An Entity of Type: AdministrativeDistrict108491826, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

In finance, subprime lending (also referred to as near-prime, subpar, non-prime, and second-chance lending) is the provision of loans to people in the United States who may have difficulty maintaining the repayment schedule. Historically, subprime borrowers were defined as having FICO scores below 600, although this threshold has varied over time.

Property Value
dbo:abstract
  • Subprime market (trh rizikových úvěrů) je část trhu spotřebitelských úvěrů. Na tomto trhu získávají úvěry klienti, kterým kvůli jejich nízké bonitě je odmítly poskytnout společnosti působící na (česky někdy označovaný jako trh prvotřídních úvěrů). Rizikové úvěry jsou poskytovány za mnohem vyšší úroky a poplatky než u prvotřídních úvěrů. Zpravidla jde o úrokové sazby v řádech padesáti a více procent ročně. Nejčastěji je trh subprime market spojován s hypoteční krizí v USA. Rizikové hypotéky získávali téměř všichni žadatelé bez ohledu na jejich úvěrovou historii a platební morálku. Úrokové sazby vzrostly, a tím rostly i splátky hypoték. Lidé je ale nebyli schopni dále řádně splácet, čímž často přišli o všechen svůj majetek. (cs)
  • Subprime-Markt bezeichnet einerseits einen Teil des privaten (also nicht für gewerbliche Zwecke dienenden) Hypothekendarlehenmarkts, auf dem Kreditnehmer mit meist geringer Bonität bei US-amerikanischen Banken Hypotheken zum Immobilienerwerb aufnahmen bzw. von diesen dazu überredet wurden. Zum anderen bezeichnet es den Markt, auf dem verbriefte Pakete solcher Hypothekarkredite gehandelt werden – oft zwischen Banken und international. Übersetzt bedeutet subprime „zweitklassig“; der Begriff entstand ab 1993 zunächst in den USA, später auch in anderen englischsprachigen Staaten. In die Bonitätsschätzung fließen neben personenbezogenen Aspekten auch immobilienbezogene Kriterien mit ein. Als eine wichtige Zahl gilt die debt-to-income-ratio, also die Relation zwischen dem Brutto-Einkommen eines Schuldners und dem gesamten Schuldendienst. Sie soll 45 % des Brutto-Einkommens nicht überschreiten; mit anderen Worten: 55 % des Bruttoeinkommens sollen dem Schuldner nach Bezahlen seiner Monatsrate mindestens übrigbleiben. Die Eigenkapitalquote (loan-to-value-ratio) soll mindestens 10 % betragen. Alle Faktoren werden zu einem Rating (oder credit score) zusammengefasst. Es soll auf einer Skala von 300 bis 850 mindestens 620 Punkte erreichen.Darlehen mit einem credit score unter 620 nennt man 'subprime loan'. Die extrem steigende Gewährung solch riskanter Immobilienfinanzierungen hat ab 2006 die US-amerikanischen Banken dazu bewogen, große Teile dieser Kreditforderungen – teilweise kombiniert mit prime-loans – in wertpapierähnliche, leicht übertragbare sog. CDOs (Collateralized Debt Obligations) oder ähnliche strukturierte Finanzierungsformen zu bündeln und, mit einem attraktiven Rating von externen Ratingagenturen versehen, an europäische oder asiatische Banken zu verkaufen. Damit wurde ein bis dahin rein US-amerikanisches Risiko internationalisiert. Bei den erworbenen Immobilien handelte es sich anfangs primär um selbstgenutzte Einfamilienhäuser und (in etwas geringerem Maße) um Eigentumswohnungen. Im Zuge der Blasenbildung, die der Subprime-Krise vorausging, stieg auch der Anteil der nicht selbst genutzten und lediglich zu Spekulationszwecken erworbenen Immobilien. Das Subprime-Risiko realisierte sich so lange nicht, wie die betroffenen Kreditnehmer ihre Subprime-Kredite vertragsgemäß bedienten. Als die Kreditzinsen stiegen und sich auch andere kreditrelevante Faktoren verschlechterten (Einkommen), sank dadurch die im Rating quantifizierte Bonität. Viele Kreditnehmer gerieten schließlich in Zahlungsverzug, und die anschließende Zwangsversteigerung brachte den Banken Verluste ein, weil der Trend ständig steigender Immobilienpreise endete und vielerorts Immobilienblasen 'platzten'. Oft wird unter dem Begriff Subprime-Markt fälschlicherweise auch der Ausdruck Non-conforming-(Hypotheken)-Markt verstanden. In den USA und Großbritannien werden diese beiden Märkte allerdings deutlich unterschieden. Kreditnehmer mit geringer Bonität, die ihr Hypothekendarlehen vertragsgemäß bedienen, fallen in das Subprime-Segment. Hypothekendarlehen, welche nicht den marktüblichen Standards insbesondere im Bereich Beleihungsauslauf (loan-to-value-ratio), Laufzeit oder Darlehensbetrag genügen, fallen in das Non-conforming-Segment. Der Federal Housing Finance Agency ist die für die Regulierung zuständige US-Aufsichtsbehörde. Sie meldete 2010, dass gegen 64 Emittenten von Verbriefungen Bußgelder verhängt worden sind. (de)
  • La Subprime-merkato estas parto de hipotekoprunta merkato kaj konsistas ĉefe el kreditakceptantoj kun malforta kreditkapableco. Se kreskas nombro de nepagantoj, tio povas kaŭzi aĉ financan krizon ĉe la koncernita kreditoferta firmao. Pro tio tiu firmao pluvendas la financajn postulojn en fasko, tiel pluŝovante, malkreskante, dividante la riskon. Se okazas ĝenerala ekonomia malkresko, nepago de kreditoj, povas okazis ĝenerala financa krizo en la landa ekonomio. (eo)
  • Un crédito subprime (también llamado crédito near-prime, non-prime o second-chance) es una modalidad crediticia del mercado financiero de Estados Unidos que se caracteriza por tener un nivel de riesgo de impago superior a la media del resto de créditos.​​ (es)
  • Les « subprimes » sont des emprunts plus risqués pour le prêteur (et à meilleur rendement) que la catégorie prime, particulièrement pour désigner une certaine forme de crédit hypothécaire (en anglais : mortgage). Le terme s'est fait connaitre en français à la suite de la crise des subprimes aux États-Unis, qui a déclenché la crise financière de 2007 à 2011. Le prime lending rate est le taux d'intérêt accordé aux emprunteurs jugés les plus fiables, pour le prêteur l'avantage est un risque minime mais l'inconvénient est un rendement faible. Un crédit subprime est accordé à des emprunteurs moins fiables dont on exige en compensation un taux plus élevé ; pour le préteur le risque est plus fort mais le rendement plus intéressant ; enfin, encore plus risqué mais de rendement encore meilleur, on trouve la catégorie junk (littéralement : « pourrie »). Pour qu'un crédit subprime reste intéressant pour l'emprunteur, des montages sophistiqués avec des taux variables et des produits financiers complexes pouvaient permettre de maintenir des taux bas en début de prêt. Pour les créanciers, les prêts subprime étaient considérés comme individuellement risqués, mais globalement sûrs et rentables. Cette perception reposait sur une hausse rapide et continue du prix de l'immobilier. Si un emprunteur ne pouvait pas payer, la revente du bien immobilier permettait au prêteur de récupérer son dû. Les prêts subprime se sont développés principalement aux États-Unis et au Royaume-Uni. En 2006, ils représentaient aux États-Unis 23 % du total des prêts immobiliers souscrits. En France ce marché s'est peu développé. En 2007, près de trois millions de foyers américains étaient en situation de défaut de paiement. (fr)
  • Kredit subprima atau dalam istilah asing disebut subprime lending, atau sering juga disebut B-Paper (surat utang peringkat "B"), near-prime (mendekati prima) atau pinjaman "second chance" (kesempatan kedua), adalah suatu istilah yang digunakan pada praktik pemberian kredit kepada peminjam (debitur) yang tidak memenuhi persyaratan kredit untuk diberikan pinjaman berdasarkan suku bunga pasar oleh karena debitur tersebut memiliki "catatan kredit" yang kurang baik. Kredit subprima ini sangat berisiko baik bagi pemberi pinjaman (kreditur) maupun bagi peminjam (debitur) oleh karena kombinasi antara tingginya suku bunga yang dikenakan, catatan kredit yang buruk, dan kerap kali dalam permohonan kredit ditemui pula situasi keuangan debitur yang kurang baik. Sebab tingginya risiko yang dihadapi pemberi pinjaman maka kredit subprima ini ditawarkan dengan pengenaan suku bunga yang lebih tinggi daripada suku bunga kredit yang berlaku secara umum bagi kredit dengan peringkat "A" (A-paper). Pinjaman subprima dapat ditemui pada berbagai instrumen kredit termasuk juga pada kredit pemilikan rumah, kredit pemilikan mobil, kartu kredit, dan lain-lain. Pemrakarsa kredit subprima ini di Amerika sangat berperan besar dalam peningkatan kredit kepada konsumen yang tidak memiliki akses ke pasar kredit. Namun para penentang mengecam industri kredit subprima ini sebagai suatu praktik lintah darat yang mencari sasaran debitur yang tidak memiliki daya untuk melunasi pinjamannya dalam jangka yang lama. Kecaman ini meningkat sejak tahun 2006 sebagai reaksi atas meningkatnya krisis dalam industri kredit subprima di Amerika, dimana ratusan ribu debitur telah dinyatakan gagal bayar dan beberapa debitur subprimer besar sudah dinyatakan pailit. Walaupun tidak ada suatu profil kredit resmi yang dapat digunakan sebagai kriteria debitur subprima, namun kebanyakan debitur subprima ini memiliki nilai kredit dibawah 660. (in)
  • サブプライムローン(米: subprime lending)とは、主にアメリカ合衆国において貸し付けられるローンのうち、サブプライム層(優良客(プライム層)よりも下位の層)向けとして位置付けられるローン商品をいう。 (ja)
  • In finance, subprime lending (also referred to as near-prime, subpar, non-prime, and second-chance lending) is the provision of loans to people in the United States who may have difficulty maintaining the repayment schedule. Historically, subprime borrowers were defined as having FICO scores below 600, although this threshold has varied over time. These loans are characterized by higher interest rates, poor quality collateral, and less favorable terms in order to compensate for higher credit risk. Many subprime loans were packaged into mortgage-backed securities (MBS) and ultimately defaulted, contributing to the financial crisis of 2007–2008. (en)
  • Subprime (Subprime lending), B-Paper, near-prime o second chance sono termini della lingua inglese che indicano quei prestiti che, nel contesto finanziario statunitense, vengono concessi ad un soggetto che non può accedere ai tassi di interesse di mercato, in quanto ha avuto problemi pregressi nella sua storia di debitore. Il termine, in particolare il prefisso "sub-", fa riferimento alle condizioni inferiori a quelle ottimali del prime loan, considerando il maggior grado di rischio del rapporto di obbligazione. Il termine subprime si riferisce ad un'ampia varietà di strumenti di credito, quali i mutui subprime, i prestiti d'auto subprime, le carte di credito subprime. (it)
  • Em sentido amplo, subprime (do inglês subprime loan ou subprime mortgage) é um crédito de risco, concedido a um tomador que não oferece garantias suficientes para se beneficiar da taxa de juros mais vantajosa (prime rate). Em sentido mais restrito, o termo é empregado para designar uma forma de crédito hipotecário (mortgage) para o setor imobiliário, surgida nos Estados Unidos e destinada a tomadores de empréstimos que representam maior risco. Esse crédito imobiliário tem como garantia a residência do tomador e muitas vezes era acoplado à emissão de cartões de crédito ou a aluguel de carros. O termo é derivado de prime lending rate — a taxa de juros contratada com os tomadores mais confiáveis. Assim, prime lending designa o crédito concedido aos tomadores confiáveis e subprime lending se refere ao crédito dado àqueles tomadores que têm maior risco de inadimplência. A diferença entre as duas taxas - subprime lending rate e prime lending rate - corresponde à remuneração do risco adicional envolvido no empréstimo dado a quem oferece garantias insuficientes. Por outro lado, numerosos créditos são concedidos a taxas variáveis. No caso dos créditos subprime, a taxa inicial pode ser atraente (teaser rate), ou seja, inferior à taxa fixa de um empréstimo normal. Para os credores, os empréstimos subprime eram considerados como individualmente arriscados - mas, coletivamente, seguros e rentáveis. A estimativa de rentabilidade baseava-se em uma hipótese de alta regular do preço dos imóveis, o que vinha acontecendo nos Estados Unidos, desde 1945. Assim, se um devedor se tornasse inadimplente, era sempre possível revender a propriedade com lucro. (pt)
  • Met de term rommelhypotheek wordt vooral verwezen naar Amerikaanse subprime-hypotheken die een belangrijke rol speelden bij het ontstaan van de kredietcrisis van 2007. Het betreft hypotheken waarbij hypotheeknemers bereid waren een groot risico op afbetalingsproblemen van de hypotheekgever te nemen. De term 'subprime' verwijst naar de krediet-rating van de leners. 'Prime' stond voor een bepaalde kredietrating die voldoende was voor een hypotheek, dus 'subprime' (beneden-prime) stond voor de ratings hieronder die dus in principe niet voldoende waren voor een hypotheek. De reden was vaak een slechte krediethistorie of het niet hebben van inkomen. Toch waren de banken in de economische opgang van de jaren 2003-2007 bereid hypothecaire leningen te geven, zelfs aan mensen met een subprime rating en zonder inkomen. De eerste jaren waren bovendien aflossingsvrij. Het idee was dat met de stijging van de huizenprijzen de inleners na verloop van tijd hun huizen konden verkopen met forse winst en de hypotheek met rente hiermee konden aflossen. En zelfs als de mensen in de problemen kwamen was dit voor de bank nog geen ramp, want dan zou het huis door middel van het hypotheekrecht te gelde kunnen worden gemaakt. Bovendien wentelden banken het risico af op anderen door de hypothecaire leningen te cederen en/of te securitiseren. Vaak werden gesecuritiseerde risico's zelfs opnieuw gebundeld en gesecuritiseerd, zodat het steeds minder duidelijk was wat precies het risico was waar een investeerder aan blootstond. De banken bleven als 'servicer' van de leningen nog wel het centrale aanspreekpunt voor de klant maar droegen geen risico en kregen zelfs voor deze 'servicing' betaald uit deze transacties. Hierdoor ontstond een zogenaamd moral hazard: enerzijds kregen de banken wel commissies voor afgesloten leningen, maar anderzijds konden ze risico's afwentelen waardoor de prikkel tot voorzichtigheid wegviel. Bovendien konden de banken door het verkopen en securitiseren van deze leningen vrij snel hun kapitaal terugkrijgen om het zodoende nogmaals uit te lenen middels nieuwe rommelhypotheken. En daarna nogmaals. En nogmaals. Als gevolg hiervan nam het aantal rommelhypotheken toe totdat het een bedreiging voor het gehele financiële systeem vormde. Toen uiteindelijk in 2006-2007 de rente ging stijgen en de aflossingsvrije perioden eindigden, kwamen zeer veel inleners in de problemen omdat ze de verplichtingen niet konden opbrengen. Wanneer men vervolgens de verhypothekeerde panden te gelde trachtte te maken bleek dat de huizenprijs niet meer steeg maar zelfs begon te dalen omdat er zoveel huizenbezitters hun huis op deze manier verloren en er dus een groter aanbod was. Niet alleen bleven de banken hierdoor met verliezen achter, maar leidde dit er ook toe dat veel huizenbezitters niet meer de lening wensten af te betalen omdat het huis te veel in waarde was gedaald. Dit leidde ertoe dat een aantal van hen de sleutel bij de bank inleverden en verklaarde de lening niet meer af te willen betalen, wat de problemen versterkte. In sommige staten konden huizenbezitters dit doen omdat de bank slechts verhaal had op het verhypothekeerde object. De lener was zo wel van zijn schuld af, op straffe van verlies van zijn huis en zijn kredietwaardigheid. De problemen in de hypotheeksector breidden zich echter uit naar de partijen die de risico's hadden gekocht, namelijk de securitisatievehikels en hun investeerders. Omdat deze investeerders vaak ook weer securitisatievehikels en banken waren, kon de crisis zich zodoende uitbreiden naar andere sectoren. (nl)
  • Kredyt subprime (ang. subprime loan) – kredyt bankowy wysokiego ryzyka, udzielany kredytobiorcom o niskiej zdolności kredytowej. Kredyty takie pod koniec XX wieku zaczęły być udzielane na wielką skalę w Stanach Zjednoczonych, najczęściej udzielane na zakup nieruchomości. Załamanie na amerykańskim rynku kredytów hipotecznych subprime w 2007 jest uznawane za bezpośrednią przyczynę zaburzeń na innych rynkach finansowych, co doprowadziło do wybuchu ogólnoświatowego kryzysu finansowego. (pl)
  • Subprimelån är ett amerikanskt begrepp som i slutet av 2007 även började användas av svenska massmedier och den svenska finansbranschen. Själva begreppet syftar på den del av lånemarknaden i USA som riktar sig till mindre kreditvärdiga låntagare. Vid subprimelån ges lån i förhållande till värdet på de tillgångar som belånas, men ingen bedömning görs av låntagarens återbetalningsförmåga. Tanken är att tillgången ska öka i värde och att låntagaren därför ska ha möjlighet att ta ytterligare lån för att betala av de gamla skulderna. Under hösten 2007 försämrades många amerikanska låntagares möjligheter att betala räntor och att amortera på sina lån, vilket gjorde att banker i flera länder fick göra stora avskrivningar av sina tillgångar. För att stimulera landets ekonomi sänkte dess centralbank styrräntorna. Den 24 september 2008 höll president George W. Bush ett tal där han presenterade ett förslag om att regeringen skulle tillskjuta 700 miljarder dollar för att rädda den amerikanska finanssektorn. I detta tal redogjorde han också för hur subprime-krisen hade skapats. (sv)
  • 次级贷款或次級按揭(英語:subprime lending),是为信用评级较差、无法从正常管道借贷的人所提供的贷款。次级贷款的利率一般较正常贷款为高,而且常常是可以随时间推移而大幅上调的浮动利率,因而对借款人有较大风险。由于次级贷款的违约率较高,对于也有较正常贷款更高的信用风险。 (zh)
  • Субстандартна іпотека (англ. Subprime Mortgage) — різновид іпотеки, яка, зазвичай, видається позичальникам з низьким кредитним рейтингом. В результаті низького рейтингу кредитоспроможності позичальника, йому не пропонуються стандартні умови іпотеки з меншим відсотком, так як кредитор оцінює ризик неможливості виплати боргу для такого позичальника. Як наслідок, кредитні установи часто нараховують відсотки по субстандартних іпотеках за вищою ставкою в порівнянні зі стандартною іпотекою, щоб компенсувати більший рівень ризику. Позичальники з рейтингом кредитоспроможності нижче 600 (ця система діє в США) можуть отримати тільки субстандартну іпотеку з більш високими процентними ставками. Факт наявності прострочення платежів по кредиту або оголошення банкрутства може послужити причиною того, що позичальники зможе тільки мати право на субстандартну іпотеку. Тому, для людей з низьким кредитним рейтингом іноді краще почекати деякий час і накопичити кредитний рейтинг, щоб гарантовано отримати право на звичайну іпотеку. (uk)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 10043800 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 17458 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1073179056 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:bot
  • InternetArchiveBot (en)
dbp:date
  • June 2018 (en)
dbp:fixAttempted
  • no (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La Subprime-merkato estas parto de hipotekoprunta merkato kaj konsistas ĉefe el kreditakceptantoj kun malforta kreditkapableco. Se kreskas nombro de nepagantoj, tio povas kaŭzi aĉ financan krizon ĉe la koncernita kreditoferta firmao. Pro tio tiu firmao pluvendas la financajn postulojn en fasko, tiel pluŝovante, malkreskante, dividante la riskon. Se okazas ĝenerala ekonomia malkresko, nepago de kreditoj, povas okazis ĝenerala financa krizo en la landa ekonomio. (eo)
  • Un crédito subprime (también llamado crédito near-prime, non-prime o second-chance) es una modalidad crediticia del mercado financiero de Estados Unidos que se caracteriza por tener un nivel de riesgo de impago superior a la media del resto de créditos.​​ (es)
  • サブプライムローン(米: subprime lending)とは、主にアメリカ合衆国において貸し付けられるローンのうち、サブプライム層(優良客(プライム層)よりも下位の層)向けとして位置付けられるローン商品をいう。 (ja)
  • Kredyt subprime (ang. subprime loan) – kredyt bankowy wysokiego ryzyka, udzielany kredytobiorcom o niskiej zdolności kredytowej. Kredyty takie pod koniec XX wieku zaczęły być udzielane na wielką skalę w Stanach Zjednoczonych, najczęściej udzielane na zakup nieruchomości. Załamanie na amerykańskim rynku kredytów hipotecznych subprime w 2007 jest uznawane za bezpośrednią przyczynę zaburzeń na innych rynkach finansowych, co doprowadziło do wybuchu ogólnoświatowego kryzysu finansowego. (pl)
  • 次级贷款或次級按揭(英語:subprime lending),是为信用评级较差、无法从正常管道借贷的人所提供的贷款。次级贷款的利率一般较正常贷款为高,而且常常是可以随时间推移而大幅上调的浮动利率,因而对借款人有较大风险。由于次级贷款的违约率较高,对于也有较正常贷款更高的信用风险。 (zh)
  • Subprime market (trh rizikových úvěrů) je část trhu spotřebitelských úvěrů. Na tomto trhu získávají úvěry klienti, kterým kvůli jejich nízké bonitě je odmítly poskytnout společnosti působící na (česky někdy označovaný jako trh prvotřídních úvěrů). Rizikové úvěry jsou poskytovány za mnohem vyšší úroky a poplatky než u prvotřídních úvěrů. Zpravidla jde o úrokové sazby v řádech padesáti a více procent ročně. (cs)
  • Subprime-Markt bezeichnet einerseits einen Teil des privaten (also nicht für gewerbliche Zwecke dienenden) Hypothekendarlehenmarkts, auf dem Kreditnehmer mit meist geringer Bonität bei US-amerikanischen Banken Hypotheken zum Immobilienerwerb aufnahmen bzw. von diesen dazu überredet wurden. Zum anderen bezeichnet es den Markt, auf dem verbriefte Pakete solcher Hypothekarkredite gehandelt werden – oft zwischen Banken und international. Übersetzt bedeutet subprime „zweitklassig“; der Begriff entstand ab 1993 zunächst in den USA, später auch in anderen englischsprachigen Staaten. (de)
  • Les « subprimes » sont des emprunts plus risqués pour le prêteur (et à meilleur rendement) que la catégorie prime, particulièrement pour désigner une certaine forme de crédit hypothécaire (en anglais : mortgage). Le terme s'est fait connaitre en français à la suite de la crise des subprimes aux États-Unis, qui a déclenché la crise financière de 2007 à 2011. (fr)
  • Kredit subprima atau dalam istilah asing disebut subprime lending, atau sering juga disebut B-Paper (surat utang peringkat "B"), near-prime (mendekati prima) atau pinjaman "second chance" (kesempatan kedua), adalah suatu istilah yang digunakan pada praktik pemberian kredit kepada peminjam (debitur) yang tidak memenuhi persyaratan kredit untuk diberikan pinjaman berdasarkan suku bunga pasar oleh karena debitur tersebut memiliki "catatan kredit" yang kurang baik. Kredit subprima ini sangat berisiko baik bagi pemberi pinjaman (kreditur) maupun bagi peminjam (debitur) oleh karena kombinasi antara tingginya suku bunga yang dikenakan, catatan kredit yang buruk, dan kerap kali dalam permohonan kredit ditemui pula situasi keuangan debitur yang kurang baik. (in)
  • Subprime (Subprime lending), B-Paper, near-prime o second chance sono termini della lingua inglese che indicano quei prestiti che, nel contesto finanziario statunitense, vengono concessi ad un soggetto che non può accedere ai tassi di interesse di mercato, in quanto ha avuto problemi pregressi nella sua storia di debitore. (it)
  • In finance, subprime lending (also referred to as near-prime, subpar, non-prime, and second-chance lending) is the provision of loans to people in the United States who may have difficulty maintaining the repayment schedule. Historically, subprime borrowers were defined as having FICO scores below 600, although this threshold has varied over time. (en)
  • Met de term rommelhypotheek wordt vooral verwezen naar Amerikaanse subprime-hypotheken die een belangrijke rol speelden bij het ontstaan van de kredietcrisis van 2007. Het betreft hypotheken waarbij hypotheeknemers bereid waren een groot risico op afbetalingsproblemen van de hypotheekgever te nemen. (nl)
  • Em sentido amplo, subprime (do inglês subprime loan ou subprime mortgage) é um crédito de risco, concedido a um tomador que não oferece garantias suficientes para se beneficiar da taxa de juros mais vantajosa (prime rate). Em sentido mais restrito, o termo é empregado para designar uma forma de crédito hipotecário (mortgage) para o setor imobiliário, surgida nos Estados Unidos e destinada a tomadores de empréstimos que representam maior risco. Esse crédito imobiliário tem como garantia a residência do tomador e muitas vezes era acoplado à emissão de cartões de crédito ou a aluguel de carros. (pt)
  • Subprimelån är ett amerikanskt begrepp som i slutet av 2007 även började användas av svenska massmedier och den svenska finansbranschen. Själva begreppet syftar på den del av lånemarknaden i USA som riktar sig till mindre kreditvärdiga låntagare. Vid subprimelån ges lån i förhållande till värdet på de tillgångar som belånas, men ingen bedömning görs av låntagarens återbetalningsförmåga. Tanken är att tillgången ska öka i värde och att låntagaren därför ska ha möjlighet att ta ytterligare lån för att betala av de gamla skulderna. (sv)
  • Субстандартна іпотека (англ. Subprime Mortgage) — різновид іпотеки, яка, зазвичай, видається позичальникам з низьким кредитним рейтингом. В результаті низького рейтингу кредитоспроможності позичальника, йому не пропонуються стандартні умови іпотеки з меншим відсотком, так як кредитор оцінює ризик неможливості виплати боргу для такого позичальника. Як наслідок, кредитні установи часто нараховують відсотки по субстандартних іпотеках за вищою ставкою в порівнянні зі стандартною іпотекою, щоб компенсувати більший рівень ризику. (uk)
rdfs:label
  • Crèdit subprime (ca)
  • Subprime market (cs)
  • Subprime-Markt (de)
  • Subprime (eo)
  • Crédito subprime (es)
  • Subprime (fr)
  • Kredit subprima (in)
  • Subprime (it)
  • サブプライムローン (ja)
  • Subprime lending (en)
  • 서브프라임 모기지 (ko)
  • Rommelhypotheek (nl)
  • Kredyt subprime (pl)
  • Subprime (pt)
  • Subprimelån (sv)
  • Субстандартна іпотека (uk)
  • 次级贷款 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:industry of
is dbo:product of
is dbo:service of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:products of
is dbp:services of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License