rdfs:comment
| - N44 è una nebulosa diffusa visibile nella Grande Nube di Magellano, nella costellazione del Dorado. È un oggetto di notevole estensione, posto 2 gradi a nord del centro della galassia, al cui interno brilla un ammasso aperto formato da giovani stelle calde, di colore blu; la caratteristica principale di questa nube è la presenza, in direzione dell'ammasso, di una grande area priva di gas: una possibile spiegazione può essere che la materia sia stata spazzata via dal vento stellare delle componenti dell'ammasso stesso, ma la forma irregolare del vuoto potrebbe indicare che esso si sia formato a seguito di un'esplosione di supernova; tuttavia, la natura dei gas all'interno e la loro stratificazione non è ancora del tutto nota. La nebulosa emette raggi X, e dista dal Sole 170 000 anni-luce. (it)
- N44 är en emissionsnebulosa i Stora magellanska molnet i stjärnbilden Svärdfisken. Den är ungefär 1000 ljusår stor. I N44 finns ett 250 ljusår stort hål. (sv)
- N44 ist ein Emissionsnebel in einer Satellitengalaxie der Milchstraße, der großen Magellanschen Wolke, im Sternbild Schwertfisch. Der Emissionsnebel wurde von Karl Henize im Jahr 1956 mit einer Ausdehnung von 1.000 Lichtjahren und einer Entfernung von 160.000–170.000 Lichtjahren katalogisiert. N44 hat eine Superbubble-Struktur, die durch den Strahlungsdruck einer zentralgelegenen Gruppe von 40 Sternen geformt wird; die Sterne sind blauweiß und sehr leuchtkräftig. Eine kleinere Blase, die mit N44F bezeichnet wird, ist in ähnlicher Weise entstanden; sie hat einen heißen und massereichen Zentralstern mit einem starken Sternenwind, welcher eine Geschwindigkeit von 7 Millionen Kilometern pro Stunde hat und etwa 100 Millionen Mal mehr Material transportiert als der der Sonne. In anderen Bereiche (de)
- N44C es una región H II (región de gas hidrógeno ionizado) que rodea a una asociación de estrellas jóvenes en la Gran Nube de Magallanes, galaxia cercana que forma parte del Grupo Local. Visualmente, N44C está situada en la constelación de Dorado. (es)
- N44 is an emission nebula with superbubble structure located in the Large Magellanic Cloud, a satellite galaxy of the Milky Way in the constellation Dorado. Originally catalogued in Karl Henize's "Catalogue of H-alpha emission stars and nebulae in the Magellanic Clouds" of 1956, it is approximately 1,000 light-years wide and 160,000-170,000 light-years distant. N44 has a smaller bubble structure inside known as N44F. The superbubble structure of N44 itself is shaped by the radiation pressure of a 40-star group located near its center; the stars are blue-white, very luminous, and incredibly powerful. N44F has been shaped in a similar manner; it has a hot, massive central star with an unusually powerful stellar wind that moves at 7 million kilometers per hour. This is because it loses materi (en)
- LMC-N44 (również LHA 120-N 44 lub DEM L 152) – wielka mgławica emisyjna (również obszar H II) znajdująca się w Wielkim Obłoku Magellana, w konstelacji Złotej Ryby w odległości około 170 000 lat świetlnych. Najjaśniejsze części mgławicy oraz wchodzące w jej skład gromady gwiazd odkryli James Dunlop (1826 rok) i John Herschel (1834), a zostały one skatalogowane w późniejszym New General Catalogue jako: NGC 1929, NGC 1934, NGC 1935, NGC 1936 i NGC 1937. (pl)
- N44, также LHA 120-N44 или Henize 44 — комплекс эмиссионных туманностей, связанных со сверхпузырём, принадлежащий галактике Большое Магелланово Облако, спутнику Млечного Пути, расположенному в созвездии Золотой Рыбы. Отдельные составляющие N44 — как туманности, так и звёздные скопления — были открыты Джоном Гершелем в 1830-х годах. Как единый объект этот комплекс был каталогизирован в 1956 году Карлом Хенайзом в его работе «Каталоги H-альфа эмиссионных звёзд и туманностей в Магеллановых Облаках». Диаметр комплекса оценивается в 1000 св. лет, а расстояние до него — от 160 000 до 170 000 св. лет. Структура комплекса формируется под действием давления излучения группы из 40 мощных голубых звёзд, расположенных в его центре. Непостоянная плотность вещества комплекса привела к образованию нескол (ru)
|
has abstract
| - N44 ist ein Emissionsnebel in einer Satellitengalaxie der Milchstraße, der großen Magellanschen Wolke, im Sternbild Schwertfisch. Der Emissionsnebel wurde von Karl Henize im Jahr 1956 mit einer Ausdehnung von 1.000 Lichtjahren und einer Entfernung von 160.000–170.000 Lichtjahren katalogisiert. N44 hat eine Superbubble-Struktur, die durch den Strahlungsdruck einer zentralgelegenen Gruppe von 40 Sternen geformt wird; die Sterne sind blauweiß und sehr leuchtkräftig. Eine kleinere Blase, die mit N44F bezeichnet wird, ist in ähnlicher Weise entstanden; sie hat einen heißen und massereichen Zentralstern mit einem starken Sternenwind, welcher eine Geschwindigkeit von 7 Millionen Kilometern pro Stunde hat und etwa 100 Millionen Mal mehr Material transportiert als der der Sonne. In anderen Bereichen N44 sind Staubsäulen entstanden in denen Sterne entstehen. Die unterschiedlichen Dichten sind wahrscheinlich durch vergangene Supernovae im Umfeld von N44 entstanden. Dies wird auch durch die Röntgenstrahlung erhärtet, die N44 ausstrahlt. Die Nebelstruktur fiel bereits den ersten Beobachtern auf und sie notierten die Position besonders heller Bereiche, die dann im New General Catalogue oder im Index Catalogue verzeichnet wurden.
* Aufnahmen des Hubble-Weltraumteleskops
* Gesamtansicht von N44
* NGC 1929 oder N44F
* NGC 1935 (auch IC 2126) und NGC 1936 (auch IC 2127 oder N44C) (de)
- N44C es una región H II (región de gas hidrógeno ionizado) que rodea a una asociación de estrellas jóvenes en la Gran Nube de Magallanes, galaxia cercana que forma parte del Grupo Local. Visualmente, N44C está situada en la constelación de Dorado. La peculiaridad de N44C es que la estrella principal, responsable de la iluminación de la nebulosa, es excepcionalmente caliente, con una temperatura efectiva de unos 75.000 K. Las ideas propuestas para explicar esta altísima temperatura incluyen la posibilidad de que sea una estrella de neutrones o un agujero negro que produce rayos X de forma esporádica y que en estos momentos está "apagado". En la parte superior derecha de la imagen obtenida con el telescopio espacial Hubble se observan unos filamentos nebulosos en torno a una estrella de Wolf-Rayet. Ésta genera un fuerte viento estelar de partículas cargadas, que al chocar contra el gas que la rodea, hace que éste resplandezca. N44C forma parte del complejo N44, que incluye jóvenes estrellas masivas y calientes, nebulosas, y una "superburbuja" de 250 años luz de tamaño. Esta, parcialmente visible en la zona inferior izquierda de la imagen, puede haberse originado por los restos en expansión de antiguas supernovas. (es)
- N44 is an emission nebula with superbubble structure located in the Large Magellanic Cloud, a satellite galaxy of the Milky Way in the constellation Dorado. Originally catalogued in Karl Henize's "Catalogue of H-alpha emission stars and nebulae in the Magellanic Clouds" of 1956, it is approximately 1,000 light-years wide and 160,000-170,000 light-years distant. N44 has a smaller bubble structure inside known as N44F. The superbubble structure of N44 itself is shaped by the radiation pressure of a 40-star group located near its center; the stars are blue-white, very luminous, and incredibly powerful. N44F has been shaped in a similar manner; it has a hot, massive central star with an unusually powerful stellar wind that moves at 7 million kilometers per hour. This is because it loses material at 100 million times the rate of the Sun, or approximately 1,000,000,000,000,000 tons per year. However, varying density in the N44 nebula has caused the formation of several dust pillars that may conceal star formation. This variable density is likely caused by previous supernovae in the vicinity of N44; many of the stars that have shaped it will eventually also end as supernovae. The past effects of supernovae are also confirmed by the fact that N44 emits x-rays. N44 is classified as an emission nebula because it contains large regions of ionized hydrogen. However, the three strongest emission lines in the nebula are singly ionized oxygen atoms, which emit at an ultraviolet wavelength of 372.7 nm, doubly-ionized oxygen atoms, which emit at a blue-green wavelength of 500.7 nm, and neutral hydrogen atoms, which emit the hydrogen-alpha line at a red wavelength of 656.2 nm. (en)
- N44 è una nebulosa diffusa visibile nella Grande Nube di Magellano, nella costellazione del Dorado. È un oggetto di notevole estensione, posto 2 gradi a nord del centro della galassia, al cui interno brilla un ammasso aperto formato da giovani stelle calde, di colore blu; la caratteristica principale di questa nube è la presenza, in direzione dell'ammasso, di una grande area priva di gas: una possibile spiegazione può essere che la materia sia stata spazzata via dal vento stellare delle componenti dell'ammasso stesso, ma la forma irregolare del vuoto potrebbe indicare che esso si sia formato a seguito di un'esplosione di supernova; tuttavia, la natura dei gas all'interno e la loro stratificazione non è ancora del tutto nota. La nebulosa emette raggi X, e dista dal Sole 170 000 anni-luce. (it)
- LMC-N44 (również LHA 120-N 44 lub DEM L 152) – wielka mgławica emisyjna (również obszar H II) znajdująca się w Wielkim Obłoku Magellana, w konstelacji Złotej Ryby w odległości około 170 000 lat świetlnych. Najjaśniejsze części mgławicy oraz wchodzące w jej skład gromady gwiazd odkryli James Dunlop (1826 rok) i John Herschel (1834), a zostały one skatalogowane w późniejszym New General Catalogue jako: NGC 1929, NGC 1934, NGC 1935, NGC 1936 i NGC 1937. Mgławica jest obszarem gwiazdotwórczym, w którym z obłoków gazu i pyłu powstają nowe gwiazdy. Młode gorące gwiazdy są źródłem intensywnego promieniowania ultrafioletowego powodującego świecenie gazu. W ten sposób powstała wielka pusta przestrzeń (superbąbel) otoczona materią rozciągająca się na obszarze 325 × 250 lat świetlnych. Ta pusta przestrzeń powstała na skutek działania dwóch procesów. Została wydmuchana przez wiatry gwiazdowe składające się ze strumieni naładowanych cząstek bardzo gorących i masywnych gwiazd oraz wybuchów supernowych, które wywołały fale uderzeniowe odsuwające gaz i tworzące pustą przestrzeń. W ten sposób na brzegach pustej przestrzeni dochodzi do kompresji gazu, która jest przyczyną formowania kolejnego pokolenia nowych gwiazd. (pl)
- N44 är en emissionsnebulosa i Stora magellanska molnet i stjärnbilden Svärdfisken. Den är ungefär 1000 ljusår stor. I N44 finns ett 250 ljusår stort hål. (sv)
- N44, также LHA 120-N44 или Henize 44 — комплекс эмиссионных туманностей, связанных со сверхпузырём, принадлежащий галактике Большое Магелланово Облако, спутнику Млечного Пути, расположенному в созвездии Золотой Рыбы. Отдельные составляющие N44 — как туманности, так и звёздные скопления — были открыты Джоном Гершелем в 1830-х годах. Как единый объект этот комплекс был каталогизирован в 1956 году Карлом Хенайзом в его работе «Каталоги H-альфа эмиссионных звёзд и туманностей в Магеллановых Облаках». Диаметр комплекса оценивается в 1000 св. лет, а расстояние до него — от 160 000 до 170 000 св. лет. Структура комплекса формируется под действием давления излучения группы из 40 мощных голубых звёзд, расположенных в его центре. Непостоянная плотность вещества комплекса привела к образованию нескольких пылевых «столбов», которые могут скрывать в себе образующиеся звёзды. Как и во всех областях активного звездообразования, многие из звёзд в центре комплекса в итоге станут сверхновыми; вариации в плотности N44, вероятно, также являются следствием взрыва сверхновой вблизи комплекса в прошлом, это подтверждается тем фактом, что N44 излучает в рентгеновском диапазоне. Комплекс N44 в целом классифицирован как эмиссионная туманность, так как он содержит множество областей ионизированного водорода. Однако, три наиболее сильных эмиссионных линии спектра N44 принадлежат однократно ионизированному кислороду (O II, с длиной волны 372,7 нм), дважды ионизированному кислороду (O III, 500,7 нм) и нейтральному водороду (H I, Hα-излучение, 656,2 нм). (ru)
|