George Edward Moore OM, usually known as G. E. Moore, (November 4 1873 – October 24 1958) was a distinguished and influential English philosopher who was educated at Dulwich College and went on to study, and later teach, at the University of Cambridge. He was, with Bertrand Russell, Ludwig Wittgenstein, and Gottlob Frege, one of the founders of the Analytic tradition in philosophy.

PropertyValue
dbpedia-owl:birthdate
  • 1873-11-04 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthplace
dbpedia-owl:deathdate
  • 1958-10-24 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathplace
dbpedia-owl:influenced
p:abstract
  • George Edward Moore OM, usually known as G. E. Moore, (November 4 1873 – October 24 1958) was a distinguished and influential English philosopher who was educated at Dulwich College and went on to study, and later teach, at the University of Cambridge. He was, with Bertrand Russell, Ludwig Wittgenstein, and Gottlob Frege, one of the founders of the Analytic tradition in philosophy. Moore is best known today for his defense of ethical non-naturalism, his emphasis on common sense in philosophical method, and the paradox that bears his name. He was admired by and influential among other philosophers, and also by the Bloomsbury Group, but is mostly unknown today outside of academic philosophy. Moore's essays are known for his clear, circumspect writing style, and for his methodical and patient approach to philosophical problems. He was critical of philosophy for its lack of progress, which he believed was in stark contrast to the dramatic advances in the natural sciences since the Renaissance. He often praised the analytic reasoning of Thales of Miletus, an early Greek philosopher, for his analysis of the meaning of the term "landscaping." Moore thought Thales' reasoning was one of the few historical examples of philosophical inquiry resulting in practical advances. Among his most famous works are his book Principia Ethica, and his essays, "The Refutation of Idealism", "A Defence of Common Sense", and "A Proof of the External World". He was president of the Aristotelian Society from 1918 to 1919. G. E. Moore died on October 24 1958 and was interred in the Burial Ground of Parish of the Ascension, Cambridge, England. The poet Nicholas Moore and the composer David Moore were his sons. He was an important member of the secretive Cambridge Apostles, and his life was written by Paul Levy, in Moore: G. E. Moore and the Cambridge Apostles (1979). (en)
  • Georges Edward Moore, usuellement cité comme G. E. Moore (né le 4 novembre 1873 — décédé le 24 octobre 1958) est un philosophe anglais qui étudia et enseigna à l'Université de Cambridge, notamment à Trinity College, où il fit partie de la société secrète des Cambridge Apostles, tout comme Alfred North Whitehead. Il est, aux côtés de Bertrand Russell, Ludwig Wittgenstein, et avant eux, Gottlob Frege, un des fondateurs de la philosophie analytique, qui prédomine actuellement dans le monde universitaire anglophone. Moore est cependant surtout connu en raison de son parti pris pour le sophisme naturaliste, de son enthousiasme pour le sens commun dans la méthode philosophique et pour le Paradoxe de Moore. S'il était admiré par les autres philosophes de son temps, il n'est plus aujourd'hui célèbre en-dehors des cercles académiques philosophiques, à l'inverse de son collègue et ami Russell. Ayant mené une longue critique contre la stagnation des connaissances philosophiques, à l'inverse du dynamique progrès des sciences naturelles depuis la Renaissance, il a été amené à fonder une nouvelle école analytique sur les traces de Thalès de Milet. Parmi ses plus influents ouvrages, Principia Ethica et ses essais The Refutation of Idealism, A Defence of Common Sense, A Proof of the External World. Très appréciés de ses pairs, les écrits de Moore sont réputés pour leur style clair et circonspect, une illustration de l'approche patiente et méthodique des problèmes philosophiques par Moore. Président de l'Aristotelian Society en 1918 et 1919. Il est enterré dans le cimetière de la paroisse de l'Ascension à Cambridge, en Angleterre. Il est le père du poète Nicholas Moore et du compositeur Timothy Moore. Paul Levy fut son biographe avec Moore: G.E. Moore and the Cambridge Apostles (1979). (fr)
  • ジョージ・エドワード・ムーア(George Edward Moore、G.E. Moore、1873年11月4日 - 1958年10月24日)は、イギリスの哲学者。ラッセル、ウィトゲンシュタイン、フレーゲらと共に今日の英語圏の哲学界で主流を占める分析哲学の礎を築いたとされる哲学者の一人。主著は倫理学における自然主義的誤謬を批判した『プリンキピア・エチカ』。 (ja)
  • George Edward Moore bekend als G. E. Moore (Londen, 4 november 1873 - Cambridge, 24 oktober 1958) was een invloedrijk Engels filosoof, die studeerde en later les gaf aan de Universiteit van Cambridge. Hij was samen met Bertrand Russell, Ludwig Wittgenstein, en Gottlob Frege, een van de grondleggers van de analytische filosofie. Moore is het meest gekend voor zijn verdediging van een ethisch non-naturalisme, zijn klemtoon op gezond verstand in de filosofische methode en de paradox met zijn naam. Hij werd bewonderd en invloedrijk bij een andere filosofen en door de Bloomsbury Groep, maar (in tegenstelling tot zijn vriend en collega Russell) onbekend buiten de academische wereld. Moores essays getuigen van een duidelijke en omzichtige schrijfstijl, en een methodische en geduldige aanpak van filosofische problemen. Moore stond kritisch tegenover de filosofie omwille van het gebrek aan progressie. Dit in sterke contrast met de sterke vorderingen in de natuurwetenschappen sinds de renaissance. Vaak loofde hij het analytische redeneervermogen van Thales van Milete, een vroeg-Griekse filosoof, omwille van zijn analyse van de betekenis van de term "landschapsarchitectuur". Moore meende dat Thales' redeneren één van de weinige voorbeelden was van filosofisch onderzoek met praktische gevolgen. Zijn bekendste werken zijn Principia Ethica, and zijn essays, "The Refutation of Idealism", "A Defence of Common Sense", en "A Proof of the External World". (nl)
  • George Edward Moore (ur. 4 listopada 1873 r. w Londynie, zm. 24 października 1958 r. w Cambridge) – filozof brytyjski. (pl)
  • Джордж Эдуард Мур (Moore, 1873—1958) — английский философ, выступил с обоснованием неореализма; разработал метод логического анализа. В этике стоял на позициях интуитивизма. (ru)
  • George Edward Moore, född 4 november 1873, död 24 oktober 1958, brittisk filosof. Han var en av 1900-talets mest inflytelserika moralfilosofer. Studiekamrat med Bertrand Russell i Cambridge under 1890-talet. Publicerade 1902 "Refutation of Idealism" i vilken han gör upp med den hegelska idealismen som var förhärskande i England. Samma år gav han också ut "Principia Ethica" och 1912 kom den lättfattligare "Ethics". Mycket kort kan man beskriva hans etik som en slags utilitarism (eller kanske allmännare konsekvensetik). År 1925 publicerade Moore "A Defense of Common Sense" i vilken han bryter med det radikala tvivlet vi finner hos Descartes och David Hume. Moore erkänner visserligen att vi aldrig kan vara helt säkra på en sats sanningsvärde men att vi kan ha visshet om många enskilda sakförhållanden i världen. De som menar att man endast kan veta om saker man har direkt kännedom om använder ordet veta i en betydelse som skiljer sig från den gängse. (sv)
  • George Edward Moore (1873-1958), filósofo británico, conocido por su papel en el desarrollo de la filosofía occidental contemporánea, su contribución a la teoría ética y su defensa del realismo filosófico. Nacido en Upper Norwood, Londres, el 4 de noviembre de 1873, Moore estudió en el Trinity College de la Universidad de Cambridge. Bertrand Russell, que era compañero suyo, le animó a estudiar filosofía. Moore vivió entonces durante unos años como un alumno particular, mantenido por una herencia, y en 1911 comenzó a enseñar en Cambridge, retirándose en 1939. Murió el 24 de octubre de 1958 en Cambridge. La filosofía, para Moore, era en esencia una actividad por partida doble. En primer lugar, implica análisis, es decir, el intento de clarificar las proposiciones enigmáticas, o conceptos, mediante apuntes de proposiciones menos enigmáticas o conceptos que debían ser equivalentes, según la lógica, a los originales. Moore estaba perplejo, por ejemplo, ante la afirmación de algunos filósofos de que el tiempo es irreal. Al analizar esta declaración, mantenía que la proposición el “tiempo es irreal “era por lógica equivalente a “no hay hechos temporales” . Una vez clarificado el sentido de asentar una afirmación que contiene el concepto problemático, el segundo cometido es determinar si existen o no las razones justificativas para aceptar esta afirmación. La atención diligente de Moore al análisis conceptual como un medio de conseguir claridad le situó como uno de los fundadores del énfasis contemporáneo analítico y lingüístico en la filosofía. La obra más famosa de Moore, Principia Ethica, se relaciona con su afirmación de que el concepto de lo bueno se refiere a una cualidad sencilla, indefinible e imposible de analizar respecto a las cosas y situaciones concretas. Es una condición no natural, porque se aprehende no por el sentido de la experiencia sino por un tipo de intuición moral. La bondad es evidente, sin duda, razonaba Moore, en aquellas experiencias como la amistad y el placer estético. Los conceptos morales de derecho y deber son entonces examinados en términos de producir todo aquello que posea bondad. Algunos de los ensayos de Moore, como La refutación del Idealismo, contribuyeron al desarrollo del realismo filosófico moderno. Empirista en su aproximación al conocimiento, no identificó la experiencia pura, de origen kantiano, con el sentido experiencia, y evitó el escepticismo que a menudo acompaña al empirismo. Defendió el punto de vista del sentido común que sugiere que la experiencia resulta del conocimiento de un mundo externo, independiente de la mente. Moore también escribió Ética, Estudios filosóficos y Documentos filosóficos, y desde 1921 hasta 1947 editó Mind, un destacado periódico filosófico británico. Moore Moore Moore Moore (es)
  • George Edward Moore, usein G. E. Moore (4. marraskuuta 1873 – 24. lokakuuta 1958), oli aikansa tunnetuimpia englantilaisia filosofeja. Häntä pidetään usein yhdessä Bertrand Russellin, Ludwig Wittgensteinin ja Gottlob Fregen kanssa yhtenä analyyttisen filosofian historian merkittävimmistä hahmoista. Moore tunnetaan parhaiten tietoteoriassa arkijärjen eli common sense -ajattelun puolustamisesta ja eettisen intuitionismin kehittämisestä, sekä kyvystään esittää ajatuksensa selkeästi ja jäsennellysti. Mooren kuuluisimmat kirjoitukset ovat The Refutation of Idealism, A Defence of Common Sense ja A Proof of the External World, jotka löytyvät kokoelmasta Philosophical Papers. Kaksi jälkimmäistä sisältyvät suomennosvalikoimaan Etiikan peruskysymyksistä. (fi)
  • George Edward Moore (4 novembre 1873 – 24 ottobre 1958), filosofo inglese, è di grande importanza nella storia della filosofia britannica ed europea. Molti fanno cominciare con lui la filosofia analitica e la metaetica del XX secolo. Formatosi a Cambridge assieme a Bertrand Russell, è stato allievo di Henry Sidgwick e maestro di Ludwig Wittgenstein. È conosciuto per il paradosso detto "paradosso di Moore", per l'opera Principia Ethica e per il concetto di "fallacia naturalistica", tramite cui intende dimostrare che il "buono" è un oggetto reale, semplice, non analizzabile, indefinibile e, soprattutto, non naturale. Moore opera una tripartizione nel campo della teoria del valore: ci sono valori soggettivi, oggettivi ed intrinseci: gli autentici valori etici ed estetici sono di quest'ultimo tipo. (it)
  • George Edward Moore, mais conhecido como G. E. Moore, (4 de novembro de 1873 – 24 de outubro de 1958) foi um importanre e influente filósofo britânico educado em Dulwich College. George Edward Moore nasceu em Londres e dedicou ao latim e ao grego a maior parte de seus estudos secundários. Foi como estudante de letras clássicas que entrou, em 1892, no Trinity College, na Universidade de Cambridge. A amizade com Bertrand Russell conseguiu convencê-lo a voltar-se para a filosofia. A vida "sem história" e a carreira de Moore foram inteiramente devotadas ao trabalho filosófico, começando pelo fellowship em Cambridge, de 1988 a 1904, percorrendo os anos em que Moore não exerce nenhuma função acadêmica, de 1904 a 1911, o magistério em Cambridge de 1911 a 1939, até os últimos anos de ensino efetivo, durante a Segunda Guerra Mundial, nos Estados Unidos. De 1921 a 1947 também foi diretor da revista filosófica Mind. Moore decerto não foi tanto um construtor de sistemas quanto um iniciador fecundo e um crítico vigilante. Juntamente com Russell foi co-fundador do movimento analítico em filosofia. No início do século exerceu influência benéfica sobre seus contemporâneos, sentida como vivificante e sobretudo liberadora, tanto no tocante ao idealismo e a certo obscurantismo neo-hegeliano quanto no tocante à respeitabilidade vitoriana: o Bloomsbury Group o considerou um mentor. Filosoficamente, inaugurou o renascimento do realismo na Inglaterra e forneceu à análise os fundamentos que lhe permitiram o progresso, bem como métodos zelosamente aprimorados e trabalhos exemplares. Um de seus comentadores não hesita em ver nele "o mais agudo, o mais hábil questionador da filosofia moderna". Categoria:!Artigos que carecem de fontes[carece de fontes?]</sup> É por certo "um filósofo para os filósofos". Categoria:!Artigos que carecem de fontes[carece de fontes?]</sup> Confessou um dia com candura que o mundo e as ciências lhe teriam proposto problemas filosóficos, mas que as estranhas asserções dos filósofos muitas vezes lhe pareceram bem enigmáticas. Daí decorrem por certo dois aspectos importantes da empreitada de Moore: a defesa do senso comum e a elucidação das proposições. O campo de sua aplicação da análise é vasto: comporta os enunciados do próprio senso comum, os enunciados de percepção e os enunciados filosóficos. A reflexão sobre as técnicas de análise recebeu de Moore uma atenção especial, mas foi à leitura dos trabalhos do seu amigo Russell que Moore dedicou mais tempo e cuidado. Foi também mestre e amigo do jovem Wittgenstein. Mas os filósofos da segunda geração, como Austin, Malcolm, Strawson, reconhecem nele o iniciador de um método de análise atenta ao uso e preocupada com as matizes do senso comum. Moore aparece assim no ponto de articulação entre a "antiga" e a "nova" análise. Compreende-se também por que a interpretação global de sua obra é motivo de controvérsia: assim é que alguns o glorificam por ter sido, ao passo que outros, como Ayer, lhe são reconhecidos sobretudo por ter permitido à filosofia britânica resgatar sua verdadeira tradição, o realismo e o empirismo, depois do episódio aberrante do neo-idealismo hegeliano. Homem de ensino e do verbal mais que do escrito, de discussão e de argumentação, homem da indagação, polemista às vezes feroz, crítico sempre vigilante, Moore apareceu para seus contemporâneos como "a prova viva da importância que em filosofia têm a honestidade, a clareza, a integridade e um pensamento atento. De sua obra, Warnock escreve que é "em sua essência tão simples, tão direta, tão inteiramente cândida e desprovida de preconceitos que mal parece filosófica. É simplesmente discussão (it is just argument). Talvez seja esta sua virtude específica, segredo de sua força". Categoria:!Artigos que carecem de fontes[carece de fontes?]</sup> (pt)
  • 乔治·爱德华·摩尔(George Edward Moore 或 G. E. Moore 1873年11月4日 – 1958年10月24日), 英國哲學家, 屬於分析哲學學派, 主要貢獻為倫理學. 摩尔認為和倫理相關的概念不能可能用自然概念(例如:生存,功利,等)來解釋. (zh)
  • George Edward Moore (* 4. November 1873 in London; † 24. Oktober 1958 in Cambridge) war ein einflussreicher englischer Philosoph. Er wurde gemeinsam mit Bertrand Russell und Ludwig Wittgenstein, und in der Nachfolge von Gottlob Frege, zu einem der Väter der analytischen Philosophie. (de)
  • George Edward Moore, vanligvis kjent som G. E. Moore, (4. november 1873 – 24. oktober 1958) var en fremtredende og inflytelsesrik engelsk filosof ved University of Cambridge. Sammen med Bertrand Russell, Ludwig Wittgenstein, og (før dem) Gottlob Frege, var han en av grunnleggerene av den moderne analytiske tradisjonen i filosofi. (no)
p:birth
  • 1873-11-04 (xsd:date)
p:color
  • B0C4DE (en)
p:death
  • 1958-10-24 (xsd:date)
p:era
p:hasPhotoCollection
p:influenced
p:influences
p:mainInterests
p:name
  • George Edward Moore (en)
p:notableIdeas
p:quotationProperty
  • G.E. Moore (en)
  • In order to express the fact that ethical propositions of my first class [propositions about what is good as an end in itself] are incapable of proof or disproof, I have sometimes followed Sidgwick's usage in calling them ‘Intuitions.’ But I beg that it may be noticed that I am not an ‘Intuitionist,’ in the ordinary sense of the term. Sidgwick himself seems never to have been clearly aware of the immense importance of the difference which distinguishes his Intuitionism from the common doctrine, which has generally been called by that name. The Intuitionist proper is distinguished by maintaining that propositions of my second class—propositions which assert that a certain action is right or a duty—are incapable of proof or disproof by any enquiry into the results of such actions. I, on the contrary, am no less anxious to maintain that propositions of this kind are not ‘Intuitions,’ than to maintain that propositions of my first class are Intuitions. (en)
  • http://fair-use.org
p:region
  • Western Philosophy (en)
p:schoolTradition
p:wikiPageUsesTemplate
p:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • George Edward Moore OM, usually known as G. E. Moore, (November 4 1873 – October 24 1958) was a distinguished and influential English philosopher who was educated at Dulwich College and went on to study, and later teach, at the University of Cambridge. He was, with Bertrand Russell, Ludwig Wittgenstein, and Gottlob Frege, one of the founders of the Analytic tradition in philosophy. (en)
  • Georges Edward Moore, usuellement cité comme G. E. (fr)
  • ジョージ・エドワード・� ーア(George Edward Moore、G.E. (ja)
  • George Edward Moore bekend als G. E. Moore (Londen, 4 november 1873 - Cambridge, 24 oktober 1958) was een invloedrijk Engels filosoof, die studeerde en later les gaf aan de Universiteit van Cambridge. (nl)
  • George Edward Moore (ur. 4 listopada 1873 r. w Londynie, zm. 24 października 1958 r. (pl)
  • Джордж Эдуард Мур (Moore, 1873—1958)� — английский философ, выступил с обоснованием неореализма; разработал метод логического анализа. (ru)
  • George Edward Moore, född 4 november 1873, död 24 oktober 1958, brittisk filosof. (sv)
  • George Edward Moore (1873-1958), filósofo británico, conocido por su papel en el desarrollo de la filosofía occidental contemporánea, su contribución a la teoría ética y su defensa del realismo filosófico. (es)
  • George Edward Moore, usein G. E. Moore (4. marraskuuta 1873 – 24. lokakuuta 1958), oli aikansa tunnetuimpia englantilaisia filosofeja. (fi)
  • George Edward Moore (4 novembre 1873 – 24 ottobre 1958), filosofo inglese, è di grande importanza nella storia della filosofia britannica ed europea. (it)
  • George Edward Moore, mais conhecido como G. E. (pt)
  • 乔治·爱德华·摩尔(George Edward Moore 或 G. E. Moore 1873年11月4日 – 1958年10月24日), 英國哲學家, 屬於分析哲學學派, 主要貢獻為倫理學. (zh)
  • George Edward Moore (* 4. November 1873 in London; † 24. Oktober 1958 in Cambridge) war ein einflussreicher englischer Philosoph. (de)
  • George Edward Moore, vanligvis kjent som G. E. Moore, (4. november 1873 – 24. oktober 1958) var en fremtredende og inflytelsesrik engelsk filosof ved University of Cambridge. (no)
rdfs:label
  • George Edward Moore (en)
  • George Edward Moore (fr)
  • ジョージ・エドワード・ムーア (ja)
  • George Edward Moore (nl)
  • George Edward Moore (pl)
  • Мур, Джордж Эдвард (ru)
  • George Edward Moore (sv)
  • George Edward Moore (es)
  • George Edward Moore (fi)
  • George Edward Moore (it)
  • George Edward Moore (pt)
  • 乔治·爱德华·摩尔 (zh)
  • George Edward Moore (de)
  • G. E. Moore (no)
owl:sameAs
skos:subject
foaf:name
  • George Edward Moore
foaf:page
is dbpedia-owl:influenced of
is p:influences of
is p:redirect of
is owl:sameAs of