The Wilderness Road was one of two principal routes used by colonial and early national era settlers to reach Kentucky from the East. Although this road goes through the Cumberland Gap into southern Kentucky and northern Tennessee, the other (more northern route) is sometimes called the "Cumberland Road" because it started in Fort Cumberland in Maryland. Despite Kentucky Senator Henry Clay's advocacy of this route, early in the 19th century, the northern route was selected for the National Road, connecting near Washington, Pennsylvania into the Ohio Valley of northern Kentucky and Ohio.

Property Value
dbo:abstract
  • Die Wilderness Road (deutsch „Wildnisstraße“) war die erste Ost-West-Verbindung über die Appalachen in den Vereinigten Staaten, auf der Siedler von den Küstenebenen am Atlantischen Ozean in den Mittleren Westen gelangen konnten. Sie war über fünfzig Jahre lang die einzige Route von Virginia nach Kentucky. Ihr Wegbereiter war Daniel Boone, der die Strecke im Jahre 1775 im Auftrag der Transylvania Company von Fort Chiswell in Virginia durch das Cumberland Gap ins zentrale Kentucky bahnte. Die Straße wurde später entlang alter Indianerpfade bis zu den Wasserfällen am Ohio River bei Louisville verlängert. Die steile und unebene Wilderness Road war nur zu Fuß oder zu Pferde passierbar, dennoch wurde sie von Tausenden Reisenden benutzt. Im Jahr 1792 bewilligte die Regierung des neuen Staats Kentucky Geldmittel, um die Straße auszubauen. 1796 wurde die neue Allwetterstraße für Kutschen und Transportfahrzeuge eröffnet. Um 1840 gab man die alte Strecke, der die modernen Highways weitgehend folgen, auf. (de)
  • The Wilderness Road was one of two principal routes used by colonial and early national era settlers to reach Kentucky from the East. Although this road goes through the Cumberland Gap into southern Kentucky and northern Tennessee, the other (more northern route) is sometimes called the "Cumberland Road" because it started in Fort Cumberland in Maryland. Despite Kentucky Senator Henry Clay's advocacy of this route, early in the 19th century, the northern route was selected for the National Road, connecting near Washington, Pennsylvania into the Ohio Valley of northern Kentucky and Ohio. In 1775, Daniel Boone blazed a trail for the Transylvania Company from Fort Chiswell in Virginia through the Cumberland Gap. It was later lengthened, following Native American trails, to reach the Falls of the Ohio at Louisville. The Wilderness Road was steep, rough and narrow, and could only be traversed on foot or horseback. By contrast, wagons could travel along the National Road route (originally the Braddock Road blazed by the competing Ohio Company and George Washington circa 1750), particularly after the improvements. Despite the adverse conditions, thousands of people used the Wilderness Road, particularly slaveholders after the states of Ohio, then Indiana and finally Illinois became free states (abolishing slavery) on the northern bank of the Ohio River, where travelers often embarked on boats to travel westward. In 1792, the new Kentucky legislature provided money to upgrade the road. In 1796, an improved all-weather road was opened for wagon and carriage travel. The road was abandoned around 1840 (construction on the National Road after Vandalia, Illinois also stopping due to the Panic of 1837 and early railroad construction), although modern highways follow much of its route. (en)
  • Dzika Droga (ang. Wilderness Road) – przez ponad pięćdziesiąt lat główny szlak, którym podróżowali kupcy i osadnicy ze wschodnich stanów USA do Kentucky. W 1775 roku Daniel Boone wytyczył ten szlak na zlecenie Transylvania Company z Fort Chiswell w Wirginii przez przełęcz Cumberland w głąb terytorium Kentucky. W okresie późniejszym droga została przedłużona, przechodząc w indiańskie szlaki wiodące do wodospadów Ohio i Louisville. Dzika Droga była wąska i nieutwardzona, dostępna jedynie dla pieszych i konnych wędrowców. Jednak mimo trudności była wykorzystywana przez tysiące podróżnych. W 1792 roku legislatura nowego stanu Kentucky zdecydowała się na poprawienie drogi. W 1796 roku nowa, szersza droga została udostępniona dla pojazdów dwuśladowych. Zainteresowanie nią zmniejszyło się po 1818, a porzucona została około 1840 roku, gdy zastąpiły ją nowocześniejsze drogi międzystanowe. (pl)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1100796 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 25125 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 984111563 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
schema:sameAs
rdf:type
rdfs:comment
  • Die Wilderness Road (deutsch „Wildnisstraße“) war die erste Ost-West-Verbindung über die Appalachen in den Vereinigten Staaten, auf der Siedler von den Küstenebenen am Atlantischen Ozean in den Mittleren Westen gelangen konnten. Sie war über fünfzig Jahre lang die einzige Route von Virginia nach Kentucky. Ihr Wegbereiter war Daniel Boone, der die Strecke im Jahre 1775 im Auftrag der Transylvania Company von Fort Chiswell in Virginia durch das Cumberland Gap ins zentrale Kentucky bahnte. Die Straße wurde später entlang alter Indianerpfade bis zu den Wasserfällen am Ohio River bei Louisville verlängert. Die steile und unebene Wilderness Road war nur zu Fuß oder zu Pferde passierbar, dennoch wurde sie von Tausenden Reisenden benutzt. Im Jahr 1792 bewilligte die Regierung des neuen Staats Kent (de)
  • The Wilderness Road was one of two principal routes used by colonial and early national era settlers to reach Kentucky from the East. Although this road goes through the Cumberland Gap into southern Kentucky and northern Tennessee, the other (more northern route) is sometimes called the "Cumberland Road" because it started in Fort Cumberland in Maryland. Despite Kentucky Senator Henry Clay's advocacy of this route, early in the 19th century, the northern route was selected for the National Road, connecting near Washington, Pennsylvania into the Ohio Valley of northern Kentucky and Ohio. (en)
  • Dzika Droga (ang. Wilderness Road) – przez ponad pięćdziesiąt lat główny szlak, którym podróżowali kupcy i osadnicy ze wschodnich stanów USA do Kentucky. W 1775 roku Daniel Boone wytyczył ten szlak na zlecenie Transylvania Company z Fort Chiswell w Wirginii przez przełęcz Cumberland w głąb terytorium Kentucky. W okresie późniejszym droga została przedłużona, przechodząc w indiańskie szlaki wiodące do wodospadów Ohio i Louisville. Dzika Droga była wąska i nieutwardzona, dostępna jedynie dla pieszych i konnych wędrowców. Jednak mimo trudności była wykorzystywana przez tysiące podróżnych. W 1792 roku legislatura nowego stanu Kentucky zdecydowała się na poprawienie drogi. W 1796 roku nowa, szersza droga została udostępniona dla pojazdów dwuśladowych. Zainteresowanie nią zmniejszyło się po 1818 (pl)
rdfs:label
  • Wilderness Road (de)
  • Wilderness Road (en)
  • Dzika Droga (pl)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of