An Entity of Type: person, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Al-Ashraf Zayn ad-Din Abu al-Ma'ali Sha'ban ibn Husayn ibn Muhammad ibn Qalawun, better known as al-Ashraf Sha'ban or Sha'ban II, was a Mamluk sultan of the Bahri dynasty in 1363–1377. He was a grandson of Sultan an-Nasir Muhammad (r. 1310–1341). He had two sons (out of a total of eight) who succeeded him: al-Mansur Ali and as-Salih Hajji.

Property Value
dbo:abstract
  • Al-Màlik al-Àixraf Zayn-ad-Din Xaban ibn Hàssan ibn Muhàmmad ibn Qalàwun (àrab: الملك الأشرف زين الدين شعبان بن حسن بن محمد بن قلاوون, al-Malik al-Axraf Zayn ad-Dīn Xaʿbān ibn Ḥassan ibn Muḥammad ibn Qalāwūn), més conegut simplement com al-Àixraf Xaban , fou soldà mameluc bahrita o kiptxak del Caire (1363 - 1377). Era fill d'an-Nàssir Hàssan. Va tenir el regnat més llarg dels anomenats qalawúnides (els descendents de Qalàwun) Quan el mameluc i regent va enderrocar a al-Mansur Muhàmmad, fou posat al tron, però mantenint-se la regència compartida amb Taybughà at-Tawil fins al 1366 quan aquest darrer en fou a part el març de 1366. Pere Tomàs, patriarca llatí de Constantinoble de 1364 a 1366 i delegat del papa Innocenci VI (d'Avinyó) va iniciar les negociacions per formar una lliga contra els mamelucs i va demanar suport a les potències occidentals però només va aconseguir suport efectiu de Pere I de Xipre i quan estava en els preparatius una revolta a Creta el va obligar a aturar la sortida; finalment el juny de 1365 Pere Tomàs va sortir de Venècia que li va donar suport amb la condició que ni Alexandria ni els otomans, amb els quals Venècia tenia acords comercials, serien atacats; però arribat a Rodes, Pere Tomàs fou convençut d'atacar Alexandria i la flota cristiana amb 150 vaixells (10.000 homes 1 1400 cavalls) va arribar davant Alexandria el 9 d'octubre de 1365, però no va desembarcar immediatament i quan ho va fer l'endemà els musulmans ja havien tingut temps d'organitzar la defensa i foren acollits amb una pluja de fletxes; els musulmans es van acabar retirant però els cristians estaven impressionats pel seu nombre i la majoria dels cavallers van recomanar la retirada; però Pere I de Xipre es va mostrar ferm i finalment la ciutat va ser conquerida i saquejada durant una setmana, i quan ja estava tot saquejat van abandonar la ciutat. Alguns vaixells sobrecarregats es van enfonsar, però la major part de la flota va poder tornar a Xipre. Durant aquestos fets l'emir Yalbugha no va actuar per por que si deixava el Caire els seus rivals aprofitarien per deposar-lo. Quan finalment va decidir marxar a Alexandria, els cristians ja s'havien retirat. La guerra entre Xipre i Egipte va continuar fins al 1370. Els més perjudicats foren curiosament els cristians d'Alexandria, fustigats pels mamelucs i que van haver de pagar forts rescats pels cristians fets presoners pels xipriotes. Yalbugha va fer reconstruir Alexandria i va crear una flota que convertirà Egipte en una nova potència marítima. A finals del 1365 el rei de Dongola va demanar ajuda Yalbugha contra un nebot que volia usurpar el tron i es va organitzar una expedició (desembre) que de fet només va lluitar contra els beduïns àrabs de la zona d'Aswan. Durant un intent de cop d'estat de diversos mamelucs contra Yalbugha al-Umari (cop d'estat al qual el sultà va donar suport), el regent va morir el desembre de 1366. Els circassians de la seva casa foren eliminats pel sultà el 1367-1368. Llavors va poder governar en solitari de manera autocràtica. El setembre els xipriotes van atacar Trípoli del Líban però l'acció no va tenir continuïtat i Xaban va poder governar en pau la resta dels anys.. El 1373 va tenir un conflicte amb el seu sogre l'atabeg Uljai al-Yusufí (Uldjay al-Yusufi) sobre l'herència de la mare del sultà, Khawand Baraka, que havia mort poc abans, però Uljai fou derrotat i es va ofegar quan fugia pel Nil. El 1377 el sultà va fer una peregrinació a Hedjaz i quan era al coll de l'Ayla els mamelucs circassians es van revoltar exigint menjar pel bestiar i els seus sous; els rebels estaven dirigits per Barkuk o Barquk ibn Anas que era el tutor del sultà des de 1366, però van fracassar, si bé el sultà no podia controlar la situació i va optar per fugir cap al Caire (13 de març de 1377). Mentre Barkuk havia fugit a Síria. Al Caire els mamelucs rebels van prendre el control de la ciutadella i van proclamar nou sultà al fill del sultà, Al-Mansur Alà-ad-Din Alí, de 10 anys. No hi acord sobre si la rebel·lió de Barquq i la de la ciutadella estaven coordinades o foren independents. Xaban i els seus companys foren capturats pels rebels i assassinats a Kubbat al-Nasr, a tocar del Caire (15 de març). El circassians yalbughawiyya acabaran prenent el poder uns anys després amb el mateix Barquk ibn Anas. (ca)
  • السلطان شعبانالملك الأشرف زين الدين شعبان بن حسن بن محمد بن قلاوون الذي تولي حكم مصر سنة 764هـ/1363م بعد قضائه علي الأتابك العمري، وفي عصره راج سوق العلم والعلماء، وبسبب تآمر الأمراء عليه اغتيل في عام 778هـ ودفن في قبة مدرسة أم السلطان شعبان بمنطقة الدرب الأحمر بجنوب القاهرة، ومن المأثور عنه أنه طلب من الأشراف في مصروالشام تمييز عمائمهم بعلامة خضراء تعظيما لقدرهم. ولد أبو المفاخر شعبان بن حسين في عام 754هـ (1353م)، وأصبح سلطاناً على مصر يوم الثلاثاء الخامس عشر من شهر شعبان لعام 764هـ (1363م)؛ بينما كان يلبغا العمري وطيبغا الطويل الحاكمين الفعليين. ولكن لم يطل بالسلطان شعبان بن حسين الوقت؛ حتى نجح في التخلص منهما ومن غيرهما من الأمراء المماليك الذين كانوا يتطلعون إلى العرش.وتمكن السلطان شعبان بن حسين من محاربة الفرنجة في طرابلس (الشام)، ومن حماية أراضيه من تقدمهم؛ وقتل ألفا من جنودهم. وأصبح السلطة الوحيدة في البلاد، وحكم بدون الرجوع إلى الأمراء للمشورة؛ وكان محبوبا من رعاياه. (ar)
  • Al-Ashraf Zayn ad-Din Abu al-Ma'ali Sha'ban ibn Husayn ibn Muhammad ibn Qalawun, better known as al-Ashraf Sha'ban or Sha'ban II, was a Mamluk sultan of the Bahri dynasty in 1363–1377. He was a grandson of Sultan an-Nasir Muhammad (r. 1310–1341). He had two sons (out of a total of eight) who succeeded him: al-Mansur Ali and as-Salih Hajji. (en)
  • Al-Malik al-Aschraf Nasir ad-Din Schaban (II.) ibn Husain (arabisch الملك الأشرف ناصر الدين شعبان بن حسين, DMG al-Malik al-Ašraf Nāṣir ad-Dīn Šaʿbān b. Ḥusain) war von 1363 bis 1377 Sultan der Mamluken in Ägypten. (de)
  • Al-Ashraf Shaban (en árabe: أشرف شعبان) (epíteto: Al-Ashraf Zein al-Din Abu al-Ma'ali ibn Shaban), también Shaban II, fue el gobernante mameluco de la dinastía Bahri desde 1363 hasta 1377. Fue nieto de Al-Nasir Muhammad. Tuvo dos hijos que le sucedieron: Al-Mansur Ali y As-Salih Hajji. Al-Ashraf fue ejecutado.​, director de cine ruso, es el descendiente directo de Shaban II que actualmente vive. (es)
  • Al-Achraf Zayn ad-Dîn Chabân est le sultan mamelouk bahrite d'Égypte de 1363 à 1376. Al-Achraf Zayn ad-Dîn Chabân succède à son cousin Al-Mansûr Salâh ad-Dîn Muhammad. Il est le fils d'An-Nâsir Badr ad-Dîn al-Hasan et petit-fils d'An-Nâsir Muhammad. Son règne est le plus long de la dynastie des Mamelouks bahrites. (fr)
  • アシュラフ・シャーバーン(1354年 - 1377年3月15日)は、エジプトを支配したバフリー・マムルーク朝の第26代スルタン(在位:1363年 - 1377年)。 (ja)
  • Al-Aszraf Szaban arab. الأشرف شعبان (pełne imię: Al-Malik al-Aszraf Nasir ad-Din Szaban Ibn Husajn), ur. 1353/1354 - zm. 15 marca 1377 – sułtan Mameluków panujący od czerwca 1363 aż do śmierci. Jego ojcem był Husajn, jeden z synów An-Nasira Muhammada (1293 - 1294, 1299 - 1309, 1310 - 1341), który nigdy nie został sułtanem. Szaban został umieszczony na tronie przez mameluckich emirów po detronizacji w dniu 30 maja 1363. Miał wtedy zaledwie dziesięć lat i jako taki doskonale nadawał się do odgrywania roli marionetkowego sułtana. Wśród rządzącej oligarchii dominującą rolę odgrywali emirowie Jalbugha al-Umari i , wspólnie sprawujący regencję. Ostatecznie jednak poróżnili się oni ze sobą i w marcu 1366 Jalbugha pozbył się swojego rywala. Najważniejszym wydarzeniem okresu regencji było złupienie Aleksandrii przez wyprawę krzyżową pod wodzą króla Cypru Piotra I (1358 - 1369) w październiku 1365. Po zdobyciu miasta w wyniku ataku od strony morza krzyżowcy łupili je przez kilka dni, po czym wycofali się w obliczu nadchodzącej od strony Kairu armii Jalbughi i sułtana, uwożąc łup ze sobą. Nastąpiła teraz seria akcji odwetowych - Frankowie mieszkający w Egipcie i Syrii zostali aresztowani, a miejscowym chrześcijanom odebrano ich majętności i przeznaczono je na wykup muzułmańskich jeńców. Jalbugha przystąpił także do budowy floty, która miała być użyta przeciwko agresorom. W 1365 do Kairu dotarli również posłowie króla Makurii, który został wypędzony z Dongoli przez siostrzeńca i prosił sułtana o pomoc. Mamelucka ekspedycja wyruszyła w grudniu 1365, wymusiła podporządkowanie się plemienia i połączywszy się z siłami królewskimi ruszyła z karną ekspedycją przeciwko miejscowym Arabom. Nie próbowano jednak nawet odbudować Dongoli, ponieważ była ona nieustannie narażona na ataki koczowników. Król rezydował odtąd w , a jego siostrzeniec uzurpator w . W grudniu 1366 Szaban przyłączył się do buntu mameluków niechętnych Jalbudze, którzy doprowadzili do jego pojmania i egzekucji. Niemniej sułtan nie uwolnił się w pełni od kurateli mameluckich emirów aż do 1367/1368, kiedy to rozpoczęły się jego samodzielne rządy. We wrześniu 1367 doszło do nieudanego ataku Piotra I na Trypolis, poza tym jednak sułtanat nie był zagrożony z zewnątrz. Spokojne panowanie Szabana zostało zakłócone w lipcu 1373 przez spór z jego ojczymem, atabegiem Uldżajem al-Jusufim, o spadek po matce sułtana, która zmarła miesiąc wcześniej. Uldżaj został pokonany po krótkim starciu zbrojnym i utonął gdy uciekał przez Nil. Na panowanie Szabana przypada także ostateczny podbój królestwa Małej Armenii przez Mameluków. W 1375 działający w imieniu sułtana emir Aleppo zdobył stolicę królestwa, Sis. Kraj został podzielony pomiędzy wielmożów, a jego ostatni król, Leon V (1373 - 1375), trafił jako więzień do kairskiej cytadeli. Pozostał on w mameluckiej niewoli aż do 1382, gdy został wykupiony przez Kościół. Koniec rządów Szabana "był nagły i katastrofalny, co sugeruje długo powstrzymywane ukryte resentymenty, być może powiązane z sułtańską chciwością i nie mającymi precedensu nadaniami dla jego rodu". Sułtan musiał jednak czuć się nader pewnie, gdyż w 1377 wbrew swoim doradcom zdecydował się odbyć pielgrzymkę do Mekki, pomimo tego że dopiero co doszedł do siebie po ciężkiej chorobie. Gdy królewska karawana dotarła do Akaby jego mamelucy zbuntowali się, domagając się paszy i pieniędzy. Sytuacja wymknęła się spod kontroli i 13 marca 1377 sułtan wraz z kilkoma towarzyszami uciekł do Kairu, gdzie tymczasem inna grupa mameluków opanowała cytadelę i proklamowała sułtanem małoletniego syna Szabana, (1377 - 1381). Al-Makrizi i nie zgadzają się co do tego czy te dwie rebelie były uzgodnione ze sobą. 15 marca Szaban dotarł do Kubbat an-Nasr w pobliże Kairu, gdzie jego towarzysze zostali pojmani i zabici. Ukrywającego się sułtana znaleziono dwa dni później i powieszono. Oprócz Alego w przyszłości sułtanem Mameluków miał zostać jeszcze drugi syn Szabana, Hadżdżi (1381 - 1382, 1389 - 1390). (pl)
  • Аль-Малик аль-Ашраф Насир ад-Дин Шабан ибн Хусейн ибн Мухаммад (араб. زین الدین شعبان ثانی‎), известный также как Шабан II — мамлюкский султан Египта в 1363—1377 годах из бахритского рода (династии) , внук султана ан-Насира Мухаммада I ибн Калауна. (ru)
  • Зейнуддін Абуль-Маалі Шабан аль-Ашраф (араб. زین الدین شعبان ثانی‎; 1353–1376) — мамелюкський султан Єгипту з династії Бахрітів. (uk)
dbo:activeYearsEndYear
  • 1377-01-01 (xsd:gYear)
dbo:activeYearsStartYear
  • 1363-01-01 (xsd:gYear)
dbo:child
dbo:predecessor
dbo:successor
dbo:thumbnail
dbo:title
  • Al-Malik al-Ashraf (en)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 21863515 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 11984 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1024497931 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:after
dbp:before
dbp:birthPlace
  • 1353 (xsd:integer)
dbp:burialPlace
dbp:caption
  • Sha'ban II copper fals coin from Hama. British Museum. (en)
dbp:deathDate
  • 1377-03-15 (xsd:date)
  • (en)
dbp:dynasty
dbp:father
  • Al-Amjad Husayn (en)
dbp:fullName
  • Al-Malik al-Ashraf Zayn ad-Din Abu al-Ma'ali Sha'ban ibn Husayn ibn Muhammad ibn Qalawun (en)
dbp:house
  • Qalawuni (en)
dbp:issue
  • Abu Bakr (en)
  • Muhammad (en)
  • Ramadan (en)
  • Ahmad (en)
  • Qasim (en)
  • Isma'il (en)
  • Al-Mansur Ali (en)
  • As-Salih Hajji (en)
dbp:name
  • Sha'ban (en)
dbp:predecessor
dbp:reign
  • --05-29
dbp:religion
dbp:succession
dbp:successor
dbp:title
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:years
  • 1363 (xsd:integer)
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Al-Ashraf Zayn ad-Din Abu al-Ma'ali Sha'ban ibn Husayn ibn Muhammad ibn Qalawun, better known as al-Ashraf Sha'ban or Sha'ban II, was a Mamluk sultan of the Bahri dynasty in 1363–1377. He was a grandson of Sultan an-Nasir Muhammad (r. 1310–1341). He had two sons (out of a total of eight) who succeeded him: al-Mansur Ali and as-Salih Hajji. (en)
  • Al-Malik al-Aschraf Nasir ad-Din Schaban (II.) ibn Husain (arabisch الملك الأشرف ناصر الدين شعبان بن حسين, DMG al-Malik al-Ašraf Nāṣir ad-Dīn Šaʿbān b. Ḥusain) war von 1363 bis 1377 Sultan der Mamluken in Ägypten. (de)
  • Al-Ashraf Shaban (en árabe: أشرف شعبان) (epíteto: Al-Ashraf Zein al-Din Abu al-Ma'ali ibn Shaban), también Shaban II, fue el gobernante mameluco de la dinastía Bahri desde 1363 hasta 1377. Fue nieto de Al-Nasir Muhammad. Tuvo dos hijos que le sucedieron: Al-Mansur Ali y As-Salih Hajji. Al-Ashraf fue ejecutado.​, director de cine ruso, es el descendiente directo de Shaban II que actualmente vive. (es)
  • Al-Achraf Zayn ad-Dîn Chabân est le sultan mamelouk bahrite d'Égypte de 1363 à 1376. Al-Achraf Zayn ad-Dîn Chabân succède à son cousin Al-Mansûr Salâh ad-Dîn Muhammad. Il est le fils d'An-Nâsir Badr ad-Dîn al-Hasan et petit-fils d'An-Nâsir Muhammad. Son règne est le plus long de la dynastie des Mamelouks bahrites. (fr)
  • アシュラフ・シャーバーン(1354年 - 1377年3月15日)は、エジプトを支配したバフリー・マムルーク朝の第26代スルタン(在位:1363年 - 1377年)。 (ja)
  • Аль-Малик аль-Ашраф Насир ад-Дин Шабан ибн Хусейн ибн Мухаммад (араб. زین الدین شعبان ثانی‎), известный также как Шабан II — мамлюкский султан Египта в 1363—1377 годах из бахритского рода (династии) , внук султана ан-Насира Мухаммада I ибн Калауна. (ru)
  • Зейнуддін Абуль-Маалі Шабан аль-Ашраф (араб. زین الدین شعبان ثانی‎; 1353–1376) — мамелюкський султан Єгипту з династії Бахрітів. (uk)
  • السلطان شعبانالملك الأشرف زين الدين شعبان بن حسن بن محمد بن قلاوون الذي تولي حكم مصر سنة 764هـ/1363م بعد قضائه علي الأتابك العمري، وفي عصره راج سوق العلم والعلماء، وبسبب تآمر الأمراء عليه اغتيل في عام 778هـ ودفن في قبة مدرسة أم السلطان شعبان بمنطقة الدرب الأحمر بجنوب القاهرة، ومن المأثور عنه أنه طلب من الأشراف في مصروالشام تمييز عمائمهم بعلامة خضراء تعظيما لقدرهم. ولد أبو المفاخر شعبان بن حسين في عام 754هـ (1353م)، وأصبح سلطاناً على مصر يوم الثلاثاء الخامس عشر من شهر شعبان لعام 764هـ (1363م)؛ بينما كان يلبغا العمري وطيبغا الطويل الحاكمين الفعليين. (ar)
  • Al-Màlik al-Àixraf Zayn-ad-Din Xaban ibn Hàssan ibn Muhàmmad ibn Qalàwun (àrab: الملك الأشرف زين الدين شعبان بن حسن بن محمد بن قلاوون, al-Malik al-Axraf Zayn ad-Dīn Xaʿbān ibn Ḥassan ibn Muḥammad ibn Qalāwūn), més conegut simplement com al-Àixraf Xaban , fou soldà mameluc bahrita o kiptxak del Caire (1363 - 1377). Era fill d'an-Nàssir Hàssan. Va tenir el regnat més llarg dels anomenats qalawúnides (els descendents de Qalàwun) (ca)
  • Al-Aszraf Szaban arab. الأشرف شعبان (pełne imię: Al-Malik al-Aszraf Nasir ad-Din Szaban Ibn Husajn), ur. 1353/1354 - zm. 15 marca 1377 – sułtan Mameluków panujący od czerwca 1363 aż do śmierci. Jego ojcem był Husajn, jeden z synów An-Nasira Muhammada (1293 - 1294, 1299 - 1309, 1310 - 1341), który nigdy nie został sułtanem. Szaban został umieszczony na tronie przez mameluckich emirów po detronizacji w dniu 30 maja 1363. Miał wtedy zaledwie dziesięć lat i jako taki doskonale nadawał się do odgrywania roli marionetkowego sułtana. Wśród rządzącej oligarchii dominującą rolę odgrywali emirowie Jalbugha al-Umari i , wspólnie sprawujący regencję. Ostatecznie jednak poróżnili się oni ze sobą i w marcu 1366 Jalbugha pozbył się swojego rywala. (pl)
rdfs:label
  • Al-Ashraf Sha'ban (en)
  • الأشرف زين الدين شعبان (ar)
  • Al-Àixraf Xaban (ca)
  • Al-Aschraf Schaban (de)
  • Al-Ashraf Sha'ban (es)
  • Al-Achraf Zayn ad-Dîn Chabân (fr)
  • アシュラフ・シャーバーン (ja)
  • Al-Aszraf Szaban (pl)
  • Аль-Ашраф Шабан II (ru)
  • Шабан II (uk)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Sha'ban (en)
is dbo:parent of
is dbo:predecessor of
is dbo:successor of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:after of
is dbp:before of
is dbp:predecessor of
is dbp:successor of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License