The balance of power theory in international relations suggests that states may secure their survival by preventing any one state from gaining enough military power to dominate all others. If one state becomes much stronger, the theory predicts it will take advantage of its weaker neighbors, thereby driving them to unite in a defensive coalition. Some realists maintain that a balance-of-power system is more stable than one with a dominant state, as aggression is unprofitable when there is equilibrium of power between rival coalitions.

Property Value
dbo:abstract
  • توازن القوى (Balance of Power):نظرية تقوم على أن وجود الدول والتحالفات في حالة تكاد تتعادل فيها قوتها العسكرية أمر من شأنه أن يحول دون نشوب النزاع المسلح، وعليه فإن بعضاً من الدول تسعى إلى الحفاظ على التوازن العسكري فيما بينها، ويعتبر سعي إحدى الدول لزيادة قدرتهاالعسكرية بالصورة التي تخل بتوازن القوى أمراً يدعو للاضطراب ويولّد سعياً من قبل الدول الأخرى لتعزيز توازن القوى بمعاهدات تلتزم فيها الدول الأطراف بالحفاظ على قوتها العسكرية ضمن حدود مقبولة من الدول الأخرى. وفي معاهدات السلام التي تبرم بين الدول بعد إنقضاء الحروب يتم في العادة التطرق لتوازن القوى والإشارة إلى الترتيبات التي من شأنها أن تحافظ عليه وتحول دون الإخلال به. تقول نظرية توازن القوى في العلاقات الدولية أن بإمكان الدولة ضمان وجودها عبر منع أي دولة أخرى من اكتساب قوة عسكرية تمكنها من الهيمنة على الدول الأخرى. إذا أصبحت دولة ما شديدة القوة، تقول النظرية أنها ستستغل جيرانها الأضعف منها، وبالتالي تدفعهم إلى الاتحاد وتشكيل تحالفٍ دفاعي. يدعي بعض الفلاسفة من أنصار الواقعية السياسية أن نظام توازن القوى أكثر اسقرارًا من النظام الآخر الذي تهيمن من خلاله دولة واحدة، فلا يكون خيار اللجوء إلى العدوان حلًا مربحًا عندما يوجد توازن في القوى بين الأحلاف المتخاصمة. عندما تتعرض دولة ما للتهديد، فتلجأ إلى الحماية إما عن طريق إحداث توازنٍ في القوى، وذلك عبر التحالف مع الدول الأخرى ضد التهديد المحدق بهم، أو التحالف مع القوى العظمى والتي تهدد الدول الأخرى. من استراتيجيات التحالف الأخرى نجد نظرية تمرير المسؤولية والتقارن المتسلسل. خاض الواقعيون جدالات طويلة بخصوص تأثير قطبية النظام السياسي على التكتيكات التي يختارها، لكن من المتفق عليه أن في جميع الأنظمة القطبية، لا تملك القوى العظمى خيارًا سوى أن تواجه بعضها البعض. وبالإضافة للنقاشات المتعلقة بمدى انتشار توازن القوى في أنماط التحالفات، تنتقد مدارس أخرى مختصة بالعلاقات الدولية، مثل المدرسة البنائية، نظرية توازن القوى، وتعارض بذلك المعتقدات الأساسية لنظرية الواقعية السياسية المهتمة بالنظام الدولي وسلوك الدول. (ar)
  • Mocenská rovnováha (německy Mächtegleichgewicht) neboli rovnováha sil (anglicky Balance of Power) v mezinárodních vztazích je situace, kdy státy nevedou neomezené války, protože jednotlivé mocnosti nebo jejich koalice mají natolik srovnatelné síly, že vzájemný konflikt by pravděpodobně neskončil snadným vítězstvím žádné strany a očekávaný přínos války by byl pro každého z aktérů menší než její očekávané náklady a rizika. Teorie mocenské rovnováhy vychází z realistického přístupu k mezinárodní politice a název se poprvé objevil v práci Essay on the Balance of Power (Esej o rovnováze sil) Davida Humea. Teorie rovnováhy sil říká, že jakmile jedna z mocností získá větší sílu, ostatní státy mají dvě hlavní strategické možnosti: buď se v zájmu udržení rovnováhy semknou proti ní (vyvažování, balancing), anebo se naopak přidají na stranu nové velmoci (bandwagoning). (cs)
  • Als Mächtegleichgewicht oder Gleichgewicht der Kräfte (engl. Balance of Power) wird in der internationalen Politik Europas seit dem 17. Jahrhundert eine politische Ordnung souveräner (National-) Staaten, die zwar in Dauerkonflikt miteinander stehen, aber dadurch, dass sich die schwächeren jederzeit gegen den stärksten von ihnen verbünden können, keinen schrankenlosen Krieg gegeneinander führen. Neben dem Mächtegleichgewicht existieren als Modell der Friedenssicherung die Machtausübung eines Hegemons und die Machtkontrolle durch internationale Verträge und Institutionen. In der Theorie der Internationalen Beziehungen ist die Machtverteilung unter den Staaten ein zentrales Thema neorealistischer Deutungsmuster. (de)
  • La teorio de Povekvilibro en internaciaj rilatoj sugestas ke la landa sekureco estas plibonigita kiam la militista kapablo estas distribuita tiel ke neniu ŝtato estas sufiĉe forta por domini super la aliaj. Se unu ŝtato iĝas multe pli forta ol aliaj, la teorio antaŭdiras ke ĝi profitos avantaĝon el ĝia forto kaj atakos pli malfortajn najbarojn, kio havigas stimulon al tiuj kiuj sentas sin minacataj al unuigo en defenda koalicio. Kelkaj realismuloj subtenas ke tio estus pli stabila ĉar agreso aperus nealloga kaj estus evitata se estas ekvilibro de povo inter la rivalaj koalicioj. (eo)
  • El equilibrio de poder en las relaciones internacionales, o equilibrio de potencias es una situación política internacional en la que cada Estado (cada potencia) intenta mantener el denominado statu quo o al menos una situación aproximada al equilibrio en sus relaciones con otros estados, a efectos de prevenir el ejercicio en exclusiva del poder por alguno de ellos en particular. La ruptura del equilibrio en favor de uno de esos estados, daría a este una situación de predominio, dominación, o hegemonía.​ (es)
  • The balance of power theory in international relations suggests that states may secure their survival by preventing any one state from gaining enough military power to dominate all others. If one state becomes much stronger, the theory predicts it will take advantage of its weaker neighbors, thereby driving them to unite in a defensive coalition. Some realists maintain that a balance-of-power system is more stable than one with a dominant state, as aggression is unprofitable when there is equilibrium of power between rival coalitions. When threatened, states may seek safety either by balancing, allying with others against the prevailing threat; or bandwagoning, aligning themselves with the threatening power. Other alliance tactics include buck-passing and chain-ganging. Realists have long debated how the polarity of a system impacts the choice of tactics; however, it is generally agreed that in bipolar systems, each great power has no choice but to directly confront the other. Along with debates between realists about the prevalence of balancing in alliance patterns, other schools of international relations, such as constructivists, are also critical of the balance of power theory, disputing core realist assumptions regarding the international system and the behavior of states. (en)
  • Keseimbangan kekuasaan (Inggris: Balance of power) dalam hubungan internasional mengacu pada keseimbangan antara negara-negara atau untuk mencegah satu entitas menjadi terlalu kuat. Dengan keseimbangan ini, negara tersebut tidak dapat memaksakan kehendaknya atau mengganggu kepentingan negara lain. Negara dapat melakukan keseimbangan kekuasaan dengan dua cara, yaitu meningkatkan kekuatan negaranya sendiri, seperti ketika negara tersebut terlibat dalam gencatan senjata atau bekerja sama dengan negara lain (aliansi). Istilah keseimbangan kekuasaan mulai dipakai untuk menunjukkan hubungan kekuasaan dalam sistem negara Eropa di akhir Perang Napoleon sampai Perang Dunia I. Dalam keseimbangan kekuatan Eropa, Inggris berperan sebagai penyeimbang atau pemegang keseimbangan. Setelah Perang Dunia II, keseimbangan kekuasan menjadi (antara kekuatan Amerika Serikat dengan Uni Soviet). Negara-negara di Eropa Barat berpihak pada Amerika Serikat dalam aliansi militer NATO. Sementara itu, sekutu Uni Soviet di Eropa Tengah dan Eropa Timur bersatu di bawah kepemimpinan Uni Soviet dalam Pakta Warsawa.<ref name="br" hail hitler (in)
  • L’équilibre des puissances (traduction de balance of power) est un concept central de la théorie réaliste des relations internationales. Dans un système d'équilibre de la puissance, les États choisissent de se ranger aux côtés du plus fort (bandwagoning) ou tentent d'équilibrer celui-ci en se coalisant (balancing). La théorie de l’équilibre des puissances suggère que la sécurité nationale est accrue lorsque la capacité militaire est répartie de telle sorte qu’aucun État n’est assez fort pour dominer tous les autres. Si un État devient beaucoup plus puissant que d’autres, la théorie prédit que celui-ci tirera profit de sa force et attaquera ses voisins plus faibles, et contribuera ainsi à provoquer la formation d’une coalition de défense parmi les États menacés. Pour certains réalistes, cette hypothèse se révélerait plus stable étant donné qu’une manœuvre d’agression aurait peu d’intérêt et serait évitée si un équilibre des relations de pouvoir se forme entre les coalitions rivales. L'équilibre des puissances désigne le rapport d'équilibre se formant lorsque plusieurs puissances nationales, plus ou moins égales, entrent en compétition. Cette compétition empêche une puissance de prendre le dessus sur une autre. La Guerre froide est un exemple d'équilibre des puissances; les États-Unis et l'URSS ont pendant plus de quarante ans été plus ou moins en compétition dans plusieurs domaines. Les actions de l'un contrecarraient celles de l'autre. Pour certains observateurs comme Hubert Védrine, avec la disparition de leur rival, les États-Unis sont passés du statut de superpuissance à celui d'hyperpuissance. (fr)
  • Nel linguaggio storico-diplomatico il termine politica dell'equilibrio nelle relazioni internazionali tra le potenze indica la politica perseguita nella storia europea da alcuni stati (tipicamente dalla Gran Bretagna tra Settecento e Novecento) per impedire l'emergere sul continente di una potenza egemone (come ad esempio la Francia napoleonica o la Germania guglielmina o hitleriana) tale da sconvolgere la pace e l'equilibrio tra gli stati europei stessi. (it)
  • 勢力均衡(せいりょくきんこう、英:Balance of power)は、19世紀以降、欧州の国際秩序を維持するために各国間の軍事力に一定の等質性(パリティ)を与えることにより、突出した脅威が生み出されることを抑制し、地域不安や紛争の誘因を低下させることを目的として考案されたバランス型の秩序モデル。 (ja)
  • Machtsevenwicht is het politieke en veelal ook militaire evenwicht tussen twee of meer machtige staten. De mate van militair evenwicht wordt aangeduid als militaire balans. Voorbeelden van machtsevenwicht waren: in Europa voor de Tweede Wereldoorlog Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië, en voor de Eerste Wereldoorlog ook wel het Osmaanse Rijk, het tsaristische Rusland en Oostenrijk-Hongarije. Oostenrijk-Hongarije was de bondgenoot van Duitsland. Frankrijk was bondgenoot van Engeland en Rusland Na de Tweede Wereldoorlog was er sprake van een min of meer stabiel machtsevenwicht (in Engelstalige publicaties: Balance of power) tussen de Verenigde Staten en hun NAVO-bondgenoten enerzijds en de Sovjet-Unie en haar bondgenoten in het Warschaupact anderzijds. (Dit waren de twee "supermachten".) Machtsevenwichten zijn in veel gevallen althans voor enige (tientallen) jaren stabiel doordat iedere actie van een supermacht zal leiden tot een reactie van de overige supermacht(en). Men kan denken aan economische en diplomatieke acties, maar ook een wapenwedloop. In het extreemste geval zetten de overige supermachten hun geschillen opzij om met een te ambitieuze supermacht af te rekenen, zoals tijdens de napoleontische oorlogen en de wereldoorlogen. Hierdoor is het behalen en behouden van de wereldhegemonie door een enkele staat zeer bezwaarlijk, riskant en uitputtend. Machtsevenwichten zijn veelal op de langere termijn niet stabiel: als een der grootmachten bijvoorbeeld door intern verval ten onder gaat (Sovjet-Unie eind jaren tachtig van de 20e eeuw) kan een hegemonie door de overgebleven grootmacht(en) ontstaan, of juist een strijd om de macht om het niet meer door die ex-grootmacht beheerste gebied, zoals na de val van het Romeinse Rijk in de 5e eeuw van onze jaartelling. Ook kan de onderlinge wedijver tot uitputting lijden waardoor het machtsevenwicht fundamenteel gewijzigd wordt ten gunste van nieuwkomers. Dit geschiedde bijvoorbeeld in de Wereldoorlogen, waarin de Europese grootmachten elkaar bestreden en zelfs de overwinnaars nadien de status van grootmacht niet meer konden handhaven. De vijfenveertig jaar daarna zouden worden beheerst door twee nieuwe supermachten: de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. Uiteindelijk zou ook de Sovjet-Unie uiteenvallen waarna de Verenigde Staten als enige grote mogendheid of over zou blijven. Een machtsevenwicht tussen twee of meer niet-bevriende "blokken" kan tot zeer ongewenste neveneffecten leiden, zoals een bewapeningswedloop, waarbij onevenredig veel geld, energie en wetenschappelijke kennis in dienst van het militaire apparaat wordt gesteld, of het door de machtsblokken onderdrukken of veroveren van zoveel mogelijk andere landen. Het kolonialisme van vooral de 19e eeuw heeft veel kenmerken van dit laatste. (nl)
  • Równowaga sił – jedna z podstawowych kategorii analizy i opisu stosunków międzynarodowych. Określa stan, w którym żadne państwo nie góruje nad innymi i nie posiada możliwości podporządkowania sobie innych państw. Naukowa interpretacja równowagi sił wyjaśnia postępowanie państw, które dążąc do zapewnienia sobie zwiększonego bezpieczeństwa, podejmują działania służące zachowaniu lub też ustanowieniu równomiernego podziału siły między podmiotami na arenie stosunków międzynarodowych. Zgodnie z informacjami zebranymi na podstawie licznej literatury przedmiotu, w teorii równowagi sił wyróżniono dwa istotne aspekty. Po pierwsze, głównym celem państwa jest zapewnienie sobie bezpieczeństwa pod każdą postacią, opierając się na doktrynie . Po drugie, wprowadzenie równowagi sił uznano za najefektywniejszy sposób samoobrony, aby uniknąć w przyszłości hegemonii pojedynczego, dominującego państwa. Równowaga sił jest jednym z głównych pojęć w teorii realizmu. Koncepcja ta uznawana była za najważniejsze prawo objaśniające funkcjonowanie polityki międzynarodowej. Gorącymi zwolennikami konceptu równowagi sił byli Hans Morgenthau oraz Kenneth Waltz. W czasach współczesnych rola równowagi sił wydaje się być niezwykle istotna. Stanowi ważką cechę ładu globalnego. Dzięki zachowaniu równowagi sił na arenie międzynarodowej panuje względna równowaga potencjałów (militarnych, gospodarczych, politycznych, technologicznych), nie zapewnia jednak równości statusu wszystkich aktorów. Równowaga sił jest stanem braku konfliktu zbrojnego, niemniej jednak nie jest już stanem nieobecności konfliktu interesów. (pl)
  • Dá-se o nome de equilíbrio de poder a uma situação, nas relações internacionais, de competição entre diversas potências nacionais, mais ou menos iguais em poder. Tal competição impede uma potência de ganhar a supremacia sobre as demais. Segundo a teoria realista das relações internacionais, um Estado, no seu relacionamento com outros atores internacionais, defronta-se com a escolha entre alinhar-se com os Estados mais fortes (em inglês, bandwagoning) ou procurar contrabalançar o poder dos mais fortes por meio de coalizões (equilíbrio ou balance, em inglês). Esta escolha pode ser crucial em tempo de guerra e até mesmo determinar a sobrevivência do Estado. A Guerra Fria é um exemplo de equilíbrio de poder. Os Estados Unidos e a União Soviética mantiveram uma competição durante mais de quarenta anos em diversos campos, na qual as ações de uma parte determinavam as da outra. (pt)
  • Maktbalans är en definition av inom- eller mellanstatliga relationer och intressen utifrån ett makt- och jämviktsperspektiv. På ett nationellt plan skall dels maktfördelning verka för maktbalans, se vidare maktdelningsprincipen. Dels fungerar olika politiska partier som representanter för olika grupper i samhället, och genom allmänna val är det tänkt att de valda makthavarna skall balansera intressegrupper i proportion till det stöd de har, eller hur stor grupp de representerar. (sv)
  • Баланс сил в международных отношениях — распределение мирового влияния между отдельными центрами силы — полюсами. Может принимать различные конфигурации: биполярную, трёхполюсную, мультиполярную (или многополярную) и т. д. Главная цель баланса сил — предотвращение доминирования в международной системе одного государства или группы стран, обеспечить поддержание международного порядка. Отто фон Бисмарк: «Вся политика может быть сведена к формуле: постарайся быть среди троих в мире, где правит хрупкий баланс пяти держав. Это единственная подлинная защита против формирования враждебных коалиций». Баланс сил является одним из ключевых понятий в теории политического реализма и неореализма. Представители этих парадигм считают его главным способом стабилизации системы международных отношений, основой международного порядка и безопасности. Теоретик международных отношений М.Каплан на основе политического реализма построил типологию международных систем, включающую шесть типов систем. Одним из них является так называемая «система баланса сил», характеризующаяся многополярностью. Баланс сил зачастую играет решающую роль в дипломатии: так, Англия начиная с XVI века в европейских делах рассматривала поддержание «равновесия» как краеугольный камень своей политики. (ru)
  • 權力平衡(英語:Balance of power),亦譯做「均勢」、「勢力均衡」,是國際關係理論與結構現實主義理論的核心概念之一。中國國際關係研究文獻中的「格局」概念與此相近。此一概念可以指一種強調國家間應彼此警惕、制約的政策主張。也可以指客觀存在的,國際體系間的權力對比態勢。究竟採何定義,端視文獻脈絡而定。 另外,由於權力的行使主體非僅限於國家,組織、機構、企業、政黨體系、家族中,也可能有權力平衡的現象。例如某種產品市場或某個國家的政黨體系中,也可以出現「權力平衡」。其參與者,如公司、自然人,也可以採取權力平衡的策略以獲取各種利益。 (zh)
  • Бала́нс сил (англ. balance of power; нім. Mächtegleichgewicht або нім. Gleichgewicht der Kräfte; рос. баланс сил) — така ситуація в міжнародних відносинах, коли існує паритет або стабільність між сторонами. Поняття балансу сил «описує стан справ в міжнародній системі та пояснює поведінку держав в цій системі». Як поняття міжнародного права для позначення «рівноваги» між націями належить доктрині покликаній завадити посиленню однієї з націй до такого рівня, коли вона диктуватиме свою волю решті. Принцип балансу сил лежав в основі зовнішньої політики Великої Британії починаючи з пізнього середньовіччя до завершення Другої світової війни. В основному, це означало постійний спротив Британії появі єдиної домінуючої сили (або союзу) в Європі. У випадку загрози появи такої сили Британія долучалась до союзу з наступною за потужністю країною для відновлення рівноваги. Баланс сил лежить в основі теорії . Згідно з цим принципом, держава може вдаватись або до , або до союзів сильніших держав. Під час війни вибір між балансуванням та прилученням може бути питання життя чи смерті держави. , провідний дослідник , зазначив у книзі «Теорія міжнародної політики» (англ. Theory of International Politics) що «коли й існує якась особливо політична теорія міжнародної політики, то це точно теорія балансу сил.» Однак, це твердження було піддано критиці представниками інших школ дослідження міжнародних відносин, зокрема, та політичними економістами. (uk)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 4880551 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 75639 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 983034330 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:first
  • Walter Alison (en)
dbp:last
  • Phillips (en)
dbp:volume
  • 3 (xsd:integer)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:wstitle
  • Balance of Power (en)
dct:subject
rdfs:comment
  • La teorio de Povekvilibro en internaciaj rilatoj sugestas ke la landa sekureco estas plibonigita kiam la militista kapablo estas distribuita tiel ke neniu ŝtato estas sufiĉe forta por domini super la aliaj. Se unu ŝtato iĝas multe pli forta ol aliaj, la teorio antaŭdiras ke ĝi profitos avantaĝon el ĝia forto kaj atakos pli malfortajn najbarojn, kio havigas stimulon al tiuj kiuj sentas sin minacataj al unuigo en defenda koalicio. Kelkaj realismuloj subtenas ke tio estus pli stabila ĉar agreso aperus nealloga kaj estus evitata se estas ekvilibro de povo inter la rivalaj koalicioj. (eo)
  • El equilibrio de poder en las relaciones internacionales, o equilibrio de potencias es una situación política internacional en la que cada Estado (cada potencia) intenta mantener el denominado statu quo o al menos una situación aproximada al equilibrio en sus relaciones con otros estados, a efectos de prevenir el ejercicio en exclusiva del poder por alguno de ellos en particular. La ruptura del equilibrio en favor de uno de esos estados, daría a este una situación de predominio, dominación, o hegemonía.​ (es)
  • Nel linguaggio storico-diplomatico il termine politica dell'equilibrio nelle relazioni internazionali tra le potenze indica la politica perseguita nella storia europea da alcuni stati (tipicamente dalla Gran Bretagna tra Settecento e Novecento) per impedire l'emergere sul continente di una potenza egemone (come ad esempio la Francia napoleonica o la Germania guglielmina o hitleriana) tale da sconvolgere la pace e l'equilibrio tra gli stati europei stessi. (it)
  • 勢力均衡(せいりょくきんこう、英:Balance of power)は、19世紀以降、欧州の国際秩序を維持するために各国間の軍事力に一定の等質性(パリティ)を与えることにより、突出した脅威が生み出されることを抑制し、地域不安や紛争の誘因を低下させることを目的として考案されたバランス型の秩序モデル。 (ja)
  • Maktbalans är en definition av inom- eller mellanstatliga relationer och intressen utifrån ett makt- och jämviktsperspektiv. På ett nationellt plan skall dels maktfördelning verka för maktbalans, se vidare maktdelningsprincipen. Dels fungerar olika politiska partier som representanter för olika grupper i samhället, och genom allmänna val är det tänkt att de valda makthavarna skall balansera intressegrupper i proportion till det stöd de har, eller hur stor grupp de representerar. (sv)
  • 權力平衡(英語:Balance of power),亦譯做「均勢」、「勢力均衡」,是國際關係理論與結構現實主義理論的核心概念之一。中國國際關係研究文獻中的「格局」概念與此相近。此一概念可以指一種強調國家間應彼此警惕、制約的政策主張。也可以指客觀存在的,國際體系間的權力對比態勢。究竟採何定義,端視文獻脈絡而定。 另外,由於權力的行使主體非僅限於國家,組織、機構、企業、政黨體系、家族中,也可能有權力平衡的現象。例如某種產品市場或某個國家的政黨體系中,也可以出現「權力平衡」。其參與者,如公司、自然人,也可以採取權力平衡的策略以獲取各種利益。 (zh)
  • توازن القوى (Balance of Power):نظرية تقوم على أن وجود الدول والتحالفات في حالة تكاد تتعادل فيها قوتها العسكرية أمر من شأنه أن يحول دون نشوب النزاع المسلح، وعليه فإن بعضاً من الدول تسعى إلى الحفاظ على التوازن العسكري فيما بينها، ويعتبر سعي إحدى الدول لزيادة قدرتهاالعسكرية بالصورة التي تخل بتوازن القوى أمراً يدعو للاضطراب ويولّد سعياً من قبل الدول الأخرى لتعزيز توازن القوى بمعاهدات تلتزم فيها الدول الأطراف بالحفاظ على قوتها العسكرية ضمن حدود مقبولة من الدول الأخرى. وفي معاهدات السلام التي تبرم بين الدول بعد إنقضاء الحروب يتم في العادة التطرق لتوازن القوى والإشارة إلى الترتيبات التي من شأنها أن تحافظ عليه وتحول دون الإخلال به. (ar)
  • Mocenská rovnováha (německy Mächtegleichgewicht) neboli rovnováha sil (anglicky Balance of Power) v mezinárodních vztazích je situace, kdy státy nevedou neomezené války, protože jednotlivé mocnosti nebo jejich koalice mají natolik srovnatelné síly, že vzájemný konflikt by pravděpodobně neskončil snadným vítězstvím žádné strany a očekávaný přínos války by byl pro každého z aktérů menší než její očekávané náklady a rizika. Teorie mocenské rovnováhy vychází z realistického přístupu k mezinárodní politice a název se poprvé objevil v práci Essay on the Balance of Power (Esej o rovnováze sil) Davida Humea. (cs)
  • Als Mächtegleichgewicht oder Gleichgewicht der Kräfte (engl. Balance of Power) wird in der internationalen Politik Europas seit dem 17. Jahrhundert eine politische Ordnung souveräner (National-) Staaten, die zwar in Dauerkonflikt miteinander stehen, aber dadurch, dass sich die schwächeren jederzeit gegen den stärksten von ihnen verbünden können, keinen schrankenlosen Krieg gegeneinander führen. Neben dem Mächtegleichgewicht existieren als Modell der Friedenssicherung die Machtausübung eines Hegemons und die Machtkontrolle durch internationale Verträge und Institutionen. (de)
  • The balance of power theory in international relations suggests that states may secure their survival by preventing any one state from gaining enough military power to dominate all others. If one state becomes much stronger, the theory predicts it will take advantage of its weaker neighbors, thereby driving them to unite in a defensive coalition. Some realists maintain that a balance-of-power system is more stable than one with a dominant state, as aggression is unprofitable when there is equilibrium of power between rival coalitions. (en)
  • L’équilibre des puissances (traduction de balance of power) est un concept central de la théorie réaliste des relations internationales. Dans un système d'équilibre de la puissance, les États choisissent de se ranger aux côtés du plus fort (bandwagoning) ou tentent d'équilibrer celui-ci en se coalisant (balancing). L'équilibre des puissances désigne le rapport d'équilibre se formant lorsque plusieurs puissances nationales, plus ou moins égales, entrent en compétition. Cette compétition empêche une puissance de prendre le dessus sur une autre. (fr)
  • Keseimbangan kekuasaan (Inggris: Balance of power) dalam hubungan internasional mengacu pada keseimbangan antara negara-negara atau untuk mencegah satu entitas menjadi terlalu kuat. Dengan keseimbangan ini, negara tersebut tidak dapat memaksakan kehendaknya atau mengganggu kepentingan negara lain. Negara dapat melakukan keseimbangan kekuasaan dengan dua cara, yaitu meningkatkan kekuatan negaranya sendiri, seperti ketika negara tersebut terlibat dalam gencatan senjata atau bekerja sama dengan negara lain (aliansi). Istilah keseimbangan kekuasaan mulai dipakai untuk menunjukkan hubungan kekuasaan dalam sistem negara Eropa di akhir Perang Napoleon sampai Perang Dunia I. Dalam keseimbangan kekuatan Eropa, Inggris berperan sebagai penyeimbang atau pemegang keseimbangan. (in)
  • Równowaga sił – jedna z podstawowych kategorii analizy i opisu stosunków międzynarodowych. Określa stan, w którym żadne państwo nie góruje nad innymi i nie posiada możliwości podporządkowania sobie innych państw. Naukowa interpretacja równowagi sił wyjaśnia postępowanie państw, które dążąc do zapewnienia sobie zwiększonego bezpieczeństwa, podejmują działania służące zachowaniu lub też ustanowieniu równomiernego podziału siły między podmiotami na arenie stosunków międzynarodowych. (pl)
  • Machtsevenwicht is het politieke en veelal ook militaire evenwicht tussen twee of meer machtige staten. De mate van militair evenwicht wordt aangeduid als militaire balans. Voorbeelden van machtsevenwicht waren: in Europa voor de Tweede Wereldoorlog Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië, en voor de Eerste Wereldoorlog ook wel het Osmaanse Rijk, het tsaristische Rusland en Oostenrijk-Hongarije. Oostenrijk-Hongarije was de bondgenoot van Duitsland. Frankrijk was bondgenoot van Engeland en Rusland (nl)
  • Dá-se o nome de equilíbrio de poder a uma situação, nas relações internacionais, de competição entre diversas potências nacionais, mais ou menos iguais em poder. Tal competição impede uma potência de ganhar a supremacia sobre as demais. A Guerra Fria é um exemplo de equilíbrio de poder. Os Estados Unidos e a União Soviética mantiveram uma competição durante mais de quarenta anos em diversos campos, na qual as ações de uma parte determinavam as da outra. (pt)
  • Баланс сил в международных отношениях — распределение мирового влияния между отдельными центрами силы — полюсами. Может принимать различные конфигурации: биполярную, трёхполюсную, мультиполярную (или многополярную) и т. д. Главная цель баланса сил — предотвращение доминирования в международной системе одного государства или группы стран, обеспечить поддержание международного порядка. Отто фон Бисмарк: «Вся политика может быть сведена к формуле: постарайся быть среди троих в мире, где правит хрупкий баланс пяти держав. Это единственная подлинная защита против формирования враждебных коалиций». (ru)
  • Бала́нс сил (англ. balance of power; нім. Mächtegleichgewicht або нім. Gleichgewicht der Kräfte; рос. баланс сил) — така ситуація в міжнародних відносинах, коли існує паритет або стабільність між сторонами. Поняття балансу сил «описує стан справ в міжнародній системі та пояснює поведінку держав в цій системі». Як поняття міжнародного права для позначення «рівноваги» між націями належить доктрині покликаній завадити посиленню однієї з націй до такого рівня, коли вона диктуватиме свою волю решті. (uk)
rdfs:label
  • توازن القوى (علاقات دولية) (ar)
  • Mocenská rovnováha (cs)
  • Mächtegleichgewicht (de)
  • Balance of power (international relations) (en)
  • Povekvilibro (eo)
  • Equilibrio de poder (es)
  • Équilibre des puissances (fr)
  • Keseimbangan kekuasaan (hubungan internasional) (in)
  • Politica dell'equilibrio (it)
  • 勢力均衡 (ja)
  • Machtsevenwicht (nl)
  • Równowaga sił (pl)
  • Equilíbrio de poder (pt)
  • Баланс сил (геополитика) (ru)
  • Maktbalans (sv)
  • Баланс сил (геополітика) (uk)
  • 權力平衡 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of