Disfranchisement (also called disenfranchisement) is the revocation of suffrage (the right to vote) of a person or group of people, or through practices, prevention of a person exercising the right to vote. Disfranchisement is also termed to the revocation of power or control of a particular individual, community or being to the natural amenity they are abound in; that is to deprive of a franchise, of a legal right, of some privilege or inherent immunity. Disfranchisement may be accomplished explicitly by law or implicitly through requirements applied in a discriminatory fashion, through intimidation, or by placing unreasonable requirements on voters for registration or voting.

Property Value
dbo:abstract
  • نزع حق الاقتراع (يُسمى أيضاً تجميد حق الاقتراع) هو إبطال حق الاقتراع (حق التصويت) لشخص أو مجموعة من الأشخاص، أو منع شخص من ممارسة حق التصويت من خلال ممارسات معينة. يوصف نزع حق الاقتراع بأنه الإبطال لسلطة ولسيطرة فرد معين أو مجتمع أو إبطال للمزايا الطبيعية التي يتمتعون بها، أي الحرمان من حق الانتخاب أو الحق الشرعي أو بعض الامتيازات أو الحصانة الطبيعية. ربما يُنفذ نزع حق الاقتراع بشكل صريح بموجب القانون أو ضمنياً من خلال متطلبات مطبقة بأسلوب تمييزي أو تخويف أو عن طريق وضع متطلبات غير معقولة على الناخبين للتسجيل أو التصويت. (ar)
  • Disfranchisement (also called disenfranchisement) is the revocation of suffrage (the right to vote) of a person or group of people, or through practices, prevention of a person exercising the right to vote. Disfranchisement is also termed to the revocation of power or control of a particular individual, community or being to the natural amenity they are abound in; that is to deprive of a franchise, of a legal right, of some privilege or inherent immunity. Disfranchisement may be accomplished explicitly by law or implicitly through requirements applied in a discriminatory fashion, through intimidation, or by placing unreasonable requirements on voters for registration or voting. (en)
  • L'interdizione legale, nel diritto penale italiano, è una pena accessoria disposta nei confronti di coloro che siano stati condannati all'ergastolo o alla pena della reclusione per un tempo non inferiore a cinque anni per . A seguito del provvedimento che dispone l'interdizione legale, il destinatario perde la capacità di agire; il provvedimento ha natura meramente dichiarativa al ricorrere dei presupposti di legge, non essendo prevista l'instaurazione di uno specifico procedimento. A differenza dell'interdizione giudiziale, lo stato di incapacità che consegue alla pronuncia del provvedimento non è disposto a protezione dell'interdetto, come nel caso dell'infermo di mente, ma punitivo, per una più intensa punizione del condannato (art. 32 c.p.). Va precisato che l'interdizione legale limita l'incapacità del soggetto ai soli atti che riguardano "la disponibilità e l'amministrazione dei beni" (art. 32 comma IV c.p.) e poiché in questo caso nel soggetto non difetta la capacità di intendere e di volere, esso può contrarre matrimonio, fare validamente testamento, riconoscere un figlio (pur se con la "sospensione dall'esercizio della potestà dei genitori, salvo che il giudice disponga altrimenti"). Gli atti compiuti dall'interdetto legale sono annullabili e l'azione di annullamento può essere esercitata da chiunque ne abbia interesse (si tratta di un caso di legittimazione assoluta, in deroga al principio generale di legittimazione relativa per l'azione di annullamento). (it)
  • Pozbawienie praw publicznych – jeden ze środków karnych orzekany przez sądy wobec sprawców przestępstw. Pozbawienie praw publicznych może również zostać orzeczone jako kara przez Trybunał Stanu. Skutkiem orzeczenia tego środka karnego jest (zgodnie z art. 40 k.k.): * utrata czynnego i biernego prawa wyborczego do organu władzy publicznej, organu samorządu zawodowego lub gospodarczego, * utrata prawa do udziału w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości, * utrata prawa do pełnienia funkcji w organach i instytucjach państwowych i samorządu terytorialnego lub zawodowego, * utrata posiadanego stopnia wojskowego i powrót do stopnia szeregowego, * utrata orderów, odznaczeń i tytułów honorowych oraz utrata zdolności do ich uzyskania w okresie trwania pozbawienia praw. Czas trwania pozbawienia praw publicznych określany jest przez sąd w granicach od roku do 10 lat (art. 43 § 1 k.k.). Okres, na który orzeczono pozbawienie praw publicznych za dane przestępstwo, nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności za to przestępstwo (art. 43 § 2b k.k.). Sąd może orzec pozbawienie praw publicznych w razie skazania na karę pozbawienia wolności, która jest nie krótsza od lat 3 i została orzeczona za przestępstwo popełnione w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie. (pl)
  • Пораже́ние в права́х — уголовное наказание, предусматривающее лишение осуждённого определённых личных, гражданских и политических прав. Поражение в правах может иметь различный объём, вплоть до признания осуждённого «юридически мёртвым», то есть лишения его вообще всех прав. В современных правовых системах поражение в правах достаточно часто бывает связано с лишением осуждённого трудовых прав и прав, предоставленных по специальному полномочию: например, УК РФ предусмотрен запрет занимать определённые должности или заниматься определённой деятельностью. (ru)
  • 褫奪公權或禠奪公權(disfranchisement、disenfranchisement、disenfranchise、deprivation of civil right、civil death),為《中華民國刑法》第34條第1款之從刑。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 79906 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 53001 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 986561118 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • نزع حق الاقتراع (يُسمى أيضاً تجميد حق الاقتراع) هو إبطال حق الاقتراع (حق التصويت) لشخص أو مجموعة من الأشخاص، أو منع شخص من ممارسة حق التصويت من خلال ممارسات معينة. يوصف نزع حق الاقتراع بأنه الإبطال لسلطة ولسيطرة فرد معين أو مجتمع أو إبطال للمزايا الطبيعية التي يتمتعون بها، أي الحرمان من حق الانتخاب أو الحق الشرعي أو بعض الامتيازات أو الحصانة الطبيعية. ربما يُنفذ نزع حق الاقتراع بشكل صريح بموجب القانون أو ضمنياً من خلال متطلبات مطبقة بأسلوب تمييزي أو تخويف أو عن طريق وضع متطلبات غير معقولة على الناخبين للتسجيل أو التصويت. (ar)
  • Disfranchisement (also called disenfranchisement) is the revocation of suffrage (the right to vote) of a person or group of people, or through practices, prevention of a person exercising the right to vote. Disfranchisement is also termed to the revocation of power or control of a particular individual, community or being to the natural amenity they are abound in; that is to deprive of a franchise, of a legal right, of some privilege or inherent immunity. Disfranchisement may be accomplished explicitly by law or implicitly through requirements applied in a discriminatory fashion, through intimidation, or by placing unreasonable requirements on voters for registration or voting. (en)
  • Пораже́ние в права́х — уголовное наказание, предусматривающее лишение осуждённого определённых личных, гражданских и политических прав. Поражение в правах может иметь различный объём, вплоть до признания осуждённого «юридически мёртвым», то есть лишения его вообще всех прав. В современных правовых системах поражение в правах достаточно часто бывает связано с лишением осуждённого трудовых прав и прав, предоставленных по специальному полномочию: например, УК РФ предусмотрен запрет занимать определённые должности или заниматься определённой деятельностью. (ru)
  • 褫奪公權或禠奪公權(disfranchisement、disenfranchisement、disenfranchise、deprivation of civil right、civil death),為《中華民國刑法》第34條第1款之從刑。 (zh)
  • L'interdizione legale, nel diritto penale italiano, è una pena accessoria disposta nei confronti di coloro che siano stati condannati all'ergastolo o alla pena della reclusione per un tempo non inferiore a cinque anni per . A seguito del provvedimento che dispone l'interdizione legale, il destinatario perde la capacità di agire; il provvedimento ha natura meramente dichiarativa al ricorrere dei presupposti di legge, non essendo prevista l'instaurazione di uno specifico procedimento. (it)
  • Pozbawienie praw publicznych – jeden ze środków karnych orzekany przez sądy wobec sprawców przestępstw. Pozbawienie praw publicznych może również zostać orzeczone jako kara przez Trybunał Stanu. Skutkiem orzeczenia tego środka karnego jest (zgodnie z art. 40 k.k.): Czas trwania pozbawienia praw publicznych określany jest przez sąd w granicach od roku do 10 lat (art. 43 § 1 k.k.). Okres, na który orzeczono pozbawienie praw publicznych za dane przestępstwo, nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności za to przestępstwo (art. 43 § 2b k.k.). (pl)
rdfs:label
  • نزع حق الاقتراع (ar)
  • Disfranchisement (en)
  • Interdizione legale (it)
  • Pozbawienie praw publicznych (pl)
  • Поражение в правах (ru)
  • 褫奪公權 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:next of
is foaf:primaryTopic of