An Entity of Type: written work, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

The Selfish Gene is a 1976 book on evolution by the Ethologist Richard Dawkins, in which the author builds upon the principal theory of George C. Williams's Adaptation and Natural Selection (1966). Dawkins uses the term "selfish gene" as a way of expressing the gene-centred view of evolution (as opposed to the views focused on the organism and the group), popularising ideas developed during the 1960s by W. D. Hamilton and others. From the gene-centred view, it follows that the more two individuals are genetically related, the more sense (at the level of the genes) it makes for them to behave cooperatively with each other.

Property Value
dbo:abstract
  • الجين الأناني The Selfish Gene كتاب عن التطور من تأليف العالم الشهير ريتشارد دوكينز عام 1976، يعتمد هذا الكتاب بشكل كبير على الأفكار الواردة في كتاب النظريَّة الرئيسيَّة للتكيُّف والاصطفاء الطبيعي لجورج ويليامز الصادر عام 1966، استخدم دوكينز مصطلح الجين الأناني كطريقة للتعبير عن وجهة النظر التي تركِّز على التطور على المستوى الجيني مقابل وجهات النظر التي تركِّز على الكائن الحي والجماعة ككل، وهي الأفكار التي نالت شعبيةً كبيرة في الستينيَّات على يد ويليام هاملتون وغيره، يعني ذلك من وجهة نظر جينيَّة أنَّ الأفراد المترابطة جينيَّاً تميل للتعامل بشكل أناني أو فردي مع بعضها البعض. استحدث هذا الكتاب مصطلح الميم meme كوحدة للتطور الثقافي البشري مماثل للجين بمعنى آخر وحدة المعلومات الثقافية التي يمكن نقلها من عقل لآخر بطريقة مشابهة لانتقال الجينات من فرد لآخر خلال عملية التكاثر، ممَّا يقترح أنَّ هذا التكرار الأناني هو ما يميز التطور الثقافي البشري البشري، أصبح علم الميمات أو علم التطور الثقافي Memetics موضوعاً للعديد من الدراسات والأبحاث منذ نشر هذا الكتاب. في مقدمة الطبعة الثلاثين للكتاب قال دوكينز إنَّه يرى بوضوح أنَّ عنوان الكتاب قد لا يعطِ انطباعاً كافياً عن محتواه، وتمنَّى لو أنَّه أخذ بنصيحة توم ماشلر وسمَّاه الجين الخالد Immortal Gene. في عام 2017 حصل كتاب الجيني الأناني على المرتبة الأولى في استطلاع الرأي الذي أجرته الجمعيَّة الملكيَّة لأكثر كتاب علمي تأثيراً في التاريخ. (ar)
  • Das egoistische Gen (englischer Originaltitel: The Selfish Gene) ist ein 1976 erschienenes populärwissenschaftliches Buch über Evolutionsbiologie von Richard Dawkins, einem britischen Biologen.Für seine in diesem Werk dargestellte neuartige Sicht der Gene als Objekte der Selektion wird die gleiche Bezeichnung verwendet. (de)
  • El gen egoista: les bases biològiques de la nostra conducta (The Selfish Gene en anglès) és una obra divulgativa sobre la teoria de l'evolució, escrita per Richard Dawkins en 1976. S'hi interpreta l'evolució de les espècies des del punt de vista del gen en lloc de l'individu, alhora que posa en evidència la falsedat dels arguments de la . Segons la teoria del gen egoista, el gen és la unitat evolutiva fonamental. Mitjançant aquesta idea es pretenia posar fi a algunes confusions creades per explicar determinades característiques físiques o conductuals dels éssers vius. Examinant l'evolució des d'un punt de vista genètic, es poden explicar els fenòmens de Selecció natural grupals. Aquest llibre també és notable per introduir el concepte de mem. En el pròleg de l'edició del trentè aniversari del llibre, Dawkins va exposar que "pot veure fàcilment que el títol del llibre podria donar una impressió inadequada del seu contingut" i en retrospectiva creu que hauria d'haver pres el consell de Tom Maschler i haver-ho anomenat The immortal Gene (El gen immortal). (ca)
  • Sobecký gen (původní angl. název The Selfish Gene) je významné vědecko-populární literární dílo britského zoologa a evolučního biologa Richarda Dawkinse. V této knize přichází Dawkins s popisem genu jako hlavní jednotky v evoluci života (tzv. , též teorie sobeckého genu). Podle tohoto názoru není přírodní výběr orientován na nebo skupinu jedinců, ale na samotný gen, přičemž termín gen je definován jako delší sekvence DNA, která v sobě kóduje jednu určitou fenotypovou vlastnost svého nositele. Kniha je také známá propagací teorie memů, imaginárních částic, které jsou nositeli a informací a působí ve společenstvech živých organismů, zejména u člověka. (cs)
  • Egoisma geno (angle: The Selfish Gene) estas popularscienca libro pri evolucia temo, eldonita en 1975, kies aŭtoro estas la britia biologo Richard Dawkins. La vorto "egoisma" en senco de la libro ne signifas, ke genoj havas iun ajn volon aŭ motivojn, sed estas nur priskribo de ilia agado. Persistis nur tiaj genoj, kies rezultoj servas al ilia propra celo. Kaj bono de organismo havas malpli grandan signifon kaj pli altaj niveloj de analizo havas nenian. Analogio povas esti, ke koko estas metodo por ovo por kreado de pli kaj pli da ovoj (La Ovoj plimultiĝas per kokoj). (eo)
  • Le Gène égoïste (anglais : The Selfish Gene) est un livre sur l'évolution écrit par Richard Dawkins, publié en 1976. Il se base sur la théorie de George C. Williams (décrite dans le livre ). Dawkins utilise l'expression « gène égoïste » pour décrire l'évolution à partir du gène comme élément central de la théorie. Dawkins soutient que ce point de vue fournit une meilleure description de la sélection naturelle, et que la sélection des organismes et des populations ne l'emporte jamais sur la sélection des gènes. On attend d'un organisme qu'il évolue de façon à maximiser son aptitude inclusive (le nombre de copies de ses gènes qui sont transmises). En conséquence, les populations auront tendance à atteindre des stratégies évolutivement stables. L'auteur invente aussi le concept de mème comme étant l'unité de l'évolution culturelle, par analogie avec le gène ; cela suppose que la duplication égoïste peut aussi s'appliquer dans la culture humaine, dans un sens différent. La mémétique a donné naissance à de nombreuses études depuis la publication du livre. (fr)
  • El gen egoísta: las bases biológicas de nuestra conducta (The Selfish Gene en inglés) es una obra divulgativa sobre la teoría de la evolución, escrita por Richard Dawkins en 1976. En ella se interpreta la evolución de las especies desde el punto de vista de los genes en lugar del individuo, a la vez que critica los argumentos de la selección de grupos. Según la teoría del gen egoísta, el gen es la . Mediante esta idea se pretendía poner fin a algunas confusiones creadas para explicar determinadas características físicas o conductuales de los seres vivos. Examinando la evolución desde un punto de vista genético, se pueden explicar los fenómenos de selección natural actuando en niveles superiores. Este libro también es notable por introducir el concepto de meme. En el prólogo de la edición del trigésimo aniversario del libro, Dawkins expuso que «puede ver fácilmente que el título del libro podría dar una impresión inadecuada de su contenido» y en retrospectiva cree que debería haber tomado el consejo de y haberlo llamado The Immortal Gene (El gen inmortal).​ (es)
  • The Selfish Gene adalah buku mengenai evolusi karya Richard Dawkins. Buku ini dibuat berdasarkan teori dalam bukunya . Dawkins menggunakan istilah "gen egois" sebagai cara untuk mengekspresikan pandangan evolusi berpusat-pada-gen yang menentang pandangan yang terfokus pada organisme dan kelompok, mempopulerkan ide-ide yang dikembangkan pada 1960-an oleh WD Hamilton dan lain-lain. Dari pandangan berpusat-gen, makin terkait secara genetis dua individu, makin masuk akal (pada tingkat gen) bahwa mereka berperilaku kurang egois satu sama lain. Oleh karena itu konsep ini sangat baik untuk menjelaskan banyak bentuk altruisme. Istilah ini tidak boleh dirancukan dengan istilah gen keegoisan. Dalam bukunya, ia menjelaskan: Suatu organisme ini diharapkan untuk berevolusi memaksimalkan kesesuaian yang inklusif--jumlah salinan gen yang diwariskan secara global (bukan oleh individu tertentu). Akibatnya, populasi akan cenderung ke arah strategi evolusi yang stabil. Buku ini juga mengenalkan istilah "meme" untuk unit evolusi budaya manusia sebagai analogi untuk gen, menunjukkan bahwa replikasi "egois" demikian juga dapat memodelkan budaya manusia, dalam arti yang berbeda. Memetika telah menjadi subyek banyak penelitian sejak penerbitan buku ini. (in)
  • Il gene egoista è un saggio scientifico del biologo inglese Richard Dawkins pubblicato nel 1976. Si basa sulla teoria principale espressa nel primo libro di George Christopher Williams, , ovvero la teoria dell'evoluzione analizzata dal punto di vista del gene anziché da quello dell'individuo. Costituisce inoltre il punto di partenza per la formulazione del concetto di meme come entità di informazione replicabile e per la stesura del suo successivo saggio, Il fenotipo esteso. Il libro è uscito in una prima edizione originale nel 1976, e in una seconda edizione accresciuta con due nuovi capitoli nel 1989. (it)
  • 利己的遺伝子論(りこてきいでんしろん)とは、進化学における比喩表現および理論の一つで、自然選択や生物進化を遺伝子中心の視点で理解すること 。遺伝子選択説もほぼ同じものを指す。1970年代の血縁選択説、社会生物学の発展を受けてジョージ・ウィリアムズ、E・O・ウィルソンらによって提唱された。イギリスの動物行動学者リチャード・ドーキンスが1976年に、『The Selfish Gene』(邦題『利己的な遺伝子』)で一般向けに解説したことが広く受け入れられるきっかけとなったため、ドーキンスは代表的な論者と見なされるようになった。 (ja)
  • The Selfish Gene is a 1976 book on evolution by the Ethologist Richard Dawkins, in which the author builds upon the principal theory of George C. Williams's Adaptation and Natural Selection (1966). Dawkins uses the term "selfish gene" as a way of expressing the gene-centred view of evolution (as opposed to the views focused on the organism and the group), popularising ideas developed during the 1960s by W. D. Hamilton and others. From the gene-centred view, it follows that the more two individuals are genetically related, the more sense (at the level of the genes) it makes for them to behave cooperatively with each other. A lineage is expected to evolve to maximise its inclusive fitness—the number of copies of its genes passed on globally (rather than by a particular individual). As a result, populations will tend towards an evolutionarily stable strategy. The book also introduces the term meme for a unit of human cultural evolution analogous to the gene, suggesting that such "selfish" replication may also model human culture, in a different sense. Memetics has become the subject of many studies since the publication of the book. In raising awareness of Hamilton's ideas, as well as making its own valuable contributions to the field, the book has also stimulated research on human inclusive fitness. In the foreword to the book's 30th-anniversary edition, Dawkins said he "can readily see that [the book's title] might give an inadequate impression of its contents" and in retrospect thinks he should have taken Tom Maschler's advice and called the book The Immortal Gene. In July 2017, a poll to celebrate the 30th anniversary of the Royal Society science book prize listed The Selfish Gene as the most influential science book of all time. (en)
  • Samolubny gen (ang. The Selfish Gene) – popularnonaukowa książka dotycząca zagadnienia ewolucji, której autorem jest brytyjski biolog Richard Dawkins, wydana w 1976. Zasadnicza koncepcja oparta jest na teorii George'a C. Williamsa sformułowanej w wydanej w 1966 książce „Adaptation and Natural Selection”. Dawkins stworzył określenie „samolubny gen” dla wyrażenia hipotezy przyjmującej jednostkę doboru naturalnego jako gen (w przeciwieństwie do osobnika, gatunku czy populacji). Według tej koncepcji jest to właściwy sposób analizowania ewolucji, jako że proces doboru naturalnego obserwowany na poziomie organizmów lub populacji nigdy nie wykracza poza dobór na poziomie genów. Tendencja do maksymalizacji zdolności przetrwania i reprodukcji, co zapewnia większą liczbę istniejących kopii genów, prowadzi do stabilnej strategii ewolucyjnej. W książce pojawia się też określenie memu, analogiczne do genu służące do opisania ewolucji kulturowej. Pojęcie to weszło do języka naukowego, przyczyniając się do powstania nowego nurtu w nauce – memetyki. W roku 1982, by odeprzeć krytykę zbyt metaforycznego języka i samej koncepcji, autor wydał drugą książkę poruszającą to samo zagadnienie: Fenotyp rozszerzony. Wydanie polskie w tłumaczeniu Marka Skonecznego zostało opublikowane przez wydawnictwo Prószyński i S-ka w 1996, 2000 i 2007 (na podstawie jubileuszowego wydania angielskiego z 2006 z nowym wstępem), w serii Na ścieżkach nauki (​ISBN 978-83-7469-548-0​). (pl)
  • O Gene Egoísta (no original em inglês The Selfish Gene - 1976) é o primeiro livro de Richard Dawkins, em que ele apresenta uma teoria que procura explicar a evolução das espécies na perspectiva do gene e não do organismo, ou da espécie. (pt)
  • Den själviska genen (engelska The Selfish Gene) är Richard Dawkins första och mest kända bok. Den första utgåvan kom 1976. En utökad men i övrigt oförändrad version gavs ut 1989. Ytterligare en engelsk utökad version gavs ut år 2006 i samband med bokens 30-årsjubileum. I boken lägger Dawkins fram sin tes att evolutionen bör förklaras som resultatet av selektionen av gener snarare än selektionen av organismer eller grupper av organismer. Boken väckte en del reaktioner bland annat för att den tolkades som ett försvar för egoism hos människor på individnivå. Det var emellertid inte författarens avsikt att försvara sådan egoism. I denna bok introduceras begreppet mem. (sv)
  • «Эгоисти́чный ген» (англ. «The Selfish Gene») — научно-популярная книга об эволюции, написанная британским биологом Ричардом Докинзом и впервые опубликованная в 1976 году. Основная идея книги состоит в обосновании геноцентричного взгляда на эволюцию. (ru)
  • 《自私的基因》(英語:The Selfish Gene)是英国演化生物学家理查德·道金斯于1976年出版的书,主要关于演化,其理论构筑于乔治·威廉斯(George C. Williams)的书《适应与自然选择》(Adaptation and Natural Selection)之上。道金斯使用“自私的基因”来表达基因中心的进化论观点。这种观点和基于物种或生物体的进化论观点不同,能够解释生物体之间的各种利他行为。两个生物体在基因上的关系越紧密,就越有可能表现得无私。 一个物种的进化是为了提升其整体适应度——将自己的基因尽可能多地传给整个群体(而不是个别的个体)。于是,整个种群会朝向进化稳定策略(evolutionarily stable strategy)进化。本书还创造了模因(meme)一词,用以表示人类社会文化的进化的基本单位,提出“自私”的复制机制同样适用于人类文化。自本书出版以来,模因学成为了很多研究的主题。 在本书的前言中,道金斯说他已经看到本书的书名给读者留下了不恰当的印象,并在回忆往事时认为他应该听取汤姆·麦奇勒的意见改名叫“永恒的基因”(The Immortal Gene)。 (zh)
  • «Егоїсти́чний ген» (англ. The Selfish Gene) — книга про еволюцію, що написана Річардом Докінзом і видана у 1976 році. Автор вводить поняття «егоїстичний ген» для опису гено-центричного погляду на еволюцію, згідно з яким еволюція розглядається як еволюція генів — відбір на рівні особин майже ніколи не переважає відбір на рівні генів. Вводиться також поняття «мем» як основної одиниці передачі культурної інформації, із припущенням, що подібна «егоїстична» реплікація має місце в людській культурі. У передмові до видання, присвяченого 30-й річниці книги, Річард Докінз сказав, він міг би дослухатися до поради видавця і назвати книгу «Безсмертний ген». (uk)
dbo:author
dbo:isbn
  • 0-19-857519-X
dbo:nonFictionSubject
dbo:numberOfPages
  • 224 (xsd:positiveInteger)
dbo:oclc
  • 2681149
dbo:publisher
dbo:subsequentWork
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 44190 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 64990 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1016806795 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:author
dbp:caption
  • Original cover, with detail from the painting The Expectant Valley by the zoologist Desmond Morris (en)
dbp:country
  • United Kingdom (en)
dbp:followedBy
dbp:isbn
  • 0 (xsd:integer)
dbp:language
  • English (en)
dbp:mediaType
  • Print (en)
dbp:name
  • The Selfish Gene (en)
dbp:oclc
  • 2681149 (xsd:integer)
dbp:pages
  • 224 (xsd:integer)
dbp:publisher
dbp:releaseDate
  • 1976 (xsd:integer)
  • (en)
  • Fourth edition in 2016 (en)
  • Second edition in 1989 (en)
  • Third edition in 2006 (en)
dbp:subject
dbp:wikiPageUsesTemplate
dc:publisher
  • Oxford University Press
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Das egoistische Gen (englischer Originaltitel: The Selfish Gene) ist ein 1976 erschienenes populärwissenschaftliches Buch über Evolutionsbiologie von Richard Dawkins, einem britischen Biologen.Für seine in diesem Werk dargestellte neuartige Sicht der Gene als Objekte der Selektion wird die gleiche Bezeichnung verwendet. (de)
  • Egoisma geno (angle: The Selfish Gene) estas popularscienca libro pri evolucia temo, eldonita en 1975, kies aŭtoro estas la britia biologo Richard Dawkins. La vorto "egoisma" en senco de la libro ne signifas, ke genoj havas iun ajn volon aŭ motivojn, sed estas nur priskribo de ilia agado. Persistis nur tiaj genoj, kies rezultoj servas al ilia propra celo. Kaj bono de organismo havas malpli grandan signifon kaj pli altaj niveloj de analizo havas nenian. Analogio povas esti, ke koko estas metodo por ovo por kreado de pli kaj pli da ovoj (La Ovoj plimultiĝas per kokoj). (eo)
  • Il gene egoista è un saggio scientifico del biologo inglese Richard Dawkins pubblicato nel 1976. Si basa sulla teoria principale espressa nel primo libro di George Christopher Williams, , ovvero la teoria dell'evoluzione analizzata dal punto di vista del gene anziché da quello dell'individuo. Costituisce inoltre il punto di partenza per la formulazione del concetto di meme come entità di informazione replicabile e per la stesura del suo successivo saggio, Il fenotipo esteso. Il libro è uscito in una prima edizione originale nel 1976, e in una seconda edizione accresciuta con due nuovi capitoli nel 1989. (it)
  • 利己的遺伝子論(りこてきいでんしろん)とは、進化学における比喩表現および理論の一つで、自然選択や生物進化を遺伝子中心の視点で理解すること 。遺伝子選択説もほぼ同じものを指す。1970年代の血縁選択説、社会生物学の発展を受けてジョージ・ウィリアムズ、E・O・ウィルソンらによって提唱された。イギリスの動物行動学者リチャード・ドーキンスが1976年に、『The Selfish Gene』(邦題『利己的な遺伝子』)で一般向けに解説したことが広く受け入れられるきっかけとなったため、ドーキンスは代表的な論者と見なされるようになった。 (ja)
  • O Gene Egoísta (no original em inglês The Selfish Gene - 1976) é o primeiro livro de Richard Dawkins, em que ele apresenta uma teoria que procura explicar a evolução das espécies na perspectiva do gene e não do organismo, ou da espécie. (pt)
  • «Эгоисти́чный ген» (англ. «The Selfish Gene») — научно-популярная книга об эволюции, написанная британским биологом Ричардом Докинзом и впервые опубликованная в 1976 году. Основная идея книги состоит в обосновании геноцентричного взгляда на эволюцию. (ru)
  • 《自私的基因》(英語:The Selfish Gene)是英国演化生物学家理查德·道金斯于1976年出版的书,主要关于演化,其理论构筑于乔治·威廉斯(George C. Williams)的书《适应与自然选择》(Adaptation and Natural Selection)之上。道金斯使用“自私的基因”来表达基因中心的进化论观点。这种观点和基于物种或生物体的进化论观点不同,能够解释生物体之间的各种利他行为。两个生物体在基因上的关系越紧密,就越有可能表现得无私。 一个物种的进化是为了提升其整体适应度——将自己的基因尽可能多地传给整个群体(而不是个别的个体)。于是,整个种群会朝向进化稳定策略(evolutionarily stable strategy)进化。本书还创造了模因(meme)一词,用以表示人类社会文化的进化的基本单位,提出“自私”的复制机制同样适用于人类文化。自本书出版以来,模因学成为了很多研究的主题。 在本书的前言中,道金斯说他已经看到本书的书名给读者留下了不恰当的印象,并在回忆往事时认为他应该听取汤姆·麦奇勒的意见改名叫“永恒的基因”(The Immortal Gene)。 (zh)
  • El gen egoista: les bases biològiques de la nostra conducta (The Selfish Gene en anglès) és una obra divulgativa sobre la teoria de l'evolució, escrita per Richard Dawkins en 1976. S'hi interpreta l'evolució de les espècies des del punt de vista del gen en lloc de l'individu, alhora que posa en evidència la falsedat dels arguments de la . Segons la teoria del gen egoista, el gen és la unitat evolutiva fonamental. Mitjançant aquesta idea es pretenia posar fi a algunes confusions creades per explicar determinades característiques físiques o conductuals dels éssers vius. (ca)
  • الجين الأناني The Selfish Gene كتاب عن التطور من تأليف العالم الشهير ريتشارد دوكينز عام 1976، يعتمد هذا الكتاب بشكل كبير على الأفكار الواردة في كتاب النظريَّة الرئيسيَّة للتكيُّف والاصطفاء الطبيعي لجورج ويليامز الصادر عام 1966، استخدم دوكينز مصطلح الجين الأناني كطريقة للتعبير عن وجهة النظر التي تركِّز على التطور على المستوى الجيني مقابل وجهات النظر التي تركِّز على الكائن الحي والجماعة ككل، وهي الأفكار التي نالت شعبيةً كبيرة في الستينيَّات على يد ويليام هاملتون وغيره، يعني ذلك من وجهة نظر جينيَّة أنَّ الأفراد المترابطة جينيَّاً تميل للتعامل بشكل أناني أو فردي مع بعضها البعض. (ar)
  • Sobecký gen (původní angl. název The Selfish Gene) je významné vědecko-populární literární dílo britského zoologa a evolučního biologa Richarda Dawkinse. V této knize přichází Dawkins s popisem genu jako hlavní jednotky v evoluci života (tzv. , též teorie sobeckého genu). Podle tohoto názoru není přírodní výběr orientován na nebo skupinu jedinců, ale na samotný gen, přičemž termín gen je definován jako delší sekvence DNA, která v sobě kóduje jednu určitou fenotypovou vlastnost svého nositele. (cs)
  • El gen egoísta: las bases biológicas de nuestra conducta (The Selfish Gene en inglés) es una obra divulgativa sobre la teoría de la evolución, escrita por Richard Dawkins en 1976. En ella se interpreta la evolución de las especies desde el punto de vista de los genes en lugar del individuo, a la vez que critica los argumentos de la selección de grupos. Según la teoría del gen egoísta, el gen es la . Mediante esta idea se pretendía poner fin a algunas confusiones creadas para explicar determinadas características físicas o conductuales de los seres vivos. (es)
  • Le Gène égoïste (anglais : The Selfish Gene) est un livre sur l'évolution écrit par Richard Dawkins, publié en 1976. Il se base sur la théorie de George C. Williams (décrite dans le livre ). Dawkins utilise l'expression « gène égoïste » pour décrire l'évolution à partir du gène comme élément central de la théorie. Dawkins soutient que ce point de vue fournit une meilleure description de la sélection naturelle, et que la sélection des organismes et des populations ne l'emporte jamais sur la sélection des gènes. On attend d'un organisme qu'il évolue de façon à maximiser son aptitude inclusive (le nombre de copies de ses gènes qui sont transmises). En conséquence, les populations auront tendance à atteindre des stratégies évolutivement stables. L'auteur invente aussi le concept de mème comme (fr)
  • The Selfish Gene is a 1976 book on evolution by the Ethologist Richard Dawkins, in which the author builds upon the principal theory of George C. Williams's Adaptation and Natural Selection (1966). Dawkins uses the term "selfish gene" as a way of expressing the gene-centred view of evolution (as opposed to the views focused on the organism and the group), popularising ideas developed during the 1960s by W. D. Hamilton and others. From the gene-centred view, it follows that the more two individuals are genetically related, the more sense (at the level of the genes) it makes for them to behave cooperatively with each other. (en)
  • The Selfish Gene adalah buku mengenai evolusi karya Richard Dawkins. Buku ini dibuat berdasarkan teori dalam bukunya . Dawkins menggunakan istilah "gen egois" sebagai cara untuk mengekspresikan pandangan evolusi berpusat-pada-gen yang menentang pandangan yang terfokus pada organisme dan kelompok, mempopulerkan ide-ide yang dikembangkan pada 1960-an oleh WD Hamilton dan lain-lain. Dari pandangan berpusat-gen, makin terkait secara genetis dua individu, makin masuk akal (pada tingkat gen) bahwa mereka berperilaku kurang egois satu sama lain. Oleh karena itu konsep ini sangat baik untuk menjelaskan banyak bentuk altruisme. Istilah ini tidak boleh dirancukan dengan istilah gen keegoisan. (in)
  • Samolubny gen (ang. The Selfish Gene) – popularnonaukowa książka dotycząca zagadnienia ewolucji, której autorem jest brytyjski biolog Richard Dawkins, wydana w 1976. Zasadnicza koncepcja oparta jest na teorii George'a C. Williamsa sformułowanej w wydanej w 1966 książce „Adaptation and Natural Selection”. Dawkins stworzył określenie „samolubny gen” dla wyrażenia hipotezy przyjmującej jednostkę doboru naturalnego jako gen (w przeciwieństwie do osobnika, gatunku czy populacji). Według tej koncepcji jest to właściwy sposób analizowania ewolucji, jako że proces doboru naturalnego obserwowany na poziomie organizmów lub populacji nigdy nie wykracza poza dobór na poziomie genów. Tendencja do maksymalizacji zdolności przetrwania i reprodukcji, co zapewnia większą liczbę istniejących kopii genów, pr (pl)
  • Den själviska genen (engelska The Selfish Gene) är Richard Dawkins första och mest kända bok. Den första utgåvan kom 1976. En utökad men i övrigt oförändrad version gavs ut 1989. Ytterligare en engelsk utökad version gavs ut år 2006 i samband med bokens 30-årsjubileum. I boken lägger Dawkins fram sin tes att evolutionen bör förklaras som resultatet av selektionen av gener snarare än selektionen av organismer eller grupper av organismer. I denna bok introduceras begreppet mem. (sv)
  • «Егоїсти́чний ген» (англ. The Selfish Gene) — книга про еволюцію, що написана Річардом Докінзом і видана у 1976 році. Автор вводить поняття «егоїстичний ген» для опису гено-центричного погляду на еволюцію, згідно з яким еволюція розглядається як еволюція генів — відбір на рівні особин майже ніколи не переважає відбір на рівні генів. Вводиться також поняття «мем» як основної одиниці передачі культурної інформації, із припущенням, що подібна «егоїстична» реплікація має місце в людській культурі. (uk)
rdfs:label
  • الجين الأناني (ar)
  • El gen egoista (ca)
  • Sobecký gen (kniha) (cs)
  • Das egoistische Gen (de)
  • The Selfish Gene (en)
  • Egoisma geno (eo)
  • El gen egoísta (es)
  • Le Gène égoïste (fr)
  • The Selfish Gene (in)
  • 利己的遺伝子 (ja)
  • Il gene egoista (it)
  • 이기적 유전자 (ko)
  • Samolubny gen (pl)
  • The Selfish Gene (nl)
  • O Gene Egoísta (pt)
  • Эгоистичный ген (ru)
  • Den själviska genen (sv)
  • Егоїстичний ген (uk)
  • 自私的基因 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • The Selfish Gene (en)
is dbo:previousWork of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:precededBy of
is dbp:title of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License