rdfs:comment
| - Türbe (turc otomà: تربه, de l'àrab تُرْبَة, turba, literalment ‘terra’, ‘pols’ o ‘sòl’, també ‘tomba’, ‘cementiri’) és un mausoleu que, en la seva forma més bàsica, està format per una tomba coberta, generalment per una cúpula. Tot i que el nom ja s'emprava en àrab, turba, i persa, turbat, amb aquest significat, fou en general bandejat pels mots qubba i , literalment ‘cúpula’ en els respectius idiomes, fins que fou recuperat pels turcs, especialment per referir-se als mausoleus de membres de la família regnant, de la noblesa o de notables locals. (ca)
- Ο τουρμπές (ο όρος προέρχεται από τον τουρκικό όρο türbe, που μεταφράζεται στα ελληνικά ως τάφος, τύμβος) αναφέρεται σε μνημεία-μαυσωλεία της οθωμανικής περιόδου. (el)
- Türbe, turbe o turbet es la palabra turca para tumba-torre. Este término, está relacionado con la palabra árabe turba (تُرْبَة, "suelo", "tierra"), y puede designar un mausoleo o, más a menudo, un complejo funerario, o incluso una parcela en un cementerio. Este término forma parte del vocabulario de la arquitectura musulmana y otomana. (es)
- Türbe (dalam bahasa Turki berarti "makam") adalah istilah yang mengacu kepada mausoleum atau monumen makam anggota keluarga sultan, bangsawan, atau orang-orang penting di Kesultanan Utsmaniyah. Türbe biasanya terletak di lahan masjid. Bangunannya sendiri pada umumnya berukuran kecil dan berbentuk heksagonal atau . Di dalam türbe biasanya terdapat satu kamar yang mungkin didekorasi dengan ubin-ubin berwarna dan di atasnya terdapat sebuah kubah. Contoh türbe yang terkenal adalah türbe Sultan Suleiman yang Agung dan istrinya, Roxelana, di lahan Masjid Süleymaniye. (in)
- Turbe ou turbé, en turc, signifie « tombeau ». Ce terme, apparenté à l'arabe turba (تُرْبَة «sol / terre»), peut désigner un mausolée ou, le plus souvent, un complexe funéraire, ou encore une concession dans un cimetière. Ce terme fait partie du vocabulaire de l'architecture musulmane. (fr)
- Türbe is the Turkish word for "tomb". In Istanbul it is often used to refer to the mausolea of the Ottoman sultans and other nobles and notables. The word is derived from the Arabic تُرْبَة turbah (meaning "soil/ground/earth"), which can also mean a mausoleum, but more often a funerary complex, or a plot in a cemetery. (en)
- Türbe ou türbesi é o termo turco para túmulo e para os característicos mausoléus, por vezes relativamente pequenos da realeza nobreza e outros notáveis otomanos ou seljúcidas. Está relacionado com a palavra árabe turba, que também significa mausoléu, mas geralmente é mais associada a um complexo funerário ou um talhão num cemitério. (pt)
- Тюрбе (от араб. تُرْبَةٌ, ту́рба — «земля, почва, грунт») — гробница-мавзолей в исламской архитектуре, усыпальница знати либо известных духовных лидеров. Обычно отдельно стоящее тюрбе располагается на земле мечети или религиозного комплекса, но встречаются и тюрбе-пристройки. Характерный архитектурный стиль тюрбе в Румелии, западной и центральной Анатолии сложился под влиянием византийской архитектуры, а в восточной Турции и в Закавказье — под армянским влиянием. (ru)
- Türbe (turkiska) är ett gravtorn eller gravmonument som byggdes av seldjukerna i Iran från mitten av 1000-talet och som senare användes i det Osmanska riket. Byggnaden efterliknade de seldjukiska cylinder- och konformade tälten och kunde vara ända till sextio meter höga. (sv)
- Тюрбе́ (тур. Türbe, синонім — дюрбе) — надгробна споруда, мавзолей-усипальниця, монументальна гробниця у мусульманських країнах Близького та Середнього Сходу. Знаходилася біля медресе або розташовувалася окремо, нерідко у складі поховального комплексу. Первісно являла собою невелику призматичну будівлю з купольним перекриттям. У подальшому — облаштовувалося кілька залів з ярусними переходами, обхідними галереями. Вхід виділявся високим , мінаретами, а фасади й інтер'єри прикрашалися тонким різьбленим декором і різнокольоровими кахлями. (uk)
- Als Türbe (türkisch von arabisch تُرْبَة turba „Staub“, „Erde“, „Friedhof“, „Mausoleum“) bezeichnet man im türkischen Sprachraum ein muslimisches Mausoleum oder eine Grabstätte. Bedeutende Türben sind die der verstorbenen türkischen Herrscher in Istanbul und Bursa; es handelt sich dabei meistens um architektonisch prachtvoll geschmückte Gebäude, in deren Innerem das Kenotaph oder der Sarg (sanduka oder tabut) des Toten steht. Der Leichnam selbst befindet sich mehrere Meter unter der Erde. Auf dem Rosenhügel in Budapest befindet sich die Gül-Baba-Türbe mit Sarkophag, die 1543–1548 für den 1541 verstorbenen türkischen Derwisch Gül Baba errichtet wurde. (de)
- Türbe significa, in lingua turca, tomba. Si riferisce in particolare ai caratteristici mausolei, spesso relativamente piccoli, dei reali, dei nobili e dei notabili ottomani. La parola è correlata all'arabo تُرْبَة turbah (che significa "suolo / terreno / terra"), che può anche significare un mausoleo, ma più spesso un complesso funerario o un tracciato in un cimitero. Gli esempi più antiche ed orientali hanno tetti a pareti diritte piuttosto che cupole, uno stile persiano. Divriği, provincia di Sivas nella Turchia centro-orientale. ? XIII secolo (it)
- Türbe – turecki grobowiec, mauzoleum, które budowano dla prominentnych osobistości (sułtanów, wodzów, przywódców religijnych). Jego perska nazwa to gonbad. Türbe pojawiły się po raz pierwszy w XI-wiecznym budownictwie seldżuckim w Iranie, a później wskutek seldżuckich podbojów zaczęły się rozprzestrzeniać w Anatolii. Tradycję budowania türbe kontynuowali Turcy osmańscy. W najbliższej odległości od granic Polski można spotkać türbe na Węgrzech, gdzie powstawały w czasie w XVI i XVII w. Wśród nich najbardziej znane jest budapeszteńskie türbe Gül Baby i türbe Idrisa Baby w Peczu.
*
*
* (pl)
- Türbe is het Turkse woord voor tombe, dat buiten Turkije de betekenis van een Ottomaans mausoleum heeft gekregen. Türbes zijn meestal kleine, vaak zes- of achthoekige gebouwtjes waarin zich één of meerdere graven bevinden. Alleen sultans, heiligen en een enkele pasja's hadden het voorrecht in een türbe te mogen worden begraven. Sommige türbes zijn tegenwoordig nog het doel van pelgrims die de doden de laatste eer komen bewijzen. (nl)
|