleutelrol in het ontwikkelen en gebruiken van geigertellers voor analyse tijdens de experimenten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte ze betrokken bij het Manhattanproject om een atoombom te ontwikkelen. Ze overzag de bouw en werking van de Hanford Site, waar het plutonium voor het Manhattanproject werd geproduceerd. Ook lost ze, samen met haar eerste man John Marshall, het probleem op van xenonvergiftiging dat de Hanford-faciliteit teisterde. In 1960 werd Woods docent fysica aan New York University (NYU). In deze periode was ze ook betrokken bij Brookhaven National Laboratory, waar een synchrocyclotron (een cyclotron om geladen deeltjes te versnellen) gebruikt werd. In haar laboratorium aan NYU onderzocht zij en haar staf kilometers microfilm-foto's van de deeltjes, op zoek naar het theoretische "ess"-deeltje, dat overigens nooit gevonden werd. Drie jaar later werd ze hoogleraar deeltjesfysica, astrofysica en kosmologie aan de Universiteit van Colorado in Boulder (Colorado). In 1966 trouwde ze met haar tweede man, de Nobelprijswinnaar Willard Libby, en vertrok naar de Universiteit van Californië in Los Angeles (UCLA), waar ze hoogleraar werd in onder meer milieutechnologie. Woods schreef ook een aantal boeken en artikelen. Naast haar wetenschappelijke publicaties schreef ze in 1979 het autobiografische The Uranium People over de beginjaren van het atoomonderzoek. Ook schreef ze in 1982 een biografie van haar man Willard Libby.
- Leona Woods (1919-1986), senere kalt Leona Woods Marshall og Leona Woods Marshall Libby, var en amerikansk fysiker som bidro til å bygge den første atomreaktoren og den første atombomben. I en alder av 23, var hun den yngste og eneste kvinnelige medlem av teamet som bygde og eksperimenterte med verdens første kjernefysiske reaktor (da kalt en haug), Chicago Pile-1, i et prosjekt ledet av hennes mentor Enrico Fermi. Spesielt var Woods instrumental i bygging og deretter utnyttelse av geigertellere for analyse under eksperimentering. Hun arbeidet senere på Manhattanprosjektet. I 1960 sluttet Woods seg til New York University som førsteamanuensis i fysikk. Mens det ble hun også forbundet Brookhaven National Laboratory, der en spesialisert partikkelakselerator, en synchrocyclotron, sendte subatomære partikler rundt et stort spor og fysikere studerte mikrofilm med bilder av partiklenes baner. Dr Marshall, hennes betegnelse i denne perioden, overvåket en lab i NYU kjelleren hvor personalet anmeldte hver ramme av miles fra mikrofilm i et søk etter den mystiske "ess" - en hypotese av en partikkel der banen var tenkt å skifte retning midtstrøms i form av en S. Partikkelen ble ikke funnet. Tre år senere, ble hun professor ved University of Colorado, der forsket hun på høy-energisk fysikk, astrofysikk og kosmologi. Hun ble senere med sin andre ektemann, nobelprisvinner Frank Libby, ved UCLA, hvor hun ble professor i miljøstudier, engineering, engineering arkeologi, mekanisk luftfart og kjernekraft engineering. Woods var også en fruktbar forfatter. Hennes verker kan nevnes med den selvbiografiske boken "Uran People" (1979), en historie om tidlig atom-forskning.
|
| rdfs:comment
|
- Leona Woods, later Leona Woods Marshall en Leona Woods Marshall Libby geheten, was een Amerikaans natuurkundige die de eerste kernreactor en atoombom hielp ontwikkelen. Op 23-jarige leeftijd was Woods het jongste en enige vrouwelijke lid van het team dat 's werelds eerste kernreactor, Chicago Pile-1, ontwikkelde. Het project werd geleid door haar mentor Enrico Fermi. Woods speelde een sleutelrol in het ontwikkelen en gebruiken van geigertellers voor analyse tijdens de experimenten.
- Leona Woods (1919-1986), senere kalt Leona Woods Marshall og Leona Woods Marshall Libby, var en amerikansk fysiker som bidro til å bygge den første atomreaktoren og den første atombomben. I en alder av 23, var hun den yngste og eneste kvinnelige medlem av teamet som bygde og eksperimenterte med verdens første kjernefysiske reaktor (da kalt en haug), Chicago Pile-1, i et prosjekt ledet av hennes mentor Enrico Fermi.
- Leona Woods (1919–1986), later called Leona Woods Marshall and Leona Woods Marshall Libby, was an American physicist who helped build the first nuclear reactor and the first atomic bomb. At age 23, she was the youngest and only female member of the team which built and experimented with the world's first nuclear reactor (then called a pile), Chicago Pile-1, in a project led by her mentor Enrico Fermi.
|
