| p:abstract
| - Frederick Temple Hamilton-Temple-Blackwood, 1st Marquess of Dufferin and Ava, KP, GCB, GCSI, GCMG, GCIE, PC (21 June 1826 – 12 February 1902) was a British public servant and prominent member of Victorian society. In his youth, he was a popular figure in the court of Queen Victoria, and became well known to the public after publishing a best-selling account of his travels in the North Atlantic. (en)
- Frederick Temple Hamilton-Temple-Blackwood (21 juin 1826, Florence – 12 février 1902), 1 comte de Dufferin puis 1 marquis de Dufferin et d'Ava, fut le troisième gouverneur général du Canada de 1872 à 1878 et vice-roi des Indes de 1884 à 1888 (fr)
- Frederick Temple Hamilton-Temple-Blackwood, 1. markiz Dufferin i Ava KP, GCB, GCSI, GCMG, GCIE (ur. 21 czerwca 1826 we Florencji, zm. 12 lutego 1902 w Cladeboye w dzisiejszej Irlandii Północnej) – brytyjski podróżnik, polityk, dyplomata i administrator kolonialny. W latach 1872-1878 gubernator generalny Kanady, a w latach 1884-1888 wicekról Indii. Jako młody człowiek o arystokratycznych korzeniach był dość popularną osobą na dworze królowej Wiktorii. W 1841 r. po śmierci ojca uzyskał irlandzki tytuł 5. barona Dufferin i Claneboye, a w 1850 r. uzyskał ogólnobrytyjski tytuł barona Clandeboye. W 1856 r. rozpoczął podróż po północnym Atlantyku, w czasie której odwiedził Islandię, Jan Mayen oraz Spitsbergen. Następnie opublikował książkę w formie pisanych w czasie wyprawy listów do matki, Letters From High Latitudes, która się popularnym dziełem podróżniczym. W 1860 r. został wysłany z misją dyplomatyczną do Syrii, gdzie wszedł w skład międzynarodowej komisji mającej ustalić przyczyny wojny domowej między maronitami a druzami i muzułmanami. W pełni zrealizował przygotowane wcześniej w Londynie założenia i powrócił do kraju w glorii wytrawnego męża stanu. W 1862 r. za zgodą królewską dołączył do swojego nazwiska trzeci człon – Hamilton – będący nazwiskiem rodowym jego żony. W 1864 r. został wiceministrem ds. Indii, a dwa la później wiceministrem wojny. W 1868 otrzymał nominację na Kanclerza Księstwa Lancaster. W 1871 r. został podniesiony do godności hrabiego . W 1872 r. Lord Dufferin został gubernatorem generalnym Kanady. Był znany ze swojego zamiłowania do licznych rozmów ze zwykłymi Kanadyjczykami, zarówno anglo- jak i francuskojęzycznymi i podróży po całym tym dużym kraju. Za jego kadencji do Konfederacji Kanadyjskiej dołączyła Wyspa Księcia Edwarda. Również jego żona miała ambicje stać się prawdziwą pierwszą damą Kanady i towarzyszyła mężowi, gdy tylko mogła. Dufferin szybko stał się najpopularniejszym w społeczeństwie z trzech dotychczasowych gubernatorów generalnych Kanady jako dominium. Po powrocie do Anglii znów stał się dyplomatą. W latach 1879-1881 był brytyjskim ambasadorem w Petersburgu, a potem od 1881 do 1884 r. w Stambule. W 1884 spełnił marzenie swojego życia i został wicekrólem Indii. Po czteroletniej kadencji powrócił do Europy, stał się 1. markizem Dufferin i Ava i został ambasadorem we Włoszech, a następnie we Francji . Następnie poświęcił się pracy naukowej na szkockich uczelniach, bez większego powodzenia próbował także sił w interesach. Zmarł w 1902 r. w swoich północnoirlandzkich dobrach rodowych. (pl)
- Frederick Hamilton-Temple-Blackwood, Temple-Blackwood, markis av Dufferin och Ava, vanligen kallad "lord Dufferin", brittisk statsman, född 21 juni 1826 i Florens, död 12 februari 1902. På fädernet tillhörde han en skotsk släkt, som sedan 1600-talet varit bofast på Irland; hans moder, den för sin skönhet och litterära begåvning firade Helen Selina Sheridan, var sondotter till dramatikern E.B. Sheridan. Efter slutade studier i Oxford ägnade sig Blackwood en tid åt vården av sina irländska gods och publicerade 1848 en skildring av sina erfarenheter under det stora hungersnödsåret. 1855 gjorde han sina diplomatiska lärospån som lord John Russells ledsagare på dennes utomordentliga beskickning till Wien, och 1860 sände Palmerston honom som brittisk kommissarie till Syrien för att pådriva undersökningarna rörande massakern på de kristna. Förtjänsten av den reformplan, vars genomförande medförde stadigvarande lugn i Libanonområdet, tillkommer i främsta rummet Blackwood, som påyrkade och genomdrev rättvis representation i förvaltningen och rättsskipningen för kristna och muslimer under en faktiskt av regeringen i Konstantinopel oberoende generalguvernör. Blackwood, som tillhörde det liberala partiet, var 1864-1866 i Palmerstons ministär understatssekreterare för Indien, därefter under Russell 1866-1868 understatssekreterare i krigsministeriet samt 1868-1872 kansler för hertigdömet Lancaster i Gladstones första ministär. 1872-1878 var han generalguvernör över Kanada och bidrog i denna befattning genom sin politiska takt och i sällspord grad vinnande personlighet väsentligt till stärkande av bandet mellan denna koloni och moderlandet, liksom till konsolidering av de nyligen federerade provinsernas enhet. Efter återkomsten hem kallades han till svåra diplomatiska värv: han var 1879-1881 brittisk ambassadör i Sankt Petersburg med uppgift att övervaka uppfyllandet av Berlintraktatens inskränkande bestämmelser angåendefredsfördraget, och 1881-1884 hade han att som ambassadör i Konstantinopel utverka handlingsfrihet för Storbritannien i Egypten under den kris Arabi Paschas uppror framkallat. Under sex månader (oktober 1882-april 1883) vistades han i Kairo som utomordentlig brittisk kommissarie och förelade sedan parlamentet ett betänkande om hela den egyptiska frågan, vilket emellertid knappast motsvarade förväntningarna och ej kom att utöva något större inflytande på frågans lösning. 1884 utnämndes Blackwood tillvicekung av Indien, och under hans ämbetstid som sådan genomfördes annekteringen av Burma. Vid sin avgång 1888 upphöjdes han till markis av Dufferin och Ava . Han återvände nu till diplomatisk tjänstgöring, som ambassadör först i Rom, sedan i Paris . Han avböjde 1895 den av Salisbury erbjudna utrikesministerbefattningen och drog sig året därpå tillbaka till lantlivets lugn på fädernegodset Claudeboye nära Belfast. Där avled han 12 februari 1902. Hans sista år fördystrades av finansiella bekymmer och den vanheder, som bragtes över hans aktade namn genom svindlaren Wrights bedrägerier som direktör i "London and Globe finance Corporation", vars ordförande Blackwood låtit förmå sig att bli. En 1856 företagen resa till Island skildrade Blackwood i Letters from high latitudes . Av hans tal har utkommit två samlingar: Speeches and addresses och Speeches delivered in India 1884-1888 . Hans hustru, lady Hariot Dufferin (av släkten Hamilton), gjorde sig under sin makes ämbetstid i Indien högt förtjänt om införandet av rationella läkemetoder vid kvinno- och barnsjukdomar bland den infödda befolkningen. Hon har utgivit Our vice-regal life in India. (sv)
- Frederick Temple Hamilton-Temple-Blackwood, 1er Marqués de Dufferin y Ava, KP, GCB, GCSI, GCMG, GCIE, PC (21 de junio de 1826 – 12 de febrero de 1902) fue un funcionario británico, prominente miembro de la sociedad Victoriana. En su juventud, fue una figura popular en la Corte de la Reina Victoria, haciéndose conocido para la sociedad inglesa tras la publicación de un libro narrando sus viajes por el Atlántico norte. (es)
- 弗雷德里克·坦普尔·汉密尔顿-坦普尔-布莱克伍德（-{Frederick Temple Hamilton-Temple Blackwood}-，1826年6月21日－1902年2月12日）, 第一代达费林和阿瓦侯爵（-{1st Marquess of Dufferin and Ava}-），英國外交家，出色的加拿大總督和印度总督。為達費林男爵(第四)之子，就讀於伊頓公學與牛津大學基督學院。 头衔： 阿瓦伯爵, 达费林伯爵(EARL OF DUFFERIN, 克兰德博伊子爵(VISCOUNT CLANDEBOYE), 兰德博伊的男爵(BARON CLAN〔D〕EBOYE OF Ballyleidy AND KILLYLEAGH (zh)
- Frederick Temple Hamilton-Temple-Blackwood, 1. Marquess of Dufferin and Ava KP, GCB, GCSI, GCMG, GCIE, PC (* 21. Juni 1826 in Florenz; † 12. Februar 1902 in Clandeboye) war ein britischer Diplomat und Staatsmann, Generalgouverneur von Kanada und Vizekönig von Indien. (de)
|
| rdfs:comment
| - Frederick Temple Hamilton-Temple-Blackwood, 1st Marquess of Dufferin and Ava, KP, GCB, GCSI, GCMG, GCIE, PC (21 June 1826 – 12 February 1902) was a British public servant and prominent member of Victorian society. In his youth, he was a popular figure in the court of Queen Victoria, and became well known to the public after publishing a best-selling account of his travels in the North Atlantic. (en)
- Frederick Temple Hamilton-Temple-Blackwood K.P., C.P., G.C.B., (fr)
- Frederick Temple Hamilton-Temple-Blackwood, 1. markiz Dufferin i Ava (pl)
- Frederick Hamilton-Temple-Blackwood, Temple-Blackwood, markis av Dufferin och Ava, vanligen kallad "lord Dufferin", brittisk statsman, född 21 juni 1826 i Florens, död 12 februari 1902. (sv)
- Frederick Temple Hamilton-Temple-Blackwood, 1er Marqués de Dufferin y Ava, KP, GCB, GCSI, GCMG, GCIE, PC (21 de junio de 1826 – 12 de febrero de 1902) fue un funcionario británico, prominente miembro de la sociedad Victoriana. (es)
- 弗雷德里克·坦普尔·汉密尔顿-坦普尔-布莱克伍德（-{Frederick Temple Hamilton-Temple Blackwood}-，1826年6月21日－1902年2月12日）, 第一代达费林和阿瓦侯爵（-{1st Marquess of Dufferin and Ava}-），英國外交家，出色的� 拿大總督和印度总督。為達費林男爵(第四)之子，就讀於伊� �公學與牛津大學基督學院。 头衔： (zh)
- Frederick Temple Hamilton-Temple-Blackwood, 1. (de)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
