غرينادير
Γρεναδιέρος
Grenadier (militaire)
Granadero
擲弾兵
Grenadjär
Grenadiere
Grenadier
Granadeiro
Granatiere
Granátník
Granader
Гренадери
擲彈兵
Гренадеры
척탄병
擲彈兵原先是一種專門用來投擲手榴彈與進行一些突擊行動的士兵，如此特別的角色大約在十七世紀中晚期建立，此時擲彈兵通常選擇最強壯最高大的士兵擔任。到了十九世紀，擲彈兵實質上不再和投擲手榴彈有關，但還是選擇在體格上最強力者與可以在戰場上領導突襲的人擔任，擲彈兵通常在包圍戰中領導一些攻堅行動，然而這個角色通常以名為敢死隊（Forlorn hope）的全武裝志願者來執行，且也可能由戰鬥工兵或先鋒來執行。 到了十九世紀，法國與阿根廷建立的一種叫「馬擲彈兵」的單位，類似步兵擲彈兵，這些騎馬的擲彈兵也是依體型與力量來徵選。 在現代，因為手榴彈等已經成為步兵的標準裝備，甚至使用步槍榴彈或榴彈發射器的步兵都會叫作「擲彈兵」，所以傳統的擲彈兵部隊多數都轉換成為特種部隊或儀隊，德國亦成立名為裝甲擲彈兵的步兵兵科。
擲弾兵（てきだんへい、Grenadier）は近世ヨーロッパの陸軍で組織されていた歩兵部隊の一種。当初は擲弾（Grenade）の投擲を主な任務としていた。19世紀中頃に本来の用兵での擲弾兵部隊は消滅したが、本項ではその後現在に至るまでの、擲弾の投擲を任務とする兵士及び「擲弾兵」の称号を持つ兵士についても述べる。
Grenadier (z franc.) – formacja piesza powstała na zachodzie Europy w pierwszej połowie XVII w., której głównym zadaniem było miotanie granatów ręcznych. W XVIII wieku oddziały grenadierów przekształciły się w doborowe jednostki przeznaczone do ataków na bagnety. Grenadierzy uzbrojeni byli w karabiny z bagnetami (początkowo mieli także granaty ręczne) i krótkie szable piechotne - tzw. tasaki. Za czasów Napoleona całkowita masa oporządzenia grenadiera wynosiła 27-35 kilogramów.
El granader era un soldat d'un cos d'elit, els granaders, que formava part de la infanteria de línia; els granaders es triaven entre els soldats més robustos i coratjosos i de major estatura.
Een grenadier was oorspronkelijk een soldaat die gespecialiseerd was in het werpen van handgranaten. Er bestaan nog verschillende regimenten, die vaak een lange geschiedenis hebben.
Granátník (též grenadýr) byl původně pěšák, který byl určen k házení ručních granátů na nepřítele. Později se za granátnické označovaly elitní části armády, ať už pěší, jízdní nebo moderní obrněné.
척탄병(擲彈兵, 영어: Grenadier, 수류탄병)은 의 육군에서 조직되었던 정예 보병이다. 말그대로 수류탄 투척을 주 임무로 하는 병과였으며19세기 중반에 이르러 사라지게 된다.
En grenadjär var ursprungligen en soldat som vid strid hade till uppgift att kasta handgranater (fr. grenade). Förbanden sattes först upp inom den franska armén under senare halvan av 1600-talet. Senare försvann handgranaten som vapen, och titeln var uteslutande ett tecken på att ett infanteriförband höll hög kvalitet. Ytterligare utveckling ledde fram till att även skillnaden i träning och utrustning försvann, och i modern tid används titeln grenadjärförband endast för vissa enheter av historiska skäl. Undantag utgör så kallade pansargrenadjärer.
غرينادير أو رماة القنابل ( ‎/‏ˌɡrɛnəˈdɪər‎/‏ تنطق بالفرنسية: [ɡʁə.na.dje]. مشتق من كلمة قنبلة يدوية grenade كان في الأصل جنديًا متخصصًا، تم تأسيسه أولاً كدور متميز في منتصف القرن السابع عشر وحتى أواخر القرن السابع عشر، من أجل إلقاء القنابل اليدوية والعمليات الهجومية في بعض الأحيان. في ذلك الوقت تم اختيار رماة القنابل من أقوى وأكبر الجنود. بحلول القرن الثامن عشر، لم يعد إلقاء هذا النوع من القنابل اليدوية ذا صلة، ولكن كان لا يزال يتم اختيار رماة القنابل اليدوية لكونهم الجنود الأقوى جسديًا وسيؤديون إلى شن هجمات في ميدان المعركة.
Les grenadiers sont des soldats se distinguant par l’utilisation de la grenade. Ils forment des unités spécialisées dans l’assaut pendant la guerre de siège à partir du XVIIe siècle, créant le choc et exploitant les brèches. Par la suite, ils forment des unités d’élite, qui conservent le nom de grenadier, même si ces unités ne font qu’un usage secondaire des grenades, ou même ne s’en servent plus (comme pendant les guerres de la Révolution).
Γρεναδιέροι ήταν πεζικάριοι του 17ου και 18ου αιώνα, που εκτελούσαν ιδιαίτερες αποστολές. Αρχικά ήταν οπλισμένοι με γρανάτες, και αργότερα συγκροτούσαν επίλεκτα σώματα του στρατού.
Un Granadero es un soldado especializado cuyo empleo principal era arrojar y manejar granadas de mano. La introducción de las granadas al arsenal militar hizo estimar necesaria la creación de los granaderos, originalmente seleccionando soldados particularmente fornidos, macizos y de brazada amplia, dado su rol usualmente al frente del regimiento. Avances como la invención del lanzagranadas y posteriormente de las granadas propulsadas cambiaron el rol del granadero en batalla, en la actualidad teniendo más roles ceremoniales o de élite.
Um granadeiro é um soldado especializado no lançamento de granadas. A especialidade de granadeiro foi estabelecida em meados do século XVII, tendo como funções específicas o lançamento de granadas de mão e, ocasionalmente, as operações de assalto, mas foram evoluindo com o passar do tempo. Pela especificidade das suas funções, os granadeiros eram tradicionalmente escolhidos de entre os soldados mais altos e mais fortes. No início do século XVIII, o lançamento de granadas de mão já não era relevante, mas continuavam a existir granadeiros, como soldados de assalto de elite. Normalmente, lideravam o assalto da infantaria durante as batalhas campais. Nas operações de sítio, também era frequente serem os granadeiros juntamente com os sapadores a liderar o assalto às brechas feitas nas muralhas,
Grenadier adalah istilah yang berasal dari bahasa Prancis yang awalnya mengacu kepada pasukan dengan peran khusus untuk melempar granat pada pertengahan hingga akhir abad ke-17. Pada masa itu, yang dapat menjadi grenadier adalah pasukan terkuat dan terbesar. Kemudian, pada abad ke-18, peran khusus untuk melempar granat tidak lagi diperlukan, tetapi anggota grenadier biasanya memiliki fisik yang sangat kuat, sehingga mereka dipilih untuk melakukan penyerbuan. Grenadier juga sering kali memimpin penyerbuan perbentengan yang telah berhasil ditembus selama pengepungan, walaupun peran ini biasanya dijalankan oleh satuan sukarelawan yang disebut .
Гренаде́ры (от фр. Grenadiers, grenade — букв. граната) — отборные части пехоты и/или кавалерии, изначально предназначенные для штурма вражеских укреплений, преимущественно в осадных операциях. Гренадеры были вооружены ручными гранатами и огнестрельным оружием. Ручные гранаты раньше называли «гренадами» или «гренадками»; они представляли собой полый чугунный шар, заполненный порохом, с фитилём; их использовали для метания рукой по вражеским укреплениям. Учитывая небольшую дальность полёта гренады, от военнослужащего требовался максимум сил, мужества, изворотливости, бесстрашия и сноровки, чтобы подобраться на нужное расстояние. От гренад и пошло наименование подразделений, использующих этот вид оружия. Впоследствии гренадерами стали называть отборные части линейной пехоты.
Il granatiere è stato una figura di militare specializzato di fanteria degli eserciti tra la fine del XVII secolo e gli inizi del XIX secolo, il cui ruolo era di condurre l'attacco nelle operazioni di assedio ed in generale di assalto. Veniva selezionato fra i soggetti più alti e robusti perché doveva lanciare il più lontano possibile la propria arma caratteristica, la granata, antesignana della bomba a mano.
Гренаде́ри, заст. укр. гранатирі́ (від фр. grenadier) — рід військ в кінці XVII — на початку XIX століть, які з початком бою використовувалися для закидання ворога гранатами, звідки й походить їх назва. Прообраз гранатометників.
Grenadiere (anfangs auch als „Granatiere“ bezeichnet) waren seit dem 17. und 18. Jahrhundert Infanteristen, die ursprünglich mit dem Vorläufer der heutigen Handgranate bewaffnet und eine Elite der Linieninfanterie waren. Die im Zweiten Weltkrieg aufgestellten Sturmgrenadiere waren auf den Orts- und Häuserkampf spezialisiert.
A grenadier (/ˌɡrɛnəˈdɪər/ GREN-ə-DEER, French: [ɡʁənadje]; derived from the word grenade) was originally a specialist soldier who threw hand grenades in battle. The distinct combat function of the grenadier was established in the mid-17th century, when grenadiers were recruited from among the strongest and largest soldiers. By the 18th century, the grenadier dedicated to throwing hand grenades had become a less necessary specialist, yet in battle, the grenadiers were the physically robust soldiers who led assaults, such as storming fortifications in the course of siege warfare.
Grenadiere (anfangs auch als „Granatiere“ bezeichnet) waren seit dem 17. und 18. Jahrhundert Infanteristen, die ursprünglich mit dem Vorläufer der heutigen Handgranate bewaffnet und eine Elite der Linieninfanterie waren. Die im Zweiten Weltkrieg aufgestellten Sturmgrenadiere waren auf den Orts- und Häuserkampf spezialisiert. In der deutschen Wehrmacht und der Bundeswehr wurde die Bezeichnung allgemein für mit Mannschaftstransportwagen oder Transportpanzern motorisierte Infanterie verwandt, und durch die Ausrüstung mit Schützenpanzern zu Panzergrenadieren umgerüstet. Heute gehören (Panzer-)Grenadiere zur Mechanisierten Infanterie.
A grenadier (/ˌɡrɛnəˈdɪər/ GREN-ə-DEER, French: [ɡʁənadje]; derived from the word grenade) was originally a specialist soldier who threw hand grenades in battle. The distinct combat function of the grenadier was established in the mid-17th century, when grenadiers were recruited from among the strongest and largest soldiers. By the 18th century, the grenadier dedicated to throwing hand grenades had become a less necessary specialist, yet in battle, the grenadiers were the physically robust soldiers who led assaults, such as storming fortifications in the course of siege warfare. Certain countries such as France (Grenadiers à Cheval de la Garde Impériale) and Argentina (Regiment of Mounted Grenadiers) established units of Horse Grenadiers and for a time the British Army had Horse Grenadier Guards. Like their infantry grenadier counterparts, these horse-mounted soldiers were chosen for their size and strength (heavy cavalry). Today, the term is also used to describe a soldier armed with a grenade launcher, a weapon that fires a specially-designed large-caliber projectile, often with an explosive, smoke or gas warhead. These soldiers operate as part of a fireteam.
Um granadeiro é um soldado especializado no lançamento de granadas. A especialidade de granadeiro foi estabelecida em meados do século XVII, tendo como funções específicas o lançamento de granadas de mão e, ocasionalmente, as operações de assalto, mas foram evoluindo com o passar do tempo. Pela especificidade das suas funções, os granadeiros eram tradicionalmente escolhidos de entre os soldados mais altos e mais fortes. No início do século XVIII, o lançamento de granadas de mão já não era relevante, mas continuavam a existir granadeiros, como soldados de assalto de elite. Normalmente, lideravam o assalto da infantaria durante as batalhas campais. Nas operações de sítio, também era frequente serem os granadeiros juntamente com os sapadores a liderar o assalto às brechas feitas nas muralhas, . Os granadeiros faziam quase sempre parte da infantaria. No entanto, durante o século XIX, a França, a Argentina e o Chile criaram unidades de granadeiros a cavalo, de cavalaria pesada, cujos soldados também eram escolhidos pelo seu tamanho e capacidade. A partir da Primeira Guerra Mundial - para lá da designação honorífica mantida por certas unidades - ressurgiu a função militar de granadeiro, responsável pelo lançamento de granadas à mão ou através de lança-granadas.
Grenadier adalah istilah yang berasal dari bahasa Prancis yang awalnya mengacu kepada pasukan dengan peran khusus untuk melempar granat pada pertengahan hingga akhir abad ke-17. Pada masa itu, yang dapat menjadi grenadier adalah pasukan terkuat dan terbesar. Kemudian, pada abad ke-18, peran khusus untuk melempar granat tidak lagi diperlukan, tetapi anggota grenadier biasanya memiliki fisik yang sangat kuat, sehingga mereka dipilih untuk melakukan penyerbuan. Grenadier juga sering kali memimpin penyerbuan perbentengan yang telah berhasil ditembus selama pengepungan, walaupun peran ini biasanya dijalankan oleh satuan sukarelawan yang disebut . Beberapa negara seperti Prancis dan Argentina telah mendirikan satuan-satuan Grenadier Berkuda dan Angkatan Darat Britania Raya juga pernah memiliki . Seperti grenadier dalam bentuk infanteri, grenadier berkuda dipilih karena kekuatan dan besar tubuh mereka. Pada masa modern, istilah ini juga mengacu kepada tentara yang dipersenjatai dengan pelontar granat.
Grenadier (z franc.) – formacja piesza powstała na zachodzie Europy w pierwszej połowie XVII w., której głównym zadaniem było miotanie granatów ręcznych. W XVIII wieku oddziały grenadierów przekształciły się w doborowe jednostki przeznaczone do ataków na bagnety. Grenadierzy uzbrojeni byli w karabiny z bagnetami (początkowo mieli także granaty ręczne) i krótkie szable piechotne - tzw. tasaki. Za czasów Napoleona całkowita masa oporządzenia grenadiera wynosiła 27-35 kilogramów. Obok grenadierów pieszych pojawili się również grenadierzy konni, którzy tworzyli kompanie wyborcze regimentów dragońskich lub samodzielne pułki. Do najbardziej znanych jednostek grenadierów konnych należał pułk gwardii Napoleona. Podobnie jak w innych krajach europejskich, również w Polsce powstały pułki grenadierów (w XVIII wieku regiment gwardii pieszej koronnej, a w okresie Królestwa Kongresowego pułk grenadierów gwardii) i kompanie grenadierów (tzw. kompanie wyborcze) przy batalionach piechoty (w Legionach, w wojsku Księstwa Warszawskiego oraz Królestwa Kongresowego). Podczas insurekcji kościuszkowskiej nazwę grenadierów nadano doborowym regimentom kosynierskim (grenadierzy krakowscy, sandomierscy i lubelscy). Grenadierzy konni pojawili się w Polsce także w XVIII wieku - były to doborowe oddziały regimentów dragońskich. W czasach Księstwa Warszawskiego grenadierami konnymi zwano żołnierzy kompanii wyborczych jazdy - była to jednak nazwa nieoficjalna. Na przełomie XVIII i XIX wieku jednostki grenadierów przekształciły się w jednostki gwardyjskie, które od pozostałych oddziałów różniły się głównie doborem żołnierzy (do jednostek grenadierów kierowano najlepiej zbudowanych rekrutów). Napoleon Bonaparte tworzył z nich także swoją gwardię ponieważ do grenadierów należeli ludzie rośli, silni i sprawni fizycznie. W wielu armiach grenadierzy istnieli do I wojny światowej. W czasie II wojny światowej jednostki grenadierów były elitarnymi oddziałami piechoty francuskiej oraz Wehrmachtu (grenadierzy pancerni). W Armii Polskiej we Francji nazwę grenadierów przyznano 1 Dywizji Grenadierów). Później na terenie Wielkiej Brytanii, w składzie 4 Dywizji Piechoty sformowano 1 Brygadę Grenadierów. Obecnie jednostki grenadierów wchodzą w skład Bundeswehry (są to jednostki piechoty zmechanizowanej). W innych armiach jako grenadierów określa się żołnierzy uzbrojonych w granatniki.
غرينادير أو رماة القنابل ( ‎/‏ˌɡrɛnəˈdɪər‎/‏ تنطق بالفرنسية: [ɡʁə.na.dje]. مشتق من كلمة قنبلة يدوية grenade كان في الأصل جنديًا متخصصًا، تم تأسيسه أولاً كدور متميز في منتصف القرن السابع عشر وحتى أواخر القرن السابع عشر، من أجل إلقاء القنابل اليدوية والعمليات الهجومية في بعض الأحيان. في ذلك الوقت تم اختيار رماة القنابل من أقوى وأكبر الجنود. بحلول القرن الثامن عشر، لم يعد إلقاء هذا النوع من القنابل اليدوية ذا صلة، ولكن كان لا يزال يتم اختيار رماة القنابل اليدوية لكونهم الجنود الأقوى جسديًا وسيؤديون إلى شن هجمات في ميدان المعركة. اليوم، يستخدم المصطلح أيضًا لوصف جندي مسلح بقاذفة قنابل يدوية، وهو سلاح يطلق صواريخ من عيار كبير، وغالبًا برأس حربي متفجر أو دخان أو غاز. هؤلاء الجنود يعملون كجزء من .