ニシイワツバメ
سنونو أبيض البطن
흰턱제비
Enara azpizuri
Delichon urbicum
Городская ласточка
Λευκοχελίδονο
Mehlschwalbe
Gabhlán binne
Huiszwaluw
Jiřička obecná
Murhirundo
Oreneta cuablanca
西方毛脚燕
Common house martin
Ластівка міська
Hirondelle de fenêtre
Hussvala
Oknówka zwyczajna
Το Λευκοχελίδονο είναι στρουθιόμορφο μεταναστευτικό πτηνό της οικογενείας των , ένα από τα χελιδόνια που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Delichon urbicum και περιλαμβάνει 3 υποείδη. Στην Ελλάδα, απαντά το υποείδος Delichon urbicum meridionale (E. Hartert, 1910). * Αν και όχι εξ ίσου διαδεδομένο με το κοσμοπολιτικό σταβλοχελίδονο, εν τούτοις, το λευκοχελίδονο απαντά περισσότερο στον οικιστικό ιστό παρά στις αγροτικές εκτάσεις, γι’ αυτό και είναι πιο οικείο στον άνθρωπο.
سنونو أبيض البطن (الاسم العلمي: Delichon urbicum) أو (الاسم العلمي: Hirundo urbica) (بالإنجليزية: Common House Martin)‏ أو (بالإنجليزية: Northern House Martin)‏ هو طائر ينتمي إلى سنونو (فصيلة: Hirundinidae).
The common house martin (Delichon urbicum), sometimes called the northern house martin or, particularly in Europe, just house martin, is a migratory passerine bird of the swallow family which breeds in Europe, north Africa and across the Palearctic; and winters in sub-Saharan Africa and tropical Asia. It feeds on insects which are caught in flight, and it migrates to climates where flying insects are plentiful. It has a blue head and upperparts, white rump and pure white underparts, and is found in both open country and near human habitation. It is similar in appearance to the two other martin species of the genus Delichon, which are both endemic to eastern and southern Asia. It has two accepted subspecies.
Delichon urbicum Delichon urbicum Deux individus au sol,récoltant de la boue pour leur nid. Espèce Delichon urbicum(Linnaeus, 1758) Synonymes * Hirundo urbica Linnaeus, 1758(protonyme) * Delichon urbica (Linnaeus, 1758)(cacographie) Statut de conservation UICN LC : Préoccupation mineure
La murhirundo (Delichon urbicum) estas migranta paserina birdo el la familio de hirundedoj (nome Hirundinidae). La murhirundoj reproduktiĝas en tuta Eŭropo escepte de Islando, norda Afriko kaj mezvarma Azio; kaj vintrumas en subsahara Afriko kaj tropika Azio. Tiuj palearktisaj birdoj manĝas insektojn kiuj estas kaptataj dumfluge, kaj ili migras al klimatoj, kie flugantaj insektoj abundas.
Die Mehlschwalbe (Delichon urbicum, Syn.: Delichon urbica), auch Stadtschwalbe und Kirchschwalbe genannt, ist eine Vogelart aus der Familie der Schwalben (Hirundinidae). Sie ist neben Ufer-, Rauch- und Felsenschwalbe die vierte Art dieser Familie, die in Mitteleuropa als Brutvogel vorkommt. Sie ist besonders gut durch den weißen Bürzel zu identifizieren, den keine andere europäische Schwalbenart zeigt.
Il balestruccio (Delichon urbicum Linnaeus, 1758) è un uccello migratore della famiglia delle rondini (Hirundinidae).
L'oreneta cuablanca, cabot, culblanc, orenola cuablanca, oronell cuablanc, oronella cuablanca o oroneta cuablanca, també anomenada ginjolita a Menorca, (Delichon urbicum) és una oreneta petita de color negre amb brillantors blavoses, i la panxa i la gola blanques. El que es veu primer és el carpó blanc, que és el caràcter més útil per a distingir-la d'altres espècies. La cua és més curta i menys forcada que la de l'oreneta vulgar, la qual té la gola roja i no pas blanca. L'oreneta cuablanca cria a l'interior dels pobles.
Is éan é an gabhlán binne. Is ball d'fhine na Hirundinidae é.
Enara ipurzuria edo enara azpizuria (Delichon urbica) Hirundinidae familiako hegazti paseriformea da, Eurasia eta iparraldeko Afrikako eskualde epeletan bizi dena. Sabelaldea, lepoa eta ipurtxuntxurra zuriak dira, gorputzaren gainerakoa beltza. Beste enaren modura hego luze eta zorrotzak ditu, eta isatsa laburra eta urkila formakoa. Enara arrunta baino txikiagoa da, 13 cm luze da (enara arrunta 19-20 cm) eta 20 gramo pisatzen du. Hegan doala harrapatzen ditu jaten dituen intsektuak. Euskal Herrian oso arrunta eta ugaria da. Ibilbide luzeko hegazti migratzailea da eta saldotan egiten ditu bidaiak, enarekin elkartuta batzuetan.
A andorinha-dos-beirais ou andorinho-dos-beirais (Delichon urbicum) é uma pequena ave migratória pertencente à família das andorinhas (Hirundinidae), estival na Europa (exceto Islândia), norte de África e regiões temperadas da Ásia, e invernal na África subsariana e Ásia tropical. Existem duas subespécies geográficas de andorinha-dos-beirais aceites. Apesar de se encontrar em declínio na Europa, possui uma grande área de distribuição geográfica e uma grande população global, pelo que não se considera que se encontre globalmente ameaçada.
De huiszwaluw (Delichon urbicum) is een vogel uit de familie van zwaluwen (Hirundinidae). Het is een trekvogel die broedt in Europa, Noord-Afrika en de gematigde streken in Azië en overwintert in Sub-Saharisch Afrika. De huiszwaluw dankt zijn naam aan de gewoonte om te broeden in menselijke bouwwerken en is makkelijk te herkennen aan het blauwzwarte en witte verenkleed. Hij voedt zich met insecten die hij in zijn vlucht vangt.
흰턱제비(Delichon urbicum, Delichon urbica), 흰턱제비는 유럽, 북아메리카, 온난한 아시아, 겨울에는 사하라 이남 아프리카와 에서 서식하는 제비과 참새목에 속하는 철새이다. 학명과 영어 명칭 둘 다 인간이 만든 구조물을 이용하는 것과 관련이 있다. 새호리기에 의해 사냥되며 다른 새들처럼 내부 기생충, 바깥 벼룩과 진드기에 영향을 받지만, 개체 수가 많고 분포 범위가 넓기 때문에 전반적으로 위기에 처해 있지는 않다.
Oknówka zwyczajna, oknówka, jaskółka oknówka (Delichon urbicum) – niewielki gatunek ptaka wędrownego z rodziny jaskółkowatych (Hirundinidae). Zamieszkuje niemal całą Eurazję oraz część północnej Afryki. Zimuje w Afryce Subsaharyjskiej i w tropikalnej części Azji. Żywi się owadami, które złapie w locie. Migruje na obszary, gdzie insekty latające występują obficie. Głowę i wyższe partie ciała ma czarne z niebieskim połyskiem, biały kuper i dolne partie ciała. Występuje zarówno na otwartych terenach, jak i w pobliżu siedzib ludzkich. Jest podobny pod względem morfologicznym do dwóch innych gatunków jaskółek z rodzaju Delichon, które występują we wschodniej i południowej Azji. Powszechnie akceptowane są, przez większość badaczy, trzy podgatunki.
El avión común (Delichon urbicum) es una especie de ave paseriforme migratoria de la familia de las golondrinas que cría en la Eurasia templada y el norte de África, y que pasa el invierno en el África subsahariana y Asia tropical. Se alimenta de insectos que captura al vuelo y por ello migra a climas donde haya abundancia de insectos voladores. Tiene las partes superiores del cuerpo y la cabeza negras, con el obispillo y las partes inferiores del cuerpo blancos. Se encuentra tanto en el campo como en los lugares habitados por los humanos. Tiene un aspecto similar a las otras dos especies de aviones del género Delichon, que son endémicas de Asia oriental y meridional. Se le reconocen dos subespecies.​
西方毛脚燕（学名：Delichon urbicum），为燕科毛脚燕属的鸟类。分布于欧洲、亚洲西部、从拉普兰、阿尔汉格尔斯克、伯朝拉、东南到米努辛斯克、法国、瑞士、澳大利亚、匈牙利、保加利亚、前苏联、意大利、巴尔干以及中国大陆的新疆等地，见于高山峡谷。该物种的模式产地在瑞典。 * 采泥建窝。俄国
ニシイワツバメ （西岩燕、学名:Delichon urbica）は、スズメ目ツバメ科に分類される鳥類の一種。イワツバメの一亜種として分類されることもある。
Jiřička obecná (Delichon urbicum) je malý pták z čeledi vlaštovkovitých.
Hussvala (Delichon urbicum) är en fågel som tillhör familjen svalor. Den är en flyttfågel som häckar i Europa, Nordafrika och i de tempererade delarna av Asien och övervintrar i subsahariska Afrika och tropiska Asien. Hussvalan livnär sig av insekter som den fångar i flykten, och vintertid flyttar den till klimat där flygande insekter finns i rikliga mängder. Den är blå på huvud och ovansida, vit på gump och undersida och hittas både i öppna landskap och nära mänskliga bosättningar. Hussvalan liknar de andra tre arterna i släktet Delichon, som alla är endemiska för östra och södra Asien.
Городска́я ла́сточка, или вороно́к (лат. Delichon urbicum) — мелкая птица семейства ласточковых, широко распространённая в Европе, Северной Африке и умеренных широтах Азии. Как и сизый голубь, изначально обитательница скал, легко адаптировалась к жизни в городских условиях. Перелётный вид, зимует в Африке южнее Сахары и в тропической Азии. Держится стаями по берегам рек, на склонах гор, лугах, городах с каменными строениями — часто стайки этих птиц можно увидеть сидящими на проводах. Питается летающими насекомыми, которых ловит в воздухе. Имеет внешнее сходство с двумя другими видами рода городских ласточек — восточным и непальским воронками, обитающими в Южной и Юго-Восточной Азии. Обычный вид.
Ла́стівка міська́ (Delichon urbicum), або білогурка — дрібний птах з родини ластівкових (Hirundinidae), широко поширений в Європі, Північній Африці та помірних широтах Азії. Як і сизий голуб, первісно мешканець скель, цей птах легко адаптувався до життя у міських умовах. Це перелітний птах, що зимує в Африці південніше від Сахари і в тропічній Азії. Тримається зграями по берегах річок, на схилах гір, луках, містах із кам'яними будівлями — часто зграйки цих птахів можна побачити на дротах ліній електропередач. Харчується комахами, яких ловить у повітрі. Має зовнішню схожість з двома іншими видами роду Delichon — азійською і непальською міськими ластівками, що мешкають в Південній та Південно-Східній Азії.
Delichon
Range of D. urbicum
urbicum
IUCN3.1
* Delichon urbica * Chelidon urbica
* Hirundo urbica
La murhirundo (Delichon urbicum) estas migranta paserina birdo el la familio de hirundedoj (nome Hirundinidae). La murhirundoj reproduktiĝas en tuta Eŭropo escepte de Islando, norda Afriko kaj mezvarma Azio; kaj vintrumas en subsahara Afriko kaj tropika Azio. Tiuj palearktisaj birdoj manĝas insektojn kiuj estas kaptataj dumfluge, kaj ili migras al klimatoj, kie flugantaj insektoj abundas. Ĝi havas blunigrajn kapon kaj suprajn partojn, blankan pugon kaj ege purajn blankajn subajn partojn, malkiel multaj aliaj hirundoj, kiuj estas sube blankecaj, sed ne tiom puraj; ĝi troviĝas kaj en malferma kamparo kaj ĉe homaj setlejoj. Ĝi estas simila laŭ aspekto al la aliaj du specioj de la genro Delichon, kiuj estas ambaŭ endemismoj de orienta kaj suda Azio. Estas du akceptitaj subspecioj. Kaj la scienca kaj la ĉiutaga nomoj de la birdo rilatas al ties kutima uzado de homfaritaj strukturoj. Ĝi konstruas fermitan pokalforman neston el kotobuletoj sub kornicoj, aleroj aŭ similaj lokoj ĉe konstruaĵoj kutime en kolonioj, sed foje malpurigado sub la nestoj povas esti problemo. Ĝi estas ĉasata de la Alaŭdfalko (Falco subbuteo), kaj kiel ĉe aliaj birdoj ili suferas pro internaj parazitoj kaj eksteraj puloj kaj akaroj, sed ties granda teritorio kaj populacio kialas, ke la specio ne estas minacata tutmonde. Ties proksimeco al homo estas ĝenerale akceptata kiel kaŭzo de kulturaj kaj literaturaj referencoj.
The common house martin (Delichon urbicum), sometimes called the northern house martin or, particularly in Europe, just house martin, is a migratory passerine bird of the swallow family which breeds in Europe, north Africa and across the Palearctic; and winters in sub-Saharan Africa and tropical Asia. It feeds on insects which are caught in flight, and it migrates to climates where flying insects are plentiful. It has a blue head and upperparts, white rump and pure white underparts, and is found in both open country and near human habitation. It is similar in appearance to the two other martin species of the genus Delichon, which are both endemic to eastern and southern Asia. It has two accepted subspecies. Both the scientific and colloquial name of the bird are related to its use of human-made structures. It builds a closed cup nest from mud pellets under eaves or similar locations on buildings usually in colonies. It is hunted by the Eurasian hobby (Falco subbuteo), and like other birds is affected by internal parasites and external fleas and mites, although its large range and population mean that it is not threatened globally.
Die Mehlschwalbe (Delichon urbicum, Syn.: Delichon urbica), auch Stadtschwalbe und Kirchschwalbe genannt, ist eine Vogelart aus der Familie der Schwalben (Hirundinidae). Sie ist neben Ufer-, Rauch- und Felsenschwalbe die vierte Art dieser Familie, die in Mitteleuropa als Brutvogel vorkommt. Sie ist besonders gut durch den weißen Bürzel zu identifizieren, den keine andere europäische Schwalbenart zeigt. Das Verbreitungsgebiet der Mehlschwalbe erstreckt sich über fast ganz Europa und das außertropische Asien. Trotz dieses großen Verbreitungsgebietes werden lediglich zwei Unterarten unterschieden. Mehlschwalben sind ausgeprägte Zugvögel. Die westeurasischen Brutvögel überwintern in der Regel in Afrika in einem Gebiet, das sich von der Südgrenze der Sahara bis zur Kapprovinz erstreckt. Die ostasiatischen Brutvögel halten sich während des Winterhalbjahres in einem Gebiet auf, das vom Süden Chinas über Indonesien bis nach Assam reicht.
Hussvala (Delichon urbicum) är en fågel som tillhör familjen svalor. Den är en flyttfågel som häckar i Europa, Nordafrika och i de tempererade delarna av Asien och övervintrar i subsahariska Afrika och tropiska Asien. Hussvalan livnär sig av insekter som den fångar i flykten, och vintertid flyttar den till klimat där flygande insekter finns i rikliga mängder. Den är blå på huvud och ovansida, vit på gump och undersida och hittas både i öppna landskap och nära mänskliga bosättningar. Hussvalan liknar de andra tre arterna i släktet Delichon, som alla är endemiska för östra och södra Asien. Både dess vetenskapliga och triviala namn anknyter till fågelns vana att använda mänskliga byggnationer för sina bon. Den bygger ett slutet skålformat rede av lerkulor under takfötter eller liknande platser på byggnader, vanligen i kolonier. Hussvalan jagas av rovfåglar, bland annat av lärkfalk, och liksom andra fåglar drabbas den av invärtes parasiter, flugor och kvalster. Dess stora utbredning och population innebär att den inte är hotad ur ett globalt perspektiv. Dess närhet till människan är allmänt accepterad och den förekommer ibland som referens i kulturen, bland annat inom litteraturen.
A andorinha-dos-beirais ou andorinho-dos-beirais (Delichon urbicum) é uma pequena ave migratória pertencente à família das andorinhas (Hirundinidae), estival na Europa (exceto Islândia), norte de África e regiões temperadas da Ásia, e invernal na África subsariana e Ásia tropical. Existem duas subespécies geográficas de andorinha-dos-beirais aceites. Alimenta-se exclusivamente de insetos, que captura em pleno voo, pelo que migra para climas com abundância de insetos voadores. Ambos os sexos possuem a cabeça e a parte superior do corpo preto-azuladas, contrastando com o branco do uropígio e da parte inferior do corpo. Pode ser encontrada tanto em campo aberto como em zonas habitadas pelo homem. Constrói ninhos fechados em forma de taça com lama e palha sob os beirais dos edifícios ou locais semelhantes, normalmente em colónias. A sua proximidade ao homem é de forma geral tolerada devido aos seus hábitos insetívoros, conduzindo a diversas referências literárias e culturais. Apesar de se encontrar em declínio na Europa, possui uma grande área de distribuição geográfica e uma grande população global, pelo que não se considera que se encontre globalmente ameaçada.
Delichon urbicum Delichon urbicum Deux individus au sol,récoltant de la boue pour leur nid. Espèce Delichon urbicum(Linnaeus, 1758) Synonymes * Hirundo urbica Linnaeus, 1758(protonyme) * Delichon urbica (Linnaeus, 1758)(cacographie) Statut de conservation UICN LC : Préoccupation mineure L'Hirondelle de fenêtre (Delichon urbicum) est une espèce de passereaux de la famille des Hirundinidae qui niche en Europe, en Afrique du Nord et en Asie tempérée, et qui hiverne en Afrique subsaharienne et en Asie tropicale. Elle a la tête et les parties supérieures bleutées, le croupion blanc et les parties inférieures d'un blanc pur, et occupe à la fois les paysages ouverts et les environs des habitations humaines. Elle ressemble fortement aux deux autres espèces du genre Delichon, qui sont endémiques de l'Est et du Sud de l'Asie, l'Hirondelle de Bonaparte (D. dasypus) et l'Hirondelle du Népal (D. nipalense). L'Hirondelle de Pallas (D. lagopodum), sous-espèce asiatique de l'Hirondelle de fenêtre, est parfois considérée comme espèce à part entière. Comme son nom l'indique, l'Hirondelle de fenêtre fait souvent son nid sur les façades des maisons, dans les gîtages d'une charpente ou sur d'autres structures artificielles. Le nid est une coupe fermée, à l'entrée exiguë, placée sous les avant-toits ou des endroits similaires sur les bâtiments, souvent en colonies, et constituée à partir de petites boules de boue conglomérées. Cette hirondelle se nourrit d'insectes qu'elle attrape en vol, et migre pour assurer son alimentation. Trois sous-espèces, parfois deux, sont reconnues. Cette espèce est chassée par le Faucon hobereau (Falco subbuteo) et d'autres oiseaux de ce genre, et peut être la cible de certains parasites, mais sa grande distribution combinée aux effectifs importants font d'elle un oiseau peu menacé au niveau mondial. Sa proximité avec l'Homme lui vaut d'apparaître dans la culture et la littérature.
Oknówka zwyczajna, oknówka, jaskółka oknówka (Delichon urbicum) – niewielki gatunek ptaka wędrownego z rodziny jaskółkowatych (Hirundinidae). Zamieszkuje niemal całą Eurazję oraz część północnej Afryki. Zimuje w Afryce Subsaharyjskiej i w tropikalnej części Azji. Żywi się owadami, które złapie w locie. Migruje na obszary, gdzie insekty latające występują obficie. Głowę i wyższe partie ciała ma czarne z niebieskim połyskiem, biały kuper i dolne partie ciała. Występuje zarówno na otwartych terenach, jak i w pobliżu siedzib ludzkich. Jest podobny pod względem morfologicznym do dwóch innych gatunków jaskółek z rodzaju Delichon, które występują we wschodniej i południowej Azji. Powszechnie akceptowane są, przez większość badaczy, trzy podgatunki. Zarówno naukowa jak potoczna nazwa gatunku wiążą się z wykorzystywaniem przez ptaka budynków do celów lęgowych. Buduje gniazdo na zewnętrznych ścianach – zarówno murowanych, jak i drewnianych, blisko poddasza, gzymsów lub framug okiennych lub w podobnych miejscach. Nadaje swojej siedzibie kształt półkolistej, zamkniętej czarki, którą lepi z błota. Gniazduje zwykle w koloniach, dlatego odchody tych zwierząt mogą znacznie zanieczyszczać budynki należące do ludzi. Na oknówkę poluje m.in. kobuz (Falco subbuteo) i tak jak inne ptaki jest atakowana przez pasożyty wewnętrzne i zewnętrzne, takie jak pchły i roztocza, jednak jej zasięg występowania jest szeroki, a liczebność populacji wysoka, co sprawia, że nie jest zagrożona w skali światowej. Występowanie wśród ludzi spowodowało, że ptak był przedmiotem wielu odniesień kulturowych i literackich.
El avión común (Delichon urbicum) es una especie de ave paseriforme migratoria de la familia de las golondrinas que cría en la Eurasia templada y el norte de África, y que pasa el invierno en el África subsahariana y Asia tropical. Se alimenta de insectos que captura al vuelo y por ello migra a climas donde haya abundancia de insectos voladores. Tiene las partes superiores del cuerpo y la cabeza negras, con el obispillo y las partes inferiores del cuerpo blancos. Se encuentra tanto en el campo como en los lugares habitados por los humanos. Tiene un aspecto similar a las otras dos especies de aviones del género Delichon, que son endémicas de Asia oriental y meridional. Se le reconocen dos subespecies.​ Su nombre científico hace referencia al uso que hace de las estructuras humanas. Construye sus nidos de barro en forma de cuenco cerrado bajo los alféizares y aleros de los edificios, generalmente en colonias, por lo que a veces puede ocasionar problemas de suciedad debajo de los nidos.​ Su amplia distribución y el gran tamaño de su población comportan que no está amenazado de extinción globalmente.​ Pocos depredadores pueden cazarlo, como lo hace el alcotán (Falco subbuteo), aunque como otras aves es afectado por parásitos internos y externos, como pulgas y ácaros. Su proximidad a los humanos lo han hecho objeto de algunas referencias literarias y culturales.​​​​
L'oreneta cuablanca, cabot, culblanc, orenola cuablanca, oronell cuablanc, oronella cuablanca o oroneta cuablanca, també anomenada ginjolita a Menorca, (Delichon urbicum) és una oreneta petita de color negre amb brillantors blavoses, i la panxa i la gola blanques. El que es veu primer és el carpó blanc, que és el caràcter més útil per a distingir-la d'altres espècies. La cua és més curta i menys forcada que la de l'oreneta vulgar, la qual té la gola roja i no pas blanca. L'oreneta cuablanca cria a l'interior dels pobles. L'oreneta cuablanca fa els nius de fang poc oberts, al contrari que els de les orenetes comunes. L'oreneta cuablanca és un ocell migratori, i emigra cap a l'Àfrica per les temperatures més altes.