An Entity of Type: music genre, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Improvisational theatre, often called improvisation or improv, is the form of theatre, often comedy, in which most or all of what is performed is unplanned or unscripted: created spontaneously by the performers. In its purest form, the dialogue, action, story, and characters are created collaboratively by the players as the improvisation unfolds in present time, without use of an already prepared, written script.

Property Value
dbo:abstract
  • المسرح الارتجالي، غالبًا ما يسمى الارتجال، هو شكل من أشكال المسرح، وغالبًا ما يكون كوميديًا، حيث يكون معظم أو كل ما يتم تقديمه غير مخطط له أو غير مكتوب: تم إنشاؤه تلقائيًا بواسطة فناني الأداء. في أنقى صورها، يتم إنشاء الحوار والعمل والقصة والشخصيات بشكل تعاوني من قبل اللاعبين بينما يتكشف الارتجال في الوقت الحاضر، دون استخدام نص مكتوب مُعد بالفعل. يوجد المسرح الارتجالي في الأداء كمجموعة من أنماط الكوميديا الارتجالية بالإضافة إلى بعض العروض المسرحية غير الكوميدية. يتم استخدامه أحيانًا في السينما و التلفزيون، لتطوير الشخصيات والنصوص وأحيانًا كجزء من المنتج النهائي. غالبًا ما تستخدم الأساليب الارتجالية على نطاق واسع في البرامج الدرامية لتدريب الممثلين على المسرح و السينما و التلفزيون ويمكن أن تكون جزءًا مهمًا من عملية التدريب. ومع ذلك ، فإن مهارات وعمليات الارتجال تُستخدم أيضًا خارج سياق الفنون المسرحية. تُستخدم هذه الممارسة، المعروفة باسم الارتجال التطبيقي، في الفصول الدراسية كأداة تعليمية وفي الأعمال التجارية كطريقة لتطوير مهارات الاتصال وحل المشكلات الإبداعي وقدرات العمل الجماعي الداعمة التي يستخدمها اللاعبون الارتجاليون. يتم استخدامه أحيانًا في العلاج النفسي كأداة لاكتساب نظرة ثاقبة لأفكار الشخص ومشاعره وعلاقاته. (ar)
  • Improvisationstheater (oft auch kurz Improtheater) ist eine Form des Theaters, in der dramatische Szenen ohne einen geschriebenen Dialog und mit weniger oder gar keiner vorbestimmten dramatischen Handlung dargestellt werden: Es wird eine Szene oder es werden mehrere Szenen gespielt, die zuvor nicht inszeniert sind. Meist lassen sich die Schauspieler ein Thema oder einen Vorschlag aus dem Publikum geben. Diese Vorschläge sind dann Auslöser für die daraufhin spontan entstehenden Szenen. Häufig werden die Spieler durch einen – meist ebenfalls improvisierenden – Musiker begleitet. (de)
  • Inprobisaziozko antzerkia, sarritan inprobisazioa deitua, gehienetan komedia den antzerki forma da, non antzezten den gehiena edo guztia aurreikusi gabe edo gidoirik gabekoa den, baizik eta antzezleek bat-batean berez sortua. Forma garbienean, elkarrizketak, ekintzak, istorioak eta pertsonaiak elkarlanean sortzen dituzte aktoreek, inprobisazioa gaur egungo denboran garatzen den heinean, dagoeneko prestaturiko gidoi idatzirik erabili gabe. Inprobisazio antzerkia interpretazioan komedia estilo sorta bezala dago, eta baita komediakoak ez diren antzerki emanaldi batzuetan ere. Zineman eta telebistan ere erabiltzen da, bai pertsonaiak eta gidoiak garatzeko, bai noizean behin azken emaitzaren parte bezala. Inprobisazio teknikak asko erabiltzen dira drama programetan, aktoreak eszenarako, zinemarako eta telebistarako trebatzeko eta entsegu prozesuaren zati garrantzitsu bezala. Hala ere, inprobisaziorako trebetasunak eta prozesuak arte eszenikoen testuingurutik kanpo ere erabiltzen dira. Inprobisazio aplikatua bezala ezagutzen den praktika hau ikasgeletan hezkuntza tresna gisa, eta baita enpresetan erabiltzen da komunikazio gaitasunak hobetzeko, sormen arazoak konpontzeko eta talde- lanerako laguntza gaitasunak garatzeko, inprobisatzaile eta talde jotzaileek erabiltzen dituztela. Batzuetan psikoterapian ere erabiltzen da, pertsona baten pentsamenduak, sentimenduak eta harremanak ezagutzeko tresna bezala. Hazteko metodo terapeutiko eta pertsonal moduan erabilia izanik, psikomotrizitatea, enpatia, komunikazioa, sormena, konfiantza, negoziazioa, gatazken kudeaketa eta talde kohesioa hobetzeko, bai psikodramaren edo beste gizarte antzerkiaren bidez, bai bere kabuz. Terapia bezala erabilita, antzerki inprobisazioa ekoizpen konplexu baten forma da, pertsonaren garapen orokorrean bide sinboliko batetik laguntzen duena, aldatu edo ondoeza eragin nahi duten sorkuntza espontaneoen aurrean. (eu)
  • Improvisational theatre, often called improvisation or improv, is the form of theatre, often comedy, in which most or all of what is performed is unplanned or unscripted: created spontaneously by the performers. In its purest form, the dialogue, action, story, and characters are created collaboratively by the players as the improvisation unfolds in present time, without use of an already prepared, written script. Improvisational theatre exists in performance as a range of styles of improvisational comedy as well as some non-comedic theatrical performances. It is sometimes used in film and television, both to develop characters and scripts and occasionally as part of the final product. Improvisational techniques are often used extensively in drama programs to train actors for stage, film, and television and can be an important part of the rehearsal process. However, the skills and processes of improvisation are also used outside the context of performing arts. This practice, known as applied improvisation, is used in classrooms as an educational tool and in businesses as a way to develop communication skills, creative problem solving, and supportive team-work abilities that are used by improvisational, ensemble players. It is sometimes used in psychotherapy as a tool to gain insight into a person's thoughts, feelings, and relationships. (en)
  • La improvisación teatral es la improvisación aplicada al teatro. Un conjunto de técnicas de improvisación se pueden utilizar en la formación y entrenamiento actoral. Además pueden ser usadas para la creación de obras de teatro, ya sea basadas en un texto o durante la creación del mismo; finalmente, la improvisación teatral es en sí misma un género teatral en el que los actores improvisan en directo. Géneros teatrales específicos como la comedia del arte, el clown, el cabaret, el café-teatro, las ligas de improvisación o a menudo el teatro de calle utilizan la técnica de improvisación.​​​ La improvisación dramática actualmente es clave en todos los géneros teatrales y en todas las artes escénicas. En danza-teatro y danza contemporánea, por ejemplo, se da mucha importancia a experimentar con la improvisación gestual y corporal para ir encontrando lo que se quiere transmitir al público. Esto se hace a lo largo de todo el proceso de composición y creación de la coreografía, escenografía y otros elementos escénicos, de forma que cada intérprete creador aporta su personalidad y estilo.​​ Se usa también como método terapéutico y de crecimiento personal, para mejorar la psicomotricidad, la empatía, la comunicación, la creatividad, la confianza, la negociación, la gestión de conflictos y la cohesión de grupos, sea a través del psicodrama u otras formas de teatro social, o por sí misma. Usada como terapia, la improvisación teatral es una forma de producción compleja que ayuda al desarrollo general de la persona a partir de un recorrido simbólico, frente a las creaciones espontáneas -en forma de síntomas o problemas de comportamiento- que ésta desea cambiar o le producen malestar.​ (es)
  • L'improvisation théâtrale est le lieu du théâtre contemporain où, durant la représentation, l’acteur est à la fois dramaturge, metteur en scène, scénographe et acteur. L'improvisateur joue devant un public sans texte prédéfini et sans mise en scène préalable, selon un temps donné et selon ce que lui inspire le thème de l'arbitre. L'improvisation, plus communément appelé « impro » dans le milieu, fait appel aux différentes techniques de l'art dramatique mais aussi au chant et à la danse, et permet de développer la créativité, l'écoute et l'échange chez le comédien. Le théâtre d'improvisation est une technique de jeu dramatique utilisant l'improvisation théâtrale, soit le jeu non-préparé (mis à part le caucus de généralement 10 secondes avec son équipe) devant un public. (fr)
  • 即興劇(そっきょうげき、英: Improvisational theatre)は、台本を用意せずに、即興的な演技手法を用いて、俳優が自発的に演じる形式の演劇である。たんに「即興」とも、インプロヴィゼーション(improvisation)、インプロブ(improv)、インプロ(impro)とも呼ばれる。 (ja)
  • Improvisatietheater (soms afgekort tot improv of impro) is elke vorm van theater waarbij de spelers het verhaal, de personages en de dialogen ter plekke verzinnen. Ze stappen dus de scène op met maar enkele gegevens (mogelijk aangereikt door het publiek) zoals de locatie, het soort personage; de rest komt tijdens het spel. Improvisatievoorstellingen zijn vaak komisch van opzet, maar niet noodzakelijk. Improvisatietechnieken komen standaard in theateracademies en losse cursussen voor volwassenen zoals in volkshogescholen aan bod. Wakker luisteren, focussen, vertrouwen en instinctief of spontaan handelen zijn belangrijke acteursvaardigheden, maar bij improvisatie des te meer. Eigen creaties of bewerkingen van bekende stukken door (amateur)gezelschappen krijgen aanvullend vorm middels improvisaties. Echter, omdat zij tijdens de officiële vertoningen niet meer improviseren vallen zulke theaterproducties niet onder de noemer improvisatietheater. (nl)
  • Teatr improwizowany (znany także jako impro) – forma teatru, w którym aktorzy grają spontanicznie, bez scenariusza. Współczesny teatr improwizacyjny miał swój początek na zajęciach prowadzonych przez (szkoła amerykańska) i (szkoła angielska) w latach pięćdziesiątych XX wieku. Viola Spolin – autorka książki „Improvisation for the theatre” – stworzyła reżyserskie techniki pracy z aktorami, które pomagają rozwijać spontaniczność i bardziej koncentrować się na chwili obecnej. Tworząc ćwiczenia i gry improwizacyjne, chciała pomóc aktorom odblokować potencjał twórczej ekspresji i rozwinąć kreatywność. Techniki improwizacji stworzone przez Violę Spolin używane są obecnie przez reżyserów, aktorów teatralnych i filmowych, komików oraz pisarzy. Keith Johnstone – autor książek „Impro: Improvisation and the Theatre” oraz „Impro for Storytellers” – jest jednym z niewielu propagatorów sztuki improwizacji na świecie. Na początku chciał jedynie uczynić sztukę teatralną bardziej atrakcyjną dla zwykłych ludzi. Połączył więc sport i teatr, organizując dla grup teatralnych zawody, które polegały na konkurowaniu w grach improwizacyjnych na scenie. Kombinację tę nazwał „teatrosportami” (ang. Theatresports). Ich technika szybko wyewoluowała, stając się niezależną formą sztuki. We wszystkich formach improwizacji aktorzy tworzą dialogi i akcję w trakcie występowania. Nieprzewidywalna natura takiego występu nadaje się naturalnie na komedię, co może trochę tłumaczyć dlaczego przeważająca większość improwizowanych przedstawień jest komediowa, a nie dramatyczna. Dramatyczna improwizacja jest używana przez wiele grup i artystów po to, żeby stworzyć tekst i treść do późniejszych występów, tzw. teatr "organiczny" – metoda szczególnie preferowana przez twórców teatru politycznego, teatru eksperymentalnego, i praktyków terapii dramą. Improwizację równie często stosuje się podczas ćwiczeń aktorskich. Współczesną improwizowaną komedię w kulturze zachodniej można podzielić ogólnie na dwie kategorie: formę krótką (shortform) i formę długą (longform). (pl)
  • Театр импровизации — вид театра, спектакли которого создаются методом импровизации. Театры импровизации были известны в народной среде уже в V в. до н. э. В отличие от драматических постановок, имевших проработанный сценарий и игравшихся в специально предназначенных для представления местах, уличные выступления разыгрывались актёрами без предварительной подготовки и имели лишь общую, как правило комическую и злободневную направленность. Одним из примеров такого театра может служить мим, лишь более ста лет спустя получивший литературное воплощение. Традиции античного театра были унаследованы театром импровизации средневековья, в частности, комедией масок. Изжив себя к XIX веку, этот жанр пережил возрождение в эпоху : к театру импровизации как составной части синтетического театра обращались Всеволод Мейерхольд и Евгений Вахтангов, искусство импровизации развивали Жак Копо и Жан-Луи Барро. (ru)
  • Teatro de improviso, espontâneo ou de improvisação é um teatro todo, ou parcialmente, baseado na técnica de improvisar, ao invés de se basear na dramaturgia. A técnica consiste em o ator interpretar algo que não foi previamente pensado, escrito e/ou elaborado. Mas existem diversos níveis de improvisação no teatro. Podendo ser interpretado a partir de personagens previamente estudados e conhecidos, como é o caso da Commedia dell'arte, pode ser através de jogos dramáticos com temas escolhidos previamente até a improvisação total de movimento e voz, que seria a expressão corporal No teatro de improvisação, se é entregue um roteiro, que compõe somente as ações do personagem e a história da peça. Diferente do teatro que se vê normalmente, que se é entregue um texto que precisa ser decorado e falado. O ator entra em cena com pouco, ou nenhum, material dramatúrgico previamente elaborado e vai aprofundar aquilo em cena. Mas toda ideia de improvisação no teatro pode entrar em contradição, já que para o ator improvisar ele precisa de um estudo e de um aprofundamento técnico grande. O ator só iria reorganizar elementos já estudados previamente, para dar a impressão de improviso. Então o teatro do improviso é a reorganização das vivencias e da evolução técnica do ator em cena, sem ter nada escrito, filmado ou documentado de alguma maneira, além da memória. São materiais interiorizados que são exteriorizados, reorganizados e aprofundados na hora da cena e essa interiorização não acontece apenas no passado, mas também no exato momento cênico de improvisação. E existe um ciclo de interiorização de estímulos, esses estímulos são codificados afetivamente e/ou racionalmente e voltam a se exteriorizar com novas organizações e expressões. Tudo acontecendo no presente, no momento da cena. A técnica de improviso é usada no teatro desde suas raízes mais remotas com teatro ritual, à Baco.. Passando pela Commedia dell'arte em meados do século XVI (que era chamada de Commedia all improviso) e não teve nenhuma dramaturgia por séculos. Passando por severas modificações e estudos por Jerzy Grotowski do Living Theatre e consolidou bastante as tecnicas nos anos 1960 e 1970.. Já o Improviso cômico, que se tornou muito popular tanto no Brasil quanto no resto do mundo, tem base em escolas como Second City, Loose Moose, Boom Chicago, Harold, Comedy Store, Theather Sports e no estudo comandando por nomes tais Del Close, Viola Spolin, Neva Boyd, e Keith Johnstone. No país esse estudo seguiu com os Doutores da Alegria, , Z.É., Improvável e outros (vide grupos). (pt)
  • Improvisationsteater är teater utan manuskript, en utbredd konst- och humorform som utövas i många länder. Det finns flera olika former, till exempel teatersport, långform, kortform och improcomedy. Keith Johnstone introducerade improvisationsteater i Sverige under 1980-talet. I USA är det mest Del Close som förknippas med konstformen. I Sverige finns det ett antal olika teatrar och humorgrupper som håller på med improvisationsteater; så som Stockholms improvisationsteater, , Improvisation & Co, , och Mind Melt. Dessa teatrar sysslar enbart med improviserad teater. I USA är improvisationsteater mer känt som en humorform än teaterform. Där använder sig komiker ofta av formen för att ta fram humor i sketcharbete. Saturday Night Live (SNL) är ett sketchprogram i USA där många av komikerna har uppkommit genom improvisationskomik. SNL i sin tur hämtar många av sina aktörer från Second City, en närmast komikerfabrik i Chicago som utvecklats ur teatergruppen The Compass vilken startades av Paul Sills. Paul Sills var son till Viola Spolin som går under epitetet improvisationsteaterns urmoder i USA. Helge Skoog och Suzanne Osten lanserade Teatersport på 1980-talet. Teatersport spelades på Stockholms Stadsteater 1978 till 1982 och rönte stor framgång.[källa behövs] Teatrar utmanade varandra på lekfullt framförda improvisationer. Dramaten, Fria Proteatern, Turteatern med flera var teatrar som var med – i vilkas lag ingick skådespelare som Helge Skoog, Pia Johansson, Per Eggers, Ulla Skoog, Tomas Bolme, Peder Falk, Lennart R Svensson, Sven Wollter, Marvin Yxner, med flera. (sv)
  • Театр імпровізації — вид театру, спектаклі якого створюються методом імпровізації. Театри імпровізації були відомі в народному середовищі вже у V ст. до н. е. На відміну від драматичних постанов, які мали пророблений сценарій і грали в спеціально призначених для вистави місцях, вуличні виступи розігрувалися акторами без попередньої підготовки і мали лише загальну, як правило комічну і злободенну спрямованість. Одним з прикладів такого театру може служити мім, який лише понад сто років тому отримав літературне втілення. Традиції античного театру були успадковані театром імпровізації середньовіччя, зокрема, комедією масок. Зживши себе до XIX століття, цей жанр пережив відродження в епоху : до театру імпровізації як складової частини синтетичного театру зверталися Всеволод Мейєрхольд і Євген Вахтангов, мистецтво імпровізації розвивали і Жан-Луї Барро. (uk)
  • 即興劇場(improvisational theater),亦稱即興劇,是一種戲劇形式,演員在沒有劇本之下,自發性地自然表演。當代即興劇是由Viola Spolin與Keith Johnstone在50年代開始帶入課堂中,之後,很快地演變成為一種獨立的且觀眾願意購票觀賞的表演。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 15041 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 40316 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1073959659 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Improvisationstheater (oft auch kurz Improtheater) ist eine Form des Theaters, in der dramatische Szenen ohne einen geschriebenen Dialog und mit weniger oder gar keiner vorbestimmten dramatischen Handlung dargestellt werden: Es wird eine Szene oder es werden mehrere Szenen gespielt, die zuvor nicht inszeniert sind. Meist lassen sich die Schauspieler ein Thema oder einen Vorschlag aus dem Publikum geben. Diese Vorschläge sind dann Auslöser für die daraufhin spontan entstehenden Szenen. Häufig werden die Spieler durch einen – meist ebenfalls improvisierenden – Musiker begleitet. (de)
  • L'improvisation théâtrale est le lieu du théâtre contemporain où, durant la représentation, l’acteur est à la fois dramaturge, metteur en scène, scénographe et acteur. L'improvisateur joue devant un public sans texte prédéfini et sans mise en scène préalable, selon un temps donné et selon ce que lui inspire le thème de l'arbitre. L'improvisation, plus communément appelé « impro » dans le milieu, fait appel aux différentes techniques de l'art dramatique mais aussi au chant et à la danse, et permet de développer la créativité, l'écoute et l'échange chez le comédien. Le théâtre d'improvisation est une technique de jeu dramatique utilisant l'improvisation théâtrale, soit le jeu non-préparé (mis à part le caucus de généralement 10 secondes avec son équipe) devant un public. (fr)
  • 即興劇(そっきょうげき、英: Improvisational theatre)は、台本を用意せずに、即興的な演技手法を用いて、俳優が自発的に演じる形式の演劇である。たんに「即興」とも、インプロヴィゼーション(improvisation)、インプロブ(improv)、インプロ(impro)とも呼ばれる。 (ja)
  • 即興劇場(improvisational theater),亦稱即興劇,是一種戲劇形式,演員在沒有劇本之下,自發性地自然表演。當代即興劇是由Viola Spolin與Keith Johnstone在50年代開始帶入課堂中,之後,很快地演變成為一種獨立的且觀眾願意購票觀賞的表演。 (zh)
  • المسرح الارتجالي، غالبًا ما يسمى الارتجال، هو شكل من أشكال المسرح، وغالبًا ما يكون كوميديًا، حيث يكون معظم أو كل ما يتم تقديمه غير مخطط له أو غير مكتوب: تم إنشاؤه تلقائيًا بواسطة فناني الأداء. في أنقى صورها، يتم إنشاء الحوار والعمل والقصة والشخصيات بشكل تعاوني من قبل اللاعبين بينما يتكشف الارتجال في الوقت الحاضر، دون استخدام نص مكتوب مُعد بالفعل. يوجد المسرح الارتجالي في الأداء كمجموعة من أنماط الكوميديا الارتجالية بالإضافة إلى بعض العروض المسرحية غير الكوميدية. يتم استخدامه أحيانًا في السينما و التلفزيون، لتطوير الشخصيات والنصوص وأحيانًا كجزء من المنتج النهائي. (ar)
  • Inprobisaziozko antzerkia, sarritan inprobisazioa deitua, gehienetan komedia den antzerki forma da, non antzezten den gehiena edo guztia aurreikusi gabe edo gidoirik gabekoa den, baizik eta antzezleek bat-batean berez sortua. Forma garbienean, elkarrizketak, ekintzak, istorioak eta pertsonaiak elkarlanean sortzen dituzte aktoreek, inprobisazioa gaur egungo denboran garatzen den heinean, dagoeneko prestaturiko gidoi idatzirik erabili gabe. (eu)
  • La improvisación teatral es la improvisación aplicada al teatro. Un conjunto de técnicas de improvisación se pueden utilizar en la formación y entrenamiento actoral. Además pueden ser usadas para la creación de obras de teatro, ya sea basadas en un texto o durante la creación del mismo; finalmente, la improvisación teatral es en sí misma un género teatral en el que los actores improvisan en directo. Géneros teatrales específicos como la comedia del arte, el clown, el cabaret, el café-teatro, las ligas de improvisación o a menudo el teatro de calle utilizan la técnica de improvisación.​​​ (es)
  • Improvisational theatre, often called improvisation or improv, is the form of theatre, often comedy, in which most or all of what is performed is unplanned or unscripted: created spontaneously by the performers. In its purest form, the dialogue, action, story, and characters are created collaboratively by the players as the improvisation unfolds in present time, without use of an already prepared, written script. (en)
  • Teatr improwizowany (znany także jako impro) – forma teatru, w którym aktorzy grają spontanicznie, bez scenariusza. Współczesny teatr improwizacyjny miał swój początek na zajęciach prowadzonych przez (szkoła amerykańska) i (szkoła angielska) w latach pięćdziesiątych XX wieku. Viola Spolin – autorka książki „Improvisation for the theatre” – stworzyła reżyserskie techniki pracy z aktorami, które pomagają rozwijać spontaniczność i bardziej koncentrować się na chwili obecnej. Tworząc ćwiczenia i gry improwizacyjne, chciała pomóc aktorom odblokować potencjał twórczej ekspresji i rozwinąć kreatywność. Techniki improwizacji stworzone przez Violę Spolin używane są obecnie przez reżyserów, aktorów teatralnych i filmowych, komików oraz pisarzy. (pl)
  • Improvisatietheater (soms afgekort tot improv of impro) is elke vorm van theater waarbij de spelers het verhaal, de personages en de dialogen ter plekke verzinnen. Ze stappen dus de scène op met maar enkele gegevens (mogelijk aangereikt door het publiek) zoals de locatie, het soort personage; de rest komt tijdens het spel. Improvisatievoorstellingen zijn vaak komisch van opzet, maar niet noodzakelijk. (nl)
  • Teatro de improviso, espontâneo ou de improvisação é um teatro todo, ou parcialmente, baseado na técnica de improvisar, ao invés de se basear na dramaturgia. A técnica consiste em o ator interpretar algo que não foi previamente pensado, escrito e/ou elaborado. Mas existem diversos níveis de improvisação no teatro. Podendo ser interpretado a partir de personagens previamente estudados e conhecidos, como é o caso da Commedia dell'arte, pode ser através de jogos dramáticos com temas escolhidos previamente até a improvisação total de movimento e voz, que seria a expressão corporal (pt)
  • Improvisationsteater är teater utan manuskript, en utbredd konst- och humorform som utövas i många länder. Det finns flera olika former, till exempel teatersport, långform, kortform och improcomedy. Keith Johnstone introducerade improvisationsteater i Sverige under 1980-talet. I USA är det mest Del Close som förknippas med konstformen. I Sverige finns det ett antal olika teatrar och humorgrupper som håller på med improvisationsteater; så som Stockholms improvisationsteater, , Improvisation & Co, , och Mind Melt. Dessa teatrar sysslar enbart med improviserad teater. (sv)
  • Театр імпровізації — вид театру, спектаклі якого створюються методом імпровізації. Театри імпровізації були відомі в народному середовищі вже у V ст. до н. е. На відміну від драматичних постанов, які мали пророблений сценарій і грали в спеціально призначених для вистави місцях, вуличні виступи розігрувалися акторами без попередньої підготовки і мали лише загальну, як правило комічну і злободенну спрямованість. Одним з прикладів такого театру може служити мім, який лише понад сто років тому отримав літературне втілення. (uk)
  • Театр импровизации — вид театра, спектакли которого создаются методом импровизации. Театры импровизации были известны в народной среде уже в V в. до н. э. В отличие от драматических постановок, имевших проработанный сценарий и игравшихся в специально предназначенных для представления местах, уличные выступления разыгрывались актёрами без предварительной подготовки и имели лишь общую, как правило комическую и злободневную направленность. Одним из примеров такого театра может служить мим, лишь более ста лет спустя получивший литературное воплощение. (ru)
rdfs:label
  • Improvisational theatre (en)
  • مسرح ارتجالي (ar)
  • Improvisació teatral (ca)
  • Improvisationstheater (de)
  • Improvisación teatral (es)
  • Inprobisazio-antzerki (eu)
  • Improvisation théâtrale (fr)
  • 即興劇 (ja)
  • Improvvisazione teatrale (it)
  • 즉흥극 (ko)
  • Improvisatietheater (nl)
  • Teatr improwizowany (pl)
  • Teatro de improvisação (pt)
  • Improvisationsteater (sv)
  • Театр импровизации (ru)
  • Театр імпровізації (uk)
  • 即興劇場 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:format of
is dbo:genre of
is dbo:occupation of
is dbo:service of
is dbo:type of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:currentuse of
is dbp:format of
is dbp:genre of
is dbp:knownFor of
is dbp:medium of
is dbp:occupation of
is dbp:services of
is dbp:style of
is dbp:type of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License