The Third String Quartet by American composer Elliott Carter was completed in 1971. It is dedicated to the Juilliard String Quartet, and it was premiered in 1973. This quartet earned Carter his second Pulitzer Prize in Music in 1973.
Attributes | Values |
---|
rdf:type
| |
rdfs:label
| - Strijkkwartet nr. 3 (Carter) (nl)
- String Quartet No. 3 (Carter) (en)
|
rdfs:comment
| - The Third String Quartet by American composer Elliott Carter was completed in 1971. It is dedicated to the Juilliard String Quartet, and it was premiered in 1973. This quartet earned Carter his second Pulitzer Prize in Music in 1973. (en)
- Elliott Carter voltooide Strijkkwartet nr. 3 in 1971. Met zijn derde strijkkwartet probeerde Carter wederom iets nieuws uit. In zijn tweede strijkkwartet kibbelden de vier leden met elkaar. In zijn derde koppelde de componist de eerste vioolstem aan de cello (duo I) en de tweede vioolstem aan de altviool (duo II). Duo I speelt het gehele werk rubato, terwijl duo II strak in de maat speelt. In aanvulling daarop speelt ieder duo in haar eigen tempo en stemming. Alleen in begin en eind speelt het kwartet als een kwartet. Voor de luisteraar klinkt het als een onspeelbaar stuk, terwijl de musici “simpelweg” hun partij spelen. Net als zijn voorganger is het strijkkwartet doorgecomponeerd (geen pauzes tussen de onderdelen), waarbij om de zoveel maten een "toevallige ontmoeting" plaatsvindt. (nl)
|
dcterms:subject
| |
Wikipage page ID
| |
Wikipage revision ID
| |
Link from a Wikipage to another Wikipage
| |
Link from a Wikipage to an external page
| |
sameAs
| |
dbp:wikiPageUsesTemplate
| |
has abstract
| - The Third String Quartet by American composer Elliott Carter was completed in 1971. It is dedicated to the Juilliard String Quartet, and it was premiered in 1973. This quartet earned Carter his second Pulitzer Prize in Music in 1973. (en)
- Elliott Carter voltooide Strijkkwartet nr. 3 in 1971. Met zijn derde strijkkwartet probeerde Carter wederom iets nieuws uit. In zijn tweede strijkkwartet kibbelden de vier leden met elkaar. In zijn derde koppelde de componist de eerste vioolstem aan de cello (duo I) en de tweede vioolstem aan de altviool (duo II). Duo I speelt het gehele werk rubato, terwijl duo II strak in de maat speelt. In aanvulling daarop speelt ieder duo in haar eigen tempo en stemming. Alleen in begin en eind speelt het kwartet als een kwartet. Voor de luisteraar klinkt het als een onspeelbaar stuk, terwijl de musici “simpelweg” hun partij spelen. Net als zijn voorganger is het strijkkwartet doorgecomponeerd (geen pauzes tussen de onderdelen), waarbij om de zoveel maten een "toevallige ontmoeting" plaatsvindt. (nl)
|
prov:wasDerivedFrom
| |
page length (characters) of wiki page
| |
foaf:isPrimaryTopicOf
| |
is Link from a Wikipage to another Wikipage
of | |
is Wikipage disambiguates
of | |
is foaf:primaryTopic
of | |