This HTML5 document contains 72 embedded RDF statements represented using HTML+Microdata notation.

The embedded RDF content will be recognized by any processor of HTML5 Microdata.

Subject Item

dbr:Giovanni_Paolo_Panini

dbp:works

dbr:Veduta

Subject Item

dbr:Vedute

dbo:wikiPageRedirects

dbr:Veduta

Subject Item

dbr:Veduta

rdf:type

yago:PhysicalEntity100001930 yago:Painting103876519 yago:Group100031264 yago:WikicatArtMovements yago:ArtisticMovement108466643 yago:Art102743547 yago:Whole100003553 yago:GraphicArt103453809 yago:WikicatPaintingsByTheme yago:Movement108464601 yago:WikicatItalianArtMovements yago:Object100002684 yago:Artifact100021939 yago:Creation103129123 yago:Abstraction100002137 yago:SocialGroup107950920 yago:WikicatArts

rdfs:label

Veduta Vedutismo Ведута Vedute Vedutismo Veduta Veduta Weduta Védutisme

rdfs:comment

Il Vedutismo è un genere pittorico nato nel settecento che si occupa di paesaggi o di città riprese dal vero. Questa corrente si sviluppa soprattutto a Venezia grazie alla suggestività della città. A veduta (Italian for "view"; plural vedute) is a highly detailed, usually large-scale painting or, actually more often print, of a cityscape or some other vista. The painters of vedute are referred to as vedutisti. Weduta (wł. veduta – widok, panorama) – obraz, rysunek lub rycina, przedstawiające ogólny widok miasta lub jego fragment, często ze sztafażem. Inaczej pejzaż miejski, prospekt. Le védutisme (de l'italien vedutismo, de veduta qui signifie « vue ») est un genre pictural qui prospère en Italie et principalement à Venise au XVIIIe siècle, basé sur la représentation perspective de paysages urbains. Веду́та (итал. veduta, «вид») — жанр европейской живописи, особенно популярный в Венеции XVIII века. Представляет собой картину, рисунок или гравюру с детальным изображением повседневного городского пейзажа. Мастера ведуты были востребованы во многих странах Европы, в том числе в России, где в этом жанре работали, среди прочих, М. И. Махаев и Ф. Я. Алексеев. Целый ряд ведут с русскими видами исполнил Джакомо Кваренги. В Саксонии и Польше популярность снискал племянник Каналетто, Бернардо Беллотто. Отдельные итальянские пейзажисты жили и работали по заказам лордов в Англии. Een veduta (Italiaans: overzicht, meervoud vedute) is een zeer gedetailleerd schilderij, gewoonlijk op groot formaat, van een stadsgezicht of ander vergezicht. Dit genre in de landschapschilderkunst ontstond in Vlaanderen, waar kunstenaars als Paul Bril reeds in de 16e eeuw vedute schilderden. In de 17e eeuw specialiseerden Nederlandse schilders zich in gedetailleerde en herkenbare stadsgezichten en landschappen die beantwoordden aan het gevoel van lokale trots bij de rijke Nederlandse middenklasse. Een archetypisch voorbeeld is Johannes Vermeer's Gezicht op Delft. Jan van der Heyden en Jan Ekels de Oude schilderden veel stadsgezichten. El vedutismo (de veduta, ‘vista’ en italiano; plural, vedute) es un género pictórico muy típico del Settecento (siglo XVIII) italiano, desarrollado sobre todo en la ciudad de Venecia. Enmarcadas dentro del paisajismo, las vedute son vistas generalmente urbanas, en perspectiva, llegando a veces a un estilo cartográfico, donde se reproducen imágenes panorámicas de la ciudad, describiendo con minuciosidad los canales, monumentos y lugares más típicos de Venecia, solos o con la presencia de la figura humana, generalmente de pequeño tamaño y en grandes grupos de gente. Concebidas como recuerdos –casi como postales– para viajeros extranjeros, las vedute tuvieron mucho éxito, llegando su influencia a casi todos los rincones de Europa, e iniciando una característica forma de representar el paisaje Eine Vedute (italienisch veduta ‚Ansicht‘, ‚Aussicht‘) ist in der bildenden Kunst (Malerei, Grafik) die wirklichkeitsgetreue Darstellung einer Landschaft oder eines Stadtbildes. Gemäß der Kunsttheorie der Zeit ist das Ziel die Wiedererkennbarkeit, alle anderen Aspekte der Bildgestaltung (Licht und Schatten, Farben etc.) sind weniger wichtig.In der Geschichte der Gartenkunst wird häufig auch die einzelne, von einem oder mehreren festgelegten Blickpunkten zu beobachtende Gartenszenerie als Vedute bezeichnet. Nas artes plásticas chama-se veduta (plural, vedute; do italiano, "vista") a gravura, pintura ou desenho rico em detalhes e usualmente em grande escala que apresenta a perspectiva de uma paisagem urbana ou de outros panoramas.

owl:sameAs

dbpedia-pl:Weduta dbpedia-wikidata:Q166030 dbpedia-nl:Veduta wikidata:Q166030 yago-res:Veduta yago-res:Vedutism dbpedia-cs:Veduta dbpedia-it:Vedutismo dbpedia-fr:Védutisme n24:09hhy4 dbpedia-pt:Veduta dbpedia-es:Vedutismo dbpedia-de:Vedute n29:4001393-5

dct:subject

dbc:Landscape_art dbc:Italian_vedutisti

dbo:wikiPageID

3511021

dbo:wikiPageRevisionID

720897583

dbo:wikiPageExternalLink

n23:49680

foaf:depiction

n13:jpg

foaf:isPrimaryTopicOf

wikipedia-en:Veduta

dbo:thumbnail

n25:300

prov:wasDerivedFrom

n16:720897583

dbo:abstract

Een veduta (Italiaans: overzicht, meervoud vedute) is een zeer gedetailleerd schilderij, gewoonlijk op groot formaat, van een stadsgezicht of ander vergezicht. Dit genre in de landschapschilderkunst ontstond in Vlaanderen, waar kunstenaars als Paul Bril reeds in de 16e eeuw vedute schilderden. In de 17e eeuw specialiseerden Nederlandse schilders zich in gedetailleerde en herkenbare stadsgezichten en landschappen die beantwoordden aan het gevoel van lokale trots bij de rijke Nederlandse middenklasse. Een archetypisch voorbeeld is Johannes Vermeer's Gezicht op Delft. Jan van der Heyden en Jan Ekels de Oude schilderden veel stadsgezichten. Toen de Grand Tour-rondreis enigszins algemeen werd, herinnerden vedute van bekende plekken als het Forum Romanum en het Canal Grande de Engelse aristocratie aan hun avontuurlijke reizen op het continent. Rond het midden van de 18e eeuw raakte Venetië bekend als het centrum van de vedutisti. De beroemdste beoefenaars van het genre behoorden tot de Canal en Guardi-families van Venetië. Sommigen van hen trokken naar belangrijke Europese hoofdsteden, bijvoorbeeld Canaletto in Londen en diens neef Bernardo Bellotto in Dresden en Warschau. In andere delen van het het 18e-eeuwse Italië ontstonden eigenaardige variaties van het genre. Giovanni Paolo Pannini was de eerste vedutakunstenaar die zich toelegde op het schilderen van ruïnes. Later veranderden Pannini's vedute in geheel of gedeeltelijk gefantaseerde voorstellingen die capricci en vedute ideate genoemd werden. Giovanni Battista Piranesi was de belangrijkste meester van de vedute ideate etsen. Zijn topografische serie, Vedute di Roma, werd in enorme oplage gedrukt. Later in de 19e eeuw verdrongen persoonlijke "impressies" van stadsgezichten de behoefte aan topografische nauwkeurigheid, waarin nog wel werd voorzien door geschilderde en later gefotografeerde panorama's. Nas artes plásticas chama-se veduta (plural, vedute; do italiano, "vista") a gravura, pintura ou desenho rico em detalhes e usualmente em grande escala que apresenta a perspectiva de uma paisagem urbana ou de outros panoramas. Weduta (wł. veduta – widok, panorama) – obraz, rysunek lub rycina, przedstawiające ogólny widok miasta lub jego fragment, często ze sztafażem. Inaczej pejzaż miejski, prospekt. Веду́та (итал. veduta, «вид») — жанр европейской живописи, особенно популярный в Венеции XVIII века. Представляет собой картину, рисунок или гравюру с детальным изображением повседневного городского пейзажа. Пауль Бриль из Антверпена писал прото-ведуты ещё в XVI веке. Городской пейзаж — один из излюбленных жанров «малых голландцев» XVII века: Питер Санредам, 1597—1665, Ян ван дер Хейден, 1637—1712, братья Иов Беркхейде, 1630—1693 и Геррит Беркхейде, 1638—1698. Мировую известность получил «Вид Дельфта», написанный в 1660 году Вермеером с использованием камеры-обскуры. Перебравшийся из Голландии в Рим ведутист Гаспар ван Виттель способствовал распространению в Италии моды на крупные по размерам, детально выписанные панорамы будничной городской жизни. Также в Риме работал американец Дуайт Бентон. Величайшим ведутистом считается итальянец Каналетто. Венецианские виды в исполнении его и Франческо Гварди любили привозить с собой из гран-тура как напоминание об итальянских впечатлениях молодые аристократы. Помимо реалистических сцен городской жизни, пользовались спросом и каприччио — вымышленные пейзажи грандиозных развалин, созданные воображением таких мастеров, как Джо́ли, Мариески, Панини и Пиранези. Мастера ведуты были востребованы во многих странах Европы, в том числе в России, где в этом жанре работали, среди прочих, М. И. Махаев и Ф. Я. Алексеев. Целый ряд ведут с русскими видами исполнил Джакомо Кваренги. В Саксонии и Польше популярность снискал племянник Каналетто, Бернардо Беллотто. Отдельные итальянские пейзажисты жили и работали по заказам лордов в Англии. Il Vedutismo è un genere pittorico nato nel settecento che si occupa di paesaggi o di città riprese dal vero. Questa corrente si sviluppa soprattutto a Venezia grazie alla suggestività della città. Eine Vedute (italienisch veduta ‚Ansicht‘, ‚Aussicht‘) ist in der bildenden Kunst (Malerei, Grafik) die wirklichkeitsgetreue Darstellung einer Landschaft oder eines Stadtbildes. Gemäß der Kunsttheorie der Zeit ist das Ziel die Wiedererkennbarkeit, alle anderen Aspekte der Bildgestaltung (Licht und Schatten, Farben etc.) sind weniger wichtig.In der Geschichte der Gartenkunst wird häufig auch die einzelne, von einem oder mehreren festgelegten Blickpunkten zu beobachtende Gartenszenerie als Vedute bezeichnet. A veduta (Italian for "view"; plural vedute) is a highly detailed, usually large-scale painting or, actually more often print, of a cityscape or some other vista. The painters of vedute are referred to as vedutisti. El vedutismo (de veduta, ‘vista’ en italiano; plural, vedute) es un género pictórico muy típico del Settecento (siglo XVIII) italiano, desarrollado sobre todo en la ciudad de Venecia. Enmarcadas dentro del paisajismo, las vedute son vistas generalmente urbanas, en perspectiva, llegando a veces a un estilo cartográfico, donde se reproducen imágenes panorámicas de la ciudad, describiendo con minuciosidad los canales, monumentos y lugares más típicos de Venecia, solos o con la presencia de la figura humana, generalmente de pequeño tamaño y en grandes grupos de gente. Concebidas como recuerdos –casi como postales– para viajeros extranjeros, las vedute tuvieron mucho éxito, llegando su influencia a casi todos los rincones de Europa, e iniciando una característica forma de representar el paisaje que fue imitada por muchos artistas europeos. Sus mayores exponentes fueron Canaletto, Bernardo Bellotto, Francesco Guardi, Michele Marieschi y Luca Carlevarijs. Le védutisme (de l'italien vedutismo, de veduta qui signifie « vue ») est un genre pictural qui prospère en Italie et principalement à Venise au XVIIIe siècle, basé sur la représentation perspective de paysages urbains.

Subject Item

dbr:Vedutisti

dbo:wikiPageRedirects

dbr:Veduta

Subject Item

dbr:Vedutism

dbo:wikiPageRedirects

dbr:Veduta

Subject Item

wikipedia-en:Veduta

foaf:primaryTopic

dbr:Veduta