Internment is the imprisonment of people, commonly in large groups, without charges or intent to file charges. The term is especially used for the confinement "of enemy citizens in wartime or of terrorism suspects". Thus, while it can simply mean imprisonment, it tends to refer to preventive confinement rather than confinement after having been convicted of some crime. Use of these terms is subject to debate and political sensitivities. Internment is also occasionally used to describe a neutral country's practice of detaining belligerent armed forces and equipment on its territory during times of war, under the Hague Convention of 1907.

Property Value
dbo:abstract
  • معسكر أو معسكرات الاعتقال هي أماكن مخصصة لاحتجاز المعارضين السياسيين، أو عرقيات معينة، أو لمن ينتمي لاعتقاد ايديولوجي مغاير لمن له اليد العليا.تم إنشاء معسكرات الاعتقال النازية داخل ألمانيا بعد وقت قصير من تولي النازيين الحكم فيها بهدف اعتقال معارضي النظام لكسر شوكتهم وفي العديد من الحالات لتصفيتهم جسديا.ويكون الهدف من إنشاء هذه المعسكرات اما الاعتقال بغرض الإبادة أو تعريض المعتقلين إلى أشغال شاقّة بأسوأ الظروف المعيشية. وتستخدم معسكرات الاعتقال لاحتجاز المدنيين المراد اعتقالهم بشكل عشوائي بدون المرور عبر القنوات القضائية المعتادة كما حصل في معسكرات الاعتقال النازية ابان الحرب العالمية الثانية. فقد أقدم النازيون بالزج باليهود المدنيين والمثليين والشيوعيين والسلاف وغيرهم بمعسكرات الاعتقال في شتّى أنحاء أوروبا دون التحقق من جرم ارتكبوه أو مخالفة جنائية يعاقب عليها القانون.ولا تطلق لفظة "معسكرات الاعتقال" على أماكن اعتقال أفراد القوات المسلحة من الفريق الخصم بل يقتصر استعمال المصطلح على المدنيين. وأول من استعمل هذا المصطلح هم الإنجليز في الحرب الثانية بين بريطانيا والثوار المنحدرين من أصول ألمانية في جنوب أفريقيا. فقد عمل الإنجليز على اعتقال المدنيين في جنوب أفريقيا والزج بهم بمعسكرات الاعتقال وقد مات منهم عشرات الألوف لسوء التغذية وتردي الأحوال المعيشية، وتركيز كمية كبيرة من البشر في رقعة صغيرة من الأرض فسمّيت بمعسكرات التركيز.من أبرز وأشهر معسكرات الإعتقال النُّازي (ar)
  • Internace je označení pro nucený pobyt jedné či více osob na určitém místě nebo na omezeném prostoru zpravidla z politických, náboženských, etnických či jiných společenských příčin. Internace jsou prováděny do různých internačních zařízení respektive internačních táborů různých typů (zajatecký tábor, koncentrační tábor, imigrační komplex, klasická věznice, odlehlý ostrov, sportovní stadion, městské ghetto apod.). Internováni však mohou být i nežádoucí imigranti případně jiné nežádoucí osoby na území státu. (cs)
  • Internment is the imprisonment of people, commonly in large groups, without charges or intent to file charges. The term is especially used for the confinement "of enemy citizens in wartime or of terrorism suspects". Thus, while it can simply mean imprisonment, it tends to refer to preventive confinement rather than confinement after having been convicted of some crime. Use of these terms is subject to debate and political sensitivities. Internment is also occasionally used to describe a neutral country's practice of detaining belligerent armed forces and equipment on its territory during times of war, under the Hague Convention of 1907. Interned persons may be held in prisons or in facilities known as internment camps, also known as concentration camps. The term concentration camp originates from the Spanish-Cuban Ten Years' War when Spanish forces detained Cuban civilians in camps in order to more easily combat guerrilla forces. Imperialist powers over the following decades continued to use concentration camps (the British during the Second Boer War and the Americans during the Philippine–American War). This article involves internment generally, as distinct from the subset, the extermination camps, commonly referred to as death camps. The label concentration camp is often additionally used for the latter, such as those created by German forces during the Herero and Namaqua genocide, Italian forces during the Italian colonization of Libya, Nazi concentration camps during World War II, and Soviet gulags in operation into the 1980s. The Universal Declaration of Human Rights restricts the use of internment, with Article 9 stating, "No one shall be subjected to arbitrary arrest, detention or exile." (en)
  • Im juristischen Sinne bezeichnet Internierung einen staatlich organisierten Freiheitsentzug mit dem Ziel einer Isolierung von einzelnen oder auch von Gruppen von der übrigen Bevölkerung in speziellen Internierungslagern. Im medizinischen Gebrauch bedeutet Internierung die Verbringung von Patienten in eine geschlossene Station ebenfalls im Sinne einer Isolierung, insbesondere im Falle von Infektionskrankheiten als erzwungene Quarantäne. (de)
  • El internamiento es el encarcelamiento o confinamiento de personas, comúnmente en grupos grandes, sin juicio.​ El término se usa especialmente para el confinamiento «de ciudadanos enemigos en tiempo de guerra o de sospechosos de terrorismo».​ Por lo tanto, si bien puede significar simplemente el encarcelamiento, tiende a referirse al confinamiento preventivo, en lugar de confinamiento después de haber sido condenado por algún delito. El uso de estos términos está sujeto a debate y sensibilidades políticas. Las personas internadas pueden estar recluidas en prisiones o en instalaciones conocidas como campos de internamiento. En ciertos contextos, estos también pueden conocerse oficial o peyorativamente, como campos de concentración. El internamiento o desmovilización también se refiere a la práctica de un país neutral de detener a las fuerzas armadas beligerantes y el equipo en su territorio durante tiempos de guerra bajo la Convención de La Haya de 1907. La Declaración Universal de los Derechos Humanos restringe el uso del internamiento. El artículo 9 establece que «Nadie será sometido a detención arbitraria, detención o exilio».​ (es)
  • Interniran adalah sebuah penahanan atau pengurungan dari orang-orang, umumnya dalam kelompok-kelompok besar, tanpa pengadilan. Istilah tersebut secara khusus digunakan untuk pengurungan "warga-warga musuh pada masa perang atau para pelaku terorisme". Deklarasi Hak Asasi Manusia Universal membatasi praktik interniran. (in)
  • Internowanie (z łac. internus „wewnętrzny”) – przymusowe umieszczenie określonych osób w wyznaczonym miejscu pobytu, bez prawa jego opuszczania. Dotyczy zazwyczaj osób biorących udział w wojnie – rozbrojonych oddziałów wojskowych, które przekroczyły granicę państwa neutralnego. Dotyczyć może też osób cywilnych (obywateli państw prowadzących wojnę). Warunki internowania regulują konwencje genewskie z 1949. * Internowanie własnych obywateli na przykładzie praw obowiązujących w Polsce w okresie międzywojennym. Ustawa o stanie wyjątkowym z 22 lutego 1937 r. w art. 3 dozwalała administracji ogólnej wobec osób, zagrażających bezpieczeństwu, spokojowi lub porządkowi publicznemu na samoistne prawo (tzn. bez nakazu sądowego) dokonywania rewizji osobistych, zatrzymywanie w ciągu 8 dni (zamiast 48 godzin), stosowanie w sprawach karnych administracyjnych aresztu tymczasowego do 2 miesięcy (zamiast 14 dni), internowanie w osobnych miejscach na ten cel przeznaczonych na czas nie przekraczający 3 miesięcy, wyznaczenie przymusowego pobytu (zwane konfinowaniem) na określonym obszarze na czas do 6 miesięcy oraz wydalenie z obszaru objętego stanem wyjątkowym na czas trwania tego stanu lub krótszy. Według art. 11 wykroczenie przeciwko nakazom lub zakazom stanu wyjątkowego zagrożone było w trybie administracyjnym w postępowaniu przyśpieszonym karą aresztu do 6 miesięcy i grzywny do 5000 zł, albo jednej z tych kar. Odwołanie do sądu nie wstrzymywało wykonania kary aresztu. Ustawa o stanie wojennym z 23 czerwca 1939 r. w art. 2 dozwalała rozszerzać wspomniane rygory ograniczenia wolności na osoby zagrażające interesom obrony Państwa, zatrzymanie w areszcie do 1 miesiąca; w sprawach karnych administracyjnych areszt tymczasowy do 3 miesięcy, internowanie i konfinowanie można było zarządzić na czas trwania stanu wojennego lub krótszy, w art. 6 kary administracyjne za złamanie rygorów stanu wojennego zaostrzała do 1 roku aresztu i grzywny do 10 000 zł albo jednej z tych kar. (pl)
  • Internering is in het algemeen: het gevangenzetten van mensen. De term wordt vooral gebruikt in oorlogstijd. Daarbij moeten twee situaties onderscheiden worden: * een verhouding tussen twee oorlogvoerende landen. Krijgsgevangen militairen worden dan opgesloten in een krijgsgevangenenkamp. Burgers worden geïnterneerd en komen terecht in een interneringskamp. Voorbeeld: het interneringskamp Vught (vanaf oktober 1944). * een verhouding tussen een neutraal en een oorlogvoerend land. Militairen uit het oorlogvoerende land worden in het neutrale land geïnterneerd, overeenkomstig de Tweede Vredesconferentie van Den Haag in 1907. Voorbeeld: de internering van Belgische militairen in Nederland ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. (nl)
  • Интернирование (лат. internus «внутренний; местный») — принудительное задержание, переселение или иное ограничение свободы передвижения, устанавливаемое одной воюющей стороной для находящихся на её территории граждан другой воюющей стороны или для граждан другой воюющей стороны, находящихся на оккупированной первой воюющей стороной территории, или нейтральным государством для военнослужащих воюющих сторон. В некоторых случаях интернированием называется лишение свободы или переселение государством своих граждан, считающихся неблагонадёжными (обычно — во время войн). (ru)
  • Інтернува́ння (фр. interner — встановлювати на проживання, від лат. internus — внутрішній) — у міжнародному праві: 1. примусове затримання й роззброєння нейтральною державою військ воюючих держав, що вступили на територію цієї держави під час збройного конфлікту; 2. затримання однією з воюючих держав громадян або представників національності ворожої держави, що проживають на її території, до кінця війни без обмежень у часі й без слідства. (uk)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 191537 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 24397 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 984468645 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Internace je označení pro nucený pobyt jedné či více osob na určitém místě nebo na omezeném prostoru zpravidla z politických, náboženských, etnických či jiných společenských příčin. Internace jsou prováděny do různých internačních zařízení respektive internačních táborů různých typů (zajatecký tábor, koncentrační tábor, imigrační komplex, klasická věznice, odlehlý ostrov, sportovní stadion, městské ghetto apod.). Internováni však mohou být i nežádoucí imigranti případně jiné nežádoucí osoby na území státu. (cs)
  • Im juristischen Sinne bezeichnet Internierung einen staatlich organisierten Freiheitsentzug mit dem Ziel einer Isolierung von einzelnen oder auch von Gruppen von der übrigen Bevölkerung in speziellen Internierungslagern. Im medizinischen Gebrauch bedeutet Internierung die Verbringung von Patienten in eine geschlossene Station ebenfalls im Sinne einer Isolierung, insbesondere im Falle von Infektionskrankheiten als erzwungene Quarantäne. (de)
  • Interniran adalah sebuah penahanan atau pengurungan dari orang-orang, umumnya dalam kelompok-kelompok besar, tanpa pengadilan. Istilah tersebut secara khusus digunakan untuk pengurungan "warga-warga musuh pada masa perang atau para pelaku terorisme". Deklarasi Hak Asasi Manusia Universal membatasi praktik interniran. (in)
  • Internering is in het algemeen: het gevangenzetten van mensen. De term wordt vooral gebruikt in oorlogstijd. Daarbij moeten twee situaties onderscheiden worden: * een verhouding tussen twee oorlogvoerende landen. Krijgsgevangen militairen worden dan opgesloten in een krijgsgevangenenkamp. Burgers worden geïnterneerd en komen terecht in een interneringskamp. Voorbeeld: het interneringskamp Vught (vanaf oktober 1944). * een verhouding tussen een neutraal en een oorlogvoerend land. Militairen uit het oorlogvoerende land worden in het neutrale land geïnterneerd, overeenkomstig de Tweede Vredesconferentie van Den Haag in 1907. Voorbeeld: de internering van Belgische militairen in Nederland ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. (nl)
  • Интернирование (лат. internus «внутренний; местный») — принудительное задержание, переселение или иное ограничение свободы передвижения, устанавливаемое одной воюющей стороной для находящихся на её территории граждан другой воюющей стороны или для граждан другой воюющей стороны, находящихся на оккупированной первой воюющей стороной территории, или нейтральным государством для военнослужащих воюющих сторон. В некоторых случаях интернированием называется лишение свободы или переселение государством своих граждан, считающихся неблагонадёжными (обычно — во время войн). (ru)
  • Інтернува́ння (фр. interner — встановлювати на проживання, від лат. internus — внутрішній) — у міжнародному праві: 1. примусове затримання й роззброєння нейтральною державою військ воюючих держав, що вступили на територію цієї держави під час збройного конфлікту; 2. затримання однією з воюючих держав громадян або представників національності ворожої держави, що проживають на її території, до кінця війни без обмежень у часі й без слідства. (uk)
  • معسكر أو معسكرات الاعتقال هي أماكن مخصصة لاحتجاز المعارضين السياسيين، أو عرقيات معينة، أو لمن ينتمي لاعتقاد ايديولوجي مغاير لمن له اليد العليا.تم إنشاء معسكرات الاعتقال النازية داخل ألمانيا بعد وقت قصير من تولي النازيين الحكم فيها بهدف اعتقال معارضي النظام لكسر شوكتهم وفي العديد من الحالات لتصفيتهم جسديا.ويكون الهدف من إنشاء هذه المعسكرات اما الاعتقال بغرض الإبادة أو تعريض المعتقلين إلى أشغال شاقّة بأسوأ الظروف المعيشية. وتستخدم معسكرات الاعتقال لاحتجاز المدنيين المراد اعتقالهم بشكل عشوائي بدون المرور عبر القنوات القضائية المعتادة كما حصل في معسكرات الاعتقال النازية ابان الحرب العالمية الثانية. فقد أقدم النازيون بالزج باليهود المدنيين والمثليين والشيوعيين والسلاف وغيرهم بمعسكرات الاعتقال في شتّى أنحاء أوروبا دون التحقق من جرم ارتكبوه أو مخالفة جنائية يعاقب عليها القانون.ولا تطلق لفظة "معسك (ar)
  • Internment is the imprisonment of people, commonly in large groups, without charges or intent to file charges. The term is especially used for the confinement "of enemy citizens in wartime or of terrorism suspects". Thus, while it can simply mean imprisonment, it tends to refer to preventive confinement rather than confinement after having been convicted of some crime. Use of these terms is subject to debate and political sensitivities. Internment is also occasionally used to describe a neutral country's practice of detaining belligerent armed forces and equipment on its territory during times of war, under the Hague Convention of 1907. (en)
  • El internamiento es el encarcelamiento o confinamiento de personas, comúnmente en grupos grandes, sin juicio.​ El término se usa especialmente para el confinamiento «de ciudadanos enemigos en tiempo de guerra o de sospechosos de terrorismo».​ Por lo tanto, si bien puede significar simplemente el encarcelamiento, tiende a referirse al confinamiento preventivo, en lugar de confinamiento después de haber sido condenado por algún delito. El uso de estos términos está sujeto a debate y sensibilidades políticas. (es)
  • Internowanie (z łac. internus „wewnętrzny”) – przymusowe umieszczenie określonych osób w wyznaczonym miejscu pobytu, bez prawa jego opuszczania. Dotyczy zazwyczaj osób biorących udział w wojnie – rozbrojonych oddziałów wojskowych, które przekroczyły granicę państwa neutralnego. Dotyczyć może też osób cywilnych (obywateli państw prowadzących wojnę). Warunki internowania regulują konwencje genewskie z 1949. * Internowanie własnych obywateli na przykładzie praw obowiązujących w Polsce w okresie międzywojennym. (pl)
rdfs:label
  • معسكر اعتقال (ar)
  • Internace (cs)
  • Internierung (de)
  • Internment (en)
  • Internamiento (es)
  • Internement (fr)
  • Interniran (in)
  • Internering (oorlog) (nl)
  • Internowanie (pl)
  • Интернирование (ru)
  • Інтернування (uk)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:type of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:classification of
is dbp:deathPlace of
is dbp:next of
is dbp:note of
is dbp:type of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of