PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Predikát může být : Predikát – součást šlechtických jmen Predikát (logika) – v logice jazykové sdělení, o němž má smysl tvrdit, že je buď pravdivé nebo nepravdivé logická část programovacího jazyka, např. jazyka Prolog Přísudek – základní větný člen (zpravidla sloveso v určitém tvaru) přisuzující podmětu činnost, stav nebo vlastnost
  • El término Predicado se emplea en varios campos: En gramática tradicional, el término predicado se refiere al sintagma verbal, o más raramente nominal, que constituye el comentario sobre el sujeto junto al cual forma una oración simple. Se clasifica en tres tipos: predicado verbal, predicado nominal y predicado mixto. En gramática funcional se define predicado o predicación como la descripción de un posible estado de cosas en el mundo. Estos estados posibles del mundo son clasificados en: (1) situación estacionaria o estado propiamente dicho, (2) proceso o suceso (resultado de un proceso) o bien (3) acción. Generalmente dicha predicación involucra a unas entidades (sintácticamente expresadas por sintagmas nominales y una relación entre ellas expresadas por el sintagma verbal y los sintagmas preposicionales. En esta acepción se dice que el verbo argumentos y dependiendo del número de argumentos que necesite será: Monádico el predicado que necesita un argumento. Son los verbos intransitivos. Por ejemplo: «morir» _ V Diádico el que necesita dos argumentos. Son los verbos transitivos. Por ejemplo «leer» _V_ Triádico el que necesita tres. Son los verbos ditransitivos. Por ejemplo «aconsejar» _V_ _ En matemática y estadística, un predicado es o bien una relación o bien una función booleana. En lógica un predicado es una función sobre el conjunto de los términos y en particular las variables usada en lógica de primer orden. En computación, un predicado es un operador o función que devuelve un valor booleano, cierto o falso.
  • Predikaatti tarkoittaa seuraavia asioita: predikaatti, määre jollekin yksilölle tai joukolle, logiikan käsite predikaatti, eräs lauseenjäsen, kielitieteellinen käsite: lauseen verbi (mitä tekee)
  • Predicaat (van Latijn praedicere) betekent letterlijk 'dat, wat ergens van gezegd wordt': een kwaliteit, eigenschap of gezegde dus. In de Nederlandse wet is steeds sprake van "predikaat". Ook gebruikt in verschillende specifieke contexten: predicaat (algemeen). predicaat (titel) (edellieden en onderscheiden bedrijven) een ander woord voor gezegde (taalkunde). predicatenlogica. predicaat (filosofie). Zie ook: predicatieve bepaling.
  • Predicado pode ser: Predicado (gramática), um termo da oração que afirme ou negue algo a respeito do sujeito Predicado (lógica), um conjunto de um ou mais termos que são atribuíveis a um outro termo calviin é o meniino muito espertoo...
  • Predikát může být : Predikát – součást šlechtických jmen Predikát (logika) – v logice jazykové sdělení, o němž má smysl tvrdit, že je buď pravdivé nebo nepravdivé logická část programovacího jazyka, např. jazyka Prolog Přísudek – základní větný člen (zpravidla sloveso v určitém tvaru) přisuzující podmětu činnost, stav nebo vlastnost
  • El término Predicado se emplea en varios campos: En gramática tradicional, el término predicado se refiere al sintagma verbal, o más raramente nominal, que constituye el comentario sobre el sujeto junto al cual forma una oración simple. Se clasifica en tres tipos: predicado verbal, predicado nominal y predicado mixto. En gramática funcional se define predicado o predicación como la descripción de un posible estado de cosas en el mundo. Estos estados posibles del mundo son clasificados en: (1) situación estacionaria o estado propiamente dicho, (2) proceso o suceso (resultado de un proceso) o bien (3) acción. Generalmente dicha predicación involucra a unas entidades (sintácticamente expresadas por sintagmas nominales y una relación entre ellas expresadas por el sintagma verbal y los sintagmas preposicionales. En esta acepción se dice que el verbo argumentos y dependiendo del número de argumentos que necesite será: Monádico el predicado que necesita un argumento. Son los verbos intransitivos. Por ejemplo: «morir» _ V Diádico el que necesita dos argumentos. Son los verbos transitivos. Por ejemplo «leer» _V_ Triádico el que necesita tres. Son los verbos ditransitivos. Por ejemplo «aconsejar» _V_ _ En matemática y estadística, un predicado es o bien una relación o bien una función booleana. En lógica un predicado es una función sobre el conjunto de los términos y en particular las variables usada en lógica de primer orden. En computación, un predicado es un operador o función que devuelve un valor booleano, cierto o falso.
  • Predikaatti tarkoittaa seuraavia asioita: predikaatti, määre jollekin yksilölle tai joukolle, logiikan käsite predikaatti, eräs lauseenjäsen, kielitieteellinen käsite: lauseen verbi (mitä tekee)
  • Predicaat (van Latijn praedicere) betekent letterlijk 'dat, wat ergens van gezegd wordt': een kwaliteit, eigenschap of gezegde dus. In de Nederlandse wet is steeds sprake van "predikaat". Ook gebruikt in verschillende specifieke contexten: predicaat (algemeen). predicaat (titel) (edellieden en onderscheiden bedrijven) een ander woord voor gezegde (taalkunde). predicatenlogica. predicaat (filosofie). Zie ook: predicatieve bepaling.
  • Predicado pode ser: Predicado (gramática), um termo da oração que afirme ou negue algo a respeito do sujeito Predicado (lógica), um conjunto de um ou mais termos que são atribuíveis a um outro termo calviin é o meniino muito espertoo...
dbpprop:disambiguates
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wiktionaryparProperty
  • predicate
  • predication
rdfs:comment
  • Predikát může být : Predikát – součást šlechtických jmen Predikát (logika) – v logice jazykové sdělení, o němž má smysl tvrdit, že je buď pravdivé nebo nepravdivé logická část programovacího jazyka, např. jazyka Prolog Přísudek – základní větný člen (zpravidla sloveso v určitém tvaru) přisuzující podmětu činnost, stav nebo vlastnost
  • El término Predicado se emplea en varios campos: En gramática tradicional, el término predicado se refiere al sintagma verbal, o más raramente nominal, que constituye el comentario sobre el sujeto junto al cual forma una oración simple. Se clasifica en tres tipos: predicado verbal, predicado nominal y predicado mixto. En gramática funcional se define predicado o predicación como la descripción de un posible estado de cosas en el mundo.
  • Predikaatti tarkoittaa seuraavia asioita: predikaatti, määre jollekin yksilölle tai joukolle, logiikan käsite predikaatti, eräs lauseenjäsen, kielitieteellinen käsite: lauseen verbi (mitä tekee)
  • Predicaat (van Latijn praedicere) betekent letterlijk 'dat, wat ergens van gezegd wordt': een kwaliteit, eigenschap of gezegde dus. In de Nederlandse wet is steeds sprake van "predikaat". Ook gebruikt in verschillende specifieke contexten: predicaat (algemeen). predicaat (titel) (edellieden en onderscheiden bedrijven) een ander woord voor gezegde (taalkunde). predicatenlogica. predicaat (filosofie). Zie ook: predicatieve bepaling.
  • Predicado pode ser: Predicado (gramática), um termo da oração que afirme ou negue algo a respeito do sujeito Predicado (lógica), um conjunto de um ou mais termos que são atribuíveis a um outro termo calviin é o meniino muito espertoo...
  • Predikát může být : Predikát – součást šlechtických jmen Predikát (logika) – v logice jazykové sdělení, o němž má smysl tvrdit, že je buď pravdivé nebo nepravdivé logická část programovacího jazyka, např. jazyka Prolog Přísudek – základní větný člen (zpravidla sloveso v určitém tvaru) přisuzující podmětu činnost, stav nebo vlastnost
  • El término Predicado se emplea en varios campos: En gramática tradicional, el término predicado se refiere al sintagma verbal, o más raramente nominal, que constituye el comentario sobre el sujeto junto al cual forma una oración simple. Se clasifica en tres tipos: predicado verbal, predicado nominal y predicado mixto. En gramática funcional se define predicado o predicación como la descripción de un posible estado de cosas en el mundo.
  • Predikaatti tarkoittaa seuraavia asioita: predikaatti, määre jollekin yksilölle tai joukolle, logiikan käsite predikaatti, eräs lauseenjäsen, kielitieteellinen käsite: lauseen verbi (mitä tekee)
  • Predicaat (van Latijn praedicere) betekent letterlijk 'dat, wat ergens van gezegd wordt': een kwaliteit, eigenschap of gezegde dus. In de Nederlandse wet is steeds sprake van "predikaat". Ook gebruikt in verschillende specifieke contexten: predicaat (algemeen). predicaat (titel) (edellieden en onderscheiden bedrijven) een ander woord voor gezegde (taalkunde). predicatenlogica. predicaat (filosofie). Zie ook: predicatieve bepaling.
  • Predicado pode ser: Predicado (gramática), um termo da oração que afirme ou negue algo a respeito do sujeito Predicado (lógica), um conjunto de um ou mais termos que são atribuíveis a um outro termo calviin é o meniino muito espertoo...
rdfs:label
  • Predicate
  • Prädikat
  • Predikát (rozcestník)
  • Predicado
  • Predikaatti
  • Predicaat
  • Predicado
foaf:page
is dbpprop:redirect of