rdfs:comment
| - The general election in the Republic of Central Lithuania was an election to the Vilnius Sejm (parliament) of the Polish-dominated Republic of Central Lithuania on 8 January 1922. The new parliament was intended to formally legalize incorporation of Central Lithuania into Poland. Such measure was fiercely opposed by Lithuania, which claimed the territory for itself. The election was boycotted by non-Polish population and its results were unrecognized by either the Lithuanian government in Kaunas or the League of Nations. The elected parliament convened in February and, as expected, voted on 20 February 1922 to have the Republic incorporated into Poland. At the end of March 1922, Central Lithuania became Wilno Land of the Second Polish Republic. (en)
- Wybory do Sejmu Litwy Środkowej zarządził 30 listopada 1921 gen. Lucjan Żeligowski, wyznaczając je na dzień 8 stycznia 1922 roku. Odbyły się one w dziesięciu okręgach wyborczych według ordynacji z 1 grudnia 1921 roku wprowadzonej dekretem prezesa Tymczasowej Komisji Rządzącej, wzorowanej na ordynacji ogłoszonej przez Żeligowskiego 28 listopada 1920 r. Prawo głosowania mieli obywatele, którzy ukończyli 21 lat, urodzili się na Wileńszczyźnie i mieszkali na niej co najmniej przez pięć lat przed 1914 rokiem. W trakcie wyborów porządku w lokalach wyborczych mieli pilnować nie policjanci ani wojsko, tylko Związek Bezpieczeństwa Kraju (ZBK). Miało to uchronić organizatorów wyborów przed zarzutem wywierania nacisku na wyborców. W dniu wyborów wyprowadzono także z Wilna wojsko tam stacjonujące.. (pl)
|
has abstract
| - The general election in the Republic of Central Lithuania was an election to the Vilnius Sejm (parliament) of the Polish-dominated Republic of Central Lithuania on 8 January 1922. The new parliament was intended to formally legalize incorporation of Central Lithuania into Poland. Such measure was fiercely opposed by Lithuania, which claimed the territory for itself. The election was boycotted by non-Polish population and its results were unrecognized by either the Lithuanian government in Kaunas or the League of Nations. The elected parliament convened in February and, as expected, voted on 20 February 1922 to have the Republic incorporated into Poland. At the end of March 1922, Central Lithuania became Wilno Land of the Second Polish Republic. (en)
- Wybory do Sejmu Litwy Środkowej zarządził 30 listopada 1921 gen. Lucjan Żeligowski, wyznaczając je na dzień 8 stycznia 1922 roku. Odbyły się one w dziesięciu okręgach wyborczych według ordynacji z 1 grudnia 1921 roku wprowadzonej dekretem prezesa Tymczasowej Komisji Rządzącej, wzorowanej na ordynacji ogłoszonej przez Żeligowskiego 28 listopada 1920 r. Prawo głosowania mieli obywatele, którzy ukończyli 21 lat, urodzili się na Wileńszczyźnie i mieszkali na niej co najmniej przez pięć lat przed 1914 rokiem. W trakcie wyborów porządku w lokalach wyborczych mieli pilnować nie policjanci ani wojsko, tylko Związek Bezpieczeństwa Kraju (ZBK). Miało to uchronić organizatorów wyborów przed zarzutem wywierania nacisku na wyborców. W dniu wyborów wyprowadzono także z Wilna wojsko tam stacjonujące.. Na jeden mandat przypadało 7 tys. wyborców, ogółem miano wybrać 106 posłów. Wybierano w systemie pięcioprzymiotnikowym, a więc proporcjonalnym, głosy przeliczano metodą d'Hondta. Okręgi wyborcze: 1. Szyrwinty (wybory nie odbyły się) 2. Święciany 3. Komaje 4. Oszmiana 5. Troki 6. Wysoki Dwór (wybory nie odbyły się) 7. Wilno Północ, 8. Wilno Południe 9. Wilno – miasto, 10. Lida 11. Wasiliszki 12. Brasław Największa liczba reprezentantów przypadła na miasto Wilno (18 posłów), najmniejsza na Troki (sześciu). Głosowanie zostało zbojkotowane przez przedstawicieli mniejszości narodowych: Litwinów i Żydów oraz środowiska białoruskie związane z emigracyjnym rządem w Kownie. Frekwencja wyniosła 64,35% – największa była w okręgu Wilno Północ (78,85%), najmniejsza w Komajach – 52,36% i samym Wilnie (ze względu na bojkot ludności żydowskiej) – 54,80%. Wśród Polaków głosowało 80,8% uprawnionych, Litwinów poszło do urn jedynie 8,2%, Żydów 15,3%, a Białorusini stawili się do urn w niecałej połowie – 41%. (pl)
|