has abstract
| - Der Aufstand der Acht Trigramme war ein Aufstand der im Untergrund agierenden religiösen Sekte der Acht Trigramme gegen die im Kaiserreich China herrschende Qing-Dynastie im September und Oktober 1813. Der Aufstand begann mit einem Angriff einer kleinen Gruppe Sektierer auf die Verbotene Stadt und mobilisierte in seinem Verlauf mehrere Zehntausend Bauern gegen die Regierung. (de)
- The Eight Trigrams uprising of 1813 (Chinese: 癸酉之變) broke out in China under the Qing dynasty. The rebellion was started by some elements of the millenarian (天理教) or Heavenly Principle Sect, which was a branch of the White Lotus Sect. Led by (林清; 1770–1813) and , the revolt occurred in the Zhili, Shandong, and Henan provinces of China. In 1812, the leaders of the Eight Trigram Sect (Bagua jiao) also known as the Sect of Heavenly Order (Tianli jiao) announced that leader was a 'true lord of the Ming' and declared 1813 as the year for rebellion, while Lin Qing declared himself the reincarnation of Maitreya, the prophesied future Buddha in Buddhism, using banners with the inscription "Entrusted by Heaven to Prepare the Way", a reference to the popular novel Water Margin. They considered him sent by the Eternal Unborn Mother of esoteric Chinese religions, to remove the Qing dynasty whom they regarded as having lost the Mandate of Heaven to rule. The third leader was Feng Keshan, who was called the "King of Earth", Li titled the "King of Men", and Lin referred to as "King of Heaven". The group won support from several powerful Eunuchs in the Forbidden City. On 15 September 1813, the group attacked the imperial palace in Beijing. The rebels made it into the city, and may have been successful in overthrowing the Qing had not Prince Mianning—the future emperor—used his forbidden musket to repel the invaders. The rebellion is seen as being similar to the previous White Lotus Rebellion, with the former being of religious intent and the latter leaders of the Eight Trigram appearing more interested in personal power by overthrowing the Qing dynasty. (en)
- La Révolte des Huit trigrammes de 1813 éclate en Chine sous la dynastie Qing. Cette révolte est organisée par certains éléments de la secte millénariste Tianli (天理教) ou secte des principes célestes. Il s'agit d'une branche de la Voie des Huit trigrammes (Bagua jiao); un terme recouvrant un ensemble de sectes influencées par celle du lotus blanc. Menée par Lin Qing (林清 ; 1770-1813) et Li Wencheng, cette révolte éclate dans les provinces chinoises de Zhili, du Shandong et du Henan. En 1812, les dirigeants de la Voie des Huit trigrammes, annoncent que le chef Li Wencheng est un "vrai seigneur Ming" et déclarent 1813 comme étant l'année de la rébellion. Dans le même temps, Lin Qing, un autre chef de secte, déclare être l'incarnation de Maitreya, un Mahābodhisattva dont la venue sur terre est prophétisée dans plusieurs branches du bouddhisme. Pour faire savoir au plus grand nombre qui il prétend être, Lin utilise des bannières portant l'inscription "Enrôlé par le Ciel pour préparer la voie", en référence au roman populaire Au bord de l'eau. Ses fidèles pensent que Lin Qing est un envoyé de Wúshēng Lǎomǔ (無生老母 litː "Vénérable mère non née"), la déesse supréme de plusieurs courants religieux syncrétistes chinois, destiné à chasser du pouvoir la dynastie Qing, qu'ils considèrent comme inapte à régner, car ayant perdu le mandat du Ciel. Le troisième chef de la révolte est Feng Keshan, qui porte le titre de "Roi de la Terre", Li étant le "Roi des Hommes", et Lin le "Roi du Ciel". Ce groupe obtient le soutien de plusieurs puissants Eunuques de la Cité interdite. Le 15 septembre 1813, les révoltés attaquent le palais impérial de Pékin. Les rebelles parviennent à pénétrer dans la ville et auraient peut-être même réussi à renverser les Qing si le prince Minning - le futur empereur Daoguang - n'avait pas utilisé son mousquet pour repousser les envahisseurs. Cette rébellion est considérée comme étant similaire a (en), bien que les motivations des dirigeants du Lotus soient d'ordre religieux, tandis que ceux du Huitième Trigramme semblent plus intéressés par le pouvoir personnel. (fr)
- 癸酉の変(きゆうのへん)は、19世紀前半の清(中国)で起こった天理教徒による宗教反乱である。日本では一般に「天理教徒の乱」(てんりきょうとのらん)・「天理教の乱」(てんりきょうのらん)の名称でも知られている。 (ja)
- 계유지변(癸酉之變)은 백련교의 한 일파인 천리교의 교도들이 1813년에 청나라의 황궁 자금성을 습격한 사건이다. 금문지변(禁門之變)이라고도 한다. (ko)
- Powstanie Ośmiu Trygramów – krótkotrwałe powstanie w północno-zachodnich Chinach w 1813, wywołane przez jeden z odłamów Stowarzyszenia Białego Lotosu, millenarystycznej sekty buddyjskiej. Choć szybko stłumione, zapisało się w historii Chin, ponieważ powstańcy wdarli się na teren Zakazanego Miasta i próbowali zabić cesarza. Stłumienie w 1805 długotrwałego powstania chłopskiego nie zlikwidowało w pełni millenarystycznych sekt buddyjskich, znanych pod wspólną nazwą Białego Lotosu, ani nie uspokoiło w pełni sytuacji w Chinach. Słabnięcie gospodarki i władzy cesarskiej, ułatwiało zadanie charyzmatycznym przywódcom religijnym, którzy znajdowali posłuch wśród niezadowolonych i ubogich, a ich działania nie były dostatecznie szybko wykrywane przez władze. Jednym z takich przywódców był Lin Qing, który w ciągu kilku lat zgromadził znaczną grupę wyznawców, wśród których znalazło się też kilku zubożałych chorągwianych i pałacowych eunuchów cesarskich. Jego wyznawcy uważali go za lekarza i osobę światową i obytą, co ułatwiło mu przejęcie kontroli nad kilkoma pomniejszymi sektami. Głosząc nadchodzący koniec ery kosmicznej i posługując się coraz bardziej antymandżurską retoryką, Lin obiecywał swym wyznawcom wielkie zyski w zamian za datki i wysokie stanowiska, które mieli otrzymać po upadku dynastii. W 1813 rozpoczął planowanie ataku na cesarza Jiaqinga chcąc go zabić, gdy ten będzie wracał do stolicy z letniego wyjazdu na północ. Z początkiem września członkowie sekty zaczęli się zbroić, co zaalarmowało lokalnych uczonych-właścicieli ziemskich, którzy zawiadomili władze. Zaaresztowały one drugiego głównego przywódcę sekty, Lin Wenchenga, ale zanim zdążyły zebrać dostateczne siły, wybuchły zamieszki, rebelianci odbili Lina, a następnie kontynuowali walki. Wkrótce opanowali miasta Hua, Cao i Dingtao na pograniczu prowincji Zhili i Shandong. Najważniejszy atak zaplanowany był w samo południe 15 września 1813; około 250 powstańców, licząc na rozluźnienie dyscypliny wart, ze względu na nieobecność cesarza i porę południowego posiłku, planowało uderzyć i opanować Zakazane Miasto. Atak powiódł się częściowo i zanim zaalarmowani strażnicy zamknęli bramy, około 80 napastników, uzbrojonych w noże i pałki, wdarło się do pałacu. Choć spotkali służących im za przewodników eunuchów-członków sekty, rozproszyli się w ogromnym kompleksie pałacowym i atak spalił na panewce, choć dotarł do cesarskich kwater. Książę Mianning, późniejszy cesarz Daoguang, osobiście postrzelił dwóch rebeliantów, a następnie poprowadził energiczny kontratak, który oczyścił pałac z atakujących. Lin Qing, który w czasie walk pozostał w domu, został zaaresztowany przez lokalne siły wojskowe. Cesarz Jiaqing był na tyle ciekawy, kim był człowiek, który chciał go zamordować, że przesłuchał go osobiście, ale Lin odmówił wszelkich zeznań. Został stracony przez powolne ćwiartowanie, a jego głowa odesłana do Henanu, by służyła za przestrogę. Tymczasem siły mandżurskie przeprowadziły wielką operację okrążającą rebeliantów. Posuwając się od wschodu, oczyściły Shandong, a następnie zamknęły powstańców w pierścieniu na pograniczu Zhili, Shanxi i Henanu. Lin Wencheng zginął broniąc się w niewielkim forcie, trzy miesiące po swym pierwszym aresztowaniu. Główne centrum oporu, miasto , broniło się do połowy grudnia. Ostatecznie rebelia kosztowała życie niemal 70 tys. ludzi (powstańców, żołnierzy i ludności cywilnej). (pl)
- 癸酉之变,或稱林清之乱、天理教之乱、天理教起事、八卦教之乱、八卦教起事,指中国清朝嘉庆十八年(1813年)发生的一次天理教(秘密宗教八卦教的一派)頭目林清,買通宦官,組織信徒二百人进攻北京紫禁城的事件。其餘魯、豫各地亦有呼應起事,皆隨即被官兵平定。 (zh)
|