An Entity of Type: place, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

The Alexandrian school is a collective designation for certain tendencies in literature, philosophy, medicine, and the sciences that developed in the Hellenistic cultural center of Alexandria, Egypt during the Hellenistic and Roman periods.

Property Value
dbo:abstract
  • L'Escola d'Alexandria o Escola neoplatònica d'Alexandria va ser un corrent de filosofia que es va desenvolupar a l'Egipte hel·lenístic i romà entre els segles iii i VII dC, caracteritzada per la tendència a l'erudició i al sincretisme entre idees filosòfiques (preses del neoplatonisme i la filosofia d'Aristòtil i religioses (procedents del gnosticisme i el cristianisme. La seva activitat va concloure amb la conquesta musulmana d'Egipte l'any 640. Els noms més coneguts d'aquesta escola són Hipàcia, Sinesi de Cirene i Olimpiòdor. Altres membres de la mateixa són Hièrocles d'Alexandria, , , Joan Filopò, , Alexandre de Licòpolis, Esteve d'Alexandria, Asclepiodot d'Alexandria, Nemesi i . Aquesta escola filosòfica no ha de confondre's amb: 1 l'escola filològica d'Alexandria, a la qual pertany per exemple Aristarc de Samotràcia, cinquè bibliotecari del (217-143 aC; 2 el platonisme mitjà o platonisme eclèctic defensat per Eudor d'Alexandria (any 40 dC; 3 l' catequística d'Alexandria, escola d'exègesi cristiana a la qual pertanyen, entre altres, Clement d'Alexandria i Orígens, i alternament Filó d'Alexandria ; 4 l'escola neoplatònica d'Atenes, fundada per Plutarc d'Atenes cap a l'any 400, que va aconseguir el seu apogeu amb Proclo i va arribar a la seva fi amb Damasci i Simplici l'any 529. (ca)
  • Alexandrijská škola je jak skutečná škola pro alexandrijské katechumeny, tak název pro filosofické a teologické myšlení církevních otců v ní působících. Datuje se do přibližně 3.–4. století. Alexandrijská škola byla prvním a nejstarším střediskem komplexního teologického myšlení v dějinách křesťanství. Své hlavní charakteristiky dostala ze svého okolí: měl na ni vliv platónismus, spisy platónismem ovlivněného židovského učence Filona Alexandrijského a vůbec zájem o metafyzické bádání. Jádrem a ohniskem křesťanského teologického myšlení v Alexandrii byla škola pro katechumeny, kde se vyučovaly jak základy víry a porozumění Písmu, tak i základní filosofické obory jako rétorika, gramatika a pod. Již zde je patrné silné propojení mezi křesťanskou vírou a řeckou filosofií, které je charakteristické pro celou tuto školu. Co se týká výkladu Písma, jež bylo až do vrcholného středověku hlavním, ne-li jediným pramenem teologického poznání, známá byla především alegorická metoda. Ta z řecké kultury a myšlení přešla prostřednictvím Filona, který ji aplikoval na židovské posvátné spisy, i do křesťanské alegorické školy. Díky ní mohli alexandrijští otcové nacházet v Písmu, zvlášť ve Starém zákoně, řešení mnoha metafyzických a do jisté míry i abstraktních otázek. Naopak podle těchto otců doslovný výklad Písma, považovaný za judaizující, byl označován za nehodný Boha a za povrchní, hodný těch, kteří nejsou s to proniknout do hloubky textu. Jako protiváha proti alexandrijské škole existovala v Sýrii antiochijská škola, zdůrazňující jednak doslovný, literární výklad Písma, jednak jeho význam nikoli metafyzický, ale morální. (cs)
  • تشير المدرسة الإسكندرانية إلى توجهات معينة في الأدب والفلسفة والطب والعلوم تطورت في الإسكندرية المركز الحضاري الهلنستي حوالي القرن الأول الميلادي. تميزت الإسكندرية بمزج التأثيرات اليونانية مع الشرقية وبموقعها المناسب كمركز تجاري وبالتأثير الحضاري لأسرة البطالمة التي حكمت مصر. وجمعت مكتبة الإسكندرية الكثير من علوم العصر. وتشير أيضا إلى إحدى مدرستين كبيرتين لتفسير الكتاب المقدس في الكنيسة المسيحية المبكرة جمعتا عقائد يونانية أفلاطونية مع المسيحية (أفلاطونية محدثة) وفسرتا معظم الكتاب المقدس بشكل رمزي. أسست المدرسة الإسكندرانية المسيحية في القرن الثاني الميلادي ويعتبر إكلمندس الإسكندري مؤسسها. (ar)
  • The Alexandrian school is a collective designation for certain tendencies in literature, philosophy, medicine, and the sciences that developed in the Hellenistic cultural center of Alexandria, Egypt during the Hellenistic and Roman periods. Alexandria was a remarkable center of learning due to the blending of Greek and Oriental influences, its favorable situation and commercial resources, and the enlightened energy of some of the Macedonian Dynasty of the Ptolemies ruling over Egypt, in the final centuries BC. Much scholarly work was collected in the great Library of Alexandria during this time. Large amounts of epic poetry and works on geography, history, mathematics, astronomy, philosophy, and medicine were composed in Alexandria during this period. Alexandrian school is also used to describe the religious and philosophical developments in Alexandria after the 1st century. The mix of Jewish theology and Greek philosophy led to a syncretic mix and much mystical speculation. The Neoplatonists devoted themselves to examining the nature of the soul, and sought communion with God. The two great schools of biblical interpretation in the early Christian church incorporated Neoplatonism and philosophical beliefs from Plato's teachings into Christianity, and interpreted much of the Bible allegorically. The founders of the Alexandrian school of Christian theology were Clement of Alexandria and Origen. (en)
  • Didaskaleion de Aleksandrio aŭ simple "Didaskaleion" (Τῆς Κατηχήσεως Διδασκαλεῖον) estas la nomo de la skolo pri teologio en Aleksandrio de Egiptio aktiva ekde la 2-a jarcento, ĝenerale pli konata kiel Skolo pri katekizado de Aleksandrio. Grava kristana institucio, ĝi estis la pivoto kaj la plej frekventata centro por studoj celantaj batali la Gnostikismon, herezon tiam disvastiĝinta en la urbo kaj en tuta Egiptio. La emo doni sciencan karakterizon al la teologio kaj historio de kristanismo taŭgis naskiĝi en urbo jam famega pro la plureco de kulturaj kaj skolaj viviĝintaj ekde ĝia fondiĝo, kaj matrico de filozofiaj fluoj signontaj la tuta helenisman epokon: oni memoru Novplatonismon kaj Hipatian. (eo)
  • La Escuela de Alejandría o Escuela neoplatónica de Alejandría fue una corriente de filosofía que se desarrolló en el Egipto helenístico y romano entre los siglos III y VII d. C., caracterizada por la tendencia a la erudición y al sincretismo entre ideas filosóficas (tomadas del neoplatonismo y la filosofía de Aristóteles) y religiosas (procedentes del gnosticismo y el cristianismo). Su actividad concluyó con la conquista musulmana de Egipto en el año 640. Los nombres más conocidos de esta escuela son Hipatia, Sinesio de Cirene y Olimpiodoro el Joven. Otros miembros de la misma son Hierocles de Alejandría, , Amonio de Hermia, Juan Filopón, , Alejandro de Licópolis, , , y .​ Esta escuela filosófica no debe confundirse con: 1) la escuela filológica de Alejandría, a la que pertenece por ejemplo Aristarco de Samotracia, quinto bibliotecario del Museo de Alejandría (217-143 a. C.); 2) el platonismo medio o platonismo ecléctico defendido por (año 40 d. C.); 3) la escuela catequística de Alejandría, escuela de exégesis cristiana a la que pertenecen, entre otros, Clemente de Alejandría y Orígenes, y alternativamente Filón de Alejandría ; 4) la , fundada por Plutarco de Atenas hacia el año 400, que alcanzó su apogeo con Proclo y llegó a su fin con Damascio y Simplicio en el año 529. No obstante, la Escuela de Alejandría mantuvo un contacto estrecho con la Escuela neoplatónica de Atenas, por lo que algunos historiadores consideran que ambas forman un mismo proceso de cambio. (es)
  • Mit dem Begriff Alexandrinische Schule (oder Schule von Alexandria) wird eine fortlaufende Reihe von wissenschaftlichen Bestrebungen in der Zeit von etwa 300 v. Chr. bis 600 nach Chr. bezeichnet, deren Zentrum die Stadt Alexandria war. Dieser um 331 v. Chr. gegründeten Hafenstadt in Ägypten kam in hellenistischer Zeit große Bedeutung zu, und vor dem Aufstieg Roms war sie die größte Metropole der antiken Welt. Sie war bis 30 v. Chr. Sitz der ptolemäischen Dynastie und blieb auch während der anschließenden römischen Herrschaft sehr bedeutend. Die geografische Lage Alexandrias begünstigte das Verschmelzen von Elementen der griechischen Philosophie mit jüdischen, christlichen und später arabischen Lehren. Zentrum der Alexandrinischen Schule war die bedeutende Bibliothek von Alexandria. (de)
  • Mazhab Alejsandria adalah sebuah istilah kolektif yang mengacu kepada kecenderungan-kecenderungan tertentu dalam sastra, filsafat, kedokteran dan sains yang berkembang di pusat kebudayaan Helenistik Aleksandria, Mesir pada zaman Helenistik dan . Aleksandria merupakan pusat pengetahuan yang penting berkat perpaduan pengaruh Yunani dan Dunia Timur. (in)
  • L'école néoplatonicienne d'Alexandrie est un courant dans le mouvement du néoplatonisme, qui regroupe, à Alexandrie, divers néoplatoniciens depuis le début du Ve siècle jusqu'au milieu du VIIe siècle, jusqu'à la conquête arabe en 640. (fr)
  • Filozofia aleksandryjska – wieloznaczny i z tego powodu współcześnie niemal całkowicie zarzucony termin określający wiele nurtów , zwłaszcza różne postacie platonizmu rozwijane w Aleksandrii, głównym ośrodku myśli filozoficznej późnej starożytności, między III w. p.n.e. a podbojem arabskim. W dawniejszej historii filozofii termin ten używany był często jako synonim terminu „filozofia hellenistyczna”. Główne nurty filozoficzne, które miały składać się na „filozofię aleksandryjską” to: * żydowska filozofia hellenistyczna, której najważniejszym przedstawicielem jest Filon z Aleksandrii * gnostycyzm aleksandryjski i różne prądy hermetyczne i teozoficzne (zob. Hermes Trismegistos) * właściwy neoplatonizm, którego najwybitniejszym reprezentantem był Plotyn * neoplatonizm chrześcijański i tzw. „”, których najważniejszymi reprezentantami byli Klemens Aleksandryjski i Orygenes * późny neoplatonizm o nastawieniu historyczno-erudycyjnym Dawniejsza historia filozofii upatrywała w filozofii aleksandryjskiej pewnego rodzaju spójny kierunek charakteryzujący się emanacyjnym panteizmem, gradualizmem, przekonaniem o możliwości ubóstwienia człowieka na drodze ekstazy mistycznej. Część historyków za główną cechę „filozofii aleksandryjskiej” uznawała obecność w niej syntezy religijności Wschodu i racjonalnej filozofii Zachodu. Dlatego też za główny nurt „filozofii aleksandryjskiej” uchodziła platonistyczna filozofia żydowska, za jej główny moment doktryna o osobowym pośredniku między transcendentalnym jedynym Bóstwem a skażonym światem materialnym, za głównego reprezentanta Filon, a za najbardziej typowy przejaw nauka o Logosie. Analogiczny charakter do żydowskiego platonizmu miała mieć gnostycka doktryna o bosko-ludzkim pośredniku między niepoznawalnym Bóstwem a chcącym je poznać ludźmi. W nowszej historii filozofii pojawia się tylko termin szkoła aleksandryjska oznaczający jeden z głównych nurtów neoplatonzmu. Za jej reprezentantów uznaje się m.in. Hypatię z Aleksandrii, Synezjusza z Cyreny, Amoniusza Sakkasa. Szkołę tę wyróżnia się przeciwstawiając ją neoplatonizmowi syryjskiemu i ateńskiemu. Odróżniać ma ją od nich prostota systemu metafizycznego i prostota spekulacji, przejawiająca się zwłaszcza jako brak ciągłego mnożenia licznych w pozostałych systemach neoplatońskich hipostaz . Jako że liczne hipostazy szkoły syryjskiej rozumiane były często politeistycznie, unikająca ich szkoła aleksandryjska zbliżała się stopniowo do monoteizmu chrześcijańskiego lub judaistycznego. Dlatego też późniejszy, zbliżający się do monoteizmu platonizm Aleksandrii określa się jako „drugą szkołę aleksandryjską”. Pod koniec V w. kierownikiem szkoły filozoficznej w Aleksandrii był komentator Arystotelesa i Porfiriusza, Amoniusz syn Hermiasza. (pl)
  • Александрийская школа — ряд философских и литературных течений, сменявшихся в Александрии с III века до н. э. по VI век н. э. Наиболее известными среди них являются александрийская школа неоплатонизма и александрийская богословская школа. (ru)
  • A Escola de Alexandria passou a ser, de uma instituição qualificada, uma designação coletiva para certas tendências em literatura, filosofia, medicina e nas ciências que se desenvolveram no centro cultural helenístico de Alexandria, no Egito durante os períodos helenista e romano. Dali surgiriam grandes nomes que seriam lembrados e referenciados como por exemplo: Apolónio de Perga - Matemático; Aristarco de Samos - Matemático, astrónomo e inventor; Aristarco de Alexandria - Gramático e crítico literário; Arquimedes - Extraordinário matemático, e o maior génio mecânico; Cónon de Samos - Matemático e astrónomo; Dionísio de Trácia - Gramático; Erasistratus - Médico; Erastótenes - filósofo, historiador, geógrafo, poeta e crítico teatral, matemático e astrónomo; Euclides - geómetra; Herófilo - Fisiólogo e médico; Herón - Matemático e físico; Hesichius - Gramático; Hiparco - Astrónomo e astrólogo; Ptolomeu - Astrónomo, astrólogo. (pt)
  • 亞歷山太學派(英語:Alexandrian school),也称亚历山大学派,是某些趨勢的合稱,指在埃及亞歷山大於希臘化時代與羅馬帝國時期發展的文學、哲學、醫學、科學。 (zh)
  • Александрі́йська шко́ла — одна із шкіл еллінського мистецтва. Існувала в Стародавньому Єгипті за правління династії Птолемеїв (305-30 роки до н. е.). Школа названа за головним художнім центром еллінського Єгипту — Александрії. На ранньому етапі (кінець IV — середина III до н. е.) переважали риси грецької культури: будівництво Александрії за регулярної, так званої гіподамової системи, з прямокутною сіткою вулиць, схожою на шахову дошку, з головними магістралями, забудованими колонадами по всій довжині, з величними ансамблями. Проходив розвиток і садово-паркової архітектури та скульптури, елінської пластики та живопису (фрески та мозаїки художників , Еванта, ). Грандіозне втілення архітектурного та інженерного мистецтва Александрійської школи — маяк на острові Форос, який не зберігся до наших днів (III століття до н. е.), архітектором якого виступив з Кніда. Це 3-ярусна вежа висотою 120 м. В середині III — середині II до н. е. почали переважати місцеві елементи. В середині II — I столітті до н. е. школа поступово переходить в стан застою. Для більшості пам'ятників характерне поєднання форм грецького та єгипетського мистецтва. Катакомби Ком-еш-Шукафа в Александрії — приклад дивного сплаву місцевих та принесених елементів: планування в традиціях стародавньоєгипетських гробниць, використання грецьких та єгипетських колон і капителіїв, використання греко-елінських принципів скульптурної та живописної прикраси інтер'єрів. Скульптурний портрет Александрійської школи відрізняється використанням традицій стародавньоєгипетської портретної пластики, використанням кольорового каміння, монументальних образів. Характерні гротескні теракотові і бронзові статуетки, керамічні вази групи Гадра (слугували для зберігання попілу в некрополях), виготовлені на експорт розписані вази, вироби з кольорового скла з яскраво орнаментальним емалевим розписом в сміливих яскравих поєднань. Александрійська школа була також відома й групою поетів та вчених, що зробили місто головним культурним центром античного світу в період з 331 до н. е. до 642 н. е. До неї відносяться поети Каллімах, Аполлоній Родоський, Теокріт; математики, основоположник геометрії Евклід та Гіппарх, який розробив тригонометричну систему; географ Ератосфен; астроном Птолемей (астрономічна система Птолемея проіснувала понад тисячу років); філософ Філон, граматик Аполлоній Діскол. (uk)
dbo:wikiPageID
  • 2626987 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 22279 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1039400393 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:pages
  • 573 (xsd:integer)
dbp:volume
  • 1 (xsd:integer)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:wstitle
  • Alexandrian School (en)
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • تشير المدرسة الإسكندرانية إلى توجهات معينة في الأدب والفلسفة والطب والعلوم تطورت في الإسكندرية المركز الحضاري الهلنستي حوالي القرن الأول الميلادي. تميزت الإسكندرية بمزج التأثيرات اليونانية مع الشرقية وبموقعها المناسب كمركز تجاري وبالتأثير الحضاري لأسرة البطالمة التي حكمت مصر. وجمعت مكتبة الإسكندرية الكثير من علوم العصر. وتشير أيضا إلى إحدى مدرستين كبيرتين لتفسير الكتاب المقدس في الكنيسة المسيحية المبكرة جمعتا عقائد يونانية أفلاطونية مع المسيحية (أفلاطونية محدثة) وفسرتا معظم الكتاب المقدس بشكل رمزي. أسست المدرسة الإسكندرانية المسيحية في القرن الثاني الميلادي ويعتبر إكلمندس الإسكندري مؤسسها. (ar)
  • Mazhab Alejsandria adalah sebuah istilah kolektif yang mengacu kepada kecenderungan-kecenderungan tertentu dalam sastra, filsafat, kedokteran dan sains yang berkembang di pusat kebudayaan Helenistik Aleksandria, Mesir pada zaman Helenistik dan . Aleksandria merupakan pusat pengetahuan yang penting berkat perpaduan pengaruh Yunani dan Dunia Timur. (in)
  • L'école néoplatonicienne d'Alexandrie est un courant dans le mouvement du néoplatonisme, qui regroupe, à Alexandrie, divers néoplatoniciens depuis le début du Ve siècle jusqu'au milieu du VIIe siècle, jusqu'à la conquête arabe en 640. (fr)
  • Александрийская школа — ряд философских и литературных течений, сменявшихся в Александрии с III века до н. э. по VI век н. э. Наиболее известными среди них являются александрийская школа неоплатонизма и александрийская богословская школа. (ru)
  • 亞歷山太學派(英語:Alexandrian school),也称亚历山大学派,是某些趨勢的合稱,指在埃及亞歷山大於希臘化時代與羅馬帝國時期發展的文學、哲學、醫學、科學。 (zh)
  • L'Escola d'Alexandria o Escola neoplatònica d'Alexandria va ser un corrent de filosofia que es va desenvolupar a l'Egipte hel·lenístic i romà entre els segles iii i VII dC, caracteritzada per la tendència a l'erudició i al sincretisme entre idees filosòfiques (preses del neoplatonisme i la filosofia d'Aristòtil i religioses (procedents del gnosticisme i el cristianisme. La seva activitat va concloure amb la conquesta musulmana d'Egipte l'any 640. (ca)
  • Alexandrijská škola je jak skutečná škola pro alexandrijské katechumeny, tak název pro filosofické a teologické myšlení církevních otců v ní působících. Datuje se do přibližně 3.–4. století. Alexandrijská škola byla prvním a nejstarším střediskem komplexního teologického myšlení v dějinách křesťanství. Své hlavní charakteristiky dostala ze svého okolí: měl na ni vliv platónismus, spisy platónismem ovlivněného židovského učence Filona Alexandrijského a vůbec zájem o metafyzické bádání. (cs)
  • Mit dem Begriff Alexandrinische Schule (oder Schule von Alexandria) wird eine fortlaufende Reihe von wissenschaftlichen Bestrebungen in der Zeit von etwa 300 v. Chr. bis 600 nach Chr. bezeichnet, deren Zentrum die Stadt Alexandria war. Dieser um 331 v. Chr. gegründeten Hafenstadt in Ägypten kam in hellenistischer Zeit große Bedeutung zu, und vor dem Aufstieg Roms war sie die größte Metropole der antiken Welt. Sie war bis 30 v. Chr. Sitz der ptolemäischen Dynastie und blieb auch während der anschließenden römischen Herrschaft sehr bedeutend. (de)
  • The Alexandrian school is a collective designation for certain tendencies in literature, philosophy, medicine, and the sciences that developed in the Hellenistic cultural center of Alexandria, Egypt during the Hellenistic and Roman periods. (en)
  • Didaskaleion de Aleksandrio aŭ simple "Didaskaleion" (Τῆς Κατηχήσεως Διδασκαλεῖον) estas la nomo de la skolo pri teologio en Aleksandrio de Egiptio aktiva ekde la 2-a jarcento, ĝenerale pli konata kiel Skolo pri katekizado de Aleksandrio. Grava kristana institucio, ĝi estis la pivoto kaj la plej frekventata centro por studoj celantaj batali la Gnostikismon, herezon tiam disvastiĝinta en la urbo kaj en tuta Egiptio. (eo)
  • La Escuela de Alejandría o Escuela neoplatónica de Alejandría fue una corriente de filosofía que se desarrolló en el Egipto helenístico y romano entre los siglos III y VII d. C., caracterizada por la tendencia a la erudición y al sincretismo entre ideas filosóficas (tomadas del neoplatonismo y la filosofía de Aristóteles) y religiosas (procedentes del gnosticismo y el cristianismo). Su actividad concluyó con la conquista musulmana de Egipto en el año 640. (es)
  • A Escola de Alexandria passou a ser, de uma instituição qualificada, uma designação coletiva para certas tendências em literatura, filosofia, medicina e nas ciências que se desenvolveram no centro cultural helenístico de Alexandria, no Egito durante os períodos helenista e romano. Dali surgiriam grandes nomes que seriam lembrados e referenciados como por exemplo: Apolónio de Perga - Matemático; Aristarco de Samos - Matemático, astrónomo e inventor; Aristarco de Alexandria - Gramático e crítico literário; Arquimedes - Extraordinário matemático, e o maior génio mecânico; Cónon de Samos - Matemático e astrónomo; Dionísio de Trácia - Gramático; Erasistratus - Médico; Erastótenes - filósofo, historiador, geógrafo, poeta e crítico teatral, matemático e astrónomo; Euclides - geómetra; Herófilo - (pt)
  • Filozofia aleksandryjska – wieloznaczny i z tego powodu współcześnie niemal całkowicie zarzucony termin określający wiele nurtów , zwłaszcza różne postacie platonizmu rozwijane w Aleksandrii, głównym ośrodku myśli filozoficznej późnej starożytności, między III w. p.n.e. a podbojem arabskim. W dawniejszej historii filozofii termin ten używany był często jako synonim terminu „filozofia hellenistyczna”. Główne nurty filozoficzne, które miały składać się na „filozofię aleksandryjską” to: (pl)
  • Александрі́йська шко́ла — одна із шкіл еллінського мистецтва. Існувала в Стародавньому Єгипті за правління династії Птолемеїв (305-30 роки до н. е.). Школа названа за головним художнім центром еллінського Єгипту — Александрії. На ранньому етапі (кінець IV — середина III до н. е.) переважали риси грецької культури: будівництво Александрії за регулярної, так званої гіподамової системи, з прямокутною сіткою вулиць, схожою на шахову дошку, з головними магістралями, забудованими колонадами по всій довжині, з величними ансамблями. Проходив розвиток і садово-паркової архітектури та скульптури, елінської пластики та живопису (фрески та мозаїки художників , Еванта, ). (uk)
rdfs:label
  • مدرسة الإسكندرية اليونانية (ar)
  • Escola neoplatònica d'Alexandria (ca)
  • Alexandrijská škola (cs)
  • Alexandrinische Schule (de)
  • Skolo de Aleksandrio (eo)
  • Alexandrian school (en)
  • Escuela neoplatónica de Alejandría (es)
  • Mazhab Aleksandria (in)
  • École néoplatonicienne d'Alexandrie (fr)
  • 알렉산드리아 학파 (ko)
  • Filozofia aleksandryjska (pl)
  • Escola de Alexandria (pt)
  • Александрийская школа (ru)
  • 亞歷山太學派 (zh)
  • Александрійська школа (uk)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:philosophicalSchool of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:schoolTradition of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License