| dbpprop:abstract
|
- In astronomy libration (from the Latin verb librare "to balance, to sway", cf. libra "scales") refers to the various orbital conditions which make it possible to see more than 50% of the moon's surface over time, even though the front of the Moon is tidally locked to always face towards Earth. By extension, libration can also be used to describe the same phenomenon for other orbital bodies that are nominally locked to present the same face. As orbital processes are repetitive, libration is manifested as a slow rocking back and forth (or up and down) of the face of the orbital body as viewed from the parent body, much like the rocking of a pair of scales about the point of balance. In the specific case of the Moon's librations, this motion permits a terrestrial observer to see slightly differing halves of the Moon's surface at different times. This means that a total of 59% of the Moon's surface can be observed from Earth. There are three types of libration: Libration in longitude is a consequence of the Moon's orbit around Earth being somewhat eccentric, so that the Moon's rotation sometimes leads and sometimes lags its orbital position. Libration in latitude is a consequence of the Moon's axis of rotation being slightly inclined to the normal to the plane of its orbit around Earth. Its origin is analogous to the way in which the seasons arise from Earth's revolution about the Sun. Also significant is the fact that the Moon's orbit is inclined to the plane of the ecliptic by a little more than 5°. As it is the Sun which illuminates the Moon - and both the Sun and the Earth are always located in the plane of the ecliptic - the Moon is sometimes illuminated from above and sometimes from below, allowing us to see some of the lunar surface beyond the poles. Diurnal libration is a small daily oscillation due to the Earth's rotation, which carries an observer first to one side and then to the other side of the straight line joining Earth's center to the Moon's center, allowing the observer to look first around one side of the Moon and then around the other. This is because the observer is on the surface of the Earth, not at its centre.
- In der Astronomie bezeichnet Libration eine echte oder scheinbare Taumelbewegung eines Mondes gesehen von seinem Zentralkörper. Fast alle Monde des Sonnensystems befinden sich in einer gebundenen Rotation um ihren Zentralplaneten, das heißt, sie drehen sich während eines Umlaufs um den Planeten auch einmal um die eigene Achse. Deshalb wenden diese Monde ihrem Planeten im Prinzip immer dieselbe Seite zu. Da die Monde allerdings nicht auf exakten Kreisbahnen mit konstanter Winkelgeschwindigkeit ihre Planeten umkreisen, während die Eigenrotation eine konstante Winkelgeschwindigkeit aufweist, und da sich ein Beobachter auf dem Planeten nicht exakt auf der Verbindungslinie der Massenzentren befinden muss, sieht der Beobachter im Laufe eines „Monats“ nicht immer exakt dieselbe Seite des Mondes. Durch die verschiedenen Effekte, die zu dieser Taumelbewegung führen, sind von der Erdoberfläche aus im Laufe der Zeit insgesamt 59 Prozent der Mondoberfläche zu sehen.
- La libració és el conjunt de moviments d'oscil·lació que presenta el disc de la Lluna respecte a un observador terrestre. Hi ha diversos moviments de libració, el més importants dels quals és la libració en longitud. La libració en longitud fa que la Lluna sembli oscil·lar en la direcció est-oest, amb una amplitud màxima de 7º45'. La libració en latitud fa que la Lluna sembli oscil·lar en la direcció nord-sud, amb una amplitud de 5º9'. Aquest fenomen permet que un observador de la Terra pugui veure més de la meitat del disc lunar en diferents moments, concretament fins un 59%.
- Librace (z latinského libro - vyvažovat) je v astronomii označení pro velmi pomalou oscilaci satelitu (ať již reálnou či zdánlivou), jak se jeví pozorovateli na hmotnějším mateřském tělese, které satelit obíhá. Většinou se tento termín používá k označení kývavého pohybu Měsíce kolem Země. Přestože je totiž rotace Měsíce kolem Země synchronní (tj. Měsíc nám stále ukazuje jednu tzv. přivrácenou stranu), librace umožňuje pozorovatelům na Zemi v průběhu jedné měsíční periody spatřit více než jednu polovinu jeho povrchu – přibližně jde o 59% jeho povrchu.
- Se denomina libración al conjunto de movimientos de oscilación que presenta el disco de la Luna con respecto a un observador ubicado en la Tierra. Se da la circunstancia de que la Luna tarda el mismo tiempo en dar una vuelta sobre sí misma que en dar una vuelta completa en torno a la tierra con respecto a un punto fijo (lo que se conoce como período sideral, que dura 27 días, 7 horas, 43 minuntos y 11,5 segundos). Eso hace que la cara vista desde la tierra sea siempre la misma. Esto significaría que un observador terrestre solamente podría conocer el 50% de la superficie lunar. Sin embargo, esto no es así. Aunque el movimiento de la Luna alrededor de su eje de rotación está sincronizado con su traslación alrededor de la Tierra, estas libraciones permiten a un observador terrestre ver diferentes mitades de la superficie lunar en tiempos diferentes. De hecho, un observador terrestre podrá contemplar el 59% de la superficie del satélite al cabo de observaciones sucesivas.
- Libraatiolla tarkoitetaan useimmiten Kuun huojumista, kun se kiertää Maata. Monesti sanotaan, että Kuu kääntää aina saman puolen kohti Maata, koska pyörii samalla nopeudella kuin kiertää Maata. Näin ei tarkkaan ottaen ole, välillä pyöriminen edistää kiertoajasta ja välillä jätättää. Näin Kuu näyttää huojuvan pituusasteen suunnassa. Myös Kuun akseli huojuu niin, että kuu näyttää nyökkäilevän meille. Tätä sanotaan leveysasteen suuntaiseksi libraatioksi. Libraation ansiosta kykenemme eri aikojen summana näkemään Kuusta noin 59 %, kun kerralla pystymme näkemään korkeintaan puolet Kuun alasta, noin 50 %.
- En astronomie, la libration (du latin libro -are, « mettre en équilibre, se balancer ») est une lente oscillation, réelle ou apparente, d'un satellite tel que vu depuis le corps céleste autour duquel il orbite. Utilisé seul, ce terme fait généralement référence aux mouvements apparents de la Lune relativement à la Terre, qui peuvent être comparés aux oscillations des deux plateaux d'une balance autour du point d'équilibre.
- In astronomia, il termine librazione (derivato dal latino libra, bilancia) descrive un movimento apparente della Luna relativo alla Terra, che può essere comparato col movimento di due piatti di una bilancia rispetto al punto di equilibrio. Anche se il periodo di rotazione della Luna attorno al suo asse è uguale a quello di rivoluzione attorno alla Terra, le librazioni permettono ad un osservatore terrestre di vedere delle porzioni di superficie lunare leggermente differenti ogni volta. Queste variazioni sono causate dal fatto che la Luna ruota intorno al proprio asse ad un ritmo costante, ma gira intorno alla terra ad un ritmo variabile, trovandosi in un'orbita ellittica e muovendosi più veloce quando è più vicina alla Terra e più lentamente quando ne è più lontana. L'effetto finale è che, invece della metà, solo il 42% della superficie lunare è sempre visibile, un altro 42% è sempre nascosto, e un altro 18% oscilla tra la porzione di superficie visibile e quella nascosta. Ci sono tre tipi di librazione: la librazione in latitudine è la conseguenza del fatto che l'asse di rotazione della Luna è leggermente inclinato rispetto alla perpendicolare al piano della sua orbita. Questo genera le librazioni in maniera analoga a come l'inclinazione dell'asse della Terra genera le stagioni. La librazione in longitudine deriva dalla lieve eccentricità dell'orbita della Luna attorno alla Terra, in modo che alla fine la rotazione della Luna si trova leggermente più avanti o più indietro di come dovrebbe essere rispetto alla posizione nella sua orbita Infine, esiste un piccolo effetto chiamato librazione diurna, che è in realtà un movimento dell'osservatore e non della Luna. Poiché la Terra ruota, un osservatore guarderà la Luna da angolazioni leggermente differenti nel corso della giornata.
- 秤動（ひょうどう、libration）とは、ある天体からその周囲を公転する衛星を見た時に、その衛星が見かけ上、または実際に行なうゆっくりとした振動運動である。単に秤動と言う場合には特に、地球を周回する月の秤動を指すことが多い（以下では月の秤動について記す）。 月の自転周期は地球の周囲を回る公転の周期と同期しているため、月は地球に対して常にほぼ同じ面を向けているが、この秤動があるために地球上の観測者は時間の経過とともに月の裏側の一部も見ることができる。このため、地球上からは月の全表面のうち約59%を観測できる。 秤動には月の見かけの振動である光学的秤動 (optical libration) と、月が実際に揺れ動いているために生じる物理秤動 (physical libration) とがある。光学的秤動はさらに緯度秤動・経度秤動・日周秤動に分けられる。 緯度秤動 (libration in latitude) は月の自転軸が公転面に対してわずかに傾いているために生じる緯度方向の動きである。この秤動の原因は地球の自転軸が公転面に対して傾いているために地球に四季が生じるのと同様のものである。経度秤動 (libration in longitude) は地球の周囲を回る月の公転軌道がわずかに楕円であるために、月の自転が軌道上の位置に対してわずかに進んだり遅れたりすることで生じる経度方向の動きである。日周秤動 (diurnal libration) は地球上の観測者の位置が地球の自転によって動くために、観測時刻に応じた視差を生じることで表れるものである。 物理秤動は月の形状が完全な球体ではないために、地球や太陽から受ける重力によって月自体が揺れ動くものである。
- Libratie is een term uit de astronomie (van het Latijnse werkwoord libro -are "balanceren"), waarmee een langzame schommeling (echt of schijnbaar) van een satelliet wordt aangeduid, zoals gezien vanaf het hemellichaam waar die satelliet omheen draait. Meestal wordt met de term de libratie van de maan bedoeld. De rotatie van de maan om zijn rotatie-as loopt synchroon met de rotatie van de maan om de aarde heen. De maan heeft dus steeds dezelfde kant naar de aarde gekeerd. De libratie zorgt dat een waarnemer op aarde verschillende delen van de maan kan zien op verschillende tijden. Als gevolg daarvan is meer dan de helft, in totaal 59%, van het maanoppervlak zichtbaar vanaf de aarde. Er is optische en fysieke libratie: Optische libratie: Libratie in lengte is een gevolg van het feit dat de omloopbaan van de maan om de aarde niet helemaal rond maar enigszins elliptisch is. Het effect is "nee-schudden" van de maan, met een hoek van maximaal 7,9 graden. Als de maanbaan cirkelvormig zou zijn, dan was de hoeksnelheid van de maan ("graden per seconde") altijd hetzelfde. Vanwege de elliptische omloopbaan verandert de afstand tussen aarde en maan gedurende een omloop, en daarmee ook de hoeksnelheid (hoe groter de afstand, des te kleiner de hoeksnelheid). De draaisnelheid van de maan om haar eigen as blijft daarentegen constant. Bijgevolg draait de maan iets "te langzaam" als ze dichtbij staat, en iets "te snel" als ze ver weg staat van de aarde. Daardoor is het mogelijk beurtelings iets om de oostrand en iets om de westrand van de maan te kijken. De aantrekkingskrachten van de zon en planeten veroorzaken nog meer (maar veel kleinere) libratie-effecten. Libratie in breedte is een gevolg van de hoek die de rotatieas van de maan maakt met het rotatievlak van de maan om de aarde; deze hoek is niet helemaal recht. Dit is vergelijkbaar met de manier waarop de seizoenen op aarde worden veroorzaakt. Dit veroorzaakt "ja-knikken" met een hoek van maximaal 6,7 graden. Het is dan dus mogelijk over de polen heen te kijken. Parallactische of dagelijkse libratie ontstaat door de aardrotatie en bedraagt ca. 1 graad. Tussen opkomst en ondergang van de maan draait de aarde ca. 180 graden om haar eigen as. Elk punt op het aardoppervlak verplaatst zich in die tijd maximaal 12756 km (de diameter van de aarde) t.o.v. de verbindingslijn tussen maan en aarde. Een waarnemer ziet de maan dus bij opkomst onder een andere hoek dan bij ondergang. Dit effect (ook weer "nee-schudden") is het grootst voor een waarnemer op de evenaar, is minder naarmate de afstand tot de evenaar groter is, en is geheel afwezig voor een waarnemer op de noord- of zuidpool. Fysieke libratie wordt veroorzaakt door de getijdenkrachten, waarmee de aardse aantrekkingskracht een daadwerkelijke lichte beweging van de maan teweegbrengt. Die is erg klein, nl. maximaal 0,04 graden.
- I astronomien refererer librasjon til de forskjellige forholdene som gjør det mulig å se mer enn 50 % av månens overflate over tid, selv om månen på grunn av bundet rotasjon alltid vender den samme siden mot jorda. Ettersom prosessene i et kretsløp er gjentakende, vises librasjon ved at forsiden av legemet som går i bane vugger sakte fram og tilbake (eller opp og ned) sett fra det sentrale legemet. I det bestemte tilfellet med månens librasjoner, tillater denne bevegelsen en observatør på jorda å se litt forskjellige halvdeler av månens overflate til forskjellige tider. Dette betyr at totalt 59 % av månens overflate kan observeres fra jorda. Det finnes tre typer librasjoner: Librasjon i lengde er en følge av at månens bane rundt jorda er noe eksentrisk, slik at månens rotasjon noen ganger ligger forut for og noen ganger ligger etter månens posisjon i banen. Librasjon i bredde er en følge av at månens rotasjonsakse heller litt i forhold til normalen til månens baneplan. Opphavet til denne librasjonen svarer til måten årstidene oppstår på som en følge av jordas bevegelse rundt sola. Parallaktisk librasjon er en liten daglig oscillasjon som kommer av jordas rotasjon, som flytter en observatør først fra den ene siden og så til den andre siden av den rette linja gjennom jordas og månens sentre. Denne librasjonen tillater en observatør å se månen fra to forskjellige vinkler. Dette er fordi observatøren er på jordas overflate, ikke i dens sentrum.
- Libracja (od łacińskiego libra - waga) to powolne wahania, rzeczywiste bądź pozorne, satelity obserwowanego z powierzchni ciała niebieskiego, które ten satelita okrąża. Zazwyczaj terminu tego używa się w odniesieniu do ruchów tarczy Księżyca względem Ziemi, odkrytych w 1637 r. przez Galileusza, które można porównać do chybotania się szalek wagi. Okres obrotu Księżyca wokół własnej osi jest zsynchronizowany z okresem obiegu dookoła Ziemi. Skutkiem tego zwraca się on do naszej planety zasadniczo cały czas tą samą stroną. Zjawisko libracji pozwala jednak oglądać z Ziemi wąski pas brzegowy drugiej strony Księżyca. Odpowiednio długo prowadzone obserwacje pozwalają zobaczyć 59% jego powierzchni. Libracja ma wiele źródeł. Najważniejsze są trzy: Eliptyczność orbity Księżyca wywołuje librację w długości. Księżyc, okrążając Ziemię, porusza się ze zmienną prędkością kątową. Natomiast jego prędkość obrotu wokół własnej osi pozostaje stała. W efekcie Księżyc w perygeum obraca się za wolno, a w apogeum za szybko, stopniowo odsłaniając odpowiednio swoją wschodnią i zachodnią stronę. Maksymalne wychylenie ma miejsce około tygodnia przed i po perygeum, i nie przekracza ±7,9°. O wiele mniejszy wpływ na librację w długości ma też przyciąganie Słońca i innych planet, deformujące orbitę Księżyca. Nachylenie osi obrotu Księżyca do płaszczyzny orbity wokół Ziemi wywołuje librację w szerokości. Księżyc poruszając się po swojej orbicie zwraca się nieznacznie ku Ziemi na przemian północnym i południowym biegunem. Wahania nie przekraczają ±6,7°. Obrót Ziemi dookoła własnej osi wywołuje librację dzienną, inaczej paralaktyczną. Ziemski obserwator uczestnicząc w ruchu obrotowym Ziemi może oglądać Księżyc z różnych stron. Różnice na dwóch przeciwległych krańcach naszej planety sięgają jednak zaledwie około ±1°. Do wychyleń tarczy Księżyca w niewielkim stopniu przyczynia się także libracja fizyczna. Księżyc, zatrzymany w swym ruchu obrotowym, nie przestał się nigdy chybotać. Dodatkowo ziemskie pole grawitacyjne oddziałuje na jego niesferyczność, cały czas ten ruch pobudzając. Amplituda wahań wynosi ok. ±0,04°.
- В астрономии, либрация — очень медленное колебание (действительное или кажущееся) спутника, наблюдаемое с поверхности тела, вокруг которого он вращается. Без дополнительных уточнений слово «либрация» обычно означает кажущееся движение Луны при наблюдении с Земли. Хотя период обращения Луны вокруг Земли равен периоду её обращения вокруг своей оси, либрация позволяет наблюдателю с Земли видеть в разные моменты времени несколько различающиеся половинки Луны. Таким образом, всего с Земли может наблюдаться 59 % лунной поверхности . Это связано с тем, что Луна вращается вокруг своей оси с постоянной скоростью, а вокруг Земли — с непостоянной, поскольку движется по эллиптической орбите, а не по круговой. Существуют три типа либрации: по долготе, по широте и суточная либрация.
- Libration (från det latinska verbet libro -are "att balansera, att svaja") syftar i astronomin på de skiftande förhållandena i omloppsbanan, som möjliggör att mer än 50 procent av månens yta går att iaktta över tiden. Detta trots att månens framsida är bunden (eng. tidal locking) till att alltid vara vänd mot jorden. I förlängningen kan libration även användas till att beskriva samma fenomen för andra himlakroppar som befinner sig i kretsbana och som vanligtvis är bundna till att visa samma sida. Då banorna upprepas syns librationen som en långsam gungning fram och tillbaka (eller upp och ner) av den sida av kroppen som befinner sig i bana, och som är vänd mot de större kroppen. I det speciella fallet gällande månens libration tillåter denna rörelse att observatörer på jorden kan se något något skiftande halvor av månens yta vid olika tidpunkter. Detta innebär att totalt 59 procent av månens yta kan observeras från jorden. Det finns tre typer av libration: Libration i longitud är en konsekvens av att månens bana runt jorden är något excentrisk. Detta leder till att månens rotation ibland leder och ibland sackar efter i dess kretsbaneposition. Libration i latitud är en konsekvens av att månens rotationsaxel är något lutande mot normalplanet av dess bana runt jorden. Dess ursprung är motsvarande det sätt som årstiderna uppträder på grund av jordens rotation runt solen. Daglig libration (eng. Diurnal libration) är den lilla dagliga vibration som sker på grund av jordens rotation. Libration för en observatör först till den ena, och därefter till den andra sidan av den raka linje vilken förbinder jordens mitt med månens mitt. Fenomenet möjliggör för en observatör att först se runt den ena sidan av månens och därefter runt den andra.
- Astronomi'de librasyon veya sallantı, çeşitli gök cisimlerinin, yörüngesel özellikleri sebebiyle bir başka gökcisminden bakan gözlemciye "sallanıyormuş" gibi görünmeleri sağlayan mekanik fenomenidir. Dünya'dan Ay'ın hep aynı yüzü görünse de, librasyon sayesinde görünen yarıküre Ay'ın toplam yüz ölçümünün yarısından biraz daha fazladır; yaklaşık %59. Librasyon yukarı-aşağı, sağa-sola veya ileri-geri bağlı olarak gerçekleşebilir. Ay'ın librasyonu etkileyen faktörler arasında; Dünya'nın günlük rotasyonu, Ay'ın Dünya'nın etrafındaki yörüngesinin eksantrik olması, ve Ay'ın kendi etrafındaki dönüş ekseninin, Dünya'ya etrafındaki yörüngesinin çizdiği düzleme göre biraz eğimli olması gösterilebilir. Daha fazla bilgi için Ay'ın yörüngesi konulu maddeye göz atınız.
- 在 天文學 中，天平動又称天秤動（libration，源自拉丁文，動詞為libro -are，意思為「搖擺中的平衡」，參看libra「尺度」）是從衛星環繞的天體上觀察所見到的，真實或視覺上非常緩慢的振盪。長久以來都只用在月球相對於地球的視運動，並且選擇一個點來平衡與對比晃動的尺度。 雖然月球自轉已經是同步鎖定於繞著地球的公轉，但這些輕微的擺動讓地面的觀測者在不同的時間能看見些許不同的月球表面。這意味著能觀測到59%的月球表面而不單只是月球正面。 月球天秤動共有四種形式區分：緯度天秤動、經度天秤動、周日天秤動和物理天秤動。有些天文年曆能查看到每月之月球天秤動數據。
|
| rdfs:comment
|
- In astronomy libration (from the Latin verb librare "to balance, to sway", cf. libra "scales") refers to the various orbital conditions which make it possible to see more than 50% of the moon's surface over time, even though the front of the Moon is tidally locked to always face towards Earth. By extension, libration can also be used to describe the same phenomenon for other orbital bodies that are nominally locked to present the same face.
- In der Astronomie bezeichnet Libration eine echte oder scheinbare Taumelbewegung eines Mondes gesehen von seinem Zentralkörper. Fast alle Monde des Sonnensystems befinden sich in einer gebundenen Rotation um ihren Zentralplaneten, das heißt, sie drehen sich während eines Umlaufs um den Planeten auch einmal um die eigene Achse. Deshalb wenden diese Monde ihrem Planeten im Prinzip immer dieselbe Seite zu.
- La libració és el conjunt de moviments d'oscil·lació que presenta el disc de la Lluna respecte a un observador terrestre. Hi ha diversos moviments de libració, el més importants dels quals és la libració en longitud. La libració en longitud fa que la Lluna sembli oscil·lar en la direcció est-oest, amb una amplitud màxima de 7º45'. La libració en latitud fa que la Lluna sembli oscil·lar en la direcció nord-sud, amb una amplitud de 5º9'.
- Librace (z latinského libro - vyvažovat) je v astronomii označení pro velmi pomalou oscilaci satelitu (ať již reálnou či zdánlivou), jak se jeví pozorovateli na hmotnějším mateřském tělese, které satelit obíhá. Většinou se tento termín používá k označení kývavého pohybu Měsíce kolem Země. Přestože je totiž rotace Měsíce kolem Země synchronní (tj. Měsíc nám stále ukazuje jednu tzv.
- Se denomina libración al conjunto de movimientos de oscilación que presenta el disco de la Luna con respecto a un observador ubicado en la Tierra. Se da la circunstancia de que la Luna tarda el mismo tiempo en dar una vuelta sobre sí misma que en dar una vuelta completa en torno a la tierra con respecto a un punto fijo (lo que se conoce como período sideral, que dura 27 días, 7 horas, 43 minuntos y 11,5 segundos). Eso hace que la cara vista desde la tierra sea siempre la misma.
- Libraatiolla tarkoitetaan useimmiten Kuun huojumista, kun se kiertää Maata. Monesti sanotaan, että Kuu kääntää aina saman puolen kohti Maata, koska pyörii samalla nopeudella kuin kiertää Maata. Näin ei tarkkaan ottaen ole, välillä pyöriminen edistää kiertoajasta ja välillä jätättää. Näin Kuu näyttää huojuvan pituusasteen suunnassa. Myös Kuun akseli huojuu niin, että kuu näyttää nyökkäilevän meille. Tätä sanotaan leveysasteen suuntaiseksi libraatioksi.
- En astronomie, la libration (du latin libro -are, « mettre en équilibre, se balancer ») est une lente oscillation, réelle ou apparente, d'un satellite tel que vu depuis le corps céleste autour duquel il orbite. Utilisé seul, ce terme fait généralement référence aux mouvements apparents de la Lune relativement à la Terre, qui peuvent être comparés aux oscillations des deux plateaux d'une balance autour du point d'équilibre.
- In astronomia, il termine librazione (derivato dal latino libra, bilancia) descrive un movimento apparente della Luna relativo alla Terra, che può essere comparato col movimento di due piatti di una bilancia rispetto al punto di equilibrio. Anche se il periodo di rotazione della Luna attorno al suo asse è uguale a quello di rivoluzione attorno alla Terra, le librazioni permettono ad un osservatore terrestre di vedere delle porzioni di superficie lunare leggermente differenti ogni volta.
- Libratie is een term uit de astronomie (van het Latijnse werkwoord libro -are "balanceren"), waarmee een langzame schommeling (echt of schijnbaar) van een satelliet wordt aangeduid, zoals gezien vanaf het hemellichaam waar die satelliet omheen draait. Meestal wordt met de term de libratie van de maan bedoeld. De rotatie van de maan om zijn rotatie-as loopt synchroon met de rotatie van de maan om de aarde heen. De maan heeft dus steeds dezelfde kant naar de aarde gekeerd.
- I astronomien refererer librasjon til de forskjellige forholdene som gjør det mulig å se mer enn 50 % av månens overflate over tid, selv om månen på grunn av bundet rotasjon alltid vender den samme siden mot jorda. Ettersom prosessene i et kretsløp er gjentakende, vises librasjon ved at forsiden av legemet som går i bane vugger sakte fram og tilbake (eller opp og ned) sett fra det sentrale legemet.
- Libracja (od łacińskiego libra - waga) to powolne wahania, rzeczywiste bądź pozorne, satelity obserwowanego z powierzchni ciała niebieskiego, które ten satelita okrąża. Zazwyczaj terminu tego używa się w odniesieniu do ruchów tarczy Księżyca względem Ziemi, odkrytych w 1637 r. przez Galileusza, które można porównać do chybotania się szalek wagi. Okres obrotu Księżyca wokół własnej osi jest zsynchronizowany z okresem obiegu dookoła Ziemi.
- В астрономии, либрация — очень медленное колебание (действительное или кажущееся) спутника, наблюдаемое с поверхности тела, вокруг которого он вращается. Без дополнительных уточнений слово «либрация» обычно означает кажущееся движение Луны при наблюдении с Земли.
- Libration (från det latinska verbet libro -are "att balansera, att svaja") syftar i astronomin på de skiftande förhållandena i omloppsbanan, som möjliggör att mer än 50 procent av månens yta går att iaktta över tiden. Detta trots att månens framsida är bunden (eng. tidal locking) till att alltid vara vänd mot jorden.
- Astronomi'de librasyon veya sallantı, çeşitli gök cisimlerinin, yörüngesel özellikleri sebebiyle bir başka gökcisminden bakan gözlemciye "sallanıyormuş" gibi görünmeleri sağlayan mekanik fenomenidir. Dünya'dan Ay'ın hep aynı yüzü görünse de, librasyon sayesinde görünen yarıküre Ay'ın toplam yüz ölçümünün yarısından biraz daha fazladır; yaklaşık %59. Librasyon yukarı-aşağı, sağa-sola veya ileri-geri bağlı olarak gerçekleşebilir.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
