Charles-François Lebrun, 1st duc de Plaisance (19 March 1739 – 16 June 1824), was a French statesman who served as Third Consul of the French Republic and was later created Arch-Treasurer and Prince of the Empire by Napoleon I.

Property Value
dbo:abstract
  • Charles-François Lebrun, duc de Plaisance, nascut a La Bouchelière, petita població propera a Saint-Sauveur-Lendelin a la diòcesi de Coutances (Manche), el 19 de març de 1739 i mort a Sainte-Mesme (Yvelines), el 14 de juny de 1824, fou tercer cònsol i príncep-arxitresorer del Primer Imperi Francès. Fou un dels diputats dels Estats Generals de França, que, el 20 de juny de 1789, van ser presents al jurament del jeu de paume. (ca)
  • Charles-François Lebrun [šárl fransoa lebrén] (19. březen 1739 (Normandie) – 16. červen 1824 ) byl francouzský politik, konzul, a francouzský pair. (cs)
  • Charles-François Lebrun (* 19. März 1739 in Saint-Sauveur-Lendelin bei Coutances (Département Manche); † 16. Juni 1824 in Sainte-Mesme bei Dourdan (Département Yvelines)) war ein französischer Staatsmann. Er wurde nach Napoleons Staatsstreich 1799 Dritter Konsul und nach Napoleons Erhebung zum Kaiser 1804 Erzschatzmeister des Reichs sowie 1808 Herzog von Piacenza. Ferner fungierte er 1805–06 als Generalgouverneur der Ligurischen Republik und 1810–13 als solcher des mit Frankreich vereinigten Holland. (de)
  • Charles-François LEBRUN, 1a duko de Piaĉenco, (19a de Marto 1739 – 16a de Junio 1824) estis franca politikisto kaj ŝtatestro kiu servis kiel Tria Konsulo de la Franca Respubliko kaj poste estis farita Arki-Trezoristo kaj Princo de la Imperio fare de Napoleono. (eo)
  • Charles François Lebrun, duque de Plasencia, príncipe del Imperio (19 de marzo de 1739- 16 de junio de 1824) hombre de Estado francés. Nació en Saint-Sauveur-Lendelin. En 1762 hace su primera aparición como abogado en París. Lleno sucesivamente los cargos de censeur du Roi (1766) y de de los dominios de la corona (1768); era también uno de los principales consejeros del canciller Maupeou, participó en su lucha contra el parlemento, y compartió en su caída en 1774. Se dedicó entonces a la literatura, y tradujo Jerusalén liberada de Tasso (1774) y la Ilíada (1776). A comienzos de la Revolución francesa, previó la importancia del acontecimiento, y en el Voix du citoyen, que él publicó en 1789, predijo el curso que los acontecimientos tomarían. En la Asamblea constituyente, donde fue electo como diputado para Dourdan, él profesó opiniones liberales, y propuso varias leyes financieras. Se convirtió en el presidente del directorio de , y en 1795 fue elegido como representante al Consejo de Ancianos. Después del golpe de estado del 18 de Brumario en el año VIII (9-10 de noviembre de 1799), Lebrun fue designado como el tercer cónsul. En este cargo tomó parte activa en la reorganización de las finanzas y la administración de los departamentos de Francia. En 1804 fue designado tesorero de las arcas del Imperio, y en 1805-1806 como gobernador general de Liguria tras su anexión a Francia. Se opuso a la restauración de Napoleón de la nobleza, y en 1808 sólo de mala gana aceptó el título de duque de Plasencia. Después fue empleado en la organización del departamento que fue formado en Holanda, de la cual seria el gobernador general de 1811 hasta 1813. Aunque hasta cierto punto opuesto al despotismo del emperador, no estuvo a favor de su deposición aunque aceptara la restauración borbónica. Luis XVIII lo convirtió en un par de Francia; pero durante los Cien Días aceptó de Napoleón el puesto de Gran maestro de la universidad. Tras la vuelta de los borbones en 1815 fue suspendido de la Casa de Pares, pero fue reincorporado en 1819. Murió en Saint-Mesmes en 1824. (es)
  • Charles-François Lebrun, 1st duc de Plaisance (19 March 1739 – 16 June 1824), was a French statesman who served as Third Consul of the French Republic and was later created Arch-Treasurer and Prince of the Empire by Napoleon I. (en)
  • Charles-François Lebrun, duc de Plaisance, né à La Bouchelière, petit village tout proche de Saint-Sauveur-Lendelin dans le diocèse de Coutances (Manche), le 19 mars 1739 et mort à Sainte-Mesme (Yvelines), le 16 juin 1824, inhumé au cimetière du Père-Lachaise (division 5), a été troisième consul et prince-architrésorier du Premier Empire (fr)
  • シャルル=フランソワ・ルブラン(Charles-François Lebrun, 1739年3月19日 - 1824年6月16日)は、フランス革命・フランス第一帝政期の政治家。ピアチェンツァ公。文学者でもあり、『解放されたエルサレム』『イリアス』のフランス語訳などがある。 (ja)
  • Charles-François Lebrun, duca di Piacenza (La Bouchelière, 19 marzo 1739 – Sainte-Mesme, 14 giugno 1824), è stato terzo console e Principe-Arcitesoriere dell'Impero Francese. (it)
  • Charles-François Lebrun, als prince de l'Empire 1e hertog van Plaisance, (Saint-Sauveur-Lendelin, 19 maart 1739 – Sainte-Mesme, 14 juni 1824) was een Frans staatsman en financieel specialist. Na de staatsgreep van 1799 werd hij door Napoleon Bonaparte tot derde consul benoemd. In de periode 1810–1813 was hij stadhouder-prins in de Hollandse departementen onder Napoleon. Hij was de enige bestuurlijke beambte die direct met de keizer mocht communiceren. Lebrun was een vriendelijke, erudiete man met een grote belangstelling voor en kennis van de klassieken. Hij gaf onder andere een vertaling uit van Torquato Tasso's Jérusalem délivré (1774) en l'Odysée (1819). Hij was een goed jurist en wist veel van economie en financiën. (nl)
  • Charles François Lebrun (ur. 19 marca 1739, zm. 14 czerwca 1824) – polityk francuski doby napoleońskiej, książę Piacenzy, tłumacz. Po studiach filozoficznych został prawnikiem, zostawszy inspektorem dóbr koronnych. Po wybuchu rewolucji francuskiej został członkiem Zgromadzenia Narodowego. W latach 1793-1794 był więziony. Po upadku jakobinów, od 1795 był członkiem Rady Pięciuset, później jej przewodniczącym. Poparł zamach stanu Napoleona Bonaparte z 18 Brumaire`a. Od 27 grudnia 1799 do 18 maja 1804 roku sprawował urząd trzeciego konsula. Zorganizował Izbę Obrachunkową, był głównym skarbnikiem, następnie namiestnikiem Ligurii od 1806 roku. W roku 1808 uzyskał tytuł księcia Piacenzy. W latach 1810-1813 był generalnym gubernatorem Holandii. Po upadku Napoleona, wobec którego pozostawał w politycznej opozycji, poparł restaurację Burbonów. W 1819 został mianowany parem Francji. Należał do partii konstytucyjnej. Zasłynął jako tłumacz: Iliady Homera i Jerozolimy wyzwolonej Torqueta Tasso. Pozostawił Wspomnienia (wyd. 1829 przez jego syna Anne Charlesa Lebruna, generała armii napoleońskiej, od 1824 roku księcia Piacenzy). (pl)
  • Charles-François Lebrun (Saint-Sauveur-Lendelin, 19 de março de 1739 – Sainte-Mesme, 16 de junho de 1824) foi um estadista francês. Nasceu em Saint-Sauveur-Lendelin. Em 1762 faz a sua primeira aparição como advogado em Paris. Teve sucessivamente os cargos de censeur du Roi (1766) e de dos domínios da coroa (1768); era também um dos principais conselheiros do chanceler , participou na luta contra o parlamento, e acompanhou a sua queda em 1774. (pt)
  • Шарль Франсуа Лебрен (1739—1824) — французский политический деятель. Был секретарем канцлера Мопу, вместе с которым подвергся опале при восшествии на престол Людовика XVI. Был членом учредительного собрания; во время террора содержался в тюрьме, во время директории был членом совета старейшин, после 18 брюмера — третьим консулом. С 1805 до 1806 контролировал присоединение Лигурии к французской империи. Хотя он неодобрительно относился к Наполеоновской аристократии, в 1808 г. принял титул герцога Пьяченцкого. Назначенный генерал-губернатором Голландии, правил мудро и умеренно, и был прозван «le bon Stadhouder». После первого отречения Наполеона, Людовик XVIII сделал его пэром Франции. В течение Ста Дней, Лебрен принял должность великого магистра Парижского Университета и поэтому был лишен титула пэра после возвращения Бурбонов в 1815 г. Он пробыл три года в изгнании, затем (в 1819 г.) был восстановлен в звании пэра. Перевёл «Илиаду», «Одиссею» и «Освобожденный Иерусалим». Его «Memoires» были изданы посмертно в 1829 г. Сын — Анн Шарль Лебрен (1775—1859) — генерал, участник Наполеоновских войн. (ru)
  • Charles-François Lebrun, hertig av Piacenza, född 19 mars 1739, död 16 juni 1824, var en fransk politiker. Lebrun var finansämbetsman, en av René Nicolas de Maupeous närmaste män och drog med i dennes fall 1774. Han ägnade sig därefter åt litterär verksamhet och blev 1789 medlem av Nationalförsamlingen, där han företrädde en moderat-liberal uppfattning. På nytt ämbetsman fängslades han under skräckväldet. Lebrun kallades efter brumairekuppen av Napoleon Bonaparte till tredje konsul. Efter kejsardömets inrättande fortsatte han att handha ledningen av finanserna som ärkeskattmästare. Åren 1805-06 omorganiserade Lebrun som generalguvernör Ligurien, utnämndes 1808 till hertig av Piacenza, och ledde 1810-13 Hollands organisation. År 1814 utnämndes han till pär av Ludvig XVIII men föll i onåd genom sin anslutning till Napoleon under de hundra dagarna och blev först 1819 åter pär. Hans Mémoires utgavs 1829. (sv)
dbo:birthDate
  • 1739-03-19 (xsd:date)
dbo:birthPlace
dbo:child
dbo:deathPlace
dbo:restingPlace
dbo:termPeriod
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1547487 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 10872 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 985556735 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:after
dbp:alongside
dbp:before
  • Title Created (en)
dbp:birthDate
  • 1739-03-19 (xsd:date)
dbp:birthPlace
dbp:caption
  • Portrait by Robert Lefèvre, 1807 (en)
dbp:children
  • Alexander Lebrun (en)
  • Anne-Charles Lebrun, 2nd duc de Plaisance (en)
  • Auguste-Charles Lebrun (en)
  • Dorothée Lebrun (en)
  • Sophie-Eugenie Lebrun (en)
dbp:constituency
dbp:deathDate
  • --06-16
dbp:deathPlace
dbp:name
  • Charles-François Lebrun (en)
dbp:office
dbp:page
  • 352 (xsd:integer)
dbp:predecessor
dbp:restingPlace
dbp:spouse
  • Anne Delagoutte (en)
dbp:successor
  • Republic abolished (en)
dbp:termEnd
  • 1789-06-06 (xsd:date)
  • 1791-09-30 (xsd:date)
  • 1799-11-09 (xsd:date)
  • 1804-05-18 (xsd:date)
dbp:termStart
  • 1789-05-06 (xsd:date)
  • 1789-07-09 (xsd:date)
  • 1795-08-22 (xsd:date)
  • 1799-12-12 (xsd:date)
dbp:title
dbp:volume
  • 16 (xsd:integer)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:wstitle
  • Lebrun, Charles François (en)
dbp:years
  • 1799 (xsd:integer)
  • 1808 (xsd:integer)
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Charles-François Lebrun, duc de Plaisance, nascut a La Bouchelière, petita població propera a Saint-Sauveur-Lendelin a la diòcesi de Coutances (Manche), el 19 de març de 1739 i mort a Sainte-Mesme (Yvelines), el 14 de juny de 1824, fou tercer cònsol i príncep-arxitresorer del Primer Imperi Francès. Fou un dels diputats dels Estats Generals de França, que, el 20 de juny de 1789, van ser presents al jurament del jeu de paume. (ca)
  • Charles-François Lebrun [šárl fransoa lebrén] (19. březen 1739 (Normandie) – 16. červen 1824 ) byl francouzský politik, konzul, a francouzský pair. (cs)
  • Charles-François Lebrun (* 19. März 1739 in Saint-Sauveur-Lendelin bei Coutances (Département Manche); † 16. Juni 1824 in Sainte-Mesme bei Dourdan (Département Yvelines)) war ein französischer Staatsmann. Er wurde nach Napoleons Staatsstreich 1799 Dritter Konsul und nach Napoleons Erhebung zum Kaiser 1804 Erzschatzmeister des Reichs sowie 1808 Herzog von Piacenza. Ferner fungierte er 1805–06 als Generalgouverneur der Ligurischen Republik und 1810–13 als solcher des mit Frankreich vereinigten Holland. (de)
  • Charles-François LEBRUN, 1a duko de Piaĉenco, (19a de Marto 1739 – 16a de Junio 1824) estis franca politikisto kaj ŝtatestro kiu servis kiel Tria Konsulo de la Franca Respubliko kaj poste estis farita Arki-Trezoristo kaj Princo de la Imperio fare de Napoleono. (eo)
  • Charles-François Lebrun, 1st duc de Plaisance (19 March 1739 – 16 June 1824), was a French statesman who served as Third Consul of the French Republic and was later created Arch-Treasurer and Prince of the Empire by Napoleon I. (en)
  • Charles-François Lebrun, duc de Plaisance, né à La Bouchelière, petit village tout proche de Saint-Sauveur-Lendelin dans le diocèse de Coutances (Manche), le 19 mars 1739 et mort à Sainte-Mesme (Yvelines), le 16 juin 1824, inhumé au cimetière du Père-Lachaise (division 5), a été troisième consul et prince-architrésorier du Premier Empire (fr)
  • シャルル=フランソワ・ルブラン(Charles-François Lebrun, 1739年3月19日 - 1824年6月16日)は、フランス革命・フランス第一帝政期の政治家。ピアチェンツァ公。文学者でもあり、『解放されたエルサレム』『イリアス』のフランス語訳などがある。 (ja)
  • Charles-François Lebrun, duca di Piacenza (La Bouchelière, 19 marzo 1739 – Sainte-Mesme, 14 giugno 1824), è stato terzo console e Principe-Arcitesoriere dell'Impero Francese. (it)
  • Charles-François Lebrun (Saint-Sauveur-Lendelin, 19 de março de 1739 – Sainte-Mesme, 16 de junho de 1824) foi um estadista francês. Nasceu em Saint-Sauveur-Lendelin. Em 1762 faz a sua primeira aparição como advogado em Paris. Teve sucessivamente os cargos de censeur du Roi (1766) e de dos domínios da coroa (1768); era também um dos principais conselheiros do chanceler , participou na luta contra o parlamento, e acompanhou a sua queda em 1774. (pt)
  • Charles François Lebrun, duque de Plasencia, príncipe del Imperio (19 de marzo de 1739- 16 de junio de 1824) hombre de Estado francés. Nació en Saint-Sauveur-Lendelin. En 1762 hace su primera aparición como abogado en París. Lleno sucesivamente los cargos de censeur du Roi (1766) y de de los dominios de la corona (1768); era también uno de los principales consejeros del canciller Maupeou, participó en su lucha contra el parlemento, y compartió en su caída en 1774. Se dedicó entonces a la literatura, y tradujo Jerusalén liberada de Tasso (1774) y la Ilíada (1776). (es)
  • Charles-François Lebrun, als prince de l'Empire 1e hertog van Plaisance, (Saint-Sauveur-Lendelin, 19 maart 1739 – Sainte-Mesme, 14 juni 1824) was een Frans staatsman en financieel specialist. Na de staatsgreep van 1799 werd hij door Napoleon Bonaparte tot derde consul benoemd. In de periode 1810–1813 was hij stadhouder-prins in de Hollandse departementen onder Napoleon. Hij was de enige bestuurlijke beambte die direct met de keizer mocht communiceren. (nl)
  • Charles François Lebrun (ur. 19 marca 1739, zm. 14 czerwca 1824) – polityk francuski doby napoleońskiej, książę Piacenzy, tłumacz. Po studiach filozoficznych został prawnikiem, zostawszy inspektorem dóbr koronnych. Po wybuchu rewolucji francuskiej został członkiem Zgromadzenia Narodowego. W latach 1793-1794 był więziony. Po upadku jakobinów, od 1795 był członkiem Rady Pięciuset, później jej przewodniczącym. Poparł zamach stanu Napoleona Bonaparte z 18 Brumaire`a. Od 27 grudnia 1799 do 18 maja 1804 roku sprawował urząd trzeciego konsula. Zorganizował Izbę Obrachunkową, był głównym skarbnikiem, następnie namiestnikiem Ligurii od 1806 roku. W roku 1808 uzyskał tytuł księcia Piacenzy. W latach 1810-1813 był generalnym gubernatorem Holandii. Po upadku Napoleona, wobec którego pozostawał w polit (pl)
  • Шарль Франсуа Лебрен (1739—1824) — французский политический деятель. Был секретарем канцлера Мопу, вместе с которым подвергся опале при восшествии на престол Людовика XVI. Был членом учредительного собрания; во время террора содержался в тюрьме, во время директории был членом совета старейшин, после 18 брюмера — третьим консулом. Перевёл «Илиаду», «Одиссею» и «Освобожденный Иерусалим». Его «Memoires» были изданы посмертно в 1829 г. Сын — Анн Шарль Лебрен (1775—1859) — генерал, участник Наполеоновских войн. (ru)
  • Charles-François Lebrun, hertig av Piacenza, född 19 mars 1739, död 16 juni 1824, var en fransk politiker. Lebrun var finansämbetsman, en av René Nicolas de Maupeous närmaste män och drog med i dennes fall 1774. Han ägnade sig därefter åt litterär verksamhet och blev 1789 medlem av Nationalförsamlingen, där han företrädde en moderat-liberal uppfattning. På nytt ämbetsman fängslades han under skräckväldet. Lebrun kallades efter brumairekuppen av Napoleon Bonaparte till tredje konsul. Efter kejsardömets inrättande fortsatte han att handha ledningen av finanserna som ärkeskattmästare. Åren 1805-06 omorganiserade Lebrun som generalguvernör Ligurien, utnämndes 1808 till hertig av Piacenza, och ledde 1810-13 Hollands organisation. År 1814 utnämndes han till pär av Ludvig XVIII men föll i onåd ge (sv)
rdfs:label
  • Charles-François Lebrun (ca)
  • Charles-François Lebrun (cs)
  • Charles-François Lebrun (de)
  • Charles-François Lebrun (en)
  • Charles-François Lebrun (eo)
  • Charles-François Lebrun (es)
  • Charles-François Lebrun (fr)
  • Charles-François Lebrun (it)
  • シャルル=フランソワ・ルブラン (ja)
  • Charles François Lebrun (pl)
  • Charles-François Lebrun (nl)
  • Charles-François Lebrun (pt)
  • Лебрен, Шарль-Франсуа (ru)
  • Charles-François Lebrun (sv)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Charles-François Lebrun (en)
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:alongside of
is dbp:governmentHead of
is dbp:regent of
is foaf:primaryTopic of