dbo:abstract
|
- يوليوس فون هان (بالألمانية: Julius von Hann) (و. 1839 – 1921 م) هو فيزيائي، وعالم أرصاد جوية، وأستاذ جامعي من النمسا .وكان عضواً في الأكاديمية الأمريكية للفنون والعلوم، والأكاديمية الروسية للعلوم، والأكاديمية الملكية السويدية للعلوم، والأكاديمية البروسية للعلوم .توفي في فيينا ، عن عمر يناهز 82 عاماً. (ar)
- Julius Ferdinand von Hann (* 23. März 1839 im Schloss Haus in Wartberg ob der Aist (Oberösterreich); † 1. Oktober 1921 in Wien) gilt als Begründer der modernen Meteorologie. (de)
- Julius Ferdinand von Hann (23 March 1839 in Wartberg ob der Aist near Linz – 1 October 1921 in Vienna) was an Austrian meteorologist. He is seen as a father of modern meteorology. (en)
- Julius Ferdinand von Hann (né le 23 mars 1839, mort le 1er octobre 1921 à Vienne) est un météorologue autrichien. Il fut l'un des météorologues les plus éminents de sa génération, surtout pour ses efforts afin de coordonner les résultats empiriques et théoriques en une structure cohérente. Il a contribué à presque toutes les branches de la météorologie, a attiré des scientifiques de haut niveau à Vienne et il est l'un des pères de la première organisation internationale de météorologie (OMI). (fr)
- Julius von Hann (ur. 23 marca 1839 w miejscowości Schloß Haus (obecnie Wartbergu), zm. 1 października 1921 w Wiedniu) – austriacki geofizyk i klimatolog. W latach 1873-1910 był profesorem Uniwersytetu Wiedeńskiego. Napisał wiele publikacji, m.in. opisał zjawisko fenu, podał dynamiczną teorię cyklonów. Badał klimaty świata. Jest autorem prac Handbuch der Klimatologie (1883) i Lehrbuch der Meteorologie (1901). (pl)
- Julius von Hann (Schloss Haus in Wartberg ob der Aist (Oberösterreich), 23 maart 1839 - Wenen, 1 oktober 1921), hoogleraar te Wenen, was een meteorologisch onderzoeker. In 1893 werd hij geëerd met de eerste Buys Ballotmedaille. Hann zag weinig nut in meteorologische voorspellingen. Met zijn leerlingen vormde hij de 'Oostenrijkse School', de eerste belangrijke groep meteorologische onderzoekers. Sommige van hun onderzoeksresultaten waren van blijvende betekenis, maar zij gebruikten deze resultaten niet voor het ontwikkelen van verwachtingsmethoden. Omdat weersverwachtingen, die destijds berustten op het analyseren en interpreteren van weerkaarten, niet altijd goede resultaten opleverden, beschouwden de leden van de Oostenrijkse School het uitgeven van weersverwachtingen als "eine Sache für Romantiker bei der man sich blamiert" (Gustav Hellmann), en ook als "immoreel en schadelijk voor het karakter van de meteoroloog" (Max Margules). Von Hann zelf was bekend om zijn volledige kennis van wat er omtrent de meteorologie en de klimatologie in zijn tijd bekend was. Veel van deze kennis heeft hij vastgelegd in omvangrijke handboeken die grote bekendheid kregen. Het 'Lehrbuch der Meteorologie', waarvan nog tot na de Tweede Wereldoorlog bewerkingen zijn verschenen, werd door Edward Lorenz nog in 1976 genoemd als "one of the most comprehensive meteorological treatises yet produced". (nl)
- Julius Ferdinand von Hann, född 23 mars 1839 i Schloss Haus i Wartberg ob der Aist, Oberösterreich, död 1 oktober 1921 i Wien, var en österrikisk meteorolog, geograf och fysiker. Hann blev 1867 vetenskapligt biträde och 1869 adjunkt vid i Wien samt var 1877–1897 föreståndare för densamma. Dessutom blev han 1868 privatdocent i meteorologi och 1873 extra ordinarie professor i fysisk geografi och var 1877–1897 professor i fysik. Åren 1897–1900 var han professor i meteorologi i Graz och blev sedan åter professor i Wien, i kosmisk fysik. Hann blev ledamot av Vetenskapssocieteten i Uppsala 1881, Vetenskaps- och vitterhetssamhället i Göteborg 1882 och av svenska Vetenskapsakademien 1906.Han tilldelades 1893 och Symons Gold Medal 1904. År 1866 blev han Karl Jelineks medarbetare som redaktör av Zeitschrift der österreichischen Gesellschaft für Meteorologie, var sedan 1877 ensam redaktör av tidskriften och var efter 1885 jämte Wladimir Köppen den ene huvudredaktören för den 1884 i Berlin uppsatta , i vilken den förra 1885 uppgick. Dessa tidskrifter blev genom Hanns bidrag ledande organ inom den meteorologiska forskningen. Inom signalbehandling har en blivit uppkallad efter Hann. (sv)
- Юлиус Ганн (нем. Julius von Hann; 23 марта 1839, Вартберг-об-дер-Айст — 1 октября 1921, Вена) — австрийский метеоролог, директор центрального метеорологического учреждения Австрии (К. К. Centralanstalt f. Meteorologie), член Венской академии наук, ординарный профессор Венского университета. Его исследования напечатаны, главным образом, в «Sitzungsber. d. k. k. Akademie der Wissensch. math. naturw. Klasse» [1] и в «Zeitschrift der Oesterreichischen Gesellschaft für Meteorologie» (1866—1885) и «Meteorologische Zeitschrift» с 1886 г. Первые его исследования касались теории фёна — сухого теплого ветра в Альпах. До него обычно думали, что он дует из Сахары; Ганн доказал, что причины теплоты и сухости — динамические, то есть что воздух нагревается при нисхождении, а оттого и относительная влажность становится меньше. Когда на северном склоне Альп дует фён, на южном склоне воздух обычно гораздо холоднее и влажнее. То же замечается и на Кавказе. Позже Ганн теми же динамическими признаками объяснил явление, давно известное в горах: зимой при тихой погоде и высоком барометре в долинах и на равнинах температура обычно низка, а в горах температура гораздо выше, при ясном небе и большой сухости воздуха. В ряде работ он ещё доказал, что в Европе до высоты 3000 м воздух теплее в антициклонах, чем в циклонах, и тем пошатнул господствующую теорию циклонов. В целом ряде статей занялся условиями, в которых находится водяной пар в атмосфере и образуются осадки, также доказал, что обильные осадки могут быть только при восхождении воздуха. Обширное исследование Ганна «Regenverhältnisse von Oesterreich-Ungarn» («Sitz. А.», октябрь и январь 1880) не только дало много новых проверенных данных, но указывает на способ воспользоваться краткими периодами наблюдений по способу одновременных отклонений. Такое же обширное исследование посвящено им и температуре западной части Австрийской империи: «Temperatur der Oesterr. Alpenländer» («Sitz. А.», ноябрь, 1884, март и июнь 1885). Ганн первый ввел в метеорологию понятие об изменчивости температуры в смысле разности температур двух смежных дней. Он составил метеорологическую часть нового издания физического атласа Берггауза, «Atlas der Meteorologie» (Гота, 1887), и эти важные работы послужили поводом к более обширному исследованию над давлением воздуха в средней и южной Европе («Vertheilung des Luftdruckes in Mittel und Südeuropa» (Вена, Hölzel, 1880). В этом труде даны новые методы исследований, и результаты достигли неизвестной до того точности. Ганн состоял редактором «Zeitschrift der Oesterreichischen Gessellschaft für Meteorologie» (1866—85) и «Meteorologische Zeitschrift» (с 1886), и в этих журналах помещено много его статей и рецензий. Особенно замечательны его статьи о климате разных стран, сообщающие много данных и написанные ясно и понятно. Они послужили ему материалом для большой книги «Handbuch der Klimatologie» (Штутгардт, 1883), первого труда этого рода. (ru)
- Julius Ferdinand von Hann (Wartberg ob der Aist, 23 de março de 1839 – Viena, 1 de outubro de 1921) foi um meteorologista austríaco, fundador da moderna meteorologia. Recebeu a Medalha Buys Ballot de 1893. (pt)
|
rdfs:comment
|
- يوليوس فون هان (بالألمانية: Julius von Hann) (و. 1839 – 1921 م) هو فيزيائي، وعالم أرصاد جوية، وأستاذ جامعي من النمسا .وكان عضواً في الأكاديمية الأمريكية للفنون والعلوم، والأكاديمية الروسية للعلوم، والأكاديمية الملكية السويدية للعلوم، والأكاديمية البروسية للعلوم .توفي في فيينا ، عن عمر يناهز 82 عاماً. (ar)
- Julius Ferdinand von Hann (* 23. März 1839 im Schloss Haus in Wartberg ob der Aist (Oberösterreich); † 1. Oktober 1921 in Wien) gilt als Begründer der modernen Meteorologie. (de)
- Julius Ferdinand von Hann (23 March 1839 in Wartberg ob der Aist near Linz – 1 October 1921 in Vienna) was an Austrian meteorologist. He is seen as a father of modern meteorology. (en)
- Julius Ferdinand von Hann (né le 23 mars 1839, mort le 1er octobre 1921 à Vienne) est un météorologue autrichien. Il fut l'un des météorologues les plus éminents de sa génération, surtout pour ses efforts afin de coordonner les résultats empiriques et théoriques en une structure cohérente. Il a contribué à presque toutes les branches de la météorologie, a attiré des scientifiques de haut niveau à Vienne et il est l'un des pères de la première organisation internationale de météorologie (OMI). (fr)
- Julius von Hann (ur. 23 marca 1839 w miejscowości Schloß Haus (obecnie Wartbergu), zm. 1 października 1921 w Wiedniu) – austriacki geofizyk i klimatolog. W latach 1873-1910 był profesorem Uniwersytetu Wiedeńskiego. Napisał wiele publikacji, m.in. opisał zjawisko fenu, podał dynamiczną teorię cyklonów. Badał klimaty świata. Jest autorem prac Handbuch der Klimatologie (1883) i Lehrbuch der Meteorologie (1901). (pl)
- Julius Ferdinand von Hann (Wartberg ob der Aist, 23 de março de 1839 – Viena, 1 de outubro de 1921) foi um meteorologista austríaco, fundador da moderna meteorologia. Recebeu a Medalha Buys Ballot de 1893. (pt)
- Julius von Hann (Schloss Haus in Wartberg ob der Aist (Oberösterreich), 23 maart 1839 - Wenen, 1 oktober 1921), hoogleraar te Wenen, was een meteorologisch onderzoeker. In 1893 werd hij geëerd met de eerste Buys Ballotmedaille. Hann zag weinig nut in meteorologische voorspellingen. Met zijn leerlingen vormde hij de 'Oostenrijkse School', de eerste belangrijke groep meteorologische onderzoekers. Sommige van hun onderzoeksresultaten waren van blijvende betekenis, maar zij gebruikten deze resultaten niet voor het ontwikkelen van verwachtingsmethoden. (nl)
- Юлиус Ганн (нем. Julius von Hann; 23 марта 1839, Вартберг-об-дер-Айст — 1 октября 1921, Вена) — австрийский метеоролог, директор центрального метеорологического учреждения Австрии (К. К. Centralanstalt f. Meteorologie), член Венской академии наук, ординарный профессор Венского университета. (ru)
- Julius Ferdinand von Hann, född 23 mars 1839 i Schloss Haus i Wartberg ob der Aist, Oberösterreich, död 1 oktober 1921 i Wien, var en österrikisk meteorolog, geograf och fysiker. Hann blev 1867 vetenskapligt biträde och 1869 adjunkt vid i Wien samt var 1877–1897 föreståndare för densamma. Dessutom blev han 1868 privatdocent i meteorologi och 1873 extra ordinarie professor i fysisk geografi och var 1877–1897 professor i fysik. Åren 1897–1900 var han professor i meteorologi i Graz och blev sedan åter professor i Wien, i kosmisk fysik. Hann blev ledamot av Vetenskapssocieteten i Uppsala 1881, Vetenskaps- och vitterhetssamhället i Göteborg 1882 och av svenska Vetenskapsakademien 1906.Han tilldelades 1893 och Symons Gold Medal 1904. År 1866 blev han Karl Jelineks medarbetare som redaktör av Z (sv)
|