The Codex Suprasliensis is a 10th-century Cyrillic literary monument, the largest extant Old Church Slavonic canon manuscript and the oldest Slavic literary work in Poland. As of September 20, 2007, it is on UNESCO's Memory of the World list. The codex was published by Franz Miklosich (Vienna, 1851), Sergej Severjanov (Suprasalьskaja rukopisь, Saint Petersburg, 1904), and Jordan Zaimov and Mario Capaldo (Sophia, 1982–1983). Alfons Margulies produced a significant volume on the codex titled Der altkirchenslavische Codex Suprasliensis (Heidelberg, 1927).

Property Value
dbo:abstract
  • El Codex Suprasliensis és un còdex medieval que conté el text més llarg conservat de l'anomenat cànon de l'antic eslau, un conjunt de manuscrits que serveixen de font principal per a estudiar aquesta llengua. El Codex Suprasliensis data del segle x i conté escrits religiosos diversos: vides de sants, homilies i anotacions de diferents autors, entre ells Joan Crisòstom. Per la seva importància ha estat inclòs al Programa Memòria del Món de la UNESCO. (ca)
  • Der Codex Suprasliensis ist eine Handschrift in altkirchenslawischer Sprache in kyrillischer Schrift. Sie stammt wahrscheinlich aus dem frühen 11. Jahrhundert aus dem nordöstlichen Bulgarischen Reich (Schule von Preslaw). Sie enthält den unvollständigen Text eines Menäons für den Monat März mit 24 Heiligenleben, 23 Homilien und einem Gebet, von denen die meisten von Johannes Chrysostomos verfasst sein sollen. Der Codex besteht aus 285 Pergamentblättern im Format 33 × 25 cm und ist die umfangreichste erhaltene Handschrift in altkirchenslawischer Sprache. Der Codex Suprasliensis gehört seit 2007 zum Weltdokumentenerbe der UNESCO für Polen, Slowenien und Russland. 1823 wurde die Handschrift im Kloster der Heiligen Jungfrau Maria in Supraśl im Russischen Kaiserreich vom Slawisten Michał Bobrowski gefunden.Heute befinden sich 151 Blätter in der Polnischen Nationalbibliothek in Warschau Signatur BN BOZ 201, 118 Blätter in der Slowenischen National- und Universitätsbibliothek in Ljubljana, Signatur Cod. Kop. 2, und 16 Blätter in der Russischen Nationalbibliothek in St. Petersburg, Signatur Q perg. I. 72. (de)
  • The Codex Suprasliensis is a 10th-century Cyrillic literary monument, the largest extant Old Church Slavonic canon manuscript and the oldest Slavic literary work in Poland. As of September 20, 2007, it is on UNESCO's Memory of the World list. The codex, written at the end or even in the middle of the 10th century, contains a menaion for the month of March, intersecting with the movable cycle of Easter. It also contains 24 lives of saints, 23 homilies and one prayer, most of which were written by or are attributed to John Chrysostom. The 284-folio (or 285-folio, according to some sources) codex was "discovered" in 1823 by Canon Michał Bobrowski in the Uniate Basilian monastery in Supraśl. In 1838, Bobrowski sent the last part of the manuscript in two pieces to Slovene philologist Jernej Kopitar so that he could transcribe it. After Kopitar returned it, Bobrowski sent him the first part (118 folios), however for unknown reason it was never returned to Bobrowski and was found in 1845 among the documents of the deceased Kopitar. It was later kept by the and now by the National and University Library of Slovenia in Ljubljana. The largest part was bought for the private library of the Zamoyski family in Warsaw. This part of the codex disappeared during World War II, but later resurfaced in the United States and was returned by Herbert Moeller to Poland in 1968, where it has been held by the National Library of Poland in Warsaw until the present day. The third part, consisting of 16 folios, is held by the Russian National Library in Saint Petersburg. The codex was published by Franz Miklosich (Vienna, 1851), Sergej Severjanov (Suprasalьskaja rukopisь, Saint Petersburg, 1904), and Jordan Zaimov and Mario Capaldo (Sophia, 1982–1983). Alfons Margulies produced a significant volume on the codex titled Der altkirchenslavische Codex Suprasliensis (Heidelberg, 1927). Folio 260 of the manuscript contains the note g(ospod)i pomilui retъka amin. Some experts think retъka represents the name of a scribe (hence the occasional name Codex of Retko) and that the text was copied from several sources. Research indicates that at least one of the sources may have Glagolitic (for Epiphanius' Homily on the Entombment). Vocalizations of yers, rarely occurring epenthesis, change of ъ to ь behind hardened č, ž, š and some other linguistic traits point to its (Eastern) Bulgarian linguistic provenance. (en)
  • Kodeks supraski (łac. Codex Suprasliensis), właśc. Mineja čet'ia, na mart – pochodzący z początku XI w. rękopis spisany w języku staro-cerkiewno-słowiańskim na pergaminie; zbiór żywotów świętych i nauk Ojców Kościoła. Kodeks o wymiarach 33 × 25 × 5 cm, został napisany ręką na stronach w 30 wierszach jednej kolumny cyrylicą i bez zdobień. Jego niezwykła wartość wynika przede wszystkim z faktu, że jest to jedyny na świecie tak obszerny zabytek wczesnego piśmiennictwa słowiańskiego, stanowiący podstawę do badań nad historią i rozwojem języków Słowiańszczyzny. Manuskrypt został napisany, na wyprawionych owczych skórach, najprawdopodobniej na początku XI wieku na Bałkanach. Prawdopodobnie w drugiej połowie XVI wieku trafił do Monasteru Zwiastowania Najświętszej Marii Panny w Supraślu. Codex Suprasliensis odkrył polski profesor z Wilna ksiądz w bibliotece Monasteru Zwiastowania Najświętszej Marii Panny w Supraślu latem roku 1823. Manuskrypt to marcowa - jedna z 12 miesięcznych części Minlji (Minei Czetii). Kodeks po wywiezieniu z Supraśla został częściowo wysłany do badań słoweńskiemu slawiście prof. Jernejowi Kopitarowi (na jego prośbę), po śmierci Kopitara 118 kart Kodeksu nie wróciło do Polski a zostały one przekazano do Biblioteki Uniwersytetu w Lublanie w Słowenii gdzie przechowywane są do dnia dzisiejszego. Pozostałe części księgi posiadali kolejno ksiądz Michał Bobrowski (od 1823), (od 1847), oraz Tomasz Franciszek Zamoyski (od 1869). Polska część kodeksu, wywieziona do Niemiec w latach wojny, odnalazła się w 1962 roku w USA. W lipcu 1968 wróciła do Polski na statku "Batory". W 1856 roku 16 kart Kodeksu zostało zakupionych przez rosyjskiego historyka Afanasija Byczkowa; na początku XX wieku znalazły się one w Cesarskiej Bibliotece Publicznej, która obecnie nosi nazwę Rosyjskiej Biblioteki Narodowej w Petersburgu. Współcześnie Kodeks jest podzielony na trzy części: 151 kart znajduje się w zbiorach Biblioteki Narodowej w Warszawie w kolekcji Biblioteki Ordynacji Zamojskiej (sygn. BN BOZ 201), 118 kart w Bibliotece Uniwersyteckiej w Lublanie (Cod. Kop. 2), a 16 kart w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej w Petersburgu (Q. perg.I.72.). W 2007 Kodeks został wpisany na listę Pamięci Świata UNESCO. (pl)
  • Супра́сльская ру́копись (Супрасльский сборник или Супрасльская минея, латинское название Codex Suprasliensis) — кириллическая старославянская рукопись, неполный сборник житий святых и проповедей разного происхождения на март месяц (мартовская минея). Крупнейший по объёму памятник старославянского языка: 285 пергаментных листов большого формата. Написана, вероятно, в восточной или северо-восточной Болгарии одним почерком. Датируется первой половиной или серединой XI века. В 2007 году ЮНЕСКО включило Супрасльскую рукопись в реестр «Память мира». (ru)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 13359084 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 4217 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 969387214 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • El Codex Suprasliensis és un còdex medieval que conté el text més llarg conservat de l'anomenat cànon de l'antic eslau, un conjunt de manuscrits que serveixen de font principal per a estudiar aquesta llengua. El Codex Suprasliensis data del segle x i conté escrits religiosos diversos: vides de sants, homilies i anotacions de diferents autors, entre ells Joan Crisòstom. Per la seva importància ha estat inclòs al Programa Memòria del Món de la UNESCO. (ca)
  • Супра́сльская ру́копись (Супрасльский сборник или Супрасльская минея, латинское название Codex Suprasliensis) — кириллическая старославянская рукопись, неполный сборник житий святых и проповедей разного происхождения на март месяц (мартовская минея). Крупнейший по объёму памятник старославянского языка: 285 пергаментных листов большого формата. Написана, вероятно, в восточной или северо-восточной Болгарии одним почерком. Датируется первой половиной или серединой XI века. В 2007 году ЮНЕСКО включило Супрасльскую рукопись в реестр «Память мира». (ru)
  • Der Codex Suprasliensis ist eine Handschrift in altkirchenslawischer Sprache in kyrillischer Schrift. Sie stammt wahrscheinlich aus dem frühen 11. Jahrhundert aus dem nordöstlichen Bulgarischen Reich (Schule von Preslaw). Sie enthält den unvollständigen Text eines Menäons für den Monat März mit 24 Heiligenleben, 23 Homilien und einem Gebet, von denen die meisten von Johannes Chrysostomos verfasst sein sollen. Der Codex besteht aus 285 Pergamentblättern im Format 33 × 25 cm und ist die umfangreichste erhaltene Handschrift in altkirchenslawischer Sprache. (de)
  • The Codex Suprasliensis is a 10th-century Cyrillic literary monument, the largest extant Old Church Slavonic canon manuscript and the oldest Slavic literary work in Poland. As of September 20, 2007, it is on UNESCO's Memory of the World list. The codex was published by Franz Miklosich (Vienna, 1851), Sergej Severjanov (Suprasalьskaja rukopisь, Saint Petersburg, 1904), and Jordan Zaimov and Mario Capaldo (Sophia, 1982–1983). Alfons Margulies produced a significant volume on the codex titled Der altkirchenslavische Codex Suprasliensis (Heidelberg, 1927). (en)
  • Kodeks supraski (łac. Codex Suprasliensis), właśc. Mineja čet'ia, na mart – pochodzący z początku XI w. rękopis spisany w języku staro-cerkiewno-słowiańskim na pergaminie; zbiór żywotów świętych i nauk Ojców Kościoła. Kodeks o wymiarach 33 × 25 × 5 cm, został napisany ręką na stronach w 30 wierszach jednej kolumny cyrylicą i bez zdobień. Jego niezwykła wartość wynika przede wszystkim z faktu, że jest to jedyny na świecie tak obszerny zabytek wczesnego piśmiennictwa słowiańskiego, stanowiący podstawę do badań nad historią i rozwojem języków Słowiańszczyzny. (pl)
rdfs:label
  • Codex Suprasliensis (ca)
  • Codex Suprasliensis (de)
  • Codex Suprasliensis (en)
  • Kodeks supraski (pl)
  • Супрасльская рукопись (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of