In music, flat (Italian bemolle for "soft B") means "lower in pitch". Flat is the opposite of sharp, which is a raising of pitch. In musical notation, flat means "lower in pitch by one semitone (half step)", notated using the symbol ♭ which is derived from a stylised lowercase 'b'. For instance, the music below has a key signature with three flats (indicating either E♭ major or C minor) and the note, D♭, has a flat accidental. The Unicode character ♭ (U+266D) can be found in the block Miscellaneous Symbols; its HTML entity is ♭.

Property Value
dbo:abstract
  • الخفض في الموسيقى، والذي يعرف باسم بيمول (وذلك من الإيطالية bemolle والتي تعني b مخففة) هو عملية التخفيف من حدّة النغمة وذلك بمقدار . بالإضافة إلى الرفع، يعد الخفض أحد خصائص . في التدوين الموسيقي يرمز للخفض بالرمز (♭)، والتي يمكن أن تكون إما دليل مقام أو إشارة تحويل. إن ترتيب الخوافض في حسب في دليل المقام يكون كالتالي: B♭, E♭, A♭, D♭, G♭, C♭, F♭. (ar)
  • Ύφεση ονομάζεται η ελάττωση ενός μουσικού τόνου κατά 1 ημιτόνιο. Συμβολίζεται με () και μπαίνει μπροστά από νότα. Επίσης, χρησιμοποιείται η διπλή ύφεση (), η οποία ελαττώνει κατά 2 ημιτόνια τον ήχο της νότας της οποίας γράφεται. (el)
  • Das b oder Be (♭) bezeichnet in der Notenschrift der Musik die Erniedrigung eines Stammtons um einen Halbton. Das Zeichen hat in etwa die Form eines stilisierten Kleinbuchstabens b. Das Zeichen wird entweder auf eine Zeile oder einen Zwischenraum des Notensystems geschrieben und alteriert den auf dieser Tonhöhe stehenden Ton. Steht der zu erniedrigende Ton auf einer Hilfslinie, so wird das Be vor die Hilfslinie gesetzt. An den Tonnamen des alterierten Tons wird die Endung -es angehängt. Ausnahmen: H wird zu B, E wird zu Es, A wird zu As. Das Symbol wird in zweierlei Weise verwendet: * als Versetzungszeichen steht es direkt vor einer bestimmten Note; es gilt nur in demjenigen Takt, in dem es notiert ist, und nur für den bezeichneten Oktavbereich * als Vorzeichen steht es unmittelbar nach dem Notenschlüssel und gilt entweder bis zum Ende des Stücks, oder bis es durch andere Vorzeichen aufgelöst wird; es gilt ferner für alle Oktavbereiche (de)
  • Bemolo estas muzika kromsigno, kun simbolo () (unikoda signo estas '♭' (U+266D); forme simila al minuskla b), duontone malaltiganta la sekvan noton, tio estas per unu duontono. Du bemoloj egalas malaltigon je unu tono. , kun anglalingva anonco (a natural, a flat) (eo)
  • In music, flat (Italian bemolle for "soft B") means "lower in pitch". Flat is the opposite of sharp, which is a raising of pitch. In musical notation, flat means "lower in pitch by one semitone (half step)", notated using the symbol ♭ which is derived from a stylised lowercase 'b'. For instance, the music below has a key signature with three flats (indicating either E♭ major or C minor) and the note, D♭, has a flat accidental. The Unicode character ♭ (U+266D) can be found in the block Miscellaneous Symbols; its HTML entity is ♭. Under twelve-tone equal temperament, D♭ for instance is enharmonically equivalent to C♯, and G♭ is equivalent to F♯. In any other tuning system, such enharmonic equivalences in general do not exist. To allow extended just intonation, composer Ben Johnston uses a sharp as an accidental to indicate a note is raised 70.6 cents (ratio 25:24), and a flat to indicate a note is lowered 70.6 cents. In intonation, flat can also mean "slightly lower in pitch" (by some unspecified amount). If two simultaneous notes are slightly out-of-tune, the lower-pitched one (assuming the higher one is properly pitched) is "flat" with respect to the other. Furthermore, the verb flatten means to lower the pitch of a note, typically by a small musical interval. (en)
  • El bemol (♭), en el ámbito de la notación musical, es un signo conocido como alteración que afecta a la frecuencia de una nota reduciendo ésta en un semitono. Aparece representado en las partituras a través de este símbolo (♭).​​​ (es)
  • Musikan, bemola (♭) nota baten aurretik jartzen den alterazio bat da, kromatiko bat jaisteko. ere erabil daiteke alterazio asko dituzten partituretan. Bemola armaduran aurkitzen bada, nota hori joko da partitura osoan, edozein dela notaren zortziduna. Baina, nota horren aurrean idatzitako bekoadro batek, efektu hau ken dezake, eta sostenitu batek, notari eragin diezaioke konpasaren tonalitatean. (eu)
  • En solfège, le bémol (symbole ♭) est un signe d’altération, destiné à indiquer sur une partition de musique un abaissement d’un demi-ton chromatique de la hauteur naturelle des notes associées. La note affectée d'un bémol est dite « bémolisée ». Une note peut être bémolisée pour plusieurs raisons : la modulation, la transposition ou l'utilisation de notes intermédiaires de la gamme. (fr)
  • Nella notazione musicale, il bemolle (♭) è il simbolo che indica che la nota a cui si riferisce va abbassata di un semitono. Il termine deriva dalla dicitura "b - molle". Nella musica antica, la lettera b stava ad indicare il Si, che, nel canto gregoriano, era l'unica nota che poteva essere alterata (e diventare Si bemolle). Sul significato dell'aggettivo "molle" esistono due ipotesi, ognuna delle quali ha probabilmente la sua parte di verità: * nelle partiture antiche, la "b" che indicava il Si veniva raffigurata con la pancia arrotondata ("molle") quando si voleva indicare il si bemolle e con la pancia squadrata (da cui il termine bequadro) in caso contrario * l'aggettivo "molle" era associato ad un suono più grave, ovvero a quel suono che, se eseguito da uno strumento a corde, prevede che la corda stessa sia meno tesa (più molle, appunto). Qualunque sia l'origine etimologica, essa è rimasta in tutte le lingue, con la parziale eccezione dell'inglese "flat" (piatto). Esiste anche il doppio bemolle (♭♭) che indica un decremento di frequenza della nota pari a due semitoni cromatici. * I bemolle possono essere scritti immediatamente dopo la chiave musicale, secondo un ordine prestabilito (Si, Mi, La, Re, Sol, Do, Fa), inverso a quello dei diesis. In questo caso si chiamano alterazioni fisse (o in chiave) e valgono per le note con quel nome per la durata del brano (escluse le note con bequadro). Il numero dei bemolle in chiave determina la tonalità del brano: da nessuna alterazione (do maggiore o la minore) a sette (do bemolle maggiore o la bemolle minore). Occorre un'analisi attenta del brano per determinare se esso è scritto in modo maggiore o minore. Determinare la tonalità di un brano in modo maggiore con bemolli in chiave è facile: il penultimo bemolle indica la tonica del brano. Ad esempio: se l'ultimo bemolle è La, bisogna osservare il penultimo dell'ordine sopra esposto, cioè il Mi: il brano sarà quindi in Mi♭. Se invece si tratta di un brano in modo minore, la sua tonica si trova, come sempre, una terza minore sotto quella del relativo modo maggiore (nell'esempio, Do minore). Nel caso di un solo bemolle in chiave, la tonalità è quella di Fa maggiore (o Re minore), che è da notare non è indicata dall'ultimo bemolle della sequenza, perché se così fosse sarebbe Fa bemolle maggiore. * Il bemolle posto immediatamente a sinistra di una nota lungo il brano (alterazione transitoria o momentanea) vale solo per la nota alterata e per tutte quelle della stessa altezza che si trovassero eventualmente oltre il segno ma prima della fine della battuta. * In casi ambigui (cambio continuo tra bemolle e naturale, cambio di tonalità, armonie complesse) il bemolle può essere indicato tra parentesi, soprattutto per favorire la lettura a prima vista del musicista e risolvere eventuali dubbi. Si parla in questo caso di . Nella notazione contemporanea, il bemolle può essere adattato al linguaggio microtonale mantenendone la logica ma alterandolo graficamente. Si trova sovente il simbolo di semi-bemolle () a indicare che la nota dev'essere abbassata di un , o quello di sesqui-bemolle () a indicare che dev'essere abbassata di ¾ di tono. Ma questi simboli non sono standardizzati, e si trovano anche bemolli sormontati da un piccolo "4", barrati, con l'occhiello annerito del tutto o in parte, oppure punte di freccia rivolte verso l'alto o verso il basso applicate alla stanghetta verticale: queste indicano rispettivamente una nota crescente o calante. La legenda diventa uno strumento di decifrazione indispensabile, in assenza di convenzioni universalmente accettate. (it)
  • フラット(英: flat)とは西洋音楽の五線記譜法による楽譜で用いられる変化記号「♭」のこと。変記号(へんきごう)とも呼ばれ、半音さげることを表す。イタリア語ではベモーレ(bemolle)、フランス語ではベモル(bémol)、ドイツ語ではベー(b, Be)と呼ばれる。 (ja)
  • 내림표 또는 플랫(flat)은 음악의 기보법에서 음을 반음 내리는 것을 뜻하는 이다. ♭로 표시한다. 조표나 임시표로서 쓰일 수 있다. (ko)
  • In de muziek is een mol of molteken, genoteerd als ♭, een teken dat op de notenbalk geplaatst wordt vóór een noot die men chromatisch een halve toon wil verlagen. Als een bepaalde toon in het gehele muziekstuk verlaagd moet worden, plaatst men een mol als voortekening vooraan de balk, direct na de sleutel; het teken geldt dan voor alle octaven. Het teken is een stilistische vorm van de Duitse toon (ronde) b (b-rotundum), die b molle (Latijn: zachte b) genoemd werd, en overeenkomt met "onze" toon bes. Dit is de normale muzieknotatie als men binnen een toonsoort het gebruikelijke toonafstandsschema wil handhaven, of wanneer men van het schema binnen de gestelde toonsoort wil afwijken. De benaming van een verlaagde toon eindigt op -es (-s na een klinker). Het ongedaan maken van een eerder in de maat of in de toonsoort voorkomende mol geeft men aan met een herstellingsteken. Voor verhogen met een halve toon wordt het kruis (♯) gebruikt. De benaming mol komt uit de leer van de hexachorden van Guido van Arezzo. Het was oorspronkelijk de B van het hexachordum mollum. In de gebruikelijke muzieknotatie kan een mol op een aantal manieren voorkomen. * standaardafstand (halve toon) * als toevallige verlaging vlak voor een nootde verlaging geldt de hele verdere maat voor dat octaaf. * als systematische verlaging om de toonsoort weer te geven.(vlak na de sleutel, dan geldt de verlaging het hele verdere muziekstuk en voor alle octaven. * als waarschuwingde mol wordt ten overvloede gebruikt, bijvoorbeeld omdat in de vorige maat een noot hersteld was. Veelal staat de mol dan tussen haakjes. * andere afstanden * als dubbelmol (twee mol-tekens achter elkaar) voor een dubbele verlaging. Een b wordt een beses, e wordt eses, a ases en g geses. * als halve mol (bovenkant van de ronding weggelaten of gespiegeld molteken)om een kwarttoon verlaging aan te geven. De Duitse benaming moll is een aanduiding voor de kleine-tertstoonsoort, ook wel mineur genoemd. (nl)
  • Bemol – znak chromatyczny, obniżający wysokość dźwięku o pół tonu. Bemol może być użyty jako znak przykluczowy (umieszczony bezpośrednio za kluczem). Obniża wówczas wszystkie dźwięki, na wysokości których jest zapisany na pięciolinii. Jeżeli bemol umieszczony jest bezpośrednio przed nutą, to obniża dźwięk przypisany tej nucie i wszystkim kolejnym o tej samej wysokości w obrębie całego taktu. Prawidłowa kolejność bemoli zamieszczana przy kluczach to: b, es, as, des, ges, ces, fes. Zawsze odległość między kolejno pojawiającymi się bemolami wynosi kwintę (dokładnie: kwintę czystą) budowaną w kierunku opadającym. Kolejność ta wiąże się z kołem kwintowym. W notacji stosowany jest również podwójny bemol: zapisywany jako dwa znaki bemolowe obok siebie, obniża dźwięk o dwa półtony (w praktyce jest to cały ton). Jest stosowany zamiast sąsiedniego dźwięku gamowłaściwego, jeśli wynika to z powiązań harmonicznych, zwłaszcza w harmonii klasycznej. Nazwy podwójnych bemoli: heses, eses, asas, deses, geses, ceses, feses. Bemol i podwójny bemol unieważniane są przez kasownik. (pl)
  • Bemol, na música, significa "mais baixo no tom". É o oposto de sustenido, que é um aumento de tom. (pt)
  • Бемо́ль (фр. bémol — «бэ мягкое») — знак альтерации, обозначающий понижение стоящих справа от него нот на один полутон. Ставится либо после ключа, либо перед отдельными нотами. В первом случае действует до следующего ключа, во втором до конца такта (в пределах одной октавы) или явной отмены знаком бекар. Одинарный бемоль обозначается символом , похожим на строчную латинскую букву b, немного вытянутую снизу. Иногда существует необходимость понизить ноту на целый тон; для этого применяется дубль-бемоль , образующийся либо просто выписыванием двух бемолей подряд, либо ещё и взятием их под одно ребро (горизонтальную черту). Крайне редко встречается и тройной бемоль (). Подробнее об использовании диеза, бемоля и бекара см. статью о знаках альтерации. Также используется в специальных областях математики (под наименованием «бемоль») и означает опускание математического индекса. (ru)
  • В музичній нотації бемо́ль (фр. bemol, дослівно - "бе" м'яке) — це знак альтерації, який позначає пониження ноти, що стоїть справа від нього на один півтон. Бемоль позначається символом , схожим на малу літеру b, дещо витягнуту знизу. Іноді існує необхідність понизити ноту на цілий тон; для цього застосовується дубль-бемоль, , що складається з двох знаків бемоля, написаних поспіль. В авангардній музиці другої половини 20 ст. можна зустріти також "пів-бемолі" та інші подібні знаки (найчастіше бемоль пишеться в зеркальному оберненні), що понижують ноту на , тону і т.п. (див.мікрохроматика) В таблиці символів юнікод є символ бемоля ♭ (шіст. номер 266D) і дубль-бемоля 𝄫 (U+1D12B). (uk)
  • 降號(英語:Flat),又稱降音符、降記號,是在五线谱乐谱中,放在音符前面的變音記號,代表这个音符的音高要比标定的低半音,读作“降某音”。 在十二平均律理论中,降C等于正常的B音,降G等升F。但在经典音乐理论中,升半音和降半音是由五度音高推演出来的,两个音之间尚有微小的差别。 此外还有重降號(),用两个降號并列表示降两个半音,也就是一个音高。此外还有降三个的三降號(),用三个降號叠加表示,但应用的很罕见。 另外,在微分音音樂中,為了表示四分之一音,某些人會使用四分之一音降號(quarter-tone flat)、或稱半降號(half flat),即在降號上加上一撇()或是反轉的降號()。 另有四分之三降號(three-quarter-tone flat)、或稱1½降號(sesquiflat),以一對正反的降號()表示。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 139950 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 5366 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 962579087 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • الخفض في الموسيقى، والذي يعرف باسم بيمول (وذلك من الإيطالية bemolle والتي تعني b مخففة) هو عملية التخفيف من حدّة النغمة وذلك بمقدار . بالإضافة إلى الرفع، يعد الخفض أحد خصائص . في التدوين الموسيقي يرمز للخفض بالرمز (♭)، والتي يمكن أن تكون إما دليل مقام أو إشارة تحويل. إن ترتيب الخوافض في حسب في دليل المقام يكون كالتالي: B♭, E♭, A♭, D♭, G♭, C♭, F♭. (ar)
  • Ύφεση ονομάζεται η ελάττωση ενός μουσικού τόνου κατά 1 ημιτόνιο. Συμβολίζεται με () και μπαίνει μπροστά από νότα. Επίσης, χρησιμοποιείται η διπλή ύφεση (), η οποία ελαττώνει κατά 2 ημιτόνια τον ήχο της νότας της οποίας γράφεται. (el)
  • Bemolo estas muzika kromsigno, kun simbolo () (unikoda signo estas '♭' (U+266D); forme simila al minuskla b), duontone malaltiganta la sekvan noton, tio estas per unu duontono. Du bemoloj egalas malaltigon je unu tono. , kun anglalingva anonco (a natural, a flat) (eo)
  • El bemol (♭), en el ámbito de la notación musical, es un signo conocido como alteración que afecta a la frecuencia de una nota reduciendo ésta en un semitono. Aparece representado en las partituras a través de este símbolo (♭).​​​ (es)
  • Musikan, bemola (♭) nota baten aurretik jartzen den alterazio bat da, kromatiko bat jaisteko. ere erabil daiteke alterazio asko dituzten partituretan. Bemola armaduran aurkitzen bada, nota hori joko da partitura osoan, edozein dela notaren zortziduna. Baina, nota horren aurrean idatzitako bekoadro batek, efektu hau ken dezake, eta sostenitu batek, notari eragin diezaioke konpasaren tonalitatean. (eu)
  • En solfège, le bémol (symbole ♭) est un signe d’altération, destiné à indiquer sur une partition de musique un abaissement d’un demi-ton chromatique de la hauteur naturelle des notes associées. La note affectée d'un bémol est dite « bémolisée ». Une note peut être bémolisée pour plusieurs raisons : la modulation, la transposition ou l'utilisation de notes intermédiaires de la gamme. (fr)
  • フラット(英: flat)とは西洋音楽の五線記譜法による楽譜で用いられる変化記号「♭」のこと。変記号(へんきごう)とも呼ばれ、半音さげることを表す。イタリア語ではベモーレ(bemolle)、フランス語ではベモル(bémol)、ドイツ語ではベー(b, Be)と呼ばれる。 (ja)
  • 내림표 또는 플랫(flat)은 음악의 기보법에서 음을 반음 내리는 것을 뜻하는 이다. ♭로 표시한다. 조표나 임시표로서 쓰일 수 있다. (ko)
  • Bemol, na música, significa "mais baixo no tom". É o oposto de sustenido, que é um aumento de tom. (pt)
  • 降號(英語:Flat),又稱降音符、降記號,是在五线谱乐谱中,放在音符前面的變音記號,代表这个音符的音高要比标定的低半音,读作“降某音”。 在十二平均律理论中,降C等于正常的B音,降G等升F。但在经典音乐理论中,升半音和降半音是由五度音高推演出来的,两个音之间尚有微小的差别。 此外还有重降號(),用两个降號并列表示降两个半音,也就是一个音高。此外还有降三个的三降號(),用三个降號叠加表示,但应用的很罕见。 另外,在微分音音樂中,為了表示四分之一音,某些人會使用四分之一音降號(quarter-tone flat)、或稱半降號(half flat),即在降號上加上一撇()或是反轉的降號()。 另有四分之三降號(three-quarter-tone flat)、或稱1½降號(sesquiflat),以一對正反的降號()表示。 (zh)
  • Das b oder Be (♭) bezeichnet in der Notenschrift der Musik die Erniedrigung eines Stammtons um einen Halbton. Das Zeichen hat in etwa die Form eines stilisierten Kleinbuchstabens b. Das Zeichen wird entweder auf eine Zeile oder einen Zwischenraum des Notensystems geschrieben und alteriert den auf dieser Tonhöhe stehenden Ton. Steht der zu erniedrigende Ton auf einer Hilfslinie, so wird das Be vor die Hilfslinie gesetzt. An den Tonnamen des alterierten Tons wird die Endung -es angehängt. Ausnahmen: H wird zu B, E wird zu Es, A wird zu As. Das Symbol wird in zweierlei Weise verwendet: (de)
  • In music, flat (Italian bemolle for "soft B") means "lower in pitch". Flat is the opposite of sharp, which is a raising of pitch. In musical notation, flat means "lower in pitch by one semitone (half step)", notated using the symbol ♭ which is derived from a stylised lowercase 'b'. For instance, the music below has a key signature with three flats (indicating either E♭ major or C minor) and the note, D♭, has a flat accidental. The Unicode character ♭ (U+266D) can be found in the block Miscellaneous Symbols; its HTML entity is ♭. (en)
  • Nella notazione musicale, il bemolle (♭) è il simbolo che indica che la nota a cui si riferisce va abbassata di un semitono. Il termine deriva dalla dicitura "b - molle". Nella musica antica, la lettera b stava ad indicare il Si, che, nel canto gregoriano, era l'unica nota che poteva essere alterata (e diventare Si bemolle). Sul significato dell'aggettivo "molle" esistono due ipotesi, ognuna delle quali ha probabilmente la sua parte di verità: Qualunque sia l'origine etimologica, essa è rimasta in tutte le lingue, con la parziale eccezione dell'inglese "flat" (piatto). (it)
  • In de muziek is een mol of molteken, genoteerd als ♭, een teken dat op de notenbalk geplaatst wordt vóór een noot die men chromatisch een halve toon wil verlagen. Als een bepaalde toon in het gehele muziekstuk verlaagd moet worden, plaatst men een mol als voortekening vooraan de balk, direct na de sleutel; het teken geldt dan voor alle octaven. Het teken is een stilistische vorm van de Duitse toon (ronde) b (b-rotundum), die b molle (Latijn: zachte b) genoemd werd, en overeenkomt met "onze" toon bes. Dit is de normale muzieknotatie als men binnen een toonsoort het gebruikelijke toonafstandsschema wil handhaven, of wanneer men van het schema binnen de gestelde toonsoort wil afwijken. De benaming van een verlaagde toon eindigt op -es (-s na een klinker). Het ongedaan maken van een eerder in (nl)
  • Bemol – znak chromatyczny, obniżający wysokość dźwięku o pół tonu. Bemol może być użyty jako znak przykluczowy (umieszczony bezpośrednio za kluczem). Obniża wówczas wszystkie dźwięki, na wysokości których jest zapisany na pięciolinii. Jeżeli bemol umieszczony jest bezpośrednio przed nutą, to obniża dźwięk przypisany tej nucie i wszystkim kolejnym o tej samej wysokości w obrębie całego taktu. Bemol i podwójny bemol unieważniane są przez kasownik. (pl)
  • Бемо́ль (фр. bémol — «бэ мягкое») — знак альтерации, обозначающий понижение стоящих справа от него нот на один полутон. Ставится либо после ключа, либо перед отдельными нотами. В первом случае действует до следующего ключа, во втором до конца такта (в пределах одной октавы) или явной отмены знаком бекар. Одинарный бемоль обозначается символом , похожим на строчную латинскую букву b, немного вытянутую снизу. Иногда существует необходимость понизить ноту на целый тон; для этого применяется дубль-бемоль , образующийся либо просто выписыванием двух бемолей подряд, либо ещё и взятием их под одно ребро (горизонтальную черту). Крайне редко встречается и тройной бемоль (). Подробнее об использовании диеза, бемоля и бекара см. статью о знаках альтерации. (ru)
  • В музичній нотації бемо́ль (фр. bemol, дослівно - "бе" м'яке) — це знак альтерації, який позначає пониження ноти, що стоїть справа від нього на один півтон. Бемоль позначається символом , схожим на малу літеру b, дещо витягнуту знизу. Іноді існує необхідність понизити ноту на цілий тон; для цього застосовується дубль-бемоль, , що складається з двох знаків бемоля, написаних поспіль. В авангардній музиці другої половини 20 ст. можна зустріти також "пів-бемолі" та інші подібні знаки (найчастіше бемоль пишеться в зеркальному оберненні), що понижують ноту на , тону і т.п. (див.мікрохроматика) (uk)
rdfs:label
  • خفض (موسيقى) (ar)
  • B (Notenschrift) (de)
  • Ύφεση (μουσική) (el)
  • Flat (music) (en)
  • Bemolo (eo)
  • Bemol (es)
  • Bemol (eu)
  • Bémol (fr)
  • Bemolle (it)
  • フラット (記号) (ja)
  • 내림표 (ko)
  • Bemol (pl)
  • Mol (muziek) (nl)
  • Бемоль (ru)
  • Bemol (pt)
  • Бемоль (uk)
  • 降號 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of