Normality is a behavior that can be normal for an individual (intrapersonal normality) when it is consistent with the most common behavior for that person. Normal is also used to describe individual behavior that conforms to the most common behavior in society (known as conformity).

Property Value
dbo:abstract
  • Normalita (z lat. normalis, vyměřený úhelnicí, pravidelný) v sociologii vystupuje především jako protiklad anomie, jako stav, kdy jednotlivci, skupiny či celá společnost přiměřeně respektují ustavené systémy hodnot a norem. Podobně jako v psychologii lze normalitu chápat v užším smyslu jako pouhou absenci úchylky, či v širším smyslu jako výraz optimálního stavu organismu či systému. I když se různé kultury ve svém pojetí normálního a nenormálního výrazně liší, žádná z nich nebývá ochotna tolerovat výraznější odchylky od svého vlastního standardu. V tomto smyslu se k sobě přibližuje statisticky funkční a normativní význam normality. Za anomickou můžeme naopak označit tu společnost, které chybí normalita buď ve smyslu statistickém (příliš velký počet členů překračuje platné normy), nebo ve smyslu funkčním (existující formy působí kontraproduktivně, rozkládají systém, místo aby ho pomáhaly udržovat), či konečně ve smyslu normativním (normy dané společností nejsou v souladu s našimi vlastními normami a hodnotami). Zaměňování a směšování různých významů normality bývá doprovodným rysem ideologického myšlení. Tak například egocentrismus nahrazuje funkční pojetí normality normativním, zatímco konzervativní funkcionalismus má tendenci zaměňovat normalitu statistickou normalitou funkční. Obecně lze optimální míru normality sociálního systému umístit do prostoru ohraničeného na jedné straně stavem anomickým, na straně druhé terorem zbytnělé sociální či státní kontroly. (cs)
  • Normalität bezeichnet in der Soziologie das Selbstverständliche in einer Gesellschaft, das nicht mehr erklärt und über das nicht mehr entschieden werden muss. Dieses Selbstverständliche betrifft soziale Normen und konkrete Verhaltensweisen von Menschen. Es wird durch Erziehung und Sozialisation vermittelt. In der Psychologie bezeichnet Normalität ein erwünschtes, akzeptables, gesundes, förderungswürdiges Verhalten im Gegensatz zu unerwünschtem, behandlungsbedürftigem, gestörtem, abweichendem Verhalten. (de)
  • Normality is a behavior that can be normal for an individual (intrapersonal normality) when it is consistent with the most common behavior for that person. Normal is also used to describe individual behavior that conforms to the most common behavior in society (known as conformity). Definitions of normality vary by person, time, place, and situation—it changes along with changing societal standards and norms. Normality has been functionally and differentially defined by a vast number of disciplines, so there is not one single definition. However, normal behavior is often only recognized in contrast to abnormality. In its simplest form, normality is seen as good while abnormality is seen as bad. Someone being seen as normal or not normal can have social ramifications, such as being included, excluded or stigmatized by larger society. (en)
  • El término normal (del latín normalis) se aplica a todo aquello que se halla en su estado natural, a todo aquello que sirve como norma o regla, a todo aquello que se ajusta a normas fijadas de antemano;​ a todo aquello que es común, usual o frecuente.​ También se aplica a las situaciones que son estadísticamente rutinarias o muy similares a la rutina. Finalmente, aunque se ha venido utilizando como criterio en las ciencias sociales y en las ciencias de la salud (la psicología tiene características que la clasifican dentro de ambos grupos), se considera normal todo aquello que no presenta problemas de salud y/o todo aquello que no se sale de lo establecido, y el criterio para aplicar la palabra es subjetivo. También se califica como normal todo aquello que se encuentra en su medio natural: lo que se toma como norma o regla, aquello que es regular y ordinario. (es)
  • La normalité est ce qui est conforme à ce dont on a l'habitude, ce qui ne surprend, ne dérange ni n'attire la curiosité car moyen (norme) et considéré de ce fait comme règle à suivre. Il s'agit aussi de ce qui est fait par tout le monde, de ce qui est si commun que la plupart des gens le font, comme la nécessité de manger et de boire pour tout animal vivant, pour tout homme vivant. Cela reste une notion modérément vague, définie en fonction de chaque société, selon ce qu'elle est, et selon son histoire, son imaginaire populaire, souvent. Une chose, un acte dit « normal » peut être perçue différemment selon la sensibilité, l'ouverture d'esprit, l'intellect, la perception, le type de raisonnement déployé par chacun ou bien encore selon les représentations, individuelles ou sociales, liées à ladite chose. Pour Fernand Ouellette, « La normalité demeure une question relative à une époque et à une civilisation. Or, chaque culture a tendance à croire que son équilibre est la norme universelle. » (fr)
  • Dalam perilaku, normal adalah istilah yang dikenal untuk setiap makhluk hidup bahwa tidak ada perbedaan signifikan dengan kelompoknya, meskipun dalam derajat yang bervariasi, setiap hidup yang memiliki perbedaan apa pun biasanya tidak diperhitungkan, dimana penggunaan Kata yang normal hanya bisa subjektif. Namun istilah ini seringkali bukan yang paling tepat untuk mendefinisikan apa-apa, karena semuanya berbeda satu sama lain dan tidak ada titik acuan untuk berbicara sebagai "normal". (in)
  • 普通(ふつう)とは、広く通用する状態のこと。普通の『普』は、「あまねく」「広く」を意味する字である。 対義語として、「特別」「特殊」「特異」「奇異」。類義語として、「一般」「通常」「平常」「平凡」「平庸」「凡庸」「平(ひら、なみ、つね)」「(なみ、つね)」「庸(なみ、つね)」「並(なみ)」など。 (ja)
  • 정상성(正常性, Normality)이란 평범한 상태를 말한다. 예컨대 행동의 측면에서, 어떤 개인에게 어떤 행동이 한결같이 가장 흔한 행동이라면, 그 행동은 그 개인에게 정상이라고 할 수 있다. 또한 어떤 사회에서 어떤 개인의 행동이 그 사회에서 가장 흔한 행동이라면, 그 행동은 그 사회에서 정상이라고 할 수 있다. ‘정상’의 정의는 사람, 시대, 장소, 상황에 따라 각양각색이다. 그 정의는 사회의 기준과 규범이 변함에 따라 함께 변한다. 흔히 ‘이상’(異常, Abnormality)의 반대를 ‘정상’이라고 일컫기도 한다. 이런 단순한 구도에서는 정상이 좋은 것이고, 이상은 나쁜 것으로 생각되기 쉽다. 개인의 행동이 ‘정상’이냐 아니냐에 따라 그 개인이 사회에 소속되거나, 배척되거나 심지어 를 뒤집어쓰게 되는 등 결과가 파생된다. ‘정상’이란 유동적인 개념이기 때문에 정의를 내리기 어렵지만, 이런 파생 결과의 존재로 인해 ‘정상’의 정의가 중요해진다. 정상이란 무엇인가에 대해 연구하는 학문을 ‘정상학’(正常學, normatology)이라고 한다. 이 분야는 정상과 이상을 구분하는 훌륭한 정의를 개발하는 것을 시도한다. 하지만 굳이 이 분야뿐 아니라 철학, 심리학, 사회학 등 여러 분야에서 ‘정상이란 무엇인가?’라는 질문은활발하게 논의되어 왔다. 임상심리학의 정신질환편람(Diagnostics and Statistics Manual, DSM)은 정상과 이상을 구분하려는 가장 포괄적인 시도라고 할 수 있다. 정상에서 벗어나는 것은 일부 사람들에게 받아들여지지 않겠지만, 좋은 결과를 도출하는 경우도 있다. 어떤 사람들에게는 정상에 속하는 것보다 논리와 윤리를 따르는 것이 더 중요하다. (ko)
  • Normalidade é um estado padrão, normal, que é considerado correto, sob algum ponto-de-vista. É o oposto da anormalidade. A normalidade muitas vezes se dá por conta de uma maioria em comum, sendo anormal aquele que contraria esta maioria. A normalidade também se dá por um resultado padrão ao realizar uma operação com alta probabilidade de se repetir. (pt)
  • 正常是作為「正常的」的狀態,其是作為「異常的」、「古怪的」和「不尋常的」的反面。當行為是和最行為一貫的時,其可以是對一個個體而言正常的。詞「正常的」亦被用以形容符合在社會中最通常的個體行為。此外,「正常人」一般被認為與「主流」價值觀相符。但「非主流」在定義上並不意味不正常,「非主流」也可以歸類為正常。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1791712 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 34390 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 970776656 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdfs:comment
  • Normalität bezeichnet in der Soziologie das Selbstverständliche in einer Gesellschaft, das nicht mehr erklärt und über das nicht mehr entschieden werden muss. Dieses Selbstverständliche betrifft soziale Normen und konkrete Verhaltensweisen von Menschen. Es wird durch Erziehung und Sozialisation vermittelt. In der Psychologie bezeichnet Normalität ein erwünschtes, akzeptables, gesundes, förderungswürdiges Verhalten im Gegensatz zu unerwünschtem, behandlungsbedürftigem, gestörtem, abweichendem Verhalten. (de)
  • Dalam perilaku, normal adalah istilah yang dikenal untuk setiap makhluk hidup bahwa tidak ada perbedaan signifikan dengan kelompoknya, meskipun dalam derajat yang bervariasi, setiap hidup yang memiliki perbedaan apa pun biasanya tidak diperhitungkan, dimana penggunaan Kata yang normal hanya bisa subjektif. Namun istilah ini seringkali bukan yang paling tepat untuk mendefinisikan apa-apa, karena semuanya berbeda satu sama lain dan tidak ada titik acuan untuk berbicara sebagai "normal". (in)
  • 普通(ふつう)とは、広く通用する状態のこと。普通の『普』は、「あまねく」「広く」を意味する字である。 対義語として、「特別」「特殊」「特異」「奇異」。類義語として、「一般」「通常」「平常」「平凡」「平庸」「凡庸」「平(ひら、なみ、つね)」「(なみ、つね)」「庸(なみ、つね)」「並(なみ)」など。 (ja)
  • Normalidade é um estado padrão, normal, que é considerado correto, sob algum ponto-de-vista. É o oposto da anormalidade. A normalidade muitas vezes se dá por conta de uma maioria em comum, sendo anormal aquele que contraria esta maioria. A normalidade também se dá por um resultado padrão ao realizar uma operação com alta probabilidade de se repetir. (pt)
  • 正常是作為「正常的」的狀態,其是作為「異常的」、「古怪的」和「不尋常的」的反面。當行為是和最行為一貫的時,其可以是對一個個體而言正常的。詞「正常的」亦被用以形容符合在社會中最通常的個體行為。此外,「正常人」一般被認為與「主流」價值觀相符。但「非主流」在定義上並不意味不正常,「非主流」也可以歸類為正常。 (zh)
  • Normalita (z lat. normalis, vyměřený úhelnicí, pravidelný) v sociologii vystupuje především jako protiklad anomie, jako stav, kdy jednotlivci, skupiny či celá společnost přiměřeně respektují ustavené systémy hodnot a norem. (cs)
  • Normality is a behavior that can be normal for an individual (intrapersonal normality) when it is consistent with the most common behavior for that person. Normal is also used to describe individual behavior that conforms to the most common behavior in society (known as conformity). (en)
  • El término normal (del latín normalis) se aplica a todo aquello que se halla en su estado natural, a todo aquello que sirve como norma o regla, a todo aquello que se ajusta a normas fijadas de antemano;​ a todo aquello que es común, usual o frecuente.​ También se aplica a las situaciones que son estadísticamente rutinarias o muy similares a la rutina. Finalmente, aunque se ha venido utilizando como criterio en las ciencias sociales y en las ciencias de la salud (la psicología tiene características que la clasifican dentro de ambos grupos), se considera normal todo aquello que no presenta problemas de salud y/o todo aquello que no se sale de lo establecido, y el criterio para aplicar la palabra es subjetivo. (es)
  • La normalité est ce qui est conforme à ce dont on a l'habitude, ce qui ne surprend, ne dérange ni n'attire la curiosité car moyen (norme) et considéré de ce fait comme règle à suivre. Il s'agit aussi de ce qui est fait par tout le monde, de ce qui est si commun que la plupart des gens le font, comme la nécessité de manger et de boire pour tout animal vivant, pour tout homme vivant. Cela reste une notion modérément vague, définie en fonction de chaque société, selon ce qu'elle est, et selon son histoire, son imaginaire populaire, souvent. Une chose, un acte dit « normal » peut être perçue différemment selon la sensibilité, l'ouverture d'esprit, l'intellect, la perception, le type de raisonnement déployé par chacun ou bien encore selon les représentations, individuelles ou sociales, liées à (fr)
  • 정상성(正常性, Normality)이란 평범한 상태를 말한다. 예컨대 행동의 측면에서, 어떤 개인에게 어떤 행동이 한결같이 가장 흔한 행동이라면, 그 행동은 그 개인에게 정상이라고 할 수 있다. 또한 어떤 사회에서 어떤 개인의 행동이 그 사회에서 가장 흔한 행동이라면, 그 행동은 그 사회에서 정상이라고 할 수 있다. ‘정상’의 정의는 사람, 시대, 장소, 상황에 따라 각양각색이다. 그 정의는 사회의 기준과 규범이 변함에 따라 함께 변한다. 흔히 ‘이상’(異常, Abnormality)의 반대를 ‘정상’이라고 일컫기도 한다. 이런 단순한 구도에서는 정상이 좋은 것이고, 이상은 나쁜 것으로 생각되기 쉽다. 개인의 행동이 ‘정상’이냐 아니냐에 따라 그 개인이 사회에 소속되거나, 배척되거나 심지어 를 뒤집어쓰게 되는 등 결과가 파생된다. 정상에서 벗어나는 것은 일부 사람들에게 받아들여지지 않겠지만, 좋은 결과를 도출하는 경우도 있다. 어떤 사람들에게는 정상에 속하는 것보다 논리와 윤리를 따르는 것이 더 중요하다. (ko)
rdfs:label
  • Normalita (cs)
  • Normalität (de)
  • Normality (behavior) (en)
  • Normal (psicología) (es)
  • Normalité (comportement) (fr)
  • Normal (perilaku) (in)
  • 普通 (ja)
  • 정상성 (ko)
  • Normalidade (comportamento) (pt)
  • 正常 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:academicDiscipline of
is dbo:knownFor of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of