Plant nutrition is the study of the chemical elements and compounds necessary for plant growth, plant metabolism and their external supply. In its absence the plant is unable to complete a normal life cycle, or that the element is part of some essential plant constituent or metabolite. This is in accordance with Justus von Liebig's law of the minimum. The total essential plant nutrients include seventeen different elements: carbon, oxygen and hydrogen which are absorbed from the air, whereas other nutrients including nitrogen are typically obtained from the soil (exceptions include some parasitic or carnivorous plants).

Property Value
dbo:abstract
  • تغدية النبات هي دراسة العناصر و‌المركبات الكيميائية الضرورية لنمو النبات، و‌تمثيله الغذائي. تتوفر العناصر إما بشكل تلقائي طبيعي في التربة () أو عن طريق إضافتها من قبل الإنسان. تختلف الأراضي بدرجة خصوبتها حسب عوامل عديدة، والتغذية الجيدة تعتمد أساساً على التوازن ما بين العناصر الغذائية التي يحتاج إليها النبات سواء أكانت هذه العناصر متوفرة أصلاًً في التربة أو مضافة على شكل أسمدة. وكلما اقتربت درجة التوازن ما بين هذه العناصر الغذائية بالكم والكيف من الحد الأمثل لحاجة النبات كلما حصلنا على إنتاج أفضل شرط توفر العوامل اللازمة الأخرى. وعند نقص كمية أحد هذه العناصر الغذائية، فإن تأثيره يكون واضحاً على النبات سواء بمظاهر خارجية مرئية على النبات (تغير لون الأوراق مثلاً) أو بشكل غير مباشر بتأثيره على الإنتاج الزراعي. (ar)
  • Výživa rostlin je proces přijímání souhrnu látek potřebných pro zdravý vývoj rostliny ve formě rostlinou přijatelné. Mezi tyto látky a fyzikální faktory lze řadit i světlo a teplo, ale především jsou tím míněny chemické sloučeniny, které rostlina přijímá z okolního prostředí, obvykle hlavně z půdy. Většina rostlin jsou fotoautotrofní organismy, které se udržují při životě příjmem světla, oxidu uhličitého, vody a výživných látek. Z látek, které přijímají, rostliny vytváří fotosyntetickou asimilací organické látky. Důležitým předpokladem pro tento proces je světlo (většinou sluneční záření) a zelené barvivo (chlorofyl), které pohlcuje světlo a přeměňuje v chloroplastech světelnou energii na chemickou. Přežití všech rostlinných organismů závisí na vyváženém příjmu a výdeji vody buňkou. Rostlinné a jiné buňky, které mají pružné buněčné stěny, regulují přebytek vody zpětným tlakem (turgor) a při nedostatku vody se plazmatická membrána od buněčné stěny odtahuje, což se navenek projevuje sesycháním až odumřením (plazmolýza). Asi 95 % hmotnosti sušiny rostlin tvoří organické látky a jenom 5 % je tvořeno látkami anorganickými. (cs)
  • Nutraĵoj por la plantoj estas jenaj anorganikaj kaj organikaj komponaĵoj, el kiuj ili povas preni la elementojn, por kreski. La elementoj mem ankaŭ povas est rigardataj nutraĵoj. Depende de la kreskejo de la planto (surtera aŭ en akva) la planto prenas la nutraĵojn el la aero, la akvo kaj la grundo. La nutraĵoj estas simplaj kiel akvo (H2O) kaj karbondioksido (CO2) kaj jonoj kiel nitrato (NO3−), fosforo (PO43−) kaj kalio (K+). La disponebleco de nutraĵoj estas malsama. Ĝi dependas de la kemia ecoj de la nutraĵo kaj la kondiĉoj de la kreskejo. Ĉar la planto bezonas la nutraĵelementoj en certaj amasproporcioj, la disponebleco de unu elementoj limigas la kreskon. Se tiu elemento estis aldonita, la kresko altiĝas. Tiu proceso nomiĝas sterkado. (eo)
  • Plant nutrition is the study of the chemical elements and compounds necessary for plant growth, plant metabolism and their external supply. In its absence the plant is unable to complete a normal life cycle, or that the element is part of some essential plant constituent or metabolite. This is in accordance with Justus von Liebig's law of the minimum. The total essential plant nutrients include seventeen different elements: carbon, oxygen and hydrogen which are absorbed from the air, whereas other nutrients including nitrogen are typically obtained from the soil (exceptions include some parasitic or carnivorous plants). Plants must obtain the following mineral nutrients from their growing medium:- * the macronutrients: nitrogen (N), phosphorus (P), potassium (K), calcium (Ca), sulfur (S), magnesium (Mg), carbon (C), oxygen (O), hydrogen (H) * the micronutrients (or trace minerals): iron (Fe), boron (B), chlorine (Cl), manganese (Mn), zinc (Zn), copper (Cu), molybdenum (Mo), nickel (Ni) These elements stay beneath soil as salts, so plants consume these elements as ions. The macronutrients are consumed in larger quantities; hydrogen, oxygen, nitrogen and carbon contribute to over 95% of a plant's entire biomass on a dry matter weight basis. Micronutrients are present in plant tissue in quantities measured in parts per million, ranging from 0.1 to 200 ppm, or less than 0.02% dry weight. Most soil conditions across the world can provide plants adapted to that climate and soil with sufficient nutrition for a complete life cycle, without the addition of nutrients as fertilizer. However, if the soil is cropped it is necessary to artificially modify soil fertility through the addition of fertilizer to promote vigorous growth and increase or sustain yield. This is done because, even with adequate water and light, nutrient deficiency can limit growth and crop yield. (en)
  • Nährstoffe sind für Pflanzen diejenigen anorganischen und organischen Verbindungen, denen sie die Elemente entnehmen können, aus denen ihr Körper aufgebaut ist. Als Nährstoffe werden oft auch diese Elemente selbst bezeichnet. Je nach dem Standort der Pflanze (terrestrisch oder aquatisch) werden die Nährstoffe aus der Luft, dem Wasser und dem Boden entnommen. Dabei handelt es sich meistens um einfache anorganische Verbindungen wie Wasser (H2O) und Kohlendioxid (CO2) sowie Ionen wie Nitrat (NO3−), Phosphat (PO43−) und Kalium (K+). Die Verfügbarkeit der Nährstoffe ist unterschiedlich. Sie hängt vom chemischen Verhalten des Nährstoffs und von den Standortbedingungen ab. Da die Nährstoff-Elemente in einem bestimmten Mengenverhältnis benötigt werden, begrenzt meist die Verfügbarkeit eines Elementes das Wachstum der Pflanzen. Führt man dieses Element zu, steigert sich das Wachstum. Diesen Vorgang nennt man Düngung. (de)
  • La nutrición vegetal es el conjunto de procesos mediante los cuales los vegetales toman sustancias del exterior para sintetizar sus componentes celulares o usarlas como fuente de energía. La nutrición recurre a procesos de absorción de gas y de soluciones minerales ya directamente en el agua para los vegetales inferiores y las plantas acuáticas, ya en el caso de los vegetales vasculares en la solución nutritiva del suelo por las raíces o en el aire por las hojas. Las raíces, el tallo y las hojas son los órganos de nutrición de los vegetales vascularizados: constituyen el aparato vegetativo. Por los pelos absorbentes de sus raíces (pelos radiculares), la planta absorbe la solución del suelo, es decir el agua y las sales minerales, que constituyen la savia bruta (ocurre que las raíces se asocian a hongos para absorber mejor la solución del suelo, se habla entonces de micorriza). En las hojas se efectúa la fotosíntesis; la planta recibe aminoácidos y azúcares que constituyen la savia elaborada. Bajo las hojas, los estomas permiten la evaporación de una parte del agua absorbida (oxígeno: O2) y la absorción de dióxido de carbono (CO2). Por el tallo, circulan los dos tipos de savia: la savia bruta por el xilema y la savia elaborada por el floema. Los elementos esenciales requeridos por las plantas superiores son exclusivamente de naturaleza inorgánica.​ Para que un elemento sea considerado un nutriente esencial de las plantas debe satisfacer las tres condiciones siguientes​(Arnon y Stout, 1934): 1) Una deficiencia de este elemento hace imposible que la planta complete su ciclo vital.2) La deficiencia es específica para el elemento en cuestión.3) El elemento está directamente implicado en la nutrición de la planta con función específica e insustituible. Basándose en el contenido de cada nutrimento dentro del tejido vegetal, se pueden clasificar en macronutrientes y micronutrientes. Cabe hacer énfasis en que esta división no obedece al tamaño molecular del elemento ni a la importancia de los mismos; todos son esenciales pero los macro se requieren en mayores cantidades.[cita requerida] (es)
  • La nutrition végétale est l'ensemble des processus qui permettent aux végétaux d'absorber dans le milieu et d'assimiler les éléments nutritifs nécessaires à leur différentes fonctions physiologiques : croissance, développement, reproduction... Le principal élément nutritif intervenant dans la nutrition végétale est le carbone, tiré du dioxyde de carbone de l'air par les plantes autotrophes grâce au processus de la photosynthèse. Les plantes non chlorophylliennes, dites allotrophes ou hétérotrophes dépendent des organismes autotrophes pour leur nutrition carbonée. La nutrition fait appel à des processus d'absorption de gaz et de solutions minérales soit directement dans l'eau pour les végétaux inférieurs et les plantes aquatiques, soit dans le cas des végétaux vasculaires dans la solution nutritive du sol par les racines ou dans l'air par les feuilles. Les racines, la tige et les feuilles sont les organes de nutrition des végétaux vascularisés : ils constituent l'appareil végétatif.Par les poils absorbants de ses racines, la plante absorbe la solution du sol, c'est-à-dire l'eau et les sels minéraux, qui constituent la sève brute (il arrive que les racines s'associent à des champignons pour mieux absorber la solution du sol, on parle alors de mycorhize). Par les feuilles, là où la photosynthèse s'effectue, la plante reçoit des acides aminés et des sucres qui constituent la sève élaborée. Sous les feuilles, les stomates permettent l'évaporation d'une partie de l'eau absorbée (dioxygène : O2) et l'absorption du dioxyde de carbone (CO2).Dans la tige, les deux types de sève circulent : la sève brute par le xylème et la sève élaborée par le phloème. Pour vivre, les plantes ont besoin de: * L'air (l'oxygène et le dioxyde de carbone). * L'eau : nutrition hydrique. * Les sels minéraux : nutrition minérale. * La lumière et la chaleur (fr)
  • 植物生理学における栄養素には、必須栄養素(ひっすえいようそ、英: essential nutrient)と有用栄養素(ゆうようえいようそ、英: beneficial nutrient)の2種類が存在する。必須栄養素とは、植物が生長するために、外部から与えられて内部で代謝する必要がある元素である。対して有用栄養素とは、植物の正常な生長に必ずしも必要ではないが、施用することで生長を促進したり収量を増加させたりする栄養素である。 は植物の必須栄養素を、その元素がないことにより植物がその生活環を全うできないもの、と定義した。後に、エマニュエル・エプスタイン[ 英: Emanuel Epstein]は、植物の生育に必須な成分や代謝物を構成することも、必須元素の定義であると提案した。 (ja)
  • A nutrição mineral é o estudo das formas como as plantas utilizam e obtêm os nutrientes minerais obtidos através do solo. Na natureza, estão à disposição das plantas, quase todos os elementos da tabela periódica. Uma simples análise química de um vegetal não funcionaria para determinar quais destes elementos são essenciais, pois a planta pode absorver e armazenar em seus tecidos muitos elementos que não lhe são essenciais. É necessário determinar os nutrientes de acordo com um critério de essencialidade. A maneira mais comum de se determinar a essencialidade de um elemento às plantas é através de experimentos com soluções nutritivas preparadas com água e sais purificados. Assim, podem omitir-se os elementos da solução um a um, podendo ser classificados como essenciais os que atendam aos seguintes critérios :/ * Na ausência do elemento a planta não cresce normalmente nem completa o seu ciclo de vida, ou seja, não se desenvolve corretamente e não se reproduz; * O elemento é insubstituível, ou seja, deficiência só pode ser corrigida através do seu fornecimento e não de algum outro. * O elemento químico faz parte de uma molécula, de um constituinte ou de uma reação bioquímica essencial à planta. As quantidades demandadas de cada nutriente são variáveis, mas todos eles são igualmente importantes. Entretanto, para fins didáticos, os elementos essenciais podem ser assim classificados: Macronutrientes Os macronutrientes são os elementos básicos necessários em maior volume às plantas. São eles: Carbono, Oxigênio, Hidrogênio - retirados do ar e da água - e Nitrogênio, Fósforo, Potássio, Cálcio, Magnésio e Enxofre retirados do solo, sob condições naturais. Micronutrientes Os micronutrientes são requeridos em pequenas quantidades, de miligramas (um milésimo do grama) a microgramas (um milionésimo do grama). São micronutrientes o Boro, Cloro, Cobre, Ferro, Manganês, Molibdênio, Níquel e Zinco. Para as plantas cultivadas, a análise química dos tecidos consiste no método mais largamente utilizado na avaliação do estado nutricional, sendo as folhas, o principal órgão amostrado para a maioria das espécies cultivadas. A interpretação do estado nutricional das plantas pode ser feita por diferentes métodos, sendo os mais comuns o método do nível crítico, o método das faixas de suficiência e o método do Sistema integrado de diagnose e recomendação. (pt)
  • Żywienie mineralne roślin, mineralne odżywianie roślin, gospodarka składnikami mineralnymi – proces pobierania przez roślinę związków nieorganicznych z roztworu glebowego, powietrza lub środowiska wodnego. W organizmach roślinnych stwierdzono występowanie około 50 różnych pierwiastków, jednak tylko 13 (azot, potas, wapń, magnez, fosfor, siarka, chlor, żelazo, miedź, bor, cynk, mangan, molibden) uznaje się za niezbędne dla ich życia. Kryterium uznania za niezbędny jest powstawanie zaburzeń w procesach życiowych w sytuacji, gdy badany pierwiastek zostanie usunięty ze środowiska organizmu. Oprócz 13 niezbędnych pierwiastków w organizmie rośliny mogą występować także takie, których obecność może pozytywnie wpływać na jego działanie. Jest to grupa pierwiastków korzystnych dla roślin. Pierwiastki występujące w ilościach powyżej 0,1% suchej masy określane są jako makroelementy. Zalicza się do nich azot, potas, wapń, magnez, fosfor i siarka. Niezbędne pierwiastki występujące w ilościach poniżej 0,1% suchej masy nazywane są mikroelementami. Do tej grupy należą: chlor, żelazo, miedź, bor, cynk, mangan, molibden, nikiel. Do pierwiastków korzystnych zaliczane są: sód, krzem, kobalt, glin i wanad. Klasyfikowanie pierwiastków do poszczególnych grup nie jest jednoznaczne i mogą występować różnice w ujęciach poszczególnych autorów; do mikroelementów bywają zaliczane jod i kobalt, a do makroelementów – krzem. Poza pierwiastkami pobieranymi z gleby w postaci jonów w organizmach roślinnych występują w znacznych ilościach pierwiastki pobierane jako woda i dwutlenek węgla. Są to: węgiel, wodór, tlen. Wiedza o zapotrzebowaniu i wykorzystaniu poszczególnych pierwiastków wykorzystywana jest w tradycyjnym rolnictwie oraz w uprawach hydroponicznych i aeroponicznych. Najczęściej opisywane są objawy drastycznych niedoborów, obserwowane u roślin rosnących w uprawach hydroponicznych w sytuacji, gdy jeden ze składników mineralnych wyczerpie się. W przypadku roślin rosnących w glebie, występować mogą przewlekłe niedobory o objawach mało specyficznych. Zwykle jest to zahamowanie wzrostu i żółknięcie liści. Większość roślin lądowych zwiesza możliwości pobierania soli mineralnych tworząc w mikoryzę. Szacuje się, że rośliny mikorytyczne to około 80% gatunków występujących na lądach. Dominującym typem mikoryzy jest mikoryza arbuskularna. Grzyby dostarczają do korzeni roślin zarówno makroelementy (głównie związki azotu i fosforu), jak i mikroelementy (np. cynk i miedź). Grzybnia może łączyć wiele roślin tworząc sieć mikoryzową zapewniająca wspólną gospodarkę mineralną wielu roślinom. (pl)
  • Питание растений, минеральное питание растений — процесс добычи растениями неорганических соединений из почвенного раствора, воздушной или водной среды. В растительных организмах было обнаружено около 50 различных химических элементов, однако только 13 (азот, калий, кальций, магний, фосфор, сера, хлор, железо, медь, бор, цинк, марганец, молибден) считаются необходимыми для их жизни. Критерием признания элемента необходимым является возникновение нарушений в процессах жизнедеятельности в ситуации, когда исследуемый элемент удален из среды организма. Помимо 13 необходимых микроэлементов, в организме растения могут присутствовать также и такие, присутствие которых может положительно повлиять на его работу. Они называются полезными для растения микроэлементами. Элементы, присутствующие в количестве выше 0,1 % от сухой массы, называются макроэлементами. К ним относятся азот, калий, кальций, магний, фосфор и сера. Необходимые элементы, присутствующие в количествах меньше 0,1 % от сухой массы, называют микроэлементами. К этой группе относятся: хлор, железо, медь, бор, цинк, марганец, молибден, никель. К полезным химическим элементам относятся натрий, кремний, кобальт, алюминий и ванадий. Эта классификация химических элементов не является однозначной, и могут возникать различия в определениях отдельных авторов: в микроэлементы, как правило, входят йод и кобальт, а в макроэлементы — кремний. Кроме элементов, поглощаемых из почвы в виде ионов, в растительных организмах встречаются в значительных количествах вода и углекислый газ, состоящие из углерода, водорода, кислорода. Знание о потребности растений в отдельных химических элементах используется в традиционном сельском хозяйстве, а также в практике гидропоники и аэропоники. Чаще всего симптомы радикального дефицита тех или иных химических элементов наблюдаются у растений, произрастающих в посевах гидропоники, в ситуации, когда один из минеральных компонентов не подаётся. В случае с растениями, растущими в почве, хронический дефицит проявляется в виде слабых симптомов: как правило, замедление роста и пожелтение листьев. Многие растения могут поглощать минеральные соли, создавая для этого микоризу. Подсчитано, что микоризные растения составляют около 80 % видов, обитающих на суше. Доминирующим типом микоризы является арбускулярная микориза. Грибы доставляют к корням растений как макроэлементы (главным образом соединения азота и фосфора), так и микроэлементы (например, цинк и медь). Мицелий может объединить несколько растений, создавая микоризную сеть, обеспечивающую общую доставку минеральных веществ многим растениям. ==== Дефицит питательных веществ Влияние дефицита питательных веществ может варьироваться от незначительного снижения темпов роста до очевидного его замедления, деформации, обесцвечивания и даже гибели растения. Визуальные симптомы, достаточно заметные, чтобы анализировать их при выявлении дефицита, встречаются редко. Большинство дефицитов многочисленны и умеренны. Однако, несмотря на то, что редко встречается дефицит только одного питательного вещества, азот, как правило, является наиболее дефицитным питательным веществом. (ru)
  • Växtnäring är de näringsämnen som växter behöver för att kunna fullfölja sin livscykel. Nästan alla växter är autotrofa och behöver därför bara växtnäring i mineralform, dvs oorganiska näringsämnen. Dessa förekommer ofta i jonform, som är ett grundämne med överskott eller underskott av elektroner. Växtnäring kan delas in i makronäringsämnen och mikronäringsämnen. (sv)
  • Жи́влення росли́н — процес поглинання і засвоєння рослинами поживних речовин, необхідних для підтримання їх життєдіяльності.Живлення є частиною заг. обміну речовин рослинного організму. За характером живлення орган¡зми поділяють на гетеротрофи (гриби, більшість бактерій, й вищі рослини) і автотрофи (всі фотосинтезуючі зелені рослини і ; див. фотосинтез, хемосинтез). Серед рослин з гетеротрофним типом живлення розрізняють сапрофіти, що беруть сполуки з відмерлих решток, кореневих виділень та ін. продуктів органічного походження, і паразити, які для живлення використовують речовини живих організмів. У автотрофних рослин розрізняють повітряне, або листкове живлення і ґрунтове, або кореневе живлення (див. ). Багато рослин здійснює і автотрофний, і гетеротрофний типи живлення (наприклад, комахоїдні рослини). Часто рослини з різним типом живлення вступають у симбіоз, використовуючи для свого живлення продукти життєдіяльності одна одної (наприклад, мікориза). Вивчення живлення рослин має велике значення для правильного застосування добрив і збільшення ефективної родючості ґрунту. (uk)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 435335 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 51422 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 982122575 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:b
  • 3 (xsd:integer)
  • 4 (xsd:integer)
dbp:p
  • 2 (xsd:integer)
  • 3 (xsd:integer)
  • + (en)
  • (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • تغدية النبات هي دراسة العناصر و‌المركبات الكيميائية الضرورية لنمو النبات، و‌تمثيله الغذائي. تتوفر العناصر إما بشكل تلقائي طبيعي في التربة () أو عن طريق إضافتها من قبل الإنسان. تختلف الأراضي بدرجة خصوبتها حسب عوامل عديدة، والتغذية الجيدة تعتمد أساساً على التوازن ما بين العناصر الغذائية التي يحتاج إليها النبات سواء أكانت هذه العناصر متوفرة أصلاًً في التربة أو مضافة على شكل أسمدة. وكلما اقتربت درجة التوازن ما بين هذه العناصر الغذائية بالكم والكيف من الحد الأمثل لحاجة النبات كلما حصلنا على إنتاج أفضل شرط توفر العوامل اللازمة الأخرى. وعند نقص كمية أحد هذه العناصر الغذائية، فإن تأثيره يكون واضحاً على النبات سواء بمظاهر خارجية مرئية على النبات (تغير لون الأوراق مثلاً) أو بشكل غير مباشر بتأثيره على الإنتاج الزراعي. (ar)
  • 植物生理学における栄養素には、必須栄養素(ひっすえいようそ、英: essential nutrient)と有用栄養素(ゆうようえいようそ、英: beneficial nutrient)の2種類が存在する。必須栄養素とは、植物が生長するために、外部から与えられて内部で代謝する必要がある元素である。対して有用栄養素とは、植物の正常な生長に必ずしも必要ではないが、施用することで生長を促進したり収量を増加させたりする栄養素である。 は植物の必須栄養素を、その元素がないことにより植物がその生活環を全うできないもの、と定義した。後に、エマニュエル・エプスタイン[ 英: Emanuel Epstein]は、植物の生育に必須な成分や代謝物を構成することも、必須元素の定義であると提案した。 (ja)
  • Växtnäring är de näringsämnen som växter behöver för att kunna fullfölja sin livscykel. Nästan alla växter är autotrofa och behöver därför bara växtnäring i mineralform, dvs oorganiska näringsämnen. Dessa förekommer ofta i jonform, som är ett grundämne med överskott eller underskott av elektroner. Växtnäring kan delas in i makronäringsämnen och mikronäringsämnen. (sv)
  • Výživa rostlin je proces přijímání souhrnu látek potřebných pro zdravý vývoj rostliny ve formě rostlinou přijatelné. Mezi tyto látky a fyzikální faktory lze řadit i světlo a teplo, ale především jsou tím míněny chemické sloučeniny, které rostlina přijímá z okolního prostředí, obvykle hlavně z půdy. (cs)
  • Nährstoffe sind für Pflanzen diejenigen anorganischen und organischen Verbindungen, denen sie die Elemente entnehmen können, aus denen ihr Körper aufgebaut ist. Als Nährstoffe werden oft auch diese Elemente selbst bezeichnet. Je nach dem Standort der Pflanze (terrestrisch oder aquatisch) werden die Nährstoffe aus der Luft, dem Wasser und dem Boden entnommen. Dabei handelt es sich meistens um einfache anorganische Verbindungen wie Wasser (H2O) und Kohlendioxid (CO2) sowie Ionen wie Nitrat (NO3−), Phosphat (PO43−) und Kalium (K+). (de)
  • Plant nutrition is the study of the chemical elements and compounds necessary for plant growth, plant metabolism and their external supply. In its absence the plant is unable to complete a normal life cycle, or that the element is part of some essential plant constituent or metabolite. This is in accordance with Justus von Liebig's law of the minimum. The total essential plant nutrients include seventeen different elements: carbon, oxygen and hydrogen which are absorbed from the air, whereas other nutrients including nitrogen are typically obtained from the soil (exceptions include some parasitic or carnivorous plants). (en)
  • Nutraĵoj por la plantoj estas jenaj anorganikaj kaj organikaj komponaĵoj, el kiuj ili povas preni la elementojn, por kreski. La elementoj mem ankaŭ povas est rigardataj nutraĵoj. Depende de la kreskejo de la planto (surtera aŭ en akva) la planto prenas la nutraĵojn el la aero, la akvo kaj la grundo. La nutraĵoj estas simplaj kiel akvo (H2O) kaj karbondioksido (CO2) kaj jonoj kiel nitrato (NO3−), fosforo (PO43−) kaj kalio (K+). (eo)
  • La nutrición vegetal es el conjunto de procesos mediante los cuales los vegetales toman sustancias del exterior para sintetizar sus componentes celulares o usarlas como fuente de energía. La nutrición recurre a procesos de absorción de gas y de soluciones minerales ya directamente en el agua para los vegetales inferiores y las plantas acuáticas, ya en el caso de los vegetales vasculares en la solución nutritiva del suelo por las raíces o en el aire por las hojas. (es)
  • La nutrition végétale est l'ensemble des processus qui permettent aux végétaux d'absorber dans le milieu et d'assimiler les éléments nutritifs nécessaires à leur différentes fonctions physiologiques : croissance, développement, reproduction... Le principal élément nutritif intervenant dans la nutrition végétale est le carbone, tiré du dioxyde de carbone de l'air par les plantes autotrophes grâce au processus de la photosynthèse. Les plantes non chlorophylliennes, dites allotrophes ou hétérotrophes dépendent des organismes autotrophes pour leur nutrition carbonée. (fr)
  • Żywienie mineralne roślin, mineralne odżywianie roślin, gospodarka składnikami mineralnymi – proces pobierania przez roślinę związków nieorganicznych z roztworu glebowego, powietrza lub środowiska wodnego. W organizmach roślinnych stwierdzono występowanie około 50 różnych pierwiastków, jednak tylko 13 (azot, potas, wapń, magnez, fosfor, siarka, chlor, żelazo, miedź, bor, cynk, mangan, molibden) uznaje się za niezbędne dla ich życia. Kryterium uznania za niezbędny jest powstawanie zaburzeń w procesach życiowych w sytuacji, gdy badany pierwiastek zostanie usunięty ze środowiska organizmu. Oprócz 13 niezbędnych pierwiastków w organizmie rośliny mogą występować także takie, których obecność może pozytywnie wpływać na jego działanie. Jest to grupa pierwiastków korzystnych dla roślin. (pl)
  • A nutrição mineral é o estudo das formas como as plantas utilizam e obtêm os nutrientes minerais obtidos através do solo. Na natureza, estão à disposição das plantas, quase todos os elementos da tabela periódica. Uma simples análise química de um vegetal não funcionaria para determinar quais destes elementos são essenciais, pois a planta pode absorver e armazenar em seus tecidos muitos elementos que não lhe são essenciais. É necessário determinar os nutrientes de acordo com um critério de essencialidade. Macronutrientes Micronutrientes (pt)
  • Питание растений, минеральное питание растений — процесс добычи растениями неорганических соединений из почвенного раствора, воздушной или водной среды. В растительных организмах было обнаружено около 50 различных химических элементов, однако только 13 (азот, калий, кальций, магний, фосфор, сера, хлор, железо, медь, бор, цинк, марганец, молибден) считаются необходимыми для их жизни. Критерием признания элемента необходимым является возникновение нарушений в процессах жизнедеятельности в ситуации, когда исследуемый элемент удален из среды организма. Помимо 13 необходимых микроэлементов, в организме растения могут присутствовать также и такие, присутствие которых может положительно повлиять на его работу. Они называются полезными для растения микроэлементами. (ru)
  • Жи́влення росли́н — процес поглинання і засвоєння рослинами поживних речовин, необхідних для підтримання їх життєдіяльності.Живлення є частиною заг. обміну речовин рослинного організму. За характером живлення орган¡зми поділяють на гетеротрофи (гриби, більшість бактерій, й вищі рослини) і автотрофи (всі фотосинтезуючі зелені рослини і ; див. фотосинтез, хемосинтез). Вивчення живлення рослин має велике значення для правильного застосування добрив і збільшення ефективної родючості ґрунту. (uk)
rdfs:label
  • Plant nutrition (en)
  • تغذية النبات (ar)
  • Výživa rostlin (cs)
  • Nährstoff (Pflanze) (de)
  • Nutraĵoj (planto) (eo)
  • Nutrición vegetal (es)
  • Nutrition végétale (fr)
  • 栄養素 (植物) (ja)
  • Żywienie mineralne roślin (pl)
  • Nutrição mineral de plantas (pt)
  • Питание растений (ru)
  • Växtnäring (sv)
  • Живлення рослин (uk)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of