An Entity of Type: ArtificialSatellite, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

In astronomy and navigation, the celestial sphere is an abstract sphere that has an arbitrarily large radius and is concentric to Earth. All objects in the sky can be conceived as being projected upon the inner surface of the celestial sphere, which may be centered on Earth or the observer. If centered on the observer, half of the sphere would resemble a hemispherical screen over the observing location.

Property Value
dbo:abstract
  • في علم الفلك وعلم الفلك الكروي، القبة السماوية أو الكرة السماوية هي كرة تخيلها الإنسان بنصف قطر لا متناهٍ ومتحدة المركز مع الأرض ويدوران حول نفس المحور.لو تخيلت نفسك واقفا على الأرض على خط طول 45° وداخل هذه القبة فما فوقك هو سمت الرأس وما تحتك هو النظير.كلاهما نقاط وهمية على القبة السماوية.بينهما توجد دائرة عظمى تدعى دائرة خط الأفق، حيث يمكنك رؤية كل ما هو فوق هذا الخط.أما ما تحته فلا يمكن رؤيته. وعلى هذه القبة يوجد كذلك وبين القطبين يكون .على نحو مشابه الأرض حيث القطب الشمالي والقطب الجنوبي وبينهما خط الاستواء.والقطب السماوي الشمالي يقع في كوكبة الدب الأصغر ليس ببعيد عن نجم الشمال.أما القطب السماوي الجنوبي فيقع ضمن كوكية الثمن.والدائرة التي تصل بين النقاط الأربعة سمت الرأس والنظير والقطب السماوي الشمالي والقطب السماوي الجنوبي تسمى دائرة .وتتقاطع دائرة خط الزوال مع دائرة خط الأفق في نقطتين اثنتين.وهما نقطتا الشمال الجنوب بالنسبة لسكان الأرض.آما تقاطع دائرة خط الأفق مع فينتج عنه نقطتا الشرق الغرب.أما التقاطع بين دائرة خط الزوال ومستوى الاستواء فينتج عنه ميل عن سمت الرأس بزاوية تساوي خط العرض.فإذا نظر شخص واقف فوق خط الأفق فسوف يتمكن من رؤية نجم الشمال لكنه لن يتمكن من رؤية .وعندما يهبط النجم تحت خط الأفق يقال غرب وعندما يصعد فوق خط الأفق يقال له أشرق.وحين يكون ميل النجم صفر فهذا يدل على يشرق تماما من الشرق ويغرب تمام من الغرب.أما إذا كان ميل النجم +90° فهو نجم أبدي الظهور للناظر من شمال الكرة الأرضية وأبدي الغياب للناظر من جنوب الكرة الأرضية.أما إذا كان ميل النجم -90° فهو أبدي الغياب للناظر من شمال الكرة الأرضية وأبدي الظهور للناظر من جنوب الكرة الأرضية. (ar)
  • L'esfera celeste és una esfera imaginària de radi arbitrari i centre en l'observador, sobre la qual es poden representar els estels i els planetes per a estudiar les seves posicions i moviments respecte a l'observador. L'esfera celeste és una esfera ideal, sense radi definit, concèntrica amb el globus terrestre, en la qual aparentment es mouen els astres. Permet representar les direccions en què s'hi troben els objectes celestes, així és com l'angle format per dues direccions serà representat per un arc de cercle major sobre aquesta esfera. Teòricament es considera que l'eix del món és l'eix de rotació de l'esfera celeste (té un període de rotació d'un dia i és paral·lel a l'eix de rotació de la Terra, i que l'ull de l'observador és coincident amb el centre de la Terra. És un model que constitueix un dels conceptes fonamentals de l'astronomia, especialment per poder representar les observacions celestes. (ca)
  • Nebeská sféra nebo také světová sféra je myšlená koule nebo někdy jen polokoule, v jejímž středu stojí pozorovatel (nacházející se na povrchu Země) dívající se na noční oblohu a do které se promítá pohyb všech viditelných těles vesmíru. Téměř vše co se děje na noční obloze, je od pozorovatele stojícího na Zemi velice daleko. Až na drobné výjimky (viz paralaxa) nejsme schopni odhadnout, co je dál a co je blíž. Ani relativní svítivost objektů nepomůže. Zdá se pak, že hvězdy, komety, planety a další pozorovatelné úkazy nočního nebe nad námi visí všechny stejně daleko. Jakoby byly umístěny na kopuli, v jejímž středu stojíme a která nás obklopuje. Právě tato kopule je ztotožňována s nebeskou sférou. Pro účely astronomie je nebeská sféra definována jako nekonečně vzdálená sférická plocha. Promítat na ní, znamená vidět na obloze objekty, či myšlené pomocné křivky a body a odměřovat jejich vzájemné polohy většinou ve stupních (sférické souřadnice). (cs)
  • Die scheinbare Himmelskugel ist eine gedachte Hohlkugel mit sehr großem Durchmesser, die als geozentrische Himmelskugel die Erde, als topozentrische den Beobachter umgibt. Mathematisch entspricht sie einer Einheitskugel und dient als Rechenfläche für Koordinaten in der Astronomie und Geodäsie. Für einen irdischen Beobachter erscheinen alle Gestirne in der gleichen Entfernung, weshalb schon früh die Vorstellung einer riesigen Himmelskugel entstand. Sie wird auch Himmelssphäre oder Firmament genannt, was sich vom antiken Weltmodell der Sphären ableitet: An eine der durchsichtigen, sich drehenden Kristallsphären des Himmels dachte man sich die Sterne „angeheftet“ (lateinisch firmamentum, „Befestigungsmittel“). Die Himmelssphäre teil sich in eine nördliche und eine südliche Hemisphäre (Halbkugel). (de)
  • Ουράνια σφαίρα ονομάζεται η ιδεατή σφαίρα επί της οποίας φέρονται να είναι καθηλωμένοι οι αστέρες και η οποία περιβάλλει τη Γη. Κέντρο αυτής είναι το κέντρο της Γης, πλην όμως λαμβάνεται συγκεκριμένα ο οφθαλμός του Γήινου παρατηρητή, με δεδομένο ότι η ακτίνα της Γης κρίνεται αμελητέα προς την ακτίνα της ουράνιας σφαίρας που θεωρείται σχεδόν άπειρη. Οι θέσεις (ίχνη) και οι κινήσεις των ουράνιων σωμάτων, που θεωρείται ότι γίνονται στην εσωτερική επιφάνεια της ουράνιας σφαίρας, αποτελούν το αντικείμενο της «Σφαιρικής Αστρονομίας», που είναι κλάδος της Αστρονομίας. Ο ημισφαιρικός θόλος που φαίνεται να υπέρκειται της επιφάνειας της Γης και μάλιστα να επικάθεται σ΄ αυτήν ακριβώς στη γραμμή του ορίζοντα ονομάζεται ουράνιος θόλος. (el)
  • La ĉielosfero (aŭ ĉielsfero, ĉiela sfero, ĉiela volbo, firmamento) estas imaga, maldika sferoŝelo kun senfina diametro, t.e. direkta aŭ unueca sfero ĉirkaŭ la Tero. Oni nomas ĝin ankaŭ firmamento. Tiu nomo devenas de la antikva ideo de sfero: oni imagis, ke la astroj estis pendigitaj de nevidebla ĉielosfero (latine: firmamentum, fiksilo). La sfero estas difinita tiel, ke ambaŭ polusoj troviĝas en la plilongigo de la , vertikale super la terpolusoj. La ĉielekvatoro estas la projekcio de la terekvatoro sur la sferon. Ne ekzistas en la universo absolutaj koordinatoj, ĉar ne ekzistas referencpunkto, de kie eblus kalkuli. Por tamen indiki pozicion de iuj astronomaj objektoj, ekzemple por katalogi ilin en , por facile trovi ilin per teleskopo, oni difinis la teron kiel referencpunkton. Post tio eblas indiki koordinaton sur la ĉielsfero por indiki iun direkton vidita el la tero. La estas la printempa ekvinoksa punkto. (eo)
  • Zeru-esfera esfera ideal bat da, zehaztu gabeko erradiorik ez duena, zentrokidea Lurrean, non, itxuraz, argizagiak mugitzen diren. Zeruko objektuak aurkitzen diren norabideak irudikatzea ahalbidetzen du, honela, bi norabidek eratutako angelua, esfera horretan zirkulu arku nagusi batekin irudikatua izango da. Teorikoki, Lurrarenarekin nahasten da: Munduaren ardatza, zeru esferaren errotazioarena da eta Lurraren errotazio ardatzari paraleloa da, eta, beraz, behatzailearen begiradan zentratua dago. Astronomoek, euren neurketak, esfera horretan, ohiko puntu, zirkulu eta planoen existentzian oinarritzen dituzte: ostertzaren planoa eta zeru-ekuatorearena, lurburua eta zenita, meridianoa, abiapuntu bezala balio duena azimutaren neurketan. Nahiko erraza da astro bat aurkitzea edo kokatzea funtsezko plano horiekiko. Begiralearen ostertza, ekuatorearekiko zeiharra denean, zeru esfera, zeiharra dela esaten da. Bi poloetakoren batean dagoen begirale batentzat, esfera paraleloa da, bere ostertza ekuatorearekiko paraleloa baita. Azkenik, esfera zuzena da ekinokzioen lerroan dagoen begiralearentzat, han, ostertzak, perpendikularki mozten baitu ekuatorea. Zeru esfera, kontzeptu bat da, ez objektu bat, argizagiak proiektatuak ikusten diren azal birtual bat da, argizagi guztiak, Lurretik distantzia berberera egongo balira bezala. Esfera honetako hiru puntu argik (zenita, altxatako poloa eta argizagia (Z, P eta S) ezkerraldeko grafikoan, hiruki esferiko bat definitzen dute eta, horien ebazpenen bidez marinel eta nabigatzaileek, lurrazalean kokatzea lortzen zuten. (eu)
  • La sphère céleste est la notion d'astronomie sphérique telle qu'elle se présente immédiatement aux yeux d'un observateur isolé. Incapable de déterminer les distances qui le séparent des astres, il imagine qu'ils sont situés sur la surface d'une sphère visible : le ciel nocturne. C'est une sphère imaginaire, de rayon arbitraire et dont le centre est l'origine du système de coordonnées célestes de référence considéré. Les positions des objets célestes ainsi que, le cas échéant, leurs trajectoires apparentes dans le ciel, sont repérées par leur projection depuis le centre sur la surface interne (concave) de la sphère. Sur Terre, la partie visible de la sphère céleste, c'est-à-dire l'hémisphère surplombant l'observateur isolé, est couramment désignée par le terme voûte céleste. Ce concept d'astronomie sphérique, hérité avec le géocentrisme depuis l'Antiquité, permet de se figurer collés sur une sphère tous les astres tels qu'on les voit depuis la Terre. Il est ainsi possible de les situer facilement dans le ciel, en leur attribuant des coordonnées indépendantes de leur distances réelles avec la Terre. Les pôles Nord et Sud de la sphère céleste géocentrique (voir ci-dessous) prolongent ceux de la Terre ; l'équateur terrestre et l'équateur céleste s'y trouvent sur le même plan. Bien que cette modélisation formelle de l'univers soit fondamentalement fausse, les rapports de distances entre les objets célestes sont si grands qu'ils permettent à cette modélisation sphérique centrée sur l'observateur d'être pour l'Humanité l'outil cartographique de référence le plus indispensable à l'astronomie de position. En fonction de la position de l'observateur, on peut distinguer par exemple : * la sphère céleste géocentrique, dont le centre est la Terre ; * la sphère céleste héliocentrique, dont le centre est le Soleil. (fr)
  • In astronomy and navigation, the celestial sphere is an abstract sphere that has an arbitrarily large radius and is concentric to Earth. All objects in the sky can be conceived as being projected upon the inner surface of the celestial sphere, which may be centered on Earth or the observer. If centered on the observer, half of the sphere would resemble a hemispherical screen over the observing location. The celestial sphere is a practical tool for spherical astronomy, allowing astronomers to specify the apparent positions of objects in the sky if their distances are unknown or irrelevant. In the equatorial coordinate system, the celestial equator divides the celestial sphere into two halves: the northern and southern celestial hemispheres. (en)
  • Is éard is sféar neamhaí ann ná sféar samhailteach mórthimpeall ar an Domhan a úsáidtear mar fhráma tagartha chun ionad reann neamhaí sa spéir a shainiú. Luíonn a mhoil thuaidh is theas díreach os cionn Moil Thuaidh is Theas an Domhain, agus is ionann plána mheánchiorcal an Domhain is plána mheánchiorcal an sféir neamhaí. (ga)
  • Dalam istilah astronomi dan navigasi, bola langit adalah bola khayal dengan radius tak hingga yang tampak berotasi, dan dengan Bumi, dan semua objek langit dibayangkan berada pada kulit bola sebelah dalam. Sebanding dengan yang dimiliki bola Bumi, ekuator langit dan kutub-kutub langit merupakan proyeksi dan kutub- pada bola langit. Bola langit merupakan "alat bantu" sangat penting dalam astrometri. Bola langit dapat digunakan secara geosentrik maupun . Geosentrik berarti bola tersebut berpusat pada pengamat khayal yang berada di pusat bumi dan efek paralaks tidak diperhitungkan. Sementara toposentrik berarti bola tersebut berpusat pada pengamat di permukaan Bumi dan paralaks tidak dapat selalu diabaikan. (in)
  • De hemelbol of hemelsfeer is een denkbeeldige roterende bol met een onmeetbaar grote straal die concentrisch is met de Aarde en tegen de achtergrond waarvan de hemellichamen worden waargenomen. Iedere kijkrichting correspondeert met een punt op de bol. Van alle voorwerpen in het heelal kan worden gedacht dat deze op de bol liggen. De hemelevenaar, de noordelijke hemelpool en zuidelijke hemelpool zijn de projecties vanuit het middelpunt van de Aarde van respectievelijk de evenaar, de noordpool en de zuidpool van de Aarde op de hemelbol. Doordat de hemelbol geacht wordt veel groter te zijn dan de Aarde kan de waarnemer op Aarde ook geacht worden te staan in het middelpunt ervan. De hemelevenaar is dan ook de snijlijn met de hemelbol van het vlak door de waarnemer dat evenwijdig is aan het vlak van de aardse evenaar en de hemelpolen zijn dan ook de snijpunten met de hemelbol van de lijn door de waarnemer evenwijdig aan de aardas. De draaiing van de aarde om haar as correspondeert met een draaiing van de hemelbol om deze lijn, kijkend in de richting van de noordelijke hemelpool is de draairichting van de hemelbol tegen de klok in. Voor wat betreft zeer verre objecten is de hemelbol gelijk voor elke waarnemer op Aarde, behoudens de verschillende stand ten opzichte van het locale aardoppervlak. Alleen het deel van de hemelbol dat boven de horizon uitkomt is zichtbaar, dit is de hemelkoepel. Wat zichtbaar is, wordt per locatie verder beperkt door onder meer bebouwing en heuvels. Door de draaiing van de aarde is dit steeds een ander deel, afhankelijk van de positie op de aarde kunnen sommige delen altijd zichtbaar zijn en andere delen nooit. De hemelbol moet niet verward worden met de galactische hemelbol die gecentreerd is op de Zon en waarvan de polen in het verlengde staan van de draaiingsas van de Zon. (nl)
  • La sfera celeste è una sfera immaginaria di raggio arbitrario sulla cui superficie sono proiettati tutti gli astri: si dice geocentrica, se ha per centro il centro della terra, locale, se ha per centro l'occhio dell'osservatore, eliocentrica, se ha per centro il Sole; l'origine di tale arbitrarietà del raggio sta nel fatto che oltre una certa distanza non siamo più in grado di valutare visivamente la per cui gli astri ci sembrano tutti alla stessa distanza. (it)
  • 天球(てんきゅう、celestial sphere)とは、惑星や恒星がその上に張り付き運動すると考えられた、地球を中心として取り巻く球体のこと。また、位置天文学において地球から見える天体の方向を表すために無限遠の距離にある仮想の球面上の点も天球と呼ぶ。 (ja)
  • Em astronomia e navegação, a esfera celeste, incluindo a meia esfera do dia e da noite, é a própria abóbada celeste que vemos no céu. Visto de qualquer posição, forma-se uma esfera de raio indefinido e concêntrico com as coordenadas da Terra. Todos os objetos visíveis no céu podem ser então representados como projeções na abóbada celeste. Do mesmo modo, são projetados na esfera celeste o Polo Norte, o Polo Sul e o Equador terrestres, formando respectivamente os polos celestiais e o equador celeste. Em astronomia temos a "esfera celeste", que pode ser considerada como um globo fictício de raio indefinido, cujo centro radial é o olho do observador. Na esfera celeste os pontos das posições aparentes dos astros, independentemente de suas distâncias, marcam esta superfície hipotética. Esta superfície, onde aparentemente as estrelas estão fixadas, gira em torno de uma linha chamada de PP', denominada de linha do eixo do mundo, ou linha dos polos. Perpendicular a este eixo existe uma superfície circular plana denominada EE', que é definida como o "Equador Celeste". Observando-se a superfície circular do ponto de vista do hemisfério norte do plano equatorial e imprimindo-se um movimento no sentido horário no círculo equatorial, temos um eixo ZZ', que é vertical ao lugar onde se encontra o observador, o qual é chamado de Zênite (Z, ao norte e Nadir (Z', ao sul. Esta linha vertical é atravessada por um plano perpendicular que é chamado de horizonte celeste. As retas PP' e ZZ' formam um plano chamado de "plano meridiano do lugar". A direção OS é o sul e a direção ON é o norte. Perpendicularmente ou na horizontal temos uma linha chamada de "linha leste-oeste". Portanto, quando o observador olha para o norte tem o leste à sua direita e o oeste à esquerda. Muitas das civilizações antigas acreditavam que as estrelas estavam equidistantes da Terra e que a esfera celeste existia na realidade como o "local" onde elas estavam posicionadas. O firmamento, o suposto firme dos antigos, não tem existência real, é portanto uma ilusão de óptica. No entanto, apesar de incorreto, este modelo é uma útil abstração. Na verdade, tudo o que vemos no céu está de tal modo distante que as posições relativas e inclusive os movimentos são impossíveis de determinar apenas por observação visual, o que tornava correta a abstração. E visto que as distâncias são também indeterminadas, apenas necessitamos saber a inclinação de um ponto relativo à superfície da terra para conseguirmos projetá-lo no céu. Desta forma, o modelo da esfera celestial com as estrelas fixas é uma ferramenta muito útil no campo da orientação espacial (Navegação astronômica. É de certa maneira o telescópio que põe termo à ilusão do firmamento. À medida que a Terra roda em torno do seu eixo, os objetos na esfera celeste parecem rodar em torno dos polos celestes. Por exemplo, o Sol parece surgir todos os dias a leste e desaparecer a oeste, da mesma forma que as estrelas, os planetas e a Lua. Como a Terra gira de oeste para leste, a esfera celeste aparenta girar de leste para oeste. Algumas estrelas localizadas suficientemente perto dos polos celestes parecem não se deslocar e apenas flutuar sobre o horizonte - são as chamadas estrelas circumpolares. Através da projeção do equador, a esfera celeste está dividida em hemisfério celestial norte e hemisfério celestial sul. Da mesma forma, podem ser projetados os trópicos de Câncer e Capricórnio e os polos Norte e Sul. (pt)
  • Sfera niebieska (firmament, sklepienie niebieskie) – abstrakcyjna sfera o nieokreślonym promieniu otaczająca obserwatora znajdującego się na Ziemi, utożsamiana z widzianym przez niego niebem. Dawniej wierzono, że sfera niebieska jest rzeczywistą kopułą, dziś wiadomo, że jest to tylko złudzenie optyczne, a sformułowanie to jest używane jedynie w zwrotach językowych, jak np.: * widoczny na sferze niebieskiej = widoczny na niebie * ruch na sferze niebieskiej = zmiana kąta pod jakim widzimy dany obiekt Sfera niebieska jest złudzeniem, wynikającym z ograniczonej możliwości percepcji odległości przez człowieka, które to umiejętności nie sięgają dalej niż klasyczny zasięg widnokręgu (kilkanaście km). Wszystkie obiekty jakie postrzegamy na niebie jawią się więc nam jako tak samo dalekie, układają się więc w naszym wyobrażeniu na powierzchni sfery, której środkiem jest obserwator. Wbrew licznym schematom, znajdowanym nawet w podręcznikach szkolnych, środkiem sfery niebieskiej nie jest środek Ziemi. Wirtualne przenoszenie środka sfery niebieskiej do środka Ziemi jest dopuszczalne tylko przy niektórych zagadnieniach, w których rozmiar Ziemi jest nieistotny, np. przy pomiarach czasu. Ze sferą niebieską związane jest pojęcie gwiazdozbioru jako skupiska gwiazd na sferze niebieskiej. W rzeczywistości gwiazdy te nie muszą wcale leżeć blisko siebie w przestrzeni, są jedynie widoczne w niewielkiej odległości kątowej. Spotykane niekiedy w literaturze lub doniesieniach prasowych sformułowania określające, bądź sugerujące istnienie odległości do gwiazdozbioru są zupełnie błędne. (pl)
  • Himmelssfären är en tänkt sfär, med godtycklig radie och betraktaren i centrum, på vars yta de olika himlakropparna tycks befinna sig. En betraktare på jordens yta ser bara halva himmelssfären i taget – den del som för tillfället befinner sig över horisonten. Solen rör sig under årets lopp längs en storcirkel runt himmelssfären – ekliptikan. Om man tänker sig jordens ekvatorsplan utdraget tills det skär himmelssfären längs en storcirkel kallas denna storcirkel för himmelsekvatorn, och denna delar in himmelssfären i norra och södra stjärnhimlen. Norra stjärnhimlen är den stjärnhimmel som är synlig för en betraktare på nordpolen och södra stjärnhimlen den stjärnhimmel som är synlig för en betraktare på sydpolen. Jordaxelns förlängning möter himlen i norra och södra himmelspolerna. Polstjärnan, även kallad Polaris eller Alfa Ursae Minoris, ligger nära den norra himmelspolen. En motsvarande ljus stjärna på södra stjärnhimlen finns inte, men den ljussvaga stjärnan Sigma Octantis ligger nära den södra himmelspolen. För betraktare på andra latituder på jorden är alltid delar av både norra och södra stjärnhimlen synliga. På ekvatorn kan hela himmelssfären ses, fast bara hälften åt gången. På andra latituder än ekvatorn och polerna är det en del av himmelssfären runt ena himmelspolen som aldrig sjunker under horisonten – stjärnorna där kallas cirkumpolära. En motsvarande del runt den andra himmelspolen kommer aldrig ovanför horisonten, och stjärnorna där kan aldrig ses från denna latitud. Däremellan finns en zon av himmelssfären där stjärnorna går upp och ned. Zonen med stjärnor som går upp och ned blir smalare ju närmare nordpolen eller sydpolen man kommer. Är man norr om norra polcirkeln (eller söder om södra polcirkeln blir denna zon tillräckligt smal, så att solen ibland blir cirkumpolär – då har man midnattssol. (sv)
  • 天球(英語:Celestial sphere),是在天文學和導航上想出的一個與地球同圓心,並有相同的自轉軸,半徑無限大的球。天空中所有的物體都可以當成投影在天球上的物件。地球的赤道和地理極點投射到天球上,就是天球赤道和天極。天球是位置天文學上很實用的工具。 在亞里斯多德和托勒密的模型,天球想像成實際的物體,而不僅僅是一個幾何的投影(參見)。 (zh)
  • Небе́сная сфе́ра (лат. orbis coelestis) — воображаемая сфера произвольного радиуса, на которую проецируются небесные тела: служит для решения различных астрометрических задач. За центр небесной сферы принимают глаз наблюдателя; при этом наблюдатель может находиться как на поверхности Земли, так и в других точках пространства (например, он может быть отнесён к центру Земли). Для наземного наблюдателя вращение небесной сферы воспроизводит суточное движение светил на небе. Каждому небесному светилу соответствует точка небесной сферы, в которой её пересекает прямая, соединяющая центр сферы с центром светила. При изучении положений и видимых движений светил на небесной сфере выбирают ту или иную систему сферических координат. Расчёты положений светил на небесной сфере производятся с помощью небесной механики и сферической тригонометрии и составляют предмет сферической астрономии. (ru)
  • Небе́сна сфе́ра (лат. orbis coelestis)— уявна сфера довільного радіуса на яку проєктуються небесні тіла. Розташування небесних тіл, таких як зорі, планети і галактики, визначається за їх координатами на небесній сфері. Еквіваленти широти і довготи на небесній сфері (в другій екваторіальній системі координат) називаються схиленням (вимірюється у градусах від +90° до −90°) та прямим піднесенням (вимірюється в годинах від 0 до 24). Небесні полюси лежать над полюсами Землі, а небесний екватор розташований над земним екватором. Земному спостерігачеві здається, начебто небесна сфера обертається навколо Землі. Насправді, уявний рух небесної сфери зумовлений обертанням Землі навколо своєї осі. (uk)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 48239 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 19107 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1032091958 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:date
  • 2005-06-13 (xsd:date)
dbp:title
  • Interactive Sky Chart – SkyandTelescope.com (en)
dbp:url
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Is éard is sféar neamhaí ann ná sféar samhailteach mórthimpeall ar an Domhan a úsáidtear mar fhráma tagartha chun ionad reann neamhaí sa spéir a shainiú. Luíonn a mhoil thuaidh is theas díreach os cionn Moil Thuaidh is Theas an Domhain, agus is ionann plána mheánchiorcal an Domhain is plána mheánchiorcal an sféir neamhaí. (ga)
  • La sfera celeste è una sfera immaginaria di raggio arbitrario sulla cui superficie sono proiettati tutti gli astri: si dice geocentrica, se ha per centro il centro della terra, locale, se ha per centro l'occhio dell'osservatore, eliocentrica, se ha per centro il Sole; l'origine di tale arbitrarietà del raggio sta nel fatto che oltre una certa distanza non siamo più in grado di valutare visivamente la per cui gli astri ci sembrano tutti alla stessa distanza. (it)
  • 天球(てんきゅう、celestial sphere)とは、惑星や恒星がその上に張り付き運動すると考えられた、地球を中心として取り巻く球体のこと。また、位置天文学において地球から見える天体の方向を表すために無限遠の距離にある仮想の球面上の点も天球と呼ぶ。 (ja)
  • 天球(英語:Celestial sphere),是在天文學和導航上想出的一個與地球同圓心,並有相同的自轉軸,半徑無限大的球。天空中所有的物體都可以當成投影在天球上的物件。地球的赤道和地理極點投射到天球上,就是天球赤道和天極。天球是位置天文學上很實用的工具。 在亞里斯多德和托勒密的模型,天球想像成實際的物體,而不僅僅是一個幾何的投影(參見)。 (zh)
  • Небе́сна сфе́ра (лат. orbis coelestis)— уявна сфера довільного радіуса на яку проєктуються небесні тіла. Розташування небесних тіл, таких як зорі, планети і галактики, визначається за їх координатами на небесній сфері. Еквіваленти широти і довготи на небесній сфері (в другій екваторіальній системі координат) називаються схиленням (вимірюється у градусах від +90° до −90°) та прямим піднесенням (вимірюється в годинах від 0 до 24). Небесні полюси лежать над полюсами Землі, а небесний екватор розташований над земним екватором. Земному спостерігачеві здається, начебто небесна сфера обертається навколо Землі. Насправді, уявний рух небесної сфери зумовлений обертанням Землі навколо своєї осі. (uk)
  • في علم الفلك وعلم الفلك الكروي، القبة السماوية أو الكرة السماوية هي كرة تخيلها الإنسان بنصف قطر لا متناهٍ ومتحدة المركز مع الأرض ويدوران حول نفس المحور.لو تخيلت نفسك واقفا على الأرض على خط طول 45° وداخل هذه القبة فما فوقك هو سمت الرأس وما تحتك هو النظير.كلاهما نقاط وهمية على القبة السماوية.بينهما توجد دائرة عظمى تدعى دائرة خط الأفق، حيث يمكنك رؤية كل ما هو فوق هذا الخط.أما ما تحته فلا يمكن رؤيته. وعلى هذه القبة يوجد كذلك وبين القطبين يكون .على نحو مشابه الأرض حيث القطب الشمالي والقطب الجنوبي وبينهما خط الاستواء.والقطب السماوي الشمالي يقع في كوكبة الدب الأصغر ليس ببعيد عن نجم الشمال.أما القطب السماوي الجنوبي فيقع ضمن كوكية الثمن.والدائرة التي تصل بين النقاط الأربعة سمت الرأس والنظير والقطب السماوي الشمالي والقطب السماوي الجنوبي تسمى دائرة .وتتقاطع دائرة خط الزوال مع دائرة خط الأفق في نقطت (ar)
  • L'esfera celeste és una esfera imaginària de radi arbitrari i centre en l'observador, sobre la qual es poden representar els estels i els planetes per a estudiar les seves posicions i moviments respecte a l'observador. L'esfera celeste és una esfera ideal, sense radi definit, concèntrica amb el globus terrestre, en la qual aparentment es mouen els astres. Permet representar les direccions en què s'hi troben els objectes celestes, així és com l'angle format per dues direccions serà representat per un arc de cercle major sobre aquesta esfera. (ca)
  • Nebeská sféra nebo také světová sféra je myšlená koule nebo někdy jen polokoule, v jejímž středu stojí pozorovatel (nacházející se na povrchu Země) dívající se na noční oblohu a do které se promítá pohyb všech viditelných těles vesmíru. Pro účely astronomie je nebeská sféra definována jako nekonečně vzdálená sférická plocha. Promítat na ní, znamená vidět na obloze objekty, či myšlené pomocné křivky a body a odměřovat jejich vzájemné polohy většinou ve stupních (sférické souřadnice). (cs)
  • Ουράνια σφαίρα ονομάζεται η ιδεατή σφαίρα επί της οποίας φέρονται να είναι καθηλωμένοι οι αστέρες και η οποία περιβάλλει τη Γη. Κέντρο αυτής είναι το κέντρο της Γης, πλην όμως λαμβάνεται συγκεκριμένα ο οφθαλμός του Γήινου παρατηρητή, με δεδομένο ότι η ακτίνα της Γης κρίνεται αμελητέα προς την ακτίνα της ουράνιας σφαίρας που θεωρείται σχεδόν άπειρη. Οι θέσεις (ίχνη) και οι κινήσεις των ουράνιων σωμάτων, που θεωρείται ότι γίνονται στην εσωτερική επιφάνεια της ουράνιας σφαίρας, αποτελούν το αντικείμενο της «Σφαιρικής Αστρονομίας», που είναι κλάδος της Αστρονομίας. (el)
  • Die scheinbare Himmelskugel ist eine gedachte Hohlkugel mit sehr großem Durchmesser, die als geozentrische Himmelskugel die Erde, als topozentrische den Beobachter umgibt. Mathematisch entspricht sie einer Einheitskugel und dient als Rechenfläche für Koordinaten in der Astronomie und Geodäsie. (de)
  • La ĉielosfero (aŭ ĉielsfero, ĉiela sfero, ĉiela volbo, firmamento) estas imaga, maldika sferoŝelo kun senfina diametro, t.e. direkta aŭ unueca sfero ĉirkaŭ la Tero. Oni nomas ĝin ankaŭ firmamento. Tiu nomo devenas de la antikva ideo de sfero: oni imagis, ke la astroj estis pendigitaj de nevidebla ĉielosfero (latine: firmamentum, fiksilo). La sfero estas difinita tiel, ke ambaŭ polusoj troviĝas en la plilongigo de la , vertikale super la terpolusoj. La ĉielekvatoro estas la projekcio de la terekvatoro sur la sferon. (eo)
  • In astronomy and navigation, the celestial sphere is an abstract sphere that has an arbitrarily large radius and is concentric to Earth. All objects in the sky can be conceived as being projected upon the inner surface of the celestial sphere, which may be centered on Earth or the observer. If centered on the observer, half of the sphere would resemble a hemispherical screen over the observing location. (en)
  • Zeru-esfera esfera ideal bat da, zehaztu gabeko erradiorik ez duena, zentrokidea Lurrean, non, itxuraz, argizagiak mugitzen diren. Zeruko objektuak aurkitzen diren norabideak irudikatzea ahalbidetzen du, honela, bi norabidek eratutako angelua, esfera horretan zirkulu arku nagusi batekin irudikatua izango da. Teorikoki, Lurrarenarekin nahasten da: Munduaren ardatza, zeru esferaren errotazioarena da eta Lurraren errotazio ardatzari paraleloa da, eta, beraz, behatzailearen begiradan zentratua dago. Astronomoek, euren neurketak, esfera horretan, ohiko puntu, zirkulu eta planoen existentzian oinarritzen dituzte: ostertzaren planoa eta zeru-ekuatorearena, lurburua eta zenita, meridianoa, abiapuntu bezala balio duena azimutaren neurketan. Nahiko erraza da astro bat aurkitzea edo kokatzea funtsezk (eu)
  • Dalam istilah astronomi dan navigasi, bola langit adalah bola khayal dengan radius tak hingga yang tampak berotasi, dan dengan Bumi, dan semua objek langit dibayangkan berada pada kulit bola sebelah dalam. Sebanding dengan yang dimiliki bola Bumi, ekuator langit dan kutub-kutub langit merupakan proyeksi dan kutub- pada bola langit. Bola langit merupakan "alat bantu" sangat penting dalam astrometri. (in)
  • La sphère céleste est la notion d'astronomie sphérique telle qu'elle se présente immédiatement aux yeux d'un observateur isolé. Incapable de déterminer les distances qui le séparent des astres, il imagine qu'ils sont situés sur la surface d'une sphère visible : le ciel nocturne. Sur Terre, la partie visible de la sphère céleste, c'est-à-dire l'hémisphère surplombant l'observateur isolé, est couramment désignée par le terme voûte céleste. En fonction de la position de l'observateur, on peut distinguer par exemple : (fr)
  • De hemelbol of hemelsfeer is een denkbeeldige roterende bol met een onmeetbaar grote straal die concentrisch is met de Aarde en tegen de achtergrond waarvan de hemellichamen worden waargenomen. Iedere kijkrichting correspondeert met een punt op de bol. Van alle voorwerpen in het heelal kan worden gedacht dat deze op de bol liggen. De hemelevenaar, de noordelijke hemelpool en zuidelijke hemelpool zijn de projecties vanuit het middelpunt van de Aarde van respectievelijk de evenaar, de noordpool en de zuidpool van de Aarde op de hemelbol. Doordat de hemelbol geacht wordt veel groter te zijn dan de Aarde kan de waarnemer op Aarde ook geacht worden te staan in het middelpunt ervan. De hemelevenaar is dan ook de snijlijn met de hemelbol van het vlak door de waarnemer dat evenwijdig is aan het vl (nl)
  • Sfera niebieska (firmament, sklepienie niebieskie) – abstrakcyjna sfera o nieokreślonym promieniu otaczająca obserwatora znajdującego się na Ziemi, utożsamiana z widzianym przez niego niebem. Dawniej wierzono, że sfera niebieska jest rzeczywistą kopułą, dziś wiadomo, że jest to tylko złudzenie optyczne, a sformułowanie to jest używane jedynie w zwrotach językowych, jak np.: * widoczny na sferze niebieskiej = widoczny na niebie * ruch na sferze niebieskiej = zmiana kąta pod jakim widzimy dany obiekt (pl)
  • Em astronomia e navegação, a esfera celeste, incluindo a meia esfera do dia e da noite, é a própria abóbada celeste que vemos no céu. Visto de qualquer posição, forma-se uma esfera de raio indefinido e concêntrico com as coordenadas da Terra. Todos os objetos visíveis no céu podem ser então representados como projeções na abóbada celeste. Do mesmo modo, são projetados na esfera celeste o Polo Norte, o Polo Sul e o Equador terrestres, formando respectivamente os polos celestiais e o equador celeste. (pt)
  • Himmelssfären är en tänkt sfär, med godtycklig radie och betraktaren i centrum, på vars yta de olika himlakropparna tycks befinna sig. En betraktare på jordens yta ser bara halva himmelssfären i taget – den del som för tillfället befinner sig över horisonten. Solen rör sig under årets lopp längs en storcirkel runt himmelssfären – ekliptikan. (sv)
  • Небе́сная сфе́ра (лат. orbis coelestis) — воображаемая сфера произвольного радиуса, на которую проецируются небесные тела: служит для решения различных астрометрических задач. За центр небесной сферы принимают глаз наблюдателя; при этом наблюдатель может находиться как на поверхности Земли, так и в других точках пространства (например, он может быть отнесён к центру Земли). Для наземного наблюдателя вращение небесной сферы воспроизводит суточное движение светил на небе. (ru)
rdfs:label
  • قبة سماوية (ar)
  • Esfera celeste (ca)
  • Nebeská sféra (cs)
  • Ουράνια σφαίρα (el)
  • Himmelskugel (de)
  • Ĉielosfero (eo)
  • Zeru-esfera (eu)
  • Esfera celeste (es)
  • Celestial sphere (en)
  • Sféar neamhaí (ga)
  • Sphère céleste (fr)
  • Bola langit (in)
  • 天球 (ja)
  • Sfera celeste (it)
  • 천구 (ko)
  • Hemelbol (nl)
  • Sfera niebieska (pl)
  • Esfera celeste (pt)
  • Небесная сфера (ru)
  • Himmelssfären (sv)
  • Небесна сфера (uk)
  • 天球 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:connotation of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:symbolism of
is owl:differentFrom of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License