rdfs:comment
| - نظرية الملعقة هي مجاز يصف مقدار الطاقة الجسدية و/ أو العقلية التي يمتلكها الشخص للأنشطة والمهام اليومية، وكيف يمكن أن تصبح محدودة. صاغته الكاتبة والمدونة كريستين ميسيراندينو في عام 2003 كوسيلة للتعبير عن الشعور بالإصابة بمرض الذئبة. باستخدام الملاعق في مطعم لتمثيل وحدات الطاقة التي يحتاجها الشخص لصديق، فقد اختزلت الملاعق لتمثل كيف أجبرها المرض المزمن على التخطيط لأيام وإجراءات مسبقًا حتى تحاول عدم نفاد الطاقة. اُستخدِمَ منذ ذلك الحين لوصف مجموعة واسعة من الإعاقات وقضايا الصحة العقلية وأشكال التهميش وعوامل أخرى قد تضع عبئًا إضافيًا وغالبًا ما يكون غير مرئي على الأشخاص الذين يعيشون معهم. (ar)
- The spoon theory is a metaphor describing the amount of physical and/or mental energy that a person has available for daily activities and tasks, and how it can become limited. It was coined by writer and blogger Christine Miserandino in 2003 as a way to express how it felt to have lupus; using spoons at a restaurant to represent units of energy that a person might have to a friend, she reduced the spoons to represent how chronic illness forced her to plan out days and actions in advance so as to try to not run out of energy. It has since been used to describe a wide range of disabilities, mental health issues, forms of marginalization, and other factors that might place an extra and often unseen burden on people living with them. (en)
- La teoría de las cucharas es un modelo conceptual, utilizado con el propósito de ilustrar las dificultades diarias de personas neurodiversas, discapacitadas y/o con patologías crónicas que no necesariamente son visibles, por lo que su situación es difícil de comprender para la gente neurotípica y no discapacitada. Aunque el modelo de las cucharas es ampliamente utilizado dentro de las comunidades de personas discapacitadas y/o neurodivergentes, este concepto todavía es considerado un neologismo. (es)
- La théorie des cuillères est une métaphore utilisée pour expliquer et illustrer la gestion de l'énergie physique et/ou mentale par rapport aux activités quotidiennes qu'une personne handicapée ou malade chronique doit effectuer. Chaque activité du quotidien qu'une personne effectue consomme une ou plusieurs « cuillères », qui représente une unité d'énergie, sachant que les personnes ayant une fatigue chronique ne disposent pour chaque jour que d'un nombre limité de cuillères. Une personne handicapée doit choisir et sélectionner ses activités, parfois considérées comme anodines (se lever, s'habiller, faire un déplacement), en fonction du nombre de cuillères qu'il lui reste, tandis qu'une personne valide dispose d'une quantité illimitée ou bien supérieure de cuillères. (fr)
- De lepelmetafoor of lepeltheorie is een metafoor die gebruikt wordt om iemands beschikbare mentale en fysieke energie te beschrijven. De metafoor wordt met name gebruikt door mensen met een handicap/functiebeperking of chronische ziekte die samengaat met vermoeidheid. De lepels zijn een visuele representatie van de energie-'eenheden' die iemand in de loop van de tijd (bijvoorbeeld een dag of week) nodig heeft voor allerlei activiteiten, zoals algemene dagelijkse levensverrichtingen, (vrijwilligers-)werk, hobby's, en contact met vrienden en familie. (nl)
- Тео́рия ло́жек представляет собой метафору инвалидности и неологизм, используемый для объяснения низкого количества энергии, доступного для повседневной жизни и продуктивных задач, которые могут возникнуть в результате хронической болезни. «Ложки» — это визуальное представление, используемое в качестве единицы измерения. Оно позволяет количественно определить, сколько у человека энергии на один день. Каждое действие требует определённого количества ложек, которое будет восстановлено только когда человек «перезарядится» через отдых. У людей, у которых заканчиваются ложки, нет другого выбора, кроме как отдыхать, пока ложки не пополнятся. (ru)
- Skedteorin är en metafor som används för att beskriva mängden mental eller fysisk energi en person har tillgänglig för dagliga aktiviteter och uppgifter. Teorin utvecklades 2003 av Christine Miserandino som ett sätt att uttrycka hur det kändes att ha lupus. Hon använde skedar för att ge en visuell representation av antalet energienheter en person kan ha och hur kronisk sjukdom tvingar henne att planera sina dagar och handlingar i förväg, för att inte få slut på energi, eller skedar. (sv)
|
has abstract
| - نظرية الملعقة هي مجاز يصف مقدار الطاقة الجسدية و/ أو العقلية التي يمتلكها الشخص للأنشطة والمهام اليومية، وكيف يمكن أن تصبح محدودة. صاغته الكاتبة والمدونة كريستين ميسيراندينو في عام 2003 كوسيلة للتعبير عن الشعور بالإصابة بمرض الذئبة. باستخدام الملاعق في مطعم لتمثيل وحدات الطاقة التي يحتاجها الشخص لصديق، فقد اختزلت الملاعق لتمثل كيف أجبرها المرض المزمن على التخطيط لأيام وإجراءات مسبقًا حتى تحاول عدم نفاد الطاقة. اُستخدِمَ منذ ذلك الحين لوصف مجموعة واسعة من الإعاقات وقضايا الصحة العقلية وأشكال التهميش وعوامل أخرى قد تضع عبئًا إضافيًا وغالبًا ما يكون غير مرئي على الأشخاص الذين يعيشون معهم. (ar)
- La teoría de las cucharas es un modelo conceptual, utilizado con el propósito de ilustrar las dificultades diarias de personas neurodiversas, discapacitadas y/o con patologías crónicas que no necesariamente son visibles, por lo que su situación es difícil de comprender para la gente neurotípica y no discapacitada. Dicha analogía explica que las personas neurodivergentes o discapacitadas se desenvuelven con una cantidad reducida de energía disponible para ejecutar sus tareas cotidianas; o bien que teniendo la misma cantidad de energía las actividades diarias les exige un mayor gasto de energía que otras personas. Las cucharas representan una unidad intangible para medir la cantidad de energía que la persona tiene a su disposición en un día. Cada actividad "cuesta" un cierto número de cucharas, las cuales sólo podrán ser reemplazadas a medida que la persona las ''recarga'' cuando descanse, o haga otras actividades que no las requieran. Cuando se acaba la cantidad de cucharas diarias, la persona no es capaz de hacer nada más que descansar. Uno de los principios de la teoría de las cucharas es que las personas discapacitadas, divergentes y/o con enfermedades crónicas (orgánicas o mentales) , tienen que planear sus actividades diarias para conservar sus "cucharas," a diferencia de los individuos neurotípicos y/o no discapacitados, que poseen un "suministro ilimitado de cucharas", así que no necesitan preocuparse constantemente de que se les acaben. Ya que las personas neurotípicas y no discapacitadas no sienten el impacto de gastar cucharas para realizar tareas tan mundanas como bañarse y vestirse, es más difícil que dimensionen la cantidad de energía que personas con enfermedades crónicas o discapacitadas necesitan para poder sobrellevar el día a día. Aunque el modelo de las cucharas es ampliamente utilizado dentro de las comunidades de personas discapacitadas y/o neurodivergentes, este concepto todavía es considerado un neologismo. (es)
- La théorie des cuillères est une métaphore utilisée pour expliquer et illustrer la gestion de l'énergie physique et/ou mentale par rapport aux activités quotidiennes qu'une personne handicapée ou malade chronique doit effectuer. Chaque activité du quotidien qu'une personne effectue consomme une ou plusieurs « cuillères », qui représente une unité d'énergie, sachant que les personnes ayant une fatigue chronique ne disposent pour chaque jour que d'un nombre limité de cuillères. Une personne handicapée doit choisir et sélectionner ses activités, parfois considérées comme anodines (se lever, s'habiller, faire un déplacement), en fonction du nombre de cuillères qu'il lui reste, tandis qu'une personne valide dispose d'une quantité illimitée ou bien supérieure de cuillères. Cette métaphore est utilisée pour décrire la gestion de l'énergie que beaucoup de personnes handicapées doivent mettre en œuvre pour conserver assez d'énergie pour accomplir les activités de la vie quotidienne alors qu'elles sont souvent considérées comme paresseuses. La gestion de la consommation d'énergie consacrée aux tâches quotidiennes a été décrite comme étant une préoccupation majeure des personnes ayant un handicap chronique, ou un handicap ou une condition engendrant une fatigue importante. Cette théorie est notamment utilisée pour expliquer aux personnes valides la fatigue, et la gestion et le choix de ses activités quotidiennes dans le cadre du handicap chronique La théorie des cuillères fait l'objet de nombreuses discussions au sein des communautés online de personnes handicapées. (fr)
- The spoon theory is a metaphor describing the amount of physical and/or mental energy that a person has available for daily activities and tasks, and how it can become limited. It was coined by writer and blogger Christine Miserandino in 2003 as a way to express how it felt to have lupus; using spoons at a restaurant to represent units of energy that a person might have to a friend, she reduced the spoons to represent how chronic illness forced her to plan out days and actions in advance so as to try to not run out of energy. It has since been used to describe a wide range of disabilities, mental health issues, forms of marginalization, and other factors that might place an extra and often unseen burden on people living with them. (en)
- De lepelmetafoor of lepeltheorie is een metafoor die gebruikt wordt om iemands beschikbare mentale en fysieke energie te beschrijven. De metafoor wordt met name gebruikt door mensen met een handicap/functiebeperking of chronische ziekte die samengaat met vermoeidheid. De lepels zijn een visuele representatie van de energie-'eenheden' die iemand in de loop van de tijd (bijvoorbeeld een dag of week) nodig heeft voor allerlei activiteiten, zoals algemene dagelijkse levensverrichtingen, (vrijwilligers-)werk, hobby's, en contact met vrienden en familie. Mensen zonder een (vermoeidheidsgerelateerde) handicap of chronische ziekte maken zich normaal gesproken geen zorgen over de energie die ze nodig hebben voor gewone dagelijkse handelingen zoals douchen en zich aankleden. De metafoor kan hen helpen om te begrijpen wat de impact op het dagelijks leven kan zijn voor mensen mèt een (vermoeidheidsgerelateerde) handicap of chronische ziekte. De metafoor is afkomstig uit het essay "The Spoon Theory" uit 2003, geschreven door Christine Miserandino. In het essay beschrijft ze een gesprek met een vriendin in een café. Haar vriendin vraagt haar hoe het voelt om te leven met de chronische ziekte lupus. Om daar een antwoord op te kunnen geven maakt Miserandino gebruik van lepels die ze van de tafels om hun heen pakt als visueel hulpmiddel. Ze overhandigt haar vriendin 12 lepels, en vraagt haar om een gemiddelde dag te beschrijven, en bij elke activiteit die ze opnoemt een lepel weg te leggen. Door voldoende rust te nemen (of te slapen) kan het energietekort worden aangevuld. Zo laat ze zien dat je in de loop van de dag energie verbruikt, en dat je er rekening mee moet houden dat sommige activiteiten veel energie kosten. De metafoor helpt om het verschil duidelijk te maken tussen mensen van wie de energie beperkt is en mensen die schijnbaar oneindige energievoorraden hebben. Binnen groepen waar mensen met een handicap of chronische ziekte elkaar ontmoeten (in virtuele gemeenschapen zoals sociale media of in real life) wordt de metafoor veel gebruikt, en wordt ook de afgeleide term spoonie gebruikt, waarmee men iemand bedoelt met een handicap of chronische ziekte die (deels) kan worden uitgelegd met de lepelmetafoor. De metafoor wordt gebruikt door mensen met bijvoorbeeld chronischevermoeidheidssyndroom, chronische pijn, orthostatische hypotensie, posturaal orthostatisch tachycardiesyndroom (POTS), diabetes mellitus, autisme en ADHD (waarbij overprikkeling een rol speelt bij de vermoeidheid), reuma, syndroom van Ehlers-Danlos en multiple sclerose. In sommige gevallen wordt de metafoor ook gebruikt door mensen zonder een (vermoeidheidsgerelateerde) handicap of chronische ziekte. (nl)
- Тео́рия ло́жек представляет собой метафору инвалидности и неологизм, используемый для объяснения низкого количества энергии, доступного для повседневной жизни и продуктивных задач, которые могут возникнуть в результате хронической болезни. «Ложки» — это визуальное представление, используемое в качестве единицы измерения. Оно позволяет количественно определить, сколько у человека энергии на один день. Каждое действие требует определённого количества ложек, которое будет восстановлено только когда человек «перезарядится» через отдых. У людей, у которых заканчиваются ложки, нет другого выбора, кроме как отдыхать, пока ложки не пополнятся. Эта метафора используется для описания планирования, которое многие люди должны делать, чтобы сохранить и рационализировать свои энергетические резервы для осуществления повседневной жизни. Планирование и нормирование энергоемких задач было описано как серьёзная проблема тех, кто страдает хроническими и усталостными заболеваниями, болезнями или состояниями. Теория объясняет разницу между теми, у кого нет энергетических ограничений и теми, у кого есть. Теория используется для облегчения дискуссий между теми, у кого ограниченные запасы энергии и остальными. Поскольку здоровые люди обычно не заботятся об энергии, затраченной на обычные задачи, такие как приём душа и одевание, теория может помочь им осознать объём энергии, затрачиваемой хронически больными или инвалидами в течение дня. «Ложки» широко обсуждаются в онлайн-сообществах с аутоиммунными, психическими и другими хроническими заболеваниями, как эмическое описание. Английский термин «spoonie» иногда используется для обозначения человека с хроническим заболеванием, которое можно объяснить теорией ложек. (ru)
- Skedteorin är en metafor som används för att beskriva mängden mental eller fysisk energi en person har tillgänglig för dagliga aktiviteter och uppgifter. Teorin utvecklades 2003 av Christine Miserandino som ett sätt att uttrycka hur det kändes att ha lupus. Hon använde skedar för att ge en visuell representation av antalet energienheter en person kan ha och hur kronisk sjukdom tvingar henne att planera sina dagar och handlingar i förväg, för att inte få slut på energi, eller skedar. Skedteorin har sedan dess tillämpats på andra fenomen, sjukdomar, mental ohälsa, marginalisering och andra faktorer som kan lägga en extra – ofta osedd – börda på människor. (sv)
|